«Δεν είναι δυνατή η πρόσβαση σε αυτόν τον ιστότοπο». Αυτό είναι το μήνυμα που για πολλές ώρες εκατοντάδες χιλιάδες χρήστες του Facebook ενώ ανάλογο μήνυμα εμφανίζεται σε πολλούς χρήστες στο Instagram. Σημειώνεται ότι η μετοχή της εταιρείας αυτή την ώρα στη Wall Street υποχωρεί κατά 6%.
Ο υπεύθυνος επικοινωνίας του Facebook, Aντι Στόουν με ανάρτησή του στο Twitter γνωστοποίησε πως η εταιρεία γνωρίζει ότι πολλοί χρήστες δεν μπορούν να συνδεθούν και πως «δουλεύουμε για να επανέλθουν τα πράγματα στο φυσιολογικό το συντομότερο δυνατόν».
Όπως ήταν φυσικό στο twitter στήθηκε ένα πολύ μεγάλο πάρτι και τα hashtags #instagramdown και #facebookdown εκτοξεύτηκαν. Την ίδια στιγμή μια απίστευτη είδηση που μεταδίδει δημοσιογράφος των New York Times κυκλοφορεί στο Διαδίκτυο. Όπως μετέδωσε η ρεπόρτερ τεχνολογίας του αμερικανικού μέσου ενημέρωσης, Σίρα Φρένκελ, οι κάρτες εισόδου των εργαζομένων της εταιρείας Facebook έχουν μπλοκάρει και δεν μπορούν να μπουν στο κτίριο των κεντρικών γραφείων για να διορθώσουν το πρόβλημα.
Η δημοσιογράφος, η οποία προχώρησε σε ανάρτηση στο Twitter, επικοινώνησε με εργαζόμενο της Facebook μετά το μπλακ άουτ. Mαζί με τον Μαικ Άιζακ, η Φρένκελ παρακολουθεί από την αρχή το πρόβλημα και ενημέρωνει διαρκώς το θέμα με νέες εξελίξεις.
Πονοκέφαλος για τον Μαρκ Ζάκερμπεργκ η κατάρρευση του Facebook, καθώς μέσα σε λίγες ώρες είδε την προσωπική του περιουσία να μειώνεται κατά σχεδόν 7 δισ. δολάρια, ρίχνοντάς τον παράλληλα και στην κατάταξη με τους πλουσιότερους ανθρώπου του πλανήτη.
Το παγκόσμιο blackout οδήγησε τη μετοχή της εταιρεία σε selloff, σημειώνοντας απώλειες πάνω από 5% τη Δευτέρα
Το χρονικό της καταστροφής
Λίγο μετά τις 6:30 το απόγευμα της Δευτέρας, όσοι Έλληνες χρήστες επιχείρησαν να μπουν στο social μέσο για να δουν τις ενημερώσεις ή τα μηνυματά τους στο Messenger, βρέθηκαν αντιμέτωποι με το μήνυμα: «Δεν είναι δυνατή η πρόσβαση σε αυτό τον ιστότοπο» και κάπου εκεί, ξεκίνησε το χάος!
Όσοι μάλιστα είναι χρήστες κι άλλων πλατφορμών κοινωνικής δικτύωσης και αναζήτησαν σε αυτές τρόπο επικοινωνίας, γνώρισαν νέες «δυσάρεστες» εκπλήξεις, καθώς τόσο το Instagram όσο και το WhatsApp ξεκίνησαν να αντιμετωπίζουν – ταυτόχρονα με το Facebook – το ίδιο πρόβλημα. Όσοι επιχειρούσαν να συνδεθούν μέσω υπολογιστή, απλά έβλεπαν το μήνυμα «Site down», ενω στις κινητές συσκευές αδυνατούσαν να δουν ενημερώσεις και νέα μηνύματα. Το κοινό όλων αυτών των πλατφορμών είναι πως, απλά, ανήκουν στην ίδια «οικογένεια», αυτή του Facebook.
Ο λόγος για την αιτία του κρασαρίσματος δεν έχει αποσαφηνιστεί. Ίσως ένα μήνυμα που εμφανίστηκε στις οθόνες κάποιων χρηστών και το οποίο ανέφερε «5xxx Server Error» ενδέχεται να «δείχνει» πρόβλημα στον κεντρικό σέρβερ στο Μένλο Παρκ της Καλιφόρνια.
Η ιδιοκτήτρια εταιρεία του Facebook έχει επιλέξει τη μυστικοπάθεια στο παρελθόν αναφορικά με τις αιτίες που έχουν προκαλέσει ανάλογα προβλήματα, ακόμα και μετά την επίλυσή τους. Το 2019, για παράδειγμα, όταν υπέστη άλλο ένα μεγάλο κρασάρισμα, είχε απλά αναφέρει πως «κάποιες συνηθισμένες εργασίες συντήρησης» οδήγησαν σε αυτή την εξέλιξη.
Κάποιες πρώτες εκτιμήσεις αναφέρουν ως πιθανή αιτία πρόβλημα με το σύστημα Domain Name (DNS), το οποίο επιτρέπει στις διαδικτυακές διευθύνσεις να μεταφέρουν τους χρήστες στους ιστοτόπους τους. Ένα παρόμοιο κρασάρισμα που είχε παρουσιάσει τον Ιούλιο η cloud εταιρεία Akamai Technologies είχε σαν συνέπεια να «πέσουν» πολλοί μεγάλοι ιστότοποι σε όλο τον κόσμο.
Οι ειδικοί ασφαλείας που παρακολουθούν την κατάσταση δήλωσαν ότι η διακοπή μπορεί να προκληθεί από ένα σφάλμα διαμόρφωσης, το οποίο ενδέχεται να οφείλεται σε εσωτερικό σφάλμα, χωρίς να αποκλείεται η δολιοφθορά.
Η 7η Οκτωβρίου 2020 δεν είναι μια τυχαία Τετάρτη στο ημερολόγιο, αλλά μια ημερομηνία σταθμός για τη δικαιοσύνη σε ελληνικό και διεθνές επίπεδο. Η καταδικαστική απόφαση για τη Χρυσή Αυγή ως εγκληματική οργάνωση, εκτός του πραγματικού της ποινής, ενέχει τεράστια συμβολική αξία για όλη την ανθρωπότητα. Το νεοναζιστικό αυτό μόρφωμα ισχυροποιήθηκε πολιτικά την περίοδο που η Ελλάδα μαστιζόταν από την αγριότητα της κρίσης.
Ηρώ Ζουμποπούλου*
Ο λαϊκισμός της Χρυσής Αυγής εκμεταλλεύτηκε το γεγονός πως ο θυμωμένος λαός που βίωνε οικονομική απόγνωση ήθελε να τιμωρήσει το σύστημα. Όμως, το νεοναζιστικό κόμμα δεν ήταν το μόνο που είχε λαϊκίστικό λόγο, εκείνη την περίοδο. Εξάλλου, συμβαίνει ο λαϊκισμός εκτός της χυδαιότητας να εμφανίζεται και με σοφιστικέ μανδύα. Αυτό όμως που διαφοροποίησε τη Χρυσή Αυγή από τα υπόλοιπα κόμματα ακραίας τοποθέτησης ήταν το γεγονός της ρατσιστικής βίας. Ακριβώς αυτό το στοιχείο ήταν που ώθησε σαν μαγνήτης τους ψηφοφόρους κοντά της, όπως μας εξηγεί ο Ρεζινάλντ Μπλανσέ.
Για την ψυχανάλυση ο άνθρωπος δεν έχει εσωτερικευμένο το αίσθημα της ειρήνης, αντιθέτως, οι ορμές του ζητούν διακαώς απόλαυση. Για τον Φρόιντ, οι θεμελιώδεις ενορμήσεις είναι δύο· πρώτον, αυτή του Έρωτα και δεύτερον του Θανάτου, με απότοκα αυτής την τάση για την βιαιότητα. Αυτό που χαρακτηρίζει τις ορμές είναι ότι η ικανοποίησή τους δεν χωράει αναβολή. Π.χ. θέλω να κάνω σεξ, θέλω να σε χτυπήσω και δεν λογαριάζω το τίμημα αρκεί να ικανοποιηθώ. Παρατηρούμε λοιπόν ότι η βία στον άνθρωπο δεν είναι ξένη ως προς αυτόν, μια ανωμαλία της ομοιοστασίας του, αλλά έμφυτη. Προκειμένου να γίνουμε αποδεκτά μέλη μιας πολιτισμένης κοινωνίας καλούμαστε να θυσιάσουμε τις ενορμήσεις σεξουαλικότητας και επιθετικότητας που εγγενώς φέρουμε. Ακριβώς όμως λόγω της φύσης του, ο άνθρωπος δεν δυσκολεύεται να ενδώσει σε «ευκαιρίες» που του επιτρέπουν να κατέβει σκαλιά στην πολιτισμική βαθμίδα. Σύμφωνα με τον Φρόιντ, μια από αυτές τις ευκαιρίες είναι η συμμετοχή του σε μάζες, εν είδει αγέλης ζώων, όπου παλινδρομεί σε προγενέστερα στάδια εξέλιξης όπως αυτά του πρωτόγονου ή του παιδιού, όπου οι ορμές του είναι ακατέργαστες. Η μάζα προσφέρεται ως πεδίο εκτόνωσης της ανθρώπινης αχρειότητας και πίσω από την ανωνυμία που αυτή εξασφαλίζει κρύβει την ατομική ευθύνη για τη συμμετοχή σε εγκληματικές πράξεις. Ακριβώς η ψήφος υπέρ της Χρυσής Αυγής ικανοποίησε τις ενορμήσεις για ωμή βία, την οποία το φασιστικό κόμμα αφειδώς προσέφερε. Ιδού, το κίνητρο! Ο φυσικός αυτουργός στη δολοφονία του Παύλου Φύσσα ήταν αυτός που έμπηξε το μαχαίρι, οι ηθικοί αυτουργοί ήταν πολλοί. Ένας σκότωνε, πολλοί απολάμβαναν!
Στην εποχή μας παρατηρείται η έξαρση μια ξέφρενης απόλαυσης, σχεδόν αυτιστικής, που εξάρει τον ατομικισμό· αυτό ακριβώς είναι το άλλο όνομα του ρατσισμού. Ο Λακάν προέβλεψε την επάνοδο του ρατσισμού ήδη από το 1967. Για τον Λακάν, η ενόρμηση είναι μία· αυτή του θανάτου, με παράγωγο αυτής το μίσος. Ο Ερίκ Λοράν εξηγεί ότι τα αντικείμενα του ρατσισμού αλλάζουν καθώς τροποποιείται ο κοινωνικός δεσμός. Από τον αντισημιτικό παροξυσμό έχουμε μεταφερθεί στον αντιμεταναστευτικό. Οι υποστηρικτές της Χρυσής Αυγής σχολίαζαν, «να ξεκουμπιστούν για να ξεβρωμίσει ο τόπος» ή «τα φαγητά τους μυρίζουν». Το ρατσιστικό μίσος ενσαρκώνει την απόρριψη του διαφορετικού που απειλεί να με καταργήσει. Για παράδειγμα, το διαφορετικό φύλο, χρώμα, κάλλος, η διαφορετική ντοπιολαλιά, τα οποία αποτελούν το είναι του κάθε ανθρώπου, εκλαμβάνονται ως απειλή. Η ρατσιστική βία χτυπάει την διαφορετικότητα του άλλου χαρίζοντας ικανοποίηση σε όλους όσους δεν την ανέχονται· αυτή ακριβώς είναι και η βάση των ολοκληρωτικών καθεστώτων.
Κατ’ αντιστοιχία, είναι αδύνατον η ψυχανάλυση να ανθίσει σε δικτατορικά καθεστώτα, ακριβώς επειδή αποκλείει την ομογενοποίηση. Στην ψυχανάλυση στοχεύουμε να αναδείξουμε την υποκειμενικότητα κάθε ανθρώπου έναντι κάθε απόπειρας «κανονικοποίησης»· διαφορετικά «κινδυνεύουμε να είμαστε όλοι ανυπόφορα ίδιοι», όπως είπε και ο Λακάν. Για τη λακανική ψυχανάλυση, το ασυνείδητο παραμένει εκείνο με βάση το οποίο οι άνθρωποι θεμελιώνουν τις πράξεις τους προκαλώντας επιπτώσεις. Όσο αποσιωπούμε το ασυνείδητο τόσο τρέφουμε τις ενορμήσεις. Το ασυνείδητο εξαρτάται από έναν ακροατή που καλωσορίζει τη λεκτική ελευθερία. Όταν το ασυνείδητο εισακούγεται από τον αναλυτή, οι ενορμήσεις εκδραματίζονται και ο δρόμος για την φανέρωση της ενικής επιθυμίας διευκολύνεται. Με την τελευταία να λειτουργεί ως εχέγγυο της ξεχωριστής ανθρώπινης ύπαρξης, ορθώνεται ανάχωμα στην βαρβαρότητα ακριβώς επειδή η ζωή γίνεται πιο υποφερτή αλλά παράλληλα και ο συνάνθρωπός μας πιο ανεκτός. Υπό αυτό το πρίσμα, η ψυχανάλυση «εμβολιάζει» την Δημοκρατία και ο ψυχαναλυτής καθίσταται ο φύλακάς της.
Το φως της δημοσιότητας βλέπουν σοκαριστικές συνομιλίες ακροδεξιών, με φόντο τα σοβαρά επεισόδια που προκάλεσαν στα ΕΠΑΛ Θεσσαλονίκης και Ευόσμου, αλλά και την επίθεση κατά μελών της ΚΝΕ. Σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησαν σήμερα μέλη των φοιτητικών συλλόγων και εργατικών σωματείων στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης, έκαναν λόγο για ένα καλά μελετημένο σχέδιο δράσης που στόχευσε ακόμη και σε νεκρό, και βασίζεται στη προετοιμασία χρόνων.
Όπως μεταδίδει το thesstoday.gr, ο Κυριάκος Τσιαούσης, μέλος του ΔΣ ΕΚΘ και Αντιπρόεδρος του ΣΕΤΕΠΕ ανέφερε πως «η πάλη ενάντια στο τέρας του φασισμού δεν χωρά μήτε επανάσταση, μήτε εφησυχασμό. Οι προσπάθειές τους να μετατρέψουν τα σχολεία που ο εργατόκοσμος των δυτικών συνοικιών στέλνει τα παιδιά του σε ορμητήρια φασιστικών και εγκληματικών συμμοριών, δεν πρόκειται για μεμονωμένες τυχαίες ενέργειες.
Είμαστε σήμερα εδώ να αποδείξουμε πως οι επιθέσεις αυτές συνδέονται μεταξύ τους σ’ ένα οργανωμένο σχέδιο δράσης με έναν σκοπό. Να σπείρουν τον φόβο στη νεολαία της πόλης».
Αποκάλυψε παράλληλα το οργανωμένο σχέδιο δράσης των τελευταίων ημερών. Στην κατοχή τους, όπως δήλωσε, έχουν τόσο φωτογραφικό υλικό από τους δράστες όσο και στοιχεία από συνομιλίες και το πώς οργάνωσαν τις ενέργειές τους στα μέσα κοινωνικά δικτύωσης. Όλα τα στοιχεία έχουν δοθεί μέσω των δικηγόρων τους στους αρμόδιους.
Θεσσαλονίκη: Οι σοκαριστικές αναρτήσεις και συνομιλίες
Οι συμμετέχοντες στη συνέντευξη Τύπου, έδωσαν στη συνέχεια στη δημοσιότητα συνομιλίες από το Viber, καθώς και σχόλια σε αναρτήσεις στο Facebook και στο Instagram που, σύμφωνα με τους ίδιους, προέρχονται από άτομα που έλαβαν μέρος στις επιθέσεις τόσο κατά μελών της ΚΝΕ όσο και στα επεισόδια που εκτυλίχθηκαν έξω από τα ΕΠΑΛ.
Συγκεκριμένα, ανέφερε τα εξής:
-Σε όλες τις περιπτώσεις που έχουν σημειωθεί αφορούν θρασύδειλες επιθέσεις από πολλά άτομα έναντι λίγων.
-Τα χτυπήματα έγιναν κατόπιν συντονισμού που λάμβανε χώρα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Όλα ήταν κανονισμένα και οργανωμένα.
-Η ομάδα των φασιστών ήταν οργανωμένη και δρούσε σαν τάγμα εφόδου.
-Οι επιθέσεις ήταν ταχύτατες με δολοφονικά εργαλεία. «Έχουμε εντοπίσει όλους όσοι καθοδηγούσαν τις επιθέσεις»
-Οι επιθέσεις είχαν ξεκάθαρα ναζιστικό χαρακτήρα και δεν είναι τυχαία τα χαρακτηριστικά των θυμάτων. Παράδειγμα αποτελεί η μαθήτρια του 2ου ΕΠΑΛ Σταυρούπολης, εκλεγμένη στο μαθητικό συμβούλιο η οποία είχε το θάρρος να καταγγείλει τις ενέργειες αυτές.
-Η στάση των αστυνομικών αρχών ήταν στάση ανοχής.
-Ευθύνες έχει και ο διευθυντής του σχολείου.
«Καταγγέλλουμε την στάση τόσο της κυβέρνησης όσο και της αστυνομίας. Απαιτούμε τώρα να πάρουν μέτρα και να τους συλλάβουν» τόνισε ο κ. Τσιαούσης.
Παίρνοντας τον λόγο ο Βασίλης Πετράκης, μέλος του Δ.Σ ΣΕΦΙΕ ανέφερε πως, «δεκάδες άνθρωποι, ακόμη και μικρά παιδιά έγιναν μάρτυρες μιας άθλιας, τραμπουκικής επίθεσης σε βάρος μελών του ΚΚΕ και της ΚΝΕ». Και συνέχισε λέγοντας: «Είναι τεράστια και εγκληματική η ευθύνη της κυβέρνησης αφού οι συμμορίες δρουν ανεξέλεγκτα σε σχολεία και γειτονιές. Δεν θα το αφήσουμε έτσι, έχοντας στο πλευρό μας γονείς, μαθητές και φοιτητές, θα απομονώσουμε τους φασίστες».
Ο πρόεδρος της ομοσπονδίας γονέων και κηδεμόνων Κεντρικής Μακεδονίας, Θανάσης Κοκονάς, ερωτηθείς για την ασφάλεια των σχολείων όπου σημειώθηκαν τα επεισόδια απάντησε ότι υπάρχει φόβος τόσο από τους γονείς όσο και από τους μαθητές. «Εμείς δεν θεωρούμε ότι έχει “καθαρίσει” το σχολείο και ότι δεν υπάρχουν αυτές οι φασιστικές ιδεολογίες εντός του χώρου. Όλο αυτό θα εξαλειφθεί μέσα από τη συλλογική δουλειά της μαθητικής κοινότητας σε συνδυασμό με τα μέτρα που θα πάρουν οι εκπαιδευτικοί. Έχουμε ενημερωθεί ότι το επόμενο διάστημα θα υπάρξουν τέτοια μέτρα».
Και το όνομά αυτής Φράνσις Χάουγκεν: Η μάρτυρας δημοσίου συμφέροντος, η πηγή της διαρροής εσωτερικών εγγράφων του Facebook που ανησύχησαν τον κόσμο και τους Αμερικανούς νομοθέτες, αποκάλυψε χθες, Κυριακή, σε συνέντευξή της, που μεταδόθηκε από το δίκτυο CBS, το πρόσωπό της και κατηγόρησε τον όμιλο ότι βάζει «το κέρδος πάνω από την ασφάλεια» των χρηστών.
Η τριαντάχρονη πρώην υπεύθυνη προϊόντων στο Facebook Χάουγκεν αναμένεται να καταθέσει αύριο, Τρίτη, στην Επιτροπή Εμπορίου της αμερικανικής Γερουσίας. Χθες ο δημοκρατικός γερουσιαστής Ρίτσαρντ Μπλούμενταλ, μέλος της Επιτροπής αυτής, εξύμνησε το θάρρος της μάρτυρος δημοσίου συμφέροντος.
Πριν αποχωρήσει από την επιχείρηση, τον Μάιο, η Φράνσις Χάουγκεν πήρε μαζί της πολλά έγγραφα από εσωτερικές έρευνες στο μέσο και τα εμπιστεύτηκε κυρίως στην Wall Street Journal.
Σε άρθρο που δημοσίευσε στα μέσα του Σεπτεμβρίου, η εφημερίδα αποκάλυψε, στηριζόμενη σε αυτές τις πληροφορίες, ότι η επιχείρηση έκανε έρευνες για το δίκτυό της Instagram για τρία χρόνια για να αποτιμήσει την επίδρασή του στους εφήβους.
Οι έρευνες έδειξαν κυρίως ότι το 32% των εφήβων κρίνει ότι η χρήση του Instagram τους έδινε μια πιο αρνητική εικόνα για το σώμα τους όταν ήδη δεν ήταν ευχαριστημένοι από αυτήν που είχαν.
Νωρίτερα χθες ο αντιπρόεδρος του Facebook Νικ Κλεγκ παραχώρησε συνέντευξη Τύπου στο δίκτυο CNN και προσπάθησε να μετριάσει τις πιθανές ζημιές που θα προκαλούσε στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης η συνέντευξη της Χάουγκεν.
«Οι έρευνές μας ή αυτές οποιουδήποτε άλλου απλά δεν επιβεβαιώνουν ότι το Instagram είναι κακό ή τοξικό για όλους τους εφήβους», δήλωσε χθες ο Κλεγκ, πρώην αντιπρόεδρος της βρετανικής κυβέρνησης.
«Δεν με εκπλήσσει το γεγονός ότι αν δεν αισθάνεσαι ήδη καλά με το σώμα σου, το να επισκεφθείς τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης θα σε κάνει να αισθανθείς ακόμη λίγο λιγότερο καλά», πρόσθεσε ο Κλεγκ.
Δεχόμενη πιέσεις, η επιχείρηση της Καλιφόρνιας ανακοίνωσε ότι αναστέλλει την ανάπτυξη μιας εκδοχής του Instagram για τους κάτω των 13 ετών, χωρίς ωστόσο να παραιτηθεί τελείως από το ενδεχόμενο αυτό.
Η Φράνσις Χάουγκεν άρχισε να εργάζεται για το Facebook το 2019 και διορίστηκε, κατόπιν δικού της αιτήματος, στο τμήμα «πολιτικής ακεραιότητας» (Civic Integrity), το οποίο ασχολείτο με τους κινδύνους που θα μπορούσαν να δημιουργούν ορισμένοι χρήστες ή ορισμένα περιεχόμενα για την καλή διεξαγωγή των εκλογών.
Πριν από τις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ τον Νοέμβριο του 2020, το Facebook είχε τροποποιήσει τους αλγορίθμους του για να μειώσει την μετάδοση πλαστών πληροφοριών.
Ωστόσο, σύμφωνα με την μάρτυρα δημοσίου συμφέροντος, «μόλις τελείωσαν οι εκλογές», ο όμιλος τους επανέφερε στην προηγούμενη κατάστασή τους, «δίνοντας προτεραιότητα στην ανάπτυξη έναντι της ασφάλειας», υποστήριξε η ίδια στην συνέντευξη που παραχώρησε στην εκπομπή «60 Minutes» του CBS.
«Υπήρχε σύγκρουση συμφερόντων ανάμεσα σε αυτό που ήταν καλό για τον κόσμο και αυτό που ήταν καλό για το Facebook», υπογράμμισε η Χάουγκεν και ο όμιλος «στη μία περίσταση μετά την άλλη, επέλεγε να προτάξει τα συμφέροντά του, δηλαδή να βγάζει περισσότερα χρήματα».
«Δεν έχω δει λίγα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, και η κατάσταση στο Facebook ήταν αισθητά χειρότερη από ό,τι είχα δει προηγουμένως», σημείωσε η Χάουγκεν, η οποία είχε περάσει από τον ιστότοπο γνωριμιών Hinge, αλλά και από τον Yelp (αξιολόγηση αγοράς από τους χρήστες του διαδικτύου) ή το Pinterest.
Σύμφωνα με την μάρτυρα δημοσίου συμφέροντος, μετά την επαναφορά των προηγούμενων αλγορίθμων πολλοί χρήστες του Facebook χρησιμοποίησαν την πλατφόρμα για να κινητοποιηθούν ενόψει των γεγονότων της 6ης Ιανουαρίου που οδήγησαν στην εισβολή στο Καπιτώλιο.
Η ευθύνη για «την εξέγερση» στην έδρα του Κογκρέσου «ανήκει στους ανθρώπους που προκάλεσαν τη βία και αυτούς που τους ενθάρρυναν, μεταξύ των οποίων ο (τότε) πρόεδρος (Ντόναλντ) Τραμπ», αντέδρασε ο Νικ Κλεγκ.
Ο αντιπρόεδρος της πλατφόρμας έκρινε ότι είναι «πολύ εύκολο να αναζητούμε μια τεχνολογική εξήγηση για την πολιτική πόλωση στις ΗΠΑ».
Ωστόσο παραδέχθηκε ότι το Facebook οφείλει να προσπαθήσει «να κατανοήσει πώς (αυτό) συμβάλλει στα αρνητικά και ακραία περιεχόμενα, στην ρητορική του μίσους και στην παραπληροφόρηση».
«Κανένας στο Facebook δεν είναι κακόβουλος», τόνισε η Χάουγκεν. «Αλλά δεν υπάρχει ταύτιση συμφερόντων».
Σύμφωνα με την ίδια, ο Μαρκ Ζάκερμπεργκ, ο συνιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος του Facebook, δεν επεδίωξε ποτέ να κάνει το Facebook μια πλατφόρμα μίσους, “αλλά επέτρεψε να γίνουν επιλογές”, ευνοώντας την μετάδοση περιεχομένων μίσους.
«Οι ενέργειες του Facebook δείχνουν σαφώς ότι δεν θα μεταρρυθμιστεί μόνο του», αντέδρασε ο γερουσιαστής Μπλούμενταλ σε ανακοίνωσή του. «Οφείλουμε να εξετάσουμε το ενδεχόμενο για μια πιο αυστηρή ρύθμιση».
Η εκρηκτική άνοδος των τιμών του φυσικού αερίου έχει οδηγήσει σε ανατροπή των δεδομένων στην αγορά της ηλεκτροπαραγωγής. Με το κόστος του φυσικού αερίου στα επίπεδα των 70 έως 90 ευρώ/MWh οι μονάδες φυσικού αερίου παύουν να είναι οικονομικότερες έναντι των μονάδων λιγνίτη, ακόμη και με το κόστος των δικαιωμάτων εκπομπής ρύπων στα επίπεδα των 60 ευρώ ο τόνος.
Ποια είναι τα δεδομένα αυτή τη στιγμή ως προς το κόστος των μονάδων αερίου;
Με την τιμή του φυσικού αερίου το Σεπτέμβριο να βρίσκεται στα 70 ευρώ/MWh και το κόστος αγοράς δικαιωμάτων εκπομπής διοξειδίου του άνθρακα στα 60 ευρώ ο τόνος, το μεταβλητό κόστος μια μονάδας φυσικού αερίου φτάνει στα 168 ευρώ/MWh (144 ευρώ κόστος καυσίμου και 24 ευρώ κόστος ρύπων).
Αντίστοιχα μια λιγνιτική μονάδα με το ίδιο κόστος ρύπων εμφανίζει λειτουργικό κόστος στα 120 ευρώ ο τόνος, δηλαδή 90 ευρώ κόστος ρύπων και 30 ευρώ κόστος καυσίμου. Δηλαδή μια λιγνιτική μονάδα εμφανίζει χαμηλότερο κόστος της τάξης των 48 ευρώ /MWh.
Η διαφορά αυτή αναμένεται να διευρυνθεί ακόμη περισσότερο τον Οκτώβριο, κατά τη διάρκεια του οποίου οι τιμές του φυσικού αερίου αναμένεται να φτάσουν τα 90 ευρώ /MWh. Αυτό σημαίνει ότι το λειτουργικό κόστος των μονάδων αερίου θα ξεπεράσει τα 200 ευρώ /MWh και άρα η διαφορά με τους λιγνίτες θα ξεπεράσει τα 80 ευρώ /MWh.
Η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί έχει ως αποτέλεσμα οι ηλεκτροπαραγωγοί να εμφανίζονται διστακτικοί να προχωρήσουν σε εισαγωγές υγροποιημένου φυσικού αερίου LNG από το σταθμό της Ρεβυθούσας, υπό το φόβο ότι δε θα μπορέσουν να απορροφήσουν τις εισαγόμενες ποσότητες. Είναι χαρακτηριστικό ότι το καλοκαίρι μια εταιρεία προχώρησε σε ακύρωση προγραμματισμένου φορτίου στη Ρεβυθούσα λόγω των υψηλών τιμών ενώ την ίδια στιγμή κάποιοι ηλεκτροπαραγωγοί προχώρησαν στην αγορά φορτίων από κοινού, τάση που εκτιμάται ότι θα κυριαρχήσει στην αγορά το επόμενο διάστημα μέχρι να αποκλιμακωθούν οι τιμές.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΔΕΣΦΑ το μερίδιο του LNG στο 8μηνο έχει υποχωρήσει σημαντικά στο 31,27% από τα επίπεδα του 50% που είχε βρεθεί πέρυσι όταν οι τιμές στη spot αγορά είχαν πέσει σημαντικά. Πιο συγκεκριμένα στη Ρεβυθούσα εκφόρτωσαν φέτος 22 δεξαμενόπλοια από 38 πέρυσι, με τις μειώσεις να αφορούν κυρίως σε φορτία LNG από τις Ηνωμένες Πολιτείες (-41%) και το Κατάρ (-35%).
Πολλαπλές παρενέργειες έχει για το σύνολο των επενδυτών σε φωτοβολταϊκά στην Ελλάδα η δραστική μείωση της παραγωγής πάνελ από τις κινεζικές βιομηχανίες, λόγω των ελλείψεων σε ηλεκτρική ενέργεια στην ασιατική χώρα, όπως και της περιορισμένης διαθεσιμότητας πρώτων υλών.
Είναι ενδεικτικό ότι όσοι επενδυτές περιμένουν να παραλάβουν εξοπλισμό, μέσω παραγγελιών που έχουν κλείσει εδώ και καιρό, ενημερώνονται πως η παράδοσή του θα καθυστερήσει επ΄ αόριστον. Όπως είναι φυσικό, το ίδιο ισχύει και για όσους developers προχωρούν αυτή την περίοδο σε παραγγελίες, στους οποίους επίσης ξεκαθαρίζεται ότι δεν μπορεί να καθορισθεί ο χρόνος παράδοσης.
Σε αυτή την περίπτωση, (και ενώ οι τιμές έχουν ήδη εκτοξευθεί), μένει επίσης ανοικτό και το κόστος στο οποίο θα γίνει η προμήθεια του εξοπλισμού, καθώς οι κινεζικές εταιρείες αδυνατούν να τιμολογήσουν τα προϊόντα τους και επομένως δεν μπορούν να κλείσουν ούτε το οικονομικό σκέλος των παραγγελιών από τους πελάτες τους. Μάλιστα, προς ώρας δεν μπορεί να προβλεφθεί πότε θα αποκατασταθεί η παραγωγή και επομένως πότε θα μπορέσει να επανέλθει σε κανονικούς ρυθμούς η προμήθεια πάνελ.
Πίσω από τα προβλήματα παραγωγής βρίσκεται η ενεργειακή κρίση που μαστίζει την Κίνα, με την επιβολή πλαφόν στην κατανάλωση των βιομηχανιών και, κατά συνέπεια, στις ώρες λειτουργίας τους. Σε αυτό το πλαίσιο, αρκετές μεγάλες βιομηχανικές μονάδες κατασκευής πάνελ έχουν αναστείλει πλήρως τη λειτουργία τους, καθώς έχουν κρίνει αντιοικονομική την παραγωγή για περιορισμένα διαστήματα ανά 24ωρο.
Ως συνέπεια, σε κοινή τους επιστολή οι μεγαλύτερες κινεζικές βιομηχανίες κατασκευής πάνελ (Longi, Jinko, Trina, JA, Risen) εκτιμούν πως στη δεδομένη συγκυρία η παραγωγή δεν μπορεί να υπερβεί το 70% της δυναμικότητας.
Οι παραπάνω αναταράξεις στην εφοδιαστική αλυσίδα των πάνελ «αγγίζουν» και τη χώρα μας, καθώς για τα δρομολογημένα πρότζεκτ που βρίσκεται πλέον στον αέρα η παραλαβή των πάνελ, δεν μπορεί να γίνει καμία πρόβλεψη ως προς το πότε θα είναι έτοιμα. Η ανατροπή του ορίζοντα ανάπτυξης των έργων επηρεάζει κατ΄ αρχάς επενδυτικά σχέδια για έργα εκτός διαγωνισμών, τα οποία κινδυνεύουν να καθυστερήσουν να ολοκληρωθούν, κλείνοντας επομένως μικρότερες «ταρίφες» από αυτές που προέβλεπαν οι επενδυτές.
Ο χρόνος όμως κυλάει αντίστροφα και για έργα που έχουν κατακυρώσει τιμή αναφοράς μέσω διαγωνισμού. Κι αυτό γιατί τα πάρκα αυτά έχουν συγκεκριμένη προθεσμία για να ολοκληρωθούν, καθώς σε διαφορετική περίπτωση θα χάσουν την ταρίφα τους.
Η αδυναμία παραγγελίας πάνελ επηρεάζει όμως και πρότζεκτ τα οποία «ωριμάζουν» με σκοπό να υπογράψουν «πράσινα» PPAs με προμηθευτές ή μεγάλους καταναλωτές, κατ΄ αρχάς αφού όσο βρίσκεται στον αέρα η τιμή των πάνελ, δεν μπορεί να εκτιμηθεί το κόστος ενός τέτοιου έργου.
Με τη σειρά του, αυτό σημαίνει πως δεν είναι δυνατόν να υπάρξει συμφωνία για την τιμή αγοραπωλησίας της ηλεκτρικής ενέργειας, στη βάση του PPA. Κάτι που σημαίνει πως σχεδόν όλα τα οικονομικά δεδομένα των έργων είναι ανοικτά, μπλοκάροντας κατά συνέπεια και τις συζητήσεις με τις τράπεζες για τη χρηματοδότησή τους.
Μια μεγάλη πετρελαιοκηλίδα στα ανοικτά της νότιας Καλιφόρνιας έχει αφήσει πίσω της νεκρά ψάρια, υδροβιότοπους μολυσμένους και πουλιά κολλημένα στο πετρέλαιο, με τους τοπικούς αξιωματούχους να κάνουν λόγο για περιβαλλοντική καταστροφή.
Το αμερικανικό λιμενικό, που ηγείται των προσπαθειών καθαρισμού στις οποίες συμμετέχουν ομοσπονδιακές, πολιτειακές και τοπικές υπηρεσίες, ανακοίνωσε χθες ότι ξεκινά έρευνα για να εντοπιστούν τα αίτια της πετρελαιοκηλίδας.
Εκτιμάται ότι 3.000 βαρέλια πετρελαίου έχουν δημιουργήσει μια πετρελαιοκηλίδα περίπου 13 τετραγωνικών μιλίων στον ειρηνικό Ωκεανό η οποία εντοπίστηκε πρώτη φορά το Σάββατο το πρωί, δήλωσε η Κιμ Καρ δήμαρχος του Χάντιγκτον Μπιτς στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου.
Η ίδια χαρακτήρισε την πετρελαιοκηλίδα «περιβαλλοντική καταστροφή» και «ενδεχόμενη οικολογική καταστροφή». Η παραθαλάσσια πόλη, περίπου 65 χιλιόμετρα νότια του Λος Άντζελες, έχει πληγεί ιδιαίτερα από την πετρελαιοκηλίδα.
Η Amplify Energy, διαχειρίστρια της πετρελαϊκής εξέδρας Elly με την οποία συνδέεται ο αγωγός στον οποίο υπήρξε διαρροή, ανακοίνωσε ότι ο εν λόγω αγωγός έκλεισε και το εναπομείναν πετρέλαιο απαντλήθηκε. Σύμφωνα με τον διευθύνοντα σύμβουλο της εταιρείας Μάρτιν Ουίλσερ, δύτες προσπαθούν να εντοπίσουν πού και γιατί υπήρξε διαρροή.
Η παραγωγή πετρελαίου στα ανοικτά των ακτών της Καλιφόρνιας έχει μειωθεί κατά πολύ μετά την κορύφωσή της τη δεκαετία του 1990, εν μέρει εξαιτίας των αυστηρών περιβαλλοντικών κανόνων της πολιτείας. Ο κυβερνήτης της Καλιφόρνιας Γκάβιν Νιούσομ έχει δηλώσει πως επιθυμεί να σταματήσει η άντληση πετρελαίου στην πολιτεία ως το 2045.
Ήδη έχουν τεθεί περιορισμοί στην υπεράκτια άντληση πετρελαίου μετά την καταστροφική διαρροή πετρελαίου που σημειώθηκε το 1968 στα ανοικτά της Σάντα Μπάρμπαρα, με αποτέλεσμα 80.000 βαρέλια πετρελαίου να χυθούν στη θάλασσα. Άλλη μια πετρελαιοκηλίδα στο ίδιο σημείο το 2015 προκάλεσε τη διαρροή 2.400 βαρελιών πετρελαίου στον Ειρηνικό Ωκεανό.
Αν υπάρχει ένα θεματικό νήμα που συνδέει τα επικά αφηγήματα των τοιχογραφιών του Phlegm αυτό είναι μια αίσθηση δράσης, μόχθου και πείσματος. Τα έργα του με βάση το Σέφιλντ της Αγγλίας καλλιτέχνη δρόμου εμφανίζονται σε διάφορους τοίχους της Ευρώπης: προσφάτως ολοκλήρωσε μια τοιχογραφία στη Σουηδία και συνέβαλε σε ένα έργο σε τοίχο στη συνοικία Hackney Wick του Λονδίνου από κοινού με τους ομότεχνούς του Sweet Toof, Teddy Baden, Run και Mighty Mo.
Το Βέλγιο παρήγγειλε εμβόλια ενόψει μίας ενδεχόμενης τέταρτης δόσης, σύμφωνα με τα βελγικά ΜΜΕ.
Όπως επισημαίνεται, η βελγική κυβέρνηση αναμένει ότι θα είναι πιθανότατα απαραίτητος ο μαζικός εμβολιασμός κατά του κορονοϊού το 2022 και το 2023. “Το Βέλγιο συμμετέχει στη μεγάλη σύμβαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για 900 εκατομμύρια δόσεις του εμβολίου Pfizer”, επιβεβαίωσε πριν από δύο ημέρες εκπρόσωπος του ομοσπονδιακού Υπουργού Υγείας Φρανκ Βαντεμπρούκε. “Στο πλαίσιο αυτό, έχουμε προκρατήσει το μερίδιό μας για το 2022 και το 2023 για να είμαστε σίγουροι ότι μπορούμε να προχωρήσουμε σε εμβολιασμό εάν είναι απαραίτητο”, τόνισε ο ίδιος.
Εν τω μεταξύ, η αρμόδια Task Force για τον εμβολιασμό παρακολουθεί τα αποτελέσματα επιστημονικών μελετών και θα ενημερώσει εάν συνιστάται μια τρίτη δόση ή ενδεχομένως μια τέταρτη δόση εμβολίου για άλλες ομάδες στον πληθυσμό.
Ωστόσο, ο Πρόεδρος της Task Force για τον εμβολιασμό Ντιρκ Ραμάκερς δήλωσε το Σάββατο 2 Οκτωβρίου, ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος προς το παρόν να εξεταστεί μια τρίτη δόση του εμβολίου για τον κορωνοϊό για ολόκληρο τον πληθυσμό. «Αυτή τη στιγμή, δεν υπάρχει απολύτως κανένα επιστημονικό επιχείρημα για την εξέταση μιας τρίτης δόσης για τον γενικό πληθυσμό. Είναι επίσης πολύ νωρίς για να σκεφτούμε μια πιθανή τέταρτη δόση για τους πιο ευάλωτους. Πρέπει να περιμένουμε και να δούμε πρώτα τις επιπτώσεις της τρίτης δόσης”, δήλωσε ο Ράμακερς.
Επί του παρόντος, στο Βέλγιο, η τρίτη δόση χορηγείται σε άτομα με ανοσοκαταστολή, σε κατοίκους γηροκομείων και σε άτομα άνω των 65 ετών.
Μία…κατάρριψη drone διαφορετική από τις άλλες υπέστη ένα συνεργείο γυρισμάτων στην Αυστραλία. Κατά τη διάρκεια καταγραφής πλάνων με drone για ένα ντοκιμαντέρ για το Crocodylus Park, οι περισσότεροι κροκόδειλοι φάνηκαν να τρομάζουν από το drone που πετούσε πάνω από τα κεφάλια τους. Ένας όμως δεν κουνήθηκε.
Μία…κατάρριψη drone διαφορετική από τις άλλες υπέστη ένα συνεργείο γυρισμάτων στην Αυστραλία. Κατά τη διάρκεια καταγραφής πλάνων με drone για ένα ντοκιμαντέρ για το Crocodylus Park, οι περισσότεροι κροκόδειλοι φάνηκαν να τρομάζουν από το drone που πετούσε πάνω από τα κεφάλια τους. Ένας όμως δεν κουνήθηκε.
Το drone βρέθηκε δύο εβδομάδες αργότερα από το προσωπικό του πάρκου με τα σημάδια από τα δόντια να μαρτυρούν την περιπέτειά του. Ευτυχώς η κάρτα μνήμης ήταν ανέπαφη και μπορούμε να έχουμε το παρακάτω video.
Υπάρχουν Πρωθυπουργοί που αφήνουν στην διαθήκη τους μια κληρονομία στον ελληνικό λαό- ορισμένες φορές και δύο…
Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής την νομιμοποίηση του ΚΚΕ και την εισδοχή μας στην (τότε) ΕΟΚ. Στην ουσία έθεσε τα θεμέλια του τερματισμού ενός πολίτικου διχασμού που ταλάνιζε την χωρά μας και, παράλληλα, κυρίως λόγω της προσωπικής του φίλιας με τον Ζισκαρ Ντ΄Εσταιν, κατάφερε να μας βάλει στην ευρωπαϊκή οικογένεια και στην ουσία να σώσει την οικονομία μας από αρκετούς που προσπαθούν, με αρκετή φαντασία, να την βουλιάξουν.
Πιο πρόσφατα, ο Αλέξης Τσίπρας άφησε κι εκείνος την δική του πολίτικη κληρονομία, διπλή και αυτή: η επίλυση του Μακεδόνικου (στο όραμα μάλιστα του Κωνσταντίνου Μητσοτακη) άλλα και το τέλος της φούσκας της Πλατείας- οι δόλιοι ξένοι και οι αυταπάτες κατέληξαν στον αυτοσεβασμό με την Αντζελα Μερκελ. Επέλυσε λοιπόν ένα εθνικό ζήτημα και έδειξε ένα νέο δρόμο για την αριστερά (και ενδεχομένως για κεντροαριστερά) με ευρωπαϊκή αύρα που χαρακτηρίζεται από την πραγματικότητα. Μάλιστα υπό την προϋπόθεση ότι θα επουλώσει το ρήγμα του με τον μεσαίο χώρο θα μπορούσε να διεκδικήσει εκ νέου το Μάξιμου.
Φυσικά είναι νωρίς να γίνει μια παρόμοια προσπάθεια αποτύπωσης της μελλοντικής κληρονομίας του Κυριάκου Μητσοτακη. Η Ελληνο-Γαλλική Συμφωνία όμως ίσως αποτελέσει την δική του.
Προοπτική της ελληνοτουρκικής φίλιας και συνεργασίας υπάρχει- άλλωστε είναι αρκετοί οι πολίτικοι και επιχειρηματίες που πιστεύουν στην σκέψη του Ελευθερίου Βενιζέλου και αυτό πάρα τις κραυγές διαφορών επαγγελματιών πατριωτών που είτε δεν διαθέτουν επαρκή γεωστρατηγικη σκέψη είτε θέλουν να θρέψουν το αυγό του φιδιού. Όμως η ελληνοτουρκική φίλια και συνεργασία θα βασιστεί όχι μονό στα αμοιβαία συμφέροντα (που είναι πολλά) άλλα και στην στρατηγική αποτροπή ώστε “πολίτικοι” τύπου Τσιλερ να είναι αυτοί οι άοπλοι.
Η Αξιωματική Αντιπολίτευση έθεσε δυο σημαντικά ερωτήματα για την συμφωνία. Το πρώτο περί αποστολής Ελλήνων στρατιωτών για συμφέροντα της Γαλλίας έκτος της επικρατείας της στην πραγματικότητα ίσως είναι και θετικό: με την ίδια ερμηνεία θα μπορούσε να υπάρξει αποστολή γαλλικής δύναμης στην Κύπρο η οποία βρίσκεται έκτος ελληνικής επικρατείας άλλα ο ελληνισμός χτυπάει δυνατά και απειλείται σε καθημερινή βάση. Το δεύτερο ερώτημα είναι κατά ποσό άφορα την ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα μας, θέμα που έθεσε και ο πρώην αρχηγός του ΠΑΣΟΚ κ. Βενιζέλος. Δύσκολο να απαντηθεί και πάντως έχει να κάνει με την ουσιαστική βούληση των δυο κρατών.
Υπάρχει όμως και ένα τρίτο ερώτημα: η διάρκεια της συμφωνίας και η δυνατότητα της μονομερούς καταγγελίας της. Εδώ η Κυβέρνηση οφείλει κάποιες διευκρινίσεις ενώ παράλληλα θα πρέπει να εξετάσει τρόπους θωρακίσεως της Συμφωνίας. Ας μην λησμονούμε ότι η Βάση της Σούδας αποτελεί το στρατηγικό πλεονέκτημα της χωράς μας έναντι των ΗΠΑ.
Οι λεονταρισμοί μπορεί να δίνουν χαρά σε ορισμένα αυτιά και να ανεβάζουν πολίτικους σε δημοσκοπήσεις άλλα συμφωνίες σαν την εν λόγω είναι αυτές που προστατεύουν την πατρίδα μας. Και φυσικά αποτελούν μια εξαιρετική κληρονομία.
Μετά από καιρό σιωπής στο μέτωπο των live-action Star Wars σειρών, το σύμπαν δείχνει να παίρνει ξανά τα πάνω του και η Lucasfilm επιφύλασσε σχετικές ανακοινώσεις. Το κενό μέχρι την κυκλοφορία της πολυαναμενόμενης 3ης σεζόν του The Mandalorian θα γεμίσει και επίσημα το spinoff σόου του, με τίτλο “The Book of Boba Fett”.
Έγινε γνωστό από τα social media του Disney Plus πως η νέα σειρά θα κάνει πρεμιέρα στις 29 Δεκεμβρίου 2021, επιβεβαιώνοντας τις αρχικές προβλέψεις ότι θα κυκλοφορήσει μέχρι το τέλος του έτους -έστω και στο παρα πέντε.
Μαζί κυκλοφόρησε και μια νέα αφίσα από τη σειρά με πρωταγωνιστή τον Temuera Morrison στο ρόλο του Boba Fett, καθώς και η σύνοψή της. Ειδικά αυτή αφήνει υποννοούμενα πως θα δούμε τον υπόκοσμο του Star Wars να ξεδιπλώνεται μέσα από τις περιπέτειες των Boba και Fennec Shand (Ming-Na Wen) και ίσως η γνωστή εγκληματική οργάνωση Crimson Dawn, που έχει για αρχηγό τον Darth Maul να κάνει κάποια εμφάνιση.
Το The Book of Boba Fett η νέα συγκλονιστική star Wars περιπέτεια, βρίσκετια τον θρυλικό bounty hunter Boba Fett και την μισθοφόρο Fennec Shand να εξερευνούν τον υπόκοσμο του Γαλαξία, κατά την επιστροφή τους στις αχανείς ερήμους του Tatooine, με σκοπό να αποκτήσουν το μερίδιό τους από την περιοχή την οποία κάποτε έλεγχε ο Jabba The Hutt και το συνδικάτο του.
Book of Boba Fett επίσημη αφίσα
Ανάμεσα στους σκηνοθέτες των επεισοδίων του Boba Fett συγκαταλέγεται ο Robert Rodriguez, ο Dave Filoni και ο Jon Favreau, οι οποίοι εκτελούν επίσης χρέη παραγωγού, μαζί με την Bryce Dallas Howard.
Πότε κάνει πρεμιέρα το Book of Boba Fett;
Το The Book of Boba Fett θα προβληθεί στις 29 Δεκεμβρίου αποκλειστικά στο Disney Plus.
Το δρόμο που χάραξε η Ισπανία φαίνεται πως θα ακολουθήσει και η Ελλάδα όσον αφορά την τήρηση του KOK, με εναέρια παρακολούθηση και αστυνόμευση των ελληνικών αυτοκινητοδρόμων. Όπως αναφέρει ρεπορτάζ του Ελεύθερου Τύπου, ειδικά drones θα αναλάβουν τη ζωντανή μετάδοση τροχαίων ατυχημάτων και οδηγικών παραβάσεων στα κέντρα επιχειρήσεων της ΕΛ.ΑΣ.
Το αντίστοιχο ισπανικό πρόγραμμα εφαρμόστηκε αυτό το καλοκαίρι με 39 drones και η Ελλάδα θα προμηθευτεί αντίστοιχων προδιαγραφών drones με τη δυνατότητα να πετούν για 40 λεπτά με 80 χλμ/ώρα, σε υψόμετρο 120 μέτρων και με εμβέλεια 10 χιλιομέτρων.
Η αρχική εφαρμογή του προγράμματος θα περιλαμβάνει το Βόρειο Οδικό Άξονα Κρήτης (ΒΟΑΚ) μήκους 313 χιλιομέτρων, με χειρισμό από εκπαιδευμένους αστυνομικούς της Τροχαίας. Μέσα στη χρονιά έχουν καταγραφεί 7 θανατηφόρα τροχαία στο συγκεκριμένο άξονα, ο οποίος θεωρείται ένας από τους πιο θανατηφόρους σε όλη την Ευρώπη.
Η αστυνόμευση είναι καλοδεχούμενη. Μία μονάδα αύξησης της αστυνόμευσης ισούται με 13 μονάδες αύξησης της οδικής ασφάλειας. Πρέπει όμως πρώτα να φτιάξουμε και τις υποδομές. Έχουμε 37 κάμερες στον ΒΟΑΚ που έχουν καταγράψει πολλές κλήσεις αλλά δε βελτίωσαν την κουλτούρα των Κρητικών. Χρειαζόμαστε έναν καλύτερο δρόμο και μετά να εφαρμοστούν οι κανόνες. – Γιάννης Λιονάκης, Πρόεδρος Εθελοντικού Συλλόγους Πρόληψης Τροχαίων Ατυχημάτων
Σειρά μετά την Κρήτη θα πάρει το οδικό δίκτυο μεταξύ Πάτρας και Πύργου, ένας ακόμα δρόμος που θεωρείται από τους αιματοβαμμένους στην Ευρώπη. Το κόστος του προγράμματος ανέρχεται στα 4 εκατομμύρια ευρώ και θα χρηματοδοτηθεί εξ ολοκλήρου από ευρωπαϊκά προγράμματα που έχουν ήδη εγκριθεί.
Μέσα από τα σίδερα της φυλακής μπορεί να ζεις, να “αναμορφώνεσαι” και γενικότερα να “προσφέρεις” στο εντός της φυλακής σύνολο, αλλά απαγορεύεται η χρήση κάθε μέσου επικοινωνίας με τον έξω κόσμο όπως κινητό τηλέφωνο, τάμπλετ, πόσο μάλλον η χρήση internet.
Κάλεσμα στις 11 Σεπτεμβρίου στους ψηφοφόρους της εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή, απηύθυνε ο Ηλίας Κασιδιάρης μέσω twitter όπου θα ήταν μάλιστα και “κεντρικός ομιλητής”.
Κατόπιν ακολούθησε ένας λεκές στην καθημερινότητα με τη Λίστα Μπογδάνου που στοχοποιούσε επωνύμως ανήλικα νήπια και που ως περιστατικό προκάλεσε, μετά από ορυμαγδό διαμαρτυριών, εισαγγελική παρέμβαση και έρευνα. Γνωστή σε όλους μας είναι η ταχύτητα φωτός με την οποία κινούνται τέτοιου είδους έρευνες και, την τελευταία διετία, πόσο αμίλεικτα πεφτει ο πέλεκυς της δικαιοσύνης.
Πέρασε, αν δηλαδή, στα πολύ πολύ ψιλά γράμματα της Άριελ Φυλής. Των μέσων ενημέρωσης δηλαδή, που μεθοδευμένα τα τελευταία δύο χρόνια αποκρύπτουν ό,τι δεν συμφέρει και αντίκειται στην επιτελικότητα της Ελληνικής Κυβέρνησης. Μια “Φυλή” ξεπλύματος που στόχο, καθώς φαίνεται, έχει την πλήρη αποχαύνωση κάθε ελάχιστα σκετπόμενου πολίτη. Που πλένει κάθε έγκλημα ώστε να απαστράπτει το ένδυμα του αυτοράτωρα πάντα και σε κάθε εμφάνισή του.
Ο Σεπτέμβρης διανθίστηκε και με έναν ανασχηματισμό που έφερε στην Κυβέρνηση, σε υπουργική θέση, δεδηλωμένους ακροδεξιούς υπουργούς όπως ο Πλεύρης, αμφισβητία του Ολοκαυτώματος, υπέρμαχου της καθαρότητας της Ελληνικής φυλής και άλλα ευγενή μαργαριτάρια.
Και βλέπει κάποιος κακεντρεχής, ως άλλος Κασπάροφ, τα πιόνια να τοποθετούνται στα κατάλληλα τετραγωνα της κυβερνώσας σκακιέρας με στρατηγική πρόνοια.
Ξάφνου στη Σταυρούπολη Θεσσαλονίκης, τα φασιστικά τέκνα φυλακισμένων γεννητόρων στασιάζουν με όπλα. Ναι, όπλα είναι τα μαχαίρια και οι σιδηρογροθιές. Και το αίμα της μαθήτριας που έσταξε καταδηλώνει το προφανές και καλά πλυμένο από την Άριελ Φυλή των δημοσιογράφων. Το αφήγημα που υιοθετήθηκε και πάλι μετά και τη δεύτερη επίθεση φασιστών στην Αθήνα αλλά και τις συνεχιζόμενες εμπλοκές στη Θεσσαλονίκη είναι ξανά η “καταδίκη” της βίας απ’ όπόυ κι αν προέρχεται. Και όσο δεν κατονομάζεις το φίδι, τόσο γιγαντώνεται.
Η πολιτική της ανοχής προς την άκρα δεξιά, ο ελλιμενισμός της στην λεγόμενη φιλελεύθερη δεξιά ώστε να γραπωθεί η τελευταία απερίσκεπτα και ανέμελα στην εξουσία και να ολοκληρώσει το έργο, καταστροφής ή όχι, είναι επικίνδυνος για τη διατήρηση της Ελληνικής Δημοκρατίας.
Όχι του πολιτεύματος. Όπως όλα δείχνουν και από τα δεδομένα της Ευρώπης, αλλά και της ιστορίας, η άκρα δεξιά, οι φασίστες, χρησιμοποιούν πάντα τα δημοκρατικά μέσα για να έρθουν στην εξουσία, να μπουν στο κοινοβούλιο και να πάρουν φερ’ ειπείν κάποιο υπουργείο. Της ποιότητας της Δημοκρατίας στην καθημερινή ζωή. Με άλλα λόγια το να κυκλοφορείς έξω και να μη φοβάσαι ότι θα σε μαχαιρώσουν αν ακούσεις Μίκη.
Το πολίτευμά μας το οποίο εποπτεύει συνοδεία μελωδικών νιαουρισμάτων της Καλυψούς η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, οχυρώνει τα σύνορα με τείχη, αλλά αφήνει τα τείχη της Δημοκρατίας ημιτελή με γενικές δηλώσεις ενάντια στο φασισμό, καλώντας τους νέους να τον απομονώσουν.
Ποιός όμως παρέχει την καλλιέργεια στους νέους ή ακόμα και στους σεσηπούς ώστε να διαγνώσουν το πρόβλημα κυρία Πρόεδρε; Ουδείς;
Το πρόβλημα είναι ένα. Κανένας δεν ελέγχεται από πουθενά. Κανείς δεν φοβάται κανέναν. Κανείς δεν καταδικάζει απερίφραστα τον φασισμό. Χωρίς “απ’ όπου κι αν προέρχεται η βία”. Φασίστες είναι. Ναζί. Ο Κασιδιάρης από τη φυλακή γράφει tweet και οργανώνει. Ιστοσελίδες δορυφόροι της εγκληματικής οργάνωσης κυκλοφορούν ελεύθερες στο διαδίκτυο. Και η πυριτιδαποθήκη έχει γεμίσει εκρηκτικά αυγά που ήδη εκκολάπτονται. Φευ τι τέρας θα μεγαλώσει έως τις επόμενες εκλογές.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Βασίλη Λαμπρόπουλου στο Mega, η Ελληνική Αστυνομία διαθέτει επαρκή στοιχεία που συνδέουν τους νεοναζί εισβολής στο ΕΠΑΛ Σταυρούπολης με συγκεκριμένες ακροδεξιές/φασιστικές/εθνικιστικές ομάδες και οργανώσεις της Θεσσαλονίκης (δείτε παρακάτω το βίντεο) και με τις συγκεντρώσεις των αντιεμβολιαστών/αρνητών. Λογικό είναι να υποθέσουμε – υπάρχουν, άλλωστε, αδιάψευστα στοιχεία και εικόνες- πως οι ίδιοι θύλακοι συνδέονται και με την δολοφονική επίθεση κατά του Γιάννη Μπουτάρη και, φυσικά, τους εθνικιστικές με τις περικεφαλαίες των συλλαλητηρίων για το Μακεδονικό υπό τις ιαχές “αλήτες, προδότες, πολιτικοί” και “να καεί, να καεί, το μπ@@@@λο η Βουλή”.
Κάπου εδώ τελειώνει το ανέκδοτο που κατατάσσει τέτοια εγκληματικά ναζίδια στους αντιεμβολιαστές του ΣΥΡΙΖΑ (…), ή εξομοιώνει την ΚΝΕ και τους αντιφασίστες με τα υποκείμενα που χαιρετούσαν ναζιστικά μέσα στην σχολική αυλή, υπό την ανοχή και, πιθανώς, τη συνδρομή εκπαιδευτικών.
Ακόμα και τώρα, όμως, που η αστυνομία αποκαλύπτει σιγά σιγά το πραγματικό πρόσωπο της προσπάθειας αναβίωσης του χρυσαυγιτισμού υπάρχουν βουλευτές της Ν.Δ και αρκετοί φιλοκυβερνητικοί σχολιαστές που βάζουν στο ίδιο τσουβάλι τους νεοναζιστές, τους οπαδούς του Σώρρα, και τους σκοτεινούς εθνικιστές με τα μέλη της ΚΝΕ και το αντιφασιστικό κίνημα, εξομοιώνοντας δήθεν τον “κόκκινο και τον μαύρο φασισμό”, και τον Χίτλερ με τον Στάλιν. Ανιστόρητοι, ανόητοι, διχαστικοί και επικίνδυνοι όσοι το κάνουν αυτό.
Ευτυχώς που κεντρικά κυβερνητικά στελέχη προσπαθούν να επανορθώσουν. Νίκη Κεραμέως (το Σάββατο στον Ant1), Τάκης Θεοδωρικάκος και Νίκος Δένδιας επισήμαναν το μείζον: την επιχείρηση εξωραϊσμού του “τερατος” και δηλητηρίασης των νέωνστα σχολεία.
Η κυβερνητική θέση επισήμως, όμως, παραμένει ασαφής. Προσπαθεί να πατήσει σε δύο βάρκες για να συνεχίσει να αλλιεύει στο ακροδεξιό ακροατήριο επειδή οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως “κινδυνεύει από τα δεξιά της”. Ποιο είναι, όμως, το ζητούμενο: να αφανίσουμε τους νεοναζί και τον φασισμό από την κοινωνία, ή να αποδεχθούμε απαθώς την ύπαρξή του και να προσπαθούμε να προσελκύσουμε τους ψηφοφόρους του; Δυστυχώς, κάποιοι κάνουν το δεύτερο. Όπως συνέβη και την περίοδο από το 2010 έως το 2015. Τα αποτελέσματα είναι γνωστά.
Για δεύτερη φορά το ίδιο εγκληματικό λάθος;
Πως συνδεει η Αστυνομια τα ναζιδια που εισβαλλουν στα σχολεια με πυρηνες οπαδικης βιας, συλλαλητηρια αντιεμβολιαστων και αλλες εκδηλωσεις εθνικιστών . Τυπου… Μακονιας δηλ. Εε δεν πεσαμε απο τα συννεφα.. 😎 https://t.co/QznDIM7zgW
Σε ένα ψύχραιμο ακροατήριο, μεγαλύτερο εκείνου των ψηψοφόρων του, η εξωτερική πολιτική που εφάρμοσαν οι κυβερνήσεις του Αλέξη Τσίπρα μετά το 2015 ήταν ίσως η πιο επιτυχημένη πτυχή της διακυβέρνησής του αλλά ήταν και μια τομή με τις αγκυλώσεις ενός τμήματος της αριστεράς. Η χειραφέτηση του ίδιου του πρώην πρωθυπουργού και η πληθωρική παρουσία του επιμελούς και επίμονου Νίκου Κοτζιά συνέδραμαν τα μάλλα προς αυτή την κατεύθυνση. Όχι χωρίς πολιτικό κόστος (Συμφωνία των Πρεσπών) αλλά και με εσωκομματικές γκρίνιες που εκκινούσαν από στερεότυπα “αντιαμερικανισμού”, “αντινατοϊσμού” και ενστάσεις για την πλήρη ευρωπαϊκή ενσωμάτωση της χώρας.
Οι τριμερείς και πολυμερείς συνεργασίες, η ενίσχυση της στρατηγικής σχέσης με τη Λευκωσία, το Κραν Μοντανά, η αναβάθμιση της αμυντικής σχέσης με τις Ηνωμένες Πολιτείες -σε μια αρνητική, μάλιστα, συγκυρία λόγω της παρουσίας του αλλοπρόσαλλου Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο-, η σύνοδος Med7, και φυσικά το δυναμικό γεωπολιτικό αποτύπωμα της Ελλάδας στα Δυτικά Βαλκάνια που εδραιώθηκε με την επίλυση του ονοματολογικού, περιλαμβάνονται στην “τροπαιοθήκη” εκείνης της περιόδου. Έτσι η Ελλάδα βρέθηκε να διαθέτει μια στρατηγική θεώρηση για την ευρύτερη περιοχή μας που αναγνωρίστηκε από συμμάχους και εταίρους.
Δεν είναι μικρό πράγμα εάν λάβει υπόψιν του κανείς όσα έλεγαν και πίστευαν στο όχι πολύ μακρινό παρελθόν αρκετά κορυφαία στελέχη των συριζαϊκών τάσεων.
Την Πέμπτη το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης φαίνεται πως θα ψηφίσει “όχι” στην ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία- την οποία το ίδιο προετοίμασε ως κυβέρνηση. Ο Αλέξης Τσίπρας θέτει δύο όρους για να αλλάξει αυτή τη στάση.
Ακούγονται λογικοί και οι δύο. Η συμφωνία αφήνει υποψίες σχετικά με το εάν καλύπτει πλήρως την ελληνική επικράτεια ως προς τις οικονομικές θαλάσσιες ζώνες και γενικότερα τον χώρο πέραν της στενής κυριαρχίας των 6 μιλίων (άρθρο 2), και επιπλέον δημιουργεί προϋποθέσεις για ελληνική στρατιωτική παρουσία σε εύφλεκτες ζώνες γαλλικού ενδιαφέροντος (Σαχέλ). Ως προς το δεύτερο είναι αλήθεια πως το ακριβές ισοδύναμο θα αφορούσε συνδρομή σε μια επίθεση που θα δεχόταν η (αντίστοιχη) γαλλική επικράτεια. Ως αποικιοκρατική δύναμη με παρουσία σε σφαίρες επιρροής, όμως, η Γαλλία αντιλαμβάνεται μια δυνητική ελληνική συνδρομή συνολικά και όχι μόνο σε μία επίθεση που θα δεχόταν η Μασσαλία, ή η Βρετάνη- κάτι που ανήκει στη σφαίρα της κινηματογραφικής φαντασίας.
Την “γκρίζα ζώνη” του άρθρου 2 επισήμανε πρώτος ο Ευάγγελος Βενιζέλος που πόρρω απέχει από το να χαρακτηριστεί φιλο-Σύριζα. Σημαντικές, άλλωστε, είναι και οι παράμετροι που έθεσε ο Νίκος Κοτζιάς σχετικά με την απουσία της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας από το σκέλος της συμφωνίας που αφορά την προμήθεια των φρεγατών και των Rafale, καθώς και η αποστροφή όσων είπε (ΕΡΤ) ο πρωθυπουργός για “αμοιβαίες υποχωρήσεις με την Τουρκία”. Αλλά και η Φώφη Γεννηματά επισήμανε σχετικά με την συμφωνία ότι “έχουμε ξεκαθαρίσει και το επαναλαμβάνω ότι μας ενδιαφέρει και συμφωνούμε να έχουμε όσο γίνεται πιο στενές σχέσεις με τη Γαλλία, είναι ένας παραδοσιακός σύμμαχος της χώρας μας, ιδιαίτερα σε μια εποχή που η Τουρκία κλιμακώνει και πάλι τις προκλήσεις της. Υπάρχουν όμως για τη συγκεκριμένη συμφωνία σημαντικά ερωτήματα που απαιτούν απαντήσεις από τον κ. Μητσοτάκη κατά τη διάρκεια της συζήτησης στη Βουλή”.
Και οι δύο όροι που θέτει ο ΣΥΡΙΖΑ, ωστόσο, χάνονται στην μεγάλη εικόνα. Ως προς το εσωτερικό ακροατήριο, η κυβέρνηση απευθύνεται σε εκείνους που προσλαμβάνουν το γενικό και υποτιμούν ή και αδιαφορούν για το ειδικό. Η γενική εικόνα -βοηθούντων και των φιλοκυβερνητικών ΜΜΕ- περιγράφει μια “ιστορική συμφωνία” (και για να είμαστε ειλικρινείς πρόκειται, αναμφίβολα, μια μια πολύ σημαντική κίνηση που ολοκληρώνει μια πορεία η οποία ξεκίνησε από την προηγούμενη κυβέρνηση), το δε θετικό διαχρονικό στερεότυπο “Ελλάς- Γαλλία συμμαχία” ενισχύει ακόμα περισσότερο την πρωτοβουλία του Κυριάκου Μητσοτάκη. Η εξέλιξη ενθουσιάζει το εκλογικό ακροατήριο της Ν.Δ και είναι μάλλον βέβαιο πως βρίσκει αρκετούς υποστηρικτές ακόμα και σε αυτά του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΙΝ.ΑΛ. Οι δίκαιες γεωπολιτικές ανησυχίες και οι όποιες επιφυλάξεις δύσκολα γίνονται κατανοητές από τους πολίτες.
[Σημείωση: Προφανώς οι πολιτικές εξελίξεις δεν θα κριθούν στη βάση της συγκεκριμένης αμυντικής συμφωνίας αλλά από τα μείζονα θέματα όπως η ακρίβεια]
Ως εκ τούτου θα είναι δύσκολη η στιγμή ένα “όχι” του ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή, όσο καλά κι αν εξηγηθεί από τον αρχηγό του. Θα ήταν, ωστόσο, ακόμα δυσκολότερη εάν συνοδευόταν από ένα δύσθυμο και αμφιλεγόμενο “παρών”. Η εξωτερική πολιτική Τσίπρα-Κοτζιά έχει, άλλωστε, πολεμηθεί τόσο από την τότε αξιωματική αντιπολίτευση -με αιχμή του δόρατος την Συμφωνία των Πρεσπών που μέρα με την μέρα δικαιώνεται ως λυδία λίθος της στρατηγικής αναβάθμισης της χώρας- που οι όροι Τσίπρα φαντάζουν αταίριαστοι. Η δε γενικότερη συναίνεση που έχει προσφερθεί από την αξιωματική αντιπολίτευση στα ελληνοτουρκικά “πάει στράφι” μέσα στο κλίμα πόλωσης…
Εκείνο που, εν κατακλείδι, θα είχε μεγαλύτερη αξία είναι εάν η κυβέρνηση οδηγείται στην αλλαγή του στρατηγικού δόγματος της χώρας. Τόσο στην άμυνα (αποτροπή ή κάτι παραπάνω που αναλαμβάνει και υποχρεώσεις εμπλοκής πέραν της υποχρέωσης υπεράσπισης του εθνικού ζωτικού συμφέροντος), όσο και στη διπλωματία (ελληνοτουρκικά). Όμως αυτή η συζήτηση δεν θα πραγματοποιηθεί και τα “ακροατήρια” δεν θα ενημερωθούν ώστε να συμφωνήσουν ή να διαφωνήσουν.
Εκείνη η αλήστου μνήμης πρωθυπουργική φράση: “και τι τον νοιάζει τον σημερινό δεκαεξάρη τι έγινε το ‘63” μοιάζει να δένει γάντι με τα τεκταινόμενα στην Θεσσαλονίκη και αλλού.
Προφητική μπορεί να πει κανείς. Μπορεί να πει όμως και αποκαλυπτική των προθέσεων.
Πράγματι φαίνεται, στο πρωθυπουργικό μυαλό, να αναπτύσσεται από νωρίς η ιδέα πως αν ο δεκαεξάρης δεν γνωρίζει τα του ‘63, πολύ εύκολα μπορεί να τα αφομοιώσει και να τα επαναλάβει.
Ενώ αντιθέτως αν είναι γνώστης, ίσως και να τα αποφύγει, να τα αποκηρύξει ή και να τα καταδικάσει στην πράξη και την καθημερινότητα του. Αντί να σταθεί με το ρόπαλο πάνω σε τρίκυκλα να βρεθεί μέσα στην καρότσα αλλά για να την αδειάσει από τους φονιάδες αθώων.
Αντί να τρέχει σε εθνοθρησκευτικές ναζιστικές παραφυάδες, να τις κυνηγάει όπου δη. Αντί να παθιάζεται στις κερκίδες της αρένας και στην θέα της θεάς ομάδας, να σπέρνει λόγο προόδου, αντίστασης, αλληλεγγύης και αδελφοσύνης, πράγματα ανατριχιαστικά έως και εμετικά για την λειτουργία του πρωθυπουργικού εγκεφάλου.
Του εγκεφάλου που λειτουργεί στην βάση κάποιων άγνωστων και αυθαίρετα ιστορικών, δύο άκρων. Άγνωστων μεν, βολικών δε, για να ρίχνουν μελάνι σαν την σουπιά και να θολώνουν τα πράγματα. Άλλως πως, να βγάζουν προς τα έξω την εσωτερική εγκεφαλική θολούρα και να την κανονικοποιούν ως υπαρκτή κατάσταση κατά περίσταση και όποτε βολεύει.
Και τώρα διάολε βολεύει πολύ. Πυρκαγιές, σεισμοί, αποκλεισμοί, αυταρχισμός, εξαθλίωση όλο και περισσότερων κοινωνικών ομάδων μέσω της ανεξέλεγκτης ακρίβειας, δημιουργούν εκρηκτικό μείγμα που δεν καλύπτεται από πληρωμένες ειδήσεις και δημοσκοπήσεις της συμφοράς.
Και η θολούρα όσο να πεις είναι μια κάποια λύση για την περίσταση. Πολύ βολική και εξαιρετικά χρήσιμη, αν δε, διανθιστεί και με ολίγο εθνικοσοσιαλισμό μετατρέπεται σε εργαλείο, αν όχι όπλο μαζικής καταστροφής.
Όμοιο με εκείνο που όπλισε Γκοντζαμάνηδες και φούλαρε καύσιμο τα τρίκυκλα, προς επιτέλεση εθνικού καθήκοντος μετά φόνου.
Που όμως, ο σημερινός δεκαεξάρης δεν είναι και τόσο απαραίτητο να γνωρίζει ή να θυμάται μιας και τα τρίκυκλα μπορούν ωραιότατα να είναι τετράτροχες γουρούνες ή διπλοκάμππινα θηρία με φιμέ τζάμια και καλυμμένα νούμερα, τα ρόπαλα, αλυσίδες και οι Γκοντζαμάνησδες αντί τραγιάσκας να φορούν ful face κράνος.
Το μόνο που παραμένει άγνωστο, είναι που θα βρίσκεται ο προϊστάμενος της κατά τόπον αστυνομικής διεύθυνσης όταν θα εξυφαίνονται τα σχέδια ανωμαλίας μετά φόνου.
Ίσως σε κάποιο τηλεοπτικό παράθυρο να σχολιάζει τα τεκταινόμενα στο bachelor, έτσι για το ξεκάρφωμα.. Ίσως λέμε, ίσως…
Πολιτικοί, επιχειρηματίες, επώνυμοι καταφεύγουν σε υπεράκτιες εταιρείες για να γλυτώσουν φόρους. Αυτό προκύπτει από τα Pandora Papers που δημοσιεύουν σήμερα, Κυριακή 3 Οκτωβρίου, κορυφαία ΜΜΕ σε όλο τον κόσμο.
Η δημοσιογραφική έρευνα για τα Pandora Papers αποκαλύπτει ότι 35 νυν και πρώην ηγέτες – μεταξύ αυτών ο πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας Τόνι Μπλερ, ο μονάρχης της Ιορδανίας Χουσείν και ο πρόεδρος της Κένυας Ουχούρου Κενιάτα – έχουν καταφύγει σε υπεράκτιες εταιρείες. Την ίδια επιλογή έχουν κάνει 330 υψηλόβαθμοι κρατικοί αξιωματούχοι. Δεσμούς με υπεράκτιες εταιρείες έχουν οι υπουργοί Οικονομικών της Ολλανδίας, της Βραζιλίας και του Πακιστάν, καθώς και πρώην υπουργοί Οικονομικών της Γαλλίας και της Μάλτας. Το ίδιο ισχύει για τον πρώην επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) Ντομινίκ Στρος Καν.
Συνήθως στις εταιρείες αυτές διακινούνται μεγάλα ποσά, με αποτέλεσμα ο δικαιούχος να αποκρύπτει την πραγματική του περιουσιακή κατάσταση από τις φορολογικές αρχές της χώρας του. Σε πολλές χώρες η λειτουργία των offshore εταιρειών δεν είναι παράνομη, αλλά οι συναλλαγές αυτές των πλούσιων και ισχυρών ασφαλώς προκαλούν πολλά ερωτήματα περί του «νόμιμου και ηθικού». Στην έρευνα, που διενήργησε το διεθνές δίκτυο International Consortium of Investigative Journalists (ICIJ) συμμετείχαν δημοσιογράφοι από 150 μέσα ενημέρωσης ανά τον κόσμο – μεταξύ αυτών και η τουρκική σύνταξη της Deutsche Welle. Σύμφωνα με το διεθνές δημοσιογραφικό δίκτυο ICIJ τα Pandora Papers δείχνουν ότι είναι πολλοί οι ισχυροί που, αντί να καταπολεμούν το σύστημα των offshore εταιρειών, προσπαθούν και οι ίδιοι να επωφεληθούν από αυτό.
Μετά τα «Panama Papers» του 2016, η Διεθνής Κοινοπραξία Ερευνητών Δημοσιογράφων (ICIJ) δημοσίευσε σήμερα στις 17:30 (ώρα Ελλάδος) τα λεγόμενα “Pandora Papers”, που αφορούν υποθέσεις διαφθοράς, γράφει η γαλλική Le Figaro. Πρόκειται για 11,9 εκατομμύρια έγγραφα, τα οποία συνιστούν την «εκτενέστερη έως σήμερα δημοσιευθείσα έρευνα της ICIJ για υποθέσεις που καλύπτονται από το οικονομικό απόρρητο» αναφέρει η γαλλική εφημερίδα. Η έρευνα αφορά τα οικονομικά μυστικά ατόμων υψηλού κύρους σχεδόν σε κάθε γωνιά του πλανήτη και είναι καρπός της εργασίας περισσότερων από 600 ερευνητών δημοσιογράφων σε 117 χώρες, σύμφωνα με την ICIJ.
Η ανακοίνωση της Διεθνούς Κοινοπραξίας Ερευνητών Δημοσιογράφων προκάλεσε ήδη την έντονη αντίδραση της κυβέρνησης του Παναμά, η οποία εξέφρασε φόβους ότι η χώρα θα κατηγορηθεί ως «φορολογικός παράδεισος», παρά τις μεταρρυθμίσεις που έχει δρομολογήσει.
«Η ζημιά μπορεί να είναι ανυπέρβλητη» αναφέρει η κυβέρνηση του Παναμά, σε επιστολή που εστάλη στη Διεθνή Κοινοπραξία Ερευνητικών Δημοσιογράφων, μέσω δικηγορικού γραφείου.
Στην επιστολή η κυβέρνηση του Παναμά προειδοποιεί ότι «κάθε δημοσίευση» που θα ενίσχυε «μια εσφαλμένη αντίληψη» για τη χώρα ως πιθανό φορολογικό παράδεισο «θα έχει καταστροφικές συνέπειες για τον Παναμά και τους πολίτες του».
Η κυβέρνηση του Παναμά αναφέρει αρκετές μεταρρυθμίσεις που πραγματοποιήθηκαν τα τελευταία χρόνια σε αυτή τη χώρα της Κεντρικής Αμερικής, η οποία ωστόσο παραμένει στον κατάλογο των φορολογικών παραδείσων για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η κυβέρνηση του Παναμά σημειώνει ότι από το 2016 έχει ανασταλεί η λειτουργία πάνω από 395.000 εταιρειών και ιδρυμάτων στη χώρα. «Ο Παναμάς του 2016 δεν έχει καμία σχέση με τον Παναμά του σήμερα» διαβεβαιώνει η κυβέρνηση στην επιστολή της.
Η κυβέρνηση φοβάται ότι ο Παναμάς θα βρεθεί ξανά σε ένα νέο σκάνδαλο μετά από αυτό που προκλήθηκε από τη δημοσίευση τον Απρίλιο του 2016 της προηγούμενης έρευνας από την ICIJ, γνωστής «ως « Panama Papers», που αφορούσε στη διαρροή 11,5 ψηφιακών αρχείων της δικηγορικής εταιρείας Mossack Fonseca, σχετικά με τις οικονομικές και δημοσιονομικές πρακτικές μιας ολόκληρης σειράς πελατών, από απλούς επιχειρηματίες έως αρχηγούς κρατών.
Αποκαλύψεις για την ευρωπαϊκή ελίτ
Για πολλές δεκαετίες ο πρώην πρωθυπουργός της Μ.Βρετανίας Τόνι Μπλερ εμφανιζόταν ως πολέμιος της φοροαποφυγής. Τώρα τα Pandora Papers αποκαλύπτουν ότι ο ίδιος και η σύζυγός του είχαν αγοράσει μία υπεράκτια εταιρεία ακινήτων από την οικογένεια του Ζάγιεντ μπιν Ρασίντ αλ Ζαγιάνι, υπουργού Βιομηχανίας και Τουρισμού του Μπαχρέιν, με αποτέλεσμα να γίνουν ιδιοκτήτες ακινήτου αξίας 8,8 εκατομμυρίων δολαρίων (7,6 εκ. ευρώ), αποφεύγοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο να πληρώσουν φόρους συνολικού ύψους 400.000 δολαρίων. Τόσο η οικογένεια Μπλερ όσο και η οικογένεια Ζαγιάνι λένε ότι ο ένας δεν γνώριζε την εμπλοκή του άλλου. Η Τσέρι Μπλερ δηλώνει ότι ο σύζυγός της δεν είχε αναμειχθεί στη συναλλαγή αυτή. Σήμερα η εταιρεία έχει κλείσει.
Ένα άλλο όνομα που αναφέρεται στα Pandora Papers είναι ο πρωθυπουργός της Τσεχίας Αντρέι Μπάμπις, ένας δισεκατομμυριούχος που εξελέγη το 2017 με την υπόσχεση να πατάξει τη διαφθορά. Τα στοιχεία που διέρρευσαν αποδεικνύουν ότι το 2009 ο Μπάμπις διοχέτευσε 22 εκατομμύρια δολάρια σε δίκτυο εταιρειών, προκειμένου να αγοράσει μία έπαυλη κοντά στην Κυανή Ακτή, η οποία μεταξύ άλλων διαθέτει δύο πισίνες και ιδιωτικό κινηματογράφο. Σύμφωνα με την τσεχική ιστοσελίδα Investigace.cz η ιδιοκτησία των εταιρειών αυτών δεν περιλαμβανόταν στη δήλωση περιουσιακών στοιχείων που είχε υποβάλει ο Αντρέι Μπάμπις. Ο ίδιος δεν απάντησε σε σχετικό ερώτημα του δικτύου.
Ως ιδιοκτήτης πολυτελούς κατοικίας στην Κυανή Ακτή μέσω υπεράκτιας εταιρείας φέρεται ο Αντρέι Μπάμπις
Μερίδιο σε εταιρεία με έδρα τις βρετανικές Παρθένες Νήσους κατείχε και ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βολόντιμιρ Ζελένσκι. Έναν μήνα πριν από τη νίκη του στις προεδρικές εκλογές του 2019 ο πρώην ηθοποιός που έγινε πολιτικός είχε πωλήσει το μερίδιό του στην εταιρεία Maltex στον Σεργκέι Σεφίρ, στενό φίλο και συνεργάτη του.
Σε υπεράκτιες γιοτ 300 εκατομμυρίων!
Δεν υπάρχει τίποτα το μεμπτό, διαβεβαιώνουν οι δικηγόροι της Σακίρα
Οι υπεράκτιες εταιρείες δεν είναι δημοφιλείς μόνο στην Ευρώπη. Κάθε άλλο:Για παράδειγμα ο πρόεδρος της Κένυας Ουχούρου Κενιάτα, γόνος πολιτικής δυναστείας που εξελέγη με «σημαία» την καταπολέμηση της διαφθοράς, φέρεται ως ιδιοκτήτης – μαζί με τη μητέρα του – κρυφής εταιρείας στον Παναμά. Στη διάρκεια της Αραβικής Άνοιξης, όταν οι Ιορδανοί έβγαιναν στους δρόμους για να διαδηλώσουν την αγανάκτησή τους για τη διαφθορά και την ανεργία – ο μονάρχης Αμπντάλα είχε αγοράσει μέσω offshore εταιρειών τρεις παραλιακές κατοικίες στο Μαλιμπού των ΗΠΑ. Αλλά και η πριγκίπισσα Λάλλα Χάσνα του Μαρόκου βρέθηκε να κατέχει – μέσω δικτύου υπεράκτιων εταιρειών – εταιρεία που είχε αγοράσει ιδιωτική κατοικία αξίας 11 εκ, ευρώ στο Λονδίνο, κοντά στο Kensington Palace. Ο εμίρης του Κατάρ, Χαμάντ Μπιν Καλίφα Αλ Θανί, αξιοποιεί offshore εταιρείες για να πραγματοποιεί επενδύσεις και να διαχειρίζεται τον πλούτο του. Τα Panama Papers είχαν ήδη αποκαλύψει ότι και το υπερ-γιοτ του εμίρη, αξίας 300 εκατομμυρίων δολαρίων, ελέγχεται από offshore εταιρείες.
Σε υπεράκτιες εταιρείες καταφεύγουν και πολλοί αστέρες του θεάματος. Ένα παράδειγμα είναι η δημοφιλής τραγουδίστρια Σακίρα. Ο δικηγόρος της δηλώνει πάντως ότι όλοι οι λογαριασμοί της Σακίρα έχουν δηλωθεί και επιπλέον δεν της προσφέρουν κάποια προνομιακή φορολογική μεταχείριση. Άλλο παράδειγμα είναι ο Ινδός πρώην άσος του κρίκετ Σαχίν Τεντουλκάρ. Οι δικηγόροι του δεν απάντησαν σε παράκληση της DW για κάποιο σχόλιο. Πολλοί από τους ενδιαφερόμενους για offshore εταιρείες είναι βέβαια επιχειρηματίες και πολυεκατομμυριούχοι. Όπως ο Τούρκος μεγαλοεργολάβος Ερμάν Ιλιτσάκ, που διατηρεί δεσμούς με δύο υπεράκτιες εταιρείες, οι οποίες όμως είχαν καταχωρηθεί στο όνομα της μητέρας του το 2014. Μέχρι τη στιγμή της δημοσίευσης ο κ.Ιλιτσάκ δεν είχε προβεί σε κάποιο σχόλιο. Ο όμιλος Ronesans, ιδιοκτησίας Ιλιτσάκ, είχε αναλάβει να κατασκευάσει μεταξύ άλλων το περίφημο προεδρικό ανάκτορο του Ταγίπ Ερντογάν, με 1.500 δωμάτια.
Το πρόβλημα με τις offshore εταιρείες
Φορολογικοί παράδεισοι δεν βρίσκονται μόνο στην Καραϊβική…
Με αρχικό κεφάλαιο λίγων εκατοντάδων δολαρίων, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να συστήσουν μία offshore εταιρεία, η ιδιοκτησία της οποίας παραμένει μυστική. Εναλλακτικά, με ένα κεφάλαιο από 2.000 έως 25.000 δολάρια, μπορούν να δημιουργήσουν ένα ίδρυμα καταπιστευτικής διαχείρισης, το οποίο τους επιτρέπει να ελέγχουν τα χρήματά τους, χωρίς ωστόσο να θεωρούνται νομικά υπεύθυνοι για τις συναλλαγές τους. Με λίγη «δημιουργική λογιστική» τα περιουσιακά στοιχεία προστατεύονται από πιστωτές, δικαστικούς κλητήρες, φοροελεγκτές ή πρώην συζύγους. Σε πολλές χώρες η ίδρυση offshore εταιρειών και η διενέργεια συναλλαγών μέσω φορολογικών παραδείσων είναι απολύτως νόμιμη. Ωστόσο, είναι μία πρακτική που προκαλεί έντονη κριτική.
Σύμφωνα με τον Γκάμπριελ Τσούκμαν, επίκουρο καθηγητή Οικονομικών στο πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϊ, το 10% του παγκοσμίως παραγόμενου πλούτου βρίσκεται σήμερα «κρυμμένο» σε φορολογικούς παραδείσους. Το ακριβές ποσό παραμένει άγνωστο. Έρευνα του ΟΟΣΑ το 2020 κάνει λόγο για τουλάχιστον 11,3 τρισεκατομμύρια δολάρια. Συνήθως η κοινή γνώμη συνδέει τους φορολογικούς παραδείσους με εξωτικούς προορισμούς στην Καραϊβική, αλλά τα Pandora Papers αποδεικνύουυν ότι το ίδιο σύστημα λειτουργεί με επιτυχία και αλλού, για παράδειγμα στη Σιγκαπούρη, στην Ολλανδία, στην Ιρλανδία, στο Χονγκ Κονγκ, ακόμη και σε ορισμένες πολιτείες των ΗΠΑ. Ο Λάξμι Κουμάρ, στέλεχος του ιδρύματος Global Financial Integrity με έδρα την Ουάσιγκτον, επισημαίνει ότι η απόκρυψη κεφαλαίων σε φορολογικούς παραδείσους έχει άμεσες συνέπειες για τις ζωές όλων μας. «Επηρεάζει την πρόσβαση στο σύστημα υγείας, την πρόσβαση του παιδιού σου στην εκπαίδευση, τις δυνατότητές σου να αποκτήσεις στέγη», λέει χαρακτηριστικά.
Η μεθοδολογία της έρευνας
Παγκόσμια αίσθηση είχαν προκαλέσει τα Panama Papers το 2016
To δημοσιογραφικό δίκτυο International Consortium of Investigative Journalists έχει ερευνήσει συνολικά 11,9 εκατομμύρια εμπιστευτικά έγγραφα τα προηγούμενα δύο χρόνια. Τη δημοσιογραφική ομάδα αποτελούν 600 άτομα από 150 διαφορετικά μέσα ενημέρωσης ανά τον κόσμο. Τα έγγραφα που διέρρευσαν προέρχονται από 14 παρόχους υπηρεσιών για offshore εταιρείες. Τα Pandora Papers έρχονται στο φως της δημοσιότητας μόλις πέντε χρόνια μετά τα Panama Papers, που αποκαλύφθηκαν το 2016, προκαλώντας αίσθηση σε όλον τον κόσμο, προκαλώντας ακόμη και την κατάρρευση κυβερνήσεων, για παράδειγμα στην Ισλανδία και στο Πακιστάν.
Μια καθηγήτρια, η οποία ενώ είχε επιλέξει να διαδηλώσει ειρηνικά, αφού έχει περικυκλωθεί από άντρες των ΜΑΤ, να έχει πέσει στη μέση του δρόμου, ενώ μια συνάδελφος δίπλα της δέχεται επίθεση από αστυνομικό ο οποίος τη χτυπάει με την ασπίδα του.
Οι εικόνες του φωτορεπόρτερ Μάριου Λώλου έγιναν viral, με την δημοσίευση να ξεπερνάει τα 1.700 likes και τις 300 κοινοποιήσεις.
«Μάλλον ένα επιπλέον αξεσουάρ των φωτορεπόρτερ εκτός όλων των άλλων θα πρέπει είναι και το σαμπουάν» σχολιάζει με νόημα ο φωτορεπόρτερ Λώλος, αναφερόμενος στη χρήση αύρας προς του διαδηλωτές.
Αποκλεισμοί ΜΜΕ από λίστες κρατικών χρηματοδοτήσεων και “εξαφάνιση” ειδήσεων από φιλοκυβερνητικά Μέσα. Ξυλοδαρμοί δημοσιογράφων από την αστυνομία και παρακρατικούς στη διάρκεια κάλυψης διαδηλώσεων ή άλλων γεγονότων. Δολοφονίες και τραυματισμοί δημοσιογράφων μέρα μεσημέρι. Ευθείες απειλές, στοχοποίηση και ψηφιακό bullying, ακόμη και από αρχηγούς κρατών. «Κορωνο-νόμοι» που ψηφίζονται εκτάκτως με την επίκληση της πανδημίας ορθώνουν εμπόδια στην άσκηση του δημοσιογραφικού επαγγέλματος και της πλουραλιστικής ενημέρωσης.
Την ίδια στιγμή, ψηφιακές εφαρμογές ιχνηλάτησης επαφών με στόχο το σπάσιμο αλυσίδων διασποράς γίνονται εργαλεία παρακολούθησης των κινήσεων δημοσιογράφων. Αντιπολιτευόμενα μέσα ενημέρωσης αποκλείονται από τη χρηματοδότηση ή φιμώνονται με την απειλή εξοντωτικών προστίμων, ενώ δεν λείπουν ακόμα και παρεμβάσεις στη δυνατότητα πρόσβασης λειτουργών της ενημέρωσης στο διαδίκτυο.
Η πανδημία παρείχε το ιδανικό πρόσχημα σε ορισμένες κυβερνήσεις κρατών για την επιβολή περιορισμών στην άσκηση του δημοσιογραφικού επαγγέλματος, την φίμωση ανεξάρτητων φωνών και την δίωξη όσων ασκούν κριτική στις κυβερνητικές πολιτικές για την αντιμετώπιση της πανδημίας και όχι μόνο.
Η Δρ. Λαμπρινή Παπαδοπούλου, διδάσκουσα στο Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του ΕΚΠΑ, και η Δρ. Θεοδώρα Μάνιου, λέκτορας Δημοσιογραφίας στο Τμήμα Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Κύπρου, συγκέντρωσαν εκατοντάδες περιστατικά από ολόκληρο τον κόσμο, όπως αυτά αναφέρθηκαν σε τρεις διεθνείς μηχανισμούς παρακολούθησης των απειλών κατά της ελευθερίας του Τύπου.
Σε δημοσίευσή τους σε επιστημονικό περιοδικό, με τίτλο «Lockdown στην ψηφιακή δημοσιογραφία; Χαρτογράφηση των απειλών στην ελευθερία του Τύπου κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID19», αποτυπώνουν το φαινόμενο, κατηγοριοποιούν τα είδη απειλών και καταλήγουν σε χρήσιμα συμπεράσματα.
Τα δύο μέλη ΔΕΠ κατέγραψαν και ανέλυσαν συνολικά 357 περιστατικά που έλαβαν χώρα στο πρώτο εξάμηνο της πανδημίας (Ιανουάριος – Ιούλιος 2020).
Μιλώντας στο iatronet, η κ.Λαμπρινή Παπαδοπούλου συνοψίζει τους έξι τύπους απειλών που χρησιμοποίησαν οι κυβερνήσεις κατά της ελευθερίας του Τύπου, παραθέτοντας χαρακτηριστικά παραδείγματα:
Νομικές απειλές: Νέοι «κορωνο-νόμοι» ή «κορωνο-κανονισμοί» που θεσπίστηκαν, ή προϋπάρχουσα νομοθεσία που ερμηνεύτηκε και χρησιμοποιήθηκε κατά το δοκούν, έδωσαν υπερεξουσίες σε κυβερνήσεις για τον έλεγχο της ενημέρωσης.
Η Δρ. Λαμπρινή Παπαδοπούλου, διδάσκουσα στο Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του ΕΚΠΑ
«Το πιο χαρακτηριστικό και συνάμα ανησυχητικό παράδειγμα συνέβη στην Ουγγαρία, όπου ψηφίστηκε ειδικός «κορωνο-νόμος» που έδωσε τη δυνατότητα στην κυβέρνηση της χώρας να κυβερνά με ένα έκτακτο διάταγμα, για αόριστο χρονικό διάστημα, παρακάμπτοντας το Κοινοβούλιο και αποφασίζοντας αυθαίρετα αν για παράδειγμα μια αναφορά στα ΜΜΕ είναι αληθινή ή ψευδής», λέει στο iatronet η κ.Παπαδοπούλου και προσθέτει: «δηλαδή αποφασίζει η κυβέρνηση κατά πόσο κάτι συνιστά fake news ή όχι και μάλιστα επιβάλλει ποινές φυλάκισης έως 5 ετών για διάδοση ψευδών ειδήσεων. Μέσω αυτού του διατάγματος στοχοποιήθηκαν δημοσιογράφοι που ασκούσαν κριτική στη στρατηγική της κυβέρνησης σε σχέση με τα μέτρα για τον κορωνοϊό».
Πολιτικές απειλές, μέσω της λογοκρισίας ή όρθωσης εμποδίων στην πρόσβαση στην πληροφόρηση: Ενδεικτικό είναι το παράδειγμα της Κίνας, η οποία –όπως καταγράφηκε σε report των Δημοσιογράφων Χωρίς Σύνορα- λογόκρινε τις πρώτες πληροφορίες οι οποίες είχαν διαρρεύσει στο διαδίκτυο σχετικά με την πανδημία. Στο report αναφέρεται μάλιστα πως αν επιτρεπόταν να κυκλοφορήσουν πολύ νωρίτερα μέσω του διαδικτύου αυτές οι πληροφορίες, ενδεχομένως να είχαν ληφθεί πολύ πιο έγκαιρα μέτρα και να είχε περιοριστεί η πανδημία και να είχαν σωθεί χιλιάδες ζωές. «Στην Κίνα συναντάμε ούτως ή άλλως ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα ψηφιακής λογοκρισίας και περιορισμών στην ελευθερία του Τύπου. Σε αυτή την περίπτωση αυτό φαίνεται πως συνέβαλε τα μέγιστα και στην εξάπλωση της πανδημίας», σχολιάζει η κ.Παπαδοπούλου.
Φυσικές απειλές, με υποκατηγορίες:
α) Επιθέσεις σε βάρος δημοσιογράφων από αστυνομικούς ή ιδιώτες,
β) Απειλή να μολυνθούν οι ίδιοι οι δημοσιογράφοι με τον ιό, επειδή δεν τους παρέχονταν τα κατάλληλα μέτρα προστασίας ή σωστές συνθήκες εργασίας,
γ) Κλοπή και καταστροφή δημοσιογραφικού εξοπλισμού. Αυτού του είδους οι απειλές ήταν πιο έντονες κυρίως σε χώρες όπως η Ινδία, το Μπαγκλαντές, το Κογκό και η Σενεγάλη. «Είδαμε σε πολλές περιπτώσεις δημοσιογράφους που κάλυπταν διαδηλώσεις εναντίον των στρατηγικών της κυβέρνησης να ξυλοκοπούνται πάρα πολύ άγρια από αστυνομικούς ή από πολίτες. Αυτό συνέβη και σε συγκεντρώσεις αντιεμβολιαστών, ενώ και στην Ελλάδα δημοσιογράφοι βρέθηκαν στο στόχαστρο από συμμετέχοντες σε τέτοιες εκδηλώσεις».
Ψυχολογικές απειλές, μέσω διαδικτυακής παρενόχλησης, ή δυσφημιστικών εκστρατειών από πολιτικούς σε βάρος δημοσιογράφων. «Εδώ θα θυμόμασταν τον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος χαρακτήριζε τους δημοσιογράφους ως εχθρούς του λαού και των πολιτών, σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα στοχοποιώντας συγκεκριμένους δημοσιογράφους. Στο διαδίκτυο ήταν πολύ έντονο το φαινόμενο. Έβγαιναν κάποιοι πολιτικοί, στοχοποιούσαν έναν δημοσιογράφο και ξεκινούσε ένα on line bullying που σε πολλές περιπτώσεις έφτανε στο σημείο να διατυπώνονται απειλές εναντίον της ζωής του. Αυτό κρύβει τον κίνδυνο να οδηγηθούν κάποιοι σε καταστάσεις αυτολογοκρισίας, λόγω του φόβου», επισημαίνει η κ.Παπαδοπούλου.
Τεχνολογικές απειλές, μέσω ψηφιακής επιτήρησης ή ακόμα και παρεμβάσεων στην ταχύτητα του διαδικτύου. «Πρωταθλήτρια κι εδώ είναι η Κίνα, η οποία έχει σπάσει κάθε ρεκόρ ψηφιακής παρακολούθησης μέσω διάφορων εφαρμογών για κινητά. Υποχρεώνοντας τις εταιρίες κινητής τηλεφωνίας να τους στέλνουν στοιχεία σχετικά με τις κινήσεις πολιτών, μεταξύ αυτών και δημοσιογράφων. Τις επαφές, τα μηνύματα, τις επικοινωνίες τους», σημειώνει η ερευνήτρια. Όπως διευκρινίζει, ανάλογες εφαρμογές ιχνηλάτησης, που χρησιμοποιήθηκαν ακόμα και σε ευρωπαϊκές χώρες, άνοιξαν μια συζήτηση σχετικά με τη δυνατότητα που θα είχε κάποιος δυνητικά να σπάσει το απόρρητο και επαφών των κινήσεων και επαφών δημοσιογράφων.
Η Δρ. Θεοδώρα Μάνιου, λέκτορας Δημοσιογραφίας στο Τμήμα Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Κύπρου
Οικονομικές απειλές, με τρεις υποκατηγορίες:
α) εξοντωτικά πρόστιμα σε ορισμένα μέσα,
β) κάποια μέσα που στάθηκαν κριτικά απέναντι στις κυβερνήσεις εξαιρέθηκαν από τα πλάνα χρηματοδότησης
γ) εκδικητικές απολύσεις και μειώσεις μισθών. «Εδώ δεν γίνεται να μην αναφέρουμε την περίπτωση της Ελλάδας», λέει η κ.Παπαδοπούλου και αναφέρεται στη λεγόμενη «λίστα Πέτσα».
«Από τα στοιχεία που αποκάλυψε η έρευνα διαπιστώθηκε ότι από τα 20 εκατομμύρια ευρώ της καμπάνιας «Μένουμε Σπίτι» τα μέσα που ήταν κριτικά απέναντι στην κυβέρνηση έλαβαν τελικά λιγότερο από το 1% του συνόλου, ενώ κάποια εξαιρέθηκαν εντελώς».
Σε πολλές περιπτώσεις δύο ή και περισσότερα είδη απειλών εφαρμόστηκαν συνδυαστικά. Το πιο ανησυχητικό, όπως αναφέρεται, είναι το ενδεχόμενο κάποιοι από αυτούς τους περιορισμούς να παραμείνουν και μετά την πανδημία. «Ορισμένοι ήταν προσωρινοί και ενδεχομένως να ανασταλούν όταν με το καλό τελειώσει η πανδημία. Κάποιοι όμως δεν έχουν χρονικούς περιορισμούς και μπορεί να αποτελέσουν μια νέα κανονικότητα. Σε αυτές τις περιπτώσεις υπάρχει κίνδυνος να μπει σε ένα μόνιμο lockdown η ερευνητική και η κριτική δημοσιογραφία», καταλήγει η κ.Παπαδοπούλου.
Είπε η σοφή κουκουβάγια της Φρανκφούρτης –έτσι συστήθηκε η Λαγκάρντ όταν ανέλαβε την ΕΚΤ– προ ημερών ότι η ευρωζώνη βρίσκεται σε τροχιά άτυπης ανάκαμψης (atypical ήταν η λέξη, highly atypical recovery μάλιστα, ας πούμε «έντονα άτυπη ανάκαμψη» κι είμαι βέβαιος ότι οι εραστές του ακατάληπτου, οι κατασκευαστές της ερμητικής ορολογίας, που κρατά την πλέμπα σε απορία και άγνοια, θα βρουν άλλη λέξη από το «τυπική» για να ξαναμεταφράσουν αυτό το γλωσσικό αντιδάνειο, θα την πουν ας πούμε «α-τυπική» ανάκαμψη). Σπουδαία σοφία, πρέπει να είναι πολύ περήφανος για την επινόησή του αυτός που πούλησε στη Λαγκάρντ αυτή την εξυπνάδα, λες κι ήταν ποτέ τυπική η εναλλαγή ύφεσης και ανάκαμψης, κρίσης και ευημερίας στο τρενάκι του τρόμου που αποκαλείται οικονομικός κύκλος. Δυστυχώς, ο καπιταλισμός δεν θα μας αφήσει να πλήξουμε ποτέ. Τουλάχιστον όχι όσο δεν αποφασίζουμε να τον πλήξουμε εμείς, διαταράσσοντας τη θλιβερή πλήξη της Ιστορίας.
Αυτή η atypical recovery μου θυμίζει λίγο τη φάση στο κλασικό «Φρανκενστάιν Τζούνιορ» του Μελ Μπρουκς, όταν ο καμπούρης Ιγκόρ, που μπούκαρε στο νεκροτομείο για να κλέψει εγκέφαλο, αποκαλύπτει στο αφεντικό του που μόνταρε το τέρας ότι ο εγκέφαλος που του έβαλε ανήκε σε κάποιον που λεγόταν «Abby…. Κάποιος», «Abby… Ποιος;», «Abby… Normal» και τελικά «abnormal», ήτοι «ανώμαλος», και να πώς εξηγείται ότι το αριστούργημα του δόκτορα βγήκε τερατούργημα, έστω κι αν στο τέλος το θεριό εξημερώθηκε, παίζοντας στο χρηματιστήριο και διαβάζοντας «Financial Times» το βράδυ στο κρεβάτι, πριν το κτήνος ξυπνήσει ξανά μέσα του στη γλυκιά συνεύρεση με τη σύντροφό του («Ω, γλυκό μυστικό της ζωής, επιτέλους σε βρίσκω!», THE END, τίτλοι τέλους, τσόντα η ταινία δεν είχε). Συνελόντι ειπείν, η άτυπη ανάκαμψη της Λαγκάρντ έχει κάτι τερατώδες, είναι μια ανάκαμψη Φρανκενστάιν.
Εχετε μπερδευτεί και σεις, έτσι; Γιατί δεν είναι μόνο τι λέει η Λαγκάρντ, αλλά και τι δείχνουν οι αριθμοί και οι τάσεις. Πώς είναι δυνατό η παγκόσμια ανάπτυξη να τρέξει φέτος με 5,6% και του χρόνου με άλλο 4,5%, αλλά ταυτόχρονα η ανθρωπότητα να ετοιμάζεται να περάσει τον χειρότερο χειμώνα των τελευταίων χρόνων; Πώς γίνεται το παγκόσμιο ΑΕΠ να κερδίζει ταχύτατα το χαμένο έδαφος της πανδημίας, αλλά ταυτόχρονα η περίφημη τέταρτη παγκοσμιοποίηση να περνά το χειρότερο έμφραγμα της περίπου εικοσαετούς ζωής της; Πώς γίνεται η παγκόσμια δίψα για αγαθά να απογειώνεται, αλλά η διεθνής εφοδιαστική αλυσίδα να μποτιλιάρει σε λιμάνια, θάλασσες, αυτοκινητοδρόμους, τελωνεία και αποθήκες; Πώς είναι δυνατό η ζήτηση να επιστρέφει στα προ πανδημίας επίπεδα, αλλά η προσφορά να αδυνατεί να την ικανοποιήσει; Πώς γίνεται τα εργοστάσια του κόσμου στην ανατολική Ασία να δουλεύουν στο φουλ, αλλά τα δισεκατομμύρια αγαθά που παράγουν να δυσκολεύονται να φτάσουν στα ράφια και τις προθήκες της Δύσης; Πώς γίνεται η Βρετανία να φιλοδοξεί να γίνει ξανά θαλασσοκράτειρα του Ειρηνικού και του Ινδικού, αλλά να μη βρίσκει νταλικέρηδες; Πώς γίνεται να μπορεί να διογκώσει την πολεμική μηχανή της, αλλά να μη μπορεί να διασφαλίσει στους Βρετανούς ούτε τις γαλοπούλες των Χριστουγέννων;
Πώς είναι δυνατό την ώρα που η Ευρώπη επισπεύδει το μεγάλο άλμα της στην καθαρή ενέργεια να εκλιπαρεί για περισσότερο αέριο, λιγνίτη και πετρέλαιο; Πώς εξηγείται ότι η περίφημη πράσινη μετάβαση πνίγεται στην αναπόφευκτη ανάγκη για άνθρακα σε κάθε μορφή του; Πώς συμβαδίζουν οι μεγάλες προσδοκίες για ολική επαναφορά της ευρωπαϊκής οικονομίας στις προ πανδημίας επιδόσεις με τη βεβαιότητα της χειρότερης ενεργειακής κρίσης από τη δεκαετία του 1970; Πώς γίνεται να ζεσταίνονται τα ταμεία των επιχειρήσεων, ενώ τα νοικοκυριά κινδυνεύουν να παγώσουν από το ακριβό αέριο και ρεύμα; Γιατί οι επιχειρήσεις ανακοινώνουν περήφανα εκτόξευση κερδών, ενώ οι μισθωτοί μετράνε ήδη απώλειες εισοδημάτων από την ακρίβεια;
Γιατί ο Λάτσης έχει ξεπουλήσει τις βίλες και τα διαμερίσματα των 26.000 το τετραγωνικό στο Ελληνικό, ενώ εκατομμύρια μικροϊδιοκτήτες δυσκολεύονται να πληρώσουν τον ΕΝΦΙΑ; Γιατί οι πάντες -τράπεζες, αναλυτές, οίκοι αξιολόγησης- ετοιμάζονται για το ελληνικό αναπτυξιακό άλμα άνω του 7% φέτος, ενώ η μέση ελληνική οικογένεια μετράει ήδη απώλειες 10% από τις ανατιμήσεις; Γιατί οι δείκτες επιχειρηματικής αισιοδοξίας απογειώνονται, ενώ η καταναλωτική εμπιστοσύνη υποχωρεί; Γιατί οι αποταμιεύσεις αυξάνονται, ενώ τα πορτοφόλια μας αδειάζουν; Με λίγα λόγια: πώς συμβαδίζει η ευημερία των αριθμών με την ανησυχία (προς το παρόν) των ανθρώπων;
Θα μπορούσα να παραθέσω άλλα τόσα ερωτο-διλήμματα, αλλά έξυπνοι άνθρωποι είστε, το νόημα το πιάσατε. Εκτός του σοβαρού πλέον ενδεχομένου όλο αυτό το αφήγημα της κατά Λαγκάρντ άτυπης ανάπτυξης και του κατά Μητσοτάκη-Σταϊκούρα-Αδωνι ελληνικού επενδυτικού άλματος να καταρρεύσει με πάταγο, παρασύροντας μαζί με τους ανθρώπους και τις στατιστικές, πρέπει να αναρωτηθούμε μήπως τελικά όλα τα αντιφατικά ισχύουν παράλληλα και απλώς αφορούν διαφορετικούς ανθρώπους και τάξεις. Δηλαδή, η ανάπτυξή ΤΟΥΣ να είναι η ύφεσή ΜΑΣ. Η πλημμυρίδα πλούτου, εσόδων, κερδών και περιουσιακών στοιχείων στην κορυφή της κοινωνικής πυραμίδας να συνυπάρχει με επέκταση της φτώχειας και της εισοδηματικής συρρίκνωσης στη βάση της. Δεν είναι διόλου απίθανο, ακόμη κι αν η προαναγγελλόμενη «τέλεια καταιγίδα» ξεσπάσει, να αφήσει σχεδόν αλώβητη την αναπτυξιακή ορμή των οικονομιών, αλλά να βυθίσει μεγάλα τμήματα των κοινωνιών σε συνθήκες ανέχειας και αποστέρησης.
Ετσι μπορεί να προκύψει ακόμη ένα υβρίδιο οικονομικής μεταβολής, και αύξηση των ΑΕΠ και μείωση των εισοδημάτων, και ανάπτυξη και ύφεση. Μια υφεσοανάπτυξη που θα φέρει σε αμηχανία κυβερνήσεις και τεχνοπολιτικούς. Μια ακόμη καινοφανής διαταραχή στην παγκόσμια οικονομία που θα την αντιμετωπίζουν με αριστεροδεξιές πολιτικές και με ακροκεντρώες στρατηγικές. Λίγο Κέινς, λίγο Φρίντμαν και απορρυθμισμένη αγορά και κρατικός παρεμβατισμός, ανεβοκατεβάσματα κοινωνικών εντάσεων, βήματα οπισθοπροόδου, άνεμοι νοτιοβόρειοι και ανατολικοδυτικοί, πάλι τρελάθηκε η πυξίδα του καπιταλισμού, αλλά έχει συμβεί τόσες φορές, έχουμε ζήσει τόσες διαταραχές του που θα έπρεπε να το έχουμε πάρει απόφαση πως η θεμελιώδης, σταθερή και ακατάβλητη διαταραχή της Ιστορίας- το τέρας των Φρανκενστάιν της- είναι ο ίδιος ο καπιταλισμός. Κλισέ, κοινότοπο, μπανάλ, αλλά ας μας πει κάποιος τον αντίλογο.
Θεωρίες για την υπεραξία
Είμαι μοχθηρός γιατί είμαι δυστυχισμένος. Δε με αποφεύγουν και δε με μισούν όλοι οι άνθρωποι; Εσύ, ο δημιουργός μου, θα μ’ έκανες κομμάτια κι ύστερα θα θριαμβολογούσες. Θυμήσου αυτό και πες μου γιατί θα έπρεπε εγώ να λυπάμαι τον άνθρωπο περισσότερο απ’ ό,τι λυπάσαι εσύ εμένα; Δε θα το αποκαλούσες φόνο, αν μπορούσες να με γκρεμίσεις μέσα σε καμιά από κείνες τις παγωμένες χαράδρες και να με εξαφανίσεις, εμένα το έργο των χεριών σου. Γιατί θα πρέπει να σεβαστώ τον άνθρωπο, όταν με περιφρονεί; Αν γινόταν να ζήσει μαζί μου και η επικοινωνία μας ρυθμιζόταν από ένα πνεύμα αντίστοιχης καλοσύνης, τότε αντί να τον βλάψω θα του χάριζα το καλύτερο που γινόταν, με δάκρυα μάλιστα ευγνωμοσύνης στα μάτια που το δεχόταν. Αυτό όμως δεν μπορεί να γίνει. Οι ανθρώπινες αισθήσεις στέκονται ανυπέρβλητα φράγματα στην ένωσή μας. Τα δικά μου όμως αισθήματα επαναστατούν στην ιδέα της αποδοχής αυτής της απαίσιας σκλαβιάς. Θα εκδικηθώ για όσα έχω τραβήξει. Αν δεν μπορώ να εμπνεύσω αγάπη, θα προκαλέσω τρόμο. Κυρίως σε σένα που είσαι ο μεγαλύτερός μου εχθρός και επειδή είσαι ο δημιουργός μου σου ορκίζομαι να σε μισώ ακατάπαυστα.
