Ο κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να είναι βλαμμένος… Έχει δικαίωμα ακόμα και να διεκδικεί να παραμείνει βλαμμένος και να κάνει και τους άλλους βλαμμένους. Έχει δικαίωμα ως βλαμμένος να δημιουργεί πρόβλημα σε άλλους, βλαμμένους ή μη, εφόσον δεν κάνει κάτι παράνομο. Δεν είναι παράνομη η βλακεία και δεν πρέπει να είναι.
Του Χάρη Χεϊζάνογλου
Στην τελική το πρόβλημα δεν είναι ατομικά αυτός ο ένας, οι πέντε ή οι εκατό που διεκδικούν ως ελευθερία το δικαίωμα στη βλακεία, το οποίο στην πραγματικότητα δεν τους στερεί κανείς. Ούτε επίσης είναι πρόβλημα η αλληλεγγύη μεταξύ των βλαμμένων και όσων διεκδικούν το δικαίωμα στη βλακεία, ένα δικαίωμα το οποίο πράγματι δεν πρέπει να καταπιέζεται…
Το πρόβλημα δεν είναι η βλακεία καθαυτή και συνολικά. Είναι η έκταση και η περίπου επικράτησή της και η μηχανική της γέννησης, αναπαραγωγής και επικράτησής της.
Αν φτάσαμε σήμερα στο σημείο ο ορθολογισμός να είναι ντεμοντέ και οι επιστημονικές θέσεις να λογίζονται ως “απόψεις”, και μάλιστα ισοδύναμες με αυτές του κάθε μη ειδικού, κι αν καταλήγουμε να φλερτάρουμε τελικά με την ανορθολογική ιδέα ότι η λογική χρειάζεται αστυνόμευση, είναι γιατί σε πολλαπλά επίπεδα, κυρίως θεσμικά, για δεκαετίες σε αυτό τον τόπο κατουράμε τον ορθολογισμό και την πραγματικότητα.
Ο μέσος αρνητής δεν κάνει τίποτα άλλο από αυτό που δημοσιογράφοι, πολιτικοί, θεσμοί κλπ του έμαθαν να κάνει, δηλαδή να αρνείται την αλήθεια, τα δεδομένα και τους αριθμούς, όταν αυτά δεν συμφωνούν με την Αλήθεια που τον βολεύει και που κουβαλάει στην κεφάλα του. Όταν για δεκαετίες πουλάς στον κόσμο παραμύθια ή δέχεσαι να τα πουλάνε κάποιοι και μετά αυτοί γίνονται υπουργοί, βουλευτές κλπ, όταν καταργείς την αριθμητική, την επιστήμη, τα οικονομικά, όταν συστηματικά παραποιείς την αλήθεια και τα δεδομένα που την πιστοποιούν έτσι ώστε όλα να μετατραπούν σε ισοδύναμες “απόψεις” για να μπορέσει να περάσει ως αλήθεια η δική σου αφήγηση, η δίκη σου παραχάραξη, τότε σκοτώνεις κάθε εμπιστοσύνη στα μαθηματικά, στα δεδομένα και στους μηχανισμούς πιστοποίησης και διάδοσης της αλήθειας…
Και κάπως έτσι δημιουργείς δύο ανθρωπότυπους. Έναν εύπιστο και εθισμένο στο παραμύθι, διατεθειμένο να καταναλώνει και να αναπαράγει κάθε είδους παραμύθια χωρίς καμία δυνατότητα να διακρίνει την αλήθεια από το ψέμα, την λογική από το παράλογο κλπ, και έναν δύσπιστο, με προκαταβολική άρνηση απέναντι σε κάθε είδους αφήγηση καθώς θεωρεί τα πάντα παραμύθια και εν δυνάμει κίνδυνο. Υπάρχουν συνεπώς αυτοί που πολύ εύκολα θα δεχθούν εναλλακτικές και ψεκασμένες αλήθειες και οι άλλοι που πολύ δύσκολα θα δεχθούν οποιαδήποτε αλήθεια, ακόμα και την πραγματική αλήθεια!
Όμως όλο αυτό, πριν να είναι ένα μίγμα βλακείας και ανορθολογισμού, πριν να είναι μια επέλαση των ψεκασμένων, είναι στην βάση του το παιδί μιας συστηματικής συστημικής παραποίησης της αλήθειας κι ένα τεράστιο πρόβλημα έλλειψης εμπιστοσύνης.
Αυτό είναι που μετατρέπει τους ανθρώπους σε Ρινόκερους, αυτό εισάγει τον κοινωνικό διαχωρισμό, την διάκριση ανάμεσα σε Ρινόκερους ή είδη Ρινεκέρων και μη, πολύ πριν την πανδημία, πολύ πριν τα όποια μέτρα περιορισμού και κοινωνικού ελέγχου, μια έκφανση μόνο των οποίων είναι ο κοινωνικός διαχωρισμός τον οποίο σήμερα κανείς μπορεί να να καταγγέλλει, ως Ρινόκερος ή μη, αλλά αυτό έχει ελάχιστη αξία όταν ταυτόχρονα δεν προσπαθεί να ξανακάνει τους Ρινόκερους ανθρώπους. Πολύ περισσότερο όταν διεκδικεί το δικαίωμα του Ρινόκερου να παραμείνει Ρινόκερος από επιλογή…
Η φωτογραφία με την ηλικιωμένη γυναίκα έξω από το σπίτι της, στις Γούβες Εύβοιας, την ώρα που πλησιάζουν οι φλόγες κατά την καταστροφική πυρκαγιά του Αυγούστου, φιγουράρει στο εξώφυλλο του Time, ως μίας από τις κορυφαίες του 2021.
Στις κορυφαίες εικόνες του 2021 συγκαταλέγεται η συγκλονιστική φωτογραφία με την κυρία Παναγιώτα, την στιγμή που η φωτιά πλησιάζει απειλητικά το σπίτι της στις Γούβες Εύβοιας.
Η φωτογραφία του Κωνσταντίνου Τσακαλίδη για το Bloomberg που έκανε το γύρο του διαδικτύου βρίσκεται στο εξώφυλλο του περιοδικού «Time» ως ένδειξη αναγνώρισης.
– Use case απομακρυσμένης εξέτασης ασθενή, μέσω COSMOTE 5G, κατά τη διακομιδή του από το ΕΚΑΒ – Παρουσίαση των δυνατοτήτων του 5G στην ακαδημαϊκή κοινότητα στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Το πρώτο 5G ασθενοφόρο στην Ελλάδα, παρουσίασε η COSMOTE σε συνεργασία με το ΕΚΑΒ και την Ericsson, σε μια εφαρμογή που έδειξε στην πράξη τον τρόπο με τον οποίο τα δίκτυα πέμπτης γενιάς θα συμβάλλουν στη ραγδαία εξέλιξη της ιατρικής και την αναβάθμιση των υπηρεσιών Υγείας. Η εφαρμογή περιελάμβανε την απομακρυσμένη εξέταση ασθενή μέσω COSMOTE 5G, από γιατρό στο Παράρτημα ΕΚΑΒ Θεσσαλονίκης, κατά τα κρίσιμα λεπτά της διακομιδής του με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ, που βρισκόταν στον προαύλιο χώρο του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Το EΚΠΑ έχει σημαντική συνεισφορά στην ανάπτυξη υποδομών και εφαρμογών 5G και μακρόχρονη συνεργασία με την COSMOTE σε ερευνητικά έργα.
Σαν να βρισκόταν ο γιατρός μέσα στο ασθενοφόρο
Κατά την πιλοτική εφαρμογή, πραγματοποιήθηκε προσομοίωση διακομιδής ασθενούς σε νοσοκομείο, με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ. Σε νοσοκομείο και ασθενοφόρο είχε εγκατασταθεί 5G εξοπλισμός, που αξιοποιούσε την ειδική υποδομή 5GSA, που δημιουργήθηκε από την COSMOTE και το DT Group σε συνεργασία με την Ericsson και επέτρεπε την εντυπωσιακά χαμηλή απόκριση δικτύου (latency). Ο διασώστης του ΕΚΑΒ είχε στη διάθεσή του στο ασθενοφόρο συσκευή υπερήχων, απτικό γάντι με αισθητήρες, οθόνη και ακουστικά για εικόνα και ήχο υψηλής ευκρίνειας. Από την πλευρά του, ο ιατρός νοσοκομείου στη Θεσσαλονίκη, είχε στη διάθεσή του οθόνη, ακουστικά, καθώς και έναν ειδικό χειριστήριο-joystick, που έστελνε σήμα στους αισθητήρες του γαντιού του διασώστη. Ο διασώστης ξεκίνησε την εξέταση του ασθενούς, κατά τη διακομιδή του, φορώντας το γάντι και κρατώντας την κεφαλή υπερήχου. O γιατρός, κουνώντας το χειριστήριο, μπορούσε να καθοδηγεί το χέρι του διασώστη, σαν να εξέταζε ο ίδιος τον ασθενή μέσα στο ασθενοφόρο. Η επικοινωνία χειριστηρίου-γαντιού, η μεταφορά εικόνα και ήχου, καθώς και των ενδείξεων του οργάνου υπερήχων, γίνονταν σε πραγματικό χρόνο μέσω COSMOTE 5G, σε απόλυτο συγχρονισμό και χωρίς καμία καθυστέρηση.
Οι καινοτόμες εφαρμογές του μέλλοντος
Το πιλοτικό 5G use case έδειξε στην πράξη πώς μπορεί να επιτευχθεί η ταχύτατη διάγνωση ενός ασθενή πριν ακόμη φτάσει στο νοσοκομείο, κερδίζοντας πολύτιμο χρόνο για τη θεραπεία του. Ταυτόχρονα, έδειξε πώς θα λειτουργούν οι καινοτόμες εφαρμογές του μέλλοντος που απαιτούν σχεδόν μηδενικό χρόνο απόκρισης δικτύου (latency), όπως αυτόνομη οδήγηση, αυτοματοποιημένη βιομηχανική παραγωγή Industry 4.0 κ.ά., που θα προσφέρει το 5G τα επόμενα χρόνια.
Χάρη στον ειδικό εξοπλισμό, ιατρός και διασώστης επικοινωνούσαν σε πραγματικό χρόνο μέσω COSMOTE 5G, σαν να βρισκόταν ο ιατρός μέσα στο ασθενοφόρο
Παρουσίαση στην ακαδημαϊκή κοινότητα
Την πιλοτική εφαρμογή παρακολούθησαν σε ζωντανή μετάδοση στο αμφιθέατρο του Τμήματος Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών του Πανεπιστημίου Αθηνών, μέλη ΔΕΠ του ΕΚΠΑ και προπτυχιακοί και μεταπτυχιακοί φοιτητές, παρουσία του πρύτανη καθηγητή Μ. Α. Δημόπουλου, του Κοσμήτορα της Σχολής Επιστημών Υγείας, καθηγητή Ε. Πικουλή, του Κοσμήτορα της Σχολής Θετικών Επιστημών, καθηγητή Ι. Εμμανουήλ και του Προέδρου του Τμήματος Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών, καθηγητή Γ. Κουρουπέτρογλου. Το ΕΚΠΑ συμβάλει στη διασύνδεση της έρευνας και της καινοτομίας μέσα από μια σειρά δράσεων, όπως οι κόμβοι ψηφιακής καινοτομίας, και έχει μακρόχρονη στρατηγική συνεργασία με την COSMOTE σε ερευνητικά έργα και υποδομές 5G. Οι ερευνητικές ομάδες του ΕΚΠΑ έχουν εμπλακεί στην έρευνα για το 5G από το 2011.
Έχοντας παρακολουθήσει την πιλοτική εφαρμογή 5G μαζί με τα άλλα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας, ο Πρύτανης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, καθ. Μελέτιος-Αθανάσιος Δημόπουλος δήλωσε: «Το Πανεπιστήμιο Αθηνών με πλέον των 184 ετών προσφορά έχει σήμερα ισχυρό αποτύπωμα και σε θέματα έρευνας αιχμής με διεθνείς συνεργασίες με πολλά πανεπιστήμια, καθώς και με εταιρείες τεχνολογίας αιχμής, όπως η COSMOTE. Οι ερευνητικές ομάδες του ΕΚΠΑ έχουν εμπλακεί στην έρευνα για τo 5G απο το 2011 και συμμετείχαν στο πρώτο Ευρωπαϊκό ερευνητικό έργο για το 5G, το METIS, με συντονιστή την Ericsson που συνέβαλε καταλυτικά στην προδιαγραφή του συστήματος 5G. Η σημερινή επίδειξη συνδράμει στον εμπλουτισμό των καινοτόμων εφαρμογών που μπορούν να υποστηρίξουν οι νέες γενιές κινητών επικοινωνιών και που καθίστανται πολύ σημαντικές για την κοινωνία. Η περίπτωση χρήσης για τον τομέα της υγείας που επεκτείνει τις μέχρι σήμερα δυνατότητες της τηλεϊατρικής αποσκοπεί στην εγκαιρότερη διάγνωση και προσδιορισμό της θεραπείας ασθενών τόσο σε απομακρυσμένες περιοχές, όσο και σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης που ο χρόνος απόκρισης και αντιμετώπισης του ασθενούς μπορεί να είναι καταλυτικής σημασίας.»
Η εφαρμογή περιελάμβανε την απομακρυσμένη εξέταση ασθενή μέσω COSMOTE 5G, από γιατρό στο Παράρτημα ΕΚΑΒ Θεσσαλονίκης, κατά τα κρίσιμα λεπτά της διακομιδής του με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ, που βρισκόταν στον προαύλιο χώρο του ΕΚΠΑ.
«Πλέον οι νέες ψηφιακές τεχνολογίες στο χώρο της επείγουσας προνοσοκομειακής φροντίδας αποτελούν αναγκαιότητα, τόσο για τη βελτίωση της αποδοτικότητας και της αποτελεσματικότητας των υγειονομικών στελεχών όσο και για τη παροχή υπηρεσιών δωρεάν δημόσιας υγείας για όλους τους ασθενείς. Η πιλοτική εφαρμογή του ασθενοφόρου με τεχνολογία 5G, θέτει τις βάσεις για τη μετεξέλιξη του ΕΚΑΒ σε μία υπηρεσία πρότυπο στα standards αντίστοιχων υπηρεσιών του επείγοντος του Εξωτερικού. Ο Διασώστης, που είναι ο βασικός πρωταγωνιστής στην αντιμετώπιση του επείγοντος περιστατικού, με τη χρήση της τεχνολογίας 5G, αποκτά όλα τα εχέγγυα που θα του δώσουν τη δυνατότητα της βέλτιστης επιχειρησιακής ετοιμότητας ώστε να ανταπεξέλθει στο ομολογουμένως δύσκολο καθημερινό έργο του», δήλωσε ο Πρόεδρος του ΕΚΑΒ, κ. Νικόλαος Παπαευσταθίου.
Ο Chief Officer Τεχνολογίας και Λειτουργιών Ομίλου ΟΤΕ, κ. Στέφανος Θεοχαρόπουλος, δήλωσε σχετικά: «Η COSMOTE έφερε πρώτη στην Ελλάδα το μέλλον των τηλεπικοινωνιών, το 5G. Δεν σταματάμε εδώ. Προετοιμαζόμαστε εντατικά για την επόμενη μέρα των δικτύων πέμπτης γενιάς. Τα επόμενα χρόνια, καινοτόμες εφαρμογές τηλεϊατρικής, που αξιοποιούν το σχεδόν μηδενικό χρόνο απόκρισης του 5G, θα βελτιώσουν σημαντικά τις υπηρεσίες Υγείας που απολαμβάνουμε και κατ’ επέκταση την ποιότητα ζωής μας. Μέσα από την έρευνα και την ανάπτυξη, παραμένουμε στην αιχμή της τεχνολογίας, φτιάχνοντας έναν κόσμο, καλύτερο για όλους».
Από την πλευρά του, ο Πρόεδρος & Διευθύνων Σύμβουλος της Ericsson Hellas κ. Γεώργιος Παππάς σημείωσε: «Είμαστε ενθουσιασμένοι από τις τεράστιες δυνατότητες της τεχνολογίας 5G και από το πώς μπορεί να συμβάλει στον μετασχηματισμό της υγειονομικής περίθαλψης στο εγγύς μέλλον. Πιστεύουμε ότι έχει τη δυνατότητα να οδηγήσει σε πιο αποτελεσματική χρήση των πόρων της υγειονομικής περίθαλψης, ιδίως όσον αφορά την εξ αποστάσεως διάγνωση.»
Ο Chief Officer Τεχνολογίας και Λειτουργιών Ομίλου ΟΤΕ κ. Στέφανος Θεοχαρόπουλος
Το μεγαλύτερο 5G δίκτυο στην Ελλάδα
Το COSMOTE 5G είναι το μεγαλύτερο 5G δίκτυο στη χώρα με πανελλαδική πληθυσμιακή κάλυψη που έχει ήδη ξεπεράσει το 50%. Σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη η κάλυψη έχει ήδη φθάσει στο 97% και 90% αντίστοιχα, ενώ, σε συγκεκριμένες περιοχές, οι μέγιστες ταχύτητες του COSMOTE 5G ξεπερνούν το 1Gbps. Το δίκτυο συνεχίζει να αναπτύσσεται δυναμικά, με στόχο το 60% πανελλαδικής πληθυσμιακής κάλυψης μέχρι το τέλος της χρονιάς.
COSMOTE GIGASPEED NETWORK
Το COSMOTE GIGASPEED NETWORK διαμορφώνει τις υποδομές που οδηγούν την Ελλάδα στο μέλλον. Με τεχνολογίες αιχμής, όπως το 5G και το Fiber to the Home, το COSMOTE GIGASPEED NETWORK ανταποκρίνεται στις ανάγκες της νέας ψηφιακής εποχής, ανοίγοντας απεριόριστες δυνατότητες και συμβάλλοντας στη δημιουργία ενός κόσμου καλύτερου για όλους. Έχοντας δεσμευτεί να ηγηθεί του ψηφιακού μετασχηματισμού, ο Όμιλος ΟΤΕ είναι ο μεγαλύτερος επενδυτής σε νέες τεχνολογίες και υποδομές στην Ελλάδα. Με περίπου €5 δισ. επενδύσεις την περασμένη δεκαετία και με επενδυτικό πλάνο ύψους €2 δισ. για την τρέχουσα τετραετία, δημιουργεί τις υποδομές για την Κοινωνία των Gigabit.
Ο Andrew Garfield τους τελευταίους μήνες πρέπει να έχει βαρεθεί να τον ρωτάνε όπου σταθεί και όπου βρεθεί για την επιστροφή του ως Spider-Man στο “No Way Home”, η οποία -μεταξύ μας- είναι από τα χειρότερα μυστικά του Χόλιγουντ αυτή τη στιγμή. Έχουν διαρρεύσει άλλωστε από φωτογραφίες μέχρι και βίντεο, ενώ σχεδόν όλοι οι insiders της βιομηχανίας συμφωνούν πως οι Sony Pictures και Marvel Studios μας κρατάνε την σύνοδο κορυφής των τριών Spider-Men (Tom Holland, Garfield, Tobey Maguire) για την πρεμιέρα τον Δεκέμβριο.
Υποχρεωτικά όμως ο Garfield πρέπει -βάσει συμβολαίου- να αρνείται τα πάντα και αυτό κάνει τόσο καιρό. Ωστόσο έφτασε η κατάσταση σε ένα σημείο που πραγματικά κουράστηκε να απαντάει στο “Θα είσαι στο Spider-Man: No Way Home;” τόσο που το δήλωσε σε νέα του συνέντευξη στο GQ.
“Σε αυτό το σημείο…λέω φτάνει”
Στο βίντεο του GQ με τίτλο “Actually Me” διασημότητες απαντούν ανώνυμα στα σχόλια ή τις ερωτήσεις που τους κάνουν σε διάφορα social media. Σε ένα από αυτά αναφορικά με το επίχαμο behind the scenes video του No Way Home που αποκάλεσε ο Garfield ως “προϊόν Photoshop” στην εκπομπή του Jimmy Kimmel, ο ηθοποιός απάντησε:
Κοιτάξτε, σε αυτό το σημείο…λέω φτάνει. Θα μάθουμε όλοι τι θα γίνει όταν κυκλοφορήσει η ταινία και είτε θα είμαστε απίστευτα απογοητευμένοι είτε απίστευτα χαρούμενα. Ή κάποιος θα βρεθεί να πει “Σου τα έλεγα” και ένας άλλος θα πει “Σου τα λεγα”. Θα φανεί. Συγγνώμη εκ των προτέρων.
Με το να βομβαρδίζεται με την ίδια ερώτηση την ώρα που θέλει να προωθήσει το “Tick, Tick..Boom!” τη νέα του ταινία στο Netflix (η οποία του στρώνει το δρόμο για τα Oscars), είναι λογικό να κουράστηκε να κάνει…λεκτικά ακροβατικά για να το αποφύγει. Βέβαια εδώ που τα λέμε πλέον κανείς δεν τον πιστεύει.
Στο φιλμ που σκηνοθετεί ο Jon Watts παίζουν επίσης οι: Zendaya, Toni Revolori, Jacob Batalon, Jamie Foxx, Alfred Molina, Willem Dafoe, Rhys Ifans, Thomas Haden Church, Jon Favreau και Marisa Tomei.
Το Spider-Man: No Way Home θα κάνει πρεμιέρα στους ελληνικούς κινηματογράφους στις 16 Δεκεμβρίου του 2021.
Τα προηγούμενα επτά χρόνια ήταν τα θερμότερα στην ιστορία, σύμφωνα με την προσωρινή έκδοση της έκθεσης για την Κατάσταση του Παγκόσμιου Κλίματος του Παγκόσμιου Μετεωρολογικού Οργανισμού WMO (Global Climate Report) για το 2021, που βασίζεται στα στοιχεία για τους πρώτους εννιά μήνες του έτους. Η έκθεση έχει συνταχθεί επί τη βάσει των δεδομένων που συνεισέφεραν διάφορες υπηρεσίες των Ηνωμένων Εθνών, οι εθνικές μετεωρολογικές και υδρολογικές υπηρεσίες και εμπειρογνώμονες.
Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Σύμφωνα με την έκθεση, η άνοδος του επιπέδου των θαλασσών έχει επιταχυνθεί μετά το 2013 καθώς συνεχίζεται η θέρμανση και η οξείδωση των ωκεανών.
Η έκθεση υπογραμμίζει τις καταστρεπτικές συνέπειες της κλιματικής αλλαγής στη διατροφική ασφάλεια και τις μετακινήσεις πληθυσμών, στη βιωσιμότητα κρίσιμων οικοσυστημάτων και ανθρώπινων κοινοτήτων και στην επιβράδυνση των προόδων προς την επίτευξη των Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης του 2030.
Σχολιάζοντας την έκθεση, ο γενικός γραμματέας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών υπογράμμισε ότι εμφανίζει τα τελευταία επιστημονικά δεδομένα που δείχνουν ότι ο πλανήτης αλλάζει μπροστά στα μάτια μας. «Από τα βάθη των ωκεανών στις κορυφές των βουνών, από τους παγετώνες που λιώνουν έως τα αδιάκοπα ακραία καιρικά φαινόμενα, οικοσυστήματα και κοινότητες στον πλανήτη καταστρέφονται», δήλωσε ο Αντόνιο Γκουτιέρες, καλώντας την COP26 να γίνει το σημείο καμπής για τους ανθρώπους και για τον πλανήτη: «Οι επιστήμονες είναι σαφείς ως προς τα γεγονότα. Τώρα οι ηγέτες πρέπει να είναι το ίδιο σαφείς στις δράσεις τους».
Στην έκθεση του Παγκόσμιου Μετεωρολογικού Οργανισμού περιλαμβάνεται μια σειρά ακραίων εκδηλώσεων της κλιματικής αλλαγής που είχαμε εντός του 2021:
– Για πρώτη φορά στην κορυφή της Γροιλανδίας έβρεξε φέτος αντί να χιονίσει.
– Οι καναδικοί παγετώνες υπέστησαν φέτος γρήγορο λιώσιμο. Καύσωνας έπληξε τον Καναδά και τμήματα των ΗΠΑ σπρώχνοντας τις θερμοκρασίες σε σχεδόν 50 ° C, ενώ σε μια περιοχή της Καλιφόρνια μετρήθηκε θερμοκρασία 54.4 ° C.
– Πολλές περιοχές της Μεσογείου αντιμετώπισαν θερμοκρασίες ρεκόρ το καλοκαίρι και καταστρεπτικές πυρκαγιές.
– Στην Κίνα και σε ευρωπαϊκές χώρες έπεσε σε διάστημα ωρών ποσότητα βροχής που φυσιολογικά πέφτει σε διάστημα μηνών, προκαλώντας δεκάδες απώλειες ζωής και δισεκατομμύρια υλικές ζημιές.
– Ένα δεύτερο διαδοχικό έτος στην υποτροπική Νότιο Αμερική έπληξε τη γεωργία, τις μεταφορές και την παραγωγή ενέργειας.
Σχολιάζοντας αυτή την αλυσίδα φαινομένων, ο γενικός γραμματέας του Παγκόσμιου Μετεωρολογικού Οργανισμού Petteri Taalas, υπογράμμισε ότι δείχνουν πως τα «ακραία φαινόμενα» είναι η «νέα κανονικότητα».
Με τον σημερινό ρυθμό αύξησης της συγκέντρωσης των αερίων θερμοκηπίου ο κόσμος θα δει μέχρι το τέλος το αιώνα μια αύξηση της θερμοκρασίας της Γης που θα ξεπεράσει κατά πολύ τα όρια της συμφωνίας του Παρισιού (1.5 – 2 βαθμοί).
Τέτοια αύξηση θερμοκρασίας θα θέσει σε κίνδυνο τη συνέχιση οποιασδήποτε μορφής ανθρώπινου πολιτισμού, πιθανώς και την επιβίωση των ανώτερων μορφών ζωής.
Ο χρόνος για τη λήψη μέτρων για την αντιμετώπιση της ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής είναι τώρα γιατί, όπως υπογραμμίζει αριθμός προσφάτων επιστημονικών μελετών, βρισκόμαστε στο κατώφλι του σημείου που η κλιματική αλλαγή θα γίνει μη αναστρέψιμη, αυτοτροφοδοτούμενη διαδικασία και μετά δεν θα μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Η Γη θα έχει μπει σε άλλη «κλιματική τροχιά», ασύμβατη με το φαινόμενο της ζωής.
* Ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος είναι δημοσιογράφος
Η πιο θετική είδηση που παρήγαγε τον τελευταίο καιρό ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ είναι η ανακοίνωση της επιτροπής συμβούλων του Αλέξη Τσίπρα. Την υποδέχθηκαν με έκπληξη και ενδιαφέρον ακόμα και τα φιλοκυβερνητικά μέσα ενημέρωσης. Ας το κρατήσουμε αυτό στην προσπάθεια να “ψυχογραφήσουμε” όσα συμβαίνουν στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης με την ελπίδα πως δεν αποτελεί μια μόνο “στιγμή” αλλά ένας ευρύτερος σχεδιασμός με αρχή, μέση και τέλος.
Στη συνάντηση που είχε ο πρόεδρος του κόμματος με τα μέλη αυτής της επιτροπής έγινε λόγος για “τα καλύτερα μυαλά της χώρας”. Και αναμφίβολα πρόκειται για επιστήμονες και τεχνοκράτες που δεν προσδοκούν παράσημα από τις κομματικές επετηρίδες και τις “τάσεις” αλλά έχουν κατοχυρώσει την αυτάρκεια τους σε πανεπιστήμια, εργαστήρια, διεθνή fora και στον επαγγελματικό στίβο. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο ΣΥΡΙΖΑ αξιοποιεί τέτοιες σημαντικές προσωπικότητες (υπήρχαν κάποια τέτοια στελέχη και στη διακυβέρνηση του), είναι, όμως, η πρώτη φορά που τις αναδεικνύει, τις τιμά, τις φέρνει στην εμπροσθοφυλακή και δείχνει πως ίσως αποτελέσουν την “μαγιά” ενός νέου μείγματος τεχνοκρατικής προσέγγισης.
Τα “καλύτερα μυαλά της χώρας” είναι, επί της ουσίας, μια καθυστερημένη απάντηση στα “καλύτερα βιογραφικά της χώρας” του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Ο τελευταίος έκανε το ίδιο βήμα από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε την ηγεσία της Ν.Δ, παρήγαγε την εντύπωση περί “αριστείας” στη διακυβέρνηση και τοποθέτησε αρκετά τέτοια πρόσωπα στο κυβερνητικό σχήμα. Κάποιοι του βγήκαν, κάποιοι όχι. Παρά την “βοή” μεταξύ των βουλευτών που αρκετοί εξ αυτών είδαν να παραγκωνίζονται από τις “μετεγγραφές”, και παρά το γεγονός πως ορισμένοι υπονομεύτηκαν από την σύγχιση των αρμοδιοτήτων και τις “ντίβες” της κομματικής γραφειοκρατίας, ο πρωθυπουργός ωφελήθηκε πολιτικά και επικοινωνιακά από συγκεκριμένες τέτοιες περιπτώσεις. Ο Κυριάκος Πιερακκάκης, για παράδειγμα, έχει μετατραπεί σε κυβερνητικό τοτέμ καινοτομίας και αποτελεσματικότητας και είναι αλήθεια πως η εντύπωση αυτή δεν συνιστά υπερβολή.
Αρκετοί διατυπώνουν το ερώτημα: πρόκειται για την πρώτη μιας σειράς παρόμοιων κινήσεων του Αλέξη Τσίπρα, ή θα αποδειχθεί ένα επικοινωνιακό πυροτέχνημα που θα σβήσει σύντομα μέσα στις ποσοστώσεις και τις σκιαμαχίες για τον έλεγχο της νομής του “βαθέως” κομματικού μηχανισμού; Θα απαντηθεί στην πορεία προς το συνέδριο (αλλά και μετά).
Φαίνεται πως ο Αλέξης Τσίπρας έχει κατανοήσει πως την επιστροφή στη διακυβέρνηση δεν μπορεί να την εγγυηθεί η “παρέα της κατασκήνωσης” και οι συντροφιές του παλαιότερου ακτιβισμού, ιδιαίτερα όταν η συντηρητικοποίηση της κοινωνίας απαιτεί πολιτικές και πρόσωπα που να μπορούν να περιγράψουν πιο ήρεμα αφηγήματα και όχι ρήξεις που ενίοτε ισοδυναμούν με “ηρωϊκά” άλματα στο κενό.
Πρακτικά αυτό σημαίνει πως λίγοι μπορούν και πρέπει να επιβιώσουν από την ομάδα του 2015-19, όχι απαραίτητα γιατί ήταν ανίκανοι αλλά, κυρίως, επειδή ταυτίστηκαν με συμπεριφορές και πρακτικές που ανήκουν οριστικά και ανεπιστρεπτί σε μια άλλη εποχή.
Αυτή η θετική εκφορά ενός νεωτεριστικού πολιτικού λόγου που να συνάδει με την εποχή, την οποία αναδεικνύει το “think tank” Τσίπρα, είναι εν μέρει και η απάντηση στο ερώτημα σχετικά με το πως μπορεί να γίνει η επιστροφή στην εξουσία. Εν μέρει.
Διότι μέχρι σήμερα φαίνεται να κυριαρχεί στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ η άποψη πως η αντιπαράθεση με την κυβέρνηση Μητσοτάκη πρέπει να γίνει (μόνο) στο πεδίο της αρνητικής ψήφου. Να εδραιωθεί, δηλαδή, η αντίληψη πως πρόκειται για την “χειρότερη κυβέρνηση …ever”, να σωρρευθεί η απογοήτευση και η δυσαρέσκεια των πολιτών, να συντρέξουν, πιθανώς, και κάποια καταστροφικά σενάρια (πανδημία, ακρίβεια, δημοσιονομικές εξελίξεις κ.ά), ώστε να αναδυθεί η αξιωματική αντιπολίτευση ως εναλλακτική διακυβέρνηση.
Την περίοδο του δικομματισμού Ν.Δ-ΠΑΣΟΚ, η στρατηγική του “ώριμου φρούτου” μέσα από σκληρό αρνητικό λόγο και πόλωση, ήταν η συνηθέστερη συνταγή. Φαίνεται πως η δυναμική της έχει εξαντληθεί μετά την περίοδο των μνημονίων και την υγειονομική κρίση. Οι ρήξεις δεν γοητεύουν πια τους πολίτες, αντιθέτως είναι η προσδοκία εξασφάλισης της ηρεμίας και η ελάχιστη κοινωνική ασφάλεια που αποτελεί ζητούμενο για τους περισσότερους.
Όσο κι αν η αρνητική ψήφος παραμένει μία παράμετρος στην εναλλαγή, το θετικό αφήγημα γίνεται πλέον κρισιμότερο και ανθεκτικότερο στο χρόνο. Γι αυτό και η προβολή νέων προσώπων με μετριοπαθές, κεντροαριστερό και τεχνοκρατικό προφίλ είναι πολύ πιο σημαντική από τους φωνακλάδες “οπλαρχηγούς” και τους σχεδιαστές των “μεγάλων πολέμων”.
Η τακτική Μητσοτάκη
Ίσως, ακριβώς γι’ αυτό ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει διαβάσει σωστά τις κοινωνικές τάσεις επιμένει στο μεταρρυθμιστικό προφίλ –ενίοτε υπερβολικό ή και ψευδές– και επιχειρεί να πλήξει τον ΣΥΡΙΖΑ απαξιώνοντας ακόμα και τις επιτυχίες της προηγούμενης διακυβέρνησης. Το “εσείς μας βάλατε στα μνημόνια”, για παράδειγμα, δεν ήταν μια κατηγορίες που εκτοξεύτηκε “εκ παραδρομής”. Το Μέγαρο Μαξίμου με την πολυπληθή ομάδα επικοινωνιολόγων και δημοσκόπων αντιλαμβάνεται πως για να συντηρηθεί το αντι-ΣΥΡΙΖΑ κλίμα πρέπει να ανακαλεί στη μνήμη των ψηφοφόρων στιγμές του παρελθόντος, να τις απαξιώνει και να τις ενοχοποιεί.
Σε αυτό συνδράμει συχνά και η ενοχικότητα του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ για το κυβερνητικό παρελθόν του. Η κυβέρνηση Τσίπρα, για παράδειγμα, είχε δύο σπουδαίες στιγμές: την έξοδο της ελληνικής οικονομίας από τα μνημόνια και την Συμφωνία των Πρεσπών. Και στις δύο ο Αλέξης Τσίπρας ως πρωθυπουργός επέλεξε να αναλάβει πλήρως το πολιτικό κόστος επιλογών που γνώριζε πως θα είχαν βαρύ συναισθηματικό, πολιτικό και κοινωνικό φορτίο. Προκαλεί απορία το γεγονός πως η υπεράσπιση αυτών των καλών στιγμώς της διακυβέρνησής του δεν γίνεται επαρκώς από τον σημερινό ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.
Αναγκάστηκε, για παράδειγμα, περίπου να υιοθετήσει την άποψη ότι η οικονομική πολιτική της εξόδου από τα μνημόνια κατέστρεψε την μεσαία τάξη και δεν εξήγησε εάν, πως και γιατί συνέβη εν μέρει κάτι τέτοιο, αλλά, κυρίως, ποιο ήταν το τελικό αποτέλεσμα. Ακόμα και το ευρύτερο οικονομικό επιτελείο της εποχής εκείνης απουσίαζε για καιρό από τις επικοινωνιακές μάχες και προτίμησε να μείνει στα μετόπισθεν- ενίοτε κάποιοι ασχολήθηκαν περισσότερο με τις εσωκομματικές ισορροπίες και λιγότερο με τά δικά τους πεπραγμένα.
Ακόμα και στο θέμα των Πρεσπών, η υπεράσπιση της συμφωνίας με καθημερινή παρακολούθηση της εφαρμογής της, με καθοδήγηση της κυβέρνησης και εγκλήσεις όπου κρινόταν απαραίτητο, αφέθηκε στην τύχη της με μοναδική επιδίωξη αυτή της δικαίωσης για την καταστροφική αντιπολίτευση που άσκησε η Ν.Δ. Ένα θέμα, δηλαδή, για το οποίο ο Αλέξης Τσίπρας κέρδισε διεθνή βραβεία και σημαντική αναγνώριση στους γεωπολιτικούς κύκλους, εγκαταλείφθηκε στην μεμψιμοιρία σχετικά με το εκλογικό αποτύπωμα που είχε (κάτι εξαιρετικά αμφίβολο) και στις ανούσιες ίντριγκες που “έκαψαν” ακόμα και τις σχέσεις με τον υπογράφοντα την συμφωνία πρώην υπουργό Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά.
Η επικοινωνιακή πολιτική της κυβέρνησης προσπαθεί να κατοχυρώσει την άποψη περί “διακυβέρνησης μηδενικού αποτελέσματος” από τον ΣΥΡΙΖΑ, επιμένει στο πρώτο εξάμηνο του 2015, αποενοχοποιεί πλήρως την εποχή που προκάλεσε την χρεοκοπία και την υπαγωγή στο πρώτο μνημόνιο (περίοδος Καραμανλή και Σημίτη) και “αγιογραφεί” το διάστημα 2012-2014. Ποντάροντας στην αμηχανία της αξιωματικής αντιπολίτευσης και την αδυναμία της να αισθανθεί βολικά με ορισμένα τουλάχιστον από εκείνα που πέτυχε.
Ακόμα και στον τομέα της οικονομίας και της ανάπτυξης είναι χαρακτηριστικό πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει κατορθώσει να απαντήσει τεκμηριωμένα στην κατηγορία ότι επί των ημερών του δεν έγινε ούτε μία ιδιωτική επένδυση ή ότι αποστρέφεται την επιχειρηματικότητα.
Τούτων δοθέντων εξηγείται γιατί το “think tank” Τσίπρα μπορεί να αποτελέσει ένα πρώτο βήμα προς την κατεύθυνση παραγωγής θετικού αφηγήματος- χωρίς, βεβαίως, να υποτιμάται η σκληρή αντιπολίτευση που οφείλει να κάνει.
Ένα άλλο ζήτημα το οποίο πρέπει να προβληματίσει τους ιθύνοντες της Κουμουνδούρου είναι ότι η τακτική της εκπέμπει μηνύματα ετεροπροσδιορισμού. Ετεροπροσδιορίζεται όταν αναδεικνύει μόνο τα αρνητικά της κυβέρνησης χωρίς να ξεδιπλώνει η ίδια σχεδιασμό νέας διακυβέρνησης με σύγχρονο πρόσημο (ποιά ανάπτυξη, ποιά πολιτική ως προς την κλιματική αλλαγή, ποιό κοινωνικό κράτος κ.ά), ετεροπροσδιορίζεται, όμως, και όταν περιορίζεται στο να συναρτά την επιστροφή της στην εξουσία με τις εξελίξεις στο ΚΙΝ.ΑΛ.
Ζητείται σχέδιο για την …”άλλη μισή δουλειά”
Μπορεί, όντως, οι εξελίξεις να ευνοήσουν τον ΣΥΡΙΖΑ –αν και δεν θα οφείλονται στον ίδιο αλλά σε εξωτερικούς παράγοντες-, είναι αμφίβολο, όμως, εάν οι ψηφοφόροι θα αισθανθούν άνετα να επιλέξουν μεταξύ της δυσφορίας τους για τις κυβερνητικές επιδόσεις και ενός ακαθόριστου σχήματος κυβερνητικής συνεργασίας που μόνο οριακά θα αντέχει στην εκλογική αριθμητική. Υπάρχει σενάριο, για παράδειγμα, στην περίπτωση που οι εξελίξεις ως προς την ηγεσία του ΚΙΝ.ΑΛ δεν επιτρέπουν ή θα καθιστούν δύσκολο το εγχείρημα της “προοδευτικής διακυβέρνησης”; Έχουν πράγματι μετρηθεί και αξιολογηθεί οι πιθανές συμμαχίες με τρίτο κόμμα ή το σενάριο περί διακυβέρνησης μειοψηφίας;
Κι ακόμα, υπάρχουν σκέψεις και ακόμα περισσότερο σχεδιασμός τι θα συμβεί σε περίπτωση ήττας και μιας ακόμα κυβερνητικής θητείας Μητσοτάκη;
Είναι αλήθεια πως ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει και πιθανότατα δεν θα έχει αμφισβήτηση στο κόμμα του. Η πλειονότητα των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ συνδέουν την ψήφο τους με την εμπιστοσύνη και την συμπάθεια προς την ηγεσία Τσίπρα. Δεν υπάρχει πρόσωπο -τουλάχιστον στο ορατό μέλλον- που θα μπορούσε να αποτελέσει ικανή εναλλακτική, τέτοια που να συγκρατεί το κόμμα στην τροχιά διεκδίκησης της εξουσίας στο μέλλον.
Αυτό, όμως, δεν αρκεί. Κανένα κόμμα εξουσίας δεν παραμένει ισχυρό εάν δεν διαθέτει σαφές χρονοδιάγραμμα επιστροφής στην διακυβέρνηση. Ο πολιτικός ορίζοντας για τον ΣΥΡΙΖΑ και τον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα δεν κλείνει, φυσικά, στις επόμενες (διπλές) εκλογές, είτε αυτές διεξαχθούν το 2022, είτε το 2023. Το 2024 θα στηθούν οι καλπες των ευρωεκλογών και το 2025 η Βουλή θα κληθεί να εκλέξει (νέο/α) Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Όλα αυτά σκιαγραφούν μία περίοδο πολιτικών εξελίξεων και ανακατατάξεων που θα συνδυαστούν με κρίσιμα και σκληρά διλήμματα σχετικά με την οικονομία που καμία σχέση δεν θα έχουν με την σημερινή “ευωχία” λόγω των θετικών προβλέψεων.
Οι πιο θερμοί υποστηριχτές του Αλέξη Τσίπρα λένε πως μέχρι σήμερα έκανε τη “μισή δουλειά” (ανάδειξη του ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα εξουσίας, πρώτη περίοδο διακυβέρνησης για κόμμα της Αριστεράς, έξοδο από τα μνημόνια κ.ά) και πως του απομένει η άλλη “μισή”. Ήτοι, μετασχηματισμός σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κόμμα της κεντροαριστεράς (ή αριστερής σοσιαλδημοκρατίας, όπως λένε κάποιοι) και εδραίωσή του ως εναλλακτικός πολιτικός πόλος με κοινωνικές ρίζες και οργάνωση παράταξης. Το ζήτημα είναι να θέλει και να μπορεί να την κάνει. Έχει καταστήσει σαφές πως θέλει. Μένει να αποδείξει ότι μπορεί. Με ποιούς, πως και προς ποια κατεύθυνση…
Το τραγικό δυστύχημα που σημειώθηκε την Τρίτη, στο έδαφος της Βουλγαρίας με πολίτες της Βόρειας Μακεδονίας, πάγωσε όλες τις πολιτικές διεργασίες καθώς κηρύχθηκε τριήμερο πένθος για την απώλεια των 46 ανθρώπων που απανθρακώθηκαν μέσα στο λεωφορείο που πήρε φωτιά.
Τόσο το Σοσιαλιστικό κόμμα όσο και το κόμμα Εναλλακτική που αναμένονταν να συνεδριάσουν τα θεσμικά τους όργανα, ανέβαλλαν τις συνεδριάσεις τους κι έτσι δεν θα υπάρξει τουλάχιστον τις επόμενες τρεις μέρες κάποια εξέλιξη στην πολιτική σκηνή της χώρας.
Η τραγική ειρωνεία με το δυστύχημα είναι ότι σημειώθηκε σε πολίτες της Βόρειας Μακεδονίας στη Βουλγαρία. Δυο χώρες που εδώ και δυο χρόνια βρίσκονται σε σύγκρουση για τη μακεδονική γλώσσα και ταυτότητα, που έχει ως αποτέλεσμα το βέτο της Βουλγαρίας για την ενταξιακή πορεία της Βόρειας Μακεδονίας στην ΕΕ.
Αυτό ήταν και το θέμα που συζητήθηκε κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης του Συμβουλίου Υπουργών της ΕΕ χτες.
Σύμφωνα με όσα δήλωσε ο Σλοβένος Υφυπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων Γκάσπερ Ντόβζαν, οι Υπουργοί συζήτησαν τη διεύρυνση και ιδιαίτερα τη διαμάχη μεταξύ Βουλγαρίας και Βόρειας Μακεδονίας, για την οποία δόθηκε έμφαση σημειώνοντας ότι ελπίζει μέχρι τέλους της Σλοβενικής Προεδρίας πως θα μπορούσε να λυθεί το πρόβλημα, κάτι που θα είναι θετικό.
«Πρόκειται για την αξιοπιστία της ΕΕ και τη διαδικασία διεύρυνσης. Η πολιτική της διεύρυνσης είναι μία από τις πιο επιτυχημένες στην ιστορία της ΕΕ», πρόσθεσε ο Ντόβζαν.
Η προσπάθεια της Σλοβενικής Προεδρίας για την επίλυση της διμερούς διαφοράς, είναι πολύ σημαντική καθώς η Γαλλία που αναλαμβάνει την εκ περιτροπής Προεδρία της ΕΕ από την 1η Γενάρη του 2022, δεν δείχνει ιδιαίτερα θερμή, πιο συγκεκριμένα ο Γάλλος Πρόεδρος, ώστε να λυθεί το ζήτημα και να υπάρξει η έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων στην ΕΕ, της Αλβανίας και της Βόρειας Μακεδονίας.
Το ζήτημα για τον Γάλλο Πρόεδρο δεν είναι τίποτα άλλο από τις Προεδρικές εκλογές στις 10 Απριλίου του 2022.
Η ενασχόληση με τη συγκεκριμένη υπόθεση θα μπορούσε να βλάψει την προεκλογική του καμπάνια, καθώς η πλειοψηφία των Γάλλων πολιτών δεν είναι θετικά διακείμενοι στη διεύρυνση της ΕΕ.
Η Γαλλία είναι η πρώτη χώρα σε προτίμηση για τους Αλβανούς σε αιτήματα ασύλου, ιδιαίτερα για τους ανήλικους κάτω των 14 ετών, σύμφωνα με την Eurostat, καθώς το κράτος πρόνοιας για τους ανηλίκους είναι ενθαρρυντικό για τους γονείς ώστε να αφήσουν τα παιδιά τους σε καταλύματα με την ελπίδα ότι θα εξασφαλίσουν ένα καλύτερο αύριο. Ενδεικτικά το 50% των αιτημάτων για άσυλο από ανήλικους στη Γαλλία, ανήκουν σε Αλβανούς. Μόνο το 2020 είχαν κατατεθεί 3.500 περίπου αιτήσεις.
Αυτό από μόνο του θα λειτουργούσε ανασταλτικά στην προεκλογική εκστρατεία όπου ο Εμμανουέλ Μακρόν θα συναγωνιστεί για άλλη μια φορά έναν αν όχι δυο ακροδεξιούς υποψηφίους.
Άλλη μια χαμένη Προεδρία της ΕΕ για την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Αλβανίας και της Βόρειας Μακεδονίας, θα μειώσει την αποδοχή αλλά και την αξιοπιστία της Ένωσης στην περιοχή των Βαλκανίων, προκαλώντας αντιδράσεις που δύσκολα θα μπορούσαν να προβλεφθούν στην ένταση τους και στο τι αποτελέσματα θα έφερναν στην σταθερότητα και την ασφάλεια της περιοχής.
Η νέα κυβέρνηση που θα σχηματιστεί κατά πως φαίνεται στη Βουλγαρία, δεν έχει ανοίξει ακόμα τα χαρτιά της για το μέλλον της διαμάχης με την Βόρεια Μακεδονία. Ίσως το τραγικό δυστύχημα και η συνεργασία των δυο χωρών να αμβλύνει τις διαφορές καθώς η συναισθηματική φόρτιση θα μπορούσε να βοηθήσει προς αυτή την κατεύθυνση.
Η πραγματικότητα είναι ότι οι προσπάθειες για την έναρξη των διαπραγματεύσεων έχουν εντατικοποιηθεί από την Σλοβενική Προεδρία, αλλά δεν επαφίεται σ’ αυτούς το αποτέλεσμα.
Τον Ιούλιο του 2018, σε μια συνοικία του Νέου Δελχί, το Μπουράρι, μια αστική και εύπορη για τα δεδομένα της Ινδίας 11μελής οικογένεια, βρέθηκε κρεμασμένη από το ταβάνι του σπιτιού της.
Όλοι. Μόνο οι σκύλος τη γλίτωσε.
Η υπόθεση έγινε πρωτοσέλιδο στην Ινδία και είδηση σε όλον τον κόσμο, αλλά και ντοκιμαντέρ, και έχει πάρα πολλά να μας πει.
Δεν ήταν έγκλημα, ήταν ομαδική αυτοκτονία. Την οποία «υπαγόρευσε» στα μέλη της οικογένειας ο από δεκαετίας νεκρός πατέρας του πατριάρχη της, ο οποίος «συνομιλούσε» με το γιο του. Ο γιος είχε αναλάβει την ηγεσία της οικογένειας με κληρονομικό δικαίωμα.
Όλες οι παθογένειες του κόσμου είναι συγκεντρωμένες σ’ αυτήν την υπόθεση, η οποία θα χρειαζόταν τόμους για να την αναλύσεις όπως της αξίζει, αλλά ας περιοριστούμε σε ένα ταπεινό σεντόνι.
Οικογένεια, θρησκευτικές ιδεοληψίες, κοινωνικά δεδομένα, ατομικές διαταραχές, όλα μα όλα έπαιξαν οσκαρικά το ρόλο τους εδώ:
Άντρες γυναίκες και παιδιά, μια κόρη απόφοιτη πανεπιστημίου που εργαζόταν ως ΙΤ σε μεγάλη εταιρία, μια άλλη που σε λίγες μέρες παντρευόταν, ένας κοινωνικός έφηβος με όνειρα, ΟΛΟΙ υπάκουσαν τον πατέρα-ηγέτη και έδεσαν γύρω από λαιμό τους ένα σεντόνι, πιστεύοντας ότι το φάντασμα του νεκρού παππού θα ερχόταν να τους σώσει στο παρά 5’.
Πιστεύοντας ευλαβικά στη σέκτα που εν προκειμένω λεγόταν «οικογένεια».
Τα φαντάσματα, όμως, έχουν πάψει να κάνουν τέτοιες παρεμβάσεις από την εποχή του Σέξπιρ και βγάλε.
Ο γιος του νεκρού και πλέον πατριάρχης ο ίδιος, ήταν ψυχωτικός και έπασχε από fully blown παραισθητική διαταραχή.
Είχε δημιουργήσει έναν κόσμο στο κεφάλι του ο οποίος κόσμος δεν είχε απολύτως καμία σχέση με την πραγματικότητα και τον ορθολογισμό. Έναν κόσμο που ακροβατούσε ανάμεσα στος θρησκευτικές εμμονές και στα οικογενειακά φαντασματικά στερεότυπα.
Όσο κι αν στους απ’ έξω φαινόταν εντελώς λειτουργικός, η αλήθεια είναι ότι ήταν απλώς ένας πολύ άρρωστος και ιδεοληπτικός άνθρωπος που θεωρούσε ότι η δική του πραγματικότητα ήταν η πραγματική πραγματικότητα, αγνοώντας όλες τις περί του αντιθέτου αποδείξεις και ενδείξεις.
Οι υπόλοιποι ακολουθούσαν τον ψυχωτικό πατριάρχη. Αυτό είχαν μάθει να κάνουν: σε μια κοινωνία όπως η ινδική, όλες οι ομάδες, κοινωνική, οικογενειακή, ταξική, θρησκευτική, αποτελούν φυλακές· του νου και του σώματος εξίσου.
Σε όλες τις κοινωνίες στις οποίες οι κληρονομικές ή ιδεοληπτικές ομάδες αποτελούν πανάκεια συμβαίνει αυτό
Πίστεψαν σε ένα φάντασμα. Η μορφωμένη ΙΤ και ο ανήσυχος έφηβος επέλεξαν να αγνοήσουν κάθε ορθολογισμό και μπήκαν στη συλλογική ψύχωση της οικογενειακής τους παγίδας.
Με ένα παραδοσιακό θρησκευτικό τελετουργικό, κρεμάστηκαν όλοι από το ταβάνι και πέθαναν.
Τι μας νοιάζει εμάς Μαρία τι συμβαίνει στην Ινδία; Ε, δεν μας νοιάζει;
Ιδιάιτερα όταν του προσομοιάζουμε επικίνδυνα και κυρίως χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε;
Η συλλογική ψύχωση ή παραίσθηση, δεν χρειάζεται απαραίτητα πολλά μέλη για να βρει γόνιμο έδαφος και να εκδηλωθεί:
Συχνά -πολύ συχνά, βασικά- δύο αρκούν.
Μετά πάμε στους μερικούς, στους κάθε λογής οικογενειακούς «Κυνόδοντες». Εκεί γίνεται πάρτι
Και μετά πάμε στους πάρα πολλούς: Θρησκείες, εθνικισμοί, κάθε είδους αντίληψη της πραγματικότητας μέσα από στενά, ιδεοληπτικά όρια, δεν είναι παρά μια παραίσθηση.
Συλλογική και, χωρίς εξαίρεση, εγκληματική.
Mind the Gap:
Ορθολογισμός δεν σημαίνει απουσία συναισθήματος. Σημαίνει το σημείο στο οποίο το συναίσθημα ισορροπεί με τη λογική. Σημαίνει το σημείο στο οποίο έχεις κριτική σκέψη χωρίς να γίνεσαι απλώς αντιδραστικός, ή παγωμένος. Σημαίνει κυρίως το σημείο στο οποίο ακούς και βλέπεις την πραγματικότητα όπως είναι και όχι όπως εσύ νομίζεις ότι είναι ή όπως θα ήθελες να είναι.
Δεν είναι απλό. Θέλει δουλίτσα. Το να μην γίνεσαι «δούλος» του συστήματος και τυφλός υπηρέτης του δεν σημαίνει ότι πρέπει να αυτοκτονείς για μια παραίσθηση.
Και κυρίως δεν σημαίνει ότι πρέπει να παίρνεις κι άλλους μαζί σου. Έτσι γίνεσαι πιο δούλος του, εξάλλου.
Υπάρχουν αρκετοί που αρνούνται να εμβολιαστούν διότι πιστεύουν ότι διά του εμβόλιου μας βάζουν τσιπάκι. Άλλοι πιστεύουν ότι με τον τρόπο αυτό προβάλλουν αντιπολίτευση στην “αντιδημοκρατική” Κυβέρνηση Μητσοτακη ενώ υπάρχουν και ορισμένοι που δεν έχουν πεισθεί επιστημονικά.
Για τους πρώτους θα φανταζόταν κανείς ότι δεν θα είχαν διαβατήριο ούτε ηλεκτρονικό υπολογιστή και κινητό τηλέφωνο διότι με αυτούς τους τρόπους το κράτος και ιδιωτικές εταιρείες τους παρακολουθούν έτσι κι αλλιώς.
Εάν δεχθούμε, για την οικονομία της συζήτησης, ότι πράγματι η Κυβέρνηση Μητσοτακη είναι αντιδημοκρατική και αποτελεί ότι χειρότερο για τον τόπο, και πάλι είναι δύσκολο να γίνει αντιληπτό το επιχείρημα κατά του εμβολιασμού. Η Κυβέρνηση (ανεξαρτήτως τρόπου) προωθεί και επιμένει να προτάσσει τον εμβολιασμό ως κύριο όπλο κατά τη πανδημίας.
Αυτό το πράττει, και πολύ σωστά, διότι η δυτική ιατρική κοινότητα στο σύνολο της έχει προκρίνει ότι ο εμβολιασμός θα είναι αυτός που θα καταπολεμήσει τον ιό και θα μας επιτρέψει να ξανακερδίσουμε τον τρόπο ζωής που επιθυμούμε. Αξίζει δε να τονισθεί ότι οι χώρες που είναι οι πιο εξελιγμένες στην ιατρική υπερασπίζονται το εμβόλιο και, διά των συνεχιζόμενων ερευνών αντιμετωπίζει όλα τα θέματα υγειάς.
Ίσως το πρόβλημα να αποτελεί ότι πολιτικά πρόσωπα, όπως οι κκ. Γεωργιάδης και Πολάκης, υπερθεματίζουν σε έναν διάλογο όπου, στην πραγματικότητα, και με όλο τον σεβασμό στις γνώσεις τους και στην διάθεση τους να βοηθήσουν, έχουν λίγα να προσφέρουν. Διοτι η πόλωση που προέρχεται από την πολίτικη αντιπαράθεση φανατίζει τους “αντιπάλους” με δυσάρεστες συνέπειες. Δυστυχώς η Κυβέρνηση Μητσοτακη (άλλα και ο δυτικός κόσμος) δεν διαθέτει μια προσωπικότητα όπως ο Έλβις Πρίσλεϊ που ήταν είδωλο και αγαπητός ανεξαρτήτως πολίτικων πεποιθήσεων, και το 1956, με ένα καινούργιο εμβόλιο, σήμανε την αρχή του τέλους της πολιομυελίτιδας.
Την στιγμή μάλιστα που σε όλη την Ευρώπη η απειλή του Covid-19 τρομάζει, ίσως θα ήταν καλύτερα να σταματήσει η πολίτικη αντιπαράθεση για το θέμα και τα πολίτικα κόμματα να ενώσουν δυνάμεις στον ουσιαστικό κίνδυνο- τον μη εμβολιασμό των συμπολιτών μας. Η δε Εκκλησία της Ελλάδας, με τον υποχρεωτικό εμβολιασμό των Ιερέων μας και των Επιτρόπων των Ιερών Ναών μας, θα είχε καταλυτικό ρόλο στην εκστρατεία- η θλίψη από τον καθημερινό απολογισμό των θυμάτων είναι τεράστια.
Άλλωστε υπάρχουν τόσα άλλα θέματα που μπορούμε να διαφωνούμε πολίτικα- στην απειλή του covid-19 ας ενώσουμε όλοι μας και όσο μπορούμε τις δυνάμεις μας με την σωστή πολίτικη της Κυβέρνησης του εμβολιασμού. Και αύριο θα ζούμε ώστε να διαφωνούμε στα υπόλοιπα.
Δεν ξέρω αν η πεποίθηση πως είμεθα Ευρωπαίοι επικράτησε σε μεγάλη μερίδα του πληθυσμού, εννοώ τους χρήσιμους ηλίθιους που απαρτίζουν τον διαβρωμένο θώρακα μιας απεγνωσμένης κοινωνίας. Πάντως, τον ρόλο της τον έπαιξε, ιδίως τώρα που θα αρχίσει άλλη μάκινα κυβερνητικών ακροβατισμών.
Την πανδημία, μας αρέσει δεν μας αρέσει, την μετατρέψαμε σε εμφύλιο ραβαΐσι, σε ένα μπιλιάρδο χωρίς στέκες. Και υπαίτιος είναι ο πολιτικός κόσμος, το αδιανόητο παιχνίδι με τα ψηφαλάκια, η απείθεια των επαρχιών και της αστικής γειτονιάς, η δήθεν πρόσφατη σύγκρουση της ελληνικής κοινωνίας ενώ από τα χρόνια του αρχαϊκού αποικισμού, παραμένει εντός μας η διαταραγμένη, μπαγιάτικη ψύχα του διαφορετικού που μάλιστα παινευόμαστε πως μας χαρακτηρίζει.
Θέλετε ενδείξεις και αποδείξεις; Στις δύο «ιατρικές» σεζόν, ήτοι στην άνοιξη και στο φθινόπωρο, ενώ έτρεχε σωστά το έλκηθρο, ακόμη και στα τσαμούρια και η συνήθης εξαπάτηση και λωποδυσία ήταν στα όρια, ο μαζικός εμβολιασμός κόπηκε απότομα μετά το Πάσχα του 21, και άρχισε το εμετικό γλείψιμο υπέρ της τουριστικής δήθεν βιομηχανίας που ποτέ δεν ξεπέρασε το πανηγύρι της Γιάννουλης στη Λάρισα. Ξεκίνησαν οι εκπτώσεις. Επισκέψεων, κρυψίνοιας, σεντόνια λυρικά «για να γεμίσουμε τις μπαταρίες μας» και τέτοια. Επιπλέον, εκεί, κατά του Αγίου Δημητρίου, άρχισε ο Αγών, η Κόντρα των Αντίθετων και θάνατοι.
Πολλοί έως αρκετοί.
Το Λοκντάουν ήταν πλαστό, οι απάτες παραπάνω από πολλές, και το κίνημα των αντιεμβολιαστών προσαρμόστηκε ως συνέπεια των μπαχαλάκηδων. Και οι θάνατοι, δεν θα τελειώσουν.
Πάλι και πάλι παίζεται μια σκηνή από τον Μπρανκαλεόνε: ο ιππότης μπαίνει σε μία ορεινή, ψηλοκρέμαστη , άδεια κώμη, γοητεύεται από μία κυρά στο πανεθύρι, την φλερτάρει και πάνω στον χορό εκείνη του φωνάζει πως έπεσε πανούκλα. Είναι πάρα πολλά τα πλαστά στοιχεία. Δεν θα έχουμε καλά ξεμπερδέματα.
Πριν 3.600 χρόνια οι κάτοικοι μιας αρχαίας πόλης στη Μέση Ανατολή, γνωστή σήμερα ως Tall el-Hammam, έκαναν τις καθημερινές τους εργασίες μη γνωρίζοντας πως ένας παγωμένος διαστημικός βράχος ερχόταν κατά πάνω τους με 61.000 χιλιόμετρα την ώρα. Μπαίνοντας στην ατμόσφαιρα, ο βράχος εξερράγη 4 χιλιόμετρα από το έδαφος, παράγοντας μία έκρηξη 1.000 φορές ισχυρότερη από την ατομική βόμβα της Χιροσίμα.
Όσοι είδαν την έκρηξη τυφλώθηκαν αμέσως. Η θερμοκρασία του αέρα έφτασε τους 2.000 βαθμούς Κελσίου εξαϋλώνοντας ρούχα, δέρμα και ξύλο. Σπαθιά, ακόντια, τείχη και κεραμικά έλιωσαν και σε μία στιγμή όλη η πόλη καιγόταν. Δευτερόλεπτα αργότερα ήρθε το ωστικό κύμα με ταχύτητα 1.200 χιλιομέτρων την ώρα, πιο ισχυρό από το μεγαλύτερο κυκλώνα, καταστρέφοντας ό,τι είχε απομείνει όρθιο. Κανείς από τους 8.000 κατοίκους ή ζώα δεν επέζησε. Περίπου ένα λεπτό αργότερα και 22 χιλιόμετρα δυτικά, το ωστικό κύμα χτύπησε και τη βιβλική πόλη Ιεριχώ, καταστρέφοντας τα τείχη της και ανάβοντας φωτιές.
Όλα αυτά τα συμπεράσματα έρχονται μετά από 15 χρόνια μελετών εκατοντάδων αρχαιολόγων και αναλύσεις υλικών από ΗΠΑ, Καναδά και Τσεχία. Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο Scientific Reports και συνυπογράφονται από 21 επιστήμονες διαφόρων κλάδων.
Οι επιστήμονες, βλέποντας την καταστροφή στην πόλη, απέκλεισαν την πιθανότητα σεισμού, ηφαιστείου ή πολέμου. Ο υπεύθυνος της καταστροφής ήταν ένας αστεροειδής, παρόμοιος σε μέγεθος με αυτόν που κατέστρεψε 80 εκατομμύρια δέντρα στην Τουνγκούσκα της Ρωσίας το 1908. Οι αποδείξεις εντοπίστηκαν σε κομμάτια άμμου, τα οποία σχηματίζονται μόνο σε πίεση 5 gigapascals, σαν να έχει κανείς δηλαδή έξι στρατιωτικά τανκ στο δάχτυλό του. Επιπλέον πειράματα στο εργαστήριο έδειξαν πως τα κεραμικά της εποχής θα έλιωναν στους 1.500 βαθμούς Κελσίου. Βρέθηκαν επίσης σφαιρίδια από εξατμισμένο σίδηρο και άμμο που έλιωσαν στους 1.590 βαθμούς Κελσίου. Όλα αυτά δείχνουν πως οι θερμοκρασίες στην πόλη ξεπέρασαν αυτές των ηφαιστείων και η μόνη φυσική πηγή είναι μία κοσμική σύγκρουση.
Οι επιστήμονες θεωρούν μάλιστα πως η λεκτική περιγραφή της καταστροφής της πόλης συνεχίστηκε για γενεές, μέχρι που καταγράφηκε ως η βιβλική καταστροφή στα Σόδομα. Η Βίβλος περιγράφει την καταστροφή μίας πόλης κοντά στη Νεκρά Θάλασσα, όπου πέτρες και φωτιά έπεσαν από τους ουρανούς σκοτώνοντας όλους τους κατοίκους. Αν η αντιστοίχιση είναι αληθινή, θα έχουμε την πρώτη γραπτή καταγραφή μίας τέτοιου μεγέθους καταστροφής στην ιστορία της ανθρωπότητας.
H υπόθεση Novartis μοιάζει με άταφο πτώμα που εδώ και πάνω από τρία χρόνια επιχειρείται να κρυφτεί κάτω από πέπλα σιωπής και τόνους δικονομικών τσιμέντων. Το μόνο όμως που έχει συμβεί ήταν να ξεχαστεί από την κοινή γνώμη. Προσωρινά, όπως αποδεικνύεται.
Η εισήγηση της εισαγγελέως Ελένης Μιχαλοπούλου η οποία προτείνει για τον Κωνσταντίνο Φρουζή την παραπομπή του σε δίκη για «νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα» (ξέπλυμα βρόμικου χρήματος) ενώ για τους δύο γιατρούς, το αδίκημα που τους βαρύνει είναι η παθητική δωροδοκία, ανοίγει και πάλι το ντουλάπι με τους σκελετούς και μας θυμίζει ότι η υπόθεση Novartis αφορά σε ενδεχόμενο χρηματισμό πολιτικών και γιατρών για τη συνταγογράφηση συγκεκριμένων φαρμάκων.
Μας θυμίζει ακόμη ότι η υπόθεση Novartis είναι η κορωνίδα στην πολυετή διαφθορά στον χώρο της υγείας και του φαρμάκου που ζημίωσε δισεκατομμύρια το ελληνικό δημόσιο και τους έλληνες πολίτες. Οπως έχει συμβεί σε πολλές χώρες όπου έχει χαρακτηρισθεί ως σκάνδαλο και έχουν ασκηθεί διώξεις και επιβληθεί τεράστια πρόστιμα. Μόνο στην Ελλάδα κάποιοι αντί σκανδάλου είδαν “σκευωρία” και ξεκίνησαν έρευνα για διώξεις όσων προσπάθησαν να τον αποκαλύψουν.
Εδώ και πάνω από τρία χρόνια έχει στηθεί ένα όργιο συγκάλυψης ανάμεσα στη δικαστική και την πολιτική εξουσία πώς ως αποτέλεσμα έχει να μην έχει τιμωρηθεί ούτε ένας ένοχος. Ούτε ένας. Αντίθετα είχαμε μία εξεταστική για τον Παπαγγελόπουλο και την δίωξη μία εισαγγελέως που που επιχείρησε να ρίξει φως στην υπόθεση. Επίσης έχουμε την επίμονη προσπάθεια πολιτικών κύκλων να “ξεκουκουλώσουν” τους προστατευόμενους μάρτυρες με παρεμβάσεις που θυμίζουν βαθύ… λατινοαμερικάνικο κράτος.
Την ίδια στιγμή, πολιτικοί που τα ονόματά τους αναφέρονται στις σκονισμένες δικογραφίες και στους φακέλους των ερευνών, φιγουράρουν σε περίοπτες πολιτικές θέσεις έχοντας ή διεκδικώντας υψηλά αξιώματα. Σαν να μην τρέχει τίποτα…
Κι όμως, στην πρόσφατη εισαγγελική πρόταση περιγράφεται η ροή του «βρόμικου» χρήματος το οποίο κατέληγε, σύμφωνα πάντα με την εισαγγελική πρόταση, σε πολιτικά πρόσωπα και γιατρούς.
Τα χρήματα που προορίζονταν για τις δωροδοκίες έρχονταν είτε από τη μητρική Novartis στη Βασιλεία της Ελβετίας (Novartis Pharma AG) είτε από την ελληνική Novartis (Novartis Hellas AEBE).
Oι πληρωμές που γίνονταν με χρήματα από την Ελβετία είχαν την κωδική ονομασία «Πληρωμές Β», ενώ όσες γίνονταν με χρήματα από τον κεντρικό λογαριασμό της ελληνικής Novartis στη Citibank ήταν γνωστές ως «Πληρωμές Α».
Τα χρήματα αυτά καταχωρούνταν στα λογιστικά βιβλία της εταιρείας στην Ελλάδα ως «νόμιμα έξοδα διαφήμισης και προώθησης». Στη συνέχεια δίνονταν στις διαφημιστικές εταιρείες προκειμένου να «ξεπλυθούν».
Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στη εισήγηση της εισαγγελέως «Τα χρηματικά ποσά διοχετεύονταν αρχικά προς τις εν λόγω παρένθετες εταιρείες και εν συνεχεία περιέρχονταν στον Φρουζή που επιμελούνταν της λήψης τους προς τους τελικούς αποδέκτες τους, πολιτικά πρόσωπα και άλλους ήτοι και γιατρούς».
Η εισαγγελέως κάνει λόγο για «επαρκείς ενδείξεις ενοχής» του Κων. Φρουζή ενώ περιγράφει αναλυτικά τον τρόπο με τον οποίο στήθηκε η κομπίνα στην Ελλάδα κατά την περίοδο 2012-15 προκειμένου ο πολυεθνικός κολοσσός να αυξήσει τα κέρδη του.
Μένει να δούμε εάν για μία ακόμη φορά θα πέσουν “λυτοί και δεμένοι” να θάψουν και πάλι την υπόθεση με ή χωρίς την εισαγγελέα που την έκανε. Κι αν θα τα καταφέρουν.
Κάποιοι πάντως αρχίζουν να σκέφτονται και άλλες λύσεις. Οπως ο υπουργός Ανάπτυξης Άδωνις Γεωργιάδης ο οποίος δήλωσε χθες στα “Παραπολιτικά” πως θα προσφύγει στα ευρωπαϊκά δικαστήρια εναντίον της ελληνικήςΔικαιοσύνης λέγοντας χαρακτηριστικά:
“Έχω πει ότι 1η Ιανουαρίου έχω ήδη γράψει την αγωγή μου κατά της ελληνικής Δικαιοσύνης, θα είμαι ο πρώτος εν ενεργεία υπουργός κράτους μέλους της ΕΕ που θα στραφεί κατά της Δικαιοσύνης της χώρας του“.
Απίστευτα πράγματα;
Οχι! Το απίστευτο είναι ότι ενώ η ίδια η Novartis έχει παραδεχθεί δημόσια τη διαπλοκή της με παράγοντες στην Ελλάδα, δεν έχει υπάρξει κανένας ένοχος. Και η γάγγραινα απλώνεται πάνω στο σώμα της πολιτικής, της δικαιοσύνης, της υγείας, της κοινωνίας.
Απίστευτο είναι ότι εκτός από δύο γενναίους εισαγγελείς, δεν ιδρώνει κανενός το αυτί για μία υπόθεση διαφθοράς πάνω στις πλάτες εκατοντάδων ασθενών, καρκινοπαθών, ανθρώπων με καρδιακά προβλήματα, ανθρώπων που πέρα από την ασθένειά τους είχαν καθημερινά να αντιμετωπίσουν ένα υποστελεχωμένο και υποχρηματοδοτημένο δημόσιο σύστημα υγείας τη στιγμή που κάποια καθάρματα θησαύριζαν στις πλάτες τους.
Ο Ζόραν Ζάεφ που σήμερα αποχωρεί από την ηγεσία του Σοσιαλιστικού κόμματος, αλλά όχι από Πρωθυπουργός, όπως είχε υποσχεθεί, έχει ρίξει όλο το βάρος των κινήσεων του στο να αυξήσει τον αριθμό των βουλευτών που θα στηρίξουν την κυβέρνηση του.
Κομβικής σημασίας στις διαβουλεύσεις, είναι τα αλβανικά κόμματα που εκπροσωπούνται στο κοινοβούλιο κι επιθυμούν έναν ευρωπαϊκό προσανατολισμό.
Τουλάχιστον αυτό άφησε να εννοηθεί ο πρώτος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Πολιτικού Συστήματος και Διακοινοτικών Σχέσεων, Αρτάν Γκρούμπι, λέγοντας ότι είναι ευπρόσδεκτα όλα τα κόμματα της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας που δεσμεύονται για το ευρωπαϊκό μέλλον της χώρας και το άνοιγμα των διαπραγματεύσεων με την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Παρά τον πολιτικό εμφύλιο μεταξύ των αλβανικών κομμάτων στη Βόρεια Μακεδονία, στόχος όλων είναι η παραμονή στο ΝΑΤΟ και η ενσωμάτωση στην ΕΕ, κάτι που δεν είναι σαφές από την μεριά του VMRO-DPMNE.
Το δεξιό εθνικιστικό κόμμα παρόλο που στα πρώτα του βήματα ήταν φιλοευρωπαϊκό και δυτικόστροφο, μετατράπηκε από τον Νίκολα Γκρούεφσκι μετά το 2003 σε αντιδυτικό, φιλορωσικό και φιλοσερβικό κόμμα, με έντονα ακροδεξιά υπερεθνικιστικά χαρακτηριστικά.
Όχι μόνο γιατί αντιτάχθηκε στο Σύμφωνο Φιλίας και Καλής Γειτονίας με την Βουλγαρία το 2017 και τη Συμφωνία των Πρεσπών το 2018, αλλά και γιατί δεν ψήφισε το νόμο για την αναγνώριση της αλβανικής γλώσσας ως δεύτερης επίσημης στη Βόρεια Μακεδονία.
Φαντάζει ακατανόητο αλβανικά κόμματα να αντιπαρέρχονται τον αντιαλβανισμό του VMRO-DPMNE και να συνεργάζονται μαζί του μόνο και μόνο για να πέσει από την εξουσία ο Ζόραν Ζάεφ.
Βέβαια όπως έχουμε γράψει πολλαπλώς στο ΑΝ, το πρόβλημα δεν είναι ο Ζάεφ και το Σοσιαλιστικό Κόμμα αλλά το DUI του Αλί Αχμέτι, ετέρος της κυβέρνησης, που «εξουσιάζει» το μεγαλύτερο κομμάτι των αλβανικής καταγωγής πολιτών της Βόρειας Μακεδονίας.
Όμως όσο και να θέλουν τα αλβανικά κόμματα να τελειώσουν πολιτικά τον Αχμέτι έστω και με συνεργασίες με αντιαλβανικά κόμματα, η πίεση που υπάρχει από τους ψηφοφόρους τους είναι μεγάλη.
Γι αυτό δεν ήταν έκπληξη ότι δεν κατάφερε ο Χριστιάν Μίτσκοσκι να κερδίσει στην ψηφοφορία για την πρόταση μομφής εναντίον της κυβέρνησης Ζάεφ καθώς κάποιοι αντέδρασαν όπως ο Ρετζέπι, που αυτό-εξαφανίστηκε για να μην υπάρχει απαρτία κατά τη διάρκεια της πρότασης.
Σ αυτή τη λογική θα πρέπει να δούμε και την αύξηση της κυβερνητικής πλειοψηφίας τις επόμενες ώρες ή μέρες, εφόσον δεν υπάρχουν δραματικές εξελίξεις, από τον Ζόραν Ζάεφ με ένα ή και δυο αλβανικά κόμματα ή μεμονωμένες προσχωρήσεις.
Αναζητώντας λύσεις ο Ζάεφ στις διαβουλεύσεις που πραγματοποιεί έχει έναν σύμμαχο που το αντιπολιτευόμενο VMRO-DPMNE του χάρισε. Την πολιτική του, που εθνικά έρχεται σε αντίθεση με τον αλβανικό πληθυσμό και τις επιδιώξεις του για ισονομία και ισοπολιτεία.
Επιπρόσθετα, η απογραφή που πραγματοποιήθηκε στη Βόρεια Μακεδονία μετά από 19 σχεδόν χρόνια, θα φέρει ανακατατάξεις όσον αφορά το ποσοστό των αλβανικής καταγωγής πολιτών της χώρας και όπως όλοι φαντάζονται θα είναι ιδιαίτερα αυξημένος αυτός ο αριθμός.
Η παραμονή μιας κυβέρνησης φιλοαλβανικής μέχρι το 2024, όταν πλέον θα έχουν επικαιροποιηθεί τα δεδομένα της απογραφής και οι εκλογικοί κατάλογοι, θα ήταν το επιθυμητό για τα αλβανικά κόμματα κι όχι μια ανατροπή και η ανάληψη της εξουσίας από ένα αντιαλβανικό κόμμα.
Μια εκλογική μάχη στο τέλος της θητείας της κυβέρνησης του Σοσιαλιστικού Κόμματος, θα μπορούσε να πραγματοποιήσει και το όνειρο του Αλί Αχμέτι να αναλάβει τα ηνία της χώρας ένας αλβανικής καταγωγής πολίτης της Βόρειας Μακεδονίας.
Ο αντιπρόεδρος του κυβερνώντος κόμματος, Άδωνις Γεωργιάδης δήλωσε σήμερα αναφορικά με το σκάνδαλο Novartis ότι θα είναι ο πρώτος υπουργός που θα προσφύγει στα ευρωπαϊκά δικαστήρια εναντίον της ελληνικήςΔικαιοσύνης.
Ο υπουργός Ανάπτυξής και Επενδύσεων μετά και την εισαγγελική πρόταση για παραπομπή ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων του Κωνσταντίνου Φρουζή και δύο γιατρών σχετικά με το σκάνδαλο Novartis, μιλώντας σήμερα στα «Παραπολιτικά FM» αυτοπαρουσιάστηκε ως θύμα. «Εγώ και ο κ. Αβραμόπουλος ελεγχόμαστε 5 χρόνια. [ ] Πέντε χρόνια η ελληνική δικαιοσύνη δεν έχει καταφέρει να αποφανθεί εάν πρέπει να βάλει στο αρχείο τη υπόθεση Αβραμόπουλου και Γεωργιάδη ή αν πρέπει να μας οδηγήσει σε κύρια ανάκριση».
Αναλυτικά όσα δήλωσε ο κ. Γεωργιάδης:
«Κάνω δημόσια έκκληση στο ΣΥΡΙΖΑ αν μπορούν να τοποθετηθούν σε αυτό. Όταν κάποιος λεει ότι είναι υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων προφανώς δεν εννοεί τα ανθρώπινα δικαιώματα των φίλων του και των μελών του κόμματός του αλλά εννοεί όλων και ιδιαιτέρως των αντιπάλων του. Εγώ και ο κ. Αβραμόπουλος είμαστε δύο πρόσωπα που το θεμελιώδες ανθρώπινό μας δικαίωμα στη Δικαιοσύνη έχει παραβιαστεί απροκάλυπτα; Όχι μόνο για το τεκμήριο της αθωότητας, προφανώς το τεκμήριο της αθωότητας αλλά αυτό πες μες την πολιτική διαμάχη έχει πάει περίπατο αλλά χθες και σήμερα πρέπει εγώ να υφίσταμαι έναν εκ νέου διασυρμό από το Documento και από τη Δημοκρατία για τη Novartis γιατί κάποιος εισαγγελέας έχει ασκήσει μια δίωξη στον κ. Φρουζή για δύο γιατρούς.
Θέλω να υπενθυμίσω ότι ο κ. Φρουζής έχει πάει για δύο παρόμοιες δίκες για άλλους γιατρούς και έχει αθωωθεί και πρωτοδίκως και εφεσιακώς αλλά αυτό το αφήνω, ο Φρουζής θα πάει στα δικαστήρια και θα αποδείξει την αθωότητά του όπως εκείνος νομίζει. Αυτή είναι μια εισαγγελική πρόταση και η εισαγγελική πρόταση στο δυτικό κόσμο δεν είναι τεκμήριο ενοχής ποτέ γιατί η δουλειά των εισαγγελέων είναι κατά βάση να κατηγορούν. Πάω όμως στο κομμάτι που αφορά τους πολιτικούς, σύμφωνα με τους νόμους της Ελλάδος μια προκαταρκτική έρευνα μπορεί να διαρκέσει έως 6 μήνες και μπορεί να παραταθεί για σπουδαίο λόγο για εύλογο χρονικό διάστημα. Γιατί η προκαταρκτική έρευνα είναι να δούμε αν υπάρχουν αποχρώσες ενδείξεις για να πας στην κύρια ανάκριση. Εγώ και ο κ. Αβραμόπουλος ελεγχόμαστε 5 χρόνια. Εγώ δεν ζητάω διακριτική διαχείριση επειδή είμαι υπουργός ή βουλευτής, δεν μ’ αρέσει η διακριτική μεταχείριση δεν έχω ζητήσει ποτέ στη ζωή μου σε τίποτα άλλο να μην έχω διακριτική μεταχείριση άλλο να έχω δυσμενή μεταχείριση. Διότι 5 χρόνια η ελληνική δικαιοσύνη δεν έχει καταφέρει να αποφανθεί εάν πρέπει να βάλει στο αρχείο τη υπόθεση Αβραμόπουλου και Γεωργιάδη ή αν πρέπει να μας οδηγήσει σε κύρια ανάκριση.
Δημοσιογράφος: Άρα λέτε ότι είστε όμηρος της δικαιοσύνης;
Α.Γεωργιάδης: Προφανώς, με την αδράνεια των εισαγγελέων μπορεί ο Φιλιππάκης και ο Βαξεβάνης να κάνουν αυτά τα πρωτοσέλιδα και ο ΣΥΡΙΖΑ να κάνει αυτές τις ανακοινώσεις.
Έχω πει ότι 1η Ιανουαρίου έχω ήδη γράψει την αγωγή μου κατά της ελληνικής Δικαιοσύνης, θα είμαι ο πρώτος εν ενεργεία υπουργός κράτους μέλους της ΕΕ που θα στραφεί κατά της Δικαιοσύνης της χώρας του. Το θεωρώ τεράστιο εξευτελισμό και για την ελληνική δημοκρατία και για την ελληνική Δικαιοσύνη δεν μου μένει όμως άλλος τρόπος να αμυνθώ έναντι της πρωτοφανούς αδράνειας και ανικανότητας. Εδώ υπάρχουν αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που απαγορεύουν να καθυστερήσει τόσο πολύ. Εγώ δεν λέω τι να αποφασίσει οι κ. Εισαγγελείς ας αποφασίσουν ότι θέλουν αλλά ας αποφασίσουν. Δηλαδή πρέπει να υφίσταμαι εγώ και η οικογένειά μου τα πρωτοσέλιδα του Βαξεβάνη και του Φιλιππάκη γιατί δεν μπορούν να ξεχωρίσουν δύο γαιδάρων άχυρα!»
Τα νέα εργαστηριακά επιβεβαιωμένα κρούσματα της νόσου που καταγράφηκαν τις τελευταίες 24 ώρες είναι 7.287, εκ των οποίων 6 εντοπίστηκαν κατόπιν ελέγχων στις πύλες εισόδου της χώρας. Ο συνολικός αριθμός των κρουσμάτων ανέρχεται σε 886.207, εκ των οποίων 50,6% άνδρες. Με βάση τα επιβεβαιωμένα κρούσματα των τελευταίων 7 ημερών, 87 θεωρούνται σχετιζόμενα με ταξίδι από το εξωτερικό και 2.477 είναι σχετιζόμενα με ήδη γνωστό κρούσμα.
Το τελευταίο 24ωρο έγιναν λίγα, αναλογικά τεστ, 106.357, εξ αυτών τα 6.929 μοριακά και τα 99.428 rapid. Στο σύνολο η θετικότητα εκτινάχθηκε στο 6,85%.Remaining Time-0:40FullscreenMute
Οι νέοι θάνατοι ασθενών με COVID-19 είναι 105, ενώ από την έναρξη της επιδημίας έχουν καταγραφεί συνολικά 17.425 θάνατοι. Ωστόσο εκ των υστέρων έχουν προστεθεί άλλοι επτά θάνατοι αναβάζοντας το σύνολο στους 112. Το 95,4% είχε υποκείμενο νόσημα ή/και ηλικία 70 ετών και άνω.
Ο αριθμός των ασθενών που νοσηλεύονται διασωληνωμένοι είναι 608 (χθες 590). Η διάμεση ηλικία τους είναι 65 έτη. To 81,7% έχει υποκείμενο νόσημα ή/και ηλικία 70 ετών και άνω. Μεταξύ των ασθενών που νοσηλεύονται διασωληνωμένοι, 503 (82,73%) είναι ανεμβολίαστοι ή μερικώς εμβολιασμένοι και 105 (17,27%) είναι πλήρως εμβολιασμένοι. Από την αρχή της πανδημίας έχουν εξέλθει από τις ΜΕΘ 3.446 ασθενείς.
Οι εισαγωγές νέων ασθενών Covid-19 στα νοσοκομεία της επικράτειας είναι 391 (ημερήσια μεταβολή +1.56%). Ο μέσος όρος εισαγωγών του επταημέρου είναι 437 ασθενείς.
Η διάμεση ηλικία των κρουσμάτων είναι 38 έτη (εύρος 0.2 έως 106 έτη), ενώ η διάμεση ηλικία των θανόντων είναι 78 έτη (εύρος 0.2 έως 106 έτη)
Παγκοσμίως υπάρχουν 4.66 δισεκατομμύρια ενεργοί χρήστες στο διαδίκτυο, αποτελώντας σχεδόν το 60% του παγκόσμιου πληθυσμού. Τώρα, μία νέα έρευνα του ComparetheMarket αποκαλύπτει τις χώρες με τις ακριβότερες και φθηνότερες χρεώσεις για ευρυζωνικές συνδέσεις.
Στην κορυφή της λίστας με τις ακριβότερες βρίσκεται η Αιθιοπία με το κόστος σύνδεσης να ανέρχεται στα €363.99 το μήνα, δέκα φορές υψηλότερα από το Ηνωμένο Βασίλειο με €36.65 κατά μέσο όρο. Ακολουθούν τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, ενώ την πεντάδα συμπληρώνουν αποκλειστικά χώρες από Αφρική και Μέση Ανατολή.
Στον αντίποδα με το φθηνότερο internet έχουμε την Ουκρανία με κόστος μόλις €5.22 το μήνα. Ακολουθεί η Ρωσία με €5.94 και έπειτα η Ρουμανία και η Μολδαβία. Η μόνη χώρα της πεντάδας που βρίσκεται εκτός Ευρώπης είναι η Ινδία με €8.84.
Η Ελλάδα τώρα, βρίσκεται κάπου στη μέση και συγκεκριμένα στην 49η θέση παγκοσμίως, με μέσο όρο κόστους ευρυζωνικής σύνδεσης τα €32.97 το μήνα, ενώ αν λάβουμε υπόψη αποκλειστικά χώρες της Ευρώπης, η Ελλάδα κατατάσσεται στην 15η θέση ως η πιο ακριβή χώρα για πρόσβαση στο internet.
Δεν χωράει αμφιβολία πως η Ρωσία είναι μια μεγάλη πολιτική και στρατιωτική δύναμη. Βρίσκεται όμως σήμερα ανάμεσα στις υπερδυνάμεις μετά την παρακμή που ακολούθησε τη διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης και τον απότομο μετασχηματισμό της σε μια σύγχρονη τυπικά Δημοκρατία και οικονομία της αγοράς;
Οι συζητήσεις δίνουν και παίρνουν με βάση τις συμπάθειες των αναλυτών απέναντι στον σημερινό της πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν. Η αξιολόγηση όμως μιας χώρας, και ιδιαίτερα μιας παγκόσμιας δύναμης, δεν μπορεί να εξαρτάται από τις προτιμήσεις κάποιων ειδικών ή πολιτικών σχολιαστών. Πρέπει να στηρίζεται σε αντικειμενικές παρατηρήσεις και σε δεδομένα.
Η καθηγήτρια του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ Kathryn Stoner σε ένα τελευταίο της βιβλίο («Russia Resurrected: Its Power and Purpose in a New Global Order», Oxford University Press, 2021 – «H Ρωσία ανασταίνεται: Η ισχύς και οι στόχοι της σε μια καινούργια παγκόσμια τάξη») καταπιάνεται με αυτό ακριβώς το θέμα. Απορρίπτοντας την παρακμιακή άποψη για την πορεία της Ρωσικής Ομοσπονδίας εξετάζει σε βάθος την άνοδο της Ρωσίας και την ενεργητική της παρουσία σε πολλά διεθνή μέτωπα, αναζητώντας απαντήσεις για τα κίνητρα και τις δυνατότητες που κρύβουν οι επιλογές της εξωτερικής πολιτικής της.
Αναλύοντας τον τρόπο που ο πρόεδρος Πούτιν χειρίζεται τα εσωτερικά θέματα της χώρας εξετάζει την επιρροή που συχνά έχουν αυτοί οι χειρισμοί στην εξωτερική πολιτική. Με τον τρόπο αυτόν επεξηγεί η κυρία Stoner την επανάκαμψη της Ρωσίας σε πρωταγωνιστικό ρόλο στις διεθνείς υποθέσεις.
Με σημείο εκκίνησης την απόσπαση της Κριμαίας από την Ουκρανία και τη στρατιωτική στη συνέχεια υποστήριξη του καθεστώτος του Ασαντ στη Συρία, η Ρωσία έχει δείξει παντού την ισχύ της σαν παγκόσμια δύναμη. Παρόλο που σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία η Ρωσία εμφανίζεται πιο αδύνατη από άλλες μεγάλες χώρες ή οντότητες, λ.χ. την Κίνα, τις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ενωση, ο ρωσικός λαός είναι πλουσιότερος από τους Κινέζους, το δημόσιο και το ιδιωτικό χρέος είναι πολύ χαμηλό και τα δημόσια οικονομικά – παρά τα διεθνή μέτρα και τις κυρώσεις εναντίον της χώρας – είναι αρκετά υγιή. Η διεθνής επίσης οικονομική αστάθεια δεν την έχει ιδιαίτερα επηρεάσει. Ισως και λόγω των γιγαντιαίων φυσικών της πόρων. Εχει επίσης σημασία πως το καθεστώς του προέδρου Πούτιν δεν αντιμετωπίζει κάποια σοβαρά οργανωμένη εσωτερική αντιπολίτευση. Εχει έτσι τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί με ευχέρεια όλα τα διαθέσιμα μέσα για να επεκτείνει την επιρροή της στο εξωτερικό. Αυτό φαίνεται καθαρά από τη δυνατότητά της να δημιουργεί δυσάρεστες για τους οιονεί πολιτικούς της αντιπάλους καταστάσεις σε περιοχές όπως η Συρία, η Βενεζουέλα και οι ίδιες οι ΗΠΑ.
Με βάση το βιβλίο της Stoner πολλές καθιερωμένες απόψεις για τη Ρωσία αμφισβητούνται, συμβατικές αλήθειες ανατρέπονται και πολλές κοινές αντιλήψεις για τη χώρα διαψεύδονται. Ιδιαίτερα τώρα που μια νέα αμερικανική κυβέρνηση επιχειρεί να διατυπώσει μια καινούργια πολιτική για τη Ρωσία, οι τρόπον τινά νεωτεριστικές απόψεις της Stoner μπορούν να βοηθήσουν ώστε νέες αντιλήψεις και θεωρήσεις να επικρατήσουν…
Οφείλουμε να ενσκήψουμε με προσοχή στις παγκόσμιες και περιφερειακές αλλαγές ώστε με νηφαλιότητα και ψυχραιμία να εντοπίσουμε τις αλλαγές, τις ευκαιρίες και τα στρατηγικά προβλήματα που προκύπτουν για τη χώρα μας.
Η ήττα των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν, δημιούργησε την εντύπωση σε σειρά εθνικών ηγεσιών στην περιοχή μας ότι μπορούν να εκδηλώσουν ευκολότερα αναθεωρητικές διαθέσεις διότι η πιθανότητα να τους εμποδίσει η αμερικάνικη στρατιωτική μηχανή είναι πολλαπλά μικρότερη από ότι πριν 20 χρόνια.
Η πιο ισχυρή φυγόκεντρη τάση είναι αυτή που παρουσιάζεται στην Βοσνία. Αφενός η Σερβική Δημοκρατία επιδιώκει να αυξήσει την αυτονομία της έναντι του κεντρικού βοσνιακού κράτους κι αφετέρου οι Κροάτες δείχνουν να μην επιθυμούν άλλο την υποταγή τους στον μουσουλμανικό παράγοντα όπως γίνεται μέχρι σήμερα. Εξίσου ενισχύονται και οι διαθέσεις αυτονομίας των Σέρβων του Κοσόβου.
Δίπλα στις φυγόκεντρες τάσεις επανεμφανίζονται πολύ ισχυρές εθνικιστικές διαθέσεις στα περισσότερα κράτη της περιοχής. Υπάρχει σαφής κίνδυνος να οξυνθούν οι σχέσεις Κοσόβου και Σερβίας, αφενός διότι το πρώτο δεν εφαρμόζει τις συμφωνίες ως προς τους σερβικούς δήμους και αφετέρου διότι η δεύτερη αρνείται να αναγνωρίσει ορισμένες πραγματικότητα επί του εδάφους. Εντονότερες είναι οι δραστηριότητες του βουλγαρικού εθνικισμού που ονειρεύεται την «Μεγάλη Βουλγαρία». Το ενδιαφέρον είναι, ότι ακραίοι εθνικιστικοί κύκλοι στην Ελλάδα υποστηρίζουν αυτόν τον κοτζαμπασισμό μόνο και μόνο διότι είναι εχθρός της Συμφωνίας των Πρεσπών. Έντονη είναι η παρουσία εθνικιστικών τάσεων και στην Αλβανία, ακόμα και σε κύκλους στην Κροατία.
Μεγάλες ευθύνες για τα πιο πάνω φαινόμενα, ενίσχυσης των αποσταθεροποιητικών τάσεων στην περιοχή, έχει η ΕΕ. Η ηγεσία της είναι κατώτερη των περιστάσεων, ενώ εγκατέλειψε την πολιτική ένταξης των Δυτικών Βαλκανίων στην ΕΕ όπως και τη θέση ότι χωρίς τα κράτη των Δυτικών Βαλκανίων δεν μπορεί κανείς να μιλά για πραγματική γεωγραφική ολοκλήρωση της ΕΕ. Δεν έχει διαμορφώσει μια εναλλακτική πρόταση εμβάθυνσης της διασύνδεσης της περιοχής με την ΕΕ καθώς και οικονομικής της στήριξης. Επιπλέον, τα κράτη μέλη της ΕΕ στην ΝΑ Ευρώπη δεν δείχνουν να έχουν ουσιαστικό ενδιαφέρον, ενώ η ελληνική κυβέρνηση δείχνει ανίκανη να ασχοληθεί με πολιτικές ουσίας για την περιοχή. Περιορίζεται δε, σε επικοινωνιακά τερτίπια.
Οι πολιτικές εξελίξεις στην περιοχή, μαζί με τις πιέσεις στην εσωτερική πολιτική, οδήγησαν τον Ζάεφ αρχικά σε δήλωση παραίτησης. Όμως, ο κύριος λόγος αυτής του της ενέργειας είναι το ότι η ΕΕ δεν εκπλήρωσε καμία από τις υποσχέσεις της και αποδείχτηκε πολύ λίγη μπροστά στα γεωπολιτικά προβλήματα της περιοχής. Ο Ζάεφ έκανε δύσκολους συμβιβασμούς με την Ελλάδα και για να δώσει στον λαό του μια θετική ευρωπαϊκή προοπτική. Προσμονή στην οποία αναγκάστηκε να υποταγεί ο σλαβομακεδονικός εθνικισμός, αρνητής κάθε λύσης στο ονοματολογικό. Επιπλέον, η ένταξη της Βόρειας Μακεδονίας στην ΕΕ έδινε τη δυνατότητα συνύπαρξης του αλβανικού στοιχείου σε μια ευρύτερη θεσμική κατασκευή, προοπτική που περιόριζε τις εντάσεις στο εσωτερικό της ανάμεσα στις δύο μεγαλύτερες κοινότητες, όπως και τα σχέδια για «Μεγάλη Αλβανία». Η ελληνική κυβέρνηση, δυστυχώς, παρακολουθεί με απάθεια τις πρόσφατες εξελίξεις. Δεν έκανε ούτε μια κίνηση ουσίας προκειμένου να αντιμετωπιστούν η αδράνεια της ΕΕ και τα «μεγαλοεθνικά» σχέδια στην περιοχή.
Όλα τα πιο πάνω διευκολύνουν τις παρεμβάσεις στην περιοχή επιθετικών παικτών όπως είναι η Τουρκία. Η τελευταία, με μοχλό πολιτικές δυνάμεις που εξαρτώνται από αυτήν, επεδίωξε να συμβάλει στην πτώση του Ζάεφ.
Η ελληνική κυβέρνηση δείχνει ως να μη καταλαβαίνει επαρκώς τις διαφορές που υπάρχουν ανάμεσα σε μια κυβέρνηση VRMO, με την στήριξη της Τουρκίας, με εκείνη του Ζάεφ που συμφώνησε για τις Πρέσπες. Αντίθετα, πρωτίστως ενδιαφέρεται να πείσει με επικοινωνιακά κόλπα ότι το να χοροπηδά μέσα σε ένα αδρανές βαγόνι αποτελεί απόδειξη σπουδαίων κινήσεων ιστορικής σημασίας. Δυστυχώς όλοι γνωρίζουμε, ότι η ελληνική εξωτερική πολιτική δεν έχει πια στην περιοχή το ειδικό βάρος που είχε πριν μερικά χρόνια.
Η ελληνική κυβέρνηση οφείλει άμεσα να αναλάβει διεθνή εκστρατεία διαφώτισης για τις αλλαγές που συντελούνται στην περιοχή, τους κινδύνους που γεννιούνται, ώστε να δεσμεύσει την ΕΕ στο να ανοίξει και πάλι τη διαδικασία διαπραγμάτευσης της ένταξης με Αλβανία και Βόρεια Μακεδονία. Και αυτό, διότι το βουλγαρικό βέτο είναι πρόσχημα και όχι ουσία. Επίσης, να πείσει την Γαλλία, που δικαίως επιδιώκει θεσμικές αλλαγές σε μια ήδη διευρυμένη ΕΕ, ότι η διαδικασία διαπραγμάτευσης της διεύρυνσης ΕΕ με Αλβανία και Βόρεια Μακεδονία μπορεί να ανοίξει άμεσα, αφού το όποιο χρονοδιάγραμμα τερματισμού της θα υπολείπεται ενός ορθολογικού χρονοδιαγράμματος θεσμικών αλλαγών στην ΕΕ.
Η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να εφαρμόσει τη Συμφωνία των Πρεσπών, σειρά προβλέψεων (όπως κοινές συνεδριάσεις θεσμών και επιτροπών). Ιδιαίτερα οφείλει να λειτουργήσει τέτοιες επιτροπές όπως εκείνες για τα εμπορικά σήματα και τα σχολικά εγχειρίδια. Όλα δείχνουν ότι δεν κατανοεί ότι στη Συμφωνία υπάρχουν δεσμεύσεις που δεν ήταν και ο ευσεβής πόθος στην γείτονα. Η ηγεσία της Βόρειας Μακεδονίας με μεγάλη ευχαρίστηση διαπιστώνει την απουσία πολιτικής απαίτησης υλοποίησης τμημάτων της Συμφωνίας σε υποχρεώσεις που δεν ήταν επιλογή της. Ακόμα, η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να καταγράψει και να αναγγείλει στον ΟΗΕ όλες τις παραβιάσεις που κάνουν οι δυνάμεις της VMRO. H χρησιμοποίηση της παράνομης ονομασίας «Δημοκρατία της Μακεδονίας» από οκτώ νεοεκλεγέντες δημάρχους δεν πρέπει να υποτιμηθεί. Είναι απαραίτητο να καταλάβουν κάποιοι επιπόλαιοι στην Αθήνα, ότι το γεγονός ότι οι εθνικιστικές δυνάμεις στα Σκόπια δεν θέλουν την Συμφωνία των Πρεσπών και θέλησαν να οδηγήσουν τον Ζάεφ σε πτώση, κάθε άλλο παρά αποτελεί μια κάποια απόδειξη «δικής μας προδοσίας». Αν πράγματι ήταν, θα την είχαν εκείνοι κορώνα στην κεφαλή τους.
Στην Αθήνα υπάρχει, ακόμα, η εκκρεμότητα με τα τρία μνημόνια με την Βόρεια Μακεδονία. Η κυβέρνηση οφείλει άμεσα να τα περάσει από την Βουλή. Η δε αντιπολίτευση με ευθύνη, λαμβάνοντας υπόψη της τα πολλαπλασιαζόμενα σημεία αποσταθεροποίησης στην περιοχή και τους εθνικισμούς, να μην δει το θέμα με τακτικισμό. Αντίθετα να συμβάλλει στην προώθηση της υλοποίησης της Συμφωνίας των Πρεσπών, ώστε να μην ενδυναμώσουν οι θέσεις των πιο επιθετικών δυνάμεων στην περιοχή.
Για μένα το συμπέρασμα είναι μόνο ένα: χρειάζεται σοβαρότητα και αίσθημα ευθύνης από όλους μας.
Ο καθηγητής Αιματολογίας στη Σορβόνη, Γρηγόρης Γεροτζιάφας, είναι ένας επιστήμονας από μια ομάδα 30 συμβούλων, η οποία έχει τον χαρακτήρα think tank στον ΣΥΡΙΖΑ, με την οποία συνεννοείται σχεδόν καθημερινά ο Αλέξης Τσίπρας. Μαζί με την Αθηνά Λινού (καθηγήτρια Προληπτικής Ιατρικής ΕΚΠΑ, επικεφαλής του ινστιτούτου prolepsis) είναι οι δυο πιο προβεβλημένοι επιστήμονες που δεν μετέχουν στην επιτροπή του υπουργείου Υγείας και οι προτάσεις τους τυγχάνουν γενικότερης αποδοχής και σεβασμού.
Είναι οι δύο “προτάσεις” της αξιωματικής αντιπολίτευσης την εποχή της πανδημίας και εν μη τι άλλο ενισχύουν σημαντικά το προφίλ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και αντισταθμίζουν σε μεγάλο βαθμό τις “αποκλίσεις” του Παύλου Πολάκη. Οφείλει να πει κανείς πως μαζί με τον τομεάρχη Υγείας Ανδρέα Ξανθό και τα υπόλοιπα μέλη του think tank που συμβουλεύει πλέον τον Αλέξη Τσίπρα συγκροτούν μία ομάδα τεχνοκρατών της υγείας που δείχνουν και την κατεύθυνση που επιθυμεί ο αρχηγός του κόμματος.
Ο κ. Γεροτζιάφας μίλησε στον ΑΝΤ1, για πρώτη φορά μετά την ανακοίνωση του ονόματός του στο think tank του ΣΥΡΙΖΑ, για τα νέα περιοριστικά μέτρα και κινήθηκε σε εντελώς διαφορετική κατεύθυνση από αυτή που εξέφρασε ο Αλέξης Τσίπρας στο διάγγελμά του, στο οποίο κατακεραύνωσε τα νέα μέτρα και τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού.
Μιλώντας στον ΑΝΤ1 για τα νέα περιοριστικά μέτρα κατά των ανεμβολίαστων, που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός στο διάγγελμά του, ο κ. Γεροτζιάφας ήταν κατηγορηματικά υπέρ των μέτρων: Δήλωσε ότι τα μέτρα που εξήγγειλε στο διάγγελμά του ο πρωθυπουργός είναι στη «σωστή κατεύθυνση, για να ανακόψουμε το πέμπτο κύμα της πανδημίας, το οποίο υπολογίζεται να έρθει το Φλεβάρη». Ακόμα «συμβαδίζουν με τις ανακοινώσεις του προέδρου Μακρόν πριν από περίπου μία εβδομάδα, όπου κατέστησε υποχρεωτικό τον εμβολιασμό σε ηλικίες άνω των 65 ετών».
Τόνισε ότι «ο ιός δεν αφορά πολιτικά φρονήματα, αλλά έχει και κοινωνικό προφίλ. Ξέρουμε ότι οι φτωχότεροι άνθρωποι, οι λιγότερο μορφωμένοι είναι και κοινωνικά ευάλωτοι, άρα θέλουμε και διαφορετικές πολιτικές».
Ήταν κατηγορηματικός σε ότι αφορά τη μη αιτιώδη σύνδεση των mRNA εμβολίου με τις θρομβώσεις, ενώ προειδοποίησε όσοι έχουν περιστατικό θρόμβωσης να εμβολιαστούν άμεσα.
«Ο ιός δεν αφορά πολιτικά φρονήματα, αλλά έχει και κοινωνικό προφίλ. Ξέρουμε ότι οι φτωχότεροι άνθρωποι, οι λιγότερο μορφωμένοι είναι και κοινωνικά ευάλωτοι, άρα θέλουμε και διαφορετικές πολιτικές».
Ο ίδιος δήλωσε ότι ως στρατευμένος στο χώρο της αριστεράς από τα νεανικά του χρόνια, ένα από τα πρώτα πράγματα που έκανε ήταν να περάσει Αριστερά τη σοβαρότητα της πανδημίας, «ότι δηλαδή δεν είναι κατασκεύασμα του κράτους, της καταστολής ή των φαρμακευτικών εταιρειών και για τα εργαλεία που έχουμε για να την αντιμετωπίσουμε». Δήλωσε πως ο ρόλος της Αριστεράς είναι να προστατεύσει τις ζωές των ανθρώπων που για αντικειμενικούς λόγους δεν προστατεύονται έτσι όπως είναι η κοινωνία σήμερα, ενώ προσέθεσε πως έχει μιλήσει για τα παραπάνω με τον Αλέξη Τσίπρα, το Δημήτρη Κουτσούμπα και την εξωκοινοβουλευτική αριστερά, αλλά και ότι ως επιστήμονας θα έδινε τις συμβουλές του και στον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Ο κ. Γεροτζιάφας επανέλαβε πως απαιτούνται μέτρα αποστασιοποίησης και πρόληψης, εμβόλιο ως βασικό εργαλείο αλλά όχι πανάκεια, ιχνηλάτηση και ανίχνευση, όπως και περίθαλψη μέσα στην κοινότητα και όχι στα νοσοκομεία στην αρχή της μόλυνσης.
Κατέληξε πως χρειάζεται εθνική συνεννόηση, καθώς έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας ακόμα με τον ιό.
Ποιος είναι ο Γρηγόρης Γεροτζιάφας
Ο Γρηγόρης Γεροτζιάφας μετέβη στο Παρίσι μόλις τελείωσε την Ιατρική Σχολή του ΑΠΘ το 1992 για να εκπαιδευτεί στη «αιμόσταση – θρόμβωση».
Η έρευνα της ομάδας του επικεντρώνεται στις αλληλεπιδράσεις μεταξύ καρκινικών κυττάρων και πήξης του αίματος, στον μηχανισμό δράσης των αντιθρομβωτικών φαρμάκων.
Η ομάδα του δραστηριοποιείται στη μεταφραστική έρευνα, για την εκπόνηση πρωτοποριακών μοντέλων εκτίμησης κινδύνου φλεβικής θρομβοεμβολής σε ασθενείς με καρκίνο, στην διαχείριση της υπογονιμότητας που σχετίζεται με αγγειακές και αιματολογικές διαταραχές και στην πρόληψη και θεραπεία των αγγειακών επιπλοκών κατά την εγκυμοσύνη και στην εκπόνηση μελετών φάσης III για την πρόληψη και θεραπεία της θρόμβωσης που σχετίζεται με τον καρκίνο.
Μεταξύ πολλών άλλων, ο Γρηγόρης Γεροτζιάφας είναι Επισκέπτης Καθηγητής στη Ιατρική Σχολή Loyola (Τμήμα Μοριακής Φαρμακολογίας και Θεραπευτικής) στο Σικάγο και στη Σχολή Ιατρικής στο Hofstra / Northwell (Τμήμα Ιατρικής, Υπηρεσίες Αντιπηκτικής και Κλινικής Θρόμβωσης) στη Νέα Υόρκη ΗΠΑ.
Είναι ο κύριος ερευνητής των project COMPASS-CAT και ROADMAP-Thrombosis που οδήγησαν σε νέα score για την μέτρηση του κινδύνου θρόμβωσης σε ασθενείς με συμπαγείς όγκους ή αιματολογικές κακοήθειες.
Ως εμπειρογνώμονας συμμετέχει σε διεθνείς ομάδες ειδικών για την στην ανάπτυξη διεθνών κατευθυντήριων οδηγιών για την πρόληψη και θεραπεία της θρόμβωσης και είναι Πρόεδρος της Επιτροπής Θεραπευτικών Πρωτοκόλλων για την Πρόληψη και Θεραπεία της Φλεβικής Θρομβοεμβολικής Νόσους του Ελληνικού Υπουργείου Υγείας. Ηγείται της διεθνούς επιτροπής του VAS-European Independent Foundation in Angiology/Vascular Medicine για την εκπόνηση κατευθυντηριών οδηγιών για την πρόληψη και θερπεία αγγειακών επιπλοκών σε ασθενείς με COVID-19.
Είναι Επισκέπτης Καθηγητής στη Ιατρική Σχολή Loyola (Τμήμα Μοριακής Φαρμακολογίας και Θεραπευτικής) στο Σικάγο και στη Σχολή Ιατρικής στο Hofstra / Northwell (Τμήμα Ιατρικής, Υπηρεσίες Αντιπηκτικής και Κλινικής Θρόμβωσης) στη Νέα Υόρκη ΗΠΑ.
Έχει δημοσιεύσει εκτενώς σε διεθνή περιοδικά με κριτές και έχει συντάξει διάφορα κεφάλαια βιβλίων. Μετέχει στα διοικητικά συμβούλια πολλών διεθνών περιοδικών και είναι μέλος πολλών επαγγελματικών ενώσεων.
Στις ευρωεκλογές του 2015 ήταν υποψήφιος με το ψηφοδέλτιο του ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ενώ είχε κατέβει επίσης υποψήφιος σε αυτοδιοικητικές εκλογές του ίδιου κόμματος.
«Χωρίς την εφαρμογή δημοκρατικών κανόνων και χωρίς υποχρεώσεις δεν μπορεί να λειτουργήσει ένα κράτος. Ακόμα και αν δεν είναι δυνατόν να επιβληθεί στους πολίτες η εφαρμογή κάθε κανόνα» σχολιάζει η Frankfurter Allgemeine Zeitung στο πρωτοσέλιδο: «Χωρίς να συντρέχει λόγος η γερμανική κυβέρνηση αντιμετώπισε πρόωρα ως ταμπού τον υποχρεωτικό εμβολιασμό.
Ακολουθώντας το παράδειγμα της Αυστρίας ωστόσο τα ομόσπονδα κρατίδια δεν τον αποκλείουν πλέον. Και είναι δευτερεύον αν ο υποχρεωτικός εμβολιασμός επιβάλλεται καθολικά ή αν οδηγούν νομοτελειακά σε αυτόν τα περιοριστικά μέτρα στην δημόσια ζωή. Το καθοριστικό στοιχείο εδώ είναι ο σκοπός. Όταν επιβάλλεται να ληφθούν αποφάσεις δεν παίζουν κατ’ αρχήν ρόλο οι παραλείψεις του παρελθόντος. Και αν η απραξία ή η εμμονή σε αναποτελεσματικά μέτρα οδηγεί στον θάνατο χιλιάδες ανθρώπους, τότε δεν υπάρχει άλλη επιλογή από τον υποχρεωτικό εμβολιασμό.
Να συνεχιστούν οι προσπάθειες για να μεταπειστούν οι αρνητές
Σε υποχρεωτικό εμβολιασμό από την πίσω πόρτα οδηγούνται αναγκαστικά όσοι δεν επιτρέπεται να συμμετέχουν στη δημόσια ζωή χωρίς πιστοποιητικό εμβολιασμού ή ανάρρωσης. Κοινοβούλια και κυβερνήσεις θα πρέπει ωστόσο πάντοτε να εξηγούν αναλυτικά στους πολίτες τους λόγους για την λήψη συγκεκριμένων μέτρων.
Μόνο και μόνο επειδή μια μειονότητα αρνητών δεν δείχνει να πείθεται από λογικά επιχειρήματα δεν μπορεί το κράτος δικαίου να σταματήσει κάθε προσπάθεια να τους πείσει. Από την άλλη πλευρά όμως οφείλει να είναι σε θέση να επιβάλλει κανόνες για το καλό όλων. Τα αποτελέσματα των προσπαθειών του γερμανικού κρατικού μηχανισμού είναι μέχρι στιγμής πενιχρά. Άφησε πολύ χρόνο να περάσει ανεκμετάλλευτος και δεν κατάφερε να ελέγξει αποτελεσματικά τον μερικό αποκλεισμό ανεμβολίαστων από τη δημόσια ζωή ή την εφαρμογή του μέτρου για την είσοδο σε κλειστούς χώρους όσων εμβολιάστηκαν, ανέρρωσαν ή προσκόμισαν αρνητικό τεστ κορωνοϊού. Και σαν μην αρκούν αυτά, όταν έφθασε η συζήτηση στον υποχρεωτικό εμβολιασμό επαγγελματικών ομάδων σκέφτηκε πρώτα τους ποδοσφαιριστές. Δεν είναι μόνο οι πολίτες που έχουν υποχρεώσεις και καθήκοντα. Το ίδιο ισχύει και για τον κρατικό μηχανισμό».
