Η τελευταία “αποδεδειγμένη” σχέση του Άκη Σκέρτσου με το ΠΑΣΟΚ ανάγεται στο μακρινό 2006-2007, όταν ο 30χρονος τότε πρώην δημοσιογράφος βρέθηκε στην ομάδα του Μιχάλη Χρυσοχοϊδη που ως τομεάρχης Παιδείας της Χαριλάου Τρικούπη (με πρόεδρο τον Γ. Παπανδρέου) προετοίμασε την πρόταση για την αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος και την προώθηση των μη κρατικών πανεπιστημίων. Παρά ταύτα, ακόμα και σήμερα δεν είναι λίγοι εκείνοι στην κοινοβουλευτική ομάδα της Ν.Δ που τον θεωρούν “ξένο σώμα”, οι δε κατά καιρούς τοποθετήσεις του έχουν προκαλέσει αιχμές εναντίον του. Ο ίδιος, άλλωστε, δηλώνει πώς “δεν κρύβει το πολιτικό του παρελθόν”, λέει, όμως, πώς “το ΠΑΣΟΚ έπαψε να είναι πιά προωθητική δύναμη”. Προφανώς αναφέρεται στην περίοδο που Αντώνης Σαμαράς και Ευάγγελος Βενιζέλος συγκυβέρνησαν, ενώ, τότε, ο ίδιος ήταν Γενικός Διευθυντής του Συνδέσμου Βιομηχάνων, προωθώντας σκληρές “μεταρρυθμιστικές” απόψεις που συχνά ταυτίζονταν με τις προτάσεις της τρόϊκας.
Για την δεξιά πτέρυγα των γαλάζιων βουλευτών θα είναι πάντοτε εκείνος που βρισκόταν πίσω από το νόμο για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών που έθιξε το συντηρητικό DNA της παράταξης και πολλοί του χρεώνουν ακόμα το “πάρτι” που οργάνωσε στο wine bar “BytheGlass” στο κέντρο της Αθήνας μετά την ψηφοφορία στη Βουλή, μαζί με τον τότε σύμβουλο του πρωθυπουργού Άλεξ Πατέλη και με την “επινίκια” παρουσία της Προέδρου της Δημοκρατίας Κατερίνας Σακελαροπούλου.
Εσχάτως ο πολιτικός “επήλυδας”, κατά τους σκληρούς δεξιούς της Κ.Ο του κυβερνώντος κόμματος, βρέθηκε ξανά στο στόχαστρο με αφορμή το άρθρο του για την “Κοινωνία των… πελατών”, με κατηγορίες για τον πελατειασμό που αναπτύσσεται (και) στη Ν.Δ, με αφορμή την εμπλοκή βουλευτών στις δικογραφίες για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Ο Άκης Σκέρτσος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1976 και αυτή η καταγωγή τον συνδέει με στενή φιλία με πρόσωπα που έλκουν την καταγωγή τους από τη συμπρωτεύουσα, μεταξύ των οποίων και με την γνωστή δημοσιογράφο και τηλεοπτική παρουσιάστρια για πολλά χρόνια Μαρία Χούκλη, η οποία είναι στενή συνεργάτης του. Σπούδασε Δημοσιογραφία και ΜΜΕ, στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στην Πολιτική διαχείριση και το Lobbying (M.A. in Political Management and Lobbying) στο Πανεπιστήμιο George Washington των Ηνωμένων Πολιτειών.
Διετέλεσε διευθυντής του γραφείου υπουργού Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα (Ιούνιος 2012 – 2014), διευθυντής του γραφείου του υπηρεσιακού πρωθυπουργού Παναγιώτη Πικραμμένου, καθώς και γενικός διευθυντής του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων την περίοδο 2014-2019. Διετέλεσε, επίσης, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΣΕΒ-ΙΒΕΠΕ, Γενικός Γραμματέας του Διοικητικού Συμβουλίου του Σωματείου Επιχειρηματικότητας Νέων (ΣΕΝ-Junior Achievement) και Ταμίας του Συμβουλίου ΣΕΒ για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη (ΒΙΑΝ).
Όσοι τον γνωρίζουν λένε πώς πολιτικά είναι φιλελεύθερος, εξ’ ου και το ενδιαφέρον του για τα ανθρώπινα δικαιώματα αλλά και η τάση του να ασκεί κριτική στην λειτουργία του πολιτικού συστήματος με τις “παραδοσιακές” μεθόδους προηγούμενων δεκαετιών. Κυρίως, όμως, θεωρείται ο άνθρωπος των …excell, λόγω της τεχνοκρατικής του κατάρτισης αλλά και της επιμονής του να “βομβαρδίζει” τον Κυριάκο Μητσοτάκη με στοιχεία, στατιστικές και προτάσεις που ενίοτε έρχονται σε αντίθεση με το νεοδημοκρατικό γονιδίωμα. Όμως αυτό ακριβώς είναι που κάνει τον πρωθυπουργό να τον εμπιστεύεται και να τον θεωρεί πολύτιμο συνεργάτη. Άλλωστε, το αποδεικνύει το γεγονός ότι από το 2019 και εντεύθεν παραμένει ακλόνητα στην στενή ομάδα συνεργατών του Μεγάρου Μαξίμου, παρότι πολλοί αντικαταστάθηκαν ή και περιθωριοποιήθηκαν.
Για τους βουλευτές της Ν.Δ, όμως, ήταν και είναι ένα απρόσιτο πρόσωπο με πολιτική απέχθεια για τους κομματικούς μηχανισμούς. Ορκισμένος φίλος και υποστηρικτής του Κυριάκου Μητσοτάκη γίνεται συχνά στόχος εκείνων που δεν μπορούν να διαφοροποιηθούν ευθέως από τις επιλογές του πρωθυπουργού.
Αυτό συμβαίνει και με αφορμή το τελευταίο άρθρο του για το “ρουσφέτι” που θεωρήθηκε από γαλάζιους βουλευτές ως επίθεση εναντίον τους. Συνδυάστηκε, μάλιστα, και με την πρόταση του πρωθυπουργού για το ασυμβίβαστο του ρόλου υπουργού και βουλευτή, ακόμα και με τις προωθούμενες αλλαγές στο εκλογικό σύστημα (λιγότεροι βουλευτές, μεγαλύτερες περιφέρειες), σχεδιασμός που επίσης χρεώνεται στον υπουργό Επικρατείας μαζί με τον (προερχόμενος, κι αυτός από το ΠΑΣΟΚ) υπουργό Εσωτερικών Θοδ. Λιβάνιο.
Μάκης Βορίδης, Θάνος Πλεύρης, Στέλιος Πέτσας, Γιάννης Οικονόμου (υπουργοί και πρώην κυβερνητικοί εκπρόσωποι) και αρκετοί βουλευτές εξαπέλυσαν δημοσίως πυρά για τον “εξωκοινοβουλευτικό” Άκη Σκέρτσο και τις ιδέες του για περιορισμό της ανεξαρτησίας των κοινοβουλευτικών, αν και επί της ουσίας ο στόχος ήταν μάλλον ο ίδιος ο πρωθυπουργός επειδή υιοθετεί τις απόψεις του.
Η εσωτερική κόντρα στο όνομα του κ. Σκέρτσου ανάγκασε τον πρωθυπουργό να αναβάλλει τη συνεδρίαση της Κ.Ο της Ν.Δ (επρόκειτο να γίνει την προσεχή Πέμπτη) για τις 7 Μαϊου, έτσι ώστε να δώσει χρόνο στον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Κωστή Χατζηδάκη και στον πρόεδρο της Βουλής Νικήτα Κακλαμάνη να κατευνάσουν την κοινοβουλευτική ομάδα.
Μπορεί η μάχη για την άρση ασυλίας των 13 βουλευτών του …ΟΠΕΚΕΠΕ να έληξε αναίμακτα για την κυβέρνηση, η αντιπαράθεση βουλευτών-Σκέρτσου, όμως, φαίνεται ότι μετατρέπεται σε μηχανισμό αποστολής πολιτικών μηνυμάτων στον πρωθυπουργό, ενώ η Ν.Δ υποχωρεί δημοσκοπικά και η αυτοδυναμία στις εκλογές απομακρύνεται.
Όμως, για τον Κυριάκο Μητσοτάκη ο Άκης Σκέρτσος δεν είναι πιά ο χρήσιμος στυλοβάτης της επιτελικής ομάδας του Μεγάρου Μαξίμου. Είναι από τα λίγα πρόσωπα που θεωρεί πώς μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους επόμενους μήνες, του πιστώνει, μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες, το γεγονός ότι ουδέποτε του ζήτησε κάτι για την προσωπική του ανέλιξη. Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι το όνομα του υπουργού Επικρατείας είναι εξ αυτών που συζητώνται για τη θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου στην πορεία προς τις εκλογές, μόλις ο Παύλος Μαρινάκης αποχωρήσει για να ασχοληθεί αποκλειστικά με την εκλογή του στον βόρειο τομέα της Αθήνας.
Μετά, μάλιστα, και την περιπέτεια της υγείας του Γιώργου Μυλωνάκη που έχει εισέλθει σε μακρά περίοδο ανάρρωσης και αποκατάστασης, ο Άκης Σκέρτσος είναι ο μόνος στο Μέγαρο Μαξίμου με τον οποίο ο πρωθυπουργός αισθάνεται δεμένος. Και, ως εκ τούτου, είναι αποφασισμένος να τον στηρίξει. “Εάν συμβεί κάτι διαφορετικό θα ήταν ένα σήμα αποδόμησης του κεντρικού κυβερνητικού μηχανισμού και πολιτικού κλονισμού του ίδιου του πρωθυπουργού”, έλεγε στέλεχος της ίδιας κεντρικής ομάδας που γνωρίζει πρόσωπα και ισορροπίες.
