Τα τηλέφωνα τεσσάρων δημοσιογράφων των New Υork Times παρακολουθούσε το υπουργείο Δικαιοσύνης επί διακυβέρνησης Τραμπ, επικαλούμενο λόγους εθνικής ασφαλείας, σύμφωνα με την εφημερίδα.
Είναι η τρίτη περίπτωση μέσα σε ένα μήνα, κατά την οποία ειδησεογραφικός οργανισμός αποκάλυψε ότι οι ομοσπονδιακές αρχές των ΗΠΑ υπέκλεψαν τα αρχεία δημοσιογράφων, σε μια προσπάθεια εντοπισμού πηγών που διαρρέουν πληροφορίες για την εθνική ασφάλεια, κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης Τραμπ.
Ο νυν ένοικος του Λευκού Οίκου Τζο Μπάιντεν δεσμεύτηκε ότι δεν θα επιτρέψει στο υπουργείο Δικαιοσύνης να συνεχίσει την πρακτική της υποκλοπής αρχείων δημοσιογράφων, κάνοντας λόγο για «λάθος, απλά λάθος». Ο εκπρόσωπος του υπουργείου Δικαιοσύνης Άντονι Κόλεϊ ανέφερε ότι οι τέσσερις δημοσιογράφοι ειδοποιήθηκαν για την υποκλοπή των τηλεφωνικών κλήσεων πέρσι και για το ότι είχε γίνει απόπειρα να υποκλαπούν αρχεία του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου τους.
«Υπόθεση Κόμι»
Το υπουργείο Δικαιοσύνης δεν κατέστησε γνωστό ποια άρθρα στην αμερικάνικη εφημερίδα λειτούργησαν ως αφορμή για να υποκλαπούν οι τηλεφωνικές συνομιλίες των δημοσιογράφων. Όπως όμως αναφέρουν οι New York Times, η σύνθεση των δημοσιογράφων που τέθηκαν στο κυβερνητικό στόχαστρο και η χρονική περίοδος που έλαβαν χώρα οι υποκλοπές (14 Ιανουαρίου – 30 Απριλίου 2017) υποδεικνύουν ότι τα ρεπορτάζ τους αφορούσαν τον τότε επικεφαλής του F.B.I., Τζέιμς Κόμι, και τον τρόπο που διαχειρίστηκε τις πολιτικά φορτισμένες έρευνες για τα email της Χίλαρι Κλίντον κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου του 2016.
Οι δημοσιογράφοι, σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του υπουργείου δεν ήταν στόχοι ούτε αντικείμενα της έρευνας, ενώ στις προσεχείς εκθέσεις θα διαφανεί ότι οι δημοσιογράφοι που αντιμετώπισαν ανάλογη αντιμετώπιση έχουν ειδοποιηθεί.
Πάντως, παρά τη δήλωση του Αμερικανού προέδρου, με βάση τους κανονισμούς που διέπουν τη λειτουργία του υπουργείου Δικαιοσύνης, μπορεί να έχει στην κατοχή του επικοινωνίες δημοσιογράφων, χωρίς οι τελευταίοι να το γνωρίζουν. Οι συγκεκριμένοι κανονισμοί έγιναν πιο αυστηροί κατά την περίοδο της διακυβέρνησης Ομπάμα. Ο υπουργός Δικαιοσύνης και ανώτατοι αξιωματούχοι του υπουργείου μπορούν εύκολα να αποκτήσουν πρόσβαση στις επικοινωνίες δημοσιογράφων κρυφά.
Παράλληλα, το υπουργείο Δικαιοσύνης επιτρέπει την κρυφή πρόσβαση στις επικοινωνίες δημοσιογράφων δικαστικά, εφόσον κριθεί ότι πρέπει να ληφθούν «έκτακτα μέτρα». Κάτι τέτοιο σημαίνει ότι θα πρέπει να αφορά θέμα ύψιστης σημασίας, λόγου χάρη απειλές στην εθνική ασφάλεια, ενώ θα πρέπει να έχουν εξαντληθεί όλοι οι άλλοι τρόποι για την απόκτηση των επίμαχων πληροφοριών.
Το καλοκαίρι του 2021 ξεκίνησε και τυπικά στη χώρα μας, ο τουρισμός έχει ανοίξει εδώ και 15 ημέρες και όμως ακόμα παραμένει το μεγάλο ερώτημα της οικονομικής ανάκαμψης το επόμενο τρίμηνο από την Κυβέρνηση μέσω της τουριστικής περιόδου.Το μόνο σίγουρο είναι πως οι οιωνοί δεν είναι οι καλύτεροι μέχρι τώρα.
Εδώ και πολλές εβδομάδες ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Υπουργός Τουρισμού Χάρης Θεοχάρης προσπαθούν μέσω συνεντεύξεων τους σε ξένα μέσα ενημέρωσης ή και μέσα από τα social media να διαφημίσουν την Ελλάδα στο εξωτερικό ως έναν ασφαλή τουριστικό προορισμό με έναν τρόπο είναι η αλήθεια χοντροκομμένο και κάποιες φορές εκτός πραγματικότητας.
Όλοι θυμόμαστε την οδυνηρή για τον κύριο Θεοχάρη συνέντευξη του σε Βρετανό δημοσιογράφο καθώς εκεί αποκαλύφθηκε πλήρως η ελλιπής ενημέρωση του γύρω από τα θέματα της πανδημίας, αλλά και η σκληρή κυβερνητική αλήθεια η οποία φέρνει σε πρώτο πλάνο την οικονομία και όχι την ασφάλεια των πολιτών απέναντι στον κορωνοϊό.
Οι προσπάθειες Πρωθυπουργού και Υπουργού η αλήθεια είναι όμως ότι μέχρι στιγμής δεν έχουν φέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Δύο παραδείγματα μπορούν να καταδείξουν αυτό το γεγονός.
Πρώτον ο στόχος της Κυβέρνησης για έσοδα του 50% του 2019 σε σχέση με το 25% το περυσινό είναι ιδιαίτερα αισιόδοξος με βάση τις μέχρι τώρα κρατήσεις σε ξενοδοχεία και μέσα μεταφοράς και δεύτερον το γεγονός πως η Βρετανία που αποτελεί σημαντικό πυλώνα για το τουρισμό στη χώρα μας για δεύτερη φορά δεν μας έβαλε στη “πράσινη λίστα” για τους τουρίστες της σε σχέση με τον κορωνοϊό.
Η αποτυχία του Υπουργού να πείσει τους Βρετανούς να έρθουν στην Ελλάδα είτε μέσω προσωπικών επαφών είτε μέσω των δράσεων του Υπουργείου, οι αργοί εμβολιαστικοί ρυθμοί, τα υψηλά νούμερα πανδημίας παρά την πλήρη άρση του λόκνταουν στη χώρα μας και φυσικά τα ελλιπή κυβερνητικά μέτρα για ντόπιους και ξένους είναι ξεκάθαρο πως αποτελούν κατασταλτικούς παράγοντες στο να έρθουν φέτος Βρετανοί και όχι μόνο πολίτες για να περάσουν τις διακοπές τους εδώ.
Και εδώ έρχεται ο προβληματισμός. Ο κορωνοϊός έχει ανατρέψει πλήρως και το τουρισμό σε παγκόσμιο επίπεδο και αυτό είναι ιδιαίτερα αρνητικό για τη χώρα μας. Η Ελλάδα “ζει” κάθε χρόνο κατά πολύ μεγάλο ποσοστό από τις τουριστικές της επιδόσεις και αν για δεύτερη σερί χρονιά τα πράγματα δεν πάνε καλά, τότε τα προβλήματα για μία οικονομία που μόλις το 2018 βγήκε από τα καταστροφικά μνημόνια θα μεγιστοποιηθούν.
Επίσης πρέπει να ελεγχθεί το γιατί η Κυβέρνηση αυτή τη στιγμή ποντάρει τόσο πολύ στους τουρίστες από το εξωτερικό και δεν βοηθάει με τα δικά της εργαλεία και όχι με… ψίχουλα τους Έλληνες πολίτες να πάνε φέτος διακοπές παρά την οικονομική στενότητα, ώστε να αυξηθεί και η ζήτηση και οι κρατήσεις, αλλά και η κατανάλωση.
Εν μέσω πανδημίας και δυστυχώς εν αναμονή ενός τέταρτου κύματος κορωνοϊού δεν επιτρέπεται μία χώρα να σκέφτεται και να καταστρώνει τα πλάνα της σαν μην υπάρχει ουσιαστικά η πανδημία. Δεν υπάρχουν πολίτες δεύτερης κατηγορίας και στο τουρισμό.
Δεν γίνεται μία Κυβέρνηση -έστω και με πιο βελτιωμένο τρόπο από πέρυσι- να επιτρέπει στους ξένους τουρίστες ουσιαστικά να κάνουν ότι θέλουν και στους Έλληνες να υπάρχουν περιορισμοί και ελάχιστα βοηθητικά εργαλεία για διακοπές.
Δεν μπορούμε να ξέρουμε από τώρα αν η Κυβέρνηση θα πιάσει τους οικονομικούς στόχους του καλοκαιριού, αλλά σίγουρα με τον τρόπο που κινείται η κατάσταση δεν είναι θα είναι εύκολη.
Και πρέπει να γίνει γνωστό, υπάρχει εναλλακτικό πλάνο αν “στραβώσει” η τουριστική περίοδος οικονομικά ή υγειονομικά ή βασιζόμαστε σε προβλέψεις και πόθους για να μην δεχθούμε άλλο ένα χτύπημα στην ευάλωτη ελληνική οικονομία;
Η απάντηση θα δοθεί σε λίγο καιρό φυσικά και όλοι ελπίζουμε για το καλύτερο, αλλά ας είμαστε ειλικρινείς με τον τρόπο που λειτουργεί και πράττει η Κυβέρνηση δεν γίνεται να είμαστε και ιδιαίτερα αισιόδοξοι…
Ένα από τα “ποιοτικά” χαρακτηριστικά του οργανωμένου εγκλήματος της τελευταίας δεκαετίας, όχι μόνο στην Ελλάδα άλλα και σε ολόκληρη την Ευρώπη, είναι η συνεχώς αυξανόμενη χρήση βίας, σωματικής κυρίως αλλά και συχνά θανατηφόρας βίας.
Του Δρ Ευάγγελου Στεργιούλη
Η παγκοσμιοποίηση, οι νέες τεχνολογίες και η παρατεταμένη οικονομική κρίση επηρέασαν δραστικά τον χώρο του οργανωμένου εγκλήματος τόσο από πλευράς ευκαιριών όσο και από πλευράς οικονομικής ρευστότητας. Το δεύτερο αποτελεί κατά κύριο λόγο τον κινητήριο μοχλό της δυνατότητας συνέχισης των εγκληματικών δραστηριοτήτων των οργανωμένων κυκλωμάτων και συνδέεται άμεσα με την αυξανόμενη χρήση θανατηφόρας βίας.
Στην τελευταία έκθεση εκτίμησης της απειλής του οργανωμένου εγκλήματος της Europol, επισημαίνεται η αυξητική τάση χρήσης βίας όχι μόνο μεταξύ των μελών των οργανωμένων εγκληματικών ομάδων για την προστασία των συμφερόντων τους, αλλά και κατά παντός τρίτου που ενδέχεται να συνιστά απειλή για τις εγκληματικές τους δραστηριότητες. Μάλιστα, μία από τις συνέπειες, ως απόρροια της οικονομικής κρίσης, είναι το γεγονός ότι έχει αυξηθεί το ποσοστό των διατεθειμένων στον χώρο του υπόκοσμου να αναλάβουν τη διεκπεραίωση των αποκαλούμενων “συμβολαίων θανάτων”.
Και αυτή η χρήση θανατηφόρας βίας μπορεί να εκδηλώνεται ακόμη και σε ανοικτούς δημόσιους χώρους με υψηλό κίνδυνο τραυματισμού και απώλειας ζωής παρευρισκόμενων αθώων πολιτών. Σε αυτές τις περιπτώσεις οι δράστες εκμεταλλεύονται την πολυκοσμία και την αυξημένη κίνηση που συμβάλουν στην κάλυψή τους και στον αιφνιδιασμό των θυμάτων τους.
Η Ελλάδα δεν θα μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστη από τη ραγδαία εξέλιξη του οργανωμένου εγκλήματος στο σύνθετο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης και των επιδράσεων της. Ο σταδιακός μετασχηματισμός της ελληνικής παραδοσιακής κοινωνίας σε μία πολυπολιτισμική κοινωνία από τα μέσα της δεκαετίας του ΄90 και μετά, επηρέασε δραστικά και τον χάρτη της εγκληματικότητας της χώρας σε όλες τις εκφάνσεις της.
Έτσι, οι ληστείες, ως κατεξοχήν εγκληματικές ενέργειες που διαπράττονται με χρήση βίας, τα τελευταία χρόνια ξεπερνούν τις 4.000 ετησίως, ήτοι 10 κατά μέσο όρο ληστείες ημερησίως στην ελληνική επικράτεια, όταν στα μέσα της δεκαετίας του ’90 οι ληστείες δεν ξεπερνούσαν τις 1.500 ετησίως. Μάλιστα, ένα βασικό “ποιοτικό” χαρακτηριστικό της εξέλιξης του οργανωμένου εγκλήματος στη χώρα μας είναι και το ποσοστό συμμετοχής των αλλοδαπών δραστών, το οποίο, στις ληστείες για παράδειγμα, ανέρχεται μέχρι και 50%, σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία της Ελληνικής Αστυνομίας.
Τούτων δοθέντων λοιπόν και δεδομένης της διαχρονικότητας της αρχαίας ελληνικής ρήσης “έξεστι βία την βία εξωθείν και όπλα όπλοις”, η ελληνική πολιτεία οφείλει να επανεξετάσει ριζικά το θεσμικό πλαίσιο ολόκληρου του συστήματος ποινικής δικαιοσύνης, το οποίο σε σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες χαρακτηρίζεται από σημαντικές ελλείψεις και συνάμα επιεικείς νομοθετικές προσεγγίσεις, οι οποίες αποδυναμώνουν την αποτρεπτική ισχύ των νόμων και των προβλεπόμενων ποινών.
Είναι αδιανόητο, για παράδειγμα, η Ελληνική Αστυνομία να προβαίνει σε συλλήψεις δραστών σοβαρών μορφών οργανωμένου εγκλήματος και να εφαρμόζει την αυτόφωρη διαδικασία, ενώ η δικαστική εξουσία, είτε για λόγους υπερβολικού φόρτου εκδικαζόμενων υποθέσεων καθημερινώς στα δικαστήρια της χώρας είτε λόγω πληρότητας των φυλακών, να παραπέμπει τους δράστες σε τακτική δικάσιμο αφήνοντάς τους ελεύθερους ή να επιβάλλονται ποινές με ανασταλτικό χαρακτήρα σε περιπτώσεις ιδιαιτέρως σοβαρών μορφών οργανωμένου εγκλήματος.
Στο ίδιο πλαίσιο συλλογιστικής, η κατάργηση της δικαστικής απέλασης αλλοδαπών δραστών σοβαρών μορφών οργανωμένου εγκλήματος, που τέθηκε σε εφαρμογή με το νέο ποινικό κώδικα από 1ης Ιουλίου 2019, έχει δημιουργήσει ένα νομικό κενό στη δημόσια τάξη κι ασφάλεια που αμβλύνει την προληπτική διάσταση της ποινής.
Τέλος, η προληπτική διάσταση του έργου της Ελληνικής Αστυνομίας χρήζει άμεσης επανεξέτασης και ενίσχυσης μέσω μιας νέας και αποτελεσματικής στρατηγικής. Την τελευταία δεκαετία η οικονομική κρίση, το μεταναστευτικό ζήτημα και η πανδημία έχουν απορροφήσει τη συντριπτική πλειονότητα του ανθρώπινου δυναμικού της στην εφαρμογή των αναγκαίων μέτρων, με αποτέλεσμα να έχει αποδυναμωθεί ο προληπτικός ρόλος της αστυνόμευσης.-
*Ο κ. Ευάγγελος Στεργιούλης είναι Διδάκτωρ Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου και ε.α. Υποστράτηγος της Ελληνικής Αστυνομίας. Υπηρέτησε επί σειρά ετών στην έδρα της Europol στη Χάγη και διετέλεσε προϊστάμενος των Εθνικών Υπηρεσιών Interpol και Europol της Ελλάδας. Έχει διδάξει στις Ακαδημίες της Ελληνικής και Κυπριακής Αστυνομίας, καθώς και στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου.
Το αίτημα πολιτών να σωθεί το εμβληματικό «Παλατάκι» που βρίσκεται στο μικρό έμβολο του Θερμαϊκού, στα όρια του δήμου Καλαμαριάς, και να μετατραπεί σε έναν όμορφο και χρήσιμο χώρο για την ευρύτερη περιοχή, υπέβαλε στον πρωθυπουργό της χώρας, Κυριάκο Μητσοτάκη, δια της Διευθύντριας του Γραφείου Βόρειας Ελλάδας του πρωθυπουργού, κ. Μαρίας Αντωνίου, αντιπροσωπεία της πρωτοβουλίας Πολιτών με την επωνυμία “ΣΩΣΤΕ ΤΟ ΠΑΛΑΤΑΚΙ”.
Σε συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στο γραφείο της κ.Αντωνίου στο Διοικητήριο, η αντιπροσωπεία της Κίνησης Πολιτών, αποτελούμενη από τους Νικόλαο Καρακώστα, πρόεδρο των Συνταξιούχων Δικαστικών Υπαλλήλων, Αντώνιο Ματράκα, Στρατηγό ε.α. της ΕΛ.ΑΣ. και Χαράλαμπο (Μπάμπη) Γιαννακίδη, δημοσιογράφο, ανέπτυξε το σκεπτικό της πρότασής τους. Επίσης, παρέδωσαν επιστολή με παραλήπτη τον πρωθυπουργό, στην οποία παρουσιάζεται συνοπτικά η κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα το «Παλατάκι» και διατυπώνονται σκέψεις και προτάσεις για τη διάσωση και τη χρήση του.
Στην επιστολή αναφέρονται μεταξύ άλλων:
«Το ΠΑΛΑΤΑΚΙ είναι ένα κτήριο διατηρητέο το οποίο τα τελευταία 15 χρόνια είναι απροστάτευτο, εγκαταλελειμμένο και εκτεθειμένο στις καιρικές συνθήκες. Η πραγματικότητα είναι πως ρημάζει και από εμβληματικό σημείο αναφοράς της πόλης έχει μετατραπεί κυριολεκτικά σε ερείπιο, με κίνδυνο να καταρρεύσει. (…) Κύριε Πρωθυπουργέ, το ΠΑΛΑΤΑΚΙ μπορεί και πρέπει να ξαναγίνει ένας όμορφος και χρήσιμος χώρος για την ευρύτερη περιοχή. Ένας ξεχωριστός χώρος πολιτισμού, φιλοξενίας εκθέσεων και καλλιτεχνικών εκδηλώσεων, χώρος έναρξης συνεδρίων, χώρος απονομής βραβείων, χώρος υποδοχής προσκεκλημένων και ασφαλώς να στεγάσει τα γραφεία του κ. Πρωθυπουργού, του κ. Περιφερειάρχη, της Π.Ε.Δ. Θα μπορούσε ακόμη να φιλοξενεί δραστηριότητες που θα αποφέρουν οικονομικό όφελος υπέρ της συντήρησης του ίδιου του κτηρίου».
Ενημερώνοντας την κ.Αντωνίου, οι εκπρόσωποι της Πρωτοβουλίας Πολιτών “ΣΩΣΤΕ ΤΟ ΠΑΛΑΤΑΚΙ” έθεσαν τις δυνάμεις της Πρωτοβουλίας (επιστημονικές και ανθρώπινες) στη διάθεση κάθε προσπάθειας που θα αποσκοπεί, όπως είπαν, στη διάσωση του ιστορικού κτηρίου.
Η κ.Αντωνίου επέδειξε, σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση, ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το θέμα ενώ μετέφερε το ενδιαφέρον με το οποίο αντιμετωπίζει η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός προσωπικά, τόσο το συγκεκριμένο ακίνητο όσο και όλα τα θέματα που συνδέονται με το αναπτυξιακό μέλλον της Θεσσαλονίκης. Αποκάλυψε μάλιστα ότι σύντομα, εντός του καλοκαιριού, θα προκύψουν πρωτοβουλίες που θα στοχεύουν στη συντήρηση του ακινήτου και του περιβάλλοντος χώρου, δίχως όμως να αναφερθεί σε λεπτομέρειες.
Το Παλατάκι ή Κυβερνείο, το οποίο χτίστηκε στη Θεσσαλονίκη, για τις ανάγκες της φιλοξενίας της βασιλικής οικογένειας, είναι ένα επιβλητικό διώροφο, ακριβώς επάνω στο ακρωτήρι του Μικρού Καραμπουρνού ή Μικρού Εμβόλου στον κόλπο του Θερμαϊκού. Συγκεκριμένα, χτίστηκε κατά την πενταετία της «ανασυγκρότησης» του 1955-1960, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Χριστόπουλου, σε μια έκταση 1.200 τ. μ.. Μάλιστα αξίζει να σημειωθεί ότι, βρίσκεται σε ένα σημείο-παρατηρητήριο, καθώς μπορεί να δει κανείς από εκεί ολόκληρη τη Θεσσαλονίκη, από το λιμάνι μέχρι την Τούμπα και από τον Λευκό Πύργο μέχρι τα Κάστρα.
Η ιστορία του ακινήτου ξεκινά στα τέλη της δεκαετίας του 1950, όταν άρχισε να κατασκευάζεται από το υπουργείο Δημοσίων Εργων σε έκταση που παραχωρήθηκε από το υπουργείο Εθνικής Αμυνας. Σύμφωνα με την επικρατέστερη εκδοχή, προοριζόταν για Κυβερνείο. Το κτίσμα έχει συνολικό εμβαδό 1.200 τ.μ. σε δύο επίπεδα συν το υπόγειο, όπου λειτουργούσαν μαγειρεία, πλυσταριό και αποθήκες. Βασίστηκε σε σχέδια του αρχιτέκτονα Χριστόπουλου και θεωρείται ως χαρακτηριστικό δείγμα «ανακτορικής» νεοκλασικής αρχιτεκτονικής, με προπύλαιο και περιστύλιο αποτελούμενο από ιωνικούς κίονες. Στο οικόπεδο, εμβαδού περίπου 15 στρεμμάτων, δημιουργήθηκαν κήποι, εκκλησάκι, ελικοδρόμιο και πρόσβαση στη θάλασσα, όπου υπήρχε μικρή μαρίνα ελλιμενισμού.
Το 1963 μετατράπηκε σε Βασιλικό Ανάκτορο, καθώς με απόφαση του υπουργείου Οικονομικών αλλά και με σχετική μελέτη του υπουργείου Δημοσίων Έργων, παραχωρήθηκε για χρήση ως κατοικία του τότε βασιλιά Κωνσταντίνου. Το Υπουργείο όμως, πέντε χρόνια μετά, αναγκάστηκε να ανακαλέσει την απόφαση, καθότι ο τέως βασιλιάς Κωνσταντίνος δεν έμεινε παρά μόνο μια νύχτα!
Τα χρόνια πέρασαν, οι βασιλείς έφυγαν , οι κυβερνήσεις άλλαξαν και το κτίριο χρησιμοποιήθηκε κυρίως ως κατοικία των μη Θεσσαλονικιών υπουργών Μακεδονίας – Θράκης -και παλαιότερα Βορείου Ελλάδος-, ενώ προτιμούσε να διαμένει σ’ αυτό ο Κωνσταντίνος Καραμανλής όταν επισκεπτόταν τη Θεσσαλονίκη, τόσο ως πρωθυπουργός όσο και ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Το επιβλητικό διώροφο, που σήμερα ρημάζει εγκαταλελειμμένο στη φθορά του χρόνου και της υγρασίας, βρίσκεται στο καλύτερο ίσως «οικόπεδο» της Θεσσαλονίκης, πάνω στο Καραμπουρνάκι ή Μικρό Εμβολο.
Από εκεί βλέπει ολόκληρη την πόλη και το παραλιακό της μέτωπο, «επιβλέπει» τη ναυσιπλοΐα στον Θερμαϊκό Κόλπο και ατενίζει δυτικά και νότια τις κορυφογραμμές των Πιερίων, του Ολύμπου και του Πηλίου. Το Κυβερνείο, που ποτέ δεν λειτούργησε ως τέτοιο, είναι διώροφο με υπόγειο, συμμετρικά δομημένο, χαρακτηριστικό δείγμα «ανακτορικής» νεοκλασικής αρχιτεκτονικής, με προπύλαιο και περιστύλιο από ιωνικούς κίονες και ιωνική κιονοστοιχία, σε όλο το μήκος της νότιας πλευράς.
“Δεν θα φιλιόμαστε πια στην κορυφή της σκάλας, όμως η καρδιά θα είναι εκεί”: το 74ο Φεστιβάλ των Καννών, που θα πραγματοποιηθεί από τις 6 έως τις 17 Ιουλίου, θέλει να γυρίσει σελίδα μετά την πανδημία με μια επιλογή που συγκεντρώνει σίγουρες αξίες όπως ο Νάνι Μορέτι, ο Ζακ Οντιάρ ή ο Απιτσατπόνγκ Βεερασεθάκουλ.
Δύο χρόνια μετά την απονομή του Χρυσού Φοίνικα στα “Παράσιτα” του Νοτιοκορεάτη Μπονγκ Τζουν-χο, ένα χρόνο μετά την ακύρωση της διοργάνωσης λόγω της πανδημίας, η επιτροπή είδε περισσότερες από 2.000 ταινίες και κράτησε περίπου 60.
Μπορεί ο κινηματογράφος “να έχει πάρει το αποτύπωμα αυτής της ιδιαίτερης στιγμής”, που είναι η υγειονομική κρίση, αντανακλώντας “την ιδέα τού να τα χάσεις όλα και να φύγεις, να πας αλλού”, όμως η επιλογή ταινιών των Καννών δεν περιορίζεται εκεί”, υπογράμμισε ο πρόεδρος του φεστιβάλ Τιερί Φρεμό: το μεγαλύτερο κινηματογραφικό φεστιβάλ στον κόσμο θα είναι πλούσιο σε ντοκιμαντέρ, ταινίες “που στέλνουν σήμα κινδύνου” ή “για το θέμα της ταυτότητας, γι’ αυτό που είμαστε και γι’ αυτό που γίνεται ο κόσμος”.
Στον Γουές Άντερσον (“The French Dispatch”), τον Πολ Βερχόφεν (“Benedetta”) και τον Λεός Καράξ (“Annette”), η παρουσία των οποίων ήταν γνωστή, προστίθενται 21 σκηνοθέτες στο επίσημο τμήμα του φεστιβάλ, μεταξύ των οποίων παλιοί γνώριμοι του φεστιβάλ που έχουν τιμηθεί με τον Χρυσό Φοίνικα, όπως ο Νάνι Μορέτι με το “Tre Piani” που ήταν ήδη έτοιμο πέρυσι, ο Ζακ Οντιάρ με το “Les Olympiades” ή ο Απιτσατόνγκ Βεερασεθάκουλ με την πρώτη ταινία του στα αγγλικά εκτός Ταϊλάνδης (“Memoria”) με την Τίντα Σουίντον και τη Ζαν Μπαλιμπάρ.
Τρεις Αμερικανοί συμμετέχουν στο επίσημο τμήμα, μεταξύ των οποίων ο Σον Πεν, που επιστρέφει στις Κάννες με το “Flag Day”, μετά την πολύ ψυχρή υποδοχή του “The Last Face” το 2016. Εκτός συναγωνισμού, ο Τομ Μακάρθι (που είχε πάρει το Όσκαρ για το “Spotlight” — ελλ. τίτλος “Όλα στο φως”) θα παρουσιάσει το “Stillwater’, με τους Ματ Ντέιμον, Καμίγ Κοτέν.
Πολυπληθής θα είναι η παρουσία των Γάλλων. Στο διαγωνιστικό τμήμα κατ΄αρχάς όπου τρεις από τις τέσσερις γυναίκες που επιλέχθηκαν είναι Γαλλίδες: η Μία Χάνσεν-Λόβε (“Bergman Island”), η Ζουλιά Ντουκουρνό (“Titane”) και η Κατρίν Κορσινί (“La Fracture”) για μια ταινία που “συνοψίζει τα δύο χρόνια που περάσαμε, για την επιδημία και τα κοινωνικά θέματα”, εξήγησε ο Φρενό.
Γενικότερα, μετά την κρίση οι πολλές ταινίες που επιλέχθηκαν “έχουν τον πυρετό, μια δύναμη μάχης” εκτίμησε.
Η επιλογή θέλει να είναι ανοικτή στις χώρες του νότου, από το Μπανγκλαντές μέχρι την Αϊτή, “για να καταθέσει για τη ζωτικότητά τους, τη δύναμή τους και την ομορφιά τους”.
Οι διοργανωτές ελπίζουν πως ο Ρώσος κινηματογραφιστής Κιρίλ Σερεμπρένικοφ, “απαγορευμένος στην ίδια του τη χώρα”, που συμμετέχει στο διαγωνιστικό τμήμα θα λάβει άδεια να ταξιδέψει για να παρουσιάσει την ταινία του “Petrov’s flu”. Το Ιράν θα εκπροσωπηθεί και πάλι από τον Ασγκάρ Φαρχαντί, με μια ταινία που γυρίστηκε στη χώρα του, “Ένας ήρωας”, έπειτα από ένα διάλειμμα στην Ισπανία (“Everybody Knows”, ελλ. τίτλος “Το ξέρουν όλοι”).
Ο Όλιβερ Στόουν θα είναι παρών με ένα ντοκιμαντέρ που υπόσχεται ανέκδοτα ντοκουμέντα για τη δολοφονία του Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι (“JFK revisited: through the looking glass” ), σε μια νέα κατηγορία, “Cannes Premières”, για καταξιωμένους σκηνοθέτες οι οποίοι όμως δεν περιλαμβάνονται στην επίσημη επιλογή. Ένα ειδικό τμήμα έχει δημιουργηθεί για τις ταινίες για το περιβάλλον.
Από τους σταρ, το φεστιβάλ θα έχει τη Λεά Σεϊντού (στο “French Dispatch” του Γουές Άντερσον, στο “France” του Μπρινό Ντιμόν και στο –εκτός συναγωνισμού– “Tromperie” του Αρνό Ντεσπλεσέν), την Τίλντα Σουίντον (“French Dispatch”, “Memoria”) ή τη Λουξεμβουργιανή Βίκυ Κριπς (“Bergman Island”)… Εκτός συναγωνισμού οι φεστιβαλιστές θα δουν την επιστροφή της Κατρίν Ντενέβ στην Κρουαζέτ, 57 χρόνια μετά τον Χρυσό Φοίνικα για τις “Ομπρέλες του Χερβούργου” σε μια ταινία της Εμμανουέλ Μπερσό, (“De son vivant”) πλάι στον Μπενούα Μαζιμέλ.
Το φεστιβάλ προσφέρει επίσης μια καλή θέση στη μουσική: ένα ντοκιμαντέρ για τους Velvet Underground του Τοντ Χέινς (“Dark Waters”), τη βιογραφική ταινία για τη Σελίν Ντιόν της Βαλερί Λεμερσιέ (“Aline”) και μια ταινία της Σαρλότ Γκενζμπούρ για τη μητέρα της Τζέιν Μπίρκιν (“Jane par Charlotte”).
Ο φωτογράφος Bernhard Lang φωτογραφίζει οροσειρές. Στη Γερμανία, την Αυστρία, την Ελβετία και τη Σλοβενία. Στρέφει κατά 90 μοίρες τις φωτογραφίες του και βλέπουμε πρόσωπα. Στη σειρά του «Pareidolia – Mountain Faces», καταγράφει με τον φακό του και πολύ γνωστά και σχεδόν άγνωστα φυσικά τοπία τα οποία μοιάζουν με ανθρώπινα πρόσωπα αν στραφούν οι φωτογραφίες.
Δεν είναι τυχαίο το ότι ο με έδρα το Μόναχο φωτογράφος ονόμασε τη σειρά φωτογραφιών του «Pareidolia – Mountain Faces»: στο ψυχολογικό φαινόμενο της παρειδωλίας ένα δυσδιάκριτο ή ασαφές εξωτερικό ερέθισμα εκλαμβάνεται εσφαλμένα ως ευκρινές και πλήρως αναγνωρίσιμο. Συχνά αναγνωρίζουμε πρόσωπα στα σύννεφα ή στην επιφάνεια της Σελήνης.
Στα «πρόσωπα» των βουνών που φωτογραφίζει, ο Lang δίνει ονόματα: στο Πέρασμα Vršič στη Σλοβενία έχει δώσει το όνομα «Γκόλεμ», τη μυθική άβουλη, αλλά παντοδύναμη μορφή που αποφασίζει, στο μυθιστόρημα του Γούσταβ Μέιρινκ, να ζωντανέψει ο ραβίνος Λεβί καθώς προαισθάνεται ότι κάποιος κίνδυνος απειλεί το εβραϊκό γκέτο της Πράγας. Ένα άλλο ακούει στο όνομα «Βαυαρός Αρχηγός» (γιατί φέρνει στον νου Ινδιάνο αρχηγό). Σε άλλο, ο Lang έχει δώσει το όνομα «Κοιμωμένη Ελληνίδα», ένας μεγάλος χορταριασμένος βράχος είναι ο «Ντόναλντ Τραμπ».
Μια πολυκατοικία σε εργατική συνοικία του Ρίο ντε Τζανέιρο κατέρρευσε σήμερα, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους δύο άνθρωποι.
Κάτοικοι της περιοχής είπαν στο Ρόιτερς πως άκουσαν έναν δυνατό κρότο, τον οποίο ακολούθησε μια πυρκαγιά, προκαλώντας πανικό στη συνοικία Ρίο ντας Πέδρας στο δυτικό τμήμα της βραζιλιάνικης μεγαλούπολης.
Περισσότεροι από 100 πυροσβέστες και άλλα μέλη των υπηρεσιών δημόσιας ασφαλείας έσπευσαν στο σημείο. Ένας άνδρας, μια γυναίκα κι ένα παιδί είχαν θαφτεί κάτω από τα χαλάσματα, σύμφωνα με τις αρχές.
Σύμφωνα με πηγή των υπηρεσιών δημόσιας ασφαλείας, που δεν θέλησε να κατονομαστεί, καθώς δεν της επιτρέπεται να μιλήσει σε ΜΜΕ, εκ των τριών μονάχα η γυναίκα επέζησε.
«Δυστυχώς, χάσαμε τους άλλους δύο».
Το Ρίο ντας Πέδρας είναι η γενέτειρα των αυτοαποκαλούμενων «πολιτοφυλακών» του Ρίο ντε Τζανέιρο και παραμένει στο έλεος των συμμοριών του οργανωμένου εγκλήματος. Αν και αρχικά οι πολιτοφυλακές δημιουργήθηκαν για να υπερασπιστούν τους κατοίκους από τις συμμορίες διακίνησης ναρκωτικών, τώρα λειτουργούν ως εγκληματικές ομάδες.
Αυτές οι ομάδες έχουν αυξήσει τη δύναμή τους τις τελευταίες δύο δεκαετίες, αναπτύσσοντας ολοένα και πιο περίπλοκες, κερδοφόρες και φονικές παράνομες δραστηριότητες σε ολόκληρη την πόλη. Μεταξύ των επιχειρήσεών τους, χτίζουν πολυκατοικίες χωρίς επίσημη άδεια ή έγκριση και νοικιάζουν τα κτίρια, πολλές φορές με καταστροφικές συνέπειες.
Το κτίριο που κατέρρευσε σήμερα δεν είχε εγκριθεί από τις αρχές, λένε πηγές που ενεπλάκησαν στην επιχείρηση διάσωσης.
Σε εξέλιξη βρίσκεται αυτή την ώρα στο κέντρο της Αθήνας, μαζικό συλλαλητήριο εργατικών κέντρων, ομοσπονδιών και συνδικάτων, που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, ενάντια στο νέο νομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας.
Οι διαδηλωτές και οι διαδηλώτριες με κεντρικό σύνθημα «Το νομοσχέδιο έκτρωμα να αποσυρθεί, κάτω τα χέρια από το οκτάωρο», συγκεντρώθηκαν στα Προπύλαια, ζητώντας την απόσυρση του νομοσχεδίου και την προστασία του οκταώρου, ενώ αυτή την ώρα κατευθύνονται με πορεία προς το Σύνταγμα.
«Να αποσυρθεί τώρα! Κατάργηση όλου του αντεργατικού πλαισίου, που έγινε με νόμους όλων των κυβερνήσεων. 7ωρο – 5ήμερο – 35ωρο, ζωή και δουλειά με δικαιώματα, αυξήσεις στους μισθούς, τις συντάξεις, τις κοινωνικές παροχές», αναφέρουν χαρακτηριστικά οι εργαζόμενοι ενώ στέλνουν «μήνυμα ξεσηκωμού σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε εργατική – λαϊκή γειτονιά» ενόψει της απεργίας στις 10 Ιουνίου.
«Όλες και όλοι στον αγώνα ενάντια στο νομοσχέδιο-έκτρωμα που φέρνει η κυβέρνηση και χτυπάει την καρδιά των εργατικών δικαιωμάτων, διαλύει το 8ωρο, ξεμοναχιάζει τους εργαζόμενους απέναντι στα δόντια της εργοδοσίας, χτυπάει τη συνδικαλιστική δράση, τα σωματεία, το δικαίωμα στην απεργία! Δεν αφήνει τίποτα ανέγγιχτο! Οι απεργίες, η πλούσια δράση αυτών των μηνών αλλά και οι εκατοντάδες παρεμβάσεις των συνδικαλιστικών οργανώσεων, έχουν συμβάλει στην αποκάλυψη του περιεχόμενου του νομοσχεδίου, έχουν απαντηθεί τα δεκάδες ψέματα που ξεστομίζει καθημερινά η κυβέρνηση και ο υπουργός, για να το περάσουν χωρίς αντιδράσεις.Δεν υπάρχει δεύτερη σκέψη, δεν υπάρχει διαφορετικός δρόμος! Το αντεργατικό νομοσχέδιο πρέπει να πεταχτεί στα σκουπίδια! », τονίζει μεταξύ άλλων το ΠΑΜΕ σε ανακοίνωση του.
Στο συλλαλητήριο παραβρίσκεται αντιπροσωπεία της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, με επικεφαλής τον γενικό γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρη Κουτσούμπα.
Παρ’ όλο που ο ίδιος ο ηθοποιός έπαιξε στην τρίτη ταινία του «Thor» της Marvel, δεν καταλαβαίνει πλήρως περί τίνος πρόκειται.
Ο Σαμ Νιλ, ο οποίος ήταν καλεσμένος σε αυστραλιανή πρωινή ραδιοφωνική εκπομπή για την προώθηση της επερχόμενης ταινίας, «Thor: Love And Thunder» εξήγησε γιατί δεν κατάλαβε ποτέ το Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel.
«Δεν έχω καταλάβει ποτέ καμία από τις ταινίες “Thor”, στην πραγματικότητα, ολόκληρο το σύμπαν της Marvel είναι ένα απόλυτο μυστήριο για μένα» παραδέχτηκε.
«Θέλω να πω ότι στεκόμουν δίπλα στην Τζένη Μόρις στα γυρίσματα της ταινίας “Thor: Ragnarok” και είπα: “ Ξέρεις σε ποιον πλανήτη είμαστε;”» πρόσθεσε.
«Για να είμαι ειλικρινής, ήμουν εντελώς μπερδεμένος. Επέστρεψα, ήμουν μπερδεμένος ξανά, ερμήνευσα τον ρόλο μου, δεν ξέρω ποιος υποδύεται ακριβώς ποιον, επειδή είναι κάπως ανταλλαγή ρόλων» σημείωσε.
Όταν ο οικοδεσπότης της ραδιοφωνικής εκπομπής του εξήγησε ότι είναι στην πραγματικότητα «η ψεύτικη εκδοχή του πατέρα του Θορ», ο Σαμ Νιλ αστειεύτηκε: «Τι; Μακάρι να μου το είχε πει κάποιος, αυτό είναι πολύ πιο εύκολο!».
Τα γυρίσματα της ταινίας «Thor: Love And Thunder» πρόσφατα ολοκληρώθηκαν και αναμένεται στις κινηματογραφικές αίθουσες τον Μάιο του επόμενου έτους.
Οι Κρις Χέμσγουορθ, Νάταλι Πόρτμαν, Ράσελ Κρόου, Κρίστιαν Μπέιλ, Ματ Ντέιμον, Κρις Πρατ, Τζέιμι Αλεξάντερ, Τέσα Τόμπσον, Κάρεν Γκίλαν θα εμφανιστούν στην ταινία.
Οι Mudhoney θα δώσουν στην κυκλοφορία μια deluxe έκδοση του δεύτερου άλμπουμ τους, του Every Good Boy Deserves Fudge. Το remastered LP του 1991 θα κυκλοφορήσει από την Sub Pop στις 23 Ιουλίου.
Την ανακοίνωση συνόδευσε η μπάντα δίνοντας στη δημοσιότητα ένα βίντεο που σκηνοθέτησε ο Duncan Sharp για το «Ounce of Deception», στο οποίο υπάρχουν πλάνα αρχείου από τις συναυλίες τους (το τραγούδι είχε εμφανιστεί αρχικά ως δεύτερη πλευρά στο επτάιντσο για το «Let It Slide» του 1991).
Η έκδοση Every Good Boy Deserves Fudge: Deluxe 30th Anniversary Edition περιλαμβάνει το αρχικό άλμπουμ μαζί με ένα 15 τραγουδιών LP – και CD – στο οποίο περιλαμβάνονται επτά τραγούδια που θα ακούσουμε για πρώτη φορά (το αρχικό άλμπουμ θα είναι σε έγχρωμο βινύλιο).
Τα εικαστικά του εξωφύλλου είναι καινούργια και το σετ περιλαμβάνει φωτογραφίες του συγκροτήματος, διπλωμένη αφίσα και κείμενο από τον Keith Cameron, τον δημοσιογράφο του MOJO και βιογράφο των Mudhoney.
Η βρετανική αεροπορική εταιρεία EasyJet χαρακτήρισε «τεράστιο πλήγμα» την απόφαση της βρετανικής κυβέρνησης να αφαιρέσει την Πορτογαλία από τη λίστα των «πράσινων χωρών», για τις οποίες δεν απαιτείται οι ταξιδιώτες να μπαίνουν σε καραντίνα κατά την επιστροφή τους.
Η εταιρεία τόνισε ότι η κυβέρνηση με τους χειρισμούς καθιστά αδύνατο για τους αερομεταφορείς να σχεδιάζουν τα δρομολόγιά τους.
Η EasyJet ανέφερε ότι ενημερώθηκε προφορικά σήμερα από το υπουργείο Μεταφορών για αυτήν την απόφαση. Διαπίστωσε επίσης ότι δεν θα προστεθούν άλλες χώρες στην «πράσινη» λίστα, κάτι όπως υπογράμμισε «είναι παράλογο», δεδομένου ότι σε όλη την Ευρώπη μειώνονται τα κρούσματα της Covid-19.
«Η απόφαση αυτή ουσιαστικά αποκόπτει το Ηνωμένο Βασίλειο από τον υπόλοιπο κόσμο», υπογράμμισε στην ανακοίνωση που εστάλη μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.
To MEGA βλέπει «ρωγμές στην εικόνα της κυβέρνησης» λόγω εγκληματικότητας, ο στρατηγός (;) του Μαξίμου Γιώργος Γεραπετρίτης δηλώνει ότι η ενδεκάδα που παίζει στο γήπεδο δεν έχει «ισότιμη» απόδοση, και κυβερνητικοί «κύκλοι» – απροσδιορίστου προέλευσης – διαμηνύουν ότι το ιδανικό timing για φρεσκάρισμα στο προφίλ της κυβέρνησης είναι η επέτειος των δύο χρόνων από την εκλογική της νίκη τον Ιούλιο.
Παραπλεύρως, το πολιτικό κουτσομπολιό λέει ότι ο Μιχάλης Χρυσοχοϊδης και ο υφυπουργός του Λευτέρης Οικονόμου σχεδόν δεν μιλιούνται μεταξύ τους, ότι οι σχέσεις του Βασίλη Κικίλια με το Μαξίμου ανεβοκατεβαίνουν μεταξύ μηδενικών κι πολικών θερμοκρασιών, και πως ο Αδωνις Γεωργιάδης είναι προ πολλού υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου.
Λέει ακόμη πως η μισή κυβέρνηση θεωρεί ότι χρειάζεται νέος κυβερνητικός εκπρόσωπος, πως οι μετριοπαθείς της ΝΔ αδυνατούν να κατανοήσουν γιατί η Νίκη Κεραμέως ανοίγει το ένα μέτωπο μετά το άλλο με όλη την εκπαιδευτική κοινότητα, και πως οι περισσότεροι βουλευτές δυσκολεύονται να καταλάβουν γιατί πρέπει να παραμένει υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη έχοντας πλέον κηρύξει πόλεμο με σχεδόν σύσσωμο τον καλλιτεχνικό κόσμο.
Σε πρώτη ανάγνωση το όλο concept βγάζει καλή μαγιά ανασχηματισμού. Εξ ου και η αντάρα των τελευταίων 24ώρων στα υπουργικά γραφεία. Από την στιγμή που ο Γιώργος Γεραπτρίτης ερωτήθηκε εάν όλοι οι υπουργοί κάνουν καλά την δουλειά τους και δήλωσε ότι «ποτέ δεν μπορείς να έχεις μια ομάδα στην οποία και οι έντεκα να αποδίδουν το ίδιο», οι υπουργοί αντί να παράγουν έργο – όσοι τουλάχιστον παρήγαγαν – κάνουν lobbying για να δουν εάν θα μείνουν ή αν θα φύγουν.
Με δεδομένο ωστόσο ότι έτερες πληροφορίες αμφισβητούν το πόσο ισχυρός παραμένει ως «μαξιμιανός» πόλος ο Γιώργος Γεραπετρίτης, ενδέχεται η εν λόγω αγωνία να εμπεριέχει και στοιχεία υπερβολής. Με δεδομένο επίσης ότι όλες οι πληροφορίες, τουλάχιστον από τους επίσημους κυβερνητικούς διαύλους, επιμένουν ότι ο Μιχάλης Χρυσοχοϊδης παραμένει αμετακίνητος παρά το «πάρτι» του οργανωμένου εγκλήματος – διότι αλλιώς θα ακυρωνόταν μια κεντρική επιλογή του ίδιου του πρωθυπουργού – εγείρεται ερώτημα για το ποιο νόημα θα είχε μια ακόμη, επικοινωνιακού τύπου, κυβερνητική αναδόμηση.
Σε δεύτερο επίπεδο, το ίδιο concept μπορεί να δείχνει πολιτική άμυνα και προγραμματικό κενό. O ανασχηματισμός είναι μια ωραία συζήτηση όταν στερεύει η προωθητική πολιτική ατζέντα. Και όταν επίσης μια κυβέρνηση χάνει κοινωνικό και δημοσκοπικό έδαφος. Προσώρας κάτι τέτοιο δεν προκύπτει – όλες οι δημοσκοπήσεις είναι, αν μη τι άλλο, υπεργενναιόδωρες ως προς την αποδοχή του κυβερνητικού έργου και του πρωθυπουργού.
Σε τρίτο επίπεδο, η συζήτηση περί ανασχηματισμού – από τους πρώτους κιόλας μήνες μετά τις εκλογές –εμπεριέχει σταθερά και την εκατέρωθεν καχυποψία, ή και αντιπάθεια, μεταξύ των δύο κυβερνητικών στρατοπέδων: του κοινοβουλευτικού και του εξωκοινοβουλευτικού.
Οι παλαιοί και κοινοβουλευτικοί της ΝΔ ουδέποτε είδαν με καλό μάτι την διακυβέρνηση μέσω των «τεχνοκρατών» και επιτελικών του Μεγάρου Μαξίμου. Όπως δεν είδαν, και δεν βλέπουν καθόλου ευχάριστα την εξέλιξη και ανέλιξη στελεχών που είτε έχουν μετεγγραφεί από το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ, είτε αποτελούν πρόσωπα που επέλεξε και ανέδειξε προσωπικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Ο Κυριάκος Πιερρακάκης με την υψηλή δημοφιλία είναι μια τέτοια περίπτωση, όπως επίσης και οι Ακης Σκέρτσος, Θοδωρής Λιβάνιος, Θεόδωρος Σκυλακάκης, Λένα Μενδώνη. Το επιπλέον πρόβλημα είναι πως οι περισσότεροι, εάν όχι όλοι εξ αυτών, θα διεκδικήσουν πλέον και την εκλογή τους στην Βουλή, όποτε κι εάν στηθούν οι κάλπες, κόντρα στην παλαιά και παραδοσιακή φρουρά του κόμματος.
Κοινώς, αναλόγως σε ποια πλευρά βρίσκεται ο καθένας, η συζήτηση για «αποτυχώντες» και «επιτυχώντες» υπουργούς δεν είναι άσχετη και με το μοίρασμα των εκλογικών τιμαρίων – ειδικά, στις περιφέρειες με τον μεγάλο συνωστισμό και ανταγωνισμό.
Οπότε ο (εκ νέου) θρυλούμενος ανασχηματισμός μπορεί και να είναι ένα θερινό ανάγνωσμα βολικό για όλους. Εκτός εάν ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει αποφασίσει να κάνει την μεγάλη τομή και να βάλει την προσωπική σφραγίδα του σε κυβέρνηση και κόμμα – γεγονός, που σημαίνει ότι έχει αποφασίσει να ταράξει ιστορικές ισορροπίες και να έρθει σε συγκρούσεις. Και με «καραμανλικούς» και με «σαμαρικούς»…
Τη στιγμή που χώρες όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Βρετανία και το Ισραήλ ετοιμάζονται σταδιακά για έξοδο από την πανδημία της Covid-19 και επιστροφή στην κανονικότητα, καθώς τουλάχιστον ο μισός πληθυσμός τους έχει λάβει τουλάχιστον μια δόση εμβολίου, άλλες φτωχότερες χώρες δίνουν μάχη για την εξασφάλιση δόσεων και βρίσκονται αντιμέτωπες με τις χειρότερες εξάρσεις από την αρχή της πανδημίας, με τα συστήματα Υγείας τους να βρίσκονται υπό τεράστια πίεση και τις οικονομίες τους να είναι εξαντλημένες.
Στην Κολομβία, περίπου πεντακόσιοι άνθρωποι την ημέρα πέθαναν από Covid τις τελευταίες τρεις εβδομάδες. Πρόκειται για έναν από τους πιο δραματικούς απολογισμούς στη χώρα από τη στιγμή που εμφανίστηκε για πρώτη φορά ο ιός.
Αυτό έχει προκαλέσει το μεγαλύτερο κύμα κοινωνικής οργής στη νεότερη ιστορία της χώρας, με αποτέλεσμα εκατοντάδες άνθρωποι να βγαίνουν στους δρόμους προκειμένου να διαμαρτυρηθούν για τα επίπεδα φτώχειας τα οποία οξύνθηκαν ακόμη περισσότερο εξαιτίας της πανδημίας. Υπάρχει μάλιστα διάχυτη ανησυχία ότι το κίνημα των διαδηλώσεων θα εξαπλωθεί σε ολόκληρη τη χώρα.
Επιπλέον, η Αργεντινή βρίσκεται εν μέσω «της χειρότερης περιόδου της από την αρχή της πανδημίας», σύμφωνα με τον πρόεδρο της χώρας. Παράλληλα, μεγάλος αριθμός ανθρώπων πεθαίνει καθημερινά στην Παραγουάη και την Ουρουγουάη, όπου οι απολογισμοί των καταγεγραμμένων θανάτων ανά άτομο είναι ανάμεσα στους υψηλότερους παγκοσμίως.
Ενάμιση χρόνο μετά την εκρηξη της πανδημίας, ο κόσμος είναι μοιρασμένος στα δύο, μεταξύ των χωρών που έχουν επαρκή εμβόλια και εκείνων που ακόμη τα αναζητούν.
⇒ Διαβάστε ακόμη: Εμβόλια Covid: Η Κούβα βρίσκεται σε επαφή με «πάνω από 30 χώρες»
Παρόμοια είναι η κατάσταση στη Μαλαισία, το Νεπάλ και άλλες ασιατικές χώρες. Αλλά λίγες περιοχές βρίσκονται στην ίδια δεινή θέση με τη Νότια Αμερική, η οποία καταγράφει τον μεγαλύτερο αριθμό νέων μολύνσεων παγκοσμίως, σύμφωνα με στοιχεία από το Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς. Η Ουρουγουάη, η Αργεντινή, η Κολομβία και η Παραγουάη βρίσκονταν στις 10 χώρες με τα περισσότερα κρούσματα ανά 100.000 κατοίκους την προηγούμενη εβδομάδα.
Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι ο μόνος τρόπος να αντιμετωπιστεί η έξαρση του τόσο σε αυτές τις περιοχές όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο, είναι η ταχεία αύξηση των εμβολιασμών, οι οποίοι προχωρούν στις ΗΠΑ και την Ευρώπη αλλά καθυστερούν σε πολλές άλλες χώρες του κόσμου.
«Ο Ελληνικός Τουρισμός ξέρει να δίνει μάχες και να τις κερδίζει» δήλωνε στα μέσα Μαΐου, ο Χάρης Θεοχάρης. Είκοσι μέρες μετά η Μεγάλη Βρετανία αρνείται να εντάξει τους μεγάλους ελληνικούς προορισμούς στην πράσινη λίστα. Ο υπουργός Τουρισμού έχασε τη μάχη…
Το Δελτίο Τύπου και τα δημοσιεύματα των ΜΜΕ, έγραφαν στις 13 Μαΐου: “Σημαντική πρόοδος στη διαδικασία απελευθέρωσης των ταξιδιών ανάμεσα σε Μεγάλη Βρετανία και Ελλάδα σημειώθηκε κατά την επίσκεψη του Υπουργού Τουρισμού κ. Χάρη Θεοχάρη, στο Ηνωμένο Βασίλειο. Από τις συνομιλίες που είχε ο Υπουργός στο Λονδίνο με ανώτατα κυβερνητικά στελέχη και σημαίνοντες εκπροσώπους των μεγαλύτερων αεροπορικών εταιρειών και tour operators της Μεγάλης Βρετανίας προκύπτει αισιοδοξία ότι η Ελλάδα έχει αυξημένες πιθανότητες να συμπεριληφθεί σύντομα στην «πράσινη» ζώνη των πλέον ασφαλών τουριστικών προορισμών, σύμφωνα με το σύστημα κατάταξης της Βρετανικής Κυβέρνησης”.
Ο Υπουργός Τουρισμού τόνισε επίσης ότι «η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου είναι πολύ ικανοποιημένη από τον οριζόντιο εμβολιασμό των κατοίκων όλων των ελληνικών νησιών». «Βάσει αυτού», όπως είπε ο κ. Θεοχάρης, «οι Βρετανοί είναι έτοιμοι να εξετάσουν τα επιδημιολογικά δεδομένα ανά νησί, με την πρόθεση να άρουν τους σχετικούς περιορισμούς. Η επιτροπή των λοιμωξιολόγων στην Ελλάδα θα συνεργαστεί στενά με τους Βρετανούς συναδέλφους τους, προκειμένου να επιτευχθεί ο κοινός στόχος για τις δύο χώρες. Και ο στόχος μας είναι να υπάρχουν όλα τα απαραίτητα δεδομένα, ώστε να ληφθούν οι επιστημονικές αποφάσεις που θα επιτρέψουν την πλήρη απελευθέρωση των τουριστικών μετακινήσεων».
Ιδιαιτέρως ενθαρρυντικά ήταν επίσης τα μηνύματα από την πλευρά των Βρετανικών αεροπορικών εταιρειών και των tour operators, με ανώτατα στελέχη των οποίων είχε διαδοχικές συναντήσεις ο Υπουργός Τουρισμού. Όπως ανέφερε ο κ. Χάρης Θεοχάρης, «είναι πολύ σημαντικό ότι, κατά τη διάρκεια των συζητήσεών μας, όλοι οι tour operators εξέφρασαν την πεποίθηση ότι η Ελλάδα θα έπρεπε να βρίσκεται εξ αρχής στην ‘πράσινη ζώνη’. Ωστόσο, δήλωσαν αισιόδοξοι ότι αυτό θα γίνει στην επόμενη αναθεώρηση που θα κάνει η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου. Σε ό,τι αφορά, δε, στις τρεις μεγαλύτερες αεροπορικές εταιρείες της Μεγάλης Βρετανίας, οι εκπρόσωποι των British Airways, EasyJet και Jet2 θεωρούν δεδομένο ότι, μόλις η Ελλάδα τοποθετηθεί στην ‘πράσινη λίστα’, οι κρατήσεις θα εκτοξευτούν, καθώς υπάρχει τεράστιο ενδιαφέρον από τους Βρετανούς τουρίστες για να ταξιδέψουν άμεσα στη χώρα μας».
Τα όμορφα τα λόγια τα μεγάλα…
Τα κακά μαντάτα ήλθαν σήμερα, 3 Ιουνίου. Ο Χάρης Θεοχάρης δεν καταφέρνει να σώσει ένα ακόμη καλοκαίρι:
Εκτός βρετανικής «πράσινης λίστας» για ταξίδια στο εξωτερικό δίχως την υποχρέωση καραντίνας κατά την επιστροφή μένουν σύμφωνα με νεότερες πληροφορίες δημοφιλή για τους Βρετανούς τουρίστες ελληνικά νησιά.
Οι επίσημες ανακοινώσεις εκ μέρους της βρετανικής κυβέρνησης αναμένονται από τον υπουργό Μεταφορών Γραντ Σαπς, και θα ισχύουν από την προσεχή Τρίτη.
Στο Μέγαρο Μαξίμου έχουν κάθε λόγο ναι είναι για μία ακόμη φορά απογοητευμένοι από τις επιδόσεις του υπουργείου. Υπενθυμίζεται ότι μπήκε στην κυβέρνηση από σπόντα, επειδή αρνήθηκε το συγκεκριμένο υπουργείο η Ο. Κεφαλογιάννη, τον κράτησαν στον ανασχηματισμό πάλι από σπόντα, επειδή έφυγαν μόνο δύο υπουργοί, και τώρα διαπιστώνουν για μία ακόμη φορά την ανεπάρκειά του να εκπροσωπήσει τη χώρα διεθνώς. Οπως είχε συμβεί και με την περίφημη συνέντευξη που είχε δώσει στο BBC και στον Στίβεν Σακούρ.
Το κακό είναι ότι μαζί με το πολιτικό δράμα του Χάρη Θεοχάρη συνεχίζεται η οικονομική τραγωδία του Ελληνικού Τουρισμού.
“Όταν διεσώθη σκανδαλωδώς στον περσινό ανασχηματισμό, προς τα έξω διέρρευσε πως για χάρη του Θεοχάρη έβαλαν βέτο η TUI και άλλα μεγάλα ταξιδιωτικά γραφεία. Δεν ξέρω αν αυτό είναι αλήθεια. Δεν ξέρω καν αν συγκροτούνται ή ανασχηματίζονται έτσι κυβερνήσεις!
Ξέρω όμως καλά κάτι άλλο: Οταν δεν «δύνασαι» και σου χαρίζονται κορυφές που δεν αξίζεις, τότε έρχεται μια μέρα που έχεις να κάνεις με το δύστροπο ΒΒC και τότε όχι η TUI, και ο Θεός ο ίδιος να κατέβει στη Γη δεν σε σώζει. Μια μέρα που αποδεικνύεται πως «προσπάθησες, αλλά δεν ημπόρεσες!»
Το βασικό πρόβλημα του μεταρρυθμιστή κυρίου Θεοχάρη όμως εν προκειμένω -για χάρη του οποίου, όταν ήταν στην ΑΔΑΕ, η τρόικα μπλόκαρε την πέμπτη αξιολόγηση της κυβέρνησης Σαμαρά- δεν ήταν η έλλειψη προετοιμασίας του. Ηταν η έλλειψη εθνικού σθένους. Οταν ο Άγγλος τον πίεσε για τη χαμηλή σειρά κατάταξης της Ελλάδας στους εμβολιασμούς, απάντηση υπήρχε: «Είναι δυνατόν να μας κατηγορείτε γι’ αυτό εσείς οι Άγγλοι, που για να εμβολιαστείτε στο σύνολό σας εμποδίσατε ουσιαστικά την παράδοση των εμβολίων στην Ευρώπη και τα κρατήσατε για λογαριασμό σας; Οπως περίπου το ίδιο έκαναν και οι ΗΠΑ; Και μετά ταύτα έχετε το θράσος να μας παρατηρείτε για την πορεία του εμβολιασμού και να μας κατατάσσετε σε πράσινες λίστες;
Είναι δυνατόν να μας λέτε πως βάζουμε την οικονομία μπροστά από την υγεία, όταν ο δικός μας πρωθυπουργός αποφάσισε lockdown το 2020, πολύ πριν εμφανιστεί το πρώτο κρούσμα, και ο δικός σας εφάρμοζε την ανοσία της αγέλης; Όταν ο δικός σας ελέγχεται για όσα είπε προσφάτως για τα πτώματα, την ταφή τους και την οικονομία; Σε εμάς τα λέτε αυτά;» Όταν δεν αισθάνεσαι υπάλληλος αλλά υπουργός κυρίαρχης χώρας -αυτή είναι η διαφορά του αληθινού κεντροδεξιού από τον κεντροαριστερό εκσυγχρονιστή-, έτσι μιλάς! Ματώνεις για την πατρίδα σου. Αντ’ αυτού, ο κύριος Θεοχάρης έκανε συνδικαλισμό κατωτέρου επιπέδου. Προσπαθούσε να πείσει τον Άγγλο δημοσιογράφο ότι τα πέντε βασικά ελληνικά νησιά είναι «αμόλυντα, Covid free!», όσο για τους υπόλοιπους Ελληνες στην υπόλοιπη Ελλάδα, δεν τους γέννησε… μάνα!
Αυτή η νοοτροπία του ραγιά ονομάζεται, λοιπόν, «μετασχηματισμός» της Ν.Δ.; Σε όσους το αισθάνονται αυτό η συμβουλή μας είναι μια ευγενική προστακτική: προχωρήσατε! Και για να εμπλουτίσω το παράδειγμα, γιατί η μελέτη δεν περιορίστηκε στο «case study» Θεοχάρη: Αυτή τη νοοτροπία που οδήγησε τον επίσης ποταμίσιο γενικό γραμματέα Σύγχρονου Πολιτισμού Νίκο Γιατρομανωλάκη να εντάξει στους πολιτιστικούς συλλόγους της πατρίδας μας αλυτρωτικό «μακεδονικό» σύλλογο της βορείου Ελλάδος την ονομάζετε μετασχηματισμό της Ν.Δ.; Αν ναι, ξαναπροχωρήσατε! Νέα προστακτική.
Ενθαρρύνουμε! Στο τέλος αυτής της διαδρομής υπάρχει ένας ωραιότατος πολιτικός γκρεμός που τώρα δεν φαίνεται. Ακόμη και οι καλύτεροι υπουργοί – αξιωματούχοι του κεντροαριστερού πολιτικού εμβολιασμού της κυβέρνησης της Ν.Δ., πέραν του ότι είναι άριστοι επαγγελματίες, «μηχανικοί» της εξουσίας και της διακυβέρνησης, πάσχουν από κάτι. Σε μερικούς το έχω πει: πολιτικά είναι άχρωμοι, ο δημόσιος λόγος τους δεν έχει «γωνίες», κοινωνικό κεντροδεξιό πρόσημο.
Συναισθηματικός δεσμός με αυτούς στους οποίους απευθύνονται, μηδέν. Εδώ έχουμε να κάνουμε με μετασχηματιστές, των οποίων η τάση είναι διαρκώς πτωτική!
Κλείνω: Πέραν της διαπίστωσης, λοιπόν, πως ο περιγραφόμενος μετασχηματισμός έχει δομικά προβλήματα που θα φανούν, τίθεται ακόμη ένα ζήτημα: η ασυγχώρητος επιείκεια. Για βουλευτές της Ν.Δ. και υπουργούς της κεντροδεξιάς παράταξης, διαβάζω, κρατείται μπλοκάκι λαθών και προσήλωσης στην κομματική νομιμότητα. Και ότι εκτοξεύονται διαρκώς εναντίον τους απειλές και ειρωνείες, του τύπου «όσοι βουλευτές ζορίζονται να ψηφίσουν τα μνημόνια με τα Σκόπια θα βρούμε τρόπο να τους ξεζορίσουμε».
Αλλά για ορισμένα ανόητα και αφελή κεντροαριστερά μέλη του υπουργικού συμβουλίου και του κράτους, που εκθέτουν την κυβέρνηση κατά συρροή… ασυλία. Τα λάθη τους είναι… προοδευτικά! Για διδακτορικό!”.
Την περασμένη Κυριακή εκτοξεύτηκαν τροχιοδεικτικές βολές: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και ΒΗΜΑ φιλοξένησαν ολοσέλιδες αναλύσεις περί επικείμενων νομοθετικών πρωτοβουλιών της κυβέρνησης στο σύστημα υγείας.
Του Δημήτρη Βαρνάβα
Προχτές επακολούθησε το βαρύ πυροβολικό της κυβέρνησης: Το ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ διοργάνωσε Ημερίδα, προκειμένου ο Κυριάκος Μητσοτάκης να εκθέσει τιςπροβλέψεις του για το ΕΣΥ στην μετά τον covid εποχή.
Δε μπορεί να περάσει απαρατήρητη η βιασύνη της κυβέρνησης να επέμβει στο ΕΣΥ, ενώ υπάρχουν αυτή τη στιγμή 486 διασωληνωμένοι στις ΜΕΘ, η πανδημία μόλις άρχισε να δείχνει τα πρώτα δειλά σημάδια ύφεσης και οι γιατροί, νοσηλευτές και υπόλοιπο προσωπικό του ΕΣΥ βρίσκονται εξουθενωμένοι, χωρίς καμιά ουσιαστική στήριξη από την κυβέρνηση. Όμως ακόμη πιο αξιοπρόσεκτη είναι η λέξη που αναφέρθηκε τις περισσότερες φορές στην ομιλία του πρωθυπουργού.
Ήταν η λέξη ιδιωτικό!
Όλη η ομιλία του κ. Μητσοτάκη περιστράφηκε γύρω από τις συμπράξεις του δημόσιου με τον ιδιωτικό τομέα, δηλαδή τις ΣΔΙΤ, αποφεύγοντας όμως να εκστομίσει τη συγκεκριμένη λέξη εξαιτίας της τεράστιας αποδοχής που απολαμβάνει το ΕΣΥ μετά την πανδημία, αποδοχή που εγγίζει το 85% των πολιτών. Απεναντίας τα μεγάλα ιδιωτικά νοσηλευτήρια έκλεισαν ερμητικά τις πόρτες τους σε ανθρώπους που έπασχαν από κορονοϊό, ώστε να κερδοσκοπήσουν ανενόχλητα, προκαλώντας οργισμένες αντιδράσεις για την αναλγησία τους.
Παρούσες στην Ημερίδα του ΠΡΩΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ και οι ασφαλιστικές εταιρείες, διεκδικώντας μερίδιο από το σφάγιο του ΕΣΥ, καθώς και εκείνη η μερίδα των πανεπιστημιακών που παρέχει πρόθυμα τεκμηρίωση και στο άσπρο και στο μαύρο και στο γκρι.
Ο κ. Μητσοτάκης, μετά τη διάλυση του 8ωρου, σχεδιάζει να εξαχνώσει το δημόσιο χαρακτήρα του ΕΣΥ κι αυτός είναι ο λόγος που δεν προχωρά ούτε σε στελέχωση με μόνιμο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, ούτε στην ενίσχυση των μισθών των εργαζομένων στο ΕΣΥ, ούτε υπόσχεται αύξηση των δημόσιων δαπανών για την υγεία στο μέσο όρο των χωρών της ΕΕ, δηλαδή στο 7% (από το 5% που βρίσκεται σήμερα).
Επιτακτική προβάλλει πλέον η συγκρότηση ενός πλατιού μετώπου για την προάσπιση της δημόσιας υγείας, στο οποίο θα συμμετάσχουν υγειονομικοί, κοινωνικές οργανώσεις και πολιτικοί φορείς, ώστε να αποτραπούν οι ολέθριοι σχεδιασμοί της κυβέρνησης.
Δημήτρης Βαρνάβας – Μέλος στο Διοικητικό Συμβούλιο του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου
Oταν, την άνοιξη του 2013, μία ομάδα φοιτητών από το Πανεπιστήμιο της δυτικής Βιρτζίνια εγκατέστησε σε τρία αυτοκίνητα μετρητές εκπομπών καυσαερίων και τα έβγαλε τους αυτοκινητοδρόμους της Καλιφόρνιας, κανένας τους δεν υποψιαζόταν πως η μελέτη τους θα συνέβαλλε στην αποκάλυψη του μεγαλύτερου σκανδάλου στην ιστορία της αυτοκινητοβιομηχανίας.
Δύο χρόνια αργότερα, το 2015, υπό καθεστώς πίεσης και αφού όλες οι απόπειρες συγκάλυψης είχαν αποτύχει, η διοίκηση της VW αναγκάστηκε να παραδεχθεί το προφανές: Οτι οι μηχανικοί της είχαν εγκαταστήσει σε ντιζελοκίνητα οχήματα ειδικό λογισμικό, που περιόριζε την εκπομπή οξειδίων του αζώτου κατά τη διάρκεια των εργαστηριακών ελέγχων. Ετσι, τα αυτοκίνητα εμφανίζονταν να πληρούν τις αυστηρές προϋποθέσεις της αμερικανικής νομοθεσίας χωρίς να κάνουν συμβιβασμούς στην απόδοση, διότι σε συνθήκες καθημερινής οδήγησης ο μηχανισμός αντιρρυπαντικού ελέγχου υπολειτουργούσε.
Τo ζήτημα των παραποιημένων εκπομπών ρύπων από τη “Volkswagen” ήρθε στο φως της δημοσιότητας απ’ την Αμερικανική Περιβαλλοντική Υπηρεσία (EPA). Πως λειτουργούσε το πειραγμένο λογισμικό; Η εταιρεία εξαπατούσε επί σειρά ετών τις ομοσπονδιακές Αρχές όταν κατά τη διάρκεια των σχετικών τεστ που γίνονταν στο California Air Resources Board προκειμένου να λαμβάνει τη σχετική πιστοποίηση εμφάνιζε «πειραγμένα» οχήματα. Για την ακρίβεια, η VW “έκλεβε” καθώς χρησιμοποιούσε λογισμικό για πετρελαιοκίνητα αυτοκίνητα που παραποιούσε τις μετρήσεις για τις εκπομπές ρύπων.
Σύμφωνα με την Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος (EPA) των ΗΠΑ τα εν λόγω αυτοκίνητα εξέπεμπαν οξείδια του αζώτου έως και 40 φορές πάνω από το επιτρεπόμενο όριο. Οι κινητήρες μόλυναν πολύ περισσότερο, εκλύοντας πολλαπλάσιες ποσότητες επιβλαβών καυσαερίων που συμβάλλουν, μεταξύ άλλων, στην εμφάνιση άσθματος και βρογχίτιδας.
H αποκάλυψη οδήγησε σε διώξεις ορισμένων στελεχών στην Αμερική και στην επιβολή προστίμου ενός δισ. ευρώ στη VW από τα γερμανικά δικαστήρια. Μέχρι στιγμής, ο τέως διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Μάρτιν Βίντερκορν, έχει καταφέρει να αποφύγει τη δίωξη καθώς η γερμανική νομοθεσία δεν επιτρέπει την έκδοσή του στις ΗΠΑ.
Η VW ανάκτησε γύρω στα 500.000 πειραγμένα μοντέλα του ομίλου της με κινητήρα 2.0 Tdi. Επιπλέον αποζημίωσε κατόχους πετρελαιοκινητήρων με 1.000 και τα μισά από αυτά θα είναι σε μορφή δώρο κάρτας. Βέβαια σαν κίνηση καλής θελήσεως προσέφερε δωρεάν οδική βοήθεια για 3 χρόνια σε Αμερικάνους κατόχους των συγκεκριμένων αυτοκινήτων. Ωστόσο, παραδεχόμενη για την ευθύνη της στο σκάνδαλο δέχτηκε να καταβάλει πολλά πρόστιμα. Αρχικά πρόστιμο ύψους 1 δισεκατομμυρίου ευρώ στην γερμανική κυβέρνηση, 149.7 εκατομμύρια δολάρια στην κυβέρνηση του Καναδά, 14.7 δισεκατομμύρια δολάρια στις Η.Π.Α., ομοίως και σε άλλες χώρες όπου είχαν πωληθεί τα συγκεκριμένα μοντέλα. Έθεσε έτσι ως στόχο, να ξεπεράσει την κρίση της και να κερδίσει ξανά την αξιοπιστία των πελατών της.
Εξι χρόνια μετά, η VW προσπαθεί να… εξιλεωθεί με “πράσινες” δράσεις όπως αυτή της Αστυπάλαιας η οποία αποτελεί πιλότο και για άλλες περιοχές της Ευρώπης για τις “πράσινες” τεχνολογίες των αυτοκινήτων και κυρίως στην ηλεκτροκίνηση στην οποία ποντάρουν για νέα κέρδη.
Η συμφωνία της κυβέρνησης Μητσοτάκη με την VW περιλαμβάνει:
α) την σταδιακή αντικατάσταση των συμβατικών ιδιωτικής και δημόσιας χρήσης οχημάτων στο νησί με ηλεκτρικά, β) την εισαγωγή καινοτόμων υπηρεσιών συγκοινωνίας και μετακίνησης, γ) την παραγωγή ενέργειας από ΑΠΕ σε αντικατάσταση των σημερινών γεννητριών πετρελαίου.
Το σχέδιο για σταδιακή αντικατάσταση των συμβατικών οχημάτων μέσω της αγοράς ηλεκτρικών από τους κατοίκους θα επιδοτηθεί από το ελληνικό δημόσιο με μέχρι 12.500 ευρώ το όχημα!
Αντίστοιχα ποσά θα δοθούν και για την αγορά ηλεκτρικών οχημάτων για την κάλυψη των συγκοινωνιακών αναγκών του νησιού (μικρά ηλεκτρικά λεωφορεία που κινούνται αυτόνομα, χωρίς δηλαδή οδηγό) αλλά και για την δημιουργία ΑΠΕ τα οποία επίσης θα επιδοτηθούν από τον κρατικό κορβανά. Συνολικά το ελληνικό δημόσιο σχεδιάζουν να επενδύσουν μακροπρόθεσμα στο νησί πάνω από 10 εκατομμύρια ευρώ.
Ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε ότι η επιδότηση που θα δοθεί στους κατοίκους του νησιού «είναι πολύ γενναιότερη» σε σύγκριση με την υπόλοιπη χώρα, για την απόκτηση ηλεκτρικού αυτοκινήτου.
«Η Αστυπάλαια θα είναι η δοκιμαστική βάση για την πράσινη μετάβαση», είπε ο πρωθυπουργός, ενώ ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας ανέφερε πως η «Αστυπάλαια είναι το μελλοντικό εργαστήρι της Ευρώπης για την απολιγνιτοποίηση».
Πολύπλευρη ιστορία
Ο δημοσιογράφος των New York Times Τζακ Γιούινγκ αναγνώρισε εξαρχής το σκάνδαλο VW ως μία από τις πιο ενδιαφέρουσες και πολύπλευρες ιστορίες που είχε συναντήσει στην πολυετή επαγγελματική του πορεία. «Σχετίζεται πρωτίστως με την επιχειρηματική διαφθορά και τις πρακτικές που εξωθούν, κατά τ’ άλλα, ειλικρινείς και ικανούς υπαλλήλους στην παρανομία», λέει στην «Κ» ο ρεπόρτερ και συγγραφέας του βιβλίου «Σκάνδαλο Volkswagen», που κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Πατάκη. «Είναι όμως και μια ιστορία για την τεχνολογία, για το πώς η χρήση υπολογιστών στα αυτοκίνητα άνοιξε τον δρόμο για την απάτη με τα τεστ καυσαερίων. Επιπλέον, παρουσιάζει περιβαλλοντικό ενδιαφέρον, διότι αποκάλυψε ότι η μόλυνση από ντίζελ ευθύνεται για την κακή ποιότητα του αέρα σε πολλές πόλεις». Καθώς άρχισε να διεισδύει βαθύτερα στην υπόθεση, ο Γιούινγκ, ο οποίος καλύπτει οικονομικά και επιχειρηματικά θέματα από τη Φρανκφούρτη, συνειδητοποίησε πως η ίδια η ιστορία της VW ήταν συναρπαστική. Η εταιρεία «ιδρύθηκε από τους ναζί, ανέκαμψε με τη βοήθεια των Βρετανών μετά τον πόλεμο και εξελίχθηκε στη μεγαλύτερη αυτοκινητοβιομηχανία του κόσμου», εξηγεί. Στους ταλαντούχους όσο και αμφιλεγόμενους πρωταγωνιστές της συγκαταλέγονται ο Φέρντιναντ Πόρσε, ο άνθρωπος που εφηύρε το Beetle (σχεδιασμένο σύμφωνα με τα πρότυπα του Χίτλερ, το ιδιόρρυθμο όχημα έμελλε να μετατραπεί σε σύμβολο αντικομφορμισμού τη δεκαετία του ’60, εν μέρει χάρη στην έξυπνη καμπάνια αμερικανικής διαφημιστικής εταιρείας) και ο εγγονός του, Φέρντιναντ Πίεχ.
Ο Πίεχ «έσωσε την Volkswagen από την οικονομική κατάρρευση στις αρχές της δεκαετίας του ’90, ταυτόχρονα όμως δημιούργησε μία απολυταρχική εταιρική κουλτούρα που, όπως υποστηρίζω στο βιβλίο, οδήγησε στο σκάνδαλο», συνεχίζει ο δημοσιογράφος. Ηταν, επίσης, μέντορας του Βίντερκορν, υπό τη διοίκηση του οποίου οι μηχανικοί της εταιρείας δέχτηκαν ή υποχρεώθηκαν να λάβουν μέρος σε μία πρωτοφανή απάτη με απώτερο στόχο την κατάκτηση του αμερικανικού κοινού: Εξόπλισαν τα γενιάς ντιζελοκίνητα Ι.Χ. με «λογισμικό, το οποίο ανίχνευε τους ελέγχους και προσάρμοζε τις εκπομπές της έτσι ώστε η μηχανή να φαίνεται “καθαρή”». Παράλληλα, η επιθετική διαφημιστική καμπάνια της VW προωθούσε το ντίζελ ως φιλικό προς το περιβάλλον και ακίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία. Στην πραγματικότητα, τα οχήματα ντίζελ εκπέμπουν λιγότερο διοξείδιο του άνθρακα από τα βενζινοκίνητα, αλλά περισσότερα οξείδια του αζώτου, τα οποία είναι πιο επιβλαβή και συνιστούν την κύρια αιτία δημιουργίας νέφους στις μεγαλουπόλεις, ενώ συμβάλλουν καθοριστικά στην άνοδο της θερμοκρασίας του πλανήτη. Επομένως, οι ισχυρισμοί της VW την καθιστούν «ένοχη για συνειδητή απόπειρα παραπλάνησης του κοινού και όχι απλώς για παραβάσεις της νομοθεσίας περί καυσαερίων», τονίζει ο συγγραφέας.
Προσπάθεια συγκάλυψης
«Καμία εταιρεία δεν έχει επιχειρήσει κάτι ανάλογο. Και φυσικά η συνολική προσπάθεια συγκάλυψης και παραπλάνησης των Αρχών με πλαστές καταθέσεις, καταστροφές εγγράφων κ.λπ. αποτελεί μοναδική περίπτωση», προσθέτει, αναγνωρίζοντας ωστόσο πως «στην Ευρώπη, λίγο πολύ όλοι οι κατασκευαστές ντίζελ εκμεταλλεύονταν την ανεπαρκή εφαρμογή των νόμων. Συνήθης πρακτική ήταν ο προγραμματισμός των μηχανισμών ελέγχου καυσαερίων έτσι ώστε να σταματούν να λειτουργούν σε θερμοκρασίες χαμηλότερες από αυτές που λειτουργούν μέσα στα (θερμαινόμενα) εργαστήρια».
Στην Ε.Ε, η αυτοκινητοβιομηχανία (για να στηρίξουν τα επιχειρήματα τους, οι εταιρείες επικαλούνταν επιστημονικές έρευνες, που είχαν χρηματοδοτήσει οι ίδιες) κατάφερε να πείσει τους νομοθέτες να μειώσουν τη φορολόγηση των ντιζελοκίνητων οχημάτων, με αποτέλεσμα οι οδηγοί να τα προτιμούν. Στο μεταξύ, η Γερμανία και άλλες χώρες έθεταν ως βασική προτεραιότητα την προστασία των μεγάλων βιομηχανιών τους, ενίοτε παρεμβαίνοντας «σε απόπειρες στις Βρυξέλλες να αλλάξει η φορολόγηση του ντίζελ». Πάντως, ο Τζακ Γιούινγκ είναι αισιόδοξος πως, στον απόηχο του σκανδάλου, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θα αναγκαστούν επιτέλους να λάβουν μέτρα. «Πιστεύω ότι θα υπάρξουν σημαντικές αλλαγές, έστω κι αν περάσει λίγος καιρός για να εφαρμοστούν στην πράξη. Η Ε.Ε. ήδη αρχίζει να κάνει πιο αυστηρούς τους ελέγχους και οι πωλήσεις ντίζελ παρουσιάζουν πτωτική πορεία, γιατί υπάρχουν σχέδια να απαγορευτεί ή να περιοριστεί η χρήση των ντιζελοκίνητων οχημάτων στον αστικό ιστό», υπογραμμίζει. Ενδεχομένως, αυτό θα έχει ως συνέπεια «να δοθεί έμφαση στην κατασκευή νέων μοντέλων ηλεκτρικών και υβριδικών αυτοκινήτων, που αποτελούν την καλύτερη εναλλακτική για τον περιορισμό των εκπομπών διοξειδίου άνθρακα».
Με πληροφορίες από: Καθημερινή, New York Times, DW
Στην αρχαιότητα με τη λέξη Σίβυλλα χαρακτηριζόταν η οποιαδήποτε γυναίκα με μαντική ικανότητα που προφήτευε αυθόρμητα (χωρίς να ερωτηθεί), όταν περιερχόταν σε έκσταση, μελλοντικά συμβάντα (συνήθως δυσάρεστα ή φοβερά). Αυτό συνέβαινε, όπως πίστευαν οι αρχαίοι Έλληνες και Ρωμαίοι, γιατί δεχόταν την επίσκεψη ενός θεϊκού πνεύματος.
Την Όλγα Τρέμη δεν θα την χαρακτήριζε κανείς ως “θεϊκό πνεύμα”. Η συνέντευξη, όμως, που της παραχώρησε ο Αλέξης Τσίπρας φαίνεται πως έδρασε καταλυτικά για να ειπωθούν πράγματα που αγγίζουν τον σιβυλλικό χρησμό και πάντως δημιουργούν εύλογα απορίες.
«Αν αύριο ο ΣΥΡΙΖΑ βρεθεί με την κρίση του ελληνικού λαού σε θέση διακυβέρνησης, μπορεί να είναι και άλλο το πρόσωπο που θα κυβερνήσει. Θα το κρίνει όμως σε μεγάλο βαθμό αυτό η ψήφος του ελληνικού λαού».
Ερωτηθείς, δε, συγκεκριμένα για τον στενό του συνεργάτη Νίκο Παππά και την υπόθεση της Προανακριτικής, έγινε σαφέστερος (;). «Σήμερα διαδραματίζει έναν σημαντικό ρόλο στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά δεν είναι στο γραφείο μου όπως ήταν το πρώτο διάστημα… Κανένας μας δεν έχει εισιτήριο διαρκείας σε θέσεις και σε ρόλους» αναφέρει ο κ. Τσίπρα για τον Νίκο Παππά για να προσθέσει ότι «κανένας από μας δε διαθέτει εισιτήριο διαρκείας, ούτε εγώ, ούτε τα στελέχη…».
Απορία πρώτη: Τι σημαίνει “εάν βρεθεί ο ΣΥΡΙΖΑ (με την κρίση του ελληνικού λαού-δηλαδή μετά από εκλογές) σε θέση διακυβέρνησης, μπορεί να είναι και άλλο το πρόσωπο που θα κυβερνήσει”;
Εκ πρώτης ανάγνωσης, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης δύο μηνύματα μπορεί να στέλνει. Ή σχετικά με την θεωρητική περίπτωση σχηματισμού κυβέρνησης μεγάλου συνασπισμού, πως δεν θα είναι εκείνος πρωθυπουργός (απολύτως λογικό), ή προς το ΚΙΝ.ΑΛ και άλλα μικρότερα κόμματα ότι εάν προκύψει ανάγκη σχηματισμού κυβέρνησης συνεργασίας δεν θα επιμείνει να είναι ο ίδιος πρωθυπουργός.
[ Σημείωση: Επειδή ίσως κάποιοι ερμηνεύσουν την αναφορά, ως πρόθεση του Αλέξη Τσίπρα να κυβερνήσει με άλλο “πρόσωπο” (στυλ διακυβέρνησης), ή με άλλα “πρόσωπα”-υπουργούς, καλό θα ήταν να σπεύσει αμέσως ο ίδιος, ή οι κατά τα άλλα λαλίστατες “πηγές ΣΥΡΙΖΑ” και το γραφείο Τύπου, να εξηγήσουν αυτά που μοιάζουν ανεξήγητα.
Νεότερη σημείωση: Στο επίμαχο σημείο, όπως δόθηκε ως απομαγνητοφωνημένο κείμενο από το γραφείο Τύπου του κόμματος, ο κ. Τσίπρας εμφανίζεται να λέει “μπορεί να είναι άλλο το πρόσωπο που θα κυβερνήσει/ Στο βίντεο της συνέντευξης (παρατίθεται στο τέλος του άρθρου) ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δηλώνει πως “μπορεί να είναι και άλλα τα πρόσωπα που θα κυβερνήσουν”. Η διαφορά είναι σαφής και η διευκρίνιση έγινε εκ των υστέρων, όπως προτρέπαμε στην πρώτη σημείωση.]
Απορία δεύτερη: Γιατί λέει “κανένας μας δεν έχει εισιτήριο διαρκείας σε θέσεις και σε ρόλους”; Δεν μπορεί να διέλαθε της προσοχής του πως αυτή η αναφορά περιλαμβάνει και τον ίδιο σε περίπτωση μιας νέας εκλογικής ήττας του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι αυτό ένα μήνυμα προς το εσωτερικό του κόμματος πως μία νέα αποτυχία στις κάλπες θα τον οδηγήσει στην πολιτική αποστρατεία; Και τι συνιστά αποτυχία στις κάλπες; Με ποια διαφορά από τη Ν.Δ του Κυριάκου Μητσοτάκη το “χάνω σημαίνει φεύγω”;
Επικοινωνιακά, οι παραπάνω δηλώσεις του Αλέξη Τσίπρα είναι τουλάχιστον περίεργες. Όταν επικαλείσαι (και ορθώς) πως η κυβέρνηση είναι σε αποδρομή (Ευρωβαρόμετρο) και πως σύντομα ο ελληνικός λαός θα κατανοήσει τις συνέπειες της διακυβέρνησης της Ν.Δ, κι όταν έχεις θέσει το κόμμα σου σε παρατεταμένη εκλογική ετοιμότητα υπό το έστω και μικρό ενδεχόμενο ενός εκλογικού αιφνιδιασμού το φθινόπωρο, ποιος είναι ο λόγος να ανοίγεις την συζήτηση σχετικά με μια δική σου αποχώρηση -υπό προϋποθέσεις- από το επίκεντρο; Αλλά και η αναφορά στον Ευκλείδη Τσακαλώτο ρίχνει μια σπίθα σε μια θράκα που στην Κουμουνδούρου θέλουν να σβήσει…
Μιλώντας προ ημερών στο Star Κεντρικής Ελλάδας έλεγε: «Η πολιτική της ΝΔ δεν έχει ακόμα εμφανίσει τα σημάδια των επιπτώσεων στην ελληνική κοινωνία, διότι η πανδημία αποτέλεσε ένα μεγάλο διάλειμμα σε ότι αφορά την εφαρμογή αυτών των αντιλήψεων. Ο κόσμος όμως τώρα θα αρχίσει να βλέπει τι ακριβώς σημαίνει Νέα Δημοκρατία. ΝΔ σημαίνει μείωση μισθών, σημαίνει ελαστικοποίηση ωραρίου, σημαίνει να δουλεύουμε ως λάστιχο με τον κίνδυνο της απόλυσης, σημαίνει να σπουδάζουν μονάχα όσοι έχουν την οικονομική δυνατότητα και η πλειοψηφία των φτωχών οικογενειών να βρίσκεται με την αγωνία για το εάν θα σπουδάσουν τα παιδιά»
Σε ποιο Μαντείο πήγε και ποια Πυθία τον καθοδήγησε; Ή, μήπως, γνωρίζει /υποθέτει/ προβλέπει κάτι που όλοι οι άλλοι δεν γνωρίζουν;
Στο Μέγαρο Μαξίμου θα μπορούσαν να ανοίξουν και σαμπάνιες, αξιολογώντας ως ηττοπαθείς τις παραπάνω αναφορές του πολιτικού που μόλις στο 47ο έτος της ηλικίας του αφήνει ανοικτό το παράθυρο της αποστρατείας του. Ποιος θα τους παρεξηγήσει εάν τις ερμηνεύσουν κατά το δοκούν; Από την άλλη, βεβαίως, μετά τις ήττες του Μαϊου (ευρωεκλογές) και του Ιουλίου (εθνικές) του 2019, μία νέα -ίσως και διπλή- όταν ριφθεί ο κύβος από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, δύσκολα θα μπορούσε να κρατήσει τον Αλέξη Τσίπρα στο γραφείο του 7ου ορόφου της Κουμουνδούρου. Όχι επειδή το θέλει ο Τσακαλώτος, ή ο Φίλης, ή ο Σκουρλέτης αλλά επειδή το επιβάλλουν η συστημική πολιτική παράδοση και η λογική. Υπήρχε, όμως, κανένας λόγος να ανοίξει ένας τέτοιος κύκλος;
Το ερώτημα που μένει μετέωρο είναι εάν ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ -ΠΣ κάνει όσα μπορεί και πρέπει να κάνει για να συρρικνώσει αυτή την πιθανότητα. Ο ίδιος έχει δηλώσει πως θέλει να ξαναγίνει πρωθυπουργός (σε μια δεύτερη φορά απαλλαγμένη από το φορτίο, τις βιασύνες, τις πλημμέλειες, τις εξαλλοσύνες και τις προχειρότητες της πρώτης). Δεν είναι βέβαιο πως όλοι οι σύντροφοί του διακατέχονται από την επιθυμία να επιστρέψουν στην διακυβέρνηση αφήνοντας στην άκρη κάτι από την ιδεολογική “καθαρότητα” και μακαριότητα.
Η Όλγα Τρέμη κατόρθωσε, ωστόσο, να του εκμαιεύσει μια δήλωση που θα συζητηθεί. Ήθελε να το πει; Του ξέφυγε; Πάντως, σε αυτές τις περιπτώσεις δεν ισχύει το “verba volant”…
Παραθέτουμε το απομαγνητοφωνημένο κείμενο της συνέντευξης (επίμαχο σημείο), όπως το έδωσε στην δημοσιότητα το γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ:
Ο. ΤΡΕΜΗ: Θα επανέλθω για τελευταία φορά στον κ. Παππά. Ήταν από τους στενότερους συνεργάτες σας στην περίοδο της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, προσωπικός σας φίλος με πολύ σημαντικές αρμοδιότητες. Θα ήθελα να σας ρωτήσω αν και σήμερα εξακολουθεί να διαδραματίζει έναν τέτοιο ρόλο.
ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Σήμερα διαδραματίζει έναν σημαντικό ρόλο στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά δεν είναι στο γραφείο μου όπως ήταν το πρώτο διάστημα. Αλλά αυτό δεν σημαίνει κάτι, γιατί είναι λίγο προβοκατόρικη η ερώτησή σας. Δεν σημαίνει κάτι και θα σας πω γιατί: Διότι για καθέναν από μας, η διαδρομή η πολιτική δεν σημαίνει έναν συγκεκριμένο ρόλο και μια συγκεκριμένη θέση. Κανένας μας δεν έχει εισιτήριο διαρκείας σε θέσεις και σε ρόλους.
Και θα το πω αυτό γενικότερα, όχι για τον Νίκο ο οποίος είναι τομεάρχης σ’ έναν κρίσιμο τομέα σήμερα. Κανένας από μας δε διαθέτει εισιτήριο διαρκείας, ούτε εγώ, ούτε τα στελέχη…
Ο. ΤΡΕΜΗ: Τι σημαίνει αυτό, πώς το λέτε έτσι; Αν τυχόν ας πούμε ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κερδίσει τις επόμενες εκλογές, εσείς θα σκεφτείτε ότι μπορεί και να μην παραμείνετε στη θέση σας;
ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Μας κρίνει όλους ο ελληνικός λαός στις εκλογές, τα μέλη των κομμάτων μέσα από τις συνεδριακές διαδικασίες, όλοι κρινόμαστε. Και θα πρέπει όλα τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, είτε αυτοί που βρέθηκαν σε θέσεις διακυβέρνησης είτε αυτοί που σήμερα έχουν θέσεις σημαίνουσες ως τομεάρχες, να γνωρίζουν ότι αυτές οι θέσεις δεν είναι μόνιμες. Και ότι αν αύριο ο ΣΥΡΙΖΑ βρεθεί με την κρίση του ελληνικού λαού σε θέση διακυβέρνησης, μπορεί να είναι και άλλο το πρόσωπο που θα κυβερνήσει. Θα το κρίνει όμως σε μεγάλο βαθμό αυτό η ψήφος του ελληνικού λαού.
To βίντεο της συνέντευξης/ το επίμαχο σημείο μετά το 35′
Ισως είναι τα πιο εμβληματικά Fake News της τελευταίας 2ετίας. Ο λόγος για την “Αστυπάλαια: πρώτο πράσινο νησί της Μεσογείου”.
Πρωτοπόρο στην παραγωγή πράσινης ενέργειας είναι το νησί της Τήλου, εδώ και 3 χρόνια, χάρη στην εγκατάσταση, με τη χρηματοδότηση της Ε.Ε., ενός υβριδικού σταθμού παραγωγής αιολικής και ηλιακής ενέργειας, που συμβάλλει στην αλλαγή του τρόπου με τον οποίο παράγεται και καταναλώνεται η ηλεκτρική ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
Αυτό άλλωστε έγινε και αντικείμενο ντοκιμαντέρ από την ΕΡΤ:
Το μικρό νησί των Δωδεκανήσων, με έκταση σχεδόν 62τ.χλμ, βρίσκεται 22 μίλια βορειοδυτικά της Ρόδου και ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 780 κάτοικοι, τα τελευταία χρόνια κερδίζει τις εντυπώσεις για τις ενέργειές του στον τομέα της ενέργειας, αποσπώντας μάλιστα και βραβεία.
Το έργο TILOS για τη δημιουργία ενός υβριδικού σταθμού εκμετάλλευσης της αιολικής και της ηλιακής ενέργειας στο νησί, εξασφάλισε ευρωπαϊκή χρηματοδότηση 11 εκατ. ευρώ κι έτσι η Τήλος θα γίνει το πρώτο ενεργειακά αυτόνομο νησί της Ελλάδας.
Την πολύ σημαντική διάκριση για την Τήλο είχε χαιρετίσει με ανάρτησή του στο Twitter, ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Οικονομίας Αλέξης Χαρίτσης, σημειώνοντας ότι «το υβριδικό project TILOS -1ο μεταξύ 80 ευρωπαϊκών προτάσεων- λαμβάνει 11 εκατομμύρια ευρώ».
Το TILOS έχει εθνική ταυτότητα με συντονιστή το ΑΕΙ Πειραιά Τεχνολογικού Τομέα και με εταίρους όπως η ιδιωτική εταιρία EUNICE, o διαχειριστής του ηλεκτρικού δικτύου ΔΕΔΔΗΕ και η WWF Ελλάς, ενώ παράλληλα αποτελεί πολυεθνική προσπάθεια με τη συμμετοχή 13 εταίρων από 7 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ειδικότερα, στο πλαίσιο του TILOS περιλαμβάνεται η ανάπτυξη και εγκατάσταση του πρώτου υβριδικού σταθμού στην Ελλάδα, ο οποίος συνδυάζει την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, με τη βοήθεια μιας ανεμογεννήτριας και ενός φωτοβολταϊκού σταθμού, και την αποθήκευσή της σε μπαταρίες.
Το έργο το οποίο διαχειρίζεται εξ ολοκλήρου το τοπικό ενεργειακό σύστημα, καλύπτει το 100% των τοπικών αναγκών, ενώ παράλληλα θα μπορεί να ρυθμίζει την κατανάλωση ενέργειας των οικιακών καταναλωτών.
Σύμφωνα με τη WWF Ελλάς, το έργο άνοιξε μια νέα εποχή για τη νησιωτικότητα, καθώς οι λύσεις που προσφέρει δίνουν απάντηση σε προβλήματα διασύνδεσης και ασφάλειας ενεργειακού εφοδιασμού, προωθώντας την ενεργειακή αυτονομία των νησιών και την απεξάρτηση από το πετρέλαιο.
Σύμφωνα με όσα αποτυπώνονται στην έκθεση του ΔΝΤ, αναφορικά με την ελληνική οικονομία, εντοπίζονται «ουσιαστικές αβεβαιότητες και πτωτικά ρίσκα» που σχετίζονται με την πανδημία τα οποία «συνεχίζουν να επισκιάζουν τις προοπτικές».
Παράλληλα, το ΔΝΤ, δηλώνει αδυναμία αξιολόγησης της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας του χρέους, ενώ «συστήνεται» μείωση στις συντάξεις.
Για το Δημόσιο, το ΔΝΤ βλέπει το μισθολογικό κονδύλι να επανέρχεται στα προ κρίσης επίπεδα ενώ στην ίδια έκθεση επισημαίνεται ότι οι κρατικές επιχειρήσεις συνεχίζουν να αποτελούν διαρροή πόρων για τον προϋπολογισμό. Επισημαίνεται μάλιστα ότι από τις δύο αυτές πηγές μπορούν να προκύψει σημαντική εξοικονόμηση δαπανών.
Παράλληλα το ΔΝΤ προβλέπει ανάπτυξη μόλις 3,3% για την ελληνική οικονομία για φέτος όταν η ελληνική κυβέρνηση κάνει λόγο για 3,6%.
Εισαγωγικά το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αναφέρει σχετικά με την έκθεση για την πορεία της ελληνικής οικονομίας , τα κάτωθι. Σημειώνεται πως η δημοσίευση της έκθεσης έχει την συναίνεση των ελληνικών αρχών:
Μια καταληκτική δήλωση περιγράφει τα προκαταρκτικά ευρήματα του προσωπικού του ΔΝΤ στο τέλος μιας επίσημης επίσκεψης προσωπικού (ή «αποστολή»), στις περισσότερες περιπτώσεις σε μια χώρα μέλος. Οι αποστολές πραγματοποιούνται στο πλαίσιο τακτικών (συνήθως ετήσιων) διαβουλεύσεων σύμφωνα με το άρθρο IV των άρθρων συμφωνίας του ΔΝΤ, στο πλαίσιο αίτησης για χρήση πόρων του ΔΝΤ (δανεισμός από το ΔΝΤ), στο πλαίσιο συζητήσεων προγραμμάτων που παρακολουθούνται από το προσωπικό, ή ως μέρος του λοιπού προσωπικού, παρακολούθηση των οικονομικών εξελίξεων.
Οι αρχές έχουν συναινέσει στη δημοσίευση αυτής της δήλωσης. Οι απόψεις που εκφράζονται σε αυτήν τη δήλωση είναι αυτές του προσωπικού του ΔΝΤ και δεν αντιπροσωπεύουν απαραίτητα τις απόψεις της εκτελεστικής επιτροπής του ΔΝΤ. Με βάση τα προκαταρκτικά πορίσματα αυτής της αποστολής, το προσωπικό θα προετοιμάσει μια έκθεση που, με την επιφύλαξη έγκρισης από τη διοίκηση, θα παρουσιαστεί στο Εκτελεστικό Συμβούλιο του ΔΝΤ για συζήτηση και λήψη απόφασης.
Oι βασικές πτυχές της έκθεσης του ΔΝΤ:
1. Η αντίδραση της κυβέρνησης στην πανδημία ήταν γρήγορη και προληπτική. Η Ελλάδα εισήλθε στην πανδημία με μια ημιτελή ανάκαμψη, αλλά η χώρα έχει επιδείξει ανθεκτικότητα στην αντιμετώπιση του COVID-19. Η οικονομία συρρικνώθηκε κατά 8,2% το 2020, καλύτερα από το αναμενόμενο, δεδομένης της μεγάλης εξάρτησης της Ελλάδας από τον τουρισμό και τις προϋπάρχουσες ευπάθειες. Η κυβέρνηση παρείχε ένα από τα μεγαλύτερα δημοσιονομικά κίνητρα στην ευρωζώνη, τα οποία εμπόδισαν την αύξηση της εταιρικής δυσχέρειας και κράτησαν τους εργαζόμενους προσκολλημένους στην αγορά εργασίας, αν και οι νέοι και μερικής απασχόλησης παρουσίασαν απότομη πτώση της απασχόλησης. Η εποπτεία και η διευκόλυνση της ΕΚΤ προστάτευαν τον τραπεζικό τομέα και διατήρησαν τις χρηματοοικονομικές συνθήκες ιδιαίτερα υποστηρικτικές.
2. Η οικονομία αναμένεται να ανακάμψει το 2021-22. Οι επενδύσεις μέσω της νέας γενιάς ΕΕ (NGEU) επιχορηγούν χρηματοδότηση, η πενταπλή κατανάλωση που χρηματοδοτείται από την ανάληψη καταθέσεων και η επανάληψη του τουρισμού αναμένεται να είναι οι βασικοί παράγοντες της ανάκαμψης, με την ανάπτυξη να εκτιμάται στο 3,3% φέτος, να επιταχυνθεί στο 5,4% το 2022. Η μόνιμη απώλεια παραγωγής από την πανδημία («ουλές») προβλέπεται να φθάσει το 3%, υποδηλώνοντας ότι οι πολιτικές προσπάθειες πρέπει να επικεντρωθούν στη διευκόλυνση τόσο της διευθέτησης χρέους όσο και της ανακατανομής πόρων.
3. Οι σημαντικές αβεβαιότητες και οι αρνητικοί κίνδυνοι συνεχίζουν να θολώνουν τις προοπτικές. Ενώ ο πλήρης εμβολιασμός προχωρά με ρυθμό πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (σ.σ αυτή η διαπίστωση προκύπτει προφανώς από τα στοιχεία που έδωσαν οι ελληνικές αρχές, παρότι δεν επιβεβαιώνονται από τους σχετικούς ευρωπαϊκούς πίνακες), μια πιο παρατεταμένη πανδημία θα προσθέσει σημαντικούς μειονεκτικούς κινδύνους σε όλους τους τομείς της οικονομίας. Επιπλέον, η αβέβαιη έκταση των μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων που σχετίζονται με την πανδημία θα μπορούσε να επηρεάσει τα σχέδια τιτλοποίησης των τραπεζών και να περιορίσει την αύξηση των πιστώσεων. Άλλοι κίνδυνοι περιλαμβάνουν την ασθενέστερη από την αναμενόμενη απορρόφηση της χρηματοδότησης NGEU, ενώ στην εξωτερική πλευρά, οι βασικοί κίνδυνοι περιλαμβάνουν την αντιστροφή των παγκόσμιων προσαρμοστικών χρηματοοικονομικών συνθηκών και την εκδήλωση γεωπολιτικών κινδύνων.
4. Οι ανοδικοί κίνδυνοι για την ανάπτυξη οφείλονται κυρίως στην πλήρη εκτέλεση των σχεδίων του Ταμείου Ανάκτησης και Ανθεκτικότητας (RRF). Η στρατηγική θα μπορούσε να ξεκλειδώσει συνεργίες που θα αντιμετώπιζαν πολλές προκλήσεις. Οι υψηλότερες επενδύσεις, οι οικονομίες κλίμακας από μεγαλύτερο μέγεθος επιχείρησης και ο αυξημένος προσανατολισμός των εξαγωγών θα κρατούσαν υπό έλεγχο το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών και μαζί με την ατζέντα διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων των RRF θα αυξήσουν την αύξηση της παραγωγικότητας, θα μετακινήσουν τη χώρα σε βαθμό επένδυσης και θα διατηρήσουν τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα του χρέους. Η επέκταση της παραγωγής, οι χαμηλότεροι φορολογικοί συντελεστές και η ψηφιοποίηση θα διευρύνουν τη φορολογική βάση και θα αποφύγουν τις επιπτώσεις των “γκρεμών” όταν στεγνώσει η χρηματοδότηση της NGEU. Οι αυξημένες ευκαιρίες δανεισμού θα υποστηρίξουν τα περιθώρια επιτοκίου και οι μειωμένοι δείκτες NPE θα επιτρέψουν στις τράπεζες να βελτιώσουν την ποιότητα του τραπεζικού κεφαλαίου οργανικά. Παρόλο που ένας τέτοιος ενάρετος κύκλος δεν μπορεί να αποκλειστεί, κατά την άποψη της αποστολής υπόκειται σε σημαντικούς κινδύνους εκτέλεσης.
5. Τα επίπεδα δημόσιου χρέους αναμένεται να μειωθούν μεσοπρόθεσμα, και οι ακαθάριστες ανάγκες χρηματοδότησης και η ικανότητα αποπληρωμής του ΔΝΤ παραμένουν επαρκείς υπό διάφορους αρνητικούς κινδύνους. Μετά από μια ανοδική πορεία το 2020, το δημόσιο χρέος της Ελλάδας αναμένεται να κορυφωθεί το 2021 και να μειωθεί σταδιακά μεσοπρόθεσμα, αν και παραμένει σε υψηλότερα επίπεδα από τα προβλεπόμενα πριν από την πανδημία. Το δημόσιο χρέος της Ελλάδας παραμένει βιώσιμο μεσοπρόθεσμα, βασισμένο στην αρνητική διαφορά επιτοκίου-ανάπτυξης και σταδιακή επιστροφή στα πρωτογενή πλεονάσματα. Το μεγάλο αποθεματικό της κυβέρνησης (σ.σ “μαξιλάρι”) και η διαχείριση της ενεργητικής ευθύνης μειώνουν περαιτέρω τους κινδύνους αναχρηματοδότησης, ενώ η ικανότητα της Ελλάδας να εξυπηρετεί το χρέος της υπό σοβαρό σοκ εξαρτάται από τη συνεχιζόμενη περιφερειακή υποστήριξη.
6. Η αβεβαιότητα είναι πολύ υψηλή για να επιτευχθεί οριστική αξιολόγηση της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας του χρέους. Ενώ ένα εφικτό σύνολο πολιτικών και τροχιών επιτοκίων θα μπορούσε να προσφέρει βιώσιμη δυναμική χρέους μακροπρόθεσμα, εναλλακτικά σενάρια υποδηλώνουν ότι η αβεβαιότητα σχετικά με το μακροπρόθεσμο ουδέτερο επιτόκιο και τα ασφάλιστρα κινδύνου είναι πολύ υψηλή για να καταλήξει σε σταθερό συμπέρασμα. Αυτό σηματοδοτεί μια απόκλιση από το προηγούμενο μακροπρόθεσμο DSA του προσωπικού, που δημοσιεύθηκε το 2018, το οποίο αναγνώρισε επίσης μεγάλη αβεβαιότητα, αλλά εντούτοις κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η βιωσιμότητα του δημόσιου χρέους δεν διασφαλίστηκε με μια ρεαλιστική σειρά μακροοικονομικών παραδοχών. Ενώ οι ανησυχίες σχετικά με την ικανότητα της Ελλάδας να διατηρήσει υψηλούς στόχους πρωτογενούς πλεονάσματος έχουν βαθύνει ενόψει της πανδημίας και παραμένει αβεβαιότητα σχετικά με την πιθανή πορεία ανάπτυξης, Αυτά αντισταθμίζονται περισσότερο από τη σημαντική μείωση του επιτοκίου χωρίς κίνδυνο και την πολύ έντονη συμπίεση των spread των ελληνικών ομολόγων. Αυτό αποδίδει την συμπίεση που ξεκίνησε πριν από την πανδημία και συνεχίστηκε μετά την ανάπτυξη πακέτων οικονομικής και χρηματοοικονομικής στήριξης σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ωστόσο, η αβεβαιότητα σχετικά με το εάν μπορούν να διατηρηθούν στο μέλλον αρκετά χαμηλά επιτόκια στην αγορά, εν μέσω μιας άνευ προηγουμένου μετάβασης από την επίσημη στη χρηματοδότηση της αγοράς είναι ο βασικός παράγοντας για την επικαιροποιημένη αξιολόγηση της αποστολής.
7. Συζητήσεις πολιτικής που επικεντρώθηκαν στην πρόληψη των οικονομικών ουλών και στην ανάπτυξη μιας χωρίς αποκλεισμούς ανάκαμψης, γεφυρώνοντας τη μετάβαση από τις σωστές γραμμές σε επενδύσεις που χρηματοδοτούνται από τα κεφάλαια NGEU . Η αποστολή τόνισε ότι η βραχυπρόθεσμη εστίαση πρέπει να είναι στα αποτελέσματα της υγείας και ότι οι μεσοπρόθεσμοι στόχοι δημοσιονομικής βιωσιμότητας δεν θα πρέπει να επιτευχθούν σε βάρος της ανάπτυξης, ιδίως λαμβάνοντας υπόψη τον αντίκτυπο δύο κρίσεων στη νεολαία που βιώνει υψηλά ποσοστά ανεργίας. Οποιαδήποτε υλοποίηση αρνητικών κινδύνων θα πρέπει να διευθετείται μέσω αυτόματων σταθεροποιητών καθώς και περαιτέρω στοχευμένης υποστήριξης, εάν απαιτείται. Παράλληλα, οι αρχές θα πρέπει να εντείνουν τις μεταρρυθμίσεις του διαρθρωτικού και χρηματοπιστωτικού τομέα, δίνοντας προτεραιότητα σε εκείνες που ενθαρρύνουν την ταχεία, βιώσιμη ανακατανομή κεφαλαίου και εργασίας και την ανάπτυξη χωρίς αποκλεισμούς.
8. Η αποστολή προσέφερε ειδική υποστήριξη για τη διατήρηση φορολογικών διευκολύνσεων το 2022. Τα μέτρα που σχετίζονται με την πανδημία υποδηλώνουν πρωτογενές έλλειμμα περίπου 7¼ τοις εκατό του ΑΕΠ το 2021, ενώ μεγάλο μέρος της στήριξης ήταν προεφοδιασμένο πριν από τις εκταμιεύσεις NGEU σύμφωνα με προηγούμενες συστάσεις προσωπικού. Ενώ το βασικό πρωτογενές έλλειμμα για το 2022 αναμένεται να ανακάμψει στο 1% του ΑΕΠ, η υποκείμενη δημοσιονομική θέση, εξαιρουμένων των προσωρινών μέτρων COVID-19, παραμένει επεκτατική κατά περίπου 2% του ΑΕΠ. Από κυκλική οπτική γωνία, η υπόθεση για περαιτέρω τόνωση είναι αδύναμη δεδομένου του γρήγορου κλεισίματος του κενού εξόδου κάτω από τη βασική γραμμή, αλλά θα μπορούσε να συμβάλει στη μείωση των κινδύνων ουλής και να υποστηρίξει τη δημιουργία θέσεων εργασίας που αναμένεται να καθυστερήσει την ανάκτηση της παραγωγής.
9. Οι αρχές πρέπει να χρησιμοποιήσουν την πρόσθετη υποστήριξη για να ξεκινήσουν μια διαρκή βελτίωση του συνδυασμού δημοσιονομικής πολιτικής. Οι μειώσεις του συντελεστή φόρου εισοδήματος εταιρειών (CIT) και των προηγμένων πληρωμών CIT είναι ευπρόσδεκτες καθώς ενισχύουν τα επενδυτικά κίνητρα και διατηρούν σταθερή ρευστότητα. Ωστόσο, η αποστολή προέτρεψε την ίδια έμφαση στον μακροχρόνιο στόχο της βελτίωσης του συνδυασμού δαπανών του προϋπολογισμού. Βραχυπρόθεσμα, αυτό συνεπάγεται την αντιμετώπιση των κενών στο σύστημα Εγγυημένου Ελάχιστου Εισοδήματος, καθώς η υποστήριξη θα πρέπει να μεταβεί από τη διατήρηση θέσεων εργασίας σε στοχευμένη υποστήριξη εισοδήματος και επανενεργοποίηση εργαζομένων, καθώς και να αντιμετωπίσει τις ανεκπλήρωτες ανάγκες στην παροχή υγειονομικής περίθαλψης. Δεδομένου ότι αυτά τα μέτρα έχουν διαρθρωτικό δημοσιονομικό αντίκτυπο, θα πρέπει να αντισταθμιστούν με νέα ώθηση για τη δημιουργία μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής διευκόλυνσης, μεταξύ άλλων μέσω της διεύρυνσης της βάσης προσωπικού εισοδήματος, την αντιμετώπιση των κενών συμμόρφωσης με τον ΦΠΑ
10. Η αργή πρόοδος με την αποκατάσταση της υγείας του τραπεζικού τομέα πριν από την πανδημία αντικατοπτρίζει βαθιά θεσμικά και πολιτικά εμπόδια. Η χαμηλή κερδοφορία του πυρήνα, οι αγοραίες αξίες των NPE κάτω από τη λογιστική εκτίμηση και το χλιαρό ενδιαφέρον των επενδυτών, δεδομένου του κινδύνου αραίωσης από το υψηλό και αυξανόμενο μερίδιο των αναβαλλόμενων φορολογικών πιστώσεων (DTC) στο τραπεζικό κεφάλαιο εμπόδισαν τις ταχύτερες οργανικές λύσεις. Στο μέτωπο της πολιτικής, οι ελληνικές και ευρωπαϊκές αρχές βασίστηκαν στη χρηματοοικονομική τεχνική για τη μείωση των NPEs χωρίς να προκαλέσουν μετατροπή DTC ή υψηλό, εκ των προτέρων, φορολογικό κόστος, τηρώντας παράλληλα τους κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις σε επίπεδο ΕΕ.
11. Η στρατηγική τιτλοποίησης Hercules θα μπορούσε να επιτύχει ταχεία μείωση των NPEs υπό την προϋπόθεση ότι οι προσπάθειες συγκέντρωσης κεφαλαίων είναι επιτυχημένες. Η πανδημία θα μπορούσε να καθυστερήσει περαιτέρω την εξομάλυνση των ισολογισμών των τραπεζών, απαιτώντας μια προληπτική κυβερνητική προσέγγιση που θα υποστηρίζεται από μια ολοκληρωμένη ανάλυση κόστους-οφέλους όλων των διαθέσιμων επιλογών. Οι πρωταρχικοί στόχοι πρέπει να είναι η μείωση των κινδύνων του χρηματοπιστωτικού τομέα και η αποφυγή μιας παρατεταμένης και σιωπηρής οικονομικής ανάκαμψης χωρίς πίστωση. Από την άποψη αυτή, η αποστολή χαιρέτισε την επέκταση των πρόσθετων κυβερνητικών εγγυήσεων για τιτλοποιήσεις NPE («Hercules-II»), αλλά πρότεινε να δημιουργηθούν εφεδρικά σχέδια σε περίπτωση που οι νέες προσπάθειες συγκέντρωσης κεφαλαίων από τις τράπεζες είναι ανεπαρκείς και / ή υλοποιηθούν άλλοι κίνδυνοι εκτέλεσης. Καθώς η πρόταση της Τράπεζας της Ελλάδος για ίδρυση Εταιρείας Διαχείρισης Ενεργητικού (AMC) έχει καταργηθεί, η αποστολή ενθάρρυνε τις αρχές να συνεργαστούν με ευρωπαίους εταίρους για να βρουν μια λύση για την αδύναμη ποιότητα του τραπεζικού κεφαλαίου. Εν μέσω της αυξανόμενης διαφοροποίησης των τραπεζών, η αυτόνομη μετατροπή DTC θα μπορούσε να θεωρηθεί ως έσχατη λύση εάν επαναφέρει την εμπιστοσύνη των επενδυτών για τις τράπεζες που δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν πλήρως τα υπάρχοντα εργαλεία. Η αποστολή ενθάρρυνε επίσης τις αρχές να ολοκληρώσουν γρήγορα μια τροποποίηση νόμου DTC για να διασφαλίσουν ότι τα μέσα απορροφούν την απώλεια στην επίλυση. Η αποτελεσματική εφαρμογή και χρήση του νέου Κώδικα Αφερεγγυότητας, συμπεριλαμβανομένων και των υπηρεσιών, θα είναι κρίσιμης σημασίας για ουσιαστική επίλυση χρεών. η αυτόνομη μετατροπή DTC θα μπορούσε να θεωρηθεί ως έσχατη λύση εάν αποκαθιστά την εμπιστοσύνη των επενδυτών για τις τράπεζες που δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν πλήρως τα υπάρχοντα εργαλεία. Η αποστολή ενθάρρυνε επίσης τις αρχές να ολοκληρώσουν γρήγορα μια τροποποίηση νόμου DTC για να διασφαλίσουν ότι τα μέσα απορροφούν την απώλεια στην επίλυση. Η αποτελεσματική εφαρμογή και χρήση του νέου Κώδικα Αφερεγγυότητας, συμπεριλαμβανομένων και των υπηρεσιών, θα είναι κρίσιμης σημασίας για ουσιαστική επίλυση χρεών. Η αυτόνομη μετατροπή DTC θα μπορούσε να θεωρηθεί ως έσχατη λύση εάν αποκαθιστά την εμπιστοσύνη των επενδυτών για τις τράπεζες που δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν πλήρως τα υπάρχοντα εργαλεία. Η αποστολή ενθάρρυνε επίσης τις αρχές να ολοκληρώσουν γρήγορα μια τροποποίηση νόμου DTC για να διασφαλίσουν ότι τα μέσα απορροφούν την απώλεια στην επίλυση. Η αποτελεσματική εφαρμογή και χρήση του νέου Κώδικα Αφερεγγυότητας, συμπεριλαμβανομένων και των υπηρεσιών, θα είναι κρίσιμης σημασίας για ουσιαστική επίλυση χρεών.
12. Η υλοποίηση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων θα είναι ουσιαστική για την ελαχιστοποίηση των κινδύνων ουλών και την αξιοποίηση πόρων NGEU. Οι μεταρρυθμίσεις έχουν προχωρήσει σε αρκετούς τομείς και η διεύρυνση των εξωτερικών ανισορροπιών της Ελλάδας πέρυσι αντικατοπτρίζει κυρίως προσωρινούς παράγοντες που σχετίζονται με την πανδημία. Παρ ‘όλα αυτά, η αντιμετώπιση της υπερτίμησης της πραγματικής πραγματικής συναλλαγματικής ισοτιμίας και η ενίσχυση των προοπτικών σύγκλισης στην ευρωζώνη απαιτεί επιτάχυνση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που ενισχύουν την παραγωγικότητα, μειώνουν το μη μισθολογικό κόστος και κλείνουν το επενδυτικό κενό. Η βελτίωση του συνδυασμού φορολογικής πολιτικής θα συμβάλει στην επίτευξη των στόχων συμμετοχής του εργατικού δυναμικού των αρχών ενθαρρύνοντας τη συμμετοχή των γυναικών στην εργασία (ιδίως με τη χρηματοδότηση της παιδικής μέριμνας) και επενδύοντας στις προοπτικές των νέων και στους ηλικιωμένους εργαζομένους. Τα κεφάλαια NGEU έχουν τη δυνατότητα να υποστηρίξουν τη μετάβαση της Ελλάδας σε μια πλούσια σε θέσεις εργασίας, πιο δίκαιη, και πιο πράσινο μοντέλο ανάπτυξης με την προϋπόθεση ότι το δημόσιο πλαίσιο επενδύσεων έχει αναβαθμιστεί. Η αποστολή συνέστησε ότι η επικείμενη κωδικοποίηση της εργασίας θα πρέπει να ενισχύσει την ευελιξία της αγοράς εργασίας και ότι η προσαρμογή των ελάχιστων μισθών πρέπει να είναι συνετή. Η αποστολή ενθάρρυνε επίσης τις αρχές να εφαρμόσουν κατάλληλες διασφαλίσεις για να διασφαλίσουν τη διαφάνεια και την υπευθυνότητα των δαπανών έκτακτης ανάγκης που σχετίζονται με το COVID-19 και να προστατεύσουν την ανεξαρτησία και την αξιοπιστία της στατιστικής υπηρεσίας και του προσωπικού της, καταβάλλοντας κάθε δυνατή προσπάθεια για την τήρηση της «Δέσμευσης για εμπιστοσύνη Στατιστικές »που ενέκρινε η κυβέρνηση το 2012.
Η πρώτη προσπάθεια αποτίναξης του τουρκικού ζυγού από τους υποδουλωμένους Έλληνες πραγματοποιήθηκε πενήντα χρόνια πριν την ελληνική επανάσταση, το 1770. Τα Ορλωφικά, όπως έμεινε στην ιστορία η αποτυχημένη επανάσταση, υποκινήθηκε από τους Ρώσους και την τσαρίνα Αικατερίνη Β’.
Κατά τη διάρκεια των Ορλωφικών, σημειώθηκαν εξεγέρσεις σε διάφορα σημεία της χώρας, αλλά η Πελοπόννησος αναδείχθηκε ως το κέντρο των εξεγερμένων. Αυτή πλήρωσε και βαρύ φόρο αίματος. Η προετοιμασία της επανάστασης Kατά τη διάρκεια του Ρωσοτουρκικού πολέμου (1768-1774), η Αικατερίνη Β’ επιχείρησε να εξεγείρει τους χριστιανούς των Βαλκανίων, δίνοντας στον πόλεμο το χαρακτήρα σταυροφορίας κατά του ισλαμισμού. Σκοπός της ήταν οι επαναστάτες να προκαλέσουν αντιπερισπασμό στους Τούρκους, ώστε τα ρωσικά στρατεύματα να καταλάβουν βόρειες επαρχίες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Το σχέδιο για την επέμβαση του ρωσικού στόλου στην Ελλάδα υπέβαλαν στη φιλόδοξη αυτοκράτειρα της Ρωσίας, οι ευνοούμενοι και συνεργάτες της, αδελφοί Αλεξέι και Φιοντόρ Ορλώφ, από τους οποίους πήρε και το όνομά της η επανάσταση. Το 1768, οι δύο αδερφοί, πριν ξεκινήσουν οι πολεμικές επιχειρήσεις, εγκαταστάθηκαν στη Βενετία και άρχισαν να επικοινωνούν με τους Έλληνες που ζούσαν εκεί και τους πράκτορές τους, οι οποίοι πηγαινοέρχονταν στην Ήπειρο, στη Μακεδονία και στην Πελοπόννησο. Σύντομα, όμως έγιναν αντιληπτοί από τις ενετικές αρχές και αναγκάστηκαν να εγκατασταθούν στη Γένοβα, όπου αγόρασαν ένα πλοίο με 20 πυροβόλα. Τελικά, μετέφεραν το στρατηγείο τους στο δουκάτο της Τοσκάνης….
Στην Πελοπόννησο, βασικός υποκινητής της επανάστασης ορίστηκε ο στρατιωτικός Γεώργιος Παπαζώλης. Μόλις ανακοίνωσε τις προθέσεις των Ρώσων στους συντοπίτες του, εκείνοι δέχτηκαν με χαρά να ριχτούν στη μάχη, εκτός από τους Μανιάτες, που αρχικά στάθηκαν δύσπιστοι.
Στην Καλαμάτα, ο πλούσιος γαιοκτήμονας και έμπορος, Παναγιώτης Μπενάκης, ενθουσιασμένος από την προοπτική της απελευθέρωσης, κάλεσε στον πύργο του προύχοντες και κληρικούς και υπέγραψαν έγγραφο, με το οποίο υπόσχονταν να ξεσηκώσουν πάνω από 100.000 Έλληνες, μόλις θα εμφανίζονταν τα ρωσικά πλοία στις ακτές του Μοριά. Οι Μανιάτες, αν και είχαν πληροφορηθεί από ανθρώπους τους στην Ιταλία ότι οι υποσχέσεις του Παπαζώλη ήταν χωρίς αντίκρισμα, υποσχέθηκαν ότι θα βοηθούσαν, με μοναδικό όρο οι ρωσικές δυνάμεις να μην είναι λιγότερες από 10.000 άνδρες. Παράλληλα, κληρικοί και πρόκριτοι ανέλαβαν να ξεσηκώσουν τον πληθυσμό και αν τον έχουν σε επαναστατική ετοιμότητα.
Στα μέσα του 1769 ο ρωσικός στόλος που θα κατερχόταν στη Μεσόγειο ήταν έτοιμος. Στα τέλη του Ιουλίου 1769, άρχισε η αποστολή της πρώτης ρωσικής ναυτικής μοίρας στο Αιγαίο, με διοικητή τον ναύαρχο Γκριγκόρι Σπιρίντοφ και τον Άγγλο αξιωματικό Γκρέιγ. Χρέη τοποτηρητή του στόλου είχε ο Μυκονιάτης πλοίαρχος Αντώνιος Ψαρός. Λίγο αργότερα ξεκίνησε από τη Βαλτική δεύτερη ρωσική μοίρα.
Στις 17 Φεβρουαρίου 1770, έφτασε ο Φιόντορ Ορλώφ στο Οίτυλο της Μάνης και κήρυξε την επανάσταση. Οι επαναστάτες συγκρότησαν αμέσως δύο λεγεώνες (συνολικά περίπου 1.450 άνδρες) και την 1η Μαρτίου άρχισε η πολιορκία της Κορώνης. Ωστόσο, η ρωσική δύναμη, με μόλις 4.000 άνδρες, ήταν ανεπαρκέστατη για την επίτευξη του σκοπού.
Αρχικά, η επανάσταση φαινόταν πως θα κέρδιζε. Οι δυνάμεις των Μανιατών και των Ρώσων κυρίευσαν τον Μυστρά και σχηματίστηκε ο πρώτος πυρήνας ελληνικής προσωρινής κυβέρνησης με επικεφαλής τον Αντώνιο Ψαρρό. Η εξέγερση γενικεύτηκε και σε άλλες επαρχίες της Πελοποννήσου, από την Κορινθία μέχρι την Αχαΐα, αλλά και σε άλλα μέρη της χώρας, όπως την Κρήτη, την Ήπειρο και το Μεσολόγγι.
Παρά τη φαινομενική επιτυχία, σύντομα οι δυνάμεις των επαναστατημένων αποδείχθηκαν λίγες ενώ λέγεται πως αρκετές από τις «απελευθερωτικές» επιχειρήσεις κατέληξαν σε άγριες λεηλασίες και σφαγές αμάχων. Το τέλος των Ορλωφικών σήμανε οριστικά με την πολιορκία της Τριπολιτσάς, στις 29 Μαρτίου 1770, όπου ισχυρές δυνάμεις Τουρκαλβανών κατέσφαξαν τους εξεγερμένους. Την αποτυχία της Τριπολιτσάς αντιστάθμισε για λίγο η κατάληψη του Ναυαρίνου από τους Ρώσους, στις 10 Απριλίου και η άφιξη του Αλεξέι Ορλώφ. Αλλά η αποτυχία των επαναστατών στο στενό του Ριζόμυλου, στον Μελίπυργο και κυρίως στην Μεθώνη οδήγησε στο άδοξο τέλος της επανάστασης. Το Ναυαρίνο εγκαταλείφθηκε στις 26 Μαρτίου 1770. Αν και η επανάσταση απέτυχε, οι αδερφοί Ορλώφ δεν μπορούσαν να επιστρέψουν στη Ρωσία «με άδεια χέρια». Πόσο μάλλον να ανακοινώσουν στη φιλόδοξη αυτοκράτειρα την παταγώδη αποτυχία τους. Έτσι, άρχισαν τη συστηματική καταδίωξη του τουρκικού στόλου στο Αιγαίο, η οποία κατέληξε στη νικηφόρα για τους Ρώσους Ναυμαχία του Τσεσμέ, στις 4 Ιουλίου 1770. Η ήττα των Τούρκων αποτέλεσε μία από τις σοβαρότερες ναυτικές καταστροφές της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Ωστόσο, οι Ορλώφ δεν κατόρθωσαν να περάσουν τα Δαρδανέλια και εγκαταστάθηκαν στο λιμάνι της Νάουσας στην Πάρο, όπου έμειναν άπρακτοι έως την υπογραφή της συνθήκης Κιουτσούκ-Καϊναρτζή, το 1774, η οποία αποκαθιστούσε την ειρήνη στο Αιγαίο. Αμέσως μετά την αποχώρηση των Ρώσων, μέλη της οθωμανικής κυβέρνησης πρότειναν την γενική σφαγή των Ελλήνων, αδιακρίτως φύλου κι ηλικίας. Όλοι συμφώνησαν, εκτός από τον αρχιναύαρχο Χασάν Τζεζαϊρλή, ο οποίος ανέτρεψε την απόφαση με το αποστομωτικό επιχείρημα «Εάν φονευθώσιν όλοι οι Έλληνες, ποίος θα πληρώνη το χαράτσι;«. Έτσι ακυρώθηκε μια γενοκτονία. Ο τούρκος ναύαρχος ανέλαβενα τιμωρήσει τα νησιά που είχαν σηλώει στα πλοία τους ρωσική σημαία. Όμως έδειξε επιείκεια και τα αντίποινα ήταν περιορισμένα. Στην Πελοπόννησο όμως οι τουρκαλαβανοί ήταν ανεξέλεγκτοι. Βίαζαν, έσφαζαν, πουλούσαν τους κατοίκους σε σκλαβοπάζαρα και εβαζαν τους προκρίτους να υπογράφουν ομολογίες. Εννιά χρόνια ουσιαστικά κυριαρχούσαν στην περιοχή και στο Αίγιο έσφαξαν τους πάντες ενώ πολλές περιοχές ερημώθηκαν. Περίπου είκοσι χιλιάδες έγιναν σκλάβοι και οι κάτοικοι περιέγραφαν του Αλβανούς σαν πανούκλα. Αν και η υψηλή Πύλη τους ζήτησε να αποχωρήσουν, την έγραφαν στα παλιά τους τα τσαρούχια, ώσπου ο αρχιναύαρχος Χασάν Τζεζαϊρλή, ανέλαβε να τους εξοντώσει. Αυτό έγινε στην Τρίπολη με τη συνδρομή τριών χιλιάδων ελλήνων κλεφτών. Ειδικά ο πατέρας του Κολοκοτρώνη ο Κωνσταντίνος, τους απέκλεισε το δρόμο της υποχώρησης στα Τρίκορφα. Ήταν από τους λίγους που συνεργάστηκαν με τον Χασάν αλλά δεν τον προσκύνησαν. Ο Χασάν έστησε στην Τρίπολη πυραμίδα με 4000 κεφάλια αλβανών.
Ένα χρόνο μετά εξόντωσε τους κλέφτες. Τότε δολοφονήθηκε ο Κωνσταντίνος Κολοκοτρώνης και τα αδέλφια του Αποστόλης και Γεώργιος. Σώθηκε το δεκάχρονο παιδί του Κωνσταντίνου, ο Θοδωράκης, που όταν μεγάλωσε δεν ξέχασε ποτέ το μάθημα των Ορλωφικών. Αν η Ελλάδα λευτερωνόταν θα το κατάφερνε μόνη της.
Μετά την ήττα στα Ορλωφικά, δημιουργήθηκε ένα μεγάλο κύμα μετανάστευσης Ελλήνων στη Ρωσία. Αρκετοί από αυτούς εντάχθηκαν στον ρωσικό στρατό και σχημάτισαν στρατιωτικά σώματα, τα οποία έδρασαν κυρίως στην Κριμαία. Ένα από αυτά ήταν το Ελληνικό Σύνταγμα Πεζικού, το οποίο συνέβαλε στην οριστική εκδίωξη των Οθωμανών από την περιοχή και κατέστειλε την εξέγερση των Τατάρων (1777-1778).
