Μήνας: Ιούνιος 2021

Μέχρι πριν λίγο καιρό η υπόθεση πως ο κοροναϊός μπορεί να είχε διαφύγει από εργαστήριο δεν ήταν αποδεκτή.
Και αυτοί που πάλευαν για διαφάνεια παρέμειναν λόγω των «τοξικών» πολιτικών και της κρυφής ατζέντας που είχαν Κίνα και ΗΠΑ στο σκοτάδι…

Ο Gilles Demaneuf είναι ένας μηχανικός ηλεκτρονικών υπολογιστών που εργάζεται στο Όκλαντ.
Πριν από δέκα χρόνια είχε διαγνωστεί με σύνδρομο Asperger, κάτι που, όπως πιστεύει, του ήταν για τον ίδιο πλεονέκτημα.
«Είμαι πολύ καλός στο να εντοπίζω μοτίβα στα διάφορα δεδομένα.
Βλέπω πράγματα που οι άλλοι δεν βλέπουν».
Την άνοιξη του 2020, όταν ξέσπασε η πανδημία του κορωνοϊού, ο 52χρονος σήμερα Demaneuf άρχισε να ερευνά από πού προήλθε ο ιός.
Η επικρατούσα θεωρία ήταν ότι μεταδόθηκε από μια νυχτερίδα σε κάποιο ζώο, το κρέας του οποίου πωλήθηκε στην κρεαταγορά της πόλης Wuhan στην Κίνα.
Μάλιστα, όπως λέγεται, τα πρώτα κρούσματα πρέπει να εμφανίστηκαν στις αρχές του 2019.
Σημειώνεται πως στην αγορά Huanan της Wuhan πωλούνται κρέατα, ζαρζαβατικά, θαλασσινά, φρούτα κ.ά.
Επίσης, διατίθενται προς πώληση άγρια ζώα, που θα μπορούσαν να αποτελέσουν αιτία πρόκλησης του ιού.
Πέρα όμως από την παραπάνω θεωρία, η Wuhan είναι επίσης έδρα δύο από τα πιο γνωστά ερευνητικά εργαστήρια στην Κίνα.
Το ινστιτούτο ιολογίας της Wuhan, με επικεφαλής την ερευνήτρια Shi Zhengli, φιλοξενούσε και φιλοξενεί μια από τις μεγαλύτερες συλλογές δειγμάτων με ιούς νυχτερίδων.
Η ίδια η Shi Zhengli πρώτη είχε ανακαλύψει ένα είδος νυχτερίδας φορέα του SARS-CoV, δηλαδή του δολοφονικού ιού που ξέσπασε το 2020, προκαλώντας εκατομμύρια θανάτους ανά τον κόσμο.
Μάλιστα, η λεγόμενη και «bat woman» μαζί με τους συνεργάτες της προσπαθούσε να κάνει τα στελέχη των ιών των νυχτερίδων ακόμα πιο παθογόνα και μεταδοτικά, προκαλώντας τη μήνι των υπόλοιπων συναδέλφων της.
Φυσικά, η Shi αρνείται πως ο κορωνοϊός διέρρευσε από το εργαστήριό της.
Τον Φεβρουάριο του 2020, το έγκριτο ιατρικό περιοδικό Lancet δημοσίευσε μια δήλωση 27 διακεκριμένων επιστημόνων, η οποία απέρριπτε μετά… βδελυγμίας κάθε «σενάριο» σχετικό με διαρροή του ιού από το ινστιτούτο ιολογίας της Wuhan.
«Με μια φωνή απορρίπτουμε τις θεωρίες συνωμοσίας που υποστηρίζουν ότι ο ιός διέρρευσε από εργαστήριο και ότι δεν προκλήθηκε από φυσικά αίτια» επεσήμαινε το υπογεγραμμένο δημοσίευμα.
Και κάπως έτσι έλαβε πρόωρα τέλος η συζήτηση για την προέλευση του ιού.
Ωστόσο, για τον Gilles Demaneuf, όλοι υποκρίνονταν, η δημοσίευση του Lancet ήταν εντελώς αντιεπιστημονική.
Δεν περιείχε ούτε τεκμήρια ούτε αποδείξεις.

Ξεκίνησε λοιπόν να ψάχνει για μοτίβα στα υπάρχοντα δεδομένα.
Και δεν του πήρε πολύ να ανακαλύψει ένα…
Λεγόταν ότι τα εργαστήρια της Κίνας είναι αεροστεγή, με πρότυπα ασφάλειας ανάλογα με εκείνα στις ΗΠΑ και σε άλλες ανεπτυγμένες χώρες.
Ωστόσο, ο Demaneuf σύντομα ανακάλυψε ότι υπήρξαν τέσσερα περιστατικά από το 2004 που σχετίζονται με το SARS.
Τα δύο συνέβησαν σε κορυφαίο εργαστήριο στο Πεκίνο.
Απενεργοποιημένο στέλεχος του SARS μεταφέρθηκε σε ψυγείο που βρισκόταν διάδρομο.
Από εκεί, ένας τελειόφοιτος εξέτασε το στέλεχος σε εργαστήρι και πυροδότησε ένα ξέσπασμα.
Ο Demaneuf δημοσίευσε τα ευρήματά του σε ένα Medium post, με τίτλο «The Good, the Bad and the Ugly: a review of SARS Lab Escapes».
Τότε άρχισε να συνεργάζεται με έναν άλλο ερευνητή, τον Rodolphe de Maistre.
Διευθυντής εργαστηρίου που εδρεύει στο Παρίσι, αλλά και με σπουδές στην Κίνα, ο de Maistre θεωρούσε πως το Ινστιτούτο Ιολογίας της Wuhan μόνο εργαστήριο δεν ήταν.
Στην πραγματικότητα, φιλοξενούσε πολλές ερευνητικές ομάδες που δούλευαν πάνω σε κορωνοϊούς.
Μόνο μία αίθουσα, όμως, από αυτές που υπήρχαν εκεί τηρεί το πρωτόκολλο βιοασφάλειας BSL-4, βάσει του οποίου οι ερευνητές πρέπει να φορούν στολές με οξυγόνο.
Με τη βοήθεια του διαδικτύου, οι Demaneuf και de Maistre άρχισαν να συγκεντρώνουν δεδομένα για τα εργαστήρια στην Κίνα.
Δημοσιεύοντας τα ευρήματά τους στο Twitter, γρήγορα βρήκαν υποστηρικτές.
Και κάπως έτσι γεννήθηκε η ομάδα Drastic.
Αν και μεταξύ των υποστηρικτών της ομάδας ήταν ο Donald Trump και ο Steve Bannon, τα μέλη της πάλευαν μόνα τους.
Υπενθυμίζεται πως, όταν ο τέως πρόεδρος των ΗΠΑ αποκάλυψε την υπόθεση της διαρροής, τον ειρωνεύτηκαν.
«Τα μέλη της Drastic κάνουν καλύτερη έρευνα από την κυβέρνηση των ΗΠΑ», είχε δηλώσει ο David Asher, πρώην ανώτερος ερευνητής με σύμβαση στο Υπουργείο Εξωτερικών.
Το ερώτημα είναι «Γιατί;».

Ένα κουτί με σκουλήκια

Από την 1η Δεκεμβρίου 2019, ο ιός SARS-CoV-2 που προκαλεί την COVID-19 έχει μολύνει περισσότερα από 170 εκατομμύρια άτομα σε όλο τον κόσμο ενώ σκότωσε πάνω από 3,5 εκατομμύρια.
Μέχρι σήμερα, δεν γνωρίζουμε πώς ή γιατί εμφανίστηκε.
Η απάντηση σε αυτήν την ερώτηση είναι κάτι περισσότερο από μια ακαδημαϊκή επιδίωξη: Χωρίς να γνωρίζουμε από πού προήλθε, δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι λαμβάνουμε τα σωστά μέτρα για να τον αντιμετωπίσουμε.
Πίσω από κλειστές πόρτες, ωστόσο, οι εμπειρογνώμονες της εθνικής ασφάλειας και της δημόσιας υγείας συνέχιζαν τις έρευνες.
Η σύγκρουση συμφερόντων, όμως, εμπόδιζε να υπάρξει πρόοδος.
Σε μια συνάντηση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, αξιωματούχοι απαίτησαν οι συνάδελφοί τους να μην ερευνήσουν εις βάθος την υπόθεση του Ινστιτούτου ιολογίας της Wuhan, για να μην αποκαλυφθεί ότι μεταξύ αυτών που χρηματοδοτούσαν τις έρευνές του ήταν η κυβέρνηση των ΗΠΑ.
Σε ένα εσωτερικό υπόμνημα που περιήλθε εις γνώση του Vanity Fair, ο Thomas DiNanno, πρώην βοηθός γραμματέας του Γραφείου Ελέγχου, Ελέγχου και Συμμόρφωσης Όπλων του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, προειδοποίησε τους «ηγέτες στο γραφείο του» να μη συνεχίσουν την έρευνα σχετικά με την προέλευση της COVID-19, γιατί θα ανοίξουν ένα κουτί με σκουλήκια».
Όλο το προηγούμενο διάστημα η υπόθεση έμεινε στο σκοτάδι για μια σειρά από λόγους.
Ο πρώην διευθυντής των CDC Robert Redfield μίλησε για απειλές εναντίον του.
«Το περίμενα από πολιτικούς. Δεν το περίμενα από την επιστήμη» είχε δηλώσει όταν πια τον εξανάγκασαν σε παραίτηση.
Στη συνέχεια ήρθε η αποκάλυψη ότι η δήλωση του Lancet όχι μόνο υπογράφηκε, αλλά και ενορχηστρώθηκε από έναν ζωολόγο που ονομάζεται Peter Daszak, ο οποίος σχετιζόταν με τις κυβερνητικές επιχορηγήσεις των ΗΠΑ προς το Ινστιτούτο Ιολογίας της Wuhan.
Στις 26 Μαΐου, κατόπιν ισχυρής πίεσης για απαντήσεις, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Joe Biden προέβη σε μια δήλωση με την οποία ανακοίνωσε ότι είχε ζητήσει εξηγήσεις για την προέλευση του ιού εντός 90 ημερών.

Μυρίζει… συγκάλυψη

Στις 9 Δεκεμβρίου 2020, περίπου δώδεκα υπάλληλοι του Στέιτ Ντιπάρτμεντ από τέσσερα διαφορετικά γραφεία συγκεντρώθηκαν σε μια αίθουσα συνεδριάσεων στο Foggy Bottom για να συζητήσουν μια επερχόμενη διερευνητική αποστολή στο Wuhan που θα διοργανωνόταν εν μέρει από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.
Η ομάδα συμφώνησε στην ανάγκη να πιέσει την Κίνα για να επιτρέψει μια διεξοδική, αξιόπιστη και διαφανή έρευνα, με απεριόριστη πρόσβαση σε αγορές, νοσοκομεία και κυβερνητικά εργαστήρια.
Η συνομιλία στη συνέχεια στράφηκε στην πιο ευαίσθητη ερώτηση:
Τι πρέπει να πει δημόσια η κυβέρνηση των ΗΠΑ για το Ινστιτούτο ιολογίας της Wuhan;
Μια μικρή ομάδα στο γραφείο ελέγχου, επαλήθευσης και συμμόρφωσης όπλων του Υπουργείου Εξωτερικών μελετούσε το Ινστιτούτο για μήνες.
Η ομάδα είχε αποκτήσει διαβαθμισμένες πληροφορίες που ανέφεραν ότι τρεις ερευνητές του Ινστιτούτου Ιολογίας που διεξήγαν πειράματα με κορωνοϊούς είχαν αρρωστήσει το φθινόπωρο του 2019, πριν γίνει γνωστή η COVID-19.
Το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών επέλεξε να σιωπήσει.
Η ομάδα συνεδριάσεων στο Foggy Bottom διερεύνησε το σενάριο της εργαστηριακής διαρροής, μεταξύ άλλων, ωστόσο τα μέλη της προειδοποιήθηκαν να μην ανοίξουν ένα «κουτί της Πανδώρας», όπως δήλωσαν στο Vanity Fair.
Φυσικά, όλα αυτά «μυρίζουν» συγκάλυψη…
Την ίδια τακτική, όμως, ακολουθούσε και η Κίνα.
Τον Ιανουάριο του 2020, ένας οφθαλμίατρος στη Wuhan, ο Li Wenliang, ο οποίος προσπάθησε να προειδοποιήσει τους συναδέλφους του ότι η πνευμονία που έχει πλήξει μπορεί να είναι μια μορφή SARS, συνελήφθη κατηγορούμενος για διατάραξη της κοινωνικής τάξης και αναγκάστηκε να γράψει μια δήλωση μετανοίας.
Πέθανε από την COVID-19 τον Φεβρουάριο του 2020.
Σήμερα τον θεωρούν ήρωα…

Το σενάριο της διαρροής

Ο Trump τα «έλεγε», ωστόσο η υπόθεση της διαρροής του ιού από εργαστήριο ήλθε για πρώτη φορά εις γνώση σε αξιωματούχους της αμερικανικής ομάδας NSC όχι από τους τραμπιστές ή από Κινέζους χρήστες των μέσων κοινωνικών δικτύωσης.
Στη συνέχεια, τον Φεβρουάριο, ένα ερευνητικό έγγραφο που συνέταξαν δύο Κινέζοι επιστήμονες αντιμετώπιζε ένα θεμελιώδες ερώτημα:
Πώς προέκυψε το μυθιστόρημα της νυχτερίδας σε μια αστική περιοχή με εκατομμύρια κατοίκους;
«Ελέγξαμε την περιοχή γύρω από την αγορά θαλασσινών και εντοπίσαμε δύο εργαστήρια που διεξήγαγαν έρευνες με νυχτερίδες» αποφάνθηκαν.
Το πρώτο ήταν το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων της Wuhan, μόλις 280 μέτρα από την αγορά.
Το δεύτερο, έγραψαν οι ερευνητές, ήταν το Ινστιτούτο ιολογίας της Wuhan.
«Ο κορωνοϊός προήλθε πιθανώς από ένα εργαστήριο…» κατέληξαν.
Μόλις το έγγραφο εμφανίστηκε στο Διαδίκτυο, εξαφανίστηκε, αλλά δεν διέφυγε της προσοχής των Αμερικανών αξιωματούχων.
Μέχρι τότε, ο Matthew Pottinger είχε εγκρίνει μια ομάδα κρούσης για την COVID-19, υπό τη διεύθυνση της NSC που εποπτεύει θέματα που σχετίζονται με όπλα μαζικής καταστροφής.
Ένας πολύπειρος εμπειρογνώμονας της Ασίας και πρώην δημοσιογράφος, ο Pottinger, κράτησε σκόπιμα την ομάδα μικρή, για να αποφευχθούν οι διαρροές.
Η πολιτική κατάσταση έπαιξε ρόλο στη λάσπη που χύθηκε μετά για αυτή τη θεωρία της διαρροής, δήλωσε ο Pottinger.

Συνδυάζοντας πηγές και διαβαθμισμένες πληροφορίες, τα μέλη της ομάδας σύντομα έπεσαν πάνω σε ένα έγγραφο του 2015 της Shi Zhengli και του επιδημιολόγου του Πανεπιστημίου της Βόρειας Καρολίνας Ralph Baric, το οποίο αποδείκνυε ότι η ακίδα πρωτεΐνης ενός νέου κορωνοϊού θα μπορούσε να μολύνει ανθρώπινα κύτταρα.
Χρησιμοποιώντας ποντίκια, εισήγαγαν σε αυτά, μέσω ενός σκουριασμένου πέταλου, πρωτεΐνη με τη μοριακή δομή του ιού SARS από το 2002, δημιουργώντας ένα νέο παθογόνο.
Οι ερευνητές της NSC βρήκαν στοιχεία ότι τα εργαστήρια της Κίνας δεν ήταν τόσο ασφαλή όσο διαφημιζόταν.
Η ίδια η Shi Zhengli είχε αναγνωρίσει δημοσίως ότι, μέχρι την πανδημία, όλη η έρευνα είχε διεξαχθεί σε εργαστήρια τύπου BSL-3 ή και BSL-2, τα οποία είναι κατάλληλα για οδοντιάτρους…
Στις 14 Φεβρουαρίου 2020, προς έκπληξη των αξιωματούχων της NSC, ο Πρόεδρος Xi Jinping της Κίνας ανακοίνωσε ένα σχέδιο για την ταχεία θέσπιση νέου νόμου για τη βιοασφάλεια και την ενίσχυση των διαδικασιών ασφάλειας σε όλα τα εργαστήρια της χώρας.
Η Shi ανέπνεε με ανακούφιση…
Στο μεταξύ, η NSC διαπίστωσε πως πειράματα στα ποντίκια είχαν ξεκινήσει το 2019 και ότι ο κινεζικός στρατός μελετούσε πώς τα στελέχη του SARS θα γίνουν πιο μολυσματικά για τον άνθρωπο.
Και τότε τα μέλη της απολύθηκαν.

Πληροφορίες

Μέχρι το καλοκαίρι του 2020, ο Gilles Demaneuf ξόδευε έως και τέσσερις ώρες την ημέρα για να ερευνήσει την προέλευση του COVID-19.
Άρχισε να λαμβάνει ανώνυμες κλήσεις και να παρατηρεί περίεργη δραστηριότητα στον υπολογιστή του, την οποία απέδωσε στην παρακολούθηση της κινεζικής κυβέρνησης.
Καθώς δημοσίευσαν τα ευρήματά τους, οι ερευνητές της Drastic προσέλκυσαν νέους συμμάχους.
Μεταξύ των πιο διακεκριμένων ήταν ο Jamie Metzl.
Πρώην εκτελεστικός αντιπρόεδρος της Ασιατικής Εταιρείας, ο Metzl συμμετέχει στη συμβουλευτική επιτροπή του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για την αναγνώριση του ανθρώπινου γονιδιώματος ενώ είχε υπηρετήσει ως διευθυντής πολυμερών υποθέσεων της NSC.
Στην πρώτη του ανάρτηση για το θέμα, κατέστησε σαφές ότι δεν είχε καμία απόδειξη και πίστευε ότι οι Κινέζοι ερευνητές είχαν τις «καλύτερες προθέσεις».
Στις 11 Δεκεμβρίου 2020, ο Demaneuf έφτασε στον Metzl για να τον ειδοποιήσει για ένα λάθος στο blog του.
Η διαφυγή του εργαστηρίου SARS το 2004 στο Πεκίνο, επεσήμανε ο Demaneuf, είχε οδηγήσει σε 11 μολύνσεις και όχι σε τέσσερις.
Ο Demaneuf «εντυπωσιάστηκε» από την προθυμία του Metzl να διορθώσει τις πληροφορίες.
«Από τότε, ξεκινήσαμε να δουλεύουμε μαζί».
Ο Metzl, με τη σειρά του, ήρθε σε επαφή με τη Λέσχη του Παρισιού, μια ομάδα με περισσότερους από 30 επιστημονικούς εμπειρογνώμονες.
Πριν ενταχθεί στη Λέσχη των Παρισίων, ο Δρ Filippa Lentzos, ειδικός στη βιοασφάλεια στο King’s College London, στρεφόταν ενάντια στις θεωρίες συνωμοσίες.
Όχι, η COVID-19 δεν ήταν βιολογικό όπλο που χρησιμοποίησαν οι Κινέζοι για να μολύνουν Αμερικανούς στους Παγκόσμιους Στρατιωτικούς Αγώνες στη Wuhanτον Οκτώβριο του 2019.
Ωστόσο, όσο περισσότερο ερευνούσε, τόσο περισσότερο διαπίστωνε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά.
Την 1η Μαΐου 2020, δημοσίευσε μια αξιολόγηση στο Δελτίο των Ατομικών Επιστημόνων που περιγράφει πώς ένα παθογόνο θα μπορούσε να διαφύγει από το Ινστιτούτο ιολογίας της Wuhan.
Σημείωσε δε ότι ένα έγγραφο με ημερομηνίας Σεπτέμβριος 2019 από τον διευθυντή του εργαστηρίου BSL-4 του WIV, Yuan Zhiming, εξέθετε τις ελλείψεις στα εργαστήρια της Κίνας.
«Το κόστος συντήρησης γενικά παραμελείται», είχε γράψει.
Η Alina Chan, μια νεαρή μοριακή βιολόγος και μεταδιδακτορικός συνεργάτης στο Broad Institute of MIT και στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, διαπίστωσε ότι οι πρώτες ακολουθίες του ιού δεν έδινα στοιχεία για μετάλλαξη.
Εάν ο ιός «πήδηξε» από ζώα σε ανθρώπους, θα έπρεπε να υπάρξουν πολλές παραλλάξεις, όπως συνέβη και στο ξέσπασμα του SARS το 2002.
Αλλά ίσως το πιο εντυπωσιακό εύρημα έγινε από έναν ανώνυμο ερευνητή DRASTIC, γνωστός στο Twitter ως @ TheSeeker268.
Ο Seeker, όπως αποδεικνύεται, είναι ένας νεαρός πρώην καθηγητής επιστημών από την Ανατολική Ινδία.
Είχε αρχίσει να συνδέει λέξεις-κλειδιά στην Εθνική Υποδομή Γνώσης της Κίνας, έναν ιστότοπο που φιλοξενεί έγγραφα από 2.000 κινεζικά περιοδικά.
Μια μέρα τον περασμένο Μάιο, έπεσε πάνω σε μια διατριβή που γράφτηκε το 2013 από έναν μεταπτυχιακό φοιτητή στο Κουνμίνγκ της Κίνας.
Η διατριβή έκανε λόγο για πειράματα σε νυχτερίδες…

Οι ανθρακωρύχοι της Mojiang

Το 2012, έξι ανθρακωρύχοι στα καταπράσινα βουνά της κομητείας Mojiang, στη νότια επαρχία Γιουνάν, ανέλαβαν ένα αξιοζήλευτο καθήκον: να φτιάξουν ένα χοντρό χαλί από περιττώματα νυχτερίδων που θα έβρισκαν τον πάτο ενός φρεατίου.
Μετά από εβδομάδες, οι ανθρακωρύχοι αρρώστησαν σοβαρά και στάλθηκαν στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Kunming στην πρωτεύουσα της επαρχίας Γιουνάν.
Τα συμπτώματά τους ήταν βήχας, πυρετός και δυσκολία στην αναπνοή.
Το νοσοκομείο κάλεσε έναν πνευμονολόγο, τον Zhong Nanshan, ο οποίος είχε διαδραματίσει εξέχοντα ρόλο στη θεραπεία ασθενών με SARS και θα συνέχιζε να ηγείται ειδικής ομάδας στην Εθνική Επιτροπή Υγείας της Κίνας για την Covid-19.
Μέσα σε μήνες, τρεις από τους έξι ανθρακωρύχους ήταν νεκροί.
Ο μεγαλύτερος, που ήταν 63 ετών, πέθανε πρώτος.
Δείγματα αίματος στάλθηκαν στο Ινστιτούτο ιολογίας της Wuhan.
Η μόλυνση ήταν ίδια με αυτή που προκαλεί ο κορωνοϊός…
Σε μια μελέτη του Οκτωβρίου 2013, η Shi Zhengli ανέφερε μια βασική ανακάλυψη:
ότι ορισμένοι ιοί νυχτερίδας θα μπορούσαν να μολύνουν τον άνθρωπο χωρίς να επηρεάσουν πρώτα σε ένα ενδιάμεσο ζώο.
Απομονώνοντας για πρώτη φορά έναν κορωνοϊό νυχτερίδας τύπου SARS, η ομάδα της διαπίστωσε ότι θα μπορούσε να εισέλθει σε ανθρώπινα κύτταρα μέσω μιας πρωτεΐνης που ονομάζεται υποδοχέας ACE2.
Σε μεταγενέστερες μελέτες το 2014 και το 2016, η Shi και οι συνεργάτες της συνέχισαν να μελετούν δείγματα ιών νυχτερίδας που συλλέχθηκαν, ελπίζοντας να καταλάβουν ποιος είχε μολύνει τους ανθρακωρύχους.
Τα νυχτερίδες ήταν γεμάτα με κορωνοϊούς.
Αλλά υπήρχε μόνο ένας του οποίου το γονιδίωμα έμοιαζε με τον SARS.
Οι ερευνητές τον ονόμασαν RaBtCoV / 4991.
Στις 3 Φεβρουαρίου 2020, με την Covid-19 να εξαπλώνεται πέρα από την Κίνα, η Shi Zhengli και αρκετοί συνάδελφοί της δημοσίευσαν ένα έγγραφο στο οποίο σημείωνα ότι ο γενετικός κώδικας του ιού SARS-CoV-2 ήταν κατά 80% ίδιος με αυτόν του SARS-CoV, ο οποίος προκάλεσε το «ξέσπασμα» του 2002. 
Αλλά ανέφεραν επίσης ότι ήταν κατά 96,2% πανομοιότυπος με μια ακολουθία κορωνοϊού που είχαν στην κατοχή τους και το ονόμαζαν RaTG13, η οποία είχε προηγουμένως εντοπιστεί στην «επαρχία Γιουνάν».
Κατέληξαν έτσι στο συμπέρασμα ότι το RaTG13 ήταν το πιο γνωστό σε σχέση με το SARS-CoV-2.
Τον Ιούλιο, η Shi Zhengli είπε στο περιοδικό Science ότι το εργαστήριό της είχε μετονομάσει το δείγμα για λόγους σαφήνειας.
Αλλά για τους σκεπτικιστές, η μετονομασία έμοιαζε με μια προσπάθεια απόκρυψης της σύνδεσης του δείγματος με το ορυχείο της Mojiang.

Η συζήτηση για τα οφέλη λειτουργίας

Στις 3 Ιανουαρίου 2020, ο Δρ Robert Redfield, διευθυντής των Κέντρων Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ, έλαβε ένα τηλεφώνημα από τον ομόλογό του Δρ. George Fu Gao, επικεφαλής του Κινεζικού Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων.
Ο Gao ανέφερε την εμφάνιση μιας μυστηριώδους πνευμονίας, που περιοριζόταν σε άτομα που εκτέθηκαν στην αγορά της Wuhan.
O Redfield προσφέρθηκε αμέσως να στείλει μια ομάδα ειδικών για να βοηθήσει στη διερεύνηση.
Αλλά όταν είδε την ανάλυση των πρώτων κρουσμάτων, η εξήγηση της αγοράς δεν είχε νόημα.
Ο Gao τον διαβεβαίωσε ότι δεν υπήρχε κίνδυνος μετάδοσης από άνθρωπο σε άνθρωπο, λέει ο Redfield.
Ο Redfield σκέφτηκε αμέσως το Ινστιτούτο Ιολογίας της Wuhan, ωστόσο οι Κινέζοι αρνούνταν πεισματικά να συνεργαστούν.

Αποστολή στη Wuhan

Στις αρχές Ιουλίου, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας κάλεσε την κυβέρνηση των ΗΠΑ να συστήσει μια ομάδα με εμπειρογνώμονες για μια αποστολή διερεύνησης στη Wuhan.
H αποστολή απέτυχε.
η κυβέρνηση των ΗΠΑ υπέβαλε τρία ονόματα στον ΠΟΥ: έναν κτηνίατρο της FDA, έναν επιδημιολόγο CDC και έναν ιολόγο NIAID.
Κανένα δεν επιλέχθηκε.
Και υπεύθυνο για αυτό ήταν ένα όνομα, ο Peter Daszak, ο οποίος πήγε στην Κίνα, σε μια αποστολή διευρευνητική που κατέληξε να είναι προπαγάνδα. 
Μέχρι την άνοιξη του 2021, η συζήτηση σχετικά με την προέλευση του COVID-19 είχε γίνει τόσο επιβλαβής που οι απειλές θανάτου πετούσαν και προς τις δύο κατευθύνσεις.
Σε μια συνέντευξη στο CNN στις 26 Μαρτίου, ο Δρ Redfield, ο πρώην διευθυντής του CDC υπό τον Trump, έκανε μια ειλικρινή παραδοχή: «Είμαι της άποψης ότι η πιο πιθανή αιτιολογία αυτού του παθογόνου στο Wuhan οφειλόταν σε ένα εργαστήριο, ξέρετε, δραπέτευσε».
Μετά τη μετάδοση της συνέντευξης, οι απειλές θανάτου πλημμύρισαν τα εισερχόμενά μηνύματά του.
Στις 28 Μαΐου, δύο ημέρες αφότου ο Πρόεδρος Μπάιντεν ανακοίνωσε την 90ήμερη αναθεώρησή του, η Γερουσία των ΗΠΑ ενέκρινε ένα ομόφωνο ψήφισμα, το οποίο βοήθησε ο Jamie Metzl, καλώντας τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας να ξεκινήσει μια ολοκληρωμένη έρευνα για τις ρίζες του ιού.
Εάν η εξήγηση εργαστηριακής διαρροής αποδειχθεί ακριβής, η ιστορία μπορεί να επαληθεύσει τον Demaneuf και τους συναδέλφους του.
Υπάρχουν αναπάντητες ερωτήσεις, πάντως.

www.bankingnews.gr

Πολύ πράσινο έπεσε αυτές τις μέρες που νόμισα ότι ξαναβγήκε το ΠΑΣΟΚ.

Να σου ο Παναθηναϊκός και τα 50 χρόνιά από το έπος του Γουέμπλεϋ. Λογικό ήταν όμως καθώς ήταν τεράστια η επιτυχία του τριφυλλιού κι ας είμαι από την άλλη μεγάλη ομάδα, τη λιμανίσια ντε. Έτσι κι αλλιώς κούπα έχουν να σηκώσουν κάτι χρόνια όποτε μια επιστροφή στο ένδοξο παρελθόν ήταν ότι έπρεπε για τους χιλιάδες φιλάθλους της αθηναϊκής ομάδας που χρειάζονταν μια ανάσα κι ένα όραμα.

Ένα όραμα που άλλοι μας το πρόσφεραν απλόχερα σε πράσινο φόντο, κι ας μαύρισαν πριν λίγες μόνο μέρες, δεκάδες χιλιάδες στρέμματα από τη φωτιά στα Γεράνια Όρη γιατί δεν είχαμε παραλάβει ακόμα τα let to airplane και η αγορά του αιώνα αφορούσε Rafale κι όχι Canadair.

Τι σημασία είχε αυτή η εικόνα των καμένων αφού δεν θα ταξίδευε ποτέ στο εξωτερικό; Η άλλη όμως θα έκανε τον γύρο του κόσμου. Όπως εκείνη από τη Σαντορίνη με το ηλιοβασίλεμα, που άνοιξε τον τουρισμό κι αργότερα έκλεισε σπίτια.

Τι σημασία έχει που τα αντιπλημμυρικά δεν έγιναν στην Καρδίτσα, που ακόμα δεν έχουν απομακρυνθεί τα καμένα στοιβαγμένα ξύλα από το Μάτι, που δεν έγινε καμιά αναδάσωση στις πλαγιές που τις πήρε και τις σήκωσε η πύρινη λαίλαπα στην Εύβοια και αλλού, που δεν καθάρισαν τα ξερόχορτα από τα εγκαταλελειμμένα οικόπεδα;  Τι σημασία έχει που κάηκαν μέσα σε δυο χρόνια πάνω από δέκα επιχειρήσεις ανακύκλωσης χωρίς να γίνει ούτε μια σοβαρή έρευνα για κάτι που δεν μπορεί να είναι τυχαίο σε τέτοια κλίμακα;

Σημασία έχει ότι η Αστυπάλαια θα γίνει το πρώτο πράσινο ενεργειακά νησί. Ηλεκτρικά αυτοκίνητα θα κινούνται χωρίς οδηγό, αλλά σε ποιο οδικό δίκτυο κανείς δεν λέει. Οι κάτοικοι θα προμηθευτούν με γενναίες επιδοτήσεις νέα ηλεκτρικά αυτοκίνητά, αλλά κανείς δεν λέει από που θα βρουν τα υπόλοιπα χρήματα για να τα αγοράσουν. Ούτε βέβαια μας λέει κανείς αν τα αυτοκίνητα των τουριστών το καλοκαίρι θα είναι κι αυτά ηλεκτρικά ή θα φέρουν τα δικά τους ρυπογόνα.  Όποτε πάει το πράσινο νησί.

Αυτή η τεράστια επένδυση, πόσο στοίχισε στη VW αλήθεια; Τι επένδυση είναι που θα την πληρώσουν άλλοι, όπως ο δήμος, οι κάτοικοι ή το κράτος; Για ποιους έγινε πραγματικά όλος αυτός ο σαματάς; Ποιες εταιρείες θα επωφεληθούν στο τέλος από το εγχείρημα; Μήπως αυτοί που έχουν ανεμογεννήτριες ή αυτοί που έχουν τους συσσωρευτές ενέργειας; Μήπως η αυτοκινητοβιομηχανία που θα πουλήσει ανέξοδα και με τζάμπα διαφήμιση τα οχήματά της; Όμως ξέχασα αυτές οι ερωτήσεις δεν γίνονται.

Εμείς θέλουμε πράσινη ανάπτυξη και πράσινη επανάσταση, όπως είπε και η αντιπολίτευση πριν λίγες ώρες. Μια αντιπολίτευση σήμερα, που έλαμψε όμως δια της απουσίας της στο οικολογικό αποτύπωμα της χώρα; κατά την διακυβέρνηση της κι ας είχε συνεργάτες της τους οικολόγους. Μ αυτά θα ασχολούμαστε τώρα;

Χορτάσαμε λόγια μεγάλα και οράματα, μα στην ουσία τίποτα στην πράξη, παρά μόνο πράσινα όνειρα και πράσινα άλογα!!!

Απεργία καθηγητών στο λύκειο. Έτος 1997. Παρασκευή κι έχω φυσικοχημεία το απόγευμα στο φροντιστήριο. Κάθομαι με δύο φίλες που γνώρισα φέτος. Γελάμε, σχολιάζουμε και πετάμε ατάκες ο ένας στον άλλον για τα καθημερινά. Επικοινωνούμε με τρόπο που δεν μπορούμε ακόμα να αναγνωρίσουμε. Κι αύριο ξημερώνει Σάββατο. Ο καθένας μας με τις μαθητικές υποχρεώσεις αλλά το μεσημέρι και οι τρεις σταθερά θα δούμε Friends. 

Βλέποντας τη σειρά, γελάμε, παρακολουθούμε ανεκπλήρωτους έρωτες και καθημερινότητες που ονειρευόμαστε να ζήσουμε μόλις γίνουμε φοιτητές. Γελάμε όμως. Με τη Φοίβη που το φλέγμα της σιωπηρά υιοθετούμε, με το χιούμορ Τσάντλερ που ψάχνουμε στο πρόσωπο του κάθε ατόμου που θα ερωτευτούμε. Τον γκικ Ρος που μέσα μου χτίζεται. Τη παστρικοθοδώρα Μόνικα που σίγουρα θα αποκτήσει υπόσταση στην παρέα. Τη ρομαντική Ρέητσελ με κάμποσες καρδούλες δίπλα. Ο Τζόυ μπαλαντέρ σε κάθε παρέα που από τότε γνωρίσαμε. 

Και χτίζονται οι φιλίες μας πάνω σε ιδανικά που μας εμφύσησε μια απλή, καθημερινή sitcom σειρά. Φίλοι. Friends. 

Τα χρόνια περνάνε και το 2004 είμαστε φοιτητές. Κάθε Σάββατο και κυριακή Τα Φιλαράκια είτε τα δούμε είτε όχι σίγουρα θα έχουν κάτι να μας προσφέρουν. Την οικειότητα που ξεκινήσαμε από το 1997. Με λίγη Νέα Υόρκη της εποχής. Με διαφορετική κουλτούρα αλλά ίδια ιδανικά. Και έρχεται το τελευταίο επεισόδιο της σειράς που, μοιραία, μας συγκινεί και μας καθηλώνει όλους. The end of an era. I know!

Δύο χρόνια μετά, ρηξικέλευθες αλλαγές σε προσωπικό επίπεδο. Τα Φιλαράκια είναι εκεί. Στον υπολογιστή. Και οι δέκα σεζόν να παίζουν νυχθημερόν. Ο υπολογιστής αγκαλιά, σαν πακέτο τσιγάρα που κάνεις για να αντιμετωπίσεις βουνά από εμπόδια. Αγκαλιά και τα Φιλαράκια. Και οι έξι πρωταγωνιστές εκεί. Να φέρνουν στοργικά μνήμες από την εφηβεία που τότε δεν φάνταζε και τόσο μακριά. Μια σειρά που ό,τι και να συνέβαινε στην πραγματική  ζωή, με κάποιο μαγικό τρόπο σου έδειχνε πως ήσουν αγαπητός από κάποιους και κάποιοι σε αγαπούσαν ακριβώς γι’ αυτό που ήσουν. Έστω κι αν απουσίαζαν “διαφορετικότητες” που την εποχή εκείνη ήταν “απαγορευμένες” ακόμα και για την Αμερικάνικη τιβί. 

Λίγα χρόνια ακόμα περνάνε και συμπληγάδες λαίλαπες πυκνώνουν εναλλάξ στην παρέα. Μόνο λιμάνι με μπουνάτσα, αυτή η σειρά. Πλέον ατάκες και χειρονομίες των ηθοποιών, βρίσκονται μέσα στις καθημερινές μας συζητήσεις. Κάθε βράδυ και πέντε, δέκα επεισόδια. Όσα χρειάζονται για να ηρεμήσω και να κοιμηθώ. Η Φθοροξετίνη μου. Τα Φιλαράκια μου. Το μοναδικό αντικαταθλιπτικό που παραμένει δίχως παρενέργειες και χωρίς συμπτώματα εθισμού.

Δεκαεπτά ολόκληρα χρόνια μετά το τέλος της σειράς, έγινε το επετειακό Friends Reunion. Παρακολουθώντας το δρώμενο, με τις απαραίτητες αναμνήσεις, ατάκες και παρελκόμενα που ήταν πραγματικά συγκινητικά για έναν γκηκ της σειράς, συνειδητοποίησα το εξής.

Το αντικαταθλιπτικό δεν ήταν μόνο για εμένα. Δεν ήμουν ο μόνος που έβλεπε ξανά και ξανά, σεζόν τη σεζόν, τη σειρά για να χαλαρώσει και να ξεγελάσει το μυαλό του. Ανά την υφήλιο, πολλοί υπήρξαν στη θέση που βρέθηκα και θα βρεθώ ακόμα στο μέλλον. Τα Φιλαράκια δεν είναι μια απλή σειρά της καθημερινότητας έξι ιδιαίτερων φίλων. Ούτε πρόκειται απλά για μια γλυκιά ανάμνηση μιας εφηβείας που κάποτε ζήσαμε και που απλώς η σειρά, μηρυκάζοντας θύμησες, αναβιώνει.

 Τα Φιλαράκια δίδαξαν αγάπη. Δίδαξαν αποδοχή. Δίδαξαν Παρέα. Το #FriendsReunion, για εμάς που μεγαλώσαμε μαζί τους, είναι η ενσάρκωση του στίχου της Λίνας Νικολακοπούλου

“Μια εφηβεία επιεικής, που γίνεται σαράντα”

Και βλέποντας τους πρωταγωνιστές στο reunion στα πενήντα τους, δεν φοβάμαι. Δεν φοβάμαι γιατί ξέρω πως η έννοια της φιλίας που μου εμφύσησαν, δεν ξεριζώνεται ποτέ από μέσα μου.  Τα Φιλαράκια μας, λίγα, πολλά, ελάχιστα, είναι πάντα αυτά που όσες ατάκες και να τους κλέψουμε, μας δώρισαν με το παράδειγμά τους, τα δέκα καλύτερα τηλεοπτικά χρόνια της ζωής μας. 

Θα μπορούσα να γράψω eighteen pages. Front and back.

Με Τα Φιλαράκια όμως, we won’t ever be on a break!