Μήνας: Μάιος 2017

Οι αποκαλύψεις για τον Μάικλ Φλιν, τον πρώην σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, είναι συγκλονιστικές και καταιγιστικές. Όχι μόνο για την υπόθεση των σχέσεων του -όπως υποστηρίζουν οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ- με τους Ρώσους και απευθείας με τον Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, και οι οποίες απομένει να αποδειχθούν από τις έρευνες…

Του Μιχάλη Ιγνατίου, mignatiou.com

Οι αποκαλύψεις αφορούν και την Ελλάδα και την Κύπρο, παρά το γεγονός ότι δεν γνωρίζουμε ακόμα με ακρίβεια το είδος της ανάμειξης του σε πολιτικές ενέργειες εναντίον της Αθήνας και της Λευκωσίας, πέραν της επιβολής ως στοιχείο της αμερικανικής εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής των τουρκικών θέσεων. Αλλά, το γεγονός και μόνο, ότι ήταν υπάλληλος τουρκικής εταιρείας, ο ιδιοκτήτης της οποίας είναι φίλος του Ταγίπ Ερντογάν, αρκεί. Δεν χρειάζεται άλλη απόδειξη.

Τα χρήματα έδινε ο επιχειρηματίας, αλλά ήταν της τουρκικής κυβέρνησης. Γιατί είχε τόσο ενδιαφέρον ο πρόεδρος της Τουρκίας στον πρώην αρχηγό της DIA επί προεδρίας Μπάρακ Ομπάμα, για να αναλάβει προσωπικά το “Project Flynn”, όπως διαβαθμίστηκε στην Τουρκική Προεδρία; Διότι είχε σοβαρότατες σχέσεις με το στρατιωτικό κατεστημένο της Ουάσιγκτον, επηρέαζε αποφάσεις στο Πεντάγωνο και υπήρχε τότε η πληροφορία ότι ανέπτυξε φιλική σχέση με τον τότε υποψήφιο του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος και σημερινό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ.

Ποια είναι τα θέματα που ενδιαφέρουν σφόδρα την Τουρκία;

Οι Κούρδοι της Συρίας (YPG), οι οποίοι εξελίσσονται σε επικίνδυνη δύναμη για την ‘Αγκυρα.

Η ενδυνάμωση των Κούρδων με την χορήγηση αμερικανικού πολεμικού υλικού, και η πιθανή νίκη των συμμαχικών δυνάμεων στη Ράκκα, μπορεί να είναι η αρχή για δυσάρεστες καταστάσεις για την Τουρκία. Οι μαχητές του YPG έχουν στενή συνεργασία με τους αντάρτες του PKK, και η πιθανή επίσημη αυτονομία των Κούρδων της Συρίας θα δημιουργήσει μία ισχυρή εχθρική δύναμη, ακριβώς δίπλα στο τουρκικό Κουρδιστάν.

Η Κύπρος, όπου η Τουρκία διατηρεί χιλιάδες κατοχικά στρατεύματα, είναι μεν μικρή αλλά έχει φωνή στην ενωμένη Ευρώπη όπου δημιουργεί προβλήματα στον Ερντογάν. Πάνω απ’ όλα, είναι η διαχρονική ενεργειακή της πολιτική, που εξοργίζει τον πρόεδρο της Τουρκίας.

Οι συνεργασίες με το Ισραήλ και την Αίγυπτο τον θυμώνουν και τον αποξενώνουν από τα τεκταινόμενα στη Μεσόγειο. Την ίδια στιγμή, το Κάιρο και το Εβραϊκό Κράτος έχουν αρπάξει την πρωτοκαθεδρία στη Μεσόγειο από την Τουρκία, η οποία έχασε και όλα τα ερείσματά της στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Βορείου Αφρικής.

Το Αιγαίο Πέλαγος παραμένει πάντα το όνειρο κάθε Τούρκου πολιτικού. Η Άγκυρα έχει εκπονήσει σχέδια εναντίον της Ελλάδας, τα οποία επιβεβαιώνονται και ανανεώνονται σε κάθε συνεδρίαση του τουρκικού Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας. Ας μην τρέφουμε αυταπάτες…

Γι’ αυτά τα τρία θέματα, που έβλεπε να τα χάνει μετά τον Μάϊο του 2013, όταν ο Ερντογάν «σκοτώθηκε» μέσα στον Λευκό Οίκο με τον τότε πρόεδρο Ομπάμα -στη διάρκεια του περίφημου δείπνου των «Εξι»- έπρεπε να κάνει κάτι ο πρόεδρος της Τουρκίας. Τα ραντάρ των πρακτόρων της στην Αμερική εντόπισαν εύκολα τον κ. Φλιν, ο οποίος διατηρούσε σχέσεις, λόγω της προηγούμενης θητείας του, με Τούρκους στρατηγούς. Προφανώς εντόπισαν και μία ροπή που είχε στο χρήμα. Δεν εξηγείται διαφορετικά ότι «μπήκε αμέσως στο μισθολόγιο» της Τουρκίας, όπως το έθεσε σε συζήτησή μας βετεράνος διπλωμάτης.

Βεβαίως, δεν πρόκειται για αποκάλυψη, διότι τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης βρίθουν με πληροφορίες για την αδιάντροπη και ανάρμοστη σχέση του με τους Τούρκους. Ήταν κανονικά ένα πληρωμένο πιστόλι ο Μαικλ Φλιν, ο οποίος βρισκόταν σε διατεταγμένη υπηρεσία εναντίον των Κούρδων, της Ελλάδας, της Κύπρου, αλλά και των Αρμενίων. Αποδεικνύεται πλέον ότι ήταν ο άνθρωπος -με εντολή της Τουρκίας- που σταμάτησε στα τέλη Ιανουαρίου-αρχές Φεβρουαρίου την επίθεση εναντίον των τζιχανιστών στη Ράκα, επειδή τα σχέδια του Πενταγώνου, που εκπόνησε η κυβέρνηση του Μπάρακ Ομπάμα, πρόβλεπαν ακριβώς αυτό που αποφάσισε ο Πρόεδρος Τραμπ:

Τον εξοπλισμό των Κούρδων της Συρίας, και την ανάληψη της στρατιωτικής ευθύνης της επιχείρησης από τους μαχητές του YPG. Λόγω της θέσης που κατείχε, ως ο σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του προέδρου Τραμπ, θα μπορούσε να κατηγορηθεί και για προδοσία και δεν περιαυτολογώ. Η απόλυση του λόγω των ανακρίσεων για τις σχέσεις του και με τη Ρωσία, διέσωσε την επιχείρηση εναντίον των τζιχανιστών, η οποία έλαβε πλέον το πράσινο φως σε ανώτατο επίπεδο. Τα σχέδια επίθεσης φέρουν την υπογραφή του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών.

Αυτό που ενδιαφέρει πρωτίστως εμάς, είναι η ζημία που προκάλεσε στην Ελλάδα και την Κύπρο. Ενώ είχε δεχθεί -μετά από την επιμονή του Ρεινς Πρίμπους- να ξεκινήσει ένα διάλογο με τον υπουργό Εξωτερικών της Ελλάδας Νίκο Κοτζιά, ο οποίος του παρουσίασε με πολύ έξυπνο τρόπο τις στρατηγικές δυνατότητες της χώρας μας, στην πραγματικότητα είχε ενστερνιστεί πλήρως τις τουρκικές θέσεις στα θέματα του Αιγαίου και του Κυπριακού. Οι Έλληνες και Κύπριοι διπλωμάτες, αλλά και εμείς οι δημοσιογράφοι, είχαμε εντοπίσει το εχθρικό περιβάλλον που δημιούργησε για τα ελληνικά και κυπριακά συμφέροντα. Είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε ότι δεν δεχόταν να συζητήσει καν τα επιχειρήματα της Αθήνας και της Λευκωσίας.

Η αποχώρησή του από το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου είναι ευλογία για τις ελληνικές και τις κυπριακές θέσεις. Αυτό δεν σημαίνει ότι έχει διαφοροποιηθεί σε μεγάλο βαθμό η αμερικανική πολιτική από την εποχή Ομπάμα, αλλά τουλάχιστον οι συζητήσεις γίνονται χωρίς το βάρος των πληρωμένων -από την Τουρκία- οδηγιών και κατευθύνσεων του κ. Φλιν, ο οποίος επέβαλε την άνευ προηγουμένου φιλοτουρκική πολιτική του και σε γραφειοκράτες του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Όσο υπηρετούσε στον Λευκό Οίκο, η κατάσταση για την Ελλάδα και την Κύπρο ήταν θλιβερή. Η αποκάλυψη ότι ο σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου πληρωνόταν από την Τουρκία προκαλεί τρόμο. Χωρίς αμφιβολία πρόκειται για ένα σύστημα που έχει ροπή στον χρηματισμό. Αλλά εδώ μιλάμε για τον πιο σημαντικό σύμβουλο του Αμερικανού προέδρου, ο οποίος δεν λάμβανε οδηγίες από τον εργοδότη του, αλλά από την Τουρκία.

Όταν έρθει η στιγμή, ο πρωθυπουργός της Ελλάδας και ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας πρέπει να ασχοληθούν με το μείζον αυτό ζήτημα και να θέσουν τις ανησυχίες τους στην αμερικανική κυβέρνηση. Διότι τίθεται και ένα άλλο ζήτημα: Μήπως η Ελλάδα και η Κύπρος χάνουν διπλωματικά και όχι μόνο όλα αυτά τα χρόνια, επειδή κάποιοι αξιωματούχοι, που ασχολούνται με την περιοχή μας, έχουν ανάρμοστες σχέσεις με την Τουρκία; Είναι πολύ πιθανόν…

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Δύο πρώην πρόεδροι της αμερικανικής Βουλής των Αντιπροσώπων, ο Ρίτσαρντ Γκέπχαρντ, υπέρμαχος παλαιότερα των ελληνικών και των κυπριακών θέσεων, και ο παιδόφιλος Ντένις Χάστερτ, είναι δύο τρανταχτές αποδείξεις για τον τρόπο δράσης των ξένων κυβερνήσεων στην Ουάσιγκτον. Ο πρώτος, μόλις αποχώρησε από τη Βουλή, αναδείχθηκε στον αρχιλομπίστα της τουρκικής κυβέρνησης, η οποία τον πληρώνει και σήμερα με εκατομμύρια δολάρια. Ο δεύτερος, ο οποίος ζούσε μία διπλή κρυφή ζωή, «πιάστηκε» από τους Τούρκους στα πράσα και έγινε ο απόλυτος πράκτοράς του. Η ιστορία θα γράψει ότι ηττήθηκε το νομοσχέδιο για αναγνώριση της Αρμενικής Γενοκτονίας επειδή ο Χάστερτ εκβιαζόταν λόγω της παιδοφιλίας του από τους Τούρκους.

Πηγή: mignatiou.com

ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΡΟΛΟ ΤΟΥ ΦΛΙΝ, ΕΓΡΑΨΕ Ο ΑΝΑΛΥΤΗΣ Noah Feldman ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ BLOOMBERG

Η όλη διαδικασία του «impeachment» (της απαγγελίας κατηγοριών σε βάρος του προέδρου, που μπορεί να οδηγήσει σε καθαίρεσή του) είναι ιδιαίτερα δύσκολη- και στο δημοσίευμα του Time παρουσιάζονται οι λόγοι για αυτό.

Στις ΗΠΑ το συζητούν ολοένα και περισσότεροι. Καθημερινά στην αρθρογραφία υπάρχουν αναλυτές και πολιτικοί που το εισηγούνται. Οι Δημοκρατικοί έχουν ήδη θέσει το ζήτημα και μεταξύ των Ρεπουμπλικανών υπάρχουν αρκετοί που το σκέπτονται.

Είναι χαρακτηριστικό το απόσπασμα σε άρθρο της Washington Post:

“Ο Τραμπ αποτελεί ένα ζωντανό παράδειγμα τού γιατί οι πρόεδροι χρειάζονται πρωτόκολλα και υπομνήματα. Όταν κάποιος είναι άπειρος και παρορμητικός σαν τον Τραμπ, το αποτέλεσμα είναι τουλάχιστον χαώδες. Το μπλογκ Lawfare, ένα από τα πιο έγκυρα χρονικά θεμάτων εθνικής ασφαλείας, αναρωτιέται κατά πόσον ο Τραμπ παραβίασε τον όρκο του να «ασκεί πιστά το αξίωμα του προέδρου». Είναι ένας ευγενικός τρόπος να αναρωτηθεί κανείς κατά πόσον πρέπει να απαγγελθεί κατηγορία (impeachment) εναντίον του προέδρου.

Η απειλή κατά της προεδρίας Τραμπ βαθαίνει. Η αξιοπιστία του καταρρέει και πολλοί εξέχοντες Ρεπουμπλικανοί εκφράζουν ανοιχτά την ανησυχία τους για τις αποφάσεις του. Κάθε νέα αποκάλυψη δείχνει ότι πρόκειται για έναν πρόεδρο που προσπαθεί να τρομοκρατήσει ή να κοροϊδέψει τους αξιωματούχους της αντικατασκοπίας ή της δικαιοσύνης. Όπως λέει ένας βετεράνος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, «για τον πρόεδρο αυτόν δεν υπάρχουν προστατευτικά κιγκλιδώματα».

Ωστόσο μία τέτοια εξέλιξη θα ήταν εξαιρετικά πολύπλοκη και επώδυνη για το πολιτικό σύστημα και το κύρος των ΗΠΑ. Και πρακτικά είναι δύσκολη αφού απαιτεί ένα εξαιρετικά αυστηρό πλαίσιο.

Είναι αλήθεια πως η αντισυμβατική πορεία του Τραμπ προς την εξουσία έχει θέσει ηθικά ζητήματα, ωστόσο τα περί απαγγελίας κατηγοριών έχουν χρησιμοποιηθεί ξανά στο παρελθόν, στο πλαίσιο ακραίων ρητορικών, πχ κατά των προέδρων Μπους και Ομπάμα (οι απειλές κατά των οποίων αποδείχτηκε πως δεν μπορούσαν να σταθούν). Αυτοί που θεωρούν ότι υπάρχουν σημαντικοί λόγοι για να γίνει αυτό σε βάρος του Τραμπ θα πρέπει να ξεπεράσουν τον «θόρυβο» από αυτούς που απλά το κάνουν ως αντιπολίτευση στον πρόεδρο.

Οι επικριτές θα πρέπει να βρουν ένα επιχείρημα

Το Σύνταγμα των ΗΠΑ αναφέρει πως απαγγελίες μπορούν να απαγγελθούν σε βάρος ενός προέδρου εάν τίθεται θέμα «προδοσίας, δωροδοκίας, ή άλλων βαρέων εγκλημάτων και κακής διαγωγής/ πταισμάτων (misdemeanors)»- και αυτό προϋποθέτει αποδείξεις. Η προδοσία και η δωροδοκία ορίζονται ξεκάθαρα από το Σύνταγμα και τον ομοσπονδιακό νόμο, ωστόσο τα υπόλοιπα δεν είναι τόσο συγκεκριμένα. Κάποιοι υποστηρίζουν πως πρόκειται για περιπτώσεις κατάχρησης εξουσίας, άλλοι λένε πως οι επιχειρηματικές του συμφωνίες παραβιάζουν το Σύνταγμα και άλλοι δείχνουν τις φερόμενες σχέσεις με τη Ρωσία- ενώ υπάρχει και το θέμα του Trump University. Ωστόσο, οι αντίπαλοί του θα πρέπει να επικεντρωθούν σε ένα από αυτά και να προβούν σε επίσημες κατηγορίες.

Χρειάζονται περισσότερα στοιχεία

Επί της παρούσης, δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία- τα επιχειρήματα περί απαγγελίας κατηγοριών βασίζονται σε ισχυρισμούς. Αν και είναι πολλά τα ερωτήματα σχετικά με πιθανή συνεργασία μεταξύ της καμπάνιας Τραμπ και ρωσικών συμφερόντων, δεν έχουν υπάρξει «συμπαγή» συμπεράσματα.

Ο Λευκός Οίκος πρέπει να αποφασίσει ότι υπάρχει βάση για «impeachment»

Οι διαδικασίες αρχίζουν στη Βουλή των Αντιπροσώπων, όπου οι βουλευτές πρέπει να παρουσιάσουν ένα σχετικό ψήφισμα ή ένα ψήφισμα που δίνει πράσινο φως για μια έρευνα σχετικά με το αν υπάρχουν λόγοι για κάτι τέτοιο. Αν μια αρμόδια επιτροπή αποφασίσει πως υπάρχουν βάσεις, ένα ψήφισμα με επίσημες κατηγορίες παρουσιάζεται σε όλη τη Βουλή για ψηφοφορία. Για να απαγγελθούν κατηγορίες σε βάρος ενός προέδρου, πρέπει αυτό το ψήφισμα να περάσει με απλή πλειοψηφία. Όταν το κόμμα του προέδρου ελέγχει το Κογκρέσο – όπως ισχύει αυτή τη στιγμή, με την υπεροχή των Ρεπουμπλικανών- αυτό είναι δύσκολο.

Μόνο δύο πρόεδροι στην ιστορία των ΗΠΑ έχουν δεχτεί impeachment: Ο Μπιλ Κλίντον το 1998, λόγω κατηγοριών για ψευδορκία ενώπιον ομοσπονδιακού δικαστηρίου, και ο Άντριου Τζόνσον το 1868 λόγω κατηγοριών για παραβίαση της Tenure of Office Act στην απόλυση του υπουργού Πολέμου. Τόσο ο Κλίντον όσο και ο Τζόνσον ήταν Δημοκρατικοί που είχαν απέναντί τους ένα ελεγχόμενο από τους Ρεπουμπλικανούς Κογκρέσο, ωστόσο και οι δύο αθωώθηκαν στη Γερουσία επειδή οι αντίπαλοί τους δεν μπόρεσαν να συγκεντρώσουν επαρκείς ψήφους (ο Νίξον παραιτήθηκε πριν το impeachment).

Η Γερουσία πρέπει να βρει ένοχο τον πρόεδρο

Για να καθαιρεθεί, ο πρόεδρος πρέπει να καταδικαστεί με τα 2/3 των ψήφων στη Γερουσία. Όταν το κόμμα του προέδρου την ελέγχει, αυτό είναι μάλλον απίθανο να συμβεί, εκτός και αν υπάρχουν ενδείξεις για σοβαρά αδικήματα. Βάσει της σύνθεσης της Γερουσίας, 19 Ρεπουμπλικανοί θα έπρεπε να σταθούν στο πλευρό 46 Δημοκρατικών και δύο ανεξάρτητων για να καθαιρεθεί ο Τραμπ. Ακόμα και ο Κλίντον και ο Τζόνσον, που είχαν απέναντί τους «εχθρικές» Γερουσίες, δεν είχαν τόσες ψήφους εναντίον τους.

Πρέπει να υπάρχει στήριξη της κοινής γνώμης

Για να προχωρήσει ένα impeachment, πρέπει να είναι υπέρ του η κοινή γνώμη για να το επιδιώξει το Κογκρέσο. Η δημοτικότητα του Τραμπ είναι ιδιαίτερα χαμηλά, σύμφωνα με δημοσκοπήσεις (ιστορικά χαμηλά, για έναν νέο πρόεδρο), αλλά δεν είναι σαφές πώς νιώθουν οι Αμερικανοί για την απαγγελία κατηγοριών. Δημοσκόπηση που δημοσιοποιήθηκε στις 16 Μαΐου από το Public Policy Polling (πιο αριστερών αποχρώσεων) διαπίστωσε ότι είναι πιο πολλοί οι ψηφοφόροι (48%) υποστηρίζουν το impeachment από αυτούς που αντιτίθενται σε αυτήν (41%). Τον Μάρτιο, τα αντίστοιχα ποσοστά ήταν 44% υπέρ και 45% κατά. Ωστόσο, μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε να γυρίσει μπούμερανγκ: Κατά τις διαδικασίες για τον Κλίντον, τα ποσοστά των Ρεπουμπλικανών έπεσαν, ενώ των Δημοκρατικών και του Κλίντον ανέβηκαν. Ερωτηθέντες για το αν ήθελαν «περισσότερη επιρροή στο έθνος» από τον Κλίντον ή τους Ρεπουμπλικανούς, οι Αμερικανοί ήταν χωρισμένοι στα δύο τον Σεπτέμβριο του 1998, σύμφωνα με δημοσκόπηση των CNN/ USA Today/ Gallup. Ωστόσο, τον Δεκέμβριο (όταν είχε γίνει το impeachment), είχε δημιουργηθεί χάσμα: Το 60% ήθελαν περισσότερη επιρροή του Κλίντον, και μόλις το 31% ήθελε επιρροή των Ρεπουμπλικανών. Επίσης, η δημοτικότητα του Μπιλ Κλίντον όσον αφορά στην καταλληλότητα για πρόεδρος σημείωσε ιστορικό ρεκόρ.

Με πληροφορίες από το HuffingtonPost

 

Παρότι σε πρόσφατη έρευνα το Instagram χαρακτηρίστηκε το πιο επικίνδυνο από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για την ψυχική υγεία των νέων, το συγκεκριμένο μέσο έχει αποκτήσει δεκάδες εκατομμύρια φίλους σε όλο τον κόσμο. Οι διασημότητες είναι κατά τεκμήριο αυτοί που προκαλούν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον και αποτελούν “πρότυπα”. Δείτε μερικές από τις φωτογραφίες που ανεβάζουν στο Instagram οι celebrities:

Ariana Grante

Miley Cyrus

Rihanna

Selena Gomez

«Mαύρη σελίδα της Ιστορίας» και «επώδυνο κεφάλαιο της συλλογικής μας μνήμης» χαρακτηρίζει τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου ο πρόεδρος της ΝΔ, Κυριάκος Μητσοτάκης σε μήνυμά του για τη σημερινή επέτειο.

«Σήμερα, τιμούμε την Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου» αναφέρει στο μήνυμά του ο Κ. Μητσοτάκης. «Μια μαύρη σελίδα της Ιστορίας, ένα επώδυνο κεφάλαιο της συλλογικής μας μνήμης. Η συστηματική προσπάθεια εξόντωσης των Ελλήνων του Πόντου, μέσω μαζικών εκτελέσεων, βίαιων εκτοπισμών και ανείπωτων αγριοτήτων, που στοίχισε τη ζωή 353.000 Ποντίων αδερφών μας. Ιστορικές στιγμές στις οποίες αναδείχθηκε το μεγαλείο του Ελληνισμού, απέναντι στο έγκλημα που τροφοδοτήθηκε από το σωβινισμό, το ρατσισμό και τη μισαλλοδοξία. Χρέος όλων είναι να κρατήσουμε ζωντανή την ιστορική μνήμη» καταλήγει ο πρόεδρος της ΝΔ.

Στο πρώτο του υπουργικό συμβούλιο, την Τετάρτη 17 Μαΐου, ο νέος πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας, Εμανουέλ Μακρόν, επέβαλε σιωπή στους υπουργούς του και άνοιξε ένα κεφάλαιο αντιπαράθεσης με τα μέσα ενημέρωσης.

Ολοι εισήλθαν στο προεδρικό μέγαρο, για τη συνάντηση του υπουργικού συμβουλίου, χωρίς να πουν λέξη στους δημοσιογράφους, ενώ κανείς δεν αποκάλυψε τι συνέβη κατά την πρώτη τους συνεδρίαση. «Εμπιστευτικότητα, πειθαρχία, αλληλεγγύη»: αυτές είναι οι αρχές που θα διέπουν την κυβέρνηση Μακρόν. Οι εντολές είναι σαφείς: «Επαφίεται στον κάθε υπουργό να σεβαστεί όλα όσα συζητούνται στο υπουργικό συμβούλιο».

«Οι υπουργοί έχουν διανοητική ελευθερία, διακριτικότητα και σεβασμό», δήλωσε από την πλευρά του ο δεξιός πρωθυπουργός του Μακρόν, Εντουάρ Φιλίπ. Είναι προφανές ότι ο Εμανουέλ Μακρόν εγκαινιάζει μια νέα εποχή στην ενημέρωση, μετά τις… φλυαρίες του Φρανσουά Ολάντ, οι οποίες του κόστισαν σε αξιοπιστία.
Ακόμη και τη στιγμή που οι 21 υπουργοί και υφυπουργοί του Εμανουέλ Μακρόν πόζαραν για την καθιερωμένη οικογενειακή φωτογραφία μετά το πρώτο υπουργικό συμβούλιο, οι δημοσιογράφοι κρατήθηκαν μακριά, πίσω από την καγκελόπορτα του προεδρικού μεγάρου.

Δεν υπήρξαν φωτογραφίες για τις σκηνές μεταξύ υπουργών που θα μπορούσαν να ερμηνευθούν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. «Δεν θέλουμε να υπάρξουν φωτογραφίες από τους διαδρόμους, γιατί το υπουργικό συμβούλιο είναι ένα σημαντικό γεγονός, το οποίο εκφράζει μια κυβέρνηση που εργάζεται», δήλωναν πηγές του προεδρικού μεγάρου. Η μοναδική σχεδόν εικόνα είναι το ολιγομελές υπουργικό του Μακρόν, με επικεφαλής τον νέο πρόεδρο, να ποζάρει στα σκαλιά του μεγάρου.

«Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας ορίζει τον στόχο, ορίζει την κατεύθυνση. Και η κυβέρνηση, υπό την πλήρη πρωτοκαθεδρία του πρωθυπουργού Εντουάρ Φιλίπ, θα τα υλοποιεί», δήλωσε ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης Christophe Castaner. Και σε σχεδόν στρατιωτικό τόνο, πρόσθεσε: «Και επιμένω στη λέξη “πλήρης”. Ο καθένας τον ρόλο του» δήλωσε πολλές φορές.

Τα πράγματα δείχνουν λες και η νέα κυβέρνηση θα διοικεί τη χώρα σαν επιχείρηση, γράφουν σήμερα τα γαλλικά ΜΜΕ. Ο πρωθυπουργός Εντουάρ Φιλίπ προετοιμάζει «μια οδηγία για τη μέθοδο εργασίας ώστε να υπάρξει το μάξιμουμ αποτελεσματικότητας της κυβερνητικής δράσης». Οι υπουργοί -τους οποίους ο Μακρόν θέλει πραγματικούς «επικεφαλής διοίκησης»- θα αξιολογούνται. Οσο για τα ανώτερα στελέχη του δημοσίου, όπως είχε ανακοινωθεί στην προεκλογική εκστρατεία, «θα εξετάζονται, θα ανανεώνονται ή θα αλλάζουν» στις επόμενες εβδομάδες.

«Δεν πρόκειται να κάνουμε κυνήγι μαγισσών», δήλωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Christophe Castaner. Πρόκειται για ζήτημα εμπιστοσύνης και αποτελεσματικότητας, πρόσθεσε.

Σε κάθε περίπτωση, οι δημοσιογράφοι δεν θα μπορούν να πηγαινοέρχονται στο προεδρικό μέγαρο και η επικοινωνία θα είναι αυστηρά ελεγχόμενη. Το μέτρο αυτό ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στα γαλλικά ΜΜΕ, με αποτέλεσμα σήμερα να κυκλοφορεί σε περίπου 15 εφημερίδες, πρακτορεία ειδήσεων και σωματεία δημοσιογράφων, τεχνικών και φωτογράφων μια ανοιχτή επιστολή διαμαρτυρίας προς τον πρόεδρο της Δημοκρατίας Εμανουέλ Μακρόν.

«Δεν είναι δουλειά του προεδρικού μεγάρου να επιλέγει τους δημοσιογράφους που θα καλύπτουν μια μετακίνηση ή ένα θέμα», γράφει η επιστολή, με αφορμή το γεγονός ότι ο Μακρόν δεν θέλει να πάρει όλους τους δημοσιογράφους μαζί του στην περιοδεία που θα κάνει στο Μάλι της Αφρικής, στις 19 Μαΐου. Η Προεδρία της Δημοκρατίας επικοινώνησε με τα ΜΜΕ και ζήτησε να καλυφθεί η περιοδεία στο Μάλι από συντάκτες άμυνας και όχι από πολιτικούς συντάκτες. Και μόνο 25 θέσεις δημοσιογράφων προτάθηκαν για λόγους λογιστικής και ασφάλειας, με αποτέλεσμα ορισμένα ΜΜΕ να μην μπορέσουν να στείλουν στην αποστολή κάποιον δημοσιογράφο.

«Την ώρα που η πληροφόρηση βρίσκεται στο στόχαστρο, το να επιλέγεται κάποιος για να γράψει σχετικά με τις μετακινήσεις σας προσθέτει σύγχυση στη σχέση επικοινωνίας και δημοσιογραφίας και κάνει κακό στη Δημοκρατία», αναφέρει η επιστολή.

«Δεν αποκλείουμε κανέναν. Αντίθετα, έχουμε την πρόθεση να ανοίξουμε το παιχνίδι σε εξειδικευμένους συντάκτες, ανάλογα με το θέμα που θα έχει η κάθε περιοδεία. Η πρόσβαση στον πρόεδρο δεν ανήκει μόνο σε κάποιους συντάκτες πολιτικούς», δήλωσε ο υπεύθυνος επικοινωνίας του Μακρόν, Sylvain Fort. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι κατανοεί την πολεμική. «Ισως γίνεται γιατί ορισμένοι πολιτικοί συντάκτες νιώθουν ότι μπαίνουν στην άκρη. Αλλάζουμε τις συνήθειες».

Σε κάθε περίπτωση, τα γαλλικά ΜΜΕ σημειώνουν ότι μια νέα εποχή, η εποχή Μακρόν, εγκαινιάζεται στη Γαλλία και για την ενημέρωση, μετά την εποχή Ολάντ κατά την οποία όποιος ήθελε έμπαινε στο προεδρικό μέγαρο και μιλούσε με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Πάντως, από την ημέρα ορκωμοσίας του Εμανουέλ Μακρόν τα πράγματα έχουν σκληρύνει για τους Γάλλους δημοσιογράφους: δύσκολα κάποιος μπορούσε να πάρει κάρτα εισόδου, ελάχιστοι φωτογράφοι μπόρεσαν να εισέλθουν στο κτίριο και η ομάδα Μακρόν δεν αντάλλαξε λέξη με τους συντάκτες.

Πηγή:  iefimerida.gr

«Η ιστορική μνήμη της Γενοκτονίας των Ποντίων παραμένει πάντοτε ζωντανή. Η 19η Μαΐου είναι ημέρα σεβασμού και τιμής στον Ποντιακό Ελληνισμό. Αλλά και διαρκής υπενθύμιση ότι οι λαοί οφείλουν να αφήσουν πίσω τους τη μισαλλοδοξία, εδραιώνοντας σχέσεις φιλίας και αλληλοσεβασμού».

Αυτό αναφέρει, σε μήνυμά του στο twitter, ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, με αφορμή την Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων.

Ο Ολυμπιακός ξαναγράφει ιστορία στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, αφού απέκλεισε την ΤΣΣΚΑ Μόσχας στον ημιτελικό κερδίζοντας την με 82-78 και την Κυριακή θα βρεθεί στον μεγάλο τελικό της Κωνσταντινούπολης.

Η ελληνική ομάδα ήταν πίσω στο σκορ στην μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα, αλλά στο τέλος μίλησε η ψυχή και η καρδιά της ομάδας του Γιάννη Σφαιρόπουλου και με ανατροπή πέρασε στον μεγάλο τελικό της Κυριακής εκεί όπου θα αντιμετωπίσει την Φενέρ ή την Ρεάλ Μαδρίτης.

Φοβερή εμφάνιση από Σπανούλη, Μάντζαρη, Παπανικολάου και Πρίντεζη, ενώ «μίλησε» ο Γκριν στα κρίσιμα σημεία.

Η Ελλάδα για ακόμη μια φορά με την σημαία της ψηλά στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, θα διεκδικήσει ακόμη ένα τρόπαιο.

Η εικόνα του ματς

Με την εξαιρετική του άμυνα στο πρώτο δίλεπτο της τέταρτης περιόδου, ο Ολυμπιακός μείωσε τη διαφορά στο καλάθι (64-62) και με τον Σπανούλη να έρχεται από τον πάγκο, το ματς πήγε στον πόντο (65-64). Η απάντηση της ΤΣΣΚΑ ήταν ένα 4-0 (69-64), αλλά οι «ερυθρόλευκοι» δεν πτοήθηκαν και με νέα κατάθεση… ψυχής, με απανωτά επιθετικά ριμπάουντ, έκαναν το 5-0 για την ισοφάριση (69-69), στα μισά. Από εκείνο το σημείο και έπειτα, το ματς ήταν ντέρμπι με την μπάλα να… καίει. Η «ομάδα του στρατού» διατηρούσε το προβάδισμα μέχρι και δύο λεπτά πριν τη λήξη (73-71), αλλά τον «V-Span» σε εκείνο το σημείο πέτυχε τη μεγάλη-βόμβα από τα 8 μέτρα και έβαλε ξανά μπροστά τους Πειραιώτες (73-74). Ο Μπιρτς με κάρφωμα –ύστερα από ασίστ του αρχηγού- πήγε τον Ολυμπιακό στο +3 (73-76), ο Τεόντοσιτς απάντησε με… κρύο αίμα (76-76), αλλά ο Γκριν μιμήθηκε τον Σπανούλη και με νέα τρίποντη-βόμβα έβαλε πάλι τους «ερυθρόλευκους» σε θέση οδηγού (76-79), στα 42’’ πριν τη λήξη. Στα εναπομείναντα δευτερόλεπτα, το παιχνίδι πήγε στη… ρουλέτα των βολών, με εκατέρωθεν χαμένες και από τους δύο, αλλά τους παίκτες του Γιάννη Σφαιρόπουλου να συντηρούν το προβάδισμά τους και να παίρνουν τη νίκη με το τελικό 78-82.

Τα δεκάλεπτα: 18-12, 40-33, 64-60, 78-82

ΤΣΣΚΑ Μόσχας (Ιτούδης): Ντε Κολό 16, Τεόντοσιτς 23 (4), Όγκαστιν 6, Φριντζόν, Τζάκσον 12 (2), Βοροντσέβιτς 2, Χίγκινς 6, Κριάπα 3, Κουρμπάνοφ 2, Χάινς 8

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: Γκριν 8 (2), Μπιρτς 4, Γιανγκ, Παπαπέτρου 3, Σπανούλης 14 (1 τρ., 6 ασ.), Αγραβάνης 8 (2), Μιλουτίνοφ 5, Πρίντεζης 14 (1 τρ., 7 ρ.), Παπανικολάου 14 (4 τρ., 9 ρ.), Μάντζαρης 12 (4 τρ., 6 ρ.)

Να είναι απολύτως δεσμευτική η δήλωση του Πρωθυπουργού ότι δίχως λύση για το χρέος δεν θα εφαρμοστούν τα μέτρα που ψηφίστηκαν στη Βουλή, ζητά η ομάδα των «53» στον ΣΥΡΙΖΑ.

Με άρθρο που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα commonality, η οποία απηχεί τις απόψεις των «53», εκφράζονται προβληματισμοί για τη την πορεία της κυβέρνησης και ζητούν συνολική αριστερή στροφή.

Ολόκληρο το άρθρο:

Σωστά έπραξαν αρκετοί υπουργοί αλλά και βουλευτές και βουλεύτριες του ΣΥΡΙΖΑ που στις ομιλίες τους στη Βουλή όχι μόνο δεν πανηγύριζαν για όσα προβλέπονται στο πολυνομοσχέδιο της 2ης αξιολόγησης, αλλά τόνιζαν ταυτόχρονα ότι επιστρέφονται τα κελεύσματα περί ιδιοκτησίας του μνημονίου. Σωστά, επίσης, απέφυγαν το success story, τη σύγκριση μνημονίων, την αφήγηση για ξέφωτα που οσονούπω θα δούμε. Μετρημένα λόγια από αριστερή σκοπιά, με τον αναγκαίο αναστοχασμό, με στοιχεία αυτοκριτικής, με τη γενναιότητα παραδοχής λαθών, με επίγνωση των μεγάλων δυσκολιών που αντιμετωπίζει ένας ολόκληρος κόσμος.

Οι παρεμβάσεις αυτές, δημόσιες και όχι εν κρυπτώ, όχι μεταξύ μας, είναι οι μόνες που είναι σε θέση να επικοινωνήσουν με τον ευρύ κόσμο της αριστεράς, με τα λαϊκά κοινωνικά στρώματα, που βιώνουν -ας μην το ξεχνάμε ποτέ- μια σκληρή πραγματικότητα στην καθημερινή τους ζωή. Η ειλικρίνεια, λοιπόν, η επιμονή από την πλευρά μας σε μια άλλη πολιτική και ασφαλώς ένα ριζοσπαστικό πολιτικό σχέδιο απεγκλωβισμού από τα μνημόνια και την επιτροπεία, είναι ο μοναδικός δρόμος που έχουμε μπροστά μας από τη σκοπιά της αριστεράς.

Είναι προφανές ότι στην παρούσα φάση επιδιώχθηκε από την πλευρά των “δανειστών τοκογλύφων” ένα ακόμη πολιτικό πλήγμα στην κυβέρνηση και την Αριστερά, στην προσπάθειά τους να μας αποκόψουν από τις κοινωνικές μας συμμαχίες και αυτό είναι ένα σημείο του πολέμου που διεξάγεται και θα συνεχισθεί. Η απόσπαση των αντίμετρων υπήρξε μια επιτυχία της ελληνικής πλευράς, η οποία, ωστόσο, αν και σημαντική, δεν μπορεί να εξαλείψει τις κοινωνικές πληγές που θα αποφέρουν τα μέτρα.

Το αντίπαλο στρατόπεδο συνεχίζει να εκτελεί το σχέδιό του, επιδιώκοντας την μετατροπή της τακτικής ήττας του ΣΥΡΙΖΑ το καλοκαίρι του 2015 σε στρατηγική ήττα. Αυτή δεν αφορά μόνο το κόμμα αλλά την ίδια την κοινωνία μέσω της εξόντωσης των λαϊκών κοινωνικών στρωμάτων και την εμπέδωση του νεοφιλελεύθερου μονόδρομου.

Γι’ αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να οργανώσει την πολιτική και την κοινωνική άμυνα. Κατά συνέπεια, ακόμη και εκεί που η κυβέρνηση καταφέρνει να αντιστέκεται, συγκροτώντας –έστω και εν μέρει- κάποιες κόκκινες γραμμές, θα πρέπει να τις υποστηρίζει με όρους κοινωνικούς και ιδεολογικούς. Για παράδειγμα, τα αντίμετρα που παίρνει η κυβέρνηση, δεν μπορεί να υποστηρίζονται στη λογική ότι εάν στην κυβέρνηση βρίσκονταν οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης δεν θα έκαναν το ίδιο. Αντίθετα, αυτά όπως και πολλά άλλα (μέτρα για την ανθρωπιστική κρίση, την υγεία, την παιδεία, τις φυλακές, τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ κ.ά.) θα πρέπει να προβάλλονται ως η «ταξική και κοινωνική μεροληψία» της αριστεράς δείχνοντας πως, παρά τους αρνητικούς συσχετισμούς, δεν αποτελούν ένα τυχαίο «μπάλωμα» ή ένα είδος φιλανθρωπίας αλλά πως πίσω από αυτά βρίσκεται η λογική, το εγχείρημα μιας επίμονης αντίστασης την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ αντιπαραθέτει απέναντι στο «επεκτατικό σύστημα εξουσίας». Μόνο έτσι μπορεί να αξιοποιήσει στρατηγικά τα όποια θετικά μέτρα έχει καταφέρει, να ανοίξει νέα πεδία πολιτικής, να ανακτήσει σε ένα βαθμό το χαμένο έδαφος και χρόνο, αποκαθιστώντας έτσι, έστω και εν μέρει, το χαμένο φρόνημα του πολιτικού και του κοινωνικού ΣΥΡΙΖΑ.

Χρειάζεται, επομένως, συνολική αριστερή στροφή. Και αυτή δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς συγκρούσεις σε πολλαπλά επίπεδα, και ειδικά με δυνάμεις που επιδιώκουν να παρακάμψουν το δημόσιο συμφέρον, καταστρατηγώντας την δημοκρατία και την προστασία του περιβάλλοντος, χωρίς κινήσεις και τομές με λαϊκό και κοινωνικό πρόσημο, που θα μας επανασυνδέουν με ριζοσπαστικά, αλληλέγγυα και κινηματικά τμήματα της κοινωνίας.

Είναι απαραίτητο, λοιπόν, ένα πολιτικό σχέδιο με βάση τις συλλογικές αποφάσεις του κόμματος με αξιολόγηση και αναπροσανατολισμό σε πολιτικές και πρόσωπα. Η επόμενη ημέρα θα έχει μεγάλες δυσκολίες και πολλά θα εξαρτηθούν από την εξέλιξη για το δημόσιο χρέος. Θα χρειαστεί να επαναληφθεί και να είναι απολύτως δεσμευτική η δήλωση ότι χωρίς ουσιαστική λύση για την απομείωση του χρέους δεν υπάρχουν μέτρα, δεν ισχύουν τα επώδυνα μέτρα.

Να καταλήξουν σε μια «συνολική» συμφωνία καλεί τους εταίρους της Ελλάδας ο επίτροπος Οικονομικών Υποθέσεων της ΕΕ, Πιερ Μοσκοβισί, με δήλωσή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Σε συνέχεια της χθεσινής υιοθέτησης των προαπαιτούμενων από τη Βουλή των Ελλήνων και ενόψει του Eurogroup της Δευτέρας, ο Γάλλος επίτροπος δήλωσε: «Γνωρίζω πόσο δύσκολο ήταν για την ελληνική κυβέρνηση και τη Βουλή να λάβουν αυτές τις αποφάσεις που μας φέρνουν ένα μεγάλο βήμα πιο κοντά στην ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης».

«Τώρα χρειαζόμαστε όλους τους εταίρους να συνεργαστούν εποικοδομητικά προκειμένου να επιτευχθεί μια συνολική συμφωνία. Είναι ώρα να ανοίξει ένα καινούργιο και αισιόδοξο κεφάλαιο για την Ελλάδα», κατέληξε ο Π. Μοσκοβισί.

 

Οι μοναδικοί κληρονόμοι της περιουσίας του αδικοχαμένου ποπ σταρ Prince, είναι τα έξι αδέλφια του που θα κληθούν να μοιραστούν μια τεράστια περιουσία σε ακίνητα, μετρητά, χρυσό, μετοχές και άλλα πολλά που ακόμη δεν έχουν καταγραφεί στο σύνολο τους. Και κάτι πιο σπουδαίο θα διαχειρίζονται τα δικαιώματα από το έργο του σπουδαίου καλλιτέχνη. 

Μετά την έκδοση της απόφασης από δικαστήριο της Μινεσότα όσοι υποστηρίζουν ότι είναι απόγονοι του Prince έχουν σύμφωνα με το δικαστήριο, ένα χρόνο μπροστά τους για να εμφανιστούν και να διεκδικήσουν μερίδιο της περιουσίας.

Ποια είναι η περιουσία του Prince;

Σύμφωνα με τα στοιχεία ο τραγουδιστής του «Purple Rain» είχε στην ιδιοκτησία του ακίνητα που η αξία τους ξεπερνάει τα 25 εκατ. δολάρια, επιπλέον διέθετε τραπεζικούς λογαριασμούς με καταθέσεις 110.000 δολαρίων και 67 ράβδους χρυσού που υποτιμούνται σε πάνω από 836.000 δολάρια.

Επίσης τα διαθέσιμα της εταιρείας του NPG Music Publishing ξεπερνούν τα 1,3 εκατ. δολάρια, ενώ δεν υπολογίζονται οι μετοχές και τα ομόλογα που είχε στη διάθεσή του και χωρίς η απογραφή της περιουσίας τού καλλιτέχνη, που πέθανε τον Απρίλιο του 2016, σε ηλικία 57 χρόνων, να είναι η τελική.

Επιπλέον υπάρχει και μία σειρά από ακυκλοφόρητα τραγούδια, που δεν έχουν αποτιμηθεί, καθώς και άλλα προσωπικά αντικείμενα, μεταξύ των οποίων: κοσμήματα, ο εξοπλισμός του στούντιο ηχογράφησης και τουλάχιστον μία ντουζίνα αυτοκίνητα.

Ο θάνατος του

Η γενική διευθύντρια του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, έθεσε στο πλαίσιο του πρόσφατου άτυπου Washington Group με επιτακτικό τρόπο το θέμα της ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους, ζητώντας συμφωνία, για να μπορέσει το Ταμείο να λάβει μέρος στο ελληνικό πρόγραμμα.

Μάλιστα όπως μεταδίδει το protothema.gr που επικαλείται πηγές εκτός του ταμείου η κ. Λαγκάρντ βρήκε συναίνεση από τα μέλη του.

Παρά το γεγονός ότι οι δανειστές, το ΔΝΤ και οι Ευρωπαίοι εταίροι της Ελλάδας, δεν έχουν καταλήξει σε συμφωνία, εντούτοις η κυρία Λαγκάρντ φέρεται να νιώθει ότι τα πράγματα προχωρούν προς το παρόν καλά.

Η γενική διευθύντρια του ΔΝΤ μίλησε στα μέλη του διοικητικού συμβουλίου του Ταμείου για τα ταξίδια της στην Ιταλία και την Κίνα.

Σύμφωνα με πληροφορίες του protothema.gr, οι συζητήσεις για το χρέος συνεχίζονται εν όψει του Eurogroup της 22ας Μαΐου. Στις συζητήσεις συμμετέχουν η επικεφαλής του ΔΝΤ, ο διευθυντής Ευρώπης Πολ Τόμσεν και η Ντέλια Βελκουλέσκου.

Αναφορικά με τη συνομιλία που είχε με τον πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα, στο Πεκίνο, η κυρία Λαγκάρντ έκανε απλά μία γενική αναφορά στη συνάντηση, αλλά όχι στο περιεχόμενό της.

 

Κορυφώνονται οι διεργασίες για το τελικό κείμενο για το χρέος που θα συμπεριληφθεί στις αποφάσεις του Eurogroup την ερχόμενη Δευτέρα.

Όπως μεταδίδει το Euro2day.gr ο πρόεδρος Γερούν Ντάισελμπλουμ προσπαθεί να τηρήσει όλες τις ισορροπίες ώστε να είναι ικανοποιημένο και το ΔΝΤ αλλά και η Γερμανία.

«Το κείμενο που – μέχρι στιγμής τουλάχιστον – γράφεται, αναμένεται να είναι ένα σκαλί πιο πάνω από την προηγούμενη συμφωνία» αναφέρουν διπλωματικές πηγές που έχουν γνώση των συνομιλιών.

Όπως μετέδωσε ο ανταποκριτής του ΑΝΤ1 στο Βερολίνο, Παντελής Βαλασόπουλος, το κλίμα που επικρατεί στη Γερμανία είναι συγκρατημένα αισιόδοξο.

Όπως είπε η εκπρόσωπος του Γερμανού υπουργού Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, “χαιρετίζουμε την ψήφιση των μέτρων, είναι ένα σημαντικό βήμα. Θα εξετάσουμε τη Δευτέρα στο Eurogroup με κάθε λεπτομέρεια όσα ψήφισε η ελληνική κυβέρνηση, στόχος είναι να κλείσουμε την δεύτερη αξιολόγηση, αλλά δεν μπορούμε να προδικάσουμε το αποτέλεσμα για μια συνολική συμφωνία”.

Πηγή στη Γερμανία αναφέρει ότι δέχεται την επιμήκυνση δανείων, όχι όμως το πάγωμα των επιτοκίων (γιατί όπως ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Σοιμπλε, οι δανειστές θα χάσουν χρήματα) και την κλιμακωτή επιμήκυνση του χρέους σε τρία στάδια, 2030-2040-2050 που θα συνδέεται απαραιτήτως με υλοποίηση μεταρρυθμίσεων και επίτευξη όλων των δημοσιονομικών στόχων.

 

Το ΔΝΤ όσο και η ΕΚΤ είναι αντίθετοι σε τέτοια λύση-σύνδεση καθώς αυτόματα θα υπονομεύσει όχι μόνο την επίτευξη των στόχων αλλά και την αξιοπιστία της όλης απόφασης.

Ετσι αναμένεται και νέος γύρος ανεπίσημων διαπραγματεύσεων μεταξύ ΔΝΤ-Γερμανίας και Ντάισελμπλουμ ώστε η λύση χρέους που θα φωτογραφηθεί να περιλαμβάνει την λεπτομερειακή αναφορά της πρώτης δέσμης των μέτρων ελάφρυνσης του χρέους – στην οποία συμφωνεί η Γερμανία όμως ο κ. Σόιμπλε επιμένει ότι η ποσοτικοποίηση τους πρέπει να γίνει το 2018.

Αυτό βρίσκει αντίθετο όχι μόνο το ΔΝΤ, αλλά κυρίως την ΕΚΤ η οποία χθες –διόλου τυχαία– έριξε μέσω του Μπ. Κερέ προειδοποιητική βολή σε όλες τις πλευρές ότι τα μέτρα για το χρέος πρέπει να είναι «καθαρά» ως προς τη βιωσιμότητα και ότι μόνο έτσι θα μπει η χώρα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης – που είναι και το κύριο ζητούμενο.

Πάντως υπάρχει και η εναλλακτική που έχει προτείνει η κ. Λαγκάρντ στο περιθώριο της εαρινής συνόδου του ΔΝΤ τον Απρίλιο, να απαριθμήσει η Γερμανία όλα τα μέτρα για το χρέος σε εσωτερικό έγγραφο, με το οποίο θα δεσμεύεται και το οποίο θα παρουσιαστεί στο ΔΣ το ΔΝΤ ώστε να λάβει θετικές αποφάσεις για την Ελλάδα.

Το χρέος έφθασε τα 326,528 δισ. ευρώ

Αυξητικά κινείται το χρέος της Κεντρικής Κυβέρνησης και το 2017, καθώς τον Μάρτιο ανήλθε στα 326,528 δισ. ευρώ, έναντι 326,258 δισ. που είχε φτάσει τον Δεκέμβριο.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοίνωσε την Παρασκευή ο Οργανισμός Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους, τα ταμειακά διαθέσιμα του Ελληνικού Δημοσίου ανήλθαν σε 2,908 δισ. ευρώ στο τέλος Μαρτίου, έναντι 2,791 δισ., που ήταν στα τέλη Δεκεμβρίου.

Από τα 326,5 δισ. ευρώ, τα 2/3 (ή 67,6% του συνολικού χρέους) είναι κυμαινόμενου επιτοκίου. Αυτά είναι που η κυβέρνηση θέλει να τα «κλειδώσει» σε σταθερό επιτόκιο, εν όψει της νέας ρύθμισης του χρέους. Στην περίπτωση αυτή, θα προστατευθεί μακροχρόνια από τον κίνδυνο αύξησης των επιτοκίων (και άρα των τόκων που πληρώνει κάθε χρόνο το Δημόσιο), αλλά βραχυπρόθεσμα θα προκύψει επιβάρυνση σε σχέση με τα πολύ χαμηλά κυμαινόμενα (της τάξεως του 1%) που απολάμβανε ως τώρα από τα δάνεια στήριξης.

Σύμφωνα με το newmoney.gr, από τα 326,5 δισ. ευρώ, τα 56,6 δισ. αφορούν κρατικά ομόλογα και τα 14,9 βραχυπρόθεσμους τίτλους. Σε αυτά θα πρέπει να προστεθούν και 13,6 δισ. από ρέπος των φορέων του Δημοσίου. Τα ρέπος αυξήθηκαν κατά 2,3 δισ. (ή σχεδόν 15%) μέσα σε τρεις μήνες, σε σχέση με τα 11,4 δισ. που είχε αντλήσει η κυβέρνηση ως τον Δεκέμβριο του 2016., εξέλιξη που δείχνει ότι συνεχίζεται η (εξ-) άντληση κάθε πηγής ρευστότητας στο δημόσιο -αλλά και με σχετικά «αλμυρό» επιτόκιο.

Αντιθέτως, τα 254,9 δισ. αποτελούν δάνεια, κατά κύριο λόγο προερχόμενα από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης με πολύ χαμηλό επιτόκιο (225,5 δισ. ευρώ) τα οποία έλαβε στα πλαίσια των σχεδίων οικονομικής διάσωσης της χώρας.

Η μέση διάρκεια του ελληνικού χρέους ανέρχεται στα 18,19 έτη, αλλά η κυβέρνηση επιδιώκει αναδιάρθρωση και επιμήκυνση των λήξεων.

Μόνο για το 2017, οι πληρωμές για δάνεια και ομόλογα θα ανέλθουν σε περίπου 8,5-9 δισ. ευρώ. Σύμφωνα με το Μεσοπρόθεσμο, το 2017 και 2018 το δημόσιο χρέος θα πρέπει να μειωθεί σε 319-320 δισ. ευρώ.

Ομάδα αντιεξουασιαστών ανάρτησε βίντεο το οποίο δείχνει σε πρώτο πλάνο τα άγρια επεισόδια που σημειώθηκαν στη Βουλή το βράδυ της Πέμπτης (18/5).

Το βίντεο είναι διάρκειας έξι λεπτών και καταγράφει βήμα-βήμα την «καταδρομική» επίθεση των κουκουλοφόρων, ενώ τα πλάνα είναι επεξεργασμένα ώστε να μην διακρίνονται τα πρόσωπα των επιτιθέμενων.

Ενημέρωση για τη ρύθμιση οφειλών των νοικοκυριών και των επαγγελματιών προς το Δημόσιο, τα ασφαλιστικά ταμεία, τις τράπεζες και τους ιδιώτες, παρέχει η Ειδική Γραμματεία Διαχείριση Ιδιωτικού Χρέους στον δικτυακό χώρο της www.keyd.gov.gr που λειτουργεί από την Παρασκευή.

Οι ενδιαφερόμενοι θα ενημερώνονται για το σύνολο της νομοθεσίας που αφορά τη διαχείριση του ιδιωτικού χρέους, για την ανάπτυξη του πανελλαδικού δικτύου ενημέρωσης και υποστήριξης δανειοληπτών και για όλες τις πρωτοβουλίες της ειδικής γραμματείας.

Οι πολίτες μπορούν βήμα – βήμα να κάνουν περιήγηση στο θεσμικό πλαίσιο διευθέτησης ή και ρύθμισης οφειλών για όσα νοικοκυριά και επαγγελματίες οφείλουν σε Δημόσιο, ασφαλιστικά ταμεία, ιδιώτες και τράπεζες, να ενημερωθούν για το νέο συμπληρωματικό πλαίσιο λύσεων για τις καθυστερούμενες επιχειρηματικές οφειλές, για τον ρόλο, την αποστολή, τις αρμοδιότητες και τη λειτουργία του Κυβερνητικού Συμβουλίου Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους, αλλά και για την εξατομικευμένη υποστήριξη που παρέχει η Ειδική Γραμματεία Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους, από τα γραφεία και τα Κέντρα Ενημέρωσης και Υποστήριξης Δανειοληπτών.

«Το όραμα μας είναι να συμβάλλουμε στην καταπολέμηση του προβλήματος της υπερχρέωσης για την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής των πολιτών και για μια νέα ώθηση στην επιχειρηματική δραστηριότητα» όπως αναφέρει χαρακτηριστικά στην ηλεκτρονική σελίδα της η Ειδική Γραμματεία Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους.