Μήνας: Μάιος 2020

Η τωρινή πανδημία πιθανότατα δεν είναι «Η Μεγάλη», που εδώ και δεκαετίες φοβούνται οι επιστήμονες ότι θα χτυπήσει την ανθρωπότητα. Όμως η επόμενη, που μπορεί να μην τη ζήσει η γενιά μας, αλλά μπορεί να έλθει και πιο γρήγορα του αναμενομένου, δεν πρέπει να μας βρει απροετοίμαστους. Γι’ αυτό όλοι οφείλουν να πάρουν το μάθημά τους από την Covid-19, ιδίως τα κράτη που απέτυχαν στην αντιμετώπισή της, όπως οι ΗΠΑ.

Αυτό είναι το κεντρικό μήνυμα σημαντικού άρθρου στο διεθνούς κύρους αμερικανικό περιοδικό «Foreign Affairs» του κορυφαίου Αμερικανού επιδημιολόγου Μάικλ Όστερχολμ, καθηγητή και διευθυντή του Κέντρου Έρευνας και Πολιτικής Λοιμωδών Νόσων του Πανεπιστημίου της Μινεσότα, καθώς και του συγγραφέα Μαρκ Ολσέικερ. Οι Όστερχολμ και Ολσέικερ, το 2017, είχαν συγγράψει το μπεστ-σέλερ «Ο φονικότερος εχθρός: Ο πόλεμός μας ενάντια στα φονικά μικρόβια».

Όπως επισημαίνουν στο άρθρο τους στο Foreign Affairs, «ο χρόνος εξαντλείται για την προετοιμασία ενόψει της επόμενης πανδημίας. Πρέπει να δράσουμε τώρα με αποφασιστικότητα και στόχο» και αυτό αφορά τις κυβερνήσεις, τις επιχειρήσεις και τους επιστήμονες δημόσιας υγείας.

«Η τωρινή κρίση θα τελειώσει είτε όταν βρεθεί ένα εμβόλιο είτε όταν αρκετό μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού έχει αναπτύξει ανοσία (αν όντως η ανοσία διαρκείας είναι δυνατή), κάτι που πιθανώς θα απαιτήσει περίπου τα δύο τρίτα του συνολικού πληθυσμού να μολυνθούν. Τίποτε από τα δύο δεν θα γίνει γρήγορα και στο μεταξύ το ανθρώπινο και οικονομικό κόστος θα είναι τεράστιο», υπογραμμίζουν, όπως αναφέρει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Όμως, προειδοποιούν, «κάποιο μελλοντικό μικροβιακό ξέσπασμα θα είναι ακόμη μεγαλύτερο και πιο φονικό. Με άλλα λόγια, αυτή η πανδημία πιθανότατα δεν είναι “Η Μεγάλη”, η προοπτική της οποίας στοιχειώνει τους εφιάλτες των επιδημιολόγων και των ειδικών δημόσιας υγείας, παντού. Η επόμενη πανδημία πιθανότατα θα προέλθει από έναν νέο ιό της γρίπης, με την ίδια καταστροφική επίπτωση της πανδημίας του 1918, που σάρωσε τη Γη δυόμισι φορές σε λίγο περισσότερο από ένα έτος, σε απανωτά κύματα, σκοτώνοντας περισσότερους ανθρώπους από ό,τι ο βίαιος και ο αιματηρός (σ.σ. Α’ Παγκόσμιος) πόλεμος που είχε προηγηθεί».

Μία προαναγγελθείσα καταστροφή

Και όπως η τωρινή πανδημία είχε προβλεφθεί, έτσι και η επόμενη, ήδη, έχει προβλεφθεί. Γι’ αυτό, «αν ο κόσμος δεν πάρει τα σωστά μαθήματα από την αποτυχία του να προετοιμαστεί και να δράσει έγκαιρα», τότε «ο απολογισμός των θυμάτων την επόμενη φορά θα είναι σημαντικά μεγαλύτερος. Όσο και αν φαίνεται τρομερό, η Covid-19 πρέπει να λειτουργήσει ως προειδοποίηση για το πόσο χειρότερη μπορεί να γίνει μία πανδημία», σημειώνουν.

Οι κορονοϊοί SARS και MERS, η γρίπη Η1Ν1, οι ιοί Έμπολα και Ζίκα, όσο κι αν διαφέρουν, τονίζει το άρθρο, «έχουν ένα αξιοσημείωτο κοινό χαρακτηριστικό: Όλοι εμφανίστηκαν ως εκπλήξεις και δεν θα έπρεπε». Παρά τις επανειλημμένες προειδοποιήσεις των επιστημόνων, «η κατάσταση ετοιμότητας είχε χειροτερέψει τα τελευταία χρόνια αντί να βελτιωθεί, ιδίως στις ΗΠΑ», π.χ. όσον αφορά τη διαθεσιμότητα στις ίδιες τις χώρες (χωρίς να χρειάζεται να εξαρτώνται από την Κίνα ή την Ινδία) διαφόρων ζωτικών φαρμάκων και ιατρικών εφοδίων, όπως αναπνευστήρες, μάσκες κ.ά., κυρίως για την πρώτη κρίσιμη φάση της πανδημίας.

Οι ελλείψεις στα νοσοκομεία και στα συστήματα υγείας έκαναν τα πράγματα χειρότερα σε πολλές χώρες, καθώς και τα αργά αντανακλαστικά ορισμένων κυβερνήσεων, όπως η αμερικανική, μετά το ξέσπασμα της Covid-19. Παρόλο που, ήδη από την πανδημία του 1918, είχε φανεί ότι όσες πόλεις και χώρες αντέδρασαν πιο γρήγορα στη γρίπη, απαγορεύοντας τις δημόσιες συναθροίσεις και συμβουλεύοντας τους πολίτες τους να μείνουν σπίτι, τελικά είχαν τις λιγότερες απώλειες.

Στην τωρινή πανδημία, υποστηρίζουν οι συγγραφείς, «οι ΗΠΑ και άλλες χώρες πήγαν στον πόλεμο ενάντια σε μία ταχέως μεταδιδόμενη λοιμώδη νόσο χωρίς να έχουν σχέδιο μάχης, επαρκές προσωπικό, επαρκείς ιατρικές εγκαταστάσεις, επαρκή αποθέματα εξοπλισμού και εφοδίων, αξιόπιστη αλυσίδα τροφοδοσίας, κεντρικό σύστημα διοίκησης και πολίτες εκπαιδευμένους ή προετοιμασμένους για την επερχόμενη μάχη».

Όπως αναφέρουν, «με την εξαίρεση ενός θερμοπυρηνικού πολέμου και τη μακροπρόθεσμη επίπτωση της κλιματικής αλλαγής, μία πανδημία λοιμώδους νόσου έχει το μεγαλύτερο καταστροφικό δυναμικό για την υγεία και την οικονομική σταθερότητα, παγκοσμίως. Όλες οι άλλες μορφές καταστροφών και συμφορών είναι περιορισμένες γεωγραφικά και χρονικά, είτε πρόκειται για τυφώνα, σεισμό ή τρομοκρατική επίθεση. Μία πανδημία μπορεί να συμβεί οπουδήποτε ξαφνικά και να διαρκέσει μήνες ή χρόνια».

Οι εκτιμήσεις για τα θύματα της πανδημίας γρίπης του 1918 φθάνουν τα 100 εκατομμύρια, που -ως ποσοστό του παγκόσμιου πληθυσμού- αντιστοιχούν σήμερα σε πάνω από 400 εκατομμύρια ανθρώπους, κάτι που εύκολα την καθιστά τη χειρότερη φυσική καταστροφή της σύγχρονης εποχής. Λαμβάνοντας υπόψη, όμως, πόσο πιο διασυνδεμένοι είναι πλέον οι άνθρωποι χάρη στην παγκοσμιοποίηση, «μια παρόμοια μολυσματική πανδημία γρίπης σήμερα θα ήταν εκθετικά πιο φονική από ό,τι πριν έναν αιώνα». Επιπλέον, ελλείψει εμβολίου, «είναι δύσκολο να συμπεράνουμε ότι ο κόσμος σήμερα είναι πολύ καλύτερα εξοπλισμένος για να αντιμετωπίσει μία μαζική πανδημία από ό,τι ήταν οι γιατροί, οι υπηρεσίες δημόσιας υγείας και οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι πριν 100 χρόνια».

Η Μεγάλη «ζαριά»

Το άρθρο επισημαίνει ότι «ορισμένοι αποκαλούν την Covid-19 πανδημία που συμβαίνει κάθε 100 χρόνια», όμως «το γεγονός ότι ο κόσμος περνάει τώρα μία πανδημία δεν είναι περισσότερο προφητικό για το πότε θα συμβεί η επόμενη, από ό,τι ένα ρίξιμο του ζαριού προφητεύει την επόμενη ριξιά». Έτσι, «η επόμενη ζαριά ή η μεθεπόμενη μπορεί να είναι πραγματικά “Η Μεγάλη” που θα κάνει την τωρινή πανδημία να φαντάζει συγκριτικά ασήμαντη».

Όπως προειδοποιούν, «όταν έλθει η πανδημία του νέου ιού γρίπης μπορεί στ’ αλήθεια να γονατίσει ολόκληρο τον κόσμο, σκοτώνοντας εκατοντάδες εκατομμύρια ή περισσότερα, διαλύοντας το εμπόριο, αποσταθεροποιώντας τις κυβερνήσεις, στρεβλώνοντας την πορεία της ιστορίας για τις επόμενες γενιές». Και αντίθετα με την Covid-19, αλλά ακριβώς όπως η πανδημία του 1918, η πραγματικά επερχόμενη Μεγάλη Πανδημία δεν θα λυπηθεί τους υγιείς ανθρώπους 18 έως 40 ετών.

Γι’ αυτό, από τώρα οι κυβερνήσεις, πέρα από την προετοιμασία επί χάρτου «σεναρίων» ετοιμότητας, πρέπει να μην εξαρτώνται πλέον τόσο πολύ από την αγορά και από άλλες χώρες, αλλά να φροντίσουν να χρηματοδοτήσουν έγκαιρα την έρευνα για ανάπτυξη νέων φαρμάκων και εμβολίων, να ενισχύσουν το εγχώριο παραγωγικό δυναμικό για επαρκή εφόδια άμεσης ανάγκης, να αυξήσουν τα διαθέσιμα αποθέματά τους και να βελτιώσουν τη διεθνή συνεργασία τους, ίσως και με τη δημιουργία –παράλληλα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας- ενός νέου διεθνούς οργανισμού τύπου «ΝΑΤΟ δημόσιας υγείας». Επειδή «τα μικρόβια δεν σέβονται τα σύνορα».

Η πανδημία του νέου κοροναϊού έχει στοιχίσει τη ζωή σε πάνω από 350.000 ανθρώπους στον πλανήτη, τα τρία τέταρτα εκ των οποίων ζούσαν στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ, από τα τέλη του Δεκεμβρίου του 2019, σύμφωνα με την καταμέτρηση του Γαλλικού Πρακτορείου που βασίζεται σε επίσημες κυβερνητικές ανακοινώσεις.

Συνολικά, έχουν καταγραφεί 350.196 θάνατοι εξαιτίας της COVID-19 στον κόσμο (επί συνόλου 5.589.389 κρουσμάτων μόλυνσης από τον SARS-CoV-2), εκ των οποίων οι 173.713 στην Ευρώπη (2.057.414 κρούσματα μόλυνσης), την ήπειρο η οποία έχει υποστεί το πιο βαρύ πλήγμα από την πανδημία. Οι ΗΠΑ είναι η χώρα η οποία θρηνεί τους περισσότερους νεκρούς (98.929), ενώ την ακολουθούν σε αριθμό θυμάτων το Ηνωμένο Βασίλειο (37.048), η Ιταλία (32.955), η Γαλλία (28.530) και η Ισπανία (27.117).

Αποτροπιασμό προκαλεί ο θάνατος ενός ακόμα Αφροαμερικανού στη Μινεσότα των ΗΠΑ από αστυνομικό, ο οποίος μάλιστα καταγράφηκε σε βίντεο.

Η υπόθεση θυμίζει έντονα εκείνη του Έρικ Γκάρνερ, ενός Αφροαμερικανού που πέθανε από ασφυξία κατά τη σύλληψή του από λευκούς αστυνομικούς στη Νέα Υόρκη το 2014. Ο θάνατός του συνέβαλε στην ανάδυση του κινήματος Black Lives Matter.

Χθες Τρίτη αποπέμφθηκαν από το σώμα οι τέσσερις αστυνομικοί μετά τον θάνατο του άοπλου άνδρα, τον οποίο φαίνεται σε βίντεο να έχουν ακινητοποιήσει μπρούμυτα στο έδαφος με το πρόσωπο στον δρόμο ενώ ένας λευκός αστυνομικός έχει το γόνατό του στον λαιμό του.

Χιλιάδες διαδηλωτές γέμισαν τους δρόμους γύρω από το σημείο που εκτυλίχθηκε η τραγωδία τη Δευτέρα το βράδυ και ξέσπασαν επεισόδια όταν η αστυνομία έριξε δακρυγόνα εναντίον των διαδηλωτών και έκανε χρήση πλαστικών σφαιρών, με το συγκεντρωμένο πλήθος να απαντά ρίχνοντας μπουκάλια νερού και άλλα αντικείμενα, σύμφωνα με την εφημερίδα Minneapolis Star-Tribune.

Η φρικιαστική σκηνή εκτυλίχθηκε το βράδυ της Δευτέρας και βιντεοσκοπήθηκε από περαστικούς που μάταια παρακαλούσαν τους αστυνομικούς να αφήσουν τον άτυχο Τζορτζ Φλόιντ. Ο Φλόιντ μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο της πόλης όπου πέθανε λίγο αργότερα.

Εκπρόσωπος της αστυνομίας ανέφερε ότι ο άνδρας αντιστάθηκε στους αστυνομικούς που πήγαν να τον συλλάβουν αφού κλήθηκαν στο σημείο επειδή κυκλοφορούσε μεθυσμένος στον δρόμο. Εξάλλου σύμφωνα με την αστυνομία, κανένας αστυνομικός δεν τραυματίστηκε και ο Φλόιντ δεν είχε όπλο πάνω του.

Μετά από σοβαρές αντιρρήσεις  του Χριστιανοκοινωνικού κόμματος της Βαυαρίας (CSU), η γερμανική κυβέρνηση ανέβαλε την άρση των ταξιδιωτικών περιορισμών στην Ευρώπη.

Σε αντίθεση με αυτό που είχε αρχικά προγραμματιστεί, το θέμα δε θα περιλαμβάνεται πλέον στην ημερήσια διάταξη του σημερινού υπουργικού συμβουλίου, γράφουν οι εφημερίδες του «Δικτύου Συντακτών της Γερμανίας» (Redaktionsnetzwerk Deutschland), επικαλούμενες κυβερνητικούς κύκλους. Το υπουργικό συμβούλιο θα ασχοληθεί με το ζήτημα στην επόμενη συνεδρίασή του στις 3 Ιουνίου.

Ο σοσιαλδημοκράτης (SPD) υπουργός Εξωτερικών Χάικο Μάας σκόπευε να άρει την παγκόσμια ταξιδιωτική oδηγία για τουρίστες, η οποία ισχύει από τα μέσα Μαρτίου, για 31 ευρωπαϊκές χώρες από τις 15 Ιουνίου. Αντ’ αυτού, θα υπάρξουν τώρα πιθανόν ταξιδιωτικές πληροφορίες για κάθε μεμονωμένη χώρα.  Ο πρωθυπουργός της Βαυαρίας και ο αρχηγός της Χριστιανοκοινωνικής Ένωσης (CSU), Μάρκους Ζέντερ, έκανε λόγο για «μονομερή προσέγγιση του υπουργού Εξωτερικών» και ζήτησε από τον κυβερνητικό συνασπισμό να ασχοληθεί καταρχάς σε βάθος με το ζήτημα.

Και ο επίσης χριστιανοκοινωνιστής (CSU) ομοσπονδιακός υπουργός Εσωτερικών Χορστ Ζέεχοφερ, είχε επίσης εκφράσει επιφυλάξεις στην κυβέρνηση. Το Χριστιανοκοινωνικό κόμμα (CSU) φοβάται ότι μέσω των περισσότερων ταξιδιωτικών επιλογών θα μπορούσε να υπάρξει ένα νέο κύμα μετάδοσης του κορονοϊού  – και ενδέχεται επίσης να ελπίζει σε περισσότερο εγχώριο τουρισμό εάν διατηρηθούν οι ταξιδιωτικές οδηγίες για ξένες χώρες.

Πηγή: ΑΠΕ

Τα 124 υποψήφια εμβόλια για τον κοροναϊό SARS-CoV-2 που προκαλεί τη νόσο Covid-19 έφθασε ο μακρύς κατάλογος, σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ). Από αυτά, τα δέκα εμβόλια προηγούνται, καθώς έχουν πλέον εισέλθει στο στάδιο της κλινικής αξιολόγησης σε ανθρώπους, ενώ τα υπόλοιπα βρίσκονται ακόμη στο προκλινικό στάδιο, δηλαδή σε επίπεδο μελέτης στο εργαστήριο και σε πειραματόζωα.

Τα μισά (πέντε) από τα εμβόλια που ήδη βρίσκονται στο κλινικό στάδιο είναι κινεζικά, τα τρία αμερικανικά, το ένα βρετανικό (της Οξφόρδης) και ένα είναι διεθνής συνεργασία. Η ανάπτυξη των 124 εμβολίων γίνεται με οκτώ διαφορετικές τεχνολογίες ή φαρμακευτικές πλατφόρμες (RNA, DNA, αδρανοποιημένος ιός κ.ά.).

Είδηση αποτελεί ότι η Merck, μία από τις μεγαλύτερες φαρμακευτικές εταιρείες του κόσμου με μακρά παράδοση στα εμβόλια, η οποία έως τώρα ήταν περιέργως απούσα από τη διεθνή «κούρσα» για την Covid-19, ξαφνικά δήλωσε παρούσα. Μάλιστα, έκανε γνωστό ότι θα αναπτύξει και θα παράγει δύο διαφορετικά εμβόλια, καθώς επίσης αποφάσισε να στηρίξει ένα πολλά υποσχόμενο αμερικανικό πειραματικό αντιικό φάρμακο, το EIDD 2801 του Πανεπιστημίου Έμορι της Ατλάντα, που ήδη άρχισε να δοκιμάζεται κλινικά στη Βρετανία από τη Ridgeback Therapeutics, με την οποία η Merck συμφώνησε να συνεργαστεί.

Ο πρόεδρος της Merck Research Laboratories, ανοσολόγος Ρότζερ Περλμούτερ, δήλωσε στο «Science» ότι η εταιρεία έχει την εμπειρία και τις δυνατότητες να επιταχύνει την ανάπτυξη των εμβολίων, καλύπτοντας το έδαφος σε σχέση με μικρότερες εταιρείες που έχουν κάνει μεγαλύτερη πρόοδο. Αρνήθηκε, πάντως, να αποκαλύψει πόσα χρήματα αποφάσισε να επενδύσει η Merck στα εμβόλια για τον κορονοϊό.

Ο Περλμούτερ τόνισε ότι «τα περισσότερα προγράμματα ανάπτυξης εμβολίων αποτυγχάνουν, είναι πολύ δύσκολο να φτιαχτεί ένα εμβόλιο». Όπως εκτιμά, είναι πιθανό ότι ο κόσμος θα χρειαστεί περισσότερα από ένα εμβόλια για την Covid-19, προκειμένου να καλυφθεί η τεράστια ζήτηση.

Η Merck είχε σημειώσει στο παρελθόν επιτυχία με την ανάπτυξη εμβολίου για τον ιό Έμπολα, το οποίο βγήκε στην αγορά το 2019. Για την ανάπτυξη του ενός από τα δύο εμβόλια για την Covid-19, ο φαρμακευτικός γίγαντας εξαγόρασε την αυστριακή εταιρεία βιοτεχνολογίας Themis Bioscience, η οποία έχει ξεκινήσει την ανάπτυξη ενός εμβολίου για τον κορονοϊό. Το άλλο εμβόλιο θα αναπτυχθεί σε συνεργασία με τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό IAVI, με βάση την ίδια πλατφόρμα που χρησιμοποιήθηκε στο εμβόλιο για τον Έμπολα.

Ο διευθύνων σύμβουλος της Merck, Κεν Φρέζιερ, σε συνέντευξή του στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς», ανέφερε ότι θεωρεί υπεραισιόδοξο τον στόχο των 12 έως 18 μηνών για την ανάπτυξη ενός αποτελεσματικού και ασφαλούς εμβολίου. Όπως είπε, θα απαιτηθούν «πολύ μεγάλες» κλινικές δοκιμές, που θα χρειαστούν αρκετούς μήνες, αν όχι χρόνια, για να ολοκληρωθούν.

«Θέλεις να είσαι βέβαιος όταν φτιάχνεις ένα εμβόλιο για εκατομμύρια, αν όχι δισεκατομμύρια ανθρώπους, ότι αυτό είναι ασφαλές», επισήμανε. «Η ταχύτητα είναι ένας παράγων, αλλά με διάφορους τρόπους δεν αποδεχόμαστε πραγματικά την έννοια της κούρσας. Κατανοούμε την επείγουσα κατάσταση, όμως ο στόχος μας δεν είναι να προηγούμαστε στα αρχικά στάδια, αλλά να αναπτύξουμε ένα εμβόλιο που θα είναι ασφαλές και αποτελεσματικό», σημείωσε ο ίδιος. Αυτή η επιφυλακτικότητα του Φρέζιερ έρχεται σε αντίθεση με την παρότρυνση του Αμερικανού Προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ, να υπάρξει ένα εμβόλιο «έως το τέλος του έτους ή λίγο μετά».

Πηγή: ΑΠΕ

Την οργή του Ντόναλντ Τραμπ προκάλεσε η επισήμανση από τον ιστότοπο κοινωνικής δικτύωσης Twitter δύο αναρτήσεων του Αμερικανού προέδρου ως παραπλανητικών.

Ο Τραμπ κατήγγειλε, με νέες αναρτήσεις του στο Twitter, ότι η διεύθυνση του ιστότοπου απειλεί την «ελευθερία του λόγου», κάτι που ο ίδιος «ως πρόεδρος, δεν θα επιτρέψει να γίνει».

«Το Twitter παρεμβαίνει στις προεδρικές εκλογές του 2020» υποστήριξε. «Το Twitter καταπνίγει εντελώς την ελευθερία του λόγου» έγραψε, πληκτρολογώντας τις λέξεις «ελευθερία του λόγου» με κεφαλαία γράμματα για να δώσει έμφαση.

Αφορμή ήταν η απόφαση του Twitter να τοποθετήσει ειδική σήμανση σε νήμα αναρτήσεων του Αμερικανού προέδρου για τις επιστολικές ψήφους, προτρέποντας τους αναγνώστες του να «ενημερωθούν για τα γεγονότα», παραπέμποντάς τους σε σελίδα με υλικό που αντικρούει τον ισχυρισμό του Τραμπ πως η ψηφοφορία μέσω ταχυδρομείου αποτελεί μέρος σχεδίου να γίνει «νοθεία», προκειμένου ο αρχηγός του κράτους να ηττηθεί στην αναμέτρηση του Νοεμβρίου.

Οι οίκοι αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας Fitch Ratings και Standard and Poor’s (S&P) ανακοίνωσαν χθες Τρίτη ότι υποβαθμίζουν το αξιόχρεο του δημοσίου της Αργεντινής, λίγα εικοσιτετράωρα αφού το Μπουένος Άιρες ανακοίνωσε πως αναστέλλει την εξυπηρέτηση των δανειακών του υποχρεώσεων.

Ο S&P υποβάθμισε το αξιόχρεο της Αργεντινής από CC σε D («Default», κατάσταση χρεοκοπίας), ενώ ο Fitch έκανε πρακτικά το ίδιο, υποβαθμίζοντάς το από το C στο επίπεδο RD («Restricted Default», περιορισμένη ή επιλεκτική χρεοκοπία), σύμφωνα με τα δελτία Τύπου που δημοσιοποίησαν οι δύο οίκοι.

Η εξέλιξη ακολουθεί την απόφαση που πήρε την Παρασκευή η κυβέρνηση του προέδρου Αλμπέρτο Φερνάντες να μην αποπληρώσει εντός προθεσμίας τόκους ύψους 500 εκατομμυρίων δολαρίων για διάφορα αξιόγραφα η ωρίμανση των οποίων επίκειται το 2021, το 2026 και το 2046, καθώς συνεχίζεται η διαπραγμάτευση για τη συνολική αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους της Αργεντινής.

Οι διαπραγματεύσεις κανονικά θα ολοκληρώνονταν την 8η Μαΐου το αργότερο αλλά, ελλείψει συμφωνίας, παρατάθηκαν ως την Παρασκευή, ημέρα κατά την οποία θα έπρεπε να γίνει η καταβολή αυτών των 500 εκατομμυρίων δολαρίων.

Συνολικά, το δημόσιο χρέος της Αργεντινής έχει φθάσει τα 324 δισεκατομμύρια δολάρια, ή σχεδόν το 90% του ΑΕΠ της.

Η νέα στάση πληρωμών είναι η ένατη στην ιστορία της χώρας. Η κυβέρνηση του κεντροαριστερού προέδρου Φερνάντες όμως επιδιώκει να κλείσει συμφωνία με τους πιστωτές που διακρατούν τους τίτλους του δημοσίου της Αργεντινής ώστε να αποφύγει την κήρυξη πτώχευσης.

Το πιο πρόσφατο χρεοστάσιο ανάγεται στο 2001, όταν αφορούσε δανειακές υποχρεώσεις περίπου 100 δισεκ. δολαρίων. Η εξέλιξη είχε πυροδοτήσει μια από τις χειρότερες οικονομικές κρίσεις από την ίδρυση του κράτους.

Σχεδόν είκοσι χρόνια αργότερα, η Αργεντινή έχει περιέλθει εκ νέου σε άσχημη θέση: η οικονομία της βρίσκεται σε ύφεση επί δύο χρόνια, ο πληθωρισμός έχει απογειωθεί (53% το 2019), ενώ η φτώχεια δεν σταματά να εξαπλώνεται (33% του πληθυσμού το 2019).

Πηγή: ΑΠΕ