Με μια παρέμβαση που ξεπέρασε τα όρια μιας τυπικής θεσμικής τοποθέτησης, η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας Λάουρα Κοβέσι έστειλε από το Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών ένα μήνυμα με σαφείς αποδέκτες στην Αθήνα — και ακόμη σαφέστερο περιεχόμενο.
Η αναφορά της ότι ο ΟΠΕΚΕΠΕ έχει καταστεί «συνώνυμο της διαφθοράς» δεν ήταν μια αποσπασματική αιχμή. Ήταν το αποτέλεσμα μιας κλιμακούμενης έντασης που εκτείνεται από τη δικογραφία για τις αγροτικές ενισχύσεις μέχρι τη θεσμική σύγκρουση για τον έλεγχο των ερευνών.
Η ευθεία απάντηση και το πολιτικό μήνυμα
Η Κοβέσι απάντησε ευθέως στις αιτιάσεις που έχουν διατυπωθεί από την πλευρά του Άδωνι Γεωργιάδη και κυβερνητικών βουλευτών, απορρίπτοντας τη λογική ότι πρακτικές όπως η κατάχρηση εξουσίας ή η απάτη μπορούν να ενταχθούν στην «κανονικότητα» της πολιτικής λειτουργίας.
«Κανείς δεν μπορεί να με πείσει ότι τέτοιες πράξεις αποτελούν μέρος της δουλειάς ενός πολιτικού», ήταν η φράση που συμπύκνωσε τη στάση της. Στο παρασκήνιο, ευρωπαίοι αξιωματούχοι τη μεταφράζουν ως ξεκάθαρη απόρριψη κάθε προσπάθειας πολιτικής σχετικοποίησης των ερευνώμενων πράξεων.
Το «δηλητηριώδες βέλος»
Ωστόσο, το πιο βαρύ —και στρατηγικά τοποθετημένο— μήνυμα ήρθε όταν η Ευρωπαία Εισαγγελέας αναφέρθηκε στη διαφωνία για την παράταση της θητείας των Ελλήνων εντεταλμένων εισαγγελέων της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.
Εκεί, χωρίς περιστροφές, υπέδειξε ότι αν υπάρχει διαφωνία ως προς την ερμηνεία των διαδικασιών, η λύση είναι μία: προσφυγή στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Λουξεμβούργο.
Σύμφωνα με καλά ενημερωμένες πηγές, η φράση αυτή ερμηνεύτηκε ως καθαρό μήνυμα ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δεν προτίθεται να εμπλακεί σε πολιτικές διαπραγματεύσεις ή «διευθετήσεις» σε εθνικό επίπεδο.
Η υπόγεια σύγκρουση για τον έλεγχο των ερευνών
Πίσω από τις δημόσιες δηλώσεις, εξελίσσεται μια πιο σύνθετη αντιπαράθεση που αφορά τον έλεγχο, την έκταση και τα όρια των ερευνών για τη διαχείριση ευρωπαϊκών κονδυλίων στην Ελλάδα.
Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ λειτουργεί ως καταλύτης: από τη μία πλευρά, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία επιχειρεί να επιβεβαιώσει τον υπερεθνικό της ρόλο· από την άλλη, στο εσωτερικό πολιτικό σύστημα διαμορφώνονται άμυνες και αντιδράσεις.
Μια φράση με πολλαπλούς αποδέκτες
Το «πηγαίνετε στο Λουξεμβούργο» δεν ήταν απλώς μια νομική υπόδειξη. Ήταν μια πολιτική γραμμή άμυνας και ταυτόχρονα επίθεσης: η υπενθύμιση ότι το πλαίσιο των ευρωπαϊκών θεσμών δεν αφήνει περιθώρια για εθνικές ερμηνείες κατά το δοκούν.
Και σε αυτό το επίπεδο, η παρέμβαση της Κοβέσι από τους Δελφούς κατέγραψε κάτι περισσότερο από μια σύγκρουση για μια δικογραφία. Κατέγραψε ένα όριο — και την πρόθεση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας να το υπερασπιστεί χωρίς εκπτώσεις.
