Σύμφωνα με τον μύθο, τις δραματικές ώρες πριν την άλωση της Κωνσταντινούπολης και της πτώσης της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ήταν τέτοιος ο διχασμός που είχε εμφιλοχωρήσει εντός των τειχών που θεολόγοι, λόγιοι αλλά και πολίτες λογομαχούσαν για διάφορα μεταφυσικά ζητήματα, μεταξύ των οποίων και για το εάν οι άγγελοι έχουν φύλο –αρσενικό ή θηλυκό-, ή εάν είναι άφυλοι και ασώματοι.
Κάτι ανάλογο συμβαίνει και εντός των τειχών της κεντροαριστεράς. Αφενός με την χυδαία επίθεση του άγνωστου Κωνσταντόπουλου (που εισέπραξε διασημότητα τριλέπτου) στην Άννα Παπαδοπούλου, και μετά με το άρθρο του Θανάση Καρτερού -που δικαίως εξόργισε το ΠΑΣΟΚ-, τον οποίο αναγκάστηκε να “αδειάσει” ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας από την Κρήτη. Αφετέρου με το εάν ο πρώην πρωθυπουργός (δεν) συνεργάστηκε ποτέ με τη Ν.Δ, όπως είπε, σε αντιδιαστολή με το ΠΑΣΟΚ (που και συνεργάστηκε, το 2012, και έχει καμιά δεκαριά πρώην κορυφαία στελέχη του στη σημερινή κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη). Σημείωση: ο Αλέξης Τσίπρας, όντως δεν συνεργάστηκε επισήμως με τη Ν.Δ, συνεργάστηκε, όμως, με τον δεξιότατο Πάνο Καμμένο, υπουργό των κυβερνήσεων Καραμανλή. Για να είμαστε ακριβείς…
Από την άλλη ο Νίκος Ανδρουλάκης κατηγορεί τον πρόεδρο της ΕΛ.Α.Σ επειδή βάζει το δίλημμα “ή εμείς,ή κανείς”, ενώ ο ίδιος δηλώνει (Σκάϊ) πώς “μόνο το ΠΑΣΟΚ μπορεί να πάρει ψηφοφόρους από τη Ν.Δ”, κάτι που θεωρεί αναγκαία και ίσως ικανή συνθήκη για την επίτευξη του στόχου να είναι πρώτο στις εκλογές. Οι αριθμοί τον διαψεύδουν, όπως γράφω στο libre. Είναι σαφές, ωστόσο, πώς το ίδιο δίλημμα βάζει και ο Ανδρουλάκης: μόνο το ΠΑΣΟΚ μπορεί να κερδίσει ψηφοφόρους της Ν.Δ, άρα να την νικήσει. Όποιος θέλει το πιστεύει.
Από την αλλη, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ (το οποίο, για να είμαστε δίκαιοι, έχει καταθέσει σειρά προτάσεων, π.χ για το ιδιωτικό χρέος, που, και ενδιαφέρον έχουν, και κάποιες, άμεσα (120 δόσεις), ή έμμεσα, υιοθετεί η κυβέρνηση) έβαλε και ένα άλλο ζήτημα. Είπε πώς τυχόν κυβέρνηση συνεργασίας πρέπει να έχει πρωθυπουργό τον αρχηγό του πρώτου κόμματος.
Δύο αναγνώσεις: εάν πρώτο κόμμα είναι η Ν.Δ (όπως εμφατικά δείχνουν οι μετρήσεις) πρωθυπουργός θα είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης, εάν, κόντρα στις προβλέψεις, είναι το ΠΑΣΟΚ, ή η ΕΛ.Α.Σ, τότε θα είναι ο Ανδρουλάκης ή ο Τσίπρας. Όμως, το ΠΑΣΟΚ διαρρηγνύει τα ιμάτια του πώς με βάση την απόφαση του τελευταίου συνεδρίου, θέμα συνεργασίας με τη Ν.Δ δεν υφίσταται. Γιατί το είπε, ελαφρώς ακατανόητο. Στη δεύτερη περίπτωση, κατανοητό.
Σε κάθε περίπτωση, όλα αυτά είναι μία συζήτηση στην αυλή της κεντροαριστεράς που ελάχιστα ενδιαφέρει εν όψει των κρίσιμων επόμενων εκλογών που παραπέμπει στην μεταφυσική σύγκρουση περί του φύλου των αγγέλων.
Με (σκάρτο) 13% στις μετρήσεις, το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί σοβαρά να ελπίζει ότι θα νικήσει τη Ν.Δ, με 15%-16%, ούτε η ΕΛ.Α.Σ μπορεί να ισχυρίζεται ότι θα είναι πρώτο κόμμα στις κάλπες. Θα το λένε γιατί είναι υποχρεωμένοι να το λένε. Όμως, η αντιπαράθεση μεταξύ των δύο οδηγεί σε μία διαμάχη για τη δεύτερη θέση, κάτι που ψυχολογικά, επικοινωνικά, και εν τέλει πολιτικά, στα μάτια των πολιτών ευνοεί τον Μητσοτάκη.
ΠΑΣΟΚ και (τότε) ΣΥΡΙΖΑ τραυματίστηκαν πριν τις εκλογές του 2019, όταν το πρώτο απαντούσε αρνητικά και επιθετικά στην πρόταση Τσίπρα περί συνεργασίας, υπό το πρίσμα της απλής αναλογικής. Αυτή η διαμάχη συνεχίζεται έως τις ημέρες μας -χωρίς, πλέον, την απλή αναλογική- και πλήττει την σχέση των δύο κομμάτων σε μία συζήτηση που είναι σφόδρα πιθανό να προκύψει μετά τις επόμενες εκλογές.
Το φύλο των αγγέλων δεν θα το μάθουμε ποτέ. Για το εάν θα συνομιλήσουν οι δύο χώροι (όμοροι μεν – σε πείσμα της γνωστής ατυχούς διατύπωσης-, ανταγωνιστικοί δε) οι “μεταφυσικές” αναζητήσεις, ή θα σταματήσουν, ή θα καταστήσουν τη Ν.Δ το πιό σταθερό σημείο αναφοράς, ακόμα και την ώρα που το 70% των πολιτών ζητούν πολιτική αλλαγή, όπως και ο Τσίπρας και ο Ανδρουλάκης επισημαίνουν.