01 Φεβ 2026

Μήνας: Ιούνιος 2021

  • Τι ζητάει το ΔΝΤ: Συντάξεις, μισθοί, ανεργία, τράπεζες στο επίκεντρο- Ολόκληρη η έκθεση

    Τι ζητάει το ΔΝΤ: Συντάξεις, μισθοί, ανεργία, τράπεζες στο επίκεντρο- Ολόκληρη η έκθεση

    Σύμφωνα με όσα αποτυπώνονται στην έκθεση του ΔΝΤ, αναφορικά με την ελληνική οικονομία, εντοπίζονται «ουσιαστικές αβεβαιότητες και πτωτικά ρίσκα» που σχετίζονται με την πανδημία τα οποία «συνεχίζουν να επισκιάζουν τις προοπτικές».

    Παράλληλα, το ΔΝΤ, δηλώνει αδυναμία αξιολόγησης της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας του χρέους, ενώ «συστήνεται» μείωση στις συντάξεις.

    Για το Δημόσιο, το ΔΝΤ βλέπει το μισθολογικό κονδύλι να επανέρχεται στα προ κρίσης επίπεδα ενώ στην ίδια έκθεση επισημαίνεται ότι οι κρατικές επιχειρήσεις συνεχίζουν να αποτελούν διαρροή πόρων για τον προϋπολογισμό. Επισημαίνεται μάλιστα ότι από τις δύο αυτές πηγές μπορούν να προκύψει σημαντική εξοικονόμηση δαπανών.

    Παράλληλα το ΔΝΤ προβλέπει ανάπτυξη μόλις 3,3% για την ελληνική οικονομία για φέτος όταν η ελληνική κυβέρνηση κάνει λόγο για 3,6%.

    Εισαγωγικά το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αναφέρει σχετικά με την έκθεση για την πορεία της ελληνικής οικονομίας , τα κάτωθι. Σημειώνεται πως η δημοσίευση της έκθεσης έχει την συναίνεση των ελληνικών αρχών:

    Μια καταληκτική δήλωση περιγράφει τα προκαταρκτικά ευρήματα του προσωπικού του ΔΝΤ στο τέλος μιας επίσημης επίσκεψης προσωπικού (ή «αποστολή»), στις περισσότερες περιπτώσεις σε μια χώρα μέλος. Οι αποστολές πραγματοποιούνται στο πλαίσιο τακτικών (συνήθως ετήσιων) διαβουλεύσεων σύμφωνα με το άρθρο IV των άρθρων συμφωνίας του ΔΝΤ, στο πλαίσιο αίτησης για χρήση πόρων του ΔΝΤ (δανεισμός από το ΔΝΤ), στο πλαίσιο συζητήσεων προγραμμάτων που παρακολουθούνται από το προσωπικό, ή ως μέρος του λοιπού προσωπικού, παρακολούθηση των οικονομικών εξελίξεων.

    Οι αρχές έχουν συναινέσει στη δημοσίευση αυτής της δήλωσης. Οι απόψεις που εκφράζονται σε αυτήν τη δήλωση είναι αυτές του προσωπικού του ΔΝΤ και δεν αντιπροσωπεύουν απαραίτητα τις απόψεις της εκτελεστικής επιτροπής του ΔΝΤ. Με βάση τα προκαταρκτικά πορίσματα αυτής της αποστολής, το προσωπικό θα προετοιμάσει μια έκθεση που, με την επιφύλαξη έγκρισης από τη διοίκηση, θα παρουσιαστεί στο Εκτελεστικό Συμβούλιο του ΔΝΤ για συζήτηση και λήψη απόφασης.

    Oι βασικές πτυχές της έκθεσης του ΔΝΤ:

    1. Η αντίδραση της κυβέρνησης στην πανδημία ήταν γρήγορη και προληπτική. Η Ελλάδα εισήλθε στην πανδημία με μια ημιτελή ανάκαμψη, αλλά η χώρα έχει επιδείξει ανθεκτικότητα στην αντιμετώπιση του COVID-19. Η οικονομία συρρικνώθηκε κατά 8,2% το 2020, καλύτερα από το αναμενόμενο, δεδομένης της μεγάλης εξάρτησης της Ελλάδας από τον τουρισμό και τις προϋπάρχουσες ευπάθειες. Η κυβέρνηση παρείχε ένα από τα μεγαλύτερα δημοσιονομικά κίνητρα στην ευρωζώνη, τα οποία εμπόδισαν την αύξηση της εταιρικής δυσχέρειας και κράτησαν τους εργαζόμενους προσκολλημένους στην αγορά εργασίας, αν και οι νέοι και μερικής απασχόλησης παρουσίασαν απότομη πτώση της απασχόλησης. Η εποπτεία και η διευκόλυνση της ΕΚΤ προστάτευαν τον τραπεζικό τομέα και διατήρησαν τις χρηματοοικονομικές συνθήκες ιδιαίτερα υποστηρικτικές.

    2. Η οικονομία αναμένεται να ανακάμψει το 2021-22. Οι επενδύσεις μέσω της νέας γενιάς ΕΕ (NGEU) επιχορηγούν χρηματοδότηση, η πενταπλή κατανάλωση που χρηματοδοτείται από την ανάληψη καταθέσεων και η επανάληψη του τουρισμού αναμένεται να είναι οι βασικοί παράγοντες της ανάκαμψης, με την ανάπτυξη να εκτιμάται στο 3,3% φέτος, να επιταχυνθεί στο 5,4% το 2022. Η μόνιμη απώλεια παραγωγής από την πανδημία («ουλές») προβλέπεται να φθάσει το 3%, υποδηλώνοντας ότι οι πολιτικές προσπάθειες πρέπει να επικεντρωθούν στη διευκόλυνση τόσο της διευθέτησης χρέους όσο και της ανακατανομής πόρων.

    3. Οι σημαντικές αβεβαιότητες και οι αρνητικοί κίνδυνοι συνεχίζουν να θολώνουν τις προοπτικές. Ενώ ο πλήρης εμβολιασμός προχωρά με ρυθμό πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (σ.σ αυτή η διαπίστωση προκύπτει προφανώς από τα στοιχεία που έδωσαν οι ελληνικές αρχές, παρότι δεν επιβεβαιώνονται από τους σχετικούς ευρωπαϊκούς πίνακες), μια πιο παρατεταμένη πανδημία θα προσθέσει σημαντικούς μειονεκτικούς κινδύνους σε όλους τους τομείς της οικονομίας. Επιπλέον, η αβέβαιη έκταση των μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων που σχετίζονται με την πανδημία θα μπορούσε να επηρεάσει τα σχέδια τιτλοποίησης των τραπεζών και να περιορίσει την αύξηση των πιστώσεων. Άλλοι κίνδυνοι περιλαμβάνουν την ασθενέστερη από την αναμενόμενη απορρόφηση της χρηματοδότησης NGEU, ενώ στην εξωτερική πλευρά, οι βασικοί κίνδυνοι περιλαμβάνουν την αντιστροφή των παγκόσμιων προσαρμοστικών χρηματοοικονομικών συνθηκών και την εκδήλωση γεωπολιτικών κινδύνων.

    4. Οι ανοδικοί κίνδυνοι για την ανάπτυξη οφείλονται κυρίως στην πλήρη εκτέλεση των σχεδίων του Ταμείου Ανάκτησης και Ανθεκτικότητας (RRF). Η στρατηγική θα μπορούσε να ξεκλειδώσει συνεργίες που θα αντιμετώπιζαν πολλές προκλήσεις. Οι υψηλότερες επενδύσεις, οι οικονομίες κλίμακας από μεγαλύτερο μέγεθος επιχείρησης και ο αυξημένος προσανατολισμός των εξαγωγών θα κρατούσαν υπό έλεγχο το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών και μαζί με την ατζέντα διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων των RRF θα αυξήσουν την αύξηση της παραγωγικότητας, θα μετακινήσουν τη χώρα σε βαθμό επένδυσης και θα διατηρήσουν τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα του χρέους. Η επέκταση της παραγωγής, οι χαμηλότεροι φορολογικοί συντελεστές και η ψηφιοποίηση θα διευρύνουν τη φορολογική βάση και θα αποφύγουν τις επιπτώσεις των “γκρεμών” όταν στεγνώσει η χρηματοδότηση της NGEU. Οι αυξημένες ευκαιρίες δανεισμού θα υποστηρίξουν τα περιθώρια επιτοκίου και οι μειωμένοι δείκτες NPE θα επιτρέψουν στις τράπεζες να βελτιώσουν την ποιότητα του τραπεζικού κεφαλαίου οργανικά. Παρόλο που ένας τέτοιος ενάρετος κύκλος δεν μπορεί να αποκλειστεί, κατά την άποψη της αποστολής υπόκειται σε σημαντικούς κινδύνους εκτέλεσης.

    5. Τα επίπεδα δημόσιου χρέους αναμένεται να μειωθούν μεσοπρόθεσμα, και οι ακαθάριστες ανάγκες χρηματοδότησης και η ικανότητα αποπληρωμής του ΔΝΤ παραμένουν επαρκείς υπό διάφορους αρνητικούς κινδύνους. Μετά από μια ανοδική πορεία το 2020, το δημόσιο χρέος της Ελλάδας αναμένεται να κορυφωθεί το 2021 και να μειωθεί σταδιακά μεσοπρόθεσμα, αν και παραμένει σε υψηλότερα επίπεδα από τα προβλεπόμενα πριν από την πανδημία. Το δημόσιο χρέος της Ελλάδας παραμένει βιώσιμο μεσοπρόθεσμα, βασισμένο στην αρνητική διαφορά επιτοκίου-ανάπτυξης και σταδιακή επιστροφή στα πρωτογενή πλεονάσματα. Το μεγάλο αποθεματικό της κυβέρνησης (σ.σ “μαξιλάρι”) και η διαχείριση της ενεργητικής ευθύνης μειώνουν περαιτέρω τους κινδύνους αναχρηματοδότησης, ενώ η ικανότητα της Ελλάδας να εξυπηρετεί το χρέος της υπό σοβαρό σοκ εξαρτάται από τη συνεχιζόμενη περιφερειακή υποστήριξη.

    Greece May Not Be as Rich as It Looks - The New York Times

    6. Η αβεβαιότητα είναι πολύ υψηλή για να επιτευχθεί οριστική αξιολόγηση της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας του χρέους. Ενώ ένα εφικτό σύνολο πολιτικών και τροχιών επιτοκίων θα μπορούσε να προσφέρει βιώσιμη δυναμική χρέους μακροπρόθεσμα, εναλλακτικά σενάρια υποδηλώνουν ότι η αβεβαιότητα σχετικά με το μακροπρόθεσμο ουδέτερο επιτόκιο και τα ασφάλιστρα κινδύνου είναι πολύ υψηλή για να καταλήξει σε σταθερό συμπέρασμα. Αυτό σηματοδοτεί μια απόκλιση από το προηγούμενο μακροπρόθεσμο DSA του προσωπικού, που δημοσιεύθηκε το 2018, το οποίο αναγνώρισε επίσης μεγάλη αβεβαιότητα, αλλά εντούτοις κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η βιωσιμότητα του δημόσιου χρέους δεν διασφαλίστηκε με μια ρεαλιστική σειρά μακροοικονομικών παραδοχών. Ενώ οι ανησυχίες σχετικά με την ικανότητα της Ελλάδας να διατηρήσει υψηλούς στόχους πρωτογενούς πλεονάσματος έχουν βαθύνει ενόψει της πανδημίας και παραμένει αβεβαιότητα σχετικά με την πιθανή πορεία ανάπτυξης, Αυτά αντισταθμίζονται περισσότερο από τη σημαντική μείωση του επιτοκίου χωρίς κίνδυνο και την πολύ έντονη συμπίεση των spread των ελληνικών ομολόγων. Αυτό αποδίδει την συμπίεση που ξεκίνησε πριν από την πανδημία και συνεχίστηκε μετά την ανάπτυξη πακέτων οικονομικής και χρηματοοικονομικής στήριξης σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ωστόσο, η αβεβαιότητα σχετικά με το εάν μπορούν να διατηρηθούν στο μέλλον αρκετά χαμηλά επιτόκια στην αγορά, εν μέσω μιας άνευ προηγουμένου μετάβασης από την επίσημη στη χρηματοδότηση της αγοράς είναι ο βασικός παράγοντας για την επικαιροποιημένη αξιολόγηση της αποστολής.

    7. Συζητήσεις πολιτικής που επικεντρώθηκαν στην πρόληψη των οικονομικών ουλών και στην ανάπτυξη μιας χωρίς αποκλεισμούς ανάκαμψης, γεφυρώνοντας τη μετάβαση από τις σωστές γραμμές σε επενδύσεις που χρηματοδοτούνται από τα κεφάλαια NGEU . Η αποστολή τόνισε ότι η βραχυπρόθεσμη εστίαση πρέπει να είναι στα αποτελέσματα της υγείας και ότι οι μεσοπρόθεσμοι στόχοι δημοσιονομικής βιωσιμότητας δεν θα πρέπει να επιτευχθούν σε βάρος της ανάπτυξης, ιδίως λαμβάνοντας υπόψη τον αντίκτυπο δύο κρίσεων στη νεολαία που βιώνει υψηλά ποσοστά ανεργίας. Οποιαδήποτε υλοποίηση αρνητικών κινδύνων θα πρέπει να διευθετείται μέσω αυτόματων σταθεροποιητών καθώς και περαιτέρω στοχευμένης υποστήριξης, εάν απαιτείται. Παράλληλα, οι αρχές θα πρέπει να εντείνουν τις μεταρρυθμίσεις του διαρθρωτικού και χρηματοπιστωτικού τομέα, δίνοντας προτεραιότητα σε εκείνες που ενθαρρύνουν την ταχεία, βιώσιμη ανακατανομή κεφαλαίου και εργασίας και την ανάπτυξη χωρίς αποκλεισμούς.

    8. Η αποστολή προσέφερε ειδική υποστήριξη για τη διατήρηση φορολογικών διευκολύνσεων το 2022. Τα μέτρα που σχετίζονται με την πανδημία υποδηλώνουν πρωτογενές έλλειμμα περίπου 7¼ τοις εκατό του ΑΕΠ το 2021, ενώ μεγάλο μέρος της στήριξης ήταν προεφοδιασμένο πριν από τις εκταμιεύσεις NGEU σύμφωνα με προηγούμενες συστάσεις προσωπικού. Ενώ το βασικό πρωτογενές έλλειμμα για το 2022 αναμένεται να ανακάμψει στο 1% του ΑΕΠ, η υποκείμενη δημοσιονομική θέση, εξαιρουμένων των προσωρινών μέτρων COVID-19, παραμένει επεκτατική κατά περίπου 2% του ΑΕΠ. Από κυκλική οπτική γωνία, η υπόθεση για περαιτέρω τόνωση είναι αδύναμη δεδομένου του γρήγορου κλεισίματος του κενού εξόδου κάτω από τη βασική γραμμή, αλλά θα μπορούσε να συμβάλει στη μείωση των κινδύνων ουλής και να υποστηρίξει τη δημιουργία θέσεων εργασίας που αναμένεται να καθυστερήσει την ανάκτηση της παραγωγής.

    9. Οι αρχές πρέπει να χρησιμοποιήσουν την πρόσθετη υποστήριξη για να ξεκινήσουν μια διαρκή βελτίωση του συνδυασμού δημοσιονομικής πολιτικής. Οι μειώσεις του συντελεστή φόρου εισοδήματος εταιρειών (CIT) και των προηγμένων πληρωμών CIT είναι ευπρόσδεκτες καθώς ενισχύουν τα επενδυτικά κίνητρα και διατηρούν σταθερή ρευστότητα. Ωστόσο, η αποστολή προέτρεψε την ίδια έμφαση στον μακροχρόνιο στόχο της βελτίωσης του συνδυασμού δαπανών του προϋπολογισμού. Βραχυπρόθεσμα, αυτό συνεπάγεται την αντιμετώπιση των κενών στο σύστημα Εγγυημένου Ελάχιστου Εισοδήματος, καθώς η υποστήριξη θα πρέπει να μεταβεί από τη διατήρηση θέσεων εργασίας σε στοχευμένη υποστήριξη εισοδήματος και επανενεργοποίηση εργαζομένων, καθώς και να αντιμετωπίσει τις ανεκπλήρωτες ανάγκες στην παροχή υγειονομικής περίθαλψης. Δεδομένου ότι αυτά τα μέτρα έχουν διαρθρωτικό δημοσιονομικό αντίκτυπο, θα πρέπει να αντισταθμιστούν με νέα ώθηση για τη δημιουργία μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής διευκόλυνσης, μεταξύ άλλων μέσω της διεύρυνσης της βάσης προσωπικού εισοδήματος, την αντιμετώπιση των κενών συμμόρφωσης με τον ΦΠΑ

    10. Η αργή πρόοδος με την αποκατάσταση της υγείας του τραπεζικού τομέα πριν από την πανδημία αντικατοπτρίζει βαθιά θεσμικά και πολιτικά εμπόδια. Η χαμηλή κερδοφορία του πυρήνα, οι αγοραίες αξίες των NPE κάτω από τη λογιστική εκτίμηση και το χλιαρό ενδιαφέρον των επενδυτών, δεδομένου του κινδύνου αραίωσης από το υψηλό και αυξανόμενο μερίδιο των αναβαλλόμενων φορολογικών πιστώσεων (DTC) στο τραπεζικό κεφάλαιο εμπόδισαν τις ταχύτερες οργανικές λύσεις. Στο μέτωπο της πολιτικής, οι ελληνικές και ευρωπαϊκές αρχές βασίστηκαν στη χρηματοοικονομική τεχνική για τη μείωση των NPEs χωρίς να προκαλέσουν μετατροπή DTC ή υψηλό, εκ των προτέρων, φορολογικό κόστος, τηρώντας παράλληλα τους κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις σε επίπεδο ΕΕ.

    11. Η στρατηγική τιτλοποίησης Hercules θα μπορούσε να επιτύχει ταχεία μείωση των NPEs υπό την προϋπόθεση ότι οι προσπάθειες συγκέντρωσης κεφαλαίων είναι επιτυχημένες. Η πανδημία θα μπορούσε να καθυστερήσει περαιτέρω την εξομάλυνση των ισολογισμών των τραπεζών, απαιτώντας μια προληπτική κυβερνητική προσέγγιση που θα υποστηρίζεται από μια ολοκληρωμένη ανάλυση κόστους-οφέλους όλων των διαθέσιμων επιλογών. Οι πρωταρχικοί στόχοι πρέπει να είναι η μείωση των κινδύνων του χρηματοπιστωτικού τομέα και η αποφυγή μιας παρατεταμένης και σιωπηρής οικονομικής ανάκαμψης χωρίς πίστωση. Από την άποψη αυτή, η αποστολή χαιρέτισε την επέκταση των πρόσθετων κυβερνητικών εγγυήσεων για τιτλοποιήσεις NPE («Hercules-II»), αλλά πρότεινε να δημιουργηθούν εφεδρικά σχέδια σε περίπτωση που οι νέες προσπάθειες συγκέντρωσης κεφαλαίων από τις τράπεζες είναι ανεπαρκείς και / ή υλοποιηθούν άλλοι κίνδυνοι εκτέλεσης. Καθώς η πρόταση της Τράπεζας της Ελλάδος για ίδρυση Εταιρείας Διαχείρισης Ενεργητικού (AMC) έχει καταργηθεί, η αποστολή ενθάρρυνε τις αρχές να συνεργαστούν με ευρωπαίους εταίρους για να βρουν μια λύση για την αδύναμη ποιότητα του τραπεζικού κεφαλαίου. Εν μέσω της αυξανόμενης διαφοροποίησης των τραπεζών, η αυτόνομη μετατροπή DTC θα μπορούσε να θεωρηθεί ως έσχατη λύση εάν επαναφέρει την εμπιστοσύνη των επενδυτών για τις τράπεζες που δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν πλήρως τα υπάρχοντα εργαλεία. Η αποστολή ενθάρρυνε επίσης τις αρχές να ολοκληρώσουν γρήγορα μια τροποποίηση νόμου DTC για να διασφαλίσουν ότι τα μέσα απορροφούν την απώλεια στην επίλυση. Η αποτελεσματική εφαρμογή και χρήση του νέου Κώδικα Αφερεγγυότητας, συμπεριλαμβανομένων και των υπηρεσιών, θα είναι κρίσιμης σημασίας για ουσιαστική επίλυση χρεών. η αυτόνομη μετατροπή DTC θα μπορούσε να θεωρηθεί ως έσχατη λύση εάν αποκαθιστά την εμπιστοσύνη των επενδυτών για τις τράπεζες που δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν πλήρως τα υπάρχοντα εργαλεία. Η αποστολή ενθάρρυνε επίσης τις αρχές να ολοκληρώσουν γρήγορα μια τροποποίηση νόμου DTC για να διασφαλίσουν ότι τα μέσα απορροφούν την απώλεια στην επίλυση. Η αποτελεσματική εφαρμογή και χρήση του νέου Κώδικα Αφερεγγυότητας, συμπεριλαμβανομένων και των υπηρεσιών, θα είναι κρίσιμης σημασίας για ουσιαστική επίλυση χρεών. Η αυτόνομη μετατροπή DTC θα μπορούσε να θεωρηθεί ως έσχατη λύση εάν αποκαθιστά την εμπιστοσύνη των επενδυτών για τις τράπεζες που δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν πλήρως τα υπάρχοντα εργαλεία. Η αποστολή ενθάρρυνε επίσης τις αρχές να ολοκληρώσουν γρήγορα μια τροποποίηση νόμου DTC για να διασφαλίσουν ότι τα μέσα απορροφούν την απώλεια στην επίλυση. Η αποτελεσματική εφαρμογή και χρήση του νέου Κώδικα Αφερεγγυότητας, συμπεριλαμβανομένων και των υπηρεσιών, θα είναι κρίσιμης σημασίας για ουσιαστική επίλυση χρεών.

    12. Η υλοποίηση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων θα είναι ουσιαστική για την ελαχιστοποίηση των κινδύνων ουλών και την αξιοποίηση πόρων NGEU. Οι μεταρρυθμίσεις έχουν προχωρήσει σε αρκετούς τομείς και η διεύρυνση των εξωτερικών ανισορροπιών της Ελλάδας πέρυσι αντικατοπτρίζει κυρίως προσωρινούς παράγοντες που σχετίζονται με την πανδημία. Παρ ‘όλα αυτά, η αντιμετώπιση της υπερτίμησης της πραγματικής πραγματικής συναλλαγματικής ισοτιμίας και η ενίσχυση των προοπτικών σύγκλισης στην ευρωζώνη απαιτεί επιτάχυνση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που ενισχύουν την παραγωγικότητα, μειώνουν το μη μισθολογικό κόστος και κλείνουν το επενδυτικό κενό. Η βελτίωση του συνδυασμού φορολογικής πολιτικής θα συμβάλει στην επίτευξη των στόχων συμμετοχής του εργατικού δυναμικού των αρχών ενθαρρύνοντας τη συμμετοχή των γυναικών στην εργασία (ιδίως με τη χρηματοδότηση της παιδικής μέριμνας) και επενδύοντας στις προοπτικές των νέων και στους ηλικιωμένους εργαζομένους. Τα κεφάλαια NGEU έχουν τη δυνατότητα να υποστηρίξουν τη μετάβαση της Ελλάδας σε μια πλούσια σε θέσεις εργασίας, πιο δίκαιη, και πιο πράσινο μοντέλο ανάπτυξης με την προϋπόθεση ότι το δημόσιο πλαίσιο επενδύσεων έχει αναβαθμιστεί. Η αποστολή συνέστησε ότι η επικείμενη κωδικοποίηση της εργασίας θα πρέπει να ενισχύσει την ευελιξία της αγοράς εργασίας και ότι η προσαρμογή των ελάχιστων μισθών πρέπει να είναι συνετή. Η αποστολή ενθάρρυνε επίσης τις αρχές να εφαρμόσουν κατάλληλες διασφαλίσεις για να διασφαλίσουν τη διαφάνεια και την υπευθυνότητα των δαπανών έκτακτης ανάγκης που σχετίζονται με το COVID-19 και να προστατεύσουν την ανεξαρτησία και την αξιοπιστία της στατιστικής υπηρεσίας και του προσωπικού της, καταβάλλοντας κάθε δυνατή προσπάθεια για την τήρηση της «Δέσμευσης για εμπιστοσύνη Στατιστικές »που ενέκρινε η κυβέρνηση το 2012.

  • Ορλωφικά: Η τύχη των Πελοποννησίων μετά την αποτυχημένη επανάσταση που υποκίνησαν οι Ρώσοι…

    Ορλωφικά: Η τύχη των Πελοποννησίων μετά την αποτυχημένη επανάσταση που υποκίνησαν οι Ρώσοι…

    Η πρώτη προσπάθεια αποτίναξης του τουρκικού ζυγού από τους υποδουλωμένους Έλληνες πραγματοποιήθηκε πενήντα χρόνια πριν την ελληνική επανάσταση, το 1770. Τα Ορλωφικά, όπως έμεινε στην ιστορία η αποτυχημένη επανάσταση, υποκινήθηκε από τους Ρώσους και την τσαρίνα Αικατερίνη Β’.

    Κατά τη διάρκεια των Ορλωφικών, σημειώθηκαν εξεγέρσεις σε διάφορα σημεία της χώρας, αλλά η Πελοπόννησος αναδείχθηκε ως το κέντρο των εξεγερμένων. Αυτή πλήρωσε και βαρύ φόρο αίματος. Η προετοιμασία της επανάστασης Kατά τη διάρκεια του Ρωσοτουρκικού πολέμου (1768-1774), η Αικατερίνη Β’ επιχείρησε να εξεγείρει τους χριστιανούς των Βαλκανίων, δίνοντας στον πόλεμο το χαρακτήρα σταυροφορίας κατά του ισλαμισμού. Σκοπός της ήταν οι επαναστάτες να προκαλέσουν αντιπερισπασμό στους Τούρκους, ώστε τα ρωσικά στρατεύματα να καταλάβουν βόρειες επαρχίες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

    Το σχέδιο για την επέμβαση του ρωσικού στόλου στην Ελλάδα υπέβαλαν στη φιλόδοξη αυτοκράτειρα της Ρωσίας, οι ευνοούμενοι και συνεργάτες της, αδελφοί Αλεξέι και Φιοντόρ Ορλώφ, από τους οποίους πήρε και το όνομά της η επανάσταση.
    Το 1768, οι δύο αδερφοί, πριν ξεκινήσουν οι πολεμικές επιχειρήσεις, εγκαταστάθηκαν στη Βενετία και άρχισαν να επικοινωνούν με τους Έλληνες που ζούσαν εκεί και τους πράκτορές τους, οι οποίοι πηγαινοέρχονταν στην Ήπειρο, στη Μακεδονία και στην Πελοπόννησο. Σύντομα, όμως έγιναν αντιληπτοί από τις ενετικές αρχές και αναγκάστηκαν να εγκατασταθούν στη Γένοβα, όπου αγόρασαν ένα πλοίο με 20 πυροβόλα. Τελικά, μετέφεραν το στρατηγείο τους στο δουκάτο της Τοσκάνης….

    Στην Πελοπόννησο, βασικός υποκινητής της επανάστασης ορίστηκε ο στρατιωτικός Γεώργιος Παπαζώλης. Μόλις ανακοίνωσε τις προθέσεις των Ρώσων στους συντοπίτες του, εκείνοι δέχτηκαν με χαρά να ριχτούν στη μάχη, εκτός από τους Μανιάτες, που αρχικά στάθηκαν δύσπιστοι.

    Στην Καλαμάτα, ο πλούσιος γαιοκτήμονας και έμπορος, Παναγιώτης Μπενάκης, ενθουσιασμένος από την προοπτική της απελευθέρωσης, κάλεσε στον πύργο του προύχοντες και κληρικούς και υπέγραψαν έγγραφο, με το οποίο υπόσχονταν να ξεσηκώσουν πάνω από 100.000 Έλληνες, μόλις θα εμφανίζονταν τα ρωσικά πλοία στις ακτές του Μοριά. Οι Μανιάτες, αν και είχαν πληροφορηθεί από ανθρώπους τους στην Ιταλία ότι οι υποσχέσεις του Παπαζώλη ήταν χωρίς αντίκρισμα, υποσχέθηκαν ότι θα βοηθούσαν, με μοναδικό όρο οι ρωσικές δυνάμεις να μην είναι λιγότερες από 10.000 άνδρες. Παράλληλα, κληρικοί και πρόκριτοι ανέλαβαν να ξεσηκώσουν τον πληθυσμό και αν τον έχουν σε επαναστατική ετοιμότητα.

    Στα μέσα του 1769 ο ρωσικός στόλος που θα κατερχόταν στη Μεσόγειο ήταν έτοιμος. Στα τέλη του Ιουλίου 1769, άρχισε η αποστολή της πρώτης ρωσικής ναυτικής μοίρας στο Αιγαίο, με διοικητή τον ναύαρχο Γκριγκόρι Σπιρίντοφ και τον Άγγλο αξιωματικό Γκρέιγ. Χρέη τοποτηρητή του στόλου είχε ο Μυκονιάτης πλοίαρχος Αντώνιος Ψαρός. Λίγο αργότερα ξεκίνησε από τη Βαλτική δεύτερη ρωσική μοίρα.

    Στις 17 Φεβρουαρίου 1770, έφτασε ο Φιόντορ Ορλώφ στο Οίτυλο της Μάνης και κήρυξε την επανάσταση. Οι επαναστάτες συγκρότησαν αμέσως δύο λεγεώνες (συνολικά περίπου 1.450 άνδρες) και την 1η Μαρτίου άρχισε η πολιορκία της Κορώνης. Ωστόσο, η ρωσική δύναμη, με μόλις 4.000 άνδρες, ήταν ανεπαρκέστατη για την επίτευξη του σκοπού.

    Αρχικά, η επανάσταση φαινόταν πως θα κέρδιζε. Οι δυνάμεις των Μανιατών και των Ρώσων κυρίευσαν τον Μυστρά και σχηματίστηκε ο πρώτος πυρήνας ελληνικής προσωρινής κυβέρνησης με επικεφαλής τον Αντώνιο Ψαρρό. Η εξέγερση γενικεύτηκε και σε άλλες επαρχίες της Πελοποννήσου, από την Κορινθία μέχρι την Αχαΐα, αλλά και σε άλλα μέρη της χώρας, όπως την Κρήτη, την Ήπειρο και το Μεσολόγγι.

    Παρά τη φαινομενική επιτυχία, σύντομα οι δυνάμεις των επαναστατημένων αποδείχθηκαν λίγες ενώ λέγεται πως αρκετές από τις «απελευθερωτικές» επιχειρήσεις κατέληξαν σε άγριες λεηλασίες και σφαγές αμάχων. Το τέλος των Ορλωφικών σήμανε οριστικά με την πολιορκία της Τριπολιτσάς, στις 29 Μαρτίου 1770, όπου ισχυρές δυνάμεις Τουρκαλβανών κατέσφαξαν τους εξεγερμένους. Την αποτυχία της Τριπολιτσάς αντιστάθμισε για λίγο η κατάληψη του Ναυαρίνου από τους Ρώσους, στις 10 Απριλίου και η άφιξη του Αλεξέι Ορλώφ. Αλλά η αποτυχία των επαναστατών στο στενό του Ριζόμυλου, στον Μελίπυργο και κυρίως στην Μεθώνη οδήγησε στο άδοξο τέλος της επανάστασης. Το Ναυαρίνο εγκαταλείφθηκε στις 26 Μαρτίου 1770.
    Αν και η επανάσταση απέτυχε, οι αδερφοί Ορλώφ δεν μπορούσαν να επιστρέψουν στη Ρωσία «με άδεια χέρια». Πόσο μάλλον να ανακοινώσουν στη φιλόδοξη αυτοκράτειρα την παταγώδη αποτυχία τους. Έτσι, άρχισαν τη συστηματική καταδίωξη του τουρκικού στόλου στο Αιγαίο, η οποία κατέληξε στη νικηφόρα για τους Ρώσους Ναυμαχία του Τσεσμέ, στις 4 Ιουλίου 1770. Η ήττα των Τούρκων αποτέλεσε μία από τις σοβαρότερες ναυτικές καταστροφές της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Ωστόσο, οι Ορλώφ δεν κατόρθωσαν να περάσουν τα Δαρδανέλια και εγκαταστάθηκαν στο λιμάνι της Νάουσας στην Πάρο, όπου έμειναν άπρακτοι έως την υπογραφή της συνθήκης Κιουτσούκ-Καϊναρτζή, το 1774, η οποία αποκαθιστούσε την ειρήνη στο Αιγαίο. Αμέσως μετά την αποχώρηση των Ρώσων, μέλη της οθωμανικής κυβέρνησης πρότειναν την γενική σφαγή των Ελλήνων, αδιακρίτως φύλου κι ηλικίας. Όλοι συμφώνησαν, εκτός από τον αρχιναύαρχο Χασάν Τζεζαϊρλή, ο οποίος ανέτρεψε την απόφαση με το αποστομωτικό επιχείρημα «Εάν φονευθώσιν όλοι οι Έλληνες, ποίος θα πληρώνη το χαράτσι;«. Έτσι ακυρώθηκε μια γενοκτονία.
    Ο τούρκος ναύαρχος ανέλαβενα τιμωρήσει τα νησιά που είχαν σηλώει στα πλοία τους ρωσική σημαία. Όμως έδειξε επιείκεια και τα αντίποινα ήταν περιορισμένα. Στην Πελοπόννησο όμως οι τουρκαλαβανοί ήταν ανεξέλεγκτοι. Βίαζαν, έσφαζαν, πουλούσαν τους κατοίκους σε σκλαβοπάζαρα και εβαζαν τους προκρίτους να υπογράφουν ομολογίες. Εννιά χρόνια ουσιαστικά κυριαρχούσαν στην περιοχή και στο Αίγιο έσφαξαν τους πάντες ενώ πολλές περιοχές ερημώθηκαν. Περίπου είκοσι χιλιάδες έγιναν σκλάβοι και οι κάτοικοι περιέγραφαν του Αλβανούς σαν πανούκλα. Αν και η υψηλή Πύλη τους ζήτησε να αποχωρήσουν, την έγραφαν στα παλιά τους τα τσαρούχια, ώσπου ο αρχιναύαρχος Χασάν Τζεζαϊρλή, ανέλαβε να τους εξοντώσει. Αυτό έγινε στην Τρίπολη με τη συνδρομή τριών χιλιάδων ελλήνων κλεφτών. Ειδικά ο πατέρας του Κολοκοτρώνη ο Κωνσταντίνος, τους απέκλεισε το δρόμο της υποχώρησης στα Τρίκορφα. Ήταν από τους λίγους που συνεργάστηκαν με τον Χασάν αλλά δεν τον προσκύνησαν. Ο Χασάν έστησε στην Τρίπολη πυραμίδα με 4000 κεφάλια αλβανών.

    Ένα χρόνο μετά εξόντωσε τους κλέφτες. Τότε δολοφονήθηκε ο Κωνσταντίνος Κολοκοτρώνης και τα αδέλφια του Αποστόλης και Γεώργιος. Σώθηκε το δεκάχρονο παιδί του Κωνσταντίνου, ο Θοδωράκης, που όταν μεγάλωσε δεν ξέχασε ποτέ το μάθημα των Ορλωφικών. Αν η Ελλάδα λευτερωνόταν θα το κατάφερνε μόνη της.

    Μετά την ήττα στα Ορλωφικά, δημιουργήθηκε ένα μεγάλο κύμα μετανάστευσης Ελλήνων στη Ρωσία. Αρκετοί από αυτούς εντάχθηκαν στον ρωσικό στρατό και σχημάτισαν στρατιωτικά σώματα, τα οποία έδρασαν κυρίως στην Κριμαία. Ένα από αυτά ήταν το Ελληνικό Σύνταγμα Πεζικού, το οποίο συνέβαλε στην οριστική εκδίωξη των Οθωμανών από την περιοχή και κατέστειλε την εξέγερση των Τατάρων (1777-1778).

    Πηγή: Μηχανή του Χρίνου

  • Ευρωβαρόμετρο: Το 80% των Ελλήνων βλέπει να έρχονται μαύρες μέρες

    Ευρωβαρόμετρο: Το 80% των Ελλήνων βλέπει να έρχονται μαύρες μέρες

    Με ιδιαίτερα μελανά χρώματα περιέγραψαν οι Έλληνες πολίτες την οικονομική κατάσταση που βιώνουν αλλά και θα βιώσουν απαντώντας στην έρευνα του Ευρωβαρόμετρου.

    Οκτώ στους δέκα Έλληνες έχουν ήδη δει ή αναμένουν να δουν την οικονομική τους κατάσταση να επηρεάζεται αρνητικά λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού.

    Το ποσοστό 80% είναι  το υψηλότερο ποσοστό ανάμεσα στις χώρες της ΕΕ, σύμφωνα με την έρευνα του Ευρωβαρόμετρου που πραγματοποιήθηκε το δίμηνο Μάρτιος – Απρίλιος 2021

    Είναι χαρακτηριστικό ότι στο τέλος του πρώτου τριμήνου του 2021, το 31% των Ευρωπαίων απάντησε ότι έχει ήδη δει την οικονομική του κατάσταση να επηρεάζεται αρνητικά κατά τη διάρκεια της πανδημίας, με το ποσοστό να ανέρχεται στο 50% στην Ελλάδα.

    Αντίστοιχα, ένα ποσοστό της τάξης του 26%  των Ευρωπαίων αναμένει να χειροτερέψει ακόμα η οικονομική του κατάσταση με το ποσοστό των Ελλήνων που συμμετείχαν στην έρευνα του Ευρωβαρόμετρου να φτάνει στο 30%.

    ΕΥΡΟΒΑΡΟΜΕΤΡΟ

    Άκρως σημαντικές είναι και οι απαντήσεις που έδωσαν οι Έλληνες πολίτες που συμμετείχαν στην έρευνα του Ευρωβαρόμετρου και για το σε ποιους τομείς θα πρέπει να στηρίξουν και να δώσουν έμφαση οι Έλληνες ευρωβουλευτές.

    Στην πρώτη θέση με 67% είναι η στήριξη της οικονομίας και η δημιουργία θέσεων εργασίας. Η στήριξη της δημόσιας υγείας στη δεύτερη θέση με 60% και η λήψη μέτρων κατά της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού στην τρίτη θέση με ποσοστό 54%.

    Οι απαντήσεις όσον αφορά την προτεραιότητα στη δημιουργία θέσεων εργασίας και στη στήριξη της δημόσιας υγείας  έρχονται τη στιγμή που η κυβέρνηση Μητσοτάκη ετοιμάζει την πλήρη απορρύθμιση των δυο αυτών τομέων προς όφελος των εργοδοτών.

    Στην εργασία, με το σχέδιο νόμου για την επιστροφή στον εργασιακό μεσαίωνα  με την κατάργηση του 8ωρου και την «πληρωμή» με ρεπό των υπερωριών. Με τη διάλυση του δημόσιου συστήματος υγείας που κρατά τη χώρα όρθια απέναντι στην πανδημία του κορωνοϊού, με την είσοδο ιδιωτών στο ΕΣΥ.

  • Ο φωτορεπόρτερ Δημήτρης Τοσίδης νικητής του Athens Photo World 2021

    Ο φωτορεπόρτερ Δημήτρης Τοσίδης νικητής του Athens Photo World 2021

    Ο φωτορεπόρτερ του Αθηναϊκού-Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων Δημήτρης Τοσίδης είναι ο μεγάλος νικητής του Athens Photo World 2021 για το έργο του «Διάβα». Ένα δυνατό ντοκουμέντο για την ανεξερεύνητη ταυτότητα της ορεινής Ελλάδας, μέσα από την ανθρώπινη ιστορία των μετακινούμενων κτηνοτρόφων στην Ήπειρο.
     

    Το Διεθνές Βραβείο Yannis Behrakis 2021 απονεμήθηκε στον Darrin Zammit Lupi από την Μάλτα, για το έργο του: «Η πρώτη φωτογραφία που έβγαλα ποτέ την κόρη μου και η τελευταία» μια ιστορία που όπως είπε, στην τελετή απονομής των βραβείων στις 1/6, στο ΚΠΙΣΝ «θα ευχόμουν να μην χρειαζόταν ποτέ να την αφηγηθώ» καθώς μέσα από τις φωτογραφίες του καταγράφει τη ζωή και τον θάνατο της κόρης του.

    Για τον Έλληνα Δημήτρη Τοσίδη, έναν φωτορεπόρτερ διακεκριμένο για τις αποκαλυπτικές φωτογραφίες του στο μέτωπο του προσφυγικού στην Ειδομένη, στη Μόρια, τα φοιτητικά συλλαλητήρια, τις συγκεντρώσεις για το περιβάλλον, το φωτορεπορτάζ των σπορ, το βραβείο Athens Photo World 2021 είναι πηγή χαράς και υπερηφάνειας για τον ίδιο, κυρίως όμως για τους νομάδες  που φωτογράφισε, τονίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ: «Το ”διάβα” με τους εναπομείναντες κτηνοτρόφους της Πίνδου που μετακινούνται με τον παραδοσιακό τρόπο, με τα πόδια κι όχι με φορτηγά φορτώνοντας τα ζώα τους, είναι πολύ άσημο στην Ελλάδα. Είμαι περήφανος που κατάφερα να καταγράψω σαν ντοκουμέντο αυτή τη διαδικασία που φέρνει στο φως έναν ολόκληρο πολιτισμό, με τη δική του γλώσσα, ήθη κι έθιμα. Ελπίζω να αρέσει σ’ όποιον το δει, να το βρει ενδιαφέρον».

    H αλήθεια είναι, ότι δεν περίμενε καθόλου αυτό το βραβείο, όπως ομολογεί: «Δεν είναι καν θέμα επικαιρότητας, δεν ανήκει στο εύρος της καθημερινής μας δουλειάς. Συναγωνιζόμουν τους δύο άλλους φιναλίστ του διαγωνισμού  Πέτρο Γιαννακούρη και Άγγελο Τζωρτζίνη, πρόκειται για εκλεκτούς συνάδελφους και φίλους μου φωτορεπορτέρ που συμμετείχαν στην ίδια κατηγορία με φοβερές και τρομερές δουλειές, ήδη βραβευμένες σε διαγωνισμούς από πριν κατατεθούν στο Αthens Photο World. Με θέμα το προσφυγικό, το κατεξοχήν θέμα της Ελλάδας τα τελευταία χρόνια. Ανάμεσα τους η δική μου δουλειά για τους εναπομείναντες νομάδες φαινόταν κάπως… εξωγήινη!» λέει ο Δημήτρης με σεμνότητα.

    Σχετικά με τον θεσμό Athens Photo World που συγκεντρώνει μεγάλα ονόματα και γενιές φωτορεπόρτερ από την Ελλάδα και το εξωτερικό ο Δημήτρης Τοσίδης σχολιάζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ: «Είναι ιδιαίτερα σημαντική η θεσμοθέτηση του Αthens Photo World στην χώρα μας. Τα τελευταία δέκα-δεκαπέντε χρόνια το ελληνικό φωτορεπορτάζ έχει διακριθεί διεθνώς. Ξεκινώντας φυσικά από τον μεγάλο Γιάννη Μπεχράκη, στη μνήμη του οποίου είναι αφιερωμένο το φεστιβάλ και συνεχίζοντας στη γενιά μας, οι Έλληνες φωτορεπόρτερ που έχουν φωτογραφίσει την οικονομική κρίση, το προσφυγικό κι όλα τα πρόσφατα ιστορικά γεγονότα έχουν διακριθεί διεθνώς».
     
    Ο Δημήτρης Τοσίδης σε μια φορτισμένη συγκινησιακά τελετή απονομής των βραβείων εξέφρασε επίσης συγχαρητήρια στους εκλεκτούς συναδέλφους του Θανάση Σταυράκη, Γιάννη Κολεσίδη, Χριστίνα Καλλιγιάννη, Λευτέρη Πιταράκη «για τους κόπους τους και τον όμορφο και σημαντικό θεσμό που έχουν δημιουργήσει, και στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος για την διοργάνωση».

    Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

  • Λατινοπούλου: Η πιο γρήγορη “selfίστρια”- Τα ενσταντανέ με πρωθυπουργό και υπουργούς που θέλουν να ξεχάσουν…

    Λατινοπούλου: Η πιο γρήγορη “selfίστρια”- Τα ενσταντανέ με πρωθυπουργό και υπουργούς που θέλουν να ξεχάσουν…

    Στο Μέγαρο Μαξίμου βρέθηκε λίγες ημέρες μετά την εκλογική νίκη της Ν.Δ, τον Ιούλιο του 2019, η Αφροδίτη Λατινοπούλου. Την παρουσία της εκεί έκανε γνωστή μάλιστα με σχετική ανάρτηση στο προφίλ της στο facebook, όπου ανέβασε μία φωτογραφία με την ίδια στον προαύλειο χώρο του. Σύμφωνα με πληροφορίες η Αφροδίτη Λατινοπούλου που προέρχεται από το μητρώο στελεχών της γαλάζιας παράταξης στη Θεσσαλονίκη και ήταν υποψήφια βουλευτής στην Α’ εκλογική Περιφέρεια, είχε συνάντηση με συνεργάτες του πρωθυπουργού. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες τη συνάντηση απασχόλησε η αξιοποίησή της σε κάποια θέση του κυβερνητικού μηχανισμού.

    Η Αφροδίτη Λατινοπούλου, πολιτεύτρια της Ν.Δ στην Α΄ Θεσσαλονίκης, έχει αναδειχθεί για τις τοξικές αναρτήσεις της εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ στα social media και την επίθεσή της στον Δημήτρη Παπαδημούλη, γεγονός που της στοίχισε μια αγωγή από τον επικεφαλής της ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ.

    Θύελλα αντιδράσεων στο Twitter για το viral video της Λατινοπούλου | sportime.gr

    Θεωρείται, δε, η “πιο γρήγορη selfiστρια”, καθώς συχνά προβάλλει τις φωτογραφίες της δίπλα στα κορυφαία στελέχη της Ν.Δ, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων με τον πρωθυπουργό, τις οποίες εξασφαλίζει καραδοκώντας σε κάθε επίσκεψή τους στην Θεσσαλονίκη.

    Ιδού το πλούσιο άλμπουμ της με τις συναντήσεις της (επάνω φωτό από την επίσκεψη της στο Μέγαρο Μαξίμου):

    Αφροδίτη Λατινοπούλου: Με αξιώσεις διεκδικεί μια έδρα για τη ΝΔ στην Α' Θεσσαλονίκης | ΠΟΛΙΤΙΚΗ | iefimerida.gr
    Αφροδίτη Λατινοπούλου: Με αξιώσεις διεκδικεί μια έδρα για τη ΝΔ στην Α' Θεσσαλονίκης | ΠΟΛΙΤΙΚΗ | iefimerida.gr
    Μπορεί να είναι εικόνα 2 άτομα, άτομα που στέκονται και εξωτερικοί χώροι
    Μπορεί να είναι εικόνα 1 άτομο, στέκεται, κουστούμι και εσωτερικός χώρος
    Μπορεί να είναι εικόνα 2 άτομα, άτομα που στέκονται και άτομα που κάθονται
    Μπορεί να είναι εικόνα 3 άτομα και άτομα που χαμογελούν

    Oρισμένες από τις αναρτήσεις της στο Facebook:

    Μπορεί να είναι εικόνα στέκεται και κείμενο που λέει "xлe6 MACR-G Όταν στη Σοβιετική Ενωση και στο Ανατολικό μπλοκ έκαναν click away εμείς τρώγαμε βελανίδια!!! Περίμενες ώρες στην ουρά και στο ψοφόκρυο για μισό κιλό αλεύρι, 300 γραμμάρια ρύζι και μιά κονσέρβα γκοτζίλα. Είδες o Κομμουνισμός Παλιές καλές εποχές!!!"
    Μπορεί να είναι εικόνα 3 άτομα, άτομα που στέκονται και κείμενο
    Μπορεί να είναι εικόνα μνημείο και κείμενο που λέει "Στον τρουλα στην Αγιά Σοφιά θα ανέβω για να βγάλω την Τούρκικη ημισέλινο και το σταυρό να βάλω και τότε μόνο o θεός την Πόλη θα φωτίσει Kl o ύμνος Ελληνικός παντού θα αντιχήσει..."

  • Ο Τσίπρας στηρίζει Παππά…

    Ο Τσίπρας στηρίζει Παππά…

    Μιλώντας στο newsbomb και την Όλγα Τρέμη για την Προανακριτική, ο Αλέξης Τσίπρας δήλωσε ότι «έχει εξελιχθεί σ’ ένα από τα μεγαλύτερα φιάσκο που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια στην πολιτική ζωή». «Δεν ξέρω για τι ακριβώς κατηγορείται ο κ. Παππάς. Κατηγορείται γιατί θέλησε να φτιάξει το ΣΥΡΙΖΑ Channel; Από ποιους; Από αυτούς οι οποίοι έχουν φτιάξει το ΣΥΣΤΗΜΑ Channel εδώ και τόσα χρόνια και έχουν 6 κανάλια και λένε τα ίδια και τα ίδια και ο ελληνικός λαός ενημερώνεται πλημμελώς;», είπε.

    Ανέφερε μεταξύ άλλων ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ ήρθε και ανάγκασε τους ιδιοκτήτες των τηλεοπτικών σταθμών να βάλουν το χέρι στην τσέπη» όμως «ήρθε μετά ο κ. Μητσοτάκης και τους λέει: ‘όχι, δε χρειάζεται να τα πληρώσετε αυτά, θα σας δώσω κι άλλα τόσα με ευκαιρία την πανδημία’». «Κι εγώ να ήμουν ιδιοκτήτης τηλεοπτικού σταθμού θα ήμουν πολύ χαρούμενος με τον κ. Μητσοτάκη», σχολίασε. Τόνισε ότι θέλησε να γίνει ένας διαγωνισμός και να υπάρξει μετά από 30 χρόνια «για πρώτη φορά νομιμότητα και να εξυγιανθεί και ο χώρος των ραδιοτηλεοπτικών μέσων και επιχειρήσεων».

    «Νομίζω λοιπόν ότι ο κ. Παππάς αυτή τη στιγμή περνά μια περιπέτεια πολιτική, κυρίως διότι αυτό δε θα του το συγχωρήσουν κάποιοι», σημείωσε. Ο κ. Τσίπρας είπε ότι ήταν «καθαρές οι προθέσεις μας, και δε μετανιώνουμε γι’ αυτές, λάθη κάναμε…» και ότι ενώ δεν ήταν στόχος «ούτε συγκεκριμένα πρόσωπα ούτε συγκεκριμένα συμφέροντα», αλλά η επαναφορά της διαδικασίας στο πλαίσιο νομιμότητας, «βρεθήκαμε απέναντι και με τους εργαζόμενους και με τους δημοσιογράφους που θέλαμε να προστατεύσουμε τα συμφέροντά τους».

    Ερωτηθείς σχετικά είπε ότι ο πρώην υπουργός Παππάς «σήμερα διαδραματίζει έναν σημαντικό ρόλο στο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά δεν είναι στο γραφείο μου όπως ήταν το πρώτο διάστημα. Αλλά αυτό δε σημαίνει κάτι», γιατί, όπως είπε «για καθέναν από μας, η πολιτική διαδρομή δε σημαίνει έναν συγκεκριμένο ρόλο και μια συγκεκριμένη θέση». Επισήμανε ότι σήμερα είναι τομεάρχης σε έναν κρίσιμο τομέα και σχολίασε γενικότερα ότι «κανένας μας δεν έχει εισιτήριο διαρκείας σε θέσεις και σε ρόλους ούτε εγώ, ούτε τα στελέχη». «Μας κρίνει όλους ο ελληνικός λαός στις εκλογές, τα μέλη των κομμάτων μέσα από τις συνεδριακές διαδικασίες, όλοι κρινόμαστε», είπε στο ερώτημα αν, στην περίπτωση που δεν κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ τις εκλογές, θα σκεφτεί ότι μπορεί να μην παραμείνει στη θέση του.

    Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ είναι σαφές πως στηρίζει πολιτικά τον πιο στενό συνεργάτη του την περίοδο 2015-19 και επ΄ ουδενί δεν έχει την πρόθεση να τον απομακρύνει λόγω της Προανακριτικής. Ωστόσο κρατά και αποστάσεις μέχρις ότου η υπόθεση τελεσφορήσει κατά τρόπο που, όπως ελπίζουν στην ηγεσία του κόμματος, θα καθιστά σαφές πως η υπόθεση συνιστά πολιτική δίωξη χωρίς ίχνος πραγματικών στοιχείων. Η προσεκτική στήριξη στον πρώην υπουργό Ψηφιακής Πολιτικής, πάντως, περισσότερο έχει να κάνει με το εσωτερικό του κόμματος και τις βολές που δέχεται εκεί ο Νίκος Παππάς.

  • Λίνσεϊ Μαγκόι/ Οι Γκέιτς είναι μέρος του προβλήματος και όχι της λύσης

    Λίνσεϊ Μαγκόι/ Οι Γκέιτς είναι μέρος του προβλήματος και όχι της λύσης

    Το διαζύγιο των Γκέιτς ωθεί τους ανθρώπους να θέτουν σκληρά ερωτήματα για το Ίδρυμα.

    Της Λίνσεϊ Μαγκόι

    Ο Μπιλ Γκέιτς δεν έχει αλλάξει. Η δημόσια εικόνα του, όμως, έχει. Η προσωπική συμπεριφορά του Γκέιτς και η προβληματική διαχείριση του Ιδρύματος Γκέιτς αναφέρονται ολοένα και συχνότερα. Το ερώτημα είναι γιατί χρειάστηκε τόσο πολύς χρόνος για να συμβεί κάτι τέτοιο.

    Για χρόνια, το Ίδρυμα Γκέιτς διευθυνόταν από ένα ασυνήθιστα μικρό σε μέγεθος διοικητικό συμβούλιο, αποτελούμενο από τον Μπιλ, την εν διαστάσει -πλέον- σύζυγό του, Μελίντα και τον δισεκατομμυριούχο επενδυτή Γουόρεν Μπάφετ.

    Το ίδρυμα δημιουργήθηκε το 2000, συγχωνεύοντας δύο φιλανθρωπικούς οργανισμούς που ιδρύθηκαν το 1994, τη χρονιά που παντρεύτηκαν οι Μπιλ και Μελίντα. Το μέγεθος του ιδρύματος αυξήθηκε σημαντικά το 2006, όταν ο Μπάφετ ανακοίνωσε ότι θα δωρίσει το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας που είχε αποκομίσει από την Berkshire Hathaway στον οργανισμό, αναφέροντας ότι εμπιστευόταν την πείρα του Μπιλ και της Μελίντα ώστε τα χρήματα να χρησιμοποιηθούν για καλό σκοπό.

    Το παράδοξο είναι ότι, όσο μεγαλύτερο γινόταν το ίδρυμα, τόσο λιγότερο εμφανιζόταν οποιοσδήποτε πρόθυμος να θέσει σκληρά ερωτήματα σχετικά με τη μυστική δομή διαχείρισής του ή την τάση του να παρέχει χρήματα σε φαρμακευτικούς κολοσσούς και “γίγαντες” των πιστωτικών καρτών όπως η Mastercard, παρά το γεγονός ότι η δωρεά δισεκατομμυρίων σε εύρωστες εταιρείες έθετε ένα ασυνήθιστο και ανησυχητικό προηγούμενο για τον τομέα της φιλανθρωπίας.

    Όπως έχω τονίσει και στο παρελθόν, οι δισεκατομμυριούχοι που δημιουργούν την περιουσία τους μέσω εταιρικών πρακτικών που υποτιμούν τους εργαζομένους και εμβαθύνουν τις ανισότητες – όπως η φοροαποφυγή των εταιρειών, η ανεπαρκής αμοιβή των εργαζόμενων και το ανήθικο χάσμα στις αμοιβές μεταξύ στελεχών και χαμηλόμισθων εργαζομένων- δεν αποτελούν τη λύση για τα προβλήματα που οι ίδιοι δημιουργούν.

    Το να ζητάς από τον Μπιλ Γκέιτς να διορθώσει την ανισότητα είναι σαν να ζητάς από έναν εμπρηστή να κινδυνέψει για να σώσει το σπίτι σου, λίγο αφότου ο ίδιος τού έχει βάλει φωτιά. Οι φιλάνθρωποι μπορεί να έχουν βαθιές τσέπες ώστε να χρηματοδοτούν την πυρόσβεση, ωστόσο τα χρήματα προέρχονται από το να έχουν κάνει το δικό μας βίο “αβίωτο” νωρίτερα.

    Τα μεγάλα MME δείχνουν πλέον μεγάλη διάθεση κριτικής κατά του Ιδρύματος Γκέιτς, η οποία πυροδοτήθηκε σε μεγάλο βαθμό από εμβληματικό ρεπορτάζ του ερευνητικού δημοσιογράφου Tim Schwab σχετικά με τις συγκρούσεις συμφερόντων εντός του.

    Μέχρι τότε κυριαρχούσε κυρίως σιωπή. Εάν οι μεγάλες επενδυτικές τράπεζες θεωρούνταν “πολύ μεγάλες για να καταρρεύσουν” μετά τη χρηματοοικονομική κρίση του 2008, τα μεγάλα ιδρύματα ήταν πολύ μεγάλα για να ερευνηθούν. Ειδικά κατά την ύφεση μετά το 2008, η ανάγκη για φιλανθρωπική δράση ήταν πιο έντονη από ποτέ και έτσι φάνταζε πολυτέλεια να αναρωτιέται κανείς αν οι Γκέιτς γνώριζαν πραγματικά το πώς να λύνουν τα προβλήματα του κόσμου, όπως ισχυρίζονταν.

    Το βιβλίο του Anand Giridharadas, του 2018, “Winners Take All”, έφερε στο προσκήνιο έναν νέο όρο για την φιλανθρωπική προσέγγιση: “marketworld”. Πρόκειται για τη λανθασμένη, κατά τον συγγραφέα, πίστη στην ικανότητα των αγορών να επιλύουν το ζήτημα της φτώχειας.

    Και οι δύο Γκέιτς ζουν στον “κόσμο των αγορών”. Στην κάλυψη των ΜΜΕ μετά την ανακοίνωση του διαζυγίου τους, η Μελίντα εμφανίζεται ως το “ανθρώπινο” φρένο στην τεχνοκρατική οπτική του Μπιλ για την παγκόσμια υγεία και ανάπτυξη. Ωστόσο δεν νομίζω ότι υπάρχουν ενδείξεις για κάποιον βαθύ “διχασμό” μεταξύ τους όταν πρόκειται για την οπτική περί μιας αγοράς-“πανάκειας”.

    Η καλύτερη απόδειξη είναι το ιστορικό του ιδρύματος. Η διοίκηση κάθε οργανισμού είναι υπεύθυνη για τις δραστηριότητές του- και αυτή περιλαμβάνει τη Μελίντα. Έτσι, όταν το ίδρυμα αποδίδει μη επιστρεπτέες, φορολογικά προνομιακές επιχορηγήσεις στις πλουσιότερες φαρμακευτικές εταιρείες του κόσμου ή όταν υπερασπίζεται ένα παγκόσμιο σύστημα διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας που καθιστά φάρμακα που σώζουν ζωές αχρείαστα ακριβά για φτωχές, αλλά και για πλούσιες χώρες, η ευθύνη δεν σταματά στον Μπιλ, αλλά επεκτείνεται και στη Μελίντα.

    Τον Απρίλιο του περασμένου έτους, το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης φερόταν να εξέταζε το ενδεχόμενο να προσφέρει ένα εμβόλιο κατά του κορονοϊού που αναπτύχθηκε από τους επιστήμονες του σε μη αποκλειστική βάση, κάτι που θα επέτρεπε στις κατασκευάστριες εταιρείες σε όλο τον κόσμο να το παράγουν φθηνότερα και ευρύτερα. Όμως, όπως αναφέρθηκε στο Kaiser Health News, “η Οξφόρδη -με προτροπή του ιδρύματος Γκέιτς- άλλαξε ρότα. Υπέγραψε αποκλειστική συμφωνία με την AstraZeneca και έδωσε στον φαρμακευτικό κολοσσό αποκλειστικά δικαιώματα χωρίς καμία εγγύηση για χαμηλές τιμές”.

    Αυτή η συμφωνία άφησε πολλούς ανθρώπους ενεούς. Φαινόταν να έρχεται σε σύγκρουση με τη δηλωμένη αποστολή του Ιδρύματος Γκέιτς για βελτίωση της παγκόσμιας πρόσβασης σε φάρμακα, ωστόσο δεν προκαλεί έκπληξη σε όσους έχουν παρακολουθήσει εδώ και καιρό την προθυμία του ιδρύματος να προσφέρει βοήθεια στις μεγάλες φαρμακευτικές. Πρόσφατα, η Μελίντα δήλωσε ότι οι κατασκευαστές εμβολίων όπως οι Pfizer και AstraZeneca “πρέπει να έχουν ένα μικρό κέρδος, γιατί θέλουμε να παραμείνουν στον κλάδο του φαρμάκου”.

    Πώς ορίζεται το μικρό; Η AstraZeneca δεν πλήρωσε τίποτε για τη βασική έρευνα της Οξφόρδης σχετικά με το εμβόλιο, ωστόσο έχει πλέον αποκλειστικά δικαιώματα διανομής και μπορεί να κερδίσει δισεκατομμύρια.

    Και οι δύο Γκέιτς φαίνεται να γλεντούν στο ίδιο τραπέζι με τις μεγάλες φαρμακευτικές, καταπίνοντας μια βασική πλάνη που διαιωνίζεται για χρόνια. Αυτή είναι ότι οι εταιρείες πρέπει να “χρεώνουν αστρονομικές τιμές για να πληρώνουν για έρευνα και ανάπτυξη”, όπως το έθεσε η Αμερικανίδα βουλευτής Katie Porter πρόσφατα, παρόλο που “τα ποσά που ξοδεύουν για τη χειραγώγηση της αγοράς προκειμένου να πλουτίζουν τους μετόχους τους είναι ασύγκριτα μεγαλύτερο εκείνων που δαπανώνται για R&D”.

    Το καλύτερο που μπορεί να βγει από ένα θλιβερό συμβάν όπως το συγκεκριμένο διαζύγιο είναι η αναγνώριση ότι τα παγκόσμια προβλήματα είναι υπόθεση ημών των απλών ανθρώπων. Δεν μπορούμε να παραιτηθούμε από αυτά παραχωρώντας τη λύση τους σε μη λογοδοτούντες φιλάνθρωπους. Η εποχή αυτή έχει τελειώσει.

    Πηγή: NYT

    * H Λίνσεϊ Μαγκόι είναι καθηγήτρια κοινωνιολογίας και διευθύντρια του Κέντρου Έρευνας στην Οικονομική Κοινωνιολογία και Καινοτομία του Πανεπιστημίου του Essex

  • Γεμάτα ταινίες πρώτης προβολής τα προγράμματα των κινηματογράφων φέτος το καλοκαίρι

    Γεμάτα ταινίες πρώτης προβολής τα προγράμματα των κινηματογράφων φέτος το καλοκαίρι

    Η υπόσχεση των γραφείων διανομής ότι θα ρίξουν το καλοκαίρι στη μάχη των εισιτηρίων πάνω από 180 ταινίες, φαίνεται ότι έχει αρχίσει να μπαίνει σε εφαρμογή. Έτσι από το βράδυ, οι φίλοι του σινεμά θα έχουν να διαλέξουν ανάμεσα σε 11 ταινίες, έξι πρεμιέρες και πέντε επανεκδόσεις.

    Ξεχωρίζουν η διαφορετική κωμωδία με την “Κρουέλα” και το κοινωνικό ρεαλιστικό δράμα “Ανάμεσά μας”, ενώ ενδιαφέρον έχουν και οι δύο ελληνικές πρεμιέρες “Μήλα” και “Ράφτης”. Από τις επανεκδόσεις αναμένεται να τραβήξουν την προσοχή του κοινού το κλασικό “Η Ωραία της Ημέρας” και το εμβληματικό φιλμ της νούβελ βαγκ “Ζούσε τη Ζωή της”.

    Κρουέλα (Cruella) Κωμωδία εγκλήματος, αμερικάνικης παραγωγής του 2021, σε σκηνοθεσία Κρεγκ Γκιλέσπι, με τους Έμα Στόουν, Έμα Τόμσον, Τζόελ Φράι, Μαρκ Στρονγκ, Πολ Γουόλτερ Χάουζερ, Έμιλι Μπίτσαμ κ.ά.

    Σκοτεινό φιλμ, πολύ μακριά από τις ταινίες για όλη την οικογένεια, με μία από τις διασημότερες κακές της Disney, μία θετική έκπληξη που στηρίζεται στις ερμηνείες των oσκαρικών Έμα Στόουν και Έμα Τόμσον. Πρόκειται για την γνήσια ιστορία της Κρουέλα ντε Βίλ και αφορά τη μεταμόρφωση ενός ταλαντούχου κοριτσιού, “κολλημένης” με τη ραπτική, σε μια μοχθηρή προσωπικότητα, όπως τη γνωρίσαμε στα “101 Σκυλιά της Δαλματίας” το 1961 και τις συνέχειες που ακολούθησαν.

    Ο σκηνοθέτης Κρεγκ Γκιλέσπι (“Εγώ η Τόνια”) ανοίγει την ιστορία του σε γκόθικ σκηνικό, αλλά πολύ γρήγορα μας ταξιδεύει στην ξέφρενη εποχή της δεκαετίας του ’70 στο Λονδίνο και την έκρηξη του πανκ, του Ντέιβιντ Μπόουι και των άλλων ποπ σταρ, με τη μουσική της περιόδου εκείνης να συνδυάζεται άψογα με την εικόνα. Η ιστορία της μικρής Εστέλα, που γίνεται η περίφημη Κρουέλα, όταν ενηλικιώνεται, αφού θα περάσει τη νεανική της ηλικία δίπλα σε δυο κλεφτάκους, με μεταπτυχιακό στη μεγάλη σχολή της Νάπολης, θα βρεθεί δίπλα στην υπεροπτική μισάνθρωπο βαρόνη βον Χέλμαν, αναπτύσσοντας περισσότερο την τέχνη τής ραπτικής, αλλά ταυτόχρονα θα αποκτήσει πολλά απ’ τα χαρακτηριστικά του χαρακτήρα της.

    Η κουβέντα της βαρόνης «έχετε το ταλέντο, το μεγάλο ερώτημα είναι αν έχετε και το ένστικτο του δολοφόνου» συμπυκνώνει το πνεύμα της ιστορίας, που χωρίς διδακτισμούς αναδεικνύει την κυριαρχία των μισάνθρωπων στον κόσμο της μόδας, της υψηλής κοινωνίας. Ένα ψυχογράφημα των δυο γυναικών πολύ μελετημένο, που οδηγεί στην τελική σύγκρουση και στην επικράτηση του νέου αίματος. Το καλογραμμένο σενάριο, ωστόσο, ορισμένες φορές δείχνει άτολμο να προχωρήσει ένα βήμα παραπέρα, να αναδείξει τα μελανά σημεία μιας εποχής, που μας κατατρέχουν μέχρι και σήμερα.

    Ένα ξεχωριστό πρίκουελ, ένα εντυπωσιακό αισθητικά φιλμ, με τα κοστούμια, τα σκηνικά, τους φωτισμούς, να δίνουν χρώμα ακόμη και στο Λονδίνο, τον Γκιλέσπι να βάζει “φωτιά στα τόπια”, με τον καταιγιστικό ρυθμό και τις εμπνεύσεις του. Και ταυτόχρονα να δίνει τον χώρο στην υποκριτική και όχι μόνο μονομαχία μεταξύ των Έμα Τόμσον-Έμα Στόουν, με κερδισμένο το κοινό και κυρίως το ενήλικο, που πραγματικά θα το διασκεδάσει.

    ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Η Κρουέλα, η οποία ζει στο Λονδίνο το 1970 την περίοδο της επανάστασης της Punk Rock, είναι μία ταλαντούχα νέα που ονομάζεται Estrella, ένα έξυπνο και δημιουργικό κορίτσι αποφασισμένο να γίνει διάσημο με τα σχέδιά της. Κάνει παρέα με δύο νεαρούς κλέφτες που εκτιμούν την όρεξή της για αταξίες. Μια μέρα, η αισθητική της Estrella για τη μόδα γίνεται αντιληπτή από τη Βαρόνη von Helman, μία γυναίκα-θρύλο της μόδας – καταστροφικά κομψή και τρομακτικά υπεροπτική. Η σχέση τους έχει ως αποτέλεσμα μία σειρά γεγονότων που θα οδηγήσουν την Estrella στο να “αγκαλιάσει” την σατανική πλευρά του χαρακτήρα της και να μεταμορφωθεί στη σκληρή, αδίστακτη και εκδικητική Cruella.

    Ανάμεσά Μας (Young Ahmed) Κοινωνικό δράμα, γαλλικής και βελγικής παραγωγής του 2019, σε σκηνοθεσία Λικ Νταρντέν και Ζαν-Πιερ Νταρντέν, με τους Ιντίρ Μπεν Αντί, Ολιβιέ Μπονόντ, Μιριέμ Ακχεντιού κ.ά.

    Οι αδελφοί Νταρντέν πιστοί στο σινεμά που εκπροσωπούν, αυτό της κοινωνικής αφύπνισης, των διεισδυτικών πολιτικών μηνυμάτων, της υπενθύμισης προς όλους μας για το βασανισμένο κομμάτι της ανθρωπότητας, εδώ θα καταπιαστούν με ακόμη ένα βασανισμένο παιδί, όπως στη “Ροζέτα” ή το “Παιδί με το Ποδήλατο” κ.λπ.

    Με τη λιτή κινηματογραφική αφήγηση που τους καθορίζει, δίχως μεγαλοστομίες ή διδακτισμούς και περιττές αναλύσεις, οι Νταρντέν, με την κάμερα στο χέρι, όπως συνηθίζουν, καταγράφουν την πορεία του κεντρικού τους ήρωα, του Αχμέντ, ενός εσωστρεφούς, ατσούμπαλου παιδιού που πέφτει θύμα ενός φονταμενταλιστή ιμάμη, φανατίζεται και γίνεται όργανό του.

    Μια ταινία πρόωρης ενηλικίωσης, που αποφεύγει τις δραματικές εξάρσεις, αλλά μεθοδικά χτίζει την πλοκή και την υπόγεια έντασή της, πάνω στη ψυχολογία του παιδιού, σε έναν κόσμο που δύσκολα μπορεί να κατανοήσει- έναν κόσμο που δύσκολα πλέον μπορούμε να κατανοήσουμε.

    Ωστόσο, η ταινία δεν έχει την ίδια αποτελεσματικότητα με προηγούμενες δημιουργίες τους. Τι δεν έχει πάει καλά; Μήπως γιατί οι Νταρντέν, που διαθέτουν, ομολογουμένως, βαθιά πολιτική σκέψη, φωτίζουν τη μια πλευρά του προβλήματος και όχι και τις δύο; Ποια είναι η ευθύνη του λεγόμενου “πολιτισμένου” κόσμου για τον φανατισμό, την έκρηξη οργής, των καταπιεσμένων λαών;

    Ο 14χρονος Ιντίρ Μπεν Αντί είναι εντυπωσιακός, με την ωριμότητα που προσεγγίζει τον ρόλο του, βοήθησε τα μέγιστα και στο βραβείο σκηνοθεσίας που πήραν οι Νταρντέν στις Κάννες.

    ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… O 13χρονος Αχμέντ ξαφνικά δεν μοιάζει να συμπεριφέρεται σαν τα άλλα παιδιά της ηλικίας του στη μικρή βελγική πόλη όπου ζει. Η απότομη στροφή του προς τη θρησκεία και τη φανατισμένη ιδεολογία του ιμάμη του, τον απομακρύνει από την οικογένειά του, τους φίλους του, ολόκληρο τον κοινωνικό του κύκλο. Όταν δεν περνά τον καιρό του σε προσευχές και θρησκευτικές τελετές, παρακολουθεί βίντεο που σχετίζονται με τη τζιχάντ, ειδικά αφότου ο ξάδελφός του αποφασίζει να πάρει αυτόν τον μαρτυρικό δρόμο. Όταν ο ιμάμης του κατηγορεί τη δασκάλα του για αποστασία, ο Αχμέντ μπαίνει σε μια επικίνδυνη τροχιά που οδηγεί στη βία…

    Μήλα Ελληνική δραματική ταινία, ελληνικής, πολωνικής και σλοβενικής παραγωγής του 2020, σε σκηνοθεσία Χρήστου Νίκου, με τους Άρη Σερβετάλη, Σοφία Γεωργοβασίλη, Άννα Καλαϊτζίδου, Αργύρη Μπακιρτζή κ.ά.

    Στο πολυβραβευμένο ντεμπούτο του, ο Χρήστος Νίκου, είναι φανερό ότι απευθύνεται κυρίως στο ευρύτερο διεθνές κοινό και όχι στο ελληνικό. Ίσως γι’ αυτό και η ανάμιξη τής χολιγουντιανής σταρ Κέιτ Μπλάνσετ στην παραγωγή και φυσικά η προώθηση της ταινίας ως επίσημη υποβολή της Ελλάδας για το Όσκαρ Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας.

    Πρωτότυπη καλή αρχική ιδέα, με τον ήρωα της ταινίας να χάνει τη μνήμη του από μία επιδημία που εξαπλώνεται και οι γιατροί να κάνουν πειράματα πάνω του, προσπαθώντας να του δώσουν μια νέα ταυτότητα.

    Μια διακριτική σάτιρα, χωρίς, ωστόσο, ιδιαίτερες κωμικές στιγμές, για την αποξένωση, την αλλοτρίωση των ανθρώπων, την επιρροή της τεχνολογίας που πλέον κλέβει τις μνήμες, την ταυτότητα, τα συναισθήματα.

    Ο Νίκου επιλέγει να κινηματογραφεί με ψυχρό, γκρίζο φωτισμό, αναδεικνύοντας το νοσοκομειακό περιβάλλον της ταινίας του, αλλά κι ενός κόσμου που πλέον είναι έτοιμος να περάσει απέναντι και να δεχθεί δίχως ενστάσεις τη “νέα ταυτότητα”, όπως λέγεται και το επιστημονικό πρόγραμμα που ακολουθεί ο ήρωας.

    Εντέλει, έχουμε μία δυνατή ιδέα, που μπορεί να μην υλοποιείται πλήρως, φορτώνοντας με πλήθος υπαρξιακών ζητημάτων το σενάριο. Οι σιωπές και τα μακρά πλάνα να ξεκουρδίζουν το ρυθμό της ταινίας, αλλά σίγουρα έχουμε ένα άκρως ενδιαφέρον αποτέλεσμα, που θα προκαλέσει συζητήσεις και διαμάχες ανάμεσα στις παρέες των θεατών. Κι αυτό από μόνο του είναι μία επιτυχία.

    Ο Νίκος Σερβετάλης, εγκρατής, δωρικός, παίρνει πάνω του την ταινία και προσφέρει τα μέγιστα στον πολλά υποσχόμενο σκηνοθέτη.

    ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Μια αναπάντεχη επιδημία που προκαλεί ξαφνική αμνησία στους ανθρώπους, βρίσκει τον Άρη, ένα άντρα γύρω στα 40, να ακολουθεί ένα ειδικό πρόγραμμα αποκατάστασης, το οποίο περιλαμβάνει καθημερινές αποστολές. Μετά την ολοκλήρωση κάθε αποστολής, ο Άρης βγάζει μια φωτογραφία πολαρόιντ ως αποδεικτικό στοιχείο. Προσπαθώντας να δημιουργήσει μια νέα ζωή και αναμνήσεις, θα συναντήσει την Άννα -μια γυναίκα που βρίσκεται στο ίδιο πρόγραμμα.

    Ο Ράφτης Ρομαντικό δράμα, ελληνικής παραγωγής του 2020, σε σκηνοθεσία Σόνιας Λίζας Κέντερμαν, με τους Δημήτρη Ήμελλο, Ταμίλλα Κουλίεβα, Θανάση Παπαγεωργίου, Στάθη Σταμουλακάτο, Δάφνη Μιχοπούλου κ.ά.

    Αν μη τι άλλο, καλόκαρδο, τρυφερό και ευγενών προθέσεων φιλμ, από την Σόνια Λίζα Κέντερμαν, που υπογράφει την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της.

    Η Κέντερμαν, με τη βοήθεια τής προσεγμένης παραγωγής (καλοφωτισμένα πλάνα, ικανό ρεπεράζ, συμπαθητικές ερμηνείες) μας προσφέρει μια ευχάριστη ταινία, με τη ρομαντική προσέγγιση της ελληνικής κοινωνίας, αλλά χωρίς τον δυναμισμό και τον απαραίτητο ρυθμό που θα κρατήσουν τον θεατή, λίγο περισσότερο από την έξοδό του από τον χώρο προβολής. Στα μείον και οι σεναριακές αδυναμίες και η πρόχειρη ανάπτυξη των χαρακτήρων, που κρύβουν, ωστόσο, κάποιες ευχάριστες εκπλήξεις σε δυο τρεις δεύτερους ρόλους.

    ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Μια αργοπορημένη ενηλικίωση ενός εκκεντρικού και λίγο αλαφροΐσκιωτου Ράφτη που ζει απομονωμένος στο μικρόκοσμο του οικογενειακού ραφτάδικου. Στα πρόθυρα να τα χάσει όλα, παίρνει επιτέλους φόρα: με ένα χειροποίητο ραφτάδικο σε ρόδες, επανεφεύρει τη ζωή και την τέχνη του. Αλλάζει τις νύφες στα Καμίνια και ερωτεύεται για πρώτη φορά στα 50.

    Ένα Ησυχο Μέρος 2 (A Quiet Place Part II) Ταινία τρόμου, αμερικάνικης παραγωγής του 2020, σε σκηνοθεσία Τζον Κρασίνσκι, με τους Έμιλι Μπλαντ, Κίλιαν Μέρφι, Μίλισεντ Σίμοντς, Νόα Τζουπ, Ντζιμόν κ.ά.

    Το σίκουελ της εισπρακτικής επιτυχία της ταινίας τρόμου “Ένα Ήσυχο Μέρος”, που γυρίστηκε σε χρόνο ρεκόρ από τον Τζον Κραζίνσκι. Έτσι, οι παραγωγοί της πρώτης ταινίας, που έφερε στα ταμεία τους πάνω από 340 εκατομμύρια δολάρια, με προϋπολογισμό μόλις 17, δίχως να αφήσουν να κρυώσει η πρώτη επιτυχία τους, επαναφέρουν τους φαν του είδους στον κόσμο τής σιωπής και των τεράτων, τα οποία πρέπει να αντιμετωπίσει η Έμιλι Μπλαντ και η παρέα της.

    Η ταινία διαθέτει επαρκή τρόμο, αλλά μοιάζει εμφανώς με αρπαχτή, δίχως κάτι καινούργιο, ακολουθώντας τη συνταγή της επιτυχίας, αλλά όχι και το πνεύμα, τη φαντασία και το κέφι του πρωτότυπου.

    ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Ακολουθώντας τα θανατηφόρα γεγονότα στο σπίτι, η οικογένεια των Αμποτ πρέπει τώρα να αντιμετωπίσει τους κινδύνους του έξω κόσμου, καθώς συνεχίζουν τον αγώνα για επιβίωση σιωπηλοί. Αναγκασμένοι να κινούνται προς το άγνωστο, γρήγορα συνειδητοποιούν ότι τα πλάσματα που κυνηγούν βασισμένα στον ήχο δεν αποτελούν τη μοναδική απειλή που καρτερεί πίσω από το μονοπάτι της άμμου.

    Οι Κρουντς 2: Νέα Εποχή (The Croods: A New Age) Παιδική ταινία κινουμένων σχεδίων, αμερικανικής παραγωγής του 2020, σε σκηνοθεσία Τζόελ Κρόφορντ.

    Η προϊστορική οικογένεια των Κρουντς επιστρέφει με νέες περιπέτειες, έπειτα από 8 χρόνια από την αρχική τους επιτυχία. Ωραία έντονα χρώματα, αστείες φατσούλες, έξυπνες ατάκες, θετικά μηνύματα, σε ένα χαριτωμένο animation, που υμνεί την ενότητα της οικογένειας.

    Με τις φωνές των Νίκολας Κέιτς, Έμα Στόουν, Ράιαν Ρέινολντς και Κάθριν Κίνερ, ενώ στην μεταγλωττισμένη προβολή της, με τις φωνές των Κώστα Κόκλα, Νίκου Κουρή κ.ά.

    ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Οι Κρουντς έχουν επιβιώσει από αρκετούς κινδύνους και καταστροφές. Όμως τώρα έχουν να αντιμετωπίσουν την μεγαλύτερη πρόκληση από όλες: μια… αντίπαλη οικογένεια. Τόσο διαφορετική αλλά και τόσο ίδια.

    Η Ωραία της Ημέρας (Belle de Jour) Ο Λουίς Μπουνιουέλ, στην ωριμότερη εποχή της σταδιοδρομίας του, μας δίνει το 1967 μία στιλάτη, σαρκαστική σάτιρα, κατασπαράζοντας την αστική υποκρισία. Ένα φιλμ πρόκληση που του έδωσε και το Χρυσό Λιοντάρι στο Φεστιβάλ της Βενετίας. Ένας κλασικός αριστουργηματικός Μπουνιουέλ, πάντα αντικομφορμιστικός, οξύς και ανατρεπτικός, αφηγείται την ιστορία μιας ευκατάστατης όμορφης, αλλά ψυχρής, γυναίκας που το βράδυ μετατρέπεται σε πόρνη πολυτελείας, για να ζήσει τις σεξουαλικές της φαντασιώσεις. Σκανδαλώδης στην εποχή της, με τις απολαυστικές σκηνές ενός σκοτεινού και συνάμα διασκεδαστικού ερωτισμού, αποτελεί μια ταινία σύμβολο, για τον παγκόσμιο κινηματογράφο. Με την Κατρίν Ντενέβ και τους Μισέλ Πικολί και Πιέρ Κλεμεντί.

    Ζούσε τη Ζωή της (Vivre sa Vie) Μία από τις σπουδαιότερες ταινίες της νουβέλ βαγκ, που γύρισε ο Ζακ Λικ Γκοντάρ το 1962, αναδεικνύοντας τη μούσα του Άννα Καρίνα ως έμβλημα μιας εποχής και μπάζοντας τους σινεφίλ στο δικό του κινηματογραφικό σύμπαν. Το θέμα της προκλητικό για την εποχή, αφορά μια πωλήτρια σε κατάστημα δίσκων στο Παρίσι, που αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα, εγκαταλείπει τον σύντροφό της και ψάχνει την ψευδαίσθηση της ελευθερίας ως πόρνη στα πεζοδρόμια της μεγαλούπολης. Η ταινία αποτελείται από 12 αποσπασματικές ενότητες με μεσότιτλους, οι οποίες μοιάζουν με στατικές εικόνες, οι ηθοποιοί μπαίνουν και βγαίνουν ελεύθερα στο κάδρο αυτοσχεδιάζοντας, συνδυάζοντας το ντοκιμαντέρ με τη μυθοπλασία και μέσα από το δράμα τής ηρωίδας ο Γκοντάρ αναπτύσσει τον έντονο κοινωνικό και φιλοσοφικό προβληματισμό του.

    Τριπλός Γουόνγκ Καρ Γουάι Σε επανέκδοση τρεις ταινίες του στυλίστα σκηνοθέτη από το Χονγκ Κονγκ, που τη δεκαετία του ’90 ξάφνιασε τους απανταχού σινεφίλ με τις φρέσκες ιδέες του, το διεισδυτικό βλέμμα του. Πρόκειται για την ερωτική κωμωδία “Chungking Express” (1994) που τον έκανε γνωστό σε όλο τον κόσμο, το δράμα εγκλήματος “Έκπτωτοι Άγγελοι” (1995), που άφησε ανάμικτες εντυπώσεις, παρά τη δυναμική σκηνοθεσία του και το δραματικό “Ευτυχισμένοι Μαζί” (1997) που κέρδισε το βραβείο σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ των Καννών. Οι ταινίες προβάλλονται σε αποκατεστημένες κόπιες 4Κ, τις οποίες, μάλιστα, έχει επιμεληθεί ο ίδιος ο Καρ Γουάι.

    Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

  • Τζαμάικα – Port Royal: Τα Σόδομα του Νέου Κόσμου

    Τζαμάικα – Port Royal: Τα Σόδομα του Νέου Κόσμου

    Το Port Royal στην Τζαμάικα ονομάστηκε «η πιο ανήθικη πόλη στη Γη» τον 17ο αιώνα, εξαιτίας του αιμοδιψούς πληθυσμού της με κακοποιούς και πειρατές.

    Κάποτε πατρίδα των πραγματικών Πειρατών της Καραϊβικής, το Port Royal στην Τζαμάικα θεωρήθηκε ως η «πιο σατανική πόλη της Γης» και όχι άδικα, καθώς στο αποκορύφωμά της τον 17ο αιώνα, η πόλη ήταν γεμάτη από πειρατές και εμπόρους που αναζητούσαν πόρνες και ρούμι. Ήταν ένα καταφύγιο για ανήθικη συμπεριφορά με ένα στα τέσσερα κτίρια, να είναι είτε, μπαρ ή πορνείο.

    Μόλις έξι μίλια από το λιμάνι του Κίνγκστον, προσέλκυσε διαβόητες φιγούρες όπως ο Χένρι Μόργκαν. Ήταν επίσης το πιο σημαντικό εμπορικό σημείο για σκλάβους στον Νέο Κόσμο, ειδικά για τους Βρετανούς μετά την εισβολή στην Τζαμάικα το 1655.

    Το 1692, την περιοχή έπληξε σεισμός και τσουνάμι, ενώ η καταστροφή χτύπησε ξανά το 1703 όταν ξέσπασε πυρκαγιά σε μια αποθήκη, με αποτέλεσμα ολόκληρη η πόλη να γίνει στάχτη. Τώρα μεγάλο μέρος της πόλης μπορεί να φανεί υποβρύχια.

    Τώρα μεγάλο μέρος της πόλης που χτυπήθηκε από φυσικές καταστροφές, μπορεί να φανεί υποβρύχια

    Η πόλη ονομάστηκε «Τα Σόδομα του Νέου Κόσμου»

    Σήμερα, το Port Royal είναι ένα μικρό ψαροχώρι που ελπίζει να χρησιμοποιήσει την απίστευτη ιστορία του ως το σπίτι των πραγματικών πειρατών της Καραϊβικής για να προσελκύσει επισκέπτες. Στο αποκορύφωμά της, η πόλη έγινε γνωστή ως «τα Σόδομα του Νέου Κόσμου».

    Το Port Royal ήταν ένα από τα πιο πολυσύχναστα λιμάνια για Βρετανούς και Γάλλους πειρατές, ειδικά λόγω του εμπορίου σκλάβων στη θάλασσα. Μεταξύ του 16ου και του 19ου αιώνα, υπήρχαν διαφορετικοί τύποι πειρατών. Στο Port Royal, η πειρατεία εγκρίθηκε από το βρετανικό στέμμα σε αντάλλαγμα για ορισμένα από τα περιουσιακά στοιχεία που παραδόθηκαν στην κυβέρνηση της πόλης.

    Το 1657, ο κυβερνήτης Edward D’Oley κάλεσε μια ομάδα πειρατών με το όνομα «Brethren of the Coast», να κάνουν το Port Royal το σπίτι τους, σε μια προσπάθεια ενίσχυσης του εμπορίου. Σε αυτούς συμπεριλαμβανόταν ο Ουαλός Χένρι Μόργκαν (Henry Morgan), ο οποίος πήρε το όνομά του από τον Κάπτεν Μόργκαν (Captain Morgan). Μετά το διορισμό του ως υπολοχαγός κυβερνήτης το 1674, η πώληση σκλάβων στο Port Royal πήρε μεγαλύτερη σημασία.

    Πορτρέτο του περιβόητου πειρατή Χένρι Μόργκαν

    Το λαθρεμπόριο αυξήθηκε στην Τζαμάικα, καθώς τα ισπανικά λιμάνια του Νέου Κόσμου ήταν κλειστά για τους ξένους, αλλά υπήρχε τεράστια ζήτηση για Αφρικανούς σκλάβους και αγαθά που κατασκευάζονταν στην Ευρώπη.

    Αυτό οδήγησε στο Port Royal να αναπτύσσεται με ταχύτερο ρυθμό από οποιαδήποτε άλλη πόλη που ιδρύθηκε από τους Άγγλους στον νέο κόσμο.

    Απίστευτες σπατάλες των πολιτών σε κρασί και γυναίκες

    Οι πολίτες του δεν φοβόταν να σπαταλούν τα μετρητά τους, με αρχεία που δείχνουν ότι θα ξόδευαν έναν ή δύο φορές τον ετήσιο μισθό ενός εργάτη φυτείας σε μια νύχτα. Πολλές φορές πραγματοποιούνταν ανήθικες συμφωνίες, που περιελάμβαναν χρυσό, ρουμπίνια και άλλα αντικείμενα υψηλής αξίας μεταξύ εμπόρων σε ταβέρνες.

    Άλλες επιχειρήσεις, καλούσαν τους πελάτες τους, να στοιχηματίσουν σε κοκορομαχίες ή ταυρομαχίες. Επίσης, σε μια απογραφή του 1680, καταγράφηκε ένα πορνείο που ανήκε σε έναν Τζον Σταν, στο οποίο εργάζονταν 23 γυναίκες.

    Ο ιστορικός Τσαρλς Λέσλι (Charles Leslie), έγραψε για τους κατοίκους της πόλης στην ιστορία του για την Τζαμάικα: «Το κρασί και οι γυναίκες εξαντλούσαν τον πλούτο τους σε τέτοιο βαθμό που μερικοί από αυτούς, έγιναν επαίτες».

    Χάρτης του Port Royal

    Η καταστροφή του Port Royal μέσα σε λίγα λεπτά

    Αλλά η φασαρία του Port Royal ξαφνικά τελείωσε αφού τα δύο τρίτα της πόλης βυθίστηκαν κάτω από το λιμάνι μέσα σε λίγα λεπτά το 1692.

    Ένας σεισμός και ένα τσουνάμι σκότωσαν περίπου 2.000 ανθρώπους – αλλά άφησαν μεγάλο μέρος της πόλης τέλεια συντηρημένη υποβρύχια. Άλλοι 3.000 πολίτες πέθαναν τραγικά από τραυματισμούς και ασθένειες λίγο μετά.

    Ο επιζήσας Δρ Εντμουντ Χιθ (Dr Edmund Heath), εφημέριος στο Port Royal, περιέγραψε πώς ήταν να παρακολουθεί την πόλη να εξαφανίζεται.

    «Είδα τη γη να ανοίγει και να καταπίνει πλήθος ανθρώπων και η θάλασσα να ανεβαίνει και να περνά από πάνω μας, πάνω από την οχύρωση», έγραψε.

    Σύμφωνα με το Atlas Obscura αναφέρει πως οι πολίτες συμπεριφέρθηκαν τόσο άσχημα και παράλογα, που άρχισαν να λεηλατούν, ακόμη και όταν η πόλη βυθιζόταν ακόμα.

    «Αμέσως μετά την παύση του δριμύτατου σεισμού, διαπράχθηκαν καταστροφές, ληστείες και βιαιοπραγίες, από τον πιο κακό και τον πιο βλαβερό λαό. Κανένας άνθρωπος δεν μπορούσε να αποκαλέσει κάτι δικό του, γιατί αυτοί που ήταν οι ισχυρότεροι και οι πιο πονηροί κατέλαβαν αυτό που ήθελαν….», αναφέρει ένας ντόπιος.

    Πηγή: iefimerida.gr

  • «Entwined Meadow»: Ο ηλεκτρονικός κήπος του Charles Gadeken στο Σαν Φρανσίσκο

    «Entwined Meadow»: Ο ηλεκτρονικός κήπος του Charles Gadeken στο Σαν Φρανσίσκο

    Σε ένα μαγεμένο αλσύλλιο φώτων που αλλάζουν τα χρώματά τους μετέτρεψε τμήμα του Golden Gate Park στο Σαν Φρανσίσκο ο Charles Gadeken με την εγκατάστασή του.

    Σε απόσταση εννέα μέτρων το ένα από το άλλο, τρία μεταλλικά δέντρα και σκόρπιοι θάμνοι σχημάτισαν έναν ευφάνταστο κήπο όπου η συνάντηση φύσης και τεχνολογίας δημιούργησαν ένα απόκοσμο περιβάλλον. Δεκάδες LED κύβοι, με φως που τρεμόπαιζε και άλλαζε χρώμα, πάνω στα ύψους έξι μέτρων δέντρα και τους θάμνους της εγκατάστασης φώτιζαν σαν καλειδοσκόπιο το τμήμα του πάρκου
    ( https://www.instagram.com/p/CN6VoNZh2a8/ ).

    Αν και η εγκατάσταση «Entwined Meadow» αποσύρθηκε προσφάτως από το Golden Gate Park, ο Charles Gadeken είπε ότι ενδέχεται στο μέλλον να επανεμφανιστεί εκεί, δεδομένης της απήχησης που είχε.

    Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

  • Η νέα εποχή στο Ισραήλ ανακατεύει την τράπουλα στη Μέση Ανατολή

    Η νέα εποχή στο Ισραήλ ανακατεύει την τράπουλα στη Μέση Ανατολή

    Ένας κύκλος φαίνεται προς το παρόν να κλείνει στο Ισραήλ, με τον Μπίμπι (Benjamin Netanyahu), να χάνει μετά από 12 χρόνια, συνεχούς παρουσίας στον πρωθυπουργικό θώκο, την εξουσία.

    Ο μακροβιότερος Πρωθυπουργός του Ισραήλ, αποχωρεί κλείνοντας μια θητεία που πέρασε από σαράντα κύματα και έξι εκλογικές αναμετρήσεις.

    Όπου κλείνει ένας κύκλος ανοίγει ένας άλλος και όπως όλα δείχνουν θα αλλάξει τις ισορροπίες στη Μέση Ανατολή και ενδεχομένως τις στενές σχέσεις που έχουν δημιουργηθεί με την τριμερή συνεργασία Ισραήλ, Ελλάδας και Κύπρου.  

    Σύμφωνα με τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης, στις 23:35, εικοσιπέντε λεπτά πριν λήξει η προθεσμία για τον σχηματισμό κυβέρνησης, ο ηγέτης του κεντρώου Yesh Atid, Yair Lapid συναντήθηκε με τον Ισραηλινό Πρόεδρο Reuven Rivlin και τον διαβεβαίωσε ότι έχει την δεδηλωμένη.

    «Δεσμεύομαι προς εσάς, κύριε Πρόεδρε, ότι αυτή η κυβέρνηση θα εργαστεί για να εξυπηρετήσει όλους τους πολίτες του Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που δεν είναι μέλη της, θα σεβαστεί αυτούς που αντιτίθενται σε αυτό και θα κάνει ό, τι είναι δυνατόν για να ενώσει όλα τα μέρη της Ισραηλινής κοινωνίας», είπε στο Rivlin o Lapid.

    Νωρίτερα ο πρόεδρος του ακροδεξιού κόμματος Yamina, Naftali Bennett, ο Lapid και ο ηγέτης του αραβικού κόμματος Ra’am (Ενωμένη Αραβική Λίστα), Mansour Abbas υπέγραψαν συμφωνία σε συνάντηση στο ξενοδοχείο Kfar Hamaccabiah, το βράδυ της Τετάρτης, την πρώτη συμφωνία συνασπισμού που υπογράφηκε ποτέ από ένα αραβικό κόμμα. Στο συνασπισμό συμμετέχουν τα οχτώ από τα δεκατρία κόμματα της Κνεσέτ.

    Η αλλαγή σελίδας στην πολιτική σκηνή του Ισραήλ και η συμμετοχή ενός αραβικού κόμματος στην διακυβέρνηση, αναπόφευκτα θα προκαλέσει αλλαγές όχι μόνο στο εσωτερικό αλλά και στις διμερείς σχέσεις με χώρες που ο Benjamin Netanyahu είχε παγώσει.

    Δεν είναι κρυφό ότι ο πρώην πλέον Ισραηλινός Πρωθυπουργός δεν θεωρούσε την Τουρκία ως φίλη χώρα. Η δε σχέση του με τον Τούρκο Πρόεδρο ήταν σχεδόν μηδαμινή.

    Η είσοδος ενός αραβικού κόμματος στην κυβέρνηση, αλλά και η πιο ήπια στάση των υπόλοιπων ισραηλινών κομμάτων προς την Τουρκία, μοιάζει να ανοίγει διάπλατα το παράθυρο ευκαιρίας για την εξομάλυνση των διμερών σχέσεων, κάτι που θα έχει αντίκτυπο και στις σχέσεις της Ιερουσαλήμ με την Αθήνα και την Λευκωσία.

    Το τοπίο που διαμορφώνεται είναι ακόμα θολό σ’ ότι αφορά το Ισραήλ, όμως τα σημάδια δεν μοιάζουν να είναι ευοίωνα, καθώς διαμορφώνεται και μια νέα σχέση μεταξύ της Τουρκίας και της Αιγύπτου, σε μια προσπάθεια να εξομαλυνθούν οι σχέσεις τους.

  • Συνέντευξη Αλ. Τσίπρα: Ανάπτυξη για όλους και όχι για λίγους, όπως σχεδιάζει ο Μητσοτάκης

    Συνέντευξη Αλ. Τσίπρα: Ανάπτυξη για όλους και όχι για λίγους, όπως σχεδιάζει ο Μητσοτάκης

    Το μεγάλο ερώτημα είναι αν η ανάπτυξη θα είναι δίκαιη και συμπεριληπτική, αν θα περιλαμβάνει όλους και κυρίως αυτούς που επλήγησαν από την κρίση ή λίγους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, τονίζει ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Αλέξης Τσίπρας σε συνέντευξη του στη διαδικτυακή εκπομπή Meeting Point του Newsbomb, με τη δημοσιογράφο Όλγα Τρέμη.

       Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι βγάζει πολιτικές από το χρονοντούλαπο της ιστορίας, από τη ναφθαλίνη του Ρίγκαν και της Θάτσερ», τονίζοντας ότι «οι ιδέες εκείνες που λέμε εμείς, ενίσχυση του κράτους, ρύθμιση της αγοράς, είναι ξανά επίκαιρες μετά από 40 χρόνια».

       «Εάν η ανάπτυξη αφορά εν τέλει κάποιους λίγους επιχειρηματικούς Ομίλους και όχι τη μεγάλη πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας, αν δεν αφορά τον επιχειρηματία το μικρομεσαίο, εάν δεν αφορά τον εργαζόμενο που θα χάσει το 8ωρο και θα δουλεύει 10ωρο με απλήρωτες υπερωρίες, αν δεν αφορά τον ελεύθερο επαγγελματία που βλέπει πολύ μεγάλες δυσκολίες τα τελευταία δυο χρόνια, αν δεν αφορά τον καταστηματάρχη ο οποίος δεν έχει ρευστότητα και πρόσβαση στις τράπεζες, τότε ποιους αφορά;», ανέφερε χαρακτηριστικά. Εξέφρασε τον φόβο ότι ο σχεδιασμός της κυβέρνησης σε σχέση με το Ταμείο Ανάκαμψης «είναι να επωφεληθούν πάλι οι γνωστοί άγνωστοι και η μεγάλη πλειοψηφία, ιδίως οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες, οι ελεύθεροι επαγγελματίες και οι εργαζόμενοι, να μην καρπωθούν τα οφέλη που θα μπορούσαν». Διότι, όπως είπε, από τα 32 δισ. του Ταμείου τα περίπου 11 δισ. θα είναι δανεισμός που πάει στις τράπεζες, όμως «ο δανεισμός είναι ξεχασμένη υπόθεση για τη μέση μικρομεσαία επιχείρηση», ενώ τα περίπου 19 δισ. θα είναι επιδοτήσεις και «οι επιδοτήσεις πηγαίνουν ως επί το πλείστον σε διαγωνισμούς για μεγάλα έργα και ΣΔΙΤ. Εκεί έχουν κατοχυρώσει, καπαρώσει θέση οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι».

       Για το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών φέτος, ο κ. Τσίπρας τόνισε ότι η πανδημία είναι εδώ και «θα ήταν πολύ μεγάλη ύβρις και πολύ μεγάλο ρίσκο για οποιαδήποτε κυβέρνηση». Όσον αφορά στο 2022, εξέφρασε την ελπίδα να είναι μια χρονιά επιστροφής στην κανονικότητα, εκτιμώντας ότι ο κ. Μητσοτάκης «θα θελήσει να υλοποιήσει ένα μεγάλο μέρος του προεκλογικού του σχεδιασμού που είναι εξυπηρέτηση κάποιων συγκεκριμένων οικονομικών συμφερόντων. Θεωρώ ότι είναι ανοιχτή η πιθανότητα…».

       Κατηγόρησε τον πρωθυπουργό για «ιδεοληπτική εμμονή σε ένα αποτυχημένο μοντέλο» και «δεσμεύσεις πολιτικές απέναντι σε κάποιους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους οι οποίοι βοήθησαν τη Ν.Δ. προεκλογικά».

       «Μελετώ τις δημοσκοπήσεις, περισσότερο μου αρέσει να τις διαψεύδω»

       Σχετικά με τις δημοσκοπήσεις είπε ότι τα ποιοτικά στοιχεία δείχνουν «τεράστια δυσαρέσκεια της πλειοψηφίας των πολιτών απέναντι στην κυβέρνηση για τη διαχείριση της υγειονομικής κρίσης», σχολιάζοντας ότι του αρέσει να μελετά τις δημοσκοπήσεις αλλά περισσότερο του αρέσει να τις διαψεύδει στην πράξη. Μίλησε για το εγχείρημα της διεύρυνσης και του μετασχηματισμού, τα εμπόδια που έβαλε η πανδημία, για να τονίσει ότι όμως είναι αισιόδοξος ότι επιτυγχάνεται «μια πολύ σοβαρή προγραμματική δουλειά» που παρουσιάζεται ανά θεματική ενότητα, για να προσθέσει ότι «έχουμε την πανελλαδική μας συνδιάσκεψη τον Ιούνιο. Νομίζω ότι προγραμματικά θα είμαστε έτοιμοι». «Όμως είναι αλήθεια ότι χρειαζόμαστε το χρόνο για να προχωρήσουμε και στις οργανωτικές εκείνες διεργασίες που έχουν διακοπεί. Το συνέδριό μας», συμπλήρωσε.

       «Η μεσαία τάξη πολύ σύντομα θα καταλάβει τη διαφορά»

       Ο κ. Τσίπρας ρωτήθηκε για τη μεσαία τάξη. «Όχι δεν την είχαμε στοχοποιήσει, ήμασταν αναγκασμένοι να εφαρμόσουμε μια πολιτική προκειμένου να βγάλουμε τη χώρα από τα μνημόνια και από την 8ετή κατάσταση πολιορκίας», σημείωσε. Είπε ότι «ταλαιπωρήθηκε από όλες τις κυβερνήσεις στη μνημονιακή περίοδο κι επειδή εμείς ήμασταν οι τελευταίοι που κλείσαμε την πόρτα, είδε και εμάς ως μια κυβέρνηση που δεν κατάφερε να υλοποιήσει τις προσδοκίες». Υποστήριξε ότι ωστόσο «την επιβάρυνση τη μεγάλη στη μεσαία τάξη δεν την κάναμε εμείς, την έκαναν οι προηγούμενες κυβερνήσεις».

       Αφού τόνισε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκε σε συνθήκες χρεοκοπίας, έθεσε το ερώτημα: τώρα που έχουν 37 δισ. τα ταμεία, το Ταμείο Ανάκαμψης με 30 δισ. να περιμένει, πρόσβαση σε φθηνό δανεισμό, τι προσλαμβάνει από τη σημερινή κυβέρνηση η μεσαία τάξη; Δηλαδή, όπως είπε, οι εργαζόμενοι που «θα δουν να μειώνεται ο μισθός τους αντί να αυξάνεται», οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες «που θα μείνουν έξω από το Ταμείο Ανάκαμψης και θα δουν λουκέτα στις επιχειρήσεις τους», οι 30.000 οικογένειες «που θα δουν τα παιδιά τους να μένουν έξω από την τριτοβάθμια εκπαίδευση, διότι η κ. Κεραμέως αποφάσισε να κάνει άλλο ένα δωράκι στους ιδιοκτήτες των ιδιωτικών κολεγίων», τα νοικοκυριά «που θα δουν να πτωχεύουν με το νέο πτωχευτικό πρόγραμμα». Σχολίασε ότι έχει «πολύ μεγάλη εμπιστοσύνη στο κοινωνικό πρόσωπο του κ. Μητσοτάκη και της Ν.Δ. Πολύ σύντομα η μεσαία τάξη θα καταλάβει τη διαφορά». Ερωτηθείς σχετικά με τη δήλωση «από την πλευρά του κ. Τσακαλώτου ότι πρόκειται για ταξική επιλογή», επισήμανε ότι «παρεξηγήθηκε αυτή η δήλωση». Ο κ. Τσίπρας υποστήριξε ότι το λογαριασμό τον πλήρωσε συνολικά η μεσαία τάξη, «συνολικά από όλες τις κυβερνήσεις, την περίοδο που κυβερνήσαμε εμείς αναλογικά λιγότερο» και πως αν υπήρχε άλλη επιλογή «θα την είχαμε αναλάβει». «Ήταν λάθος αυτή η δήλωση και μάλιστα ήταν παρεξηγήσιμη και παρεξηγημένη», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι «άλλο ήθελε να πει ο Ευκλείδης που προέρχεται και από μια αγγλοσαξονική σχολή, όπου είναι πιο ευκρινής ο διαχωρισμός της εργατικής τάξης και της μεσαίας τάξης», για να σημειώσει ότι «στην Ελλάδα αισθάνεται μεσαία τάξη ακόμα και ο εργαζόμενος που ζει με το μεροκάματο». Είπε πως είναι αλήθεια ότι «δεν καταφέραμε να προχωρήσουμε σε μια γενναία αναδιανομή που ήταν ο στόχος μου. Δηλαδή να χτυπήσουμε τη φοροδιαφυγή και να επιβαρύνουμε το μεγάλο πλούτο ο οποίος στη χώρα μας φοροδιαφεύγει και αυτό είναι το μεγάλο κλειδί».

       Συνεργασίες – «Προοδευτική Διακυβέρνηση»

       Ως προς το ζήτημα των συνεργασιών, ο κ. Τσίπρας ανέφερε ότι ο μέσος ψηφοφόρος θα γνωρίζει, ότι αν ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πρώτο κόμμα, οι εκλογές αυτές (σ.σ. που θα είναι με απλή αναλογική) «δε θα χαθούν, δε θα είναι άγονες και δε θα πάμε σε δεύτερη κάλπη». Είπε ότι σε αυτή την περίπτωση ο ΣΥΡΙΖΑ θα επιδιώξει να σχηματιστεί κυβέρνηση συνεργασίας με όλες τις δυνάμεις που «αυτοπροσδιορίζονται ως προοδευτικές» κι όταν έρθει η ώρα της κρίσης «δε θ’ αφήσουν την ευκαιρία να πάει χαμένη {…} και η Δεξιά να πάρει μια ακόμα τετραετία, με όρους σκληρούς για την πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας».

       Είπε ότι σε ανθρώπινο επίπεδο οι σχέσεις τους με την κ. Γεννηματά είναι φυσιολογικές, «είναι ένας ευγενικός άνθρωπος» και ότι σε πολιτικό επίπεδο «δημόσια καταθέτουμε τις προτάσεις και τις θέσεις μας». Σχολίασε ότι είδε μ’ ενδιαφέρον ότι «και η ίδια μίλησε για την προοπτική της προοδευτικής διακυβέρνησης, αν και στο λόγο της, και λογικό είναι αυτό, προσπαθεί να αναδείξει την ανάγκη της αυτόνομης παρουσίας του κόμματός της, το σέβομαι, θεωρώ όμως ότι το ΚΙΝΑΛ το επόμενο διάστημα θα έχει κάποιες εσωτερικές διεργασίες». Τόνισε ότι το κρίσιμο δεν είναι μόνο τα πρόσωπα «αλλά και το ποιες προγραμματικές θέσεις θα καταθέσει κανείς, πάνω στις οποίες θα θελήσει να υπάρχουν συγκλίσεις για να κυβερνηθεί η χώρα». «Συνεπώς, το κρίσιμο διακύβευμα, είναι το προγραμματικό, το πολιτικό, το αν η χώρα θα κυβερνηθεί με το νεοφιλελεύθερο μοντέλο που σε όλο τον κόσμο σήμερα πνέει τα λοίσθια, ή μ’ ένα μοντέλο προοδευτικό», υπογράμμισε. Ερωτηθείς αν εννοεί πως «θα βγουν οι διαφορές, δηλαδή άλλο η κ. Γεννηματά, άλλο ο κ. Λοβέρδος, άλλο ο κ. Ανδρουλάκης», ανέφερε ότι «είναι προφανές ότι ο κ. Λοβέρδος έχει ένα τελείως διαφορετικό πολιτικό σχέδιο και το εκπέμπει. Μιλώ για την ανάγκη το ΚΙΝΑΛ να γίνει ένας δορυφόρος της ΝΔ». «Αν τα στελέχη και τα μέλη του κόμματος αυτό το επικροτήσουν, θα είναι μια διαφορετική προοπτική», είπε.

       Υπογράμμισε ότι θα σεβαστεί απολύτως την εσωτερική αυτονομία επί της διαδικασίας αυτού του χώρου, «αλλά περιμένω κι εγώ να δω τις πολιτικές και προγραμματικές αντιπαραθέσεις, αν στις προγραμματικές θέσεις θα υπάρξουν συγκλίσεις για την προοδευτική διακυβέρνηση». Τόνισε ότι «η προοδευτική διακυβέρνηση δε μπορεί να είναι μια υπόθεση παρασκηνίου» αλλά «υπόθεση σύγκλισης πάνω στις προγραμματικές θέσεις για το πώς θα κυβερνηθεί η χώρα την επόμενη μέρα».

       Για το αν υπάρχει κάποια επαφή με τον Γ. Παπανδρέου απάντησε ότι έχει καλές σχέσεις σε προσωπικό επίπεδο με όλους τους πολιτικούς του χώρου αυτού, «αλλά μην το προσωποποιείτε, δεν είναι θέμα προσωπικών σχέσεων». Σημείωσε ότι δεν ισχύουν όσα γράφτηκαν περί αιτήματος του να ενταχθεί ο ΣΥΡΙΖΑ στη Σοσιαλιστική Διεθνή. Είπε ότι πιστεύει στην ανάγκη συντονισμού των αριστερών προοδευτικών δυνάμεων και σοσιαλιστικών δυνάμεων και στην Ευρώπη και στον κόσμο και πως η στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ είναι «να παραμείνουμε στη Ριζοσπαστική Αριστερά, αλλά ταυτόχρονα να διατηρούμε πολύ στενές σχέσεις, να είμαστε παρατηρητές στο Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα και να διατηρούμε πολύ στενές σχέσεις συνεργασίας και με τους Πράσινους».

       Ελληνοτουρκικά

       «Η προοπτική της Χάγης είναι η μόνη προοπτική που μπορώ εγώ να δω ότι μπορεί να ωφελήσει τη χώρα μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα», τόνισε ο κ. Τσίπρας, ο οποίος ανέφερε ότι «αν η κυβέρνηση το αποφασίσει, έχω αποδείξει ότι στην εξωτερική πολιτική κινούμαι στη βάση αρχών και όχι του μικροκομματικού συμφέροντος». Είπε ότι έχει αποδείξει ότι βάζει το συμφέρον της χώρας πάνω από το μικροκομματικό -μίλησε για τη Συμφωνία των Πρεσπών που χαρακτήριζαν «προδοτική» και «τώρα όλοι σπεύδουν να την τηρήσουν και να την τιμήσουν»- και ότι θεωρεί προς όφελος της χώρας την προοπτική μιας έντιμης λύσης στο πλαίσιο του Διεθνούς Δικαίου. Τόνισε πως «μια σοβαρή πατριωτική στάση είναι να επιδιώκει έντιμη λύση, χωρίς παραχωρήσεις με κόκκινες γραμμές προφανώς, χωρίς παραχωρήσεις των εθνικών συμφερόντων, στο πλαίσιο του Διεθνούς Δικαίου». Σχολίασε ότι «οποιαδήποτε άλλη ψευτοτσαμπουκάδικη στάση» δεν είναι πατριωτική.

       «Μακάρι η Τουρκία να αναγκαζόταν να πάει σε μια τέτοια διαδικασία. Θέλει ν’ αποφύγει τη Χάγη όπως ο διάολος το λιβάνι», είπε. Ανέφερε ότι δεν περιμένει πολλά πράγματα από τη συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν, «διότι ο Μητσοτάκης έχει αποφασίσει να πετάξει τη μπάλα στην εξέδρα». Υποστήριξε ότι «ακριβώς επειδή έχει εσωτερικές αντιφάσεις τεράστιες, δε μπορεί να φέρει στη Βουλή την κύρωση των τριών μνημονίων που είναι προς όφελος της χώρας, για να ελέγχει η Πολεμική Αεροπορία το FIR της Βόρειας Μακεδονίας». Ανέφερε ότι «ο μεν Γεραπετρίτης λέει ‘η κόκκινη γραμμή μας στα 6 μίλια’, όταν μπαίνουν και σουλατσάρουν εντός των 12 μιλίων λέει ‘τα 6 μίλια κόκκινη γραμμή’. Ο δε Σαμαράς λέει ‘κόκκινη γραμμή ο ίδιος ο διάλογος μην τυχόν καθίσεις και συζητήσεις’, δεν έχει στρατηγική». Εκτίμησε ότι «χάνουμε μια μεγάλη ευκαιρία τώρα που η Τουρκία θέλει όχι την ενταξιακή της προοπτική πια, αλλά την ειδική σχέση με την ΕΕ. Θέλει δηλαδή να ξαναξεκινήσει η διαπραγμάτευση για την Τελωνειακή Ένωση». Είπε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρότεινε στην κυβέρνηση «αυτό να το συνδέσει με την προοπτική Χάγης για την ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα. Όχι γενικά, γιατί στο Ελσίνκι ήταν ανοιχτό. Για ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα», αλλά «η απάντηση είναι άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε», διότι, όπως είπε, «ο κ. Μητσοτάκης έχει αποφασίσει να μην ασχοληθεί».

       «Ένα από τα μεγαλύτερα φιάσκο η Προανακριτική»

       Μιλώντας για την Προανακριτική, ο κ. Τσίπρας δήλωσε ότι «έχει εξελιχθεί σ’ ένα από τα μεγαλύτερα φιάσκο που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια στην πολιτική ζωή». «Δεν ξέρω για τι ακριβώς κατηγορείται ο κ. Παππάς. Κατηγορείται γιατί θέλησε να φτιάξει το ΣΥΡΙΖΑ Channel; Από ποιους; Από αυτούς οι οποίοι έχουν φτιάξει το ΣΥΣΤΗΜΑ Channel εδώ και τόσα χρόνια και έχουν 6 κανάλια και λένε τα ίδια και τα ίδια και ο ελληνικός λαός ενημερώνεται πλημμελώς;», είπε. Ανέφερε μεταξύ άλλων ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ ήρθε και ανάγκασε τους ιδιοκτήτες των  τηλεοπτικών σταθμών να βάλουν το χέρι στην τσέπη» όμως «ήρθε μετά ο κ. Μητσοτάκης και τους λέει: ‘όχι, δε χρειάζεται να τα πληρώσετε αυτά, θα σας δώσω κι άλλα τόσα με ευκαιρία την πανδημία’». «Κι εγώ να ήμουν ιδιοκτήτης τηλεοπτικού σταθμού θα ήμουν πολύ χαρούμενος με τον κ. Μητσοτάκη», σχολίασε. Τόνισε ότι θέλησε να γίνει ένας διαγωνισμός και να υπάρξει μετά από 30 χρόνια «για πρώτη φορά νομιμότητα και να εξυγιανθεί και ο χώρος των ραδιοτηλεοπτικών μέσων και επιχειρήσεων». «Νομίζω λοιπόν ότι ο κ. Παππάς αυτή τη στιγμή περνά μια περιπέτεια πολιτική, κυρίως διότι αυτό δε θα του το συγχωρήσουν κάποιοι», σημείωσε. Ο κ. Τσίπρας είπε ότι ήταν «καθαρές οι προθέσεις μας, και δε μετανιώνουμε γι’ αυτές, λάθη κάναμε…» και ότι ενώ δεν ήταν στόχος «ούτε συγκεκριμένα πρόσωπα ούτε συγκεκριμένα συμφέροντα», αλλά η επαναφορά της διαδικασίας στο πλαίσιο νομιμότητας, «βρεθήκαμε απέναντι και με τους εργαζόμενους και με τους δημοσιογράφους που θέλαμε να προστατεύσουμε τα συμφέροντά τους».

       Ερωτηθείς σχετικά είπε ότι ο Νίκος Παππάς «σήμερα διαδραματίζει έναν σημαντικό ρόλο στο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά δεν είναι στο γραφείο μου όπως ήταν το πρώτο διάστημα. Αλλά αυτό δε σημαίνει κάτι», γιατί, όπως είπε «για καθέναν από μας, η πολιτική διαδρομή δε σημαίνει έναν συγκεκριμένο ρόλο και μια συγκεκριμένη θέση». Επισήμανε ότι σήμερα είναι τομεάρχης σε έναν κρίσιμο τομέα και σχολίασε γενικότερα ότι «κανένας μας δεν έχει εισιτήριο διαρκείας σε θέσεις και σε ρόλους ούτε εγώ, ούτε τα στελέχη». «Μας κρίνει όλους ο ελληνικός λαός στις εκλογές, τα μέλη των κομμάτων μέσα από τις συνεδριακές διαδικασίες, όλοι κρινόμαστε», είπε στο ερώτημα αν, στην περίπτωση που δεν κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ τις εκλογές, θα σκεφτεί ότι μπορεί να μην παραμείνει στη θέση του.

    Αναλυτικά ολόκληρη η συνέντευξη:

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Κυρίες και κύριοι γεια σας. Είναι η διαδικτυακή εκπομπή Meeting Point του Newsbomb. Και αυτή εδώ είναι η πρώτη μας συνάντηση. Με άλλα λόγια είναι η πρεμιέρα μας με καλεσμένο τον κ. Αλέξη Τσίπρα, Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

    Καλώς ήρθατε κ. Πρόεδρε.

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Καλώς σας βρήκα και καλορίζικη.

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Από ό,τι αντιλαμβάνεστε, μας κάνετε και ποδαρικό και το ερώτημά μου είναι με το δεξί, ή με το αριστερό;

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Πάντως ήταν ευφυής η σκέψη σας να μην κάνει ο κ. Μητσοτάκης ποδαρικό, αλλά να κάνω εγώ, διότι σε αυτή τη χώρα καλύτερα να σου βγει το μάτι, παρά το όνομα. Ελπίζω να είναι τυχερό πάντως.

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Κι εγώ το ελπίζω. Για να συνεχίσουμε αυτή τη συζήτηση περί δεξιάς και αριστεράς. Παρακολουθούμε τις δημοσκοπήσεις των τελευταίων μηνών, αρχής γενομένης από την MRB, το πιστοποίησε πρόσφατα και η Metron Analysis. μας δείχνουν το εξής: μια σταδιακή μετακίνηση του κόσμου από τον φόβο στην προσδοκία για ταχύρρυθμη ανάπτυξη. Η έννοια της ανάπτυξης είναι συνυφασμένη με τη δεξιά. Η έννοια της δικαιοσύνης είναι συνυφασμένη με την αριστερά. Και το λέω γιατί το σύνθημά σας είναι δίκαιη ανάπτυξη.

    Όμως στην παρούσα φάση ο κόσμος θέλει λιγότερη δικαιοσύνη και περισσότερα γκάζια. Άρα έχει συγκριτικό πλεονέκτημα η Ν.Δ. και εν πάση περιπτώσει απέναντι σε αυτή τη συγκεκριμένη τάση πώς σκέφτεται να τοποθετηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ;

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Σε μια παρατεταμένη περίοδο φρένων είναι λογικό ο κόσμος να θέλει γκάζια. Ωστόσο, πιστεύω ότι το θέμα της δικαιοσύνης παραμένει επίκαιρο και κυρίαρχο, διότι εάν η ανάπτυξη αφορά εν τέλει κάποιους λίγους επιχειρηματικούς ομίλους και όχι τη μεγάλη πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας, αν δεν αφορά τον επιχειρηματία το μικρομεσαίο, εάν δεν αφορά τον εργαζόμενο που θα χάσει το 8ωρο και θα δουλεύει 10ωρο με απλήρωτες υπερωρίες. Αν δεν αφορά τον ελεύθερο επαγγελματία που βλέπει πολύ μεγάλες δυσκολίες τα τελευταία δυο χρόνια. Αν δεν αφορά τον καταστηματάρχη ο οποίος δεν έχει ρευστότητα και πρόσβαση στις τράπεζες, τότε ποιους αφορά;

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Άρα αναφέρεστε στο πώς θα μοιραστούν τα λεφτά του Ταμείου Ανάκαμψης με άλλα λόγια. Να διαχυθούν, λέτε, στο σύνολο της οικονομίας και να μην περιοριστούν στους έχοντες και κατέχοντες.

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Αναφέρομαι στο ότι η ανάπτυξη θα έρθει είτε έτσι, είτε αλλιώς, γιατί κάνανε μια βουτιά 8,5%. Το μεγάλο ερώτημα είναι εάν αυτή η ανάπτυξη θα είναι συμπεριληπτική. Θα περιλαμβάνει όλους και κυρίως αυτούς που επλήγησαν από την κρίση και τώρα επειδή μιλάτε για το Ταμείο Ανάκαμψης, είναι η μεγάλη ευκαιρία για τη χώρα τις επόμενες δεκαετίες και πολύ φοβάμαι ότι ο σχεδιασμός είναι να επωφεληθούν πάλι οι γνωστοί άγνωστοι.

    Και η μεγάλη πλειοψηφία, ιδίως οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες, οι ελεύθεροι επαγγελματίες και οι εργαζόμενοι, να μην καρπωθούν τα οφέλη που θα μπορούσαν να…

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Αυτοί που δεν έχουν πρόσβαση στον τραπεζικό δανεισμό ουσιαστικά.

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Εάν μου επιτρέπετε, να το εξηγήσω λίγο αυτό. Το Ταμείο Ανάκαμψης είναι γύρω στα 32 δισ. 19 δισεκατομμύρια θα είναι επιδοτήσεις. 11 περίπου θα είναι δανεισμός. Ο δανεισμός πάει στις τράπεζες. 50 – 30 – 20. Οι τράπεζες δεν δανείζουν, όπως γνωρίζετε, τη συντριπτική πλειοψηφία των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Δεν περνάνε ούτε απ’ έξω. Από τις 700.000 πιστοληπτικό διαβατήριο έχουν μονάχα οι 30.000 επιχειρήσεις. Άρα ο δανεισμός είναι ξεχασμένη υπόθεση για τη μέση μικρομεσαία επιχείρηση.

    Οι επιδοτήσεις τώρα. Οι επιδοτήσεις πηγαίνουν ως επί το πλείστον, η συντριπτική πλειοψηφία σε διαγωνισμούς για μεγάλα έργα και ΣΔΙΤ. Εκεί έχουν κατοχυρώσει, καπαρώσει θέση οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι. Η μικρομεσαία επιχείρηση πού θα δει πρόσβαση σε χρήμα και ρευστότητα;

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Κατάλαβα. Εκεί θα δώσετε την έμφασή σας. Καταλαβαίνω.

    Έχω την πληροφορία, γιατί αντιλαμβάνεστε ότι το ρεπορτάζ δεν το ξεχνάω ποτέ, ότι η Τράπεζα της Ελλάδος πρόκειται να αναθεωρήσει την πρόβλεψή της για ανάπτυξη σε ότι αφορά το 2022, θα πει ότι θα κινηθεί στο 5,3 και σπεύδω να σας ρωτήσω το εξής: μήπως αυτές είναι οι ιδανικές συνθήκες για εκλογές; Μήπως θα έπρεπε να περιμένουμε το ερχόμενο φθινόπωρο ότι μπορεί να έχουμε και κάλπες; Ποια είναι η δική σας εκτίμηση;

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Νομίζω ότι όσο η πανδημία είναι εδώ και ας μην κρυβόμαστε, είναι εδώ. Μπορεί να αισθανόμαστε μια δόση ελευθερίας, διότι σταμάτησε το παρατεταμένο lockdown, αλλά έχουμε κάθε μέρα 50 με 60 νεκρούς και ο αριθμός εμβολιασμού είναι ακόμα χαμηλός. Ο βαθμός εμβολιασμού του πληθυσμού. Δεν έχουμε ακόμα ανοσία. Πιστεύω ότι θα ήταν πολύ μεγάλη ύβρις και πολύ μεγάλο ρίσκο για οποιαδήποτε κυβέρνηση.

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Για τώρα λέτε. Εγώ σας ρωτώ για το 2022 όμως.

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Το 2022 νομίζω ότι είναι μια χρονιά στην οποία θα επιστρέψουμε, ελπίζω. Ελπίζω. Δεν μπορώ να το πω με σιγουριά, κανείς δεν μπορεί να ξέρει τι θα γίνει με τις μεταλλάξεις, αλλά είναι μια χρονιά στην οποία θα επιστρέψουμε στην κανονικότητα.

    Ο κ. Μητσοτάκης πιστεύω ότι θα θελήσει να υλοποιήσει ένα μεγάλο μέρος του προεκλογικού του σχεδιασμού που είναι ακριβώς αυτός που σας είπα. Εξυπηρέτηση κάποιων συγκεκριμένων οικονομικών συμφερόντων. Θεωρώ ότι είναι ανοιχτή η πιθανότητα

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Τον κατηγορείτε ότι στοχεύει να εξυπηρετήσει συγκεκριμένα οικονομικά συμφέροντα. Αυτό εννοείτε ότι υπάρχει και θέμα συναλλαγής;

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Εννοώ ότι υπάρχει θέμα καθαρά ιδεοληπτικής εμμονής σε ένα μοντέλο το οποίο είναι αποτυχημένο, το οποίο δεν λειτούργησε ούτε στην Ελλάδα, ούτε στον υπόλοιπο κόσμο και τώρα αλλάζει μετά την πανδημία. Εννοώ όμως ότι στο πίσω μέρος του μυαλού του έχει να κάνει και με το πώς αυτές τις δεσμεύσεις που τις έδωσε προεκλογικά, δεν ήταν ανέντιμο, ούτε το κάνει λέγοντας άλλα, τις έδωσε προεκλογικά και στο Σύνδεσμο Ελλήνων Βιομηχάνων τις έδωσε προεκλογικά και στην ελληνική κοινωνία. Πιστεύω ότι αυτά τα γραμμάτια θα θελήσει να τα ξεπληρώσει.

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Άρα για λόγους ιδεοληψίας λέτε. Δεν λέτε κάτι άλλο. Δεν υπονοείτε κάτι άλλο.

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Και για λόγους ιδεοληψίας, γιατί πιστεύει, έχω την αίσθηση, ότι με αυτό τον τρόπο μπορεί να κινηθεί η οικονομία. Τα λεγόμενα trickle down economics που ο ίδιος ο Μπάιντεν το είπε και δεν δούλεψαν ποτέ. Δηλαδή, όταν αυξηθεί η κερδοφορία κάποιων μεγάλων επιχειρήσεων, κάποια ψίχουλα θα πέσουν και στην κοινωνία.

    Αλλά είναι σαφές όμως ότι υπάρχουν και δεσμεύσεις. Με την καλή έννοια του όρου. Δεσμεύσεις πολιτικές απέναντι σε κάποιους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους οι οποίοι βοήθησαν τη Ν.Δ. προεκλογικά.

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Με την καλή έννοια λοιπόν.

    Ας υποθέσουμε ότι υπάρχει σοβαρή πιθανότητα οι εκλογές να γίνουν το φθινόπωρο του 2022, ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι έτοιμος τότε; Δηλαδή θα έχει μπορέσει, θα έχει προλάβει να καλύψει αυτό το έλλειμμα εμπιστοσύνης που φαίνεται ότι υπάρχει από την πλευρά του κόσμου; Γιατί φαντάζομαι ότι θα γνωρίζετε πάρα πολύ καλά ότι ειδικά στην πρώτη φάση της πανδημίας, πολλοί άνθρωποι λέγανε ότι ευτυχώς που είναι η Ν.Δ. στην εξουσία και σταυροκοπιόντουσαν κιόλας. Αυτό λοιπόν θα έχει ατονήσει ως άποψη, ως αντίληψη, μέχρι τότε και τι θα κάνετε γι’ αυτό δηλαδή εσείς;

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Εξαρτάται με ποιους μιλάτε, κυρία Τρέμη.

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Μιλάω με όλους, κύριε Τσίπρα. Το ξέρετε πολύ καλά αυτό, αλλά θα μπορούσα να το αντιγυρίσω.

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Αστειεύομαι. Η αλήθεια είναι ότι στην πρώτη φάση της πανδημίας είχαμε μια εξαιρετικά θετική επίδοση. Και δεν συγκρίνετε με αυτά τα οποία βιώσαμε τους τελευταίους 6 μήνες. Είχαμε 400 νεκρούς το πρώτο εξάμηνο και 11.500 νεκρούς το δεύτερο εξάμηνο. Άρα, από το τι καλοί που είναι αυτοί που είναι τώρα περάσαμε από τους ίδιους ανθρώπους στο «ε, μωρέ όποιος και να ήταν την ίδια δυσκολία θα έβρισκε».

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Το πιστεύετε αυτό; Γιατί στις έρευνες μέχρι στιγμής δεν έχει αποτυπωθεί αυτό έτσι όπως το περιγράφετε.

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Εγώ εκτιμώ ότι αυτή τη στιγμή εάν διαβάσετε τα ποιοτικά στοιχεία των ερευνών θα δείτε πραγματικά έναν καθρεπτισμό στις έρευνες που γίνανε μέχρι τον Οκτώβριο του 2020 και από τον Οκτώβριο του 2020 μέχρι σήμερα. Τα ποιοτικά στοιχεία δείχνουν μια τεράστια δυσαρέσκεια της πλειοψηφίας των πολιτών απέναντι στην κυβέρνηση για τη διαχείριση της υγειονομικής κρίσης. Και εν τοιαύτη περιπτώσει, νομίζω ότι έχει αξία να δει κανείς ότι αυτή η πίεση που αισθάνεται ο μέσος πολίτης και η δυσαρέσκεια, κάποια στιγμή όχι άμεσα, αλλά κάποια στιγμή…

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Κάποια στιγμή. Εδώ είναι το σημείο κλειδί, διότι πράγματι υπάρχει μια υποχώρηση του βαθμού αποδοχής των πεπραγμένων της κυβέρνησης από την πλευρά της κοινής γνώμης. Αλλά από την άλλη, δεν φαίνεται μέχρι στιγμής ο ΣΥΡΙΖΑ να επωφελείται από αυτό.

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Εμένα μου αρέσει να διαβάζω τις δημοσκοπήσεις, να τις μελετώ, αλλά μου αρέσει περισσότερο να τις διαψεύδω.

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Ιδεοληπτικό, κύριε Πρόεδρε;

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Όχι, όχι. Μου αρέσει να τις διαψεύδω στην πράξη. Διότι, ξέρετε κάτι; Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ένα χαρακτηριστικό από τότε που εμφανίστηκε στην πολιτική ζωή. Ήταν ένα κόμμα του 4% και βρέθηκε να είναι ο βασικός εκφραστής της δημοκρατικής παράταξης στον τόπο με τις παραδόσεις του 40%, η δημοκρατική παράταξη. Πήρε 36%, 35%, 32%. Άρα λοιπόν είναι ένα μεγάλο κόμμα. Συνεχίζει όμως να έχει αυτή την αναντιστοιχία. Είναι αυτό το οποίο ξεκινήσαμε μετά τις εκλογές με την προσπάθεια της διεύρυνσης και του μετασχηματισμού να μεταφέρουμε τη δυναμική που έχει ο ΣΥΡΙΖΑ σε κοινωνικό επίπεδο και στις οργανωμένες του δυνάμεις. Δηλαδή να αποκτήσει πρόσβαση στις τοπικές κοινωνίες, στην τοπική αυτοδιοίκηση, στα συνδικάτα, στους τοπικούς συλλόγους, στους φορείς.

    Η αλήθεια είναι -γιατί θέλω να είμαι ειλικρινής απέναντί σας-, ότι η πανδημία μας έβαλε ένα φρένο σε όλο αυτό. Μας φρενάρισε λίγο σε αυτή την προσπάθεια. Όμως είμαι αισιόδοξος ότι έχουμε καταφέρει να κάνουμε μια πολύ σοβαρή προγραμματική δουλειά που είναι κρίσιμο, την παρουσιάσαμε, μέρος της παρουσιάσαμε, την πρότασή μας για το νέο ΕΣΥ, για την επανεκκίνηση της οικονομίας, για την αξιοποίηση του Ταμείου Ανάκαμψης.

    Αύριο έχουμε μια ενδιαφέρουσα παρουσίαση για τις προτάσεις μας για το κλίμα και την πράσινη ανάπτυξη. Τα εργασιακά θα τα παρουσιάσουμε σε επόμενη φάση. Έχουμε την πανελλαδική μας συνδιάσκεψη τον Ιούνιο. Νομίζω ότι προγραμματικά θα είμαστε έτοιμοι.

    Όμως, είναι αλήθεια ότι χρειαζόμαστε το χρόνο για να προχωρήσουμε και στις οργανωτικές εκείνες διεργασίες που έχουν διακοπεί. Το συνέδριό μας.

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Πριν πάμε στα οργανωτικά, θέλω να μείνουμε λίγο στο θέμα του διλήμματος εμπιστοσύνης και στη μάχη για το κέντρο που φαίνεται ότι είναι πολύ σκληρή, γιατί έχει πατήσει αρκετά πόδι η Ν.Δ. Θεωρώ, τουλάχιστον αυτή είναι η προσωπική μου αξιολόγηση, ότι η μεσαία τάξη είναι το κλειδί. Και εσείς τη μεσαία τάξη την είχατε αδικήσει, για να μην πω κάτι λίγο πιο βαρύ από αυτό.

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Όχι, μην το πείτε.

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Εντάξει. Συγκρατούμαι.

    Αλλά τότε, όταν έγινε αυτό, το έχετε αναγνωρίσει εσείς, όταν όμως έγινε αυτό ειπώθηκε από την πλευρά του κ. Τσακαλώτου ότι πρόκειται για ταξική επιλογή. Τι μεσολάβησε και δεν είναι πια ταξική επιλογή;

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Παρεξηγήθηκε νομίζω αυτή η δήλωση.

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Και γιατί να σας πιστέψει, να σας εμπιστευτεί τώρα η μεσαία τάξη;

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Μην ξεχνάτε ότι εμείς βγάλαμε τη χώρα από τα μνημόνια. Διαχειριστήκαμε δυσκολίες, βρήκαμε μια χώρα χρεοκοπημένη. Δεν ήταν…

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Αυτή την κακομοίρα, την αδικημένη, την τσουρουφλισμένη.

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Θα απαντήσω ευθέως και δεν θα κρύψω το γεγονός ότι η μεσαία τάξη, η λεγόμενη μεσαία τάξη είναι αυτή η οποία ταλαιπωρήθηκε από όλες τις κυβερνήσεις στη μνημονιακή περίοδο. Και επειδή εμείς ήμασταν οι τελευταίοι που κλείσαμε την πόρτα, είδε και εμάς ως μια κυβέρνηση που δεν κατάφερε να υλοποιήσει τις προσδοκίες.

    Βεβαίως, την επιβάρυνση τη μεγάλη στη μεσαία τάξη δεν την κάναμε εμείς, την κάνανε οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Αλλά η αλήθεια είναι, δεν έχει σημασία στην πολιτική πολλές φορές το γεγονός, σημασία έχει ποια ήταν η αίσθηση που αποκόμισε αυτός ο κόσμος. Είναι γεγονός.

    Όμως κοιτάξτε, η μεσαία τάξη σήμερα τι ακριβώς προσλαμβάνει από τη σημερινή κυβέρνηση; Διότι εμείς βρεθήκαμε σε συνθήκες χρεοκοπίας. Τώρα έχουν 37 δισ. τα ταμεία, έχουν το Ταμείο Ανάκαμψης με 30 δισ. να περιμένει, έχουν πρόσβαση σε φθηνό δανεισμό, είναι σε επίπεδο διαχείρισης οικονομικής καλύτερα τα πράγματα. Έχουν εργαλεία. Τι προσλαμβάνει η μεσαία τάξη και ποια είναι η μεσαία τάξη σήμερα; Δεν είναι οι εργαζόμενοι οι οποίοι θα δούνε να μειώνεται ο μισθός τους αντί να αυξάνεται; Δεν είναι οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες που θα μείνουν έξω από το Ταμείο Ανάκαμψης και θα δούνε λουκέτα στις επιχειρήσεις τους;

    Δεν είναι οι 30.000 οικογένειες που θα δούνε τα παιδιά τους να μένουν έξω από την τριτοβάθμια εκπαίδευση, διότι η κ. Κεραμέως αποφάσισε να κάνει άλλο ένα δωράκι στους ιδιοκτήτες των ιδιωτικών κολεγίων και να αλλάξει τη βάση εισαγωγής κόβοντας το 1/3 των εισακτέων;

    Δεν είναι τα νοικοκυριά που θα δούνε να πτωχεύουνε με το νέο πτωχευτικό πρόγραμμα και να βγάλουν τα σπίτια στον πλειστηριασμό;

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Ναι, αλλά γιατί να σας εμπιστευτεί κ. Πρόεδρε η μεσαία τάξη; Όταν έχετε στο παρελθόν περίπου την είχατε στοχοποιήσει; Γιατί λοιπόν τώρα να σας εμπιστευτεί;

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Όχι, δεν την είχαμε στοχοποιήσει. Δεν είναι αληθές αυτό. Στο παρελθόν ήμασταν αναγκασμένοι να εφαρμόσουμε μια πολιτική προκειμένου να βγάλουμε τη χώρα από τα μνημόνια και από την οκταετή κατάσταση πολιορκίας.

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Ναι, αλλά τον λογαριασμό τον πλήρωσε δυσανάλογα περισσότερο η μεσαία τάξη.

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Τον λογαριασμό τον πλήρωσε συνολικά η μεσαία τάξη. Συνολικά από όλες τις κυβερνήσεις την περίοδο που κυβερνήσαμε εμείς αναλογικά λιγότερο, αλλά αν υπήρχε άλλη επιλογή να είσαστε βέβαιη κυρία Τρέμη ότι θα την είχαμε αναλάβει. Ήταν λάθος αυτή η δήλωση. Και μάλιστα ήταν παρεξηγήσιμη και παρεξηγημένη δήλωση. Άλλο ήθελε να πει ο Ευκλείδης που προέρχεται και από μια αγγλοσαξονική σχολή, που είναι πιο ευκρινής ο διαχωρισμός της εργατικής τάξης και της μεσαίας τάξης.

    Στην Ελλάδα αισθάνεται μεσαία τάξη ακόμα και ο εργαζόμενος που ζει με το μεροκάματο. Η αλήθεια επίσης είναι ότι δεν καταφέραμε να προχωρήσουμε σε μια γενναία αναδιανομή, που ήταν ο στόχος μου. Δηλαδή να χτυπήσουμε τη φοροδιαφυγή και να επιβαρύνουμε το μεγάλο πλούτο ο οποίος στη χώρα μας φοροδιαφεύγει και αυτό είναι το μεγάλο κλειδί.

    Όμως, στο ερώτημά σας για το τι έχει να προσδοκά η μεσαία τάξη από τον ΣΥΡΙΖΑ: κυρία Τρέμη΅, έχω πολύ μεγάλη εμπιστοσύνη στο κοινωνικό πρόσωπο του κ. Μητσοτάκη και της Ν.Δ. Πολύ σύντομα η μεσαία τάξη θα καταλάβει τη διαφορά.

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Κύριε Πρόεδρε, να πάμε στην προοδευτική διακυβέρνηση; Το ερώτημα είναι με ποιους; Δηλαδή ΚΚΕ; Όχι. ΠΑΣΟΚ; Μάλλον προς όχι. Βαρουφάκης; Όχι. Μήπως τελικά ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κόμμα ανάδελφο;

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αποδείξει ότι έχει τη δυνατότητα να βρίσκει προγραμματικές συνθέσεις και συναινέσεις και να είναι ένα κόμμα το οποίο μπορεί να συνεργαστεί στην πορεία προς τις εκλογές. Οι εκλογές αυτές θα είναι με απλή αναλογική.

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Ναι, θα είναι διπλές απ’ ό,τι καταλαβαίνουμε…

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Εσείς το λέτε αυτό.

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Όχι, δεν λέω τίποτε, λέω απ’ ό,τι καταλαβαίνω, απ’ ό,τι έχει ακουστεί.

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Εγώ λέω ότι ο μέσος ψηφοφόρος θα γνωρίζει ότι αν ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πρώτο κόμμα, οι εκλογές αυτές δεν θα χαθούν, δεν θα είναι άγονες και δεν θα πάμε σε δεύτερη κάλπη. Διότι αν ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πρώτο κόμμα, θα επιδιώξει να σχηματιστεί κυβέρνηση συνεργασίας…

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Με ποιους όμως;

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Με όλους αυτούς τους οποίους αναφέρατε. Διότι προφανώς όταν πηγαίνεις σε μια ανταγωνιστική κάλπη, κανένας δεν θα πει ότι «υποτάσσομαι σ’ ένα κόμμα που είναι μεγαλύτερο και άρα είναι βασικός ανταγωνιστής».

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Εννοείτε ότι θα συγκυβερνήσετε με το ΚΚΕ;

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Εννοώ ότι θα συγκυβερνήσουμε με όλες τις δυνάμεις εκείνες οι οποίες αυτοπροσδιορίζονται ως προοδευτικές δυνάμεις. Κι όταν έρθει η ώρα της κρίσης, αν ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πρώτο κόμμα, δεν θ’ αφήσουν χαμένη την ευκαιρία και δεν θ’ αφήσουν στο όνομα των ψηφοφόρων τους και του δημοκρατικού κόσμου την ευκαιρία να πάει χαμένη και η Δεξιά να πάρει μια ακόμα τετραετία, με όρους σκληρούς για την πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας.

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Άρα δηλαδή, το χρονοδιάγραμμα είναι ότι τότε που θα προκύψει το αποτέλεσμα της εκλογικής αναμέτρησης και στην περίπτωση που ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πρώτο κόμμα, τότε θα υλοποιηθεί μ’ έναν τρόπο…

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Έτσι γίνεται πάντα.

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Ναι, αλλά μέχρι τότε θα έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι. Εσείς έχετε απευθύνει πρόσκληση προς το ΚΙΝΑΛ, προς την κ. Γεννηματά. Και θέλω να σας ρωτήσω ευθέως: Έχετε επαφή με την κ. Γεννηματά; Μιλάτε δηλαδή οι δυο σας;

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Κρυφά εννοείτε;

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Όχι κρυφά, να την πάρετε ένα τηλέφωνο, αν έχετε ν’ αλλάξετε μια πολιτική άποψη. Γιατί, αυτό είναι προς θάνατον, κακό;

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Σε ανθρώπινο επίπεδο οι σχέσεις μας είναι κανονικές, φυσιολογικές. Είναι ένας ευγενικός άνθρωπος η κ. Γεννηματά και πιστεύω ότι κι εγώ είμαι στις προσωπικές μου επαφές. Σε πολιτικό επίπεδο, δημόσια, καταθέτουμε τις προτάσεις και τις θέσεις μας. Είδα μ’ ενδιαφέρον ότι και η ίδια μίλησε για την προοπτική της προοδευτικής διακυβέρνησης, αν και στον λόγο της, και λογικό είναι αυτό, προσπαθεί να αναδείξει την ανάγκη της αυτόνομης παρουσίας του κόμματός της. Το σέβομαι. Θεωρώ όμως ότι το ΚΙΝΑΛ το επόμενο διάστημα θα έχει κάποιες εσωτερικές διεργασίες.

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Θα έχει, και το θέμα της ηγεσίας τυπικά είναι ανοιχτό.

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Όχι, αφήστε με να ολοκληρώσω. Θέλω να πω ότι το κρίσιμο δεν είναι μόνο τα πρόσωπα, είναι και το με ποιες πολιτικές, ποιες προγραμματικές θέσεις θα καταθέσει κανείς πάνω στις οποίες θα θελήσει να υπάρχουν συγκλίσεις για να κυβερνηθεί η χώρα. Διότι, αν σ’ εμένα ρωτάτε που είμαστε ένα κόμμα του 30%, 32% στις τελευταίες εκλογές, το ΚΙΝΑΛ που είναι του 8%, δεν φαντάζει πειστικό ότι θα διεκδικήσει την αυτοδυναμία και ιδιαίτερα σε μια εκλογική αναμέτρηση απλής αναλογικής.

    Συνεπώς, το κρίσιμο διακύβευμα, είναι το προγραμματικό, είναι το πολιτικό. Είναι αν η χώρα θα κυβερνηθεί με το μοντέλο το νεοφιλελεύθερο που σε όλο τον κόσμο σήμερα πνέει τα λοίσθια, ή μ’ ένα μοντέλο προοδευτικό…

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Περιμένετε γιατί λέτε κάτι πολύ ενδιαφέρον: Τα χαρτιά στο ΠΑΣΟΚ απ’ ό,τι καταλαβαίνουμε και απ’ ό,τι διαβάζουμε, θ’ ανοίξουν τον Σεπτέμβριο. Εσείς λέτε ότι τότε μπορεί να δούμε εντελώς διαφορετικές θέσεις, τοποθετήσεις, σε σχέση με το θέμα των πολιτικών και των πιθανών συμμαχιών από τους τρεις μέχρι στιγμής, που γνωρίζουμε ότι υπάρχουν, υποψηφίους;

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Το κρίσιμο πάντοτε στην πολιτική, κατά την άποψή μου, είναι οι πολιτικές και προγραμματικές θέσεις και οι πολιτικές και προγραμματικές διαφορές. Δεν είναι αν μας αρέσει το πρόσωπο.

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Λέτε ότι θα βγουν οι διαφορές, δηλαδή άλλο η κ. Γεννηματά, άλλο ο κ. Λοβέρδος, άλλο ο κ. Ανδρουλάκης. Να το κάνουμε συγκεκριμένο.

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Ναι, το πιστεύω αυτό. Πιστεύω ότι κάθε πολιτικός εκφράζει κι ένα διαφορετικό σχέδιο, όχι και οι τρεις διαφορετικό, αλλά είναι προφανές ότι ο κ. Λοβέρδος έχει ένα τελείως διαφορετικό πολιτικό σχέδιο και το εκπέμπει. Μιλώ για την ανάγκη το ΚΙΝΑΛ να γίνει ένας δορυφόρος της Νέας Δημοκρατίας. Αν τα στελέχη και τα μέλη του κόμματος αυτό το επικροτήσουν, θα είναι μια διαφορετική προοπτική.

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Δεν λέει ακριβώς αυτό, είναι μια δική σας, κατά τη γνώμη μου τουλάχιστον, ερμηνεία, αλλά ας το προσπεράσουμε γιατί νομίζω έχουμε πολλά σημαντικά.

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Όχι, νομίζω ότι είναι το κρίσιμο ερώτημα της επόμενης μέρας κυρία Τρέμη. Το κρίσιμο ερώτημα της επόμενης μέρας, είναι αν η χώρα θα κυβερνηθεί με τις συνταγές του χθες, αυτές που μας οδήγησαν στη χρεοκοπία. Αυτές που λένε ιδιωτικοποιήσεις, λιγότερο κοινωνικό κράτος, μειώσεις των μισθών, εργασιακή αβεβαιότητα και ελαστικοποίηση, ανταγωνισμός με άλλες χώρες στο όνομα του χαμηλότερου μισθού, ποιος θα έχει χαμηλότερο μισθό για ν’ ανταγωνιστεί στην οικονομία.

    Αυτό το μοντέλο, είναι ένα μοντέλο το οποίο έχει δείξει τ’ αποτελέσματά του. Τούτη την ώρα, η χώρα πρέπει να αλλάξει παραγωγικό μοντέλο, πρέπει να ενισχύσει την εργασία, πρέπει να ενισχύσει το κοινωνικό κράτος. Βγάλαμε κάποιο δίδαγμα από την κρίση; Απ’ αυτή την κρίση της πανδημίας που φτωχοί και πλούσιοι έτρεχαν στα δημόσια νοσοκομεία να σωθούν, βγάλαμε κάποιο δίδαγμα; Ή θα συνεχίσουμε να λέμε «ιδιωτικοποιήσεις των δομών υγείας»; Βγάλαμε το δίδαγμα ότι πρέπει να ενισχύσουμε τις κοινωνικές δαπάνες;

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Τώρα μου φύγατε πάλι μου γλιστρήσατε, ήμασταν στις συμμαχίες και στις συνεργασίες…

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Ξέρετε, δεν υπάρχει τίποτε πιο δυνατό από μια ιδέα που γίνεται επίκαιρη. Οι ιδέες μας, οι ιδέες εκείνες που λέμε εμείς, ενίσχυση του κράτους, ρύθμιση της αγοράς, είναι ξανά επίκαιρες μετά από 40 χρόνια.

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Λόγω Covid, προφανώς.

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Ήταν μια ιστορική τομή. Η Ελλάδα έχει μια κυβέρνηση που βγάζει πολιτικές από το χρονοντούλαπο της Ιστορίας, από τη ναφθαλίνη του Ρήγκαν και της Θάτσερ.

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Μου κάνετε τη χάρη να επανέλθουμε στις συνεργασίες και στις συμμαχίες;

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Να σας την κάνω.

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Με τον κ. Γιώργο Παπανδρέου τι τρέχει; Υπάρχει πολιτικό φλερτ; Μ’ εκείνον έχετε κάποια απευθείας επαφή; Ή, γιατί λέγεται κι αυτό, μπορεί να υπάρχει διαμεσολάβηση τρίτου προσώπου; Και αναφέρομαι συγκεκριμένα στην κ. Βάρτζελη, που είναι από τις πιο ηχηρές μεταγραφές του ΣΥΡΙΖΑ.

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Δε μ’ αρέσει ο όρος «μεταγραφή», είναι μια συστράτευση σ’ έναν κοινό στόχο. Διότι αυτή τη στιγμή, πώς να το κάνουμε, ο ΣΥΡΙΖΑ δικαιωματικά κατέχει το ρόλο της ηγεμονεύουσας δύναμης στη δημοκρατική παράταξη. Αυτό δεν σημαίνει ότι μπορεί να υπάρχουν αυτόνομες πορείες, με τις οποίες θ’ αναζητήσουμε συγκλήσεις.

    Σας επαναλαμβάνω ότι έχω καλές σχέσεις σε προσωπικό επίπεδο με όλους τους πολιτικούς του χώρου αυτού, αλλά μην το προσωποποιείτε. Δεν είναι θέμα προσωπικών σχέσεων.

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Πολιτικά σας ρώτησα, σας ρώτησα αν είστε κοντά.

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Ο Γιώργος Παπανδρέου πράγματι το τελευταίο διάστημα εκφράζει θέσεις και προτάσεις, οι οποίες είναι πιο κοντά στον ΣΥΡΙΖΑ απ’ ό,τι άλλα στελέχη του χώρου του ΚΙΝΑΛ. Αυτό κατά την άποψή μου είναι θετικό, δεν είναι αρνητικό.

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Δηλαδή προοιωνίζετε και κάποιες εξελίξεις ενδεχομένως σ’ αυτό;

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Επαναλαμβάνω, θα σεβαστώ απολύτως την εσωτερική αυτονομία επί της διαδικασίας αυτού του χώρου, αλλά περιμένω κι εγώ να δω τις πολιτικές και προγραμματικές αντιπαραθέσεις. Αν στις προγραμματικές θέσεις θα υπάρξουν συγκλίσεις για την προοδευτική διακυβέρνηση.

    Η προοδευτική διακυβέρνηση δεν μπορεί να είναι μια υπόθεση παρασκηνίου. Πρέπει να είναι μια υπόθεση σύγκλισης πάνω στις προγραμματικές θέσεις για το πώς θα κυβερνηθεί η χώρα την επόμενη μέρα. Άρα περιμένω να δω μ’ ενδιαφέρον αυτές τις εξελίξεις.

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Πάντως και οι προσωπικές θέσεις και ο άτυπος διάλογος βοηθούν προς αυτή την κατεύθυνση. Δεν είναι δηλαδή κάτι που είναι κακό εν πάση περιπτώσει…

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Πάντως γράφτηκαν κάποια πράγματα τα οποία δεν ισχύουν σε σχέση με το αίτημα που έκανα εγώ στα κρυφά για να ενταχθεί ο ΣΥΡΙΖΑ στη Σοσιαλιστική Διεθνή. Και δεν ισχύουν με την έννοια, όχι ότι δεν αντιλαμβάνομαι την ανάγκη να υπάρχει Σοσιαλιστική Διεθνής…

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Έχει χάσει τη λάμψη της η Σοσιαλιστική Διεθνής.

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Αυτό είπα, ότι είναι λίγο ρετρό.

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Δηλαδή είναι μακριά από την Ευρώπη πια.

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Αντιθέτως, πιστεύω ότι υπάρχει ανάγκη συντονισμού των αριστερών προοδευτικών δυνάμεων και σοσιαλιστικών δυνάμεων και στην Ευρώπη και στον κόσμο.

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Ευρωπαίοι σοσιαλιστές, πώς σας φαίνεται; Έχετε στρατηγική εν πάση περιπτώσει προσέγγιση με τα σοσιαλιστικά κόμματα της Ευρώπης. Άρα, αυτή η ευρωομάδα, των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών, είναι κάτι που το σκεφτόσαστε κάποια στιγμή, να πάτε προς τα εκεί;

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη, η ευρύτερη Αριστερά έχει τρεις εκφάνσεις: Είναι αυτή της Ριζοσπαστικής Αριστεράς που είναι η γενέτειρα, ο πολιτικός χώρος του ΣΥΡΙΖΑ, η Σοσιαλδημοκρατία και οι Πράσινοι. Ξέρετε, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα κόμμα το οποίο δεν είναι τυχαίο. Είναι το μεγαλύτερο κόμμα της Κεντροαριστεράς στην Ευρώπη μαζί με το κόμμα του Αντόνιο Κόστα, τους Σοσιαλιστές της Πορτογαλίας. 32%, είναι το μεγαλύτερο κόμμα.

    Θέλουμε να αποτελούμε γέφυρα αυτών των τριών πολιτικών οικογενειών του ευρύτερου χώρου της Αριστεράς.

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Άρα να ενταχθεί, μου λέτε;

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Άρα, η στρατηγική μας είναι να παραμείνουμε στην αριστερά, στη ριζοσπαστική αριστερά, αλλά ταυτόχρονα να διατηρούμε πολύ στενές σχέσεις, να είμαστε παρατηρητές στο Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα και να διατηρούμε πολύ στενές σχέσεις συνεργασίας και με τους Πράσινους. Διότι η αντίληψή μου, η άποψή μου είναι ότι δεν μπορεί να υπάρξει αριστερά ριζοσπαστική που να επιδιώκει τον μετασχηματισμό της κοινωνίας και της οικονομίας χωρίς πράσινο πρόσημο στις μέρες μας.

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Πάμε και στα ελληνοτουρκικά; Ας υποθέσουμε ότι η κυβέρνηση αποφασίζει να πάει στη Χάγη. Χάγη, όπως και να το κάνουμε, σημαίνει ότι θα πάρουμε κάποια πράγματα αλλά και το κατιτίς θα το δώσουμε. Γνωρίζουμε πολύ καλά όλοι μας ότι στην ελληνική κοινωνία υπάρχουν πολύ ισχυρά στερεότυπα τα οποία έχουν δημιουργηθεί με ευθύνη όλων μας, εννοώ και των πολιτικών και των δημοσιογράφων. Εσείς λοιπόν, με αυτό το δεδομένο, ότι θα έχει βαθμό δυσκολίας για να γίνει αποδεκτό απ’ την κοινή γνώμη, θα στηρίξετε την κυβέρνηση ή όχι;

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Αν η κυβέρνηση το αποφασίσει, έχω αποδείξει ότι στην εξωτερική πολιτική κινούμαι στη βάση αρχών και όχι του μικροκομματικού συμφέροντος.

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Ναι, επειδή μπορεί να έχει και πολιτικό κόστος, γι’ αυτό σας το ρωτώ.

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Μιλάτε σ’ εμένα που έφαγα όλο το πολιτικό κόστος με τη Συμφωνία των Πρεσπών που μου έλεγαν ότι είναι μια προδοτική συμφωνία και τώρα όλοι σπεύδουν να την τηρήσουν και να την τιμήσουν. Διότι, ξέρετε κάτι; Και η δημαγωγία και ο λαϊκισμός έχουν ένα όριο. Και η πολιτική δικαίωση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο σ’ αυτές τις περιπτώσεις.

    Έχω αποδείξει από την πολιτική μου διαδρομή ότι βάζω το συμφέρον της χώρας στα θέματα της εξωτερικής πολιτικής πάνω από το μικροκομματικό συμφέρον. Θεωρώ λοιπόν, προς όφελος της χώρας και του ελληνικού λαού, την προοπτική μιας έντιμης λύσης στο πλαίσιο του Διεθνούς Δικαίου. Διότι η χώρα μας, μια μικρή χώρα -οι συσχετισμοί δεν είναι συσχετισμοί υπέρ ημών απέναντι στην Τουρκία-, άρα ο βασικός μας σύμμαχος είναι το Διεθνές Δίκαιο.

    Η προοπτική της Χάγης λοιπόν είναι η μόνη προοπτική που μπορώ εγώ να δω ότι μπορεί να ωφελήσει τη χώρα μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα. Και η ένταση στο Αιγαίο για την ομαλότητα, οι προκλήσεις, δεν είναι κάτι το οποίο μας βοηθάει. Ας μην ξεχνάμε ότι η Τουρκία σήμερα δεν είναι η Τουρκία της δεκαετίας του ’80. Ο πληθυσμός της έχει γιγαντωθεί ενώ η χώρα έχει δημογραφικό πρόβλημα, συρρίκνωσης του πληθυσμού μας, το ΑΕΠ της Τουρκίας έχει τριπλασιαστεί, ο ρόλος της ως περιφερειακή δύναμη…

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Δεν σφύζει και η οικονομία της ιδιαιτέρως.

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Ναι, αλλά η σύγκριση του παραγόμενου ΑΕΠ, του παραγόμενου πλούτου της Ελλάδας με την Τουρκία τα τελευταία χρόνια…

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Αυτό τι σημαίνει;

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Αυτό σημαίνει ότι μια σοβαρή πατριωτική στάση είναι να επιδιώκει έντιμη λύση, χωρίς παραχωρήσεις -με κόκκινες γραμμές προφανώς-, χωρίς παραχωρήσεις των εθνικών συμφερόντων, στο πλαίσιο του Διεθνούς Δικαίου. Οποιαδήποτε άλλη ψευτοπατριωτική, ψευτοτσαμπουκάδικη στάση, όπως αυτές που δήθεν μας αναφέρουν αυτοί οι οποίοι κάνουν κατά καιρούς τα λιοντάρια αλλά όταν έρχεται η κρίσιμη ώρα είναι κότες, είναι όρνιθες, δεν είναι πατριωτική στάση. Μακάρι η Τουρκία να αναγκαζόταν να πάει σε μια τέτοια διαδικασία. Θέλει ν’ αποφύγει τη Χάγη όπως ο διάολος το λιβάνι.

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Θέλει τον απευθείας διάλογο.

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Θέλει τον απευθείας διάλογο, θέλει να κάνει ότι συνδιαλέγεται απευθείας, αλλά στην πραγματικότητα να συνδιαλέγεται με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Εκεί όμως μας λέτε ότι είναι Δαβίδ με Γολιάθ μ’ έναν τρόπο. Άρα δηλαδή είναι κάτι, ένα πεδίο που προφανώς δε μας συμφέρει ιδιαίτερα. Από τη συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν τι περιμένετε;

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Όχι πολλά πράγματα, διότι ο Μητσοτάκης έχει αποφασίσει να πετάξει τη μπάλα στην εξέδρα. Kick the can down the road, που λένε οι Αγγλοσάξονες.

    Ακριβώς επειδή έχει εσωτερικές αντιφάσεις τεράστιες, δεν μπορεί να φέρει στη Βουλή την κύρωση των τριών μνημονίων που είναι προς όφελος της χώρας, για να ελέγχει η πολεμική αεροπορία το FIR της Βόρειας Μακεδονίας, ούτε αυτό δεν θέλει. Ακριβώς επειδή έχει τεράστιες αντιφάσεις και ο μεν Γεραπετρίτης λέει η κόκκινη γραμμή μας στα 6 μίλια όταν μπαίνουν και σουλατσάρουν εντός των 12 μιλίων λέει τα 6 μίλια κόκκινη γραμμή, ο δε Σαμαράς λέει κόκκινη γραμμή ο ίδιος ο διάλογος μην τυχόν καθίσεις και συζητήσεις, δεν έχει στρατηγική.

    Εγώ νομίζω ότι χάνουμε μια μεγάλη ευκαιρία τώρα που η Τουρκία θέλει όχι την ενταξιακή της προοπτική πια, αλλά την ειδική σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Θέλει δηλαδή να ξαναξεκινήσει η διαπραγμάτευση για την τελωνειακή ένωση.

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Καίγεται, όχι απλώς το θέλει…

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Είναι μια ευκαιρία. Εμείς προτείναμε στην κυβέρνηση αυτό να το συνδέσει με την προοπτική Χάγης για την ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα. Όχι γενικά, γιατί στο Ελσίνκι ήταν ανοιχτό. Για ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα.

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Έχετε απάντηση σ’ αυτό που προτείνατε;

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Η απάντηση είναι άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε. Και είναι άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε, ακριβώς διότι πιστεύω ότι ο κ. Μητσοτάκης έχει αποφασίσει να μην ασχοληθεί…

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Ο κ. Δένδιας τι λέει επ’ αυτού; Έχετε καταλάβει αν του αρέσει αυτή η πρόταση ή όχι;

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Δεν το ξέρω αυτό, δε μπορώ να έχω εικόνα για το τι λέει προσωπικά ο κ. Δένδιας, φαντάζομαι όμως ότι ο υπουργός Εξωτερικών είναι αυτός ο οποίος ακολουθεί την πολιτική του πρωθυπουργού, δεν ακολουθεί ξεχωριστή πολιτική.

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Καλά, δεν είπα εγώ, αλλά μπορεί να έχει άποψη, αυτό ρώτησα.

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Δεν το ξέρω. Αυτό που καταλαβαίνω, όπως καταλαβαίνει και ο μέσος πολίτης, είναι ότι στην κυβέρνηση δεν υπάρχει μια ενιαία στρατηγική. Υπάρχουν διαφορετικές απόψεις που ο κ. Μητσοτάκης προσπαθεί να τις συγκεράσει.

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Θα σας πάω τώρα στην Προανακριτική Επιτροπή της Βουλής που ερευνά το θέμα των τηλεοπτικών αδειών του 2016. Από διάφορα στοιχεία, για να μη μακρηγορούμε, προκύπτει ένα υλικό που συνηγορεί υπέρ της άποψης ότι ο κ. Παππάς επιχείρησε να παρέμβει τότε στη διαγωνιστική διαδικασία. Και το ερώτημά μου προς εσάς είναι αν είχατε κάποια τέτοια εικόνα ή αν έγινε αυτό το πράγμα, αν έγινε εν γνώσει σας.

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Η Προανακριτική έχει εξελιχθεί σ’ ένα από τα μεγαλύτερα φιάσκα που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια στην πολιτική ζωή. Δεν ξέρω για τι ακριβώς κατηγορείται ο κ. Παππάς. Κατηγορείται γιατί θέλησε να φτιάξει το ΣΥΡΙΖΑ Chanel; Από ποιους; Από αυτούς οι οποίοι έχουν φτιάξει το ΣΥΣΤΗΜΑ Chanel εδώ και τόσα χρόνια και έχουν 6 κανάλια και λένε τα ίδια και τα ίδια και ο ελληνικός λαός ενημερώνεται πλημμελώς;

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Κατηγορείται ότι παρενέβη στη διαγωνιστική διαδικασία για να κάνει δώρο στο ΣΥΡΙΖΑ ένα κανάλι.

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Και σας ερωτώ: Από πού προκύπτει αυτή η παρέμβαση και ποιοι είναι αυτοί που κατηγορούν το ΣΥΡΙΖΑ που έκανε αυτό που δεν έκαναν διαδοχικές κυβερνήσεις εδώ και 30 χρόνια; Δηλαδή τι; Να ρυθμίσουν το ραδιοτηλεοπτικό τοπίο, ν’ αναγκάσουν τους ιδιοκτήτες καναλιών να πληρώσουν τους φόρους τους.

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Προκύπτει από μια αναγγελία στην Επιτροπή και προκύπτει και από την κατάθεση ηλεκτρονικής αλληλογραφίας.

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Τα πράγματα είναι πάρα πολύ απλά: ο ΣΥΡΙΖΑ ήρθε και ανάγκασε τους ιδιοκτήτες των τηλεοπτικών σταθμών να βάλουν το χέρι στην τσέπη. Και ήρθε μετά ο κ. Μητσοτάκης και τους λέει «όχι, δεν χρειάζεται να τα πληρώσετε αυτά, θα σας δώσω κι άλλα τόσα με ευκαιρία την πανδημία». Κι εγώ να ήμουν ιδιοκτήτης τηλεοπτικού σταθμού, θα ήμουν πολύ χαρούμενος με τον κ. Μητσοτάκη.

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Κι εσείς αν ήσασταν πρωθυπουργός, θα δίνατε χρήματα πάντως σε περίοδο πανδημίας. Όχι ειδικώς προς τα media, γενικότερα.

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Είχα την ευκαιρία να το κάνω. Δεν το έκανα. Θέλησα να γίνει ένας διαγωνισμός και μετά από 30 χρόνια να υπάρξει για πρώτη φορά νομιμότητα και να εξυγιανθεί και ο χώρος των ραδιοτηλεοπτικών μέσων και επιχειρήσεων. Νομίζω λοιπόν ότι ο κ. Παππάς αυτή τη στιγμή περνά μια περιπέτεια πολιτική, κυρίως διότι αυτό δεν θα του το συγχωρήσουν κάποιοι, περισσότερο δε φαντάζομαι ότι δεν θα του συγχωρήσουν το γεγονός ότι βρέθηκαν 5 μέρες κλεισμένοι σε κάποια στενάχωρα γραφεία στη Γραμματεία Ψηφιακής Πολιτικής και έτρωγαν με delivery πίτσα και σουβλάκια.

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Τα ξέρουμε αυτά. Αλλά, να σας πω, θεωρείτε δηλαδή επιτυχή τη διαχείριση των media;

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Όχι, δεν είπα αυτό. Είπα ότι, ήταν απολύτως σαφείς, καθαρές οι προθέσεις μας, και δε μετανιώνουμε γι’ αυτές. Λάθη κάναμε και το μεγαλύτερο λάθος, αν θέλετε, είναι ότι μέσα από αυτή τη διαδικασία, ενώ στόχος μας δεν ήταν ούτε κάποια συγκεκριμένα πρόσωπα ούτε κάποια συγκεκριμένα συμφέροντα, αλλά να βάλουμε αυτό που ονομάζαμε σε τάξη και να επαναφέρουμε σε πλαίσιο νομιμότητας τη διαδικασία. Βρεθήκαμε απέναντι και με τους εργαζόμενους και με τους δημοσιογράφους που θέλαμε να προστατεύσουμε τα συμφέροντά τους. Άρα λάθη έγιναν, δεν μπορεί να μιλήσει κανείς για επιτυχία.

    Αυτό το οποίο όμως θέλω να επαναλάβω για άλλη μια φορά, είναι ότι στη χώρα πρέπει να υπάρχουν θεσμοί και να λειτουργούν. Το γεγονός δηλαδή ότι τόσα χρόνια υπήρχε ανομία, δεν τιμούσε κανέναν.

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Θα επανέλθω για τελευταία φορά στον κ. Παππά. Ήταν από τους στενότερους συνεργάτες σας στην περίοδο της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, προσωπικός σας φίλος με πολύ σημαντικές αρμοδιότητες. Θα ήθελα να σας ρωτήσω αν και σήμερα εξακολουθεί να διαδραματίζει έναν τέτοιο ρόλο.

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Σήμερα διαδραματίζει έναν σημαντικό ρόλο στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά δεν είναι στο γραφείο μου όπως ήταν το πρώτο διάστημα. Αλλά αυτό δεν σημαίνει κάτι, γιατί είναι λίγο προβοκατόρικη η ερώτησή σας. Δεν σημαίνει κάτι και θα σας πω γιατί: Διότι για καθέναν από μας, η διαδρομή η πολιτική δεν σημαίνει έναν συγκεκριμένο ρόλο και μια συγκεκριμένη θέση. Κανένας μας δεν έχει εισιτήριο διαρκείας σε θέσεις και σε ρόλους.

    Και θα το πω αυτό γενικότερα, όχι για τον Νίκο ο οποίος είναι τομεάρχης σ’ έναν κρίσιμο τομέα σήμερα. Κανένας από μας δε διαθέτει εισιτήριο διαρκείας, ούτε εγώ, ούτε τα στελέχη…

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Τι σημαίνει αυτό, πώς το λέτε έτσι; Αν τυχόν ας πούμε ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κερδίσει τις επόμενες εκλογές, εσείς θα σκεφτείτε ότι μπορεί και να μην παραμείνετε στη θέση σας;

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Μας κρίνει όλους ο ελληνικός λαός στις εκλογές, τα μέλη των κομμάτων μέσα από τις συνεδριακές διαδικασίες, όλοι κρινόμαστε. Και θα πρέπει όλα τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, είτε αυτοί που βρέθηκαν σε θέσεις διακυβέρνησης είτε αυτοί που σήμερα έχουν θέσεις σημαίνουσες ως τομεάρχες, να γνωρίζουν ότι αυτές οι θέσεις δεν είναι μόνιμες. Και ότι αν αύριο ο ΣΥΡΙΖΑ βρεθεί με την κρίση του ελληνικού λαού σε θέση διακυβέρνησης, μπορεί να είναι και άλλο το πρόσωπο που θα κυβερνήσει. Θα το κρίνει όμως σε μεγάλο βαθμό αυτό η ψήφος του ελληνικού λαού.

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Θα ήθελα να κλείσουμε με Μιθριδάτη. Είπατε μια φράση, έναν στίχο από το τραγούδι του, ότι «το Σύνταγμα είναι απλά ένα όνομα σε μια πλατεία». Το πιστεύετε στ’ αλήθεια; Δηλαδή, έχουμε εκτροπή;

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Πιστεύω ότι αυτή η κυβέρνηση έχει διαχειριστεί την υγειονομική κρίση ως ευκαιρία για να συρρικνώσει ελευθερίες, δημοκρατικές διαδικασίες, την κοινοβουλευτική λειτουργία και σε κάποιο βαθμό και όσα το Σύνταγμα ορίζει. Βεβαίως, οφείλει ο Μιθριδάτης και καθένας ο οποίος επαναφέρει στην πολιτική ζωή το πολιτικό τραγούδι ή τη σάτιρα, να έχει και μια δόση υπερβολής, έτσι; Αλλά σ’ έναν μεγάλο βαθμό, αυτή η υπερβολή εδράζεται σε μια πραγματικότητα.

    Ο. ΤΡΕΜΗ: Σας ευχαριστώ πολύ γι’ αυτή τη συνέντευξη κ. Πρόεδρε.

    ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Να είστε καλά.

    Πηγή: Left

  • Μιθριδατισμοί…

    Μιθριδατισμοί…

    Τα συμπτώματα υφέρπουν εδώ και καιρό κάτω από την επιφάνεια της συχνά καθοδηγούμενης “επικαιρότητας”. Κάτι κοχλάζει και αφορά πρωτίστως τις νεότερες ηλικίες αλλά όχι μόνο αυτές. Τα συστήματα εξουσίας τα παραβλέπουν, παραπλανημένα, άλλοτε, από τις εστιασμένες δημοσκοπήσεις, κι άλλοτε από την εικόνα που εκπέμπουν τα συστημικά μέσα ενημέρωσης. Έχει συμβεί και κατά το παρελθόν, όταν η κρατούσα πολιτική αρνιόταν να δει στο βάθος του ορίζοντα, εκεί που φούσκωνε η θάλασσα πριν ξεσπάσει σαν πελώριο κύμα στην ακτή.

    Περίπου 1,5 εκατομμύριο άνθρωποι είδαν το βίντεο με το σκληρό πολιτικό τραγούδι του Μιθριδάτη. Στην κυβέρνηση ελάχιστα διαισθάνθηκαν τον “κίνδυνο”, στη δε αντιπολίτευση κάποιοι αφελείς έτριβαν με ικανοποίηση την κοιλιά τους θεωρώντας πως κάθε view μπορεί να είναι και μια ψήφος κατά του Μητσοτάκη. Αμφότεροι, ωστόσο, δυσκολεύονται να αντιληφθούν πως ο κοχλασμός μπορεί να προκαλέσει τεκτονικές κινήσεις, όχι απαραίτητα εναντίον του ενός και υπέρ του άλλου. Αλλά κάτι περισσότερο που αφορά το σύνολο της πολιτικής στο δυστοπικό τοπίο που αφήνει πίσω της η πανδημία.

    Εκατοντάδες χιλιάδες είδαν και σχολίασαν το σαχλό και ρατσιστικό βίντεο της πολιτικής περσόνας εκ Θεσσαλονίκης. Οι της κυβέρνησης θεωρούν πως πρόκειται μόνο για…τρίχες (ξυρισμένες ή αξύριστες), οι της αντιπολίτευσης χασκογελούν με τον διασυρμό που (δικαίως) υφίσταται η πολιτεύτρια της Ν.Δ που μοναδικό της επίτευγμα έως τώρα ήταν το δηλητήριο που εξέπεμπε κατά του ΣΥΡΙΖΑ (π.χ Πρέσπες) και οι selfies που αναρτούσε στα social media από τα τετ α τετ της με υπουργούς και βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος.

    Καθ’ όλη την διάρκεια της τηλεοπτικής σεζόν, η εκ Θεσσαλονίκης παρέα του “Ράδιο Αρβύλα” σάρωσε τις τηλεθεάσεις συρρικνώνοντας την απήχηση των ομοιόμορφων τηλεοπτικών δελτίων ειδήσεων, με μία συνταγή που συνδύαζε την σάτιρα με την άλλοτε υποδόρια, άλλοτε εμφανή κριτική στην κυβέρνηση-αλλά όχι μόνο.

    Μιθριδατισμός με δόσεις «χούντας» | in.gr

    Όλα τα παραπάνω αποτελούν, πιθανότατα, μικρές ή μεγαλύτερες εκτονώσεις μιας κοινής γνώμης που ασφυκτιούσε έγκλειστη στην καραντίνα και στριμωγμένη σε ένα τοπίο από το οποίο είναι θολή η θέαση προς το (καλύτερο) μέλλον. Δεν ταυτίζονται, προφανώς, ο πολιτικός στίχος του Μιθριδάτη -ή του 12ου πιθήκου, και άλλων της εγχώριας χιπ χοπ σκηνής-, με την διαβρωτική σάτιρα του Κανάκη και των άλλων, ή τις ντροπιαστικές μπαρούφες της Λατινοπούλου. Δημιουργούν, όμως, έναν κοινό τόπο όπου συγκλίνουν τάσεις, άγχη, απογοήτευση και θυμός ενός σημαντικού τμήματος της κοινωνίας. Τα ποιοτικά στοιχεία των δημοσκοπήσεων και του τελευταίου Ευρωβαρόμετρου επιβεβαιώνουν την ύπαρξη αυτού του ρεύματος.

    Παρακινδυνευμένη η αναζήτηση αναλογίας με όσα έχουμε ζήσει την τελευταία δεκαετία, πρέπει, ωστόσο, να την ανιχνεύσει κανείς. Το αντιμνημόνιο ήταν ένα τέτοιο ρεύμα που γέννησε πηγαία και πλήρως δικαιολογημένη λαϊκή αντίδραση, εκτράπηκε κατά ένα μέρος, ωστόσο, και στον λαϊκισμό. Το καλά οργανωμένο αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο ήταν ένα άλλο ρεύμα που εκτράπηκε κι αυτό σε έναν άλλο λαϊκισμό αλλά προκάλεσε πολιτικές ανακατάξεις και έφερε τη Ν.Δ στην εξουσία. Αυτό που κοχλάζει τώρα είναι κάτι άλλο αλλά, πιθανώς, εξίσου δυναμικό.

    Δεν είναι βέβαιο πως μπορεί να αλλάξει τους πολιτικούς συσχετισμούς, ίσως, όμως, επιφέρει μια νέα κοινωνική πραγματικότητα. Κόμματα και μίντια “χαζεύουν” τις δημοσκοπήσεις, αρνούνται, ωστόσο, να διερευνήσουν τις τάσεις προς την αποχή και την αποστασιοποίηση μεγάλης μερίδας του εκλογικού σώματος και δη των νεότερων ηλικιών. Ειδικότερα, δε, τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης και η αφ’ υψηλού δημοσιογραφία υφίσταται εσχάτως απανωτές ήττες. Γέμισαν επικά σχόλια τα social media για την συνέντευξη της Φαίης Σκορδά με την Λατινοπούλου της “αξύριστης μασχάλης”, όπως παλαιότερα με την κριτική της Κατερίνας Καινούριου για την ζοφερή υπόθεση Λιγνάδη. Κι αυτό επειδή το συστημικό μιντιακό σύστημα δεν έκανε την δουλειά που έκαναν οι δυο παρουσιάστριες.

    Μια τελευταία έρευνα της prorata έδειξε πως η εμπιστοσύνη των πολιτών στα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων και τις εφημερίδες βυθίζεται στα τάρταρα και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης/διαδίκτυο έχουν αναδειχθεί ως ισχυρό εναλλακτικό δίκτυο ενημέρωσης. Μπορεί τα views να μην είναι ψήφοι, διαμορφώνουν, όμως, το πεδίο μάχης του βατερλό που υφίστανται -υφιστάμεθα, για να μην μένουμε έξω από την κρίση- οι άμβωνες της χειραγώγησης.

    Μιθριδατισμός – Το 2ο Γυμνάσιο Πύργου τιμά τον Ποντιακό Ελληνισμό και… θυμάται

    Όσο οι κήνσορες αντιδρούν “παβλοφικά” επιτιθέμενοι στον κάθε Μιθριδάτη, ή χασκογελούν υποτιμώντας τα σημάδια, τόσο περισσότερο θα φουσκώνει η θάλασσα. Οι ηγεμονίες μπορεί να μην κινδυνεύσουν άμεσα, αν συνεχίσουν, όμως, αυτάρεσκα να προβάλλουν το είδωλό τους τόσο θα βαθαίνουν οι ρωγμές στον καθρέφτη. Διότι, εν τέλει, το θέμα δεν είναι ο κάθε Μιθριδάτης αλλά οι καλοβολεμένοι μιθριδατισμοί μας…

  • Η NASA σχεδιάζει δύο νέες αποστολές στην Αφροδίτη

    Η NASA σχεδιάζει δύο νέες αποστολές στην Αφροδίτη

    Η Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία (NASA) ανακοίνωσε ότι επέλεξε, έπειτα από 30 χρόνια απουσίας, να πραγματοποιήσει δύο νέες αποστολές στην Αφροδίτη, τον κοντινότερο πλανήτη στη Γη, αλλά αγνοημένο μέχρι σήμερα εξαιτίας του άκρως αφιλόξενου περιβάλλοντος του.

    Οι νέες αποστολές θα ρίξουν φως στο πώς η Αφροδίτη έγινε μια καυτή και πνιγηρή «κόλαση», με θερμοκρασίες που λιώνουν ακόμη και μέταλλα, παρόλο που κατά τα άλλα έχει πολλές ομοιότητες με τη Γη και κάποτε υπήρξε πιθανώς ο πρώτος κατοικήσιμος πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος, με ωκεανό και «γήινο» κλίμα. Όμως κάτι συνέβη και, σύμφωνα με την κυρίαρχη επιστημονική υπόθεση, η Αφροδίτη έπεσε θύμα ενός εκτός ελέγχου «φαινομένου του θερμοκηπίου», κάτι που μερικοί προειδοποιούν ότι μπορεί να αποτελεί το μακρινό μέλλον και της ίδια της Γης, αν δεν τεθεί υπό έλεγχο η κλιματική αλλαγή.

    Οι δύο αποστολές, που θα αποτελέσουν μέρος του ευρύτερου προγράμματος Discovery της NASA και προγραμματίζεται να εκτοξευθούν τη διετία 2028-2030, ονομάσθηκαν DAVINCI+ (Deep Atmosphere Venus Investigation of Noble gases, Chemistry and Imaging) και VERITAS (Venus Emissivity, Radio Science, InSAR, Topography and Spectroscopy).

    Η πρώτη αποστολή θα μελετήσει τη σύνθεση της ατμόσφαιρας της Αφροδίτης για να κατανοήσει την εξέλιξη της και να προσδιορίσει με βεβαιότητα αν όντως κάποτε ο πλανήτης διέθετε ωκεανό. Θα πρόκειται για μια σφαιρική διαστημοσυσκευή που θα «βουτήξει» μέσα στην πυκνή ατμόσφαιρα κυρίως από νέφη θειικού οξέος και διοξείδιο του άνθρακα και θα κάνει ακριβείς μετρήσεις. Επίσης θα τραβήξει τις πρώτες υψηλής ανάλυσης φωτογραφίες μοναδικών γεωλογικών χαρακτηριστικών της Αφροδίτης. Την επιστημονική ευθύνη της DAVINCI+ θα έχει το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard στο Μέριλαντ.

    Η δεύτερη αποστολή VERITAS θα χαρτογραφήσει την επιφάνεια της Αφροδίτης για να ρίξει φως στη γεωλογική ιστορία της Αφροδίτης και γιατί εξελίχθηκε τόσο διαφορετικά από εκείνη της Γης. Μια διαστημοσυσκευή θα τεθεί σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη, διαθέτοντας νέας τεχνολογίας ραντάρ που θα δημιουργήσει τρισδιάστατες αναπαραστάσεις της τοπογραφίας του πλανήτη και θα επιβεβαιώσει ότι υπάρχει τεκτονική των πλακών και ηφαιστειακή δραστηριότητα. Επίσης θα καταγράψει τις υπέρυθρες εκπομπές από την επιφάνεια. Την επιστημονική ευθύνη της αποστολής θα έχει το Εργαστήριο Αεριώθησης (JPL) στην Καλιφόρνια, ενώ θα συμβάλουν και οι τρεις ευρωπαϊκές διαστημικές υπηρεσίες (γερμανική, γαλλική, ιταλική), κατασκευάζοντας διάφορα επιστημονικά όργανα για το σκάφος.

    «Είναι εκπληκτικό πόσα λίγα πράγματα ξέρουμε για την Αφροδίτη, όμως τα συνδυασμένα αποτελέσματα των δύο αποστολών θα μας πουν πολλά για τον πλανήτη, από τα σύννεφα στον ουρανό μέχρι τα ηφαίστεια στην επιφάνεια του και τον ίδιο τον πυρήνα του. Θα είναι σαν να ανακαλύπτουμε ξανά τον πλανήτη», δήλωσε ο Τομ Βάγκνερ, επιστήμονας του προγράμματος Discovery της NASA.

    Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

  • Καπραβέλος: Δε λέει να φύγει το τρίτο κύμα του κοροναϊού

    Καπραβέλος: Δε λέει να φύγει το τρίτο κύμα του κοροναϊού

    Ανήσυχος για ακόμα μία φορά για την πορεία της πανδημίας στη χώρα μας εμφανίστηκε ο καθηγητής Πνευμονολογίας και διευθυντής ΜΕΘ, Νίκος Καπραβέλος, σημειώνοντας πως η αποκλιμάκωση των επιδημιολογικών δεδομένων είναι πολύ αργή και το τρίτο κύμα της πανδημίας δε λέει να φύγει.

    Μιλώντας το πρωί της Πέμπτης στον ΑΝΤ1, με αφορμή την περίπτωση του τουρίστα από τη Ρωσία που ήρθε στη χώρα μας και νοσηλεύεται σε σοβαρή κατάσταση με κοροναϊό, ο κ. Καπραβέλος επισήμανε ότι πρόκειται για μια πολύ περίεργη περίπτωση καθώς παρουσίασε αρνητικό μοριακό τεστ από τις 26 Μαΐου, αλλά φτάνοντας στις 29 Μαΐου στη χώρα μας είχε πολλά συμπτώματα κάτι που δεν είναι φυσιολογικό.

    Με αφορμή αυτό το περιστατικό, ο κ. Καπραβέλος τόνισε ότι πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί με τον τουρισμό, καθώς αναμένουμε εκατομμύρια τουρίστες στη χώρα μας, οι οποίοι σε περίπτωση που φτάσουν ασθενείς θα μεταφέρουν τις μεταλλάξεις του κορονοϊού από όλο τον πλανήτη κι αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα όχι μόνο τη διατήρηση του τρίτου κύματος όλο το καλοκαίρι, αλλά πολύ χειρότερα να ανοίξει και την πόρτα για ένα τέταρτο κύμα της πανδημίας το φθινόπωρο.

    Υπενθυμίζεται ότι ο κ. Καπραβέλος έχει τονίσει σε δηλώσεις του και τις προηγούμενες ημέρες πως αν δεν τηρηθούν τα μέτρα προστασίας και δεν αυξηθούν ο ρυθμός των εμβολιασμών ένα τέταρτο κύμα από φθινόπωρο είναι αναπόφευκτο.

    Πηγή: Το Κουτί της Πανδώρας

  • Επίθεση στους φορολογικούς παραδείσους με «οδηγό» έναν μαθητή του Τομά Πικετί

    Επίθεση στους φορολογικούς παραδείσους με «οδηγό» έναν μαθητή του Τομά Πικετί

    Πόσο φόρο πληρώνουν οι μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες; Μέχρι στιγμής, το ερώτημα δεν ήταν πάντα εύκολο να απαντηθεί. Ολοι γνωρίζουν όμως ότι οι περισσότερες πολυεθνικές  χρησιμοποιούν θυγατρικές για να μεταφέρουν τα κέρδη στους λεγόμενους φορολογικούς παραδείσους-σε χώρες με τους χαμηλότερους δυνατούς φορολογικούς συντελεστές ,ώστε να πληρώνουν ελάχιστους φόρους.

    Η Ευρωπαϊκή Ενωση αποφάσισε επιτέλους μετά από πέντε χρόνια διαπραγματεύσεων να θεσμοθετήσει νέους κανόνες: «Στο μέλλον, οι μεγάλες εταιρείες στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να αποκαλύψουν πόσους φόρους καταβάλλουν και σε ποια χώρα. Να δημοσιεύουν, μεταξύ άλλων, τις καθαρές πωλήσεις, τα κέρδη ή τις ζημίες προ φόρων και τους φόρους εισοδήματος που πράγματι καταβλήθηκαν», γράφει η γερμανική Handelsblatt. Τα δεδομένα θα ανακοινώνονται για όλες τις χώρες μέλη της ΕΕ. Αυτό θα  ισχύσει και για τις χώρες που είναι στη λεγόμενη «μαύρη λίστα» των φορολογικών παραδείσων ,αλλά και για τις χώρες που βρίσκονται στην αμφιλεγόμενη «γκρι λίστα» για τουλάχιστον δύο συνεχόμενα χρόνια- η Τουρκία για παράδειγμα.

    «Ο στόχος είναι να αναπτύξουμε νέες πρακτικές και προτάσεις  για να αντιμετωπίσουμε τις δημοσιονομικές προκλήσεις που θέτει η παγκοσμιοποίηση σε κάθε κράτος μέλος και στην ίδια την ΕΕ, ιδίως για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής και της φορολογικής απάτης», τόνισε ο Ιταλός Επίτροπος Οικονομικών της ΕΕ, Πάολο Τζεντιλόνι.

    «Η συμφωνία αυτή αποτελεί ορόσημο για τη φορολογική δικαιοσύνη στην Ευρώπη» λέει ο Γερμανός οικονομολόγος και ευρωβουλευτής των Πρασίνων, Σβεν Γκίγκολντ. «Η φορολογική διαφάνεια  στην κάθε χώρα είναι το σπαθί  κατά της φοροαποφυγής. Όταν οι μεγάλες εταιρείες πρέπει να γνωστοποιούν τα κέρδη τους και τους φόρους που καταβάλλονται ανά χώρα, το φορολογικό ντάμπινγκ θα αποκαλύπτεται σε όλους κάθε χρόνο. Αυτό θα βλάψει τη φήμη των εταιρειών, που φοροδιαφεύγουν», τονίζει ο Πράσινος ευρωβουλευτής.

    Φυσικά, δεν είναι όλοι στην Ευρώπη ευχαριστημένοι με αυτή την εξέλιξη: Αλλωστε και στη Γηραιά ήπειρο υπάρχουν χώρες-φορολογικοί παράδεισοι (Ιρλανδία, Ολλανδία, Λουξεμβούργο, Μάλτα κλπ), που αντιτίθενται στην αμερικανική πρωτοβουλία. Η Ιρλανδία, για παράδειγμα, εξέφρασε ήδη «σοβαρές ανησυχίες» , τονίζοντας ότι θέλει να  διατηρήσει τον πολύ χαμηλό συντελεστή φορολόγησης του 12,5% , με τον οποίο έχει προσελκύσει αμερικανικούς κολοσσούς, όπως η  Apple και η Amazon, στο νησί.

    Ο εφιάλτης του νέο-φιλελευθερισμού και ο Μπάιντεν

    Παρά τις αντιδράσεις όμως των κάθε λογής νεοφιλελεύθερων «γερακιών», η Ευρώπη δεν μπορεί να κλείνει τα μάτια στην «κοσμογονία» που βρίσκεται σε εξέλιξη στην άλλη ακτή του Ατλαντικού με τον πρόεδρο Μπάιντεν να βάζει ταφόπλακα σε 40 χρόνια Ρεϊγκανο-θατσερικού νεοφιλελευθερισμού. Ο Αμερικανός πρόεδρος πρότεινε να καθοριστεί παγκοσμίως ένας ελάχιστος φορολογικός συντελεστής 21% για τις πολυεθνικές και τις  θυγατρικές τους. Ο Μπάιντεν αναγκάστηκε να μειώσει στο 15% το ποσοστό φορολόγησης ,στην πρόταση που κατέθεσε η Ουάσιγκτον στον ΟΟΣΑ ,για να υπάρξει μια ευρεία συναίνεση. Ακόμη και έτσι όμως, αποτελεί ένα κίνητρο για τον περιορισμό της μετεγκατάστασης των επιχειρήσεων σε φορολογικούς παραδείσους ,αλλά και σε χώρες με εξαιρετικά χαμηλές εργατικές αμοιβές. Από την άλλη πλευρά, οι δυτικές κυβερνήσεις θα μπορέσουν να αυξήσουν κατά πολλά δισεκατομμύρια τα φορολογικά έσοδα  στα κρατικά ταμεία … Ο Αμερικανός πρόεδρος δεν περιορίζεται μόνο στη φορολογία των πολυεθνικών , αλλά προτείνει να αυξηθεί στο 40% ο φορολογικός συντελεστής των πιο πλουσίων. Η  κορυφαία καπιταλιστική δύναμη στον κόσμο στέλνει στον κόσμο των πολυεθνικών ένα σαφές πολιτικό μήνυμα: Το πάρτι τελείωσε. Τώρα όλοι πρέπει να πληρώσουν «το δίκαιο μερίδιό τους και να πάψει να πληρώνει το τίμημα η μεσαία τάξη», όπως είπε ο Μπάιντεν στην ιστορική ομιλία του στο Κογκρέσο.

    Με τις κοινωνικές ανισότητες να μεγαλώνουν όλο και περισσότερο και να απειλούν πλέον το ίδιο το σύστημα, οι πολιτικοί ταγοί  αναγκάζονται να δουν κατάματα τις δραματικές συνέπειες του νέο-φιλελεύθερου καπιταλισμού : «Το όνειρο της ευτυχισμένης παγκοσμιοποίησης μετατρέπεται σε εφιάλτη. Αυτή η οικονομική πολιτική απέχει πολύ από το να ωφελήσει όλους. Εκτός ,ίσως, από τις πολύ μεγάλες εταιρείες και τα επενδυτικά κεφάλαια», λέει η  Γαλλίδα βουλευτίνα Εμιλί Καριού , επικεφαλής του κόμματος της Πράσινης Αλληλεγγύης.

    Με τη βοήθεια εξειδικευμένων στα  φορολογικά δικηγόρων ,οι πολυεθνικές αξιοποιούν τα φορολογικά κενά και τους “παραδείσους” για να πληρώνουν όλο και λιγότερο εταιρικό φόρο και να αυξάνουν όλο και περισσότερο τα πλούτης τους. «Μερικές πολυεθνικές δεν πληρώνουν πια .Η ελευθερία εγκατάστασης των πολυεθνικών έχει γίνει συνώνυμη με την απόλυτη ελευθερία κυκλοφορίας των κεφαλαίων και την προσπάθεια φοροαποφυγής  με παράβαση των Συνθηκών» ,λέει η Εμιλί Καριού και εξηγεί γιατί η ΕΕ προχώρησε στα νέα μέτρα : «Βλέπουμε ένα μεγάλο ρεύμα αποβιομηχάνισης στην Ευρώπη.

    Ο νέος χρυσός κανόνας; Δημιουργήστε το μέγιστο καταναλωτικό αγαθό με το χαμηλότερο κόστος, με την αναίσχυντη εκμετάλλευση του χαμηλόμισθου εργατικού δυναμικού.

    Η διάβρωση της κρατικής φορολογικής βάσης μεγαλώνει καθώς τα κέρδη των πολυεθνικών εμφανίζονται στους φορολογικούς παραδείσους»

    Παρατηρητήριο φοροδιαφυγής

    Στο πλαίσιο αυτό ,η ΕΕ  αποφάσισε να ιδρύσει ένα  Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο Φορολογίας : Ενα εξειδικευμένο ερευνητικό κέντρο με έδρα την Σχολή Οικονομικών Επιστημών του Παρισιού και με κεφάλαια ύψους 1,2 εκατομμυρίων ευρώ που διατέθηκαν από την ΕΕ για την περίοδο 2020-2021. «Το Παρατηρητήριο θα είναι πλήρως ανεξάρτητο και πιστεύουμε ότι θα είναι αντικειμενικό στην εκτέλεση του έργου του», τονίζει ο  Επίτροπος Τζεντιλόνι και προσθέτει: «Θα είναι ένα κέντρο νέων ιδεών για την καταπολέμηση της φοροαποφυγής και της φοροδιαφυγής και ένα διεθνές σημείο αναφοράς όσον αφορά τη φορολογία στον παγκοσμιοποιημένο κόσμο μας» .
    Στο Παρατηρητήριο θα μετέχουν πολλά ευρωπαϊκά πανεπιστήμια , οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών , ερευνητικά κέντρα και εξέχουσες προσωπικότητες .  Επικεφαλής θα είναι ο 34χρονος Γάλλος οικονομολόγος Γκαμπριέλ Ζουκμάν ,γνωστός για την έρευνά του στους φορολογικούς παραδείσους και τη συσσώρευση, διανομή και φορολογία του παγκόσμιου πλούτου .

    «Μαθητής του συγγραφέα του «Κεφαλαίου», Τομά Πικετί, ο Ζουκμάν αποτελεί πλέον με τις μελέτες του πηγή έμπνευσης της προοδευτικής Αριστεράς στις Ηνωμένες Πολιτείες.

    Το 2018, έλαβε το βραβείο του καλύτερου νεαρού Γάλλου οικονομολόγου, σε αναγνώριση της έρευνάς του σχετικά με τη φοροδιαφυγή και την αποφυγή και τις σχετικές οικονομικές συνέπειες. Καθηγητής οικονομικών στο φημισμένο Πανεπιστήμιο Μπέρκλεϊ ,στην Καλιφόρνια ,ο Ζουκμάν λέει στην ισπανική El Pais ότι «οι βασικοί νικητές της παγκοσμιοποίησης ήταν οι πολυεθνικές με την αξιοποίηση των χαμηλών φορολογικών συντελεστών.

    Ο ανταγωνισμός μάλιστα μεταξύ των χωρών για την προσέλκυση ξένων επενδύσεων είχε συγκλονιστικές συνέπειες.Τα δεδομένα μιλούν από μόνα τους: Το 1985 , ο μέσος ονομαστικός συντελεστής εταιρικού φόρου στην ΕΕ ήταν 50% και σήμερα είναι λιγότερο από το μισό-μόλις 22%».

    Ακόμη και αν καθιερωθεί ελάχιστος παγκόσμιος φορολογικός συντελεστής για τις πολυεθνικές  στο 15%, «θα εισρεύσουν στα ταμεία της ΕΕ άλλα 50 δισεκατομμύρια ευρώ. Αν ο συντελεστής ήταν 25% , τα φορολογικά έσοδα θα αυξάνονταν κατά 170 δισεκατομμύρια», προσθέτει.

    Σε κάθε περίπτωση ,«το σημερινό μοντέλο δεν είναι βιώσιμο», τονίζει ο Γάλλος οικονομολόγος. «Αλλά δεν υπάρχουν μαγικές σφαίρες. Οι φορολογικοί παράδεισοι θα συνεχίσουν να υφίστανται όσο οι υπόλοιπες χώρες το ανέχονται. Όπως και οι κοινωνικές ανισότητες , η φοροαποφυγή των πολυεθνικών δεν είναι ένας νόμος της φύσης, αλλά πολιτική απόφαση. Που αν δεν ληφθεί, θα αυξηθεί ο κίνδυνος να πάρουν οι Ευρωπαίοι πολίτες …διαζύγιο με την ΕΕ και τη διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης»

    Πρώτη δημοσίευση: δημοκρατία

  • Η ύαινα και το αφεντικό της

    Η ύαινα και το αφεντικό της

    Φωτογράφος: Brian Lehmann – Αιθιοπία

    Ένα πράγμα είναι σίγουρο, ότι ο φωτορεπόρτερ Brian Lehman είναι πλήρως βυθισμένος στο έργο του. Το να είσαι ο τρίτος τροχός για μια ύαινα και το αφεντικό της δεν είναι μικρό επίτευγμα.

    Εάν αυτό δεν είναι αρκετό, το φωτογραφικό του ταξίδι του έχει προκαλέσει από ελονοσία μέχρι και λεπτόσπειρωση. Πάντα είναι έτοιμος να υπερβεί τα όρια της ασφάλειας του για τις φωτογραφίες που βγάζει.

  • Διπλά στιγματισμένοι και αόρατοι

    Διπλά στιγματισμένοι και αόρατοι

    «Με χτυπούσαν και με βίαζαν επειδή είμαι τρανς. Οταν είσαι τρανς, όλοι νομίζουν ότι μπορούν να σε κάνουν ό,τι θέλουν. Υπήρχαν μέρες που κοιμόμουν με εφτά άντρες μαζί. Αν αρνιόμουν να το κάνω, θα με χτυπούσαν. Μου είχαν πει ότι τώρα εδώ που είμαστε δεν τους είναι τίποτα να με σκοτώσουν και να με πετάξουν κάπου που κανείς δεν θα με έβρισκε. Δεν θα μπορούσα να μείνω σε εκείνη τη χώρα».

    Πρόκειται για μια διάσταση του προσφυγικού που παραγκωνίζεται: εκείνοι που με τον κίνδυνο απειλής για τη ζωή ή τη σωματική τους ακεραιότητα, υπό τον φόβο βασανιστηρίων, βιασμών και διώξεων, μόνο και μόνο για τη ΛΟΑΤΚΙ ταυτότητά τους, αναγκάζονται να ξεκινήσουν το μακρύ ταξίδι για την Ευρώπη είναι διπλά στιγματισμένοι και αόρατοι.

    Σε αυτές τις αθέατες ιστορίες ρίχνει φως έρευνα του Σωματείου Υποστήριξης Διεμφυλικών, μέρος της οποίας παρουσιάστηκε τη Δευτέρα σε διαδικτυακό πάνελ από την πρόεδρο του ΣΥΔ, Μαρίνα Γαλανού. Είναι η πρώτη έρευνα που διενεργείται για τους ΛΟΑΤΚΙ ανθρώπους οι οποίοι ζητούν διεθνή προστασία στην Ελλάδα. Περιλαμβάνει ανώνυμες συνεντεύξεις με 17 πρόσφυγες και 5 επαγγελματίες (από τον τομέα της υγείας, της υπηρεσίας ασύλου, έναν εργαζόμενο της Υπατης Αρμοστείας και έναν νομικό). Τη συζήτηση συντόνισε ο δημοσιογράφος της «Εφ.Συν.» Δημήτρης Αγγελίδης.

    Ο εκτοπισμός λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού ή ταυτότητας φύλου είναι μόνο ένα στη μακρά λίστα των προβλημάτων με τα οποία έρχονται αντιμέτωποι οι ΛΟΑΤΚΙ πρόσφυγες: διώξεις, νομικά κενά και η κακοποίηση τόσο κατά το διάστημα παραμονής τους στη Τουρκία όσο και στην Ελλάδα, η ανασφάλεια κατά τη διερμηνεία, διακρίσεις κατά την πρόσβαση στην εργασία ή στις δημόσιες υπηρεσίες, η ντροπή, ο στιγματισμός αλλά και η στεγαστική επισφάλεια συγκαταλέγονται στα κύρια προβλήματα που αντιμετωπίζουν. «Πρόκειται για μια ομάδα πολλαπλά στιγματισμένη, που αν και αποτελεί το 4,3% του προσφυγικού πληθυσμού αντιμετωπίζει ιδιαίτερα προβλήματα και ανάγκες» σχολίασε η Μαρίνα Γαλανού.

    «Οι καταγραφές για την ομάδα αυτή δεν ξεπερνούν το 8% του συνόλου των καταγραφών περιστατικών ρατσιστικής βίας από το 2014, οπότε το Δίκτυο κατέγραψε το πρώτο περιστατικό κατά ΛΟΑΤΚΙ αλλοδαπού, μέχρι το 2020» εξήγησε η βοηθός συντονίστρια του RVRN, Γαρυφαλλιά Αναστασοπούλου.

    Ο Βασίλης Σωτηρόπουλος, δικηγόρος και νομικός σύμβουλος του ΣΥΔ, αναφέρθηκε στο δαιδαλώδες νομικό πλαίσιο που καλύπτει διάτρητα τους ΛΟΑΤΚΙ πρόσφυγες, τα κενά στο Διεθνές Δίκαιο αλλά και την ανάγκη για την εξωδικαστική αναγνώριση ταυτότητας φύλου: «Ενώ υπάρχουν ορισμένα διεθνή κείμενα που προβλέπουν το άσυλο, υπάρχουν σοβαρές διακυμάνσεις στο πώς ο Ελληνας νομοθέτης διαχειρίζεται στην πράξη τις διαδικασίες και πως οργανώνει το εθνικό σύστημα αναγνώρισης του ατόμου ως πρόσφυγα. Ειδικά για τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα δεν έχουμε διεθνές συμβατικό κείμενο, εκτός από αρχές της Γιοτζακάρτα που προέρχεται από ΜΚΟ και δεν είναι δεσμευτικό για τα κράτη».

    Οι κόκκινες γραμμές στις συνεντεύξεις είναι άλλη μια πονεμένη ιστορία κατά τη διαδικασία χορήγησης της αίτησης ασύλου. «Εχουμε περιπτώσεις στις οποίες οι ερωτήσεις γίνονται πολύ διεισδυτικές» σχολίασε. «Εφτασαν άτομα να σκέφτονται ότι για να αποδείξουν τη ΛΟΑΤΚΙ ταυτότητά τους θα πρέπει να προσκομίσουν βίντεο με τις προσωπικές τους στιγμές. Δεν γίνεται ως κρατική εξουσία να φτάνεις σε αυτό το σημείο χωρίς να παραβιάσεις το ανθρώπινο δικαίωμα σεβασμού της ιδιωτικής ζωής».

    «Οι άνθρωποι αυτοί βιώνουν μια συνέχιση της τραυματικής εμπειρίας από την οποία θέλησαν να ξεφύγουν μέσα στο ίδιο το Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης. Οι χειριστές ασύλου πρέπει να είναι με τις κεραίες τεντωμένες» σημείωσε η Δάφνη Καπετανάκη, βοηθός υπεύθυνη Προστασίας της Υπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ. Ειδική αναφορά έκανε στις περιπτώσεις που ΛΟΑΤΚΙ αιτούντες άσυλο προέρχονται από κράτη τα οποία διατηρούν τον χαρακτηρισμό τους ως Ασφαλείς Χώρες Καταγωγής: «Βασική αρχή πρέπει να είναι η δυνατότητα εξατομικευμένης εξέτασης και σε αυτές τις περιπτώσεις να υπάρχουν σαφείς εξαιρέσεις για συγκεκριμένα προφίλ, συμπεριλαμβανομένων και των ΛΟΑΤΚΙ ατόμων, και να δίνεται η δυνατότητα στο άτομο να ανατρέψει ότι ήταν ασφαλές στη χώρα τους».


    Η ολοκληρωμένη έρευνα του ΣΥΔ με θέμα τη ΛΟΑΤΚΙ διάσταση του προσφυγικού θα δημοσιευτεί σε ειδική έκδοση στα ελληνικά και τα αγγλικά.

    Αποτελεί μέρος έργου υπό τον τίτλο: «LGBTI+ Refugess in Greece – The EU-Turkey deal and beyond» υπό τη χρηματοδότηση του Open Society Foundations. Στο πλαίσιο του έργου εκδόθηκε και τρίπτυχος οδηγός προς τους ΛΟΑΤΚΙ πρόσφυγες σε ελληνικά, αγγλικά, γαλλικά, αραβικά, φαρσί, ούρντου και παστούν. O ψηφιακός οδηγός είναι διαθέσιμος εδώ.

    Πηγή: EΦΣΥΝ

  • Εγκύκλιος-πλήγμα στη Δικαιοσύνη: Απαγορεύουν σε υπαλλήλους υπουργείων να καταθέτουν ενάντια στο δημόσιο

    Εγκύκλιος-πλήγμα στη Δικαιοσύνη: Απαγορεύουν σε υπαλλήλους υπουργείων να καταθέτουν ενάντια στο δημόσιο

    Με μία πρωτοφανή εγκύκλιο του Νομικού Συμβούλου του Κράτους στο υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου, απαγορεύουν στους υπαλλήλους να προσέρχονται ως μάρτυρες σε δίκες που το δημόσιο εγκαλείται για παράνομες πράξεις, διαφορετικά θα διώκονται πειθαρχικά.

    Μάλιστα, σύμφωνα με την εγκύκλιο, η ένορκη κατάθεση υπαλλήλων των υπηρεσιών του υπουργείου είναι δυνατή «μόνο προς επίρρωση των ισχυρισμών του ελληνικού δημοσίου».

    «Υπάρχει πλέον και με τη βούλα “καθεστώς εκτροπής” μέσα στο Δημόσιο» αναφέρει ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία Χριστόφορος Βερναρδάκης. Όπως σημειώνει, «η πρωτοφανής εγκύκλιος, μνημείο καταστρατήγησης της ελευθερίας της Δικαιοσύνης, επιτομή της συγκάλυψης κάθε έκνομης πράξης εκ μέρους του Κράτους, δεν πρέπει να έχει προηγούμενο ούτε και στα χρόνια της χούντας». Μάλιστα προαναγγέλλει αντίδραση από την αξιωματική αντιπολίτευση, σημειώνοντας με νόημα «τα υπόλοιπα αύριο..».

    Η εγκύκλιος του Νομικού Συμβούλου του Κράτους αναφέρει ειδικότερα:

    «Αναφορικά με την εξέταση υπαλλήλων των υπηρεσιών του υπουργείου ως μαρτύρων σε δίκες με διάδικο το ελληνικό δημόσιο και επειδή έχει παρατηρηθεί η πρόθεση πληρεξούσιων δικηγόρων των αντιδίκων του ελληνικού δημοσίου να ζητούν από αυτούς να καταθέτουν ενόρκως ενώπιων του ακροατηρίου ή γραπτώς δια λήψης ένορκης βεβαιώσεως ενώπιων συμβολαιογράφου, προς απόδειξη των ισχυρισμών τους, παρακαλούνται οι προϊστάμενοι όλων των υπηρεσιών του υπουργείου, προς διασφάλιση των συμφερόντων του ελληνικού δημοσίου, να ενημερώσουν τους υπηρετούντες σε αυτές υπαλλήλους ότι η ένορκη κατάθεση υπέρ των αντιδίκων και εις βάρος του ελληνικού δημοσίου, σε δίκες με διάδικο το ελληνικό δημόσιο, συνιστά πειθαρχικό παράπτωμα και ποινικό αδίκημα, καθώς και ότι η ένορκη κατάθεση υπαλλήλων των υπηρεσιών του υπουργείου είναι δυνατή μόνο προς επίρρωση των ισχυρισμών του ελληνικού δημοσίου, κατόπιν έγγραφου αιτήματος του γραφείου μας και κατόπιν έγγραφου αιτήματος του γραφείου μας και κατόπιν συνεννόησης με τον αρμόδιο χειριστή της υπόθεσης».

    Εγκύκλιος
  • Μια μέρα η εποχή των παιχνιδιών τελείωσε…

    Μια μέρα η εποχή των παιχνιδιών τελείωσε…

    Πήγα στο μίνι μάρκετ να πάρω φιλτράκια.

    Είπαμε δυο-τρεις κουβέντες με το νεαρό γιο του ιδιοκτήτη, «πολύ ωραίο το μαλλί, πολύ καλοκαιρινό», μου είπε, αναρωτήθηκα αν τον κάνει η δουλειά του να προσέχει κάθε λεπτομέρεια στους πελάτες, ή αν σ’ αυτή τη δουλειά δεν προσέχεις τίποτα αλλά είναι ο χαρακτήρας του έτσι, σε κάθε περίπτωση ευχαριστήθηκα και την προσοχή και τη φιλοφρόνηση και έστριψα να φύγω.

    Στάθηκα στη μικρή βιτρίνα.
    Ανάμεσα στα άλλα μικροπράγματα είδα κάτι καινούργιο:
    Μια σειρά από μεταλλικά αυτοκινητάκια-μινιατούτρες μέσα στα κουτιά τους, ένα κόκκινο τζιπ, ένα λευκό Σμαρτ και μερικά ακόμη, αναπαραστάσεις νέων μοντέλων ή και παλιών κλασικών, όπως ένα ντεσεβό.
    Έκανα μια τηλεμεταφορά στο χρόνο.
    Ο Άλεξ ήταν 4-5, ζούσαμε τότε στα προάστια της Βαρσοβίας, αγαπούσε πολύ τα αυτοκινητάκια και κάθε φορά που πήγαινα στα τερατώδη -γαλλικά κατά κανόνα- σούπερ μάρκετ τού έπαιρνα πάντα κι από ένα.
    Ήταν ακριβώς ίδια μάρκα με αυτά που είδα στο μικρό μαγαζί σήμερα. Μέσα σε ένα κουτί, με ζελατίνα μπροστά για να φαίνεται το μοντέλο, μεταλλικά, με ωραίες λεπτομέρειες και στην πιο αναβαθμισμένη τους εκδοχή άνοιγαν και οι πόρτες ή το πορτ μπαγκάζ.
    Καμάρι της συλλογής ήταν μια Ντελόρεαν, που οι πόρτες της άνοιγαν προς τα πάνω.
    Σταδιακά είχαμε όλα τα μοντέλα, τα μελετούσε, έπαιζε, τα έβαζε στη σειρά, δημιουργούσε τη δική του κυκλοφοριακή συμφόρηση κάπου ανάμεσα στο διάδρομο και το καθιστικό, πήραμε και σήματα οδικής κυκλοφορίας, είχε μάθει απ’ έξω όλες τις μάρκες αλλά και τα μοντέλα, στο δρόμο έβλεπε τα αυτοκίνητα και ήξερε από μακριά ποιο είναι τι.

    Συνέχισα να του παίρνω αυτοκινητάκια κι αν δεν έβρισκα κάποιο που δεν είχε, πήγαινα σε κάποιο άλλο τερατώδες -γαλλικό κατά κανόνα- σούπερ μάρκετ, στα ράφια του οποίου υπήρχαν τα αυτοκινητάκια κατά εκατοντάδες.
    Τα αυτοκινητάκια μάς ακολούθησαν στην Ελλάδα, στις περιπέτειές μας εδώ, από σπίτι σε σπίτι κι από ζωή σε ζωή.
    Στις μετακομίσεις από σπίτι σε σπίτι και από ζωή σε ζωή ξεφορτώνεσαι ή χάνεις πάρα πολλά πράγματα, αλλά τα αυτοκινητάκια ήταν -μαζί με τα βιβλία, τις φωτογραφίες, τα γραμματόσημα του πατέρα μου, τα μικρά αναμνηστικά από τις προηγούμενες ζωές, και τους εαυτούς μας- ανάμεσα σε εκείνα που δεν μας εγκατέλειψαν ποτέ.

    Ο Άλεξ έπαψε να έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον σ’ αυτά, τα αντικατέστησαν τα Γκορμίτι, οι κάρτες, τα Πόκεμον και διάφορα άλλα ακατάληπτα σε μένα παιχνίδια, τα οποία έρχονταν και παρέρχονταν, πετιούνταν ή χαρίζονταν στην πορεία, αλλά τα αυτοκινητάκια δεν πετάχτηκαν ποτέ, τα στόλισε στο 5μετρο πρεβάζι του παραθύρου του.
    ———————
    Μια μέρα η εποχή των παιχνιδιών τελείωσε.
    Έτσι γίνεται αυτό, σε μια μέρα.
    Ή εσύ το βλέπεις να γίνεται σε μια μέρα.
    Το ένα απόγευμα οι Μπάρμπι κάνουν πάρτι στο σαλόνι σου, το άλλο πρωί είναι σε ένα σωρό έξω από το δωμάτιό της, το οποίο πλέον έχει γεμίσει από σύνεργα ζωγραφικής, αφίσες, τα σκέιτ, ρούχα, σκουλαρίκια και ένα μεγάλο καθρέπτη.
    Στο δικό του δωμάτιο, τηλεόραση, πλέι στέισιον, κινητό και τάμπλετ αρκούν.
    Πακεταρίστηκαν όλα τα παιχνίδια, κάποια πετάχτηκαν, κάποια χαρίστηκαν για να ενθουσιάσουν άλλα παιδάκια, όπως το αεροπλάνο του πλέιμομπιλ, ελπίζω να πρόσφερε αρκετές όμορφες πτήσεις εκεί που πήγε.
    Τα αυτοκινητάκια μπήκαν σε μια κούτα. Δεν ήθελα να τα πετάξω ούτε να τα δώσω, προφανώς για δικούς μου λόγους.
    Μπαίνοντας μια μέρα στο δωμάτιό του, τράβηξα την κουρτίνα και είδα με έκπληξη ότι έχει κρατήσει δύο από αυτά στο πρεβάζι.
    «Αναμνηστικά», μου είπε.
    Δεν ξέρω τι τον κάνουν να θυμάται, αλλά δεν έχει και σημασία, εκείνος ξέρει.
    Τον φαντάζομαι να ταξιδεύει στη ζωή και να έχει κάπου στις «αποσκευές» του τα αυτοκινητάκια.
    Τα αντικείμενα που μάς θυμίζουν κάτι -ό τι κι αν είναι αυτό, δεν έχει σημασία, εμείς ξέρουμε- συνήθως δεν έχουν να πουν κάτι σε κάποιον άλλον, συχνά οι άνθρωποι απορούν, μα γιατί το κρατάς αυτό;
    Το κρατάω επειδή έχω χώρο στις αποσκευές μου για τα αντικείμενα που συνδέονται μέσα μου με κάποια ανάμνηση.
    Με κάποιο πρόσωπο, κάποια στιγμή, κάποια πράξη, ή και κάποια παράλειψη, κάποια δική μου προσδοκία που μπορεί και να κυνηγήσω στο χρόνο με άλλον τρόπο.
    Τα κρατάω επειδή έχω χώρο για αναμνήσεις, αλλά κυρίως για συναισθήματα.
    Το συναίσθημα, εξάλλου, είναι -σε μεγάλο μέρος- ανάμνηση.
    —————————–
    Αν καιγόταν το σπίτι και έπρεπε να αρπάξω ότι προλάβαινα απ’ αυτό, τι θα έπαιρνα μαζί μου;
    Το έχω σκεφτεί πολλές φορές.
    Την πιστωτική;
    Το διαβατήριο;

    Ή εκείνο το μικρό σημείωμα, κίτρινο από το χρόνο, προσεκτικά διπλωμένο στον πάτο ενός συρταριού, που θα με συνδέει για πάντα με μια στιγμή κι ένα συναίσθημα;
    Θα μου πεις, χρειάζονται τα αντικείμενα για να συνδεθείς με τη στιγμή και το συναίσθημα;
    Όχι.
    Όμως, τα αντικείμενα είναι οι μικροί μας προσωπικοί ναοί, εκεί που καταφεύγουμε όταν χρειαζόμαστε να αποδεχθούμε το παρελθόν μας και τα κομμάτια του που έγιναν μέρος μας.
    Βασικά ελπίζω να μην καεί ποτέ το σπίτι μας.
    Αλλά αν καεί, για κάποιο λόγο είμαι βέβαιη ότι θα πάρει μαζί του έστω ένα από τα αυτοκινητάκια.

    Πρώτη δημοσίευση: Facebook