Μήνας: Μάιος 2021

Εδώ και πολλά χρόνια η φύλαξη και ο καθαρισμός των Πανεπιστημίων ανατίθενται σε εργολαβικές εταιρείες οι οποίες καταγγέλλονται συχνά για εκμετάλλευση των εργαζομένων και συστηματική παραβίαση της εργατικής νομοθεσίας. Η περίπτωση ενός φύλακα στην Πρυτανεία του Πανεπιστημίου Αθήνας στάθηκε η αφορμή για να σχηματιστεί μέτωπο ενάντια σε αυτές τις αυθαιρεσίες.

Ο Μιχάλης Καράπας εργαζόταν από το 2018 μέχρι και πολύ πρόσφατα στο κτίριο της Πρυτανείας του ΕΚΠΑ ως φύλακας μέσω της εργολαβικής εταιρείας MyServices, παλιότερα γνωστής, και διαβόητης, ως JCB Security and Facility. Αξίζει να θυμίσουμε ότι ένας από τους βασικούς μετόχους της JCB, η δράση της οποίας έχει καταγραφεί σε ρεπορτάζ στην «Εφ.Συν.» ήδη από το 2015, ήταν και ο επιχειρηματίας με το σκοτεινό παρελθόν Γιάννης Μακρής, που δολοφονήθηκε το 2018 στη Βούλα.

Ο Μιχ. Καράπας απολύθηκε επειδή αντέδρασε στις πρακτικές της MyServices, τις οποίες και μας περιγράφει με τα μελανότερα των χρωμάτων. «Ενώ δηλώνουν ότι εργαζόμαστε πενθήμερο, 8ωρο, μας υποχρέωναν να εργαζόμαστε συχνά ακόμη και επτά μέρες την εβδομάδα, χωρίς ωστόσο να μας πληρώνουν υπερωρίες, αργίες ή να μας καταβάλλουν επιδόματα. Αδειες δεν παίρναμε παρά μόνο 10-12 μέρες το καλοκαίρι, οι οποίες παρακρατούνταν από τον μισθό μας. Ακόμη κι ο μισθός καταβαλλόταν με καθυστερήσεις», δηλώνει στην «Εφ.Συν.» ο απολυμένος εργαζόμενος.

Πέραν όμως των αμιγώς οικονομικών ζητημάτων, ο Μιχ. Καράπας περιγράφει και ένα εξαιρετικά επιβαρυμένο εργασιακό περιβάλλον, γεμάτο ύβρεις, εκφοβισμούς και απειλές. «Αν κάποιος αναγκαζόταν να πάρει δύο μέρες αναρρωτική άδεια, για τις επόμενες 2-3-5 μέρες δεν τον συμπεριελάμβαναν στο πρόγραμμα για να επικαλεστούν δήθεν αφερεγγυότητα. Παγίως, μετά την αναρρωτική, ακολουθούσε κλήση στο διευθυντικό γραφείο όπου σε υποδέχονταν στελέχη της επιχείρησης αλλά και μπράβοι. Εκεί έχουν ακουστεί ευθείες απειλές για τη σωματική ακεραιότητα των εργαζομένων, όπως «Δεν θα ξαναπάρεις άδεια, διαφορετικά έχε τον νου σου! Οδηγείς και μηχανάκι…» και «Πρόσεχε μην πάθεις τα ίδια με την Κούνεβα…»», λέει.

Η καταγγελία

Η υπόθεση του Μιχ. Καράπα έφτασε στην Επιθεώρηση Εργασίας ύστερα από καταγγελία του ίδιου με αφορμή λίγες μέρες αναρρωτικής: «Χρειάστηκε να πάρω τρεις μέρες άδεια. Στις 7 Ιανουαρίου επέστρεψα κανονικά στην εργασία μου, όμως δεν με είχαν στο πρόγραμμα για τις επόμενες πέντε ημέρες. Στη συνέχεια με κάλεσαν στο γραφείο. Δεν πήγα. Αντιθέτως απευθύνθηκα στην Επιθεώρηση Εργασίας. Την ίδια μέρα το απόγευμα μου έστειλαν εξώδικο, του οποίου ουδέποτε έλαβα γνώση αφού φρόντισαν να το στείλουν στην παλιά μου διεύθυνση, ενώ γνώριζαν καιρό τώρα ότι αυτή έχει αλλάξει. Μετά τρεις μέρες, ενημέρωσαν το ΕΡΓΑΝΗ ότι αποχώρησα οικειοθελώς!».

Στις 11 Μαρτίου πραγματοποιήθηκε τριμερής συνάντηση στην Επιθεώρηση Εργασίας, όπου και παρουσιάστηκε πόρισμά της το οποίο διαπιστώνει παρατυπίες και αναγνωρίζει ότι η άδεια των ετών 2018-2020 δεν συμπεριλαμβάνεται και δεν υπολογίζεται στην εκκαθάριση μισθοδοσίας του πρώην εργαζομένου, καλώντας μάλιστα την εταιρεία να καταθέσει γραπτές εξηγήσεις. «Μετά την τριμερή, μου πρόσφεραν χρήματα για να σταματήσω τη διαδικασία, αλλά δεν δέχτηκα», μας λέει ο απολυμένος και τονίζει ότι η εργατική διαφορά έχει διαβιβαστεί στον εισαγγελέα καθώς η εταιρεία δεν συμμορφώθηκε με τις υποδείξεις της Επιθεώρησης.

Ο Μιχάλης Καράπας είναι αποφασισμένος να προσφύγει στη Δικαιοσύνη «γιατί πρέπει να σπάσει επιτέλους το απόστημα των εργολαβικών, να σπάσει ο φόβος», όπως λέει χαρακτηριστικά, τονίζοντας παράλληλα ότι τα παραπάνω είναι σε γνώση του Πανεπιστημίου Αθήνας που έχει συνάψει συμβάσεις με την εν λόγω εταιρεία. Μια εταιρεία για την οποία ένα απλό ψάξιμο στο διαδίκτυο αρκεί για να εμφανιστούν πολλά αποτελέσματα με καταγγελίες για εκδικητικές απολύσεις και καταστρατήγηση εργασιακών δικαιωμάτων.

Στο πλευρό του απολυμένου εργαζομένου βρίσκεται και η Πρωτοβουλία Εργαζομένων Πανεπιστημίου Αθηνών, που με ανακοίνωσή της εγκαλεί τη διοίκηση του ιδρύματος για αδιαφορία και πλημμελή έλεγχο της εταιρείας στην οποία έχει αναθέσει τη φύλαξη. «Το ΕΚΠΑ δεν ξέρει τίποτα για το έγκλημα; Είναι αδιανόητο να κάνει τα ”στραβά μάτια” στο καθεστώς γαλέρας που βιώνουν οι εργολαβικοί-ές εργαζόμενοι-ες. Να κοιτά αλλού όταν παραβιάζονται και τα ψήγματα εργασιακών δικαιωμάτων που παραμένουν εν ισχύι. Να μην ενοχλείται όταν εκβιάζονται και απειλούνται απροστάτευτοι-ες εργαζόμενοι-ες», αναφέρει η Πρωτοβουλία Εργαζομένων. Αντίστοιχη ανακοίνωση έχει βγάλει και η Β’ ΕΛΜΕ Αθήνας.

Πηγή: Efsyn

Οι εμβολιασμοί για την συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα έχουν ανοίξει εδώ και περίπου έναν μήνα και σύμφωνα με πολλά δημοσιεύματα είχαν κλειστεί εκατοντάδες χιλιάδες ραντεβού τις πρώτες ημέρες. Εκείνες τις ημέρες, κυβερνητικά στελέχη αλλά και ο ίδιος ο πρωθυπουργός έσπευδαν να εγκωμιάσουν την ενθουσιώδη ανταπόκριση των νεότερων -σε σύγκριση, μάλιστα, με την απροθυμία των ηλικιωμένων- στην πρόσκληση να εμβολιαστούν.

Η κυβέρνηση ανέδειξε, μάλιστα, την δήλωση του Αλέξη Τσίπρα για “ξεστοκάρισμα”, εκείνο, ωστόσο, που αγνόησαν οι περισσότεροι είναι πως η γενικευμένη συζήτηση και προβολή από τα μίντια των περιπτώσεων με θρομβώσεις λόγω του εμβολίου επέδρασε αρνητικά.

Για όσους δεν θυμούνται, η κυβερνητική απόφαση να εμβολιαστούν οι άνω των 30 παρουσιάστηκε ως “αντίβαρο” στην απαγόρευση εξόδου για το Πάσχα αλλά και -όπως γράφτηκε- στο πλαίσιο της προσπάθειας να προσεγγιστούν οι νεότερες ηλικίες που εμφανίζονται σφόδρα δυσαρεστημένες με την κυβέρνηση (δημοσκοπήσεις) και για να απορροφηθούν οι κραδασμοί από την επίρριψη ευθυνών στους νέους για τους συνωστισμούς στις πλατείες.

Όμως η πραγματικότητα των επίσημων αριθμών είναι μάλλον διαφορετική. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε ο ΕΟΔΥ μόλις το 22% των 30-39 ετών έχει κλείσει ραντεβού για εμβολιασμό, με το 17% να έχει ήδη εμβολιαστεί, γεγονός που προβληματίζει ιδιαίτερα.

Όπως ανέφεραν τότε περίπου το 15-20% έκλεισε ραντεβού μέσα στις πρώτες 2-3 μέρες, με το pronews.gr να σημειώνει και τότε πως δύσκολα θα συνεχίσει να αυξάνεται με τους ίδιους ρυθμούς, καθώς οι περισσότεροι 30άρηδες έχουν άυλη συνταγογράφηση και έτσι έκλεισαν αυτόματα ραντεβού.

Τα στοιχεία του ΕΟΔΥ:
Στην ηλικιακή ομάδα 45-49, το 26% έχει ήδη εμβολιαστεί και με τα ραντεβού της πρώτης δόσης το ποσοστό ανέρχεται στο 56,2%.
Στην ηλικιακή ομάδα 40-44, το 21% έχει ήδη εμβολιαστεί και αν συνυπολογιστούν και τα ραντεβού της πρώτης δόσης το ποσοστό πάει στο 45%.
Στην ηλικιακή ομάδα 30-39, το 17% έχει ήδη εμβολιαστεί και με τα ραντεβού της πρώτης δόσης το ποσοστό ανέρχεται στο 22%.

‘Ολα αυτά μαρτυρούν, πάντως, και την κεντρική αδυναμία του συστήματος εμβολιασμών και της κυβέρνησης να πείσει πως ο κίνδυνος που διατρέχει κάποιος που θα εμβολιαστεί με το συγκεκριμένο εμβόλιο είναι κατά πολύ μικρότερος από το να πέσει το αεροπλάνο στο οποίο επιβαίνει. Όπως και ο υπονομευτικός, σε ορισμένες περιπτώσεις, ρόλος των ΜΜΕ με την ανάδειξη καθημερινά -και χωρίς επιστημονικό αντίλογο- των υπαρκτών περιπτώσεων θρομβώσεων στην χώρα μας.

Στη δεκαετία του ’60 η πολιτική αντιπαράθεση πέρασε τα όρια της Βουλής και των μπαλκονιών και στρογγυλοκάθισε εγγεγραμμένη στο βινύλιο, υμνώντας ηγέτες και «ηγέτες».

Ίσως ποτέ δεν θα μάθουμε αν ήταν επί παραγγελία ή κάποιοι συνθέτες και τραγουδοποιοί εμπνεύστηκαν ψυχή τε και τέχνης για να αποδώσουν τα εύσημα στον Γιώργο Παπανδρέου, τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, ακόμα και στον δικτάτορα Γεώργιο Παπαδόπουλο.

Βέβαια δεν ήταν οι μοναδικοί που είχαν την τιμή να τραγουδηθούν με όλα τα γνωστά είδη μουσικής και οργάνων. Κιθάρες, πιάνα και μπουζούκια έλαβαν θέση και απέδωσαν τιμές, προκαλώντας πολλές φορές παρεξηγήσεις σε πανηγύρια και γάμους.

Την πρωτοκαθεδρία στην ελληνική δισκογραφία βέβαια την είχε ο «Εθνάρχης» Καραμανλής, με τουλάχιστον τρία τραγούδια όπου υμνείται ο ίδιος και τα κόμματα που ηγήθηκε. Μέχρι και το «Σώσον Κύριε τον λαόν σου» συμπεριέλαβαν σε μια ηχογράφηση τονίζοντας το Θείον στον ηγέτη.

Ο ηγέτης του «ανήκομεν εις την Δύσιν»  υμνήθηκε δυτικότροπα και ουχί λαϊκά ή με παραδοσιακό τρόπο κάτι που πέτυχαν ή απαίτησαν άλλοι υμνούμενοι.

Ο Γέρος της Δημοκρατίας, ως λαϊκός ηγέτης δεν θα μπορούσε να μην υμνηθεί λαϊκότροπα, παρότι δεν έλειψε και η σάλπιγγα στη έναρξη του άσματος που εκτέλεσε ο Σπύρος Ζαγοραίος. Όπως και το κλαρίνο στον δεύτερο «ύμνο»

Ο ηγέτης της «Επαναστάσεως», δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος, που ανήγαγε τα «βλάχικα» ως σήμα κατατεθέν του, δεν θα μπορούσε να μην υμνηθεί μ’ ένα συρτό όπου πετροπέρδικες και αηδόνια μιλάνε για τον «ηγέτη».

Χρειάστηκε να περάσει σχεδόν μισός αιώνας για να ξανακούσουμε έναν νέο «ύμνο» αφιερωμένο σ’ έναν «λαοπρόβλητο ηγέτη». Μόνο που αυτή τη φορά υπήρξε ένα λάθος.

Ο καλλιτέχνης Μυθριδάτης δεν χρησιμοποίησε τα τόσα πολλά υπέροχα, μοναδικά και ανεπανάληπτα ποιήματα που γράφτηκαν στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο τα τελευταία σχεδόν δυο χρόνια για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, αλλά έγραψε ότι κατέβηκε στην κούτρα του. Απαράδεκτος βεβαίως βεβαίως. Που τα βρήκε όλα αυτά; Που τα είδε γραμμένα; Πότε συνέβησαν;

Τρέμε Αλέξη, για σένα δεν γράφηκε ποτέ ύμνος. Μόνο κάτι μαντινάδες που δεν μετράνε όμως!

Φυλετικές διακρίσεις σε βάρος μεταναστών ή και Ευρωπαίων πολιτών από αστυνομικούς διαπιστώνει έρευνα της Υπηρεσίας Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τα ευρήματα της έρευνας δημοσιοποιήθηκαν με αφορμή την επέτειο του θανάτου του αφροαμερικανού Τζορτζ Φλόιντ. Σύμφωνα με μαρτυρίες άνθρωποι με αφρικανική, αραβική ή ασιατική καταγωγή σταματώνται πιο συχνά για αστυνομικό έλεγχο σε σχέση με άλλους. , Αντιμετωπίζουν ασεβή συμπεριφορά που βασίζεται σε προκαταλήψεις για την καταγωγή τους.

Σύμφωνα με την έκθεση αυτή, η αστυνομία στα κράτη – μέλη της Ε.Ε. προτιμά να σταματά συχνότερα νέους, άνδρες, εθνικές μειονότητες, μουσουλμάνους και μη ετεροφυλόφιλους. Συγκεκριμένα, στις χώρες της Ε.Ε. η αστυνομία σταμάτησε για έλεγχο το 21% των νεαρών πολιτών ηλικίας 16 – 29 ετών τους τελευταίους δώδεκα μήνες, ενώ το ίδιο ποσοστό για τις ηλικίες 65+ είναι μόλις 6%. Επίσης, υπέβαλε σε έλεγχο το 22% των ανθρώπων που δηλώνουν ότι ανήκουν σε εθνική μειονότητα, ενώ το ίδιο ποσοστό στον γενικό πληθυσμό ανέρχεται σε 13%.

Για τη χώρα μας η έρευνα αναφέρει ότι η αστυνομία σταμάτησε το 18% του γενικού πληθυσμού, το 33% των Ρομά και το 26% των μεταναστών από τη νότια Ασία.

«Σε αυτή την έκθεση, είμαστε για πρώτη φορά σε θέση να συγκρίνουμε τις εμπειρίες του γενικού πληθυσμού και τις εμπειρίες μεταναστών και μελών μειονοτήτων αναφορικά με τους αστυνομικούς ελέγχους και τη συμπεριφορά της αστυνομίας στην Ευρώπη. Τα ευρήματά μας είναι σημαντικές διαφορές, τόσο ποσοτικά όσο και για τις εμπειρίες που έχουν οι άνθρωποι που υφίστανται έλεγχο. Πιστεύουμε πως οι εμπειρίες αυτές είναι δυνατό να επηρεάσουν την εμπιστοσύνη των πολιτών απέναντι στην αστυνομία» λέει ο Σάμι Νεβάλα από την ευρωπαϊκή Υπηρεσία Θεμελιωδών Δικαιωμάτων.

Η ευρωπαϊκή υπηρεσία για τα ανθρώπινα δικαιώματα που έχει έδρα στη Βιέννη ελπίζει οι ευρωβουλευτές να ανεβάσουν το θέμα στην ατζέντα των θεμάτων που χρήζουν άμεσης αντιμετώπισης και ταυτόχρονα να υιοθετηθούν πρακτικές για την καλύτερη εκπαίδευση των αστυνομικών. Κάτι τέτοιο απαιτεί κονδύλια και πρωτίστως πολιτική βούληση.

Ο Γιουσέφ Κόμπο, εργάζεται με την ομάδα A Seat at the Table, Μια θέση στο τραπέζι σε φτωχογειτονιές όπου τα προβλήματα με την αστυνομία είναι οξύτερα.

«Γνωρίζω τις ιστορίες του πατέρα μου και των θείων μου και τι έχουν περάσει. Και είναι πολύ περίεργο να βλέπουμε ότι συνεχίζεται. Είναι οι ίδιες ακριβώς ιστορίες. Επιλογή στην τύχη, δελτίο ταυτότητας. Άνθρωποι ταλαιπωρούνται ξανά και ξανά από τους ίδιους αστυνομικούς. Η ένταση και οι προστριβές είναι μεγάλες. Σε ορισμένες κοινωνικές ομάδες είναι η καθημερινότητά τους. Το πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει διάθεση για να επιλυθεί το πρόβλημα. Οι πολιτικοί σφυρίζουν αδιάφορα».

Πηγή: www.rosa.gr