Μήνας: Ιούνιος 2021

Συγκίνηση είχε προκαλέσει ο πρωθυπουργός τον περασμένο Ιανουάριο, όταν με καλοσυνάτο, πατρικό ύφος έδειξε “μεγάλο ενδιαφέρον” για την περίπτωση ενός νεαρού κούρδου πρόσφυγα από το Ιράκ, ο οποίος βρισκόταν στην Ελλάδα με την οικογένειά του εδώ και τέσσερα χρόνια.

Το αγόρι είχε πλησιάσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη κατά την επίσκεψή του στα Τρίκαλα, και δείχνοντάς του την αίτηση ασύλου της οικογένειάς του, ζήτησε από τον πρωθυπουργό να δώσει προσοχή στη συγκεκριμένη αίτηση. Η αντίδραση του Κυριάκου Μητσοτάκη; Πήρε το χαρτί από τα χέρια του νεαρού πρόσφυγα, έκανε πως το επιθεωρεί, το έδωσε στον συνεργάτη του υποσχόμενος ότι «θα σου απαντήσω», και στο τέλος έβγαλαν και μια όμορφη σέλφι, ρωτώντας τον μάλιστα πώς λένε τον πατέρα του. Όλα αυτά έγιναν μάλιστα μπροστά στις κάμερες προκειμένου να προβάλλει ο πρωθυπουργός το «τεχνητά ανθρώπινο» προφίλ του.

Η εξέλιξη όμως τελικά δεν ήταν ακριβώς όπως προμήνυε το «ανθρωπιστικό ενδιαφέρον» του πρωθυπουργού: Όπως μεταδίδει σήμερα το trikkipress.gr, η Επιτροπή Ασύλου απέρριψε το αίτημα παραμονής στη χώρα μας για το προσφυγόπουλο που ζήτησε αυτοπροσώπως άσυλο από τον Κυριάκο Μητσοτάκη. 

Συγκεκριμένα, η ιστοσελίδα αναφέρει ότι λίγες μέρες μετά τη συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον νεαρό πρόσφυγα, από το πρωθυπουργικό γραφείο έφτασε στα Τρίκαλα το μήνυμα ότι το αίτημα του παιδιού έχει δρομολογηθεί.

Ωστόσο, σήμερα, έγινε γνωστό πως το αίτημα απορρίφθηκε από την Επιτροπή Ασύλου. Όπως αναφέρει το trikkipress, η Επιτροπή έκρινε ότι η οικογένεια δεν πληροί τις προϋποθέσεις και ότι δεν δικαιούται προσφυγικής παραμονής, παρά το γεγονός ότι οι γονείς με τα τρία παιδιά τους, Κουρδικής καταγωγής από το Ιράκ, έμεναν στα Τρίκαλα 4 χρόνια.

Έτσι, η Σάντα, ο Μωχάμεντ και ο Γιώργος σταμάτησαν το σχολείο που πήγαιναν στα Τρίκαλα. Όπως μαθαίνουμε αποχαιρέτησαν τους συμμαθητές τους την περασμένη Δευτέρα και πλέον βρίσκονται στην Αθήνα όπου αναμένουν την εξέλιξη της υπόθεσής τους, η οποία συνοψίζεται σε μια θλιβερή λέξη: απέλαση. 

Η μόνη λύση πλέον είναι να υπάρξει παρέμβαση από το γραφείο του Πρωθυπουργού. Εκτός κι αν όλη η εξέλιξη της υπόθεσης αποτελεί ένα «μάθημα» του Κυριάκου Μητσοτάκη προς τον νεαρό και την οικογένειά του σχετικά με το πόσο μπορεί να εμπιστεύεται μια υπόσχεσή του. 

Με πληροφορίες από το trikkipress.gr

Η κλασική εντύπωση που είχαμε για τους πειρατές, τουλάχιστον μέχρι να εμφανιστεί ο μεγάλος Τζόνι Ντεπ, ήταν πως επρόκειτο για βάρβαρους, αμόρφωτους, άξεστους και σκληρούς οπορτουνιστές που όπου έβλεπαν χρυσό ορμούσαν να τον λεηλατήσουν χωρίς να υπολογίζουν το κόστος.

Βέβαια, αυτό ακριβώς ήταν οι πειρατές, ωστόσο μελέτες έχουν δείξει ότι είχαν και μερικά στοιχεία στις μικροκοινωνίες τους πολύ μπροστά από την εποχή τους.

Ασφαλιστική κάλυψη:

Όταν είσαι πειρατής η πιθανότητα να χάσεις ένα πόδι, χέρι, μάτι ή και συνδυασμό των προαναφερθέντων είναι πολύ μεγάλη, αλλά εκτός από το ότι μπορεί να μετράς λίγο παραπάνω σε κύρος, κατά βάση, πρέπει να βρεις τα λεφτά για έναν αξιοπρεπή γάντζο ή για ένα σωστά σμιλευμένο ξύλινο πόδι.

Ωστόσο, το πλήρωμα του Κάπταιν Μόργκαν, του θρυλικού πειρατή που χάρισε το όνομά του στο γνωστό ρούμι, είχε μια από τις καλύτερες ασφαλιστικές καλύψεις στην ιστορία με όλες τις ανέσεις. Ο Μόργκαν είχε φτιάξει έναν χάρτη παροχών με εντυπωσιακές αποζημιώσεις σε περίπτωση ακρωτηριασμού, ενώ σε περίπτωση ολικής τύφλωσης ο ασφαλισμένος έπαιρνε μέχρι και 153 σημερινά δολάρια. Είχαν ακόμη την επιλογή να πληρωθούν σε σκλάβους.

Γάμοι μεταξύ ομοφυλόφιλων:

Ας μη γελιούνται όσοι το αρνούνται, η ομοφυλοφιλία υπήρχε σχεδόν από την εμφάνιση του ανθρωπίνου είδους ακόμη και ανάμεσα σε αυτά τα μεθυσμένα κτήνη που κράδαιναν σπαθιά και ούρλιαζαν χρησιμοποιώντας περισσότερα σύμφωνα από φωνήεντα.

Ορισμένοι ιστορικοί αναφέρουν ότι οι πραγματικοί «Πειρατές της Καραϊβικής» είχαν στα λιμάνια όπου διέμεναν ολόκληρες κοινωνίες από γκέι ζευγάρια που ήταν απόλυτα αποδεκτά από τους σκληρούς της θάλασσας.

Είχαν, μάλιστα, ένα είδος «συμβολαίου» που έμοιαζε με τους σημερινούς πολιτικούς γάμους μεταξύ ομοφυλοφίλων, με το οποίο το ζευγάρι μοιραζόταν όλα τα λάφυρα, ενώ μπορούσαν να γράψουν ο ένας στον άλλο κληρονομιά και όλα τα συναφή.

Έκαναν εκλογές με δημοκρατικό τρόπο:

Την «πεφωτισμένη» εποχή του 17ου αιώνα, στη Βρετανία μόλις το 3% των κατοίκων είχε δικαίωμα ψήφου, ενώ σε γενικές γραμμές αν δεν ήσουν χυδαία πλούσιος και αυστηρά λευκός δεν είχες και ιδιαίτερα πολιτικά δικαιώματα. Και φυσικά μιλάμε για τους «ευγενείς» μορφωμένους λευκούς και όχι τους άξεστους και «βρωμερούς» πειρατές, οι οποίοι δεν θα μπορούσαν να έχουν την παραμικρή ιδέα για το τι σημαίνει δημοκρατία.

Ωστόσο, ένας από τους πιο πετυχημένους πειρατές, ο Τζακ Γουώρντ, όταν αποσκίρτησε από το Βασιλικό Ναυτικό μαζί με άλλους τριάντα συντρόφους του εκλέχθηκε καπετάνιος με καθαρά δημοκρατικές διαδικασίες.

Αυτή φαίνεται πως ήταν και η καθιερωμένη πρακτική ούτως ώστε να εκλεχθεί ο ηγέτης που θα οδηγήσει το πλοίο ή τον στόλο του σε χρυσοφόρα μονοπάτια γεμάτα αίμα, ξύλο, πλούτη και… ρούμι.

Από την άλλη πλευρά, οι ιστορικοί αναφέρουν ότι οι πειρατές δεν διάλεγαν μόνο εκείνους που θεωρούσαν ότι θα εκπροσώπευαν με τον καλύτερο τρόπο τα συμφέροντά τους, αλλά μάλλον εκείνον που είχε σκοτώσει τους περισσότερους με γυμνά χέρια ή εκείνον που είχε το πιο τρομακτικό τατουάζ με γοργόνα.

Μην τα ζητάμε και όλα…

Πηγή: iefimerida.gr

Αμεση ήταν η εφαρμογή του σχεδίου για να αντιμετωπιστεί η «greek mafia» που αποφασίστηκε μόλις χτες σε σύσκεψη στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη υπό τον υπουργό Μιχάλη Χρυσοχοΐδη και τους αρμόδιους αξιωματικούς της ΕΛ.ΑΣ. 

Ειδικότερα, σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλείται το ΑΠΕ-ΜΠΕ, ενισχύεται το δίκτυο πληροφοριών και ερευνών της Αστυνομίας, ενώ επικαιροποιείται η χαρτογράφηση των ενεργών εγκληματικών ομάδων, με ονόματα και διευθύνσεις. Σημειώνεται, ότι χθες πραγματοποιήθηκαν αιφνιδιαστικοί αστυνομικοί έλεγχοι σε αρκετά νυχτερινά μαγαζιά. Παράλληλα πηγές από το υπουργείο αναφέρουν πως και μετά την πανδημία θα υπάρχουν αυξημένες  περιπολίες με ευέλικτες ομάδες, ειδικά σε περιοχές όπου συγκεντρώνεται μεγάλος αριθμός πολιτών. Οι περιπολίες θα γίνονται από την ΔΙΑΣ, τη Δράση και την ΟΠΚΕ.

Στο πλαίσιο της εφαρμογής αυτού του σχεδίου που θα αποκαταστήσει το αίσθημα ασφάλεια των πολιτών πέρασαν χειροπέδες σε γυναίκα, στη Ρόδο επειδή έπαιζε μουσική στο δρόμο!

Οι αστυνομικοί, υπό τις έντονες διαμαρτυρίες των παρευρισκόμενων, οδήγησαν με τη βία τη γυναίκα στο περιπολικό. «Ντροπή σας για την Ελλάδα. Δεν έχετε το δικαίωμα να το κάνετε» φώναζε η μουσικός.

Από την πλευρά τους οι περαστικοί χειροκροτούσαν ειρωνικά τους αστυνομικούς. Μάλιστα ένας φώναξε με νόημα: «Συγχαρητήρια, τώρα το πατάξατε το έγκλημα».

Δεν επιβεβαιώνονται ακόμη η πληροφορίες που θέλουν η νεαρή μουσικός να είναι η ίδια η Greek Mafia. Αυτοπροσώπως!

Τρελαίνεται ο Έλληνας για κατινιές, κουτσομπολιό, κλειδαρότρυπα, σπέρμα και αίμα. Ότι δηλαδή δίνουν τα δελτία ειδήσεων εδώ και χρόνια και οι «ενημερωτικές», που λέει ο λόγος, ιστοσελίδες.

Αυτό πουλάει ρε αδελφέ, τι να κάνουμε, ήταν η απάντηση συναδέλφου στο ερώτημα μου γιατί τα δελτία ειδήσεων έχουν γίνει πρωινάδικα. Νούμερα και κλικ είναι ο στόχος, όχι η ενημέρωση και η αλήθεια.

Σ’ αυτό το πλαίσιο λειτουργούν και τα «ψώνια» ή αν θέλετε «όρνια» της εφήμερης διασημότητας των πέντε λεπτών που αναλογεί στον καθένα.

Η ανάπτυξη της τεχνολογίας ως όχημα, τα κοινωνικά δίκτυα και η έλλειψη αυτογνωσίας αν μη τι άλλο, διαμόρφωσαν αυτό που βιώνουμε σήμερα κατά κόρον. Την προσπάθεια δηλαδή της ανάδειξης του «τίποτα» σε περσόνα. Η εικονική πραγματικότητα δίνει και παίρνει, ενώ καθορίζει δυστυχώς και την αναγνωρισιμότητα, το προσδοκώμενο δηλαδή του κάθε «τίποτα».

Το έλλειμμα φωτεινών προσωπικοτήτων που μπορούν να παρέμβουν θετικά στην κοινωνική δικτύωση και η επικράτηση των  φελλών, πολλαπλασιάζει την αρνητική κοινωνική  διάδραση.

Δεν είναι πρωτόγνωρο αυτό. Αν εστιάσουμε στην πολιτική ζωή, θα δούμε ότι κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με τους ταγούς της πολιτικής. Σχεδόν κανένας σοβαρός, δεν ασχολείται με την πολιτική. Και γιατί να ασχοληθεί όταν θα πρέπει να κυλιστεί στην λάσπη για να αποδείξει ότι δεν είναι χοίρος;

Γεμίσαμε τηλεπερσόνες, λαϊκιστές και αδιάφορους για την πραγματικότητα, καθώς  σημασία έχει να επιπλέεις στην καθημερινή αρένα της δημοσιότητας ενεργοποιώντας την ανοησία της αγέλης.

Κι όσοι αντιστέκονται και καταγγέλλουν, σωστά, το κάθε «τίποτα», λειτουργούν, δυστυχώς, ως διαφημιστική προώθηση χαρίζοντας το επιδιωκόμενο στην κάθε επίδοξη περσόνα.

Αν κάτι φοβίζει αυτή τη φυλή των «τίποτα», που  επισκιάζει κάθε τι θετικό, είναι το σκοτάδι της αδιαφορίας. Ζουν από το φως και πολλαπλασιάζονται. Κανένα φίλτρο και καμιά μάσκα δεν μπορεί να μας σώσει από την επέλασης τους, παρά μόνο αν τους αφήσουμε στο σκοτάδι, αδιαφορώντας για ότι λένε και πράττουν.

Η δύναμη της εικόνας είναι πάρα πολύ ισχυρή, όμως το τηλεχειριστήριο διαμορφώνει το αν θέλουμε να συνεχίσουμε να φωτίζουμε το «τίποτα» τις τρίχες και τις λατινιές. Εμείς τα βάζουμε στη ζωή μας κι ας λέμε ότι μας το επιβάλουν για να αποενοχοποιηθούμε.  

Στις αρχές της δεκαετίας του 90’ ένα μικρό κρατίδιο κοντά στα ελληνικά σύνορα στη συνολική γεωγραφική περιοχή της Μακεδονίας αποσχίστηκε από την πάλαι ποτέ Ενωμένη Γιουγκοσλαβία και αναζητούσε την νέα του ταυτότητα και φυσικά το όνομα του.

Μετά από την ένταση που υπήρξε στην Ευρώπη και φυσικά στο εσωτερικό της χώρας μας, 29 χρόνια ακριβώς πριν στη διάσκεψη των Υπουργών Εξωτερικών της Ευρώπης ο Πορτογάλος Υπουργός Πινέιρο παρουσίασε στην ελληνική πλευρά και συγκεκριμένα στον Έλληνα ομότιμο του Αντώνη Σαμαρά το πακέτο της λύσης του Μακεδονικού.

Τα προτεινόμενα ονόματα που δόθηκαν μέσω του πακέτου Πινέιρο στην χώρα μας για να ονομαστεί το γειτονικό μας κράτος ήταν Δημοκρατία των Σκοπίων, Άνω Μακεδονία ή Κάτω Μακεδονία και φυσικά σε συνδυασμό με απαλοιφή κάθε αλυτρωτισμού και κάθε διεκδίκησης από την πλευρά των Σκοπιανών.

Τότε ο Πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης και μέρος της Κυβέρνησης του θέλησαν να προχωρήσουν στη λύση του προβλήματος πριν καν προκύψει, αλλά η ευαισθησία της κοινής γνώμης για το όνομα και η έντονη διαφωνία του Υπουργού Εξωτερικών Αντώνη Σαμαρά, της πλειοψηφίας της αντιπολίτευσης και του Προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Καραμανλή δεν έφεραν το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Τελικά όπως θυμούνται και οι παλαιότεροι το πακέτο Πινέιρο που ήταν ιδιαίτερα θετικό για τη χώρα μας όχι απλά δεν προχώρησε, αλλά και ήταν και το πρώτο μεγάλο βήμα για την πτώση της Κυβέρνησης Μητσοτάκη από την εξουσία.

Τα χρόνια περνούσαν, οι Κυβερνήσεις άλλαζαν έχοντας οι περισσότερες εξ’ αυτών την ίδια κοινή στάση για το Μακεδονικό με σύνθετη ονομασία και erga omnes, όμως παρότι δόθηκαν ευκαιρία σε αυτό το ταξίδι της πολιτικής στο χρόνο δεν βρέθηκε ποτέ η λύση γιατί ίσως καμία από τις δύο χώρες δεν θέλησε να “σπάσει αβγά” ή καλύτερα να αναλάβει το κόστος μίας δίκαιης συμφωνίας.

Και κάπως έτσι φτάσαμε στο 2018 όπου παράλληλα με την έξοδο της χώρας μας από τα μνημόνια μετά από 8 ολόκληρα χρόνια η Κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα βρήκε την ευκαιρία, αφού από την πλευρά της ΠΓΔΜ υπήρξε μία προοδευτική Κυβέρνηση αυτή του Ζόραν Ζάεφ, ώστε να λύσει το θέμα μία και καλή και μάλιστα με αρκετά θετικά και για την Ελλάδα, αλλά και για τους γείτονες μας.

Όπως θυμούνται όλοι τα πρόσφατα γεγονότα και σε αυτή τη Κυβέρνηση υπήρξε μεγάλη ένταση κυρίως από τους ΑΝΕΛ οι οποίοι ουσιαστικά διασπάστηκαν, ενώ για μία ακόμα φορά οι πολίτες διαφώνησαν με το όνομα Βόρεια Μακεδονία και φυσικά σύσσωμη η αντιπολίτευση στρατεύθηκε με το όχι στη Συμφωνία των Πρεσπών της οποίας αρχιτέκτονας ήταν ο Νίκος Κοτζιάς.

Όπως και το πακέτο Πινέιρο έτσι και η Συμφωνία των Πρεσπών αποτέλεσαν δύο δίκαιες και σωστές λύσεις για τη χώρα μας ασχέτως αν τελικά έπρεπε να συμπληρωθούν 29 χρόνια για να κλείσει αυτή η “πληγή” των δύο χώρων και φυσικά να υπάρξει και μία καλή εικόνα συνεννόησης προς το εξωτερικό.

Το μόνο σίγουρο είναι πως σήμερα εν έτη 2021 ακόμα και οι πιο σκληροί επικριτές του παρόντος ή του παρελθόντος απέναντι στη λύση του Μακεδονικού κατάλαβαν το λάθος τους απέναντι στις δύο προτάσεις του 1992 και του 2018.

Άλλωστε ποτέ δεν είναι αργά για να αντιληφθεί κάποιος το λάθος του και αυτό το έχουν κατανοήσει περισσότερο όσοι “πάτησαν” πάνω σε “εθνικιστικές” κορώνες και τότε και τώρα για λίγες εκατοντάδες ψήφους…