Ένας από τους πιο χαρακτηριστικούς ηθοποιούς της μεταπολιτευτικής θεατρικής σκηνής έφυγε από τη ζωή το βράδυ της Παρασκευής. Ο Χρήστος Βαλαβανίδης πέθανε σε ηλικία 82 ετών, έπειτα από περίοδο σοβαρών προβλημάτων υγείας, αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή πέντε δεκαετιών στο θέατρο, την τηλεόραση και τον κινηματογράφο, καθώς και ένα διακριτό αποτύπωμα στον χώρο της ποίησης.
Η τελευταία περίοδος και η μάχη με την υγεία
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο ηθοποιός αντιμετώπιζε το τελευταίο διάστημα σοβαρό καρδιολογικό πρόβλημα. Κατά τη διάρκεια των εορτών είχε νοσηλευτεί στο Λαϊκό Νοσοκομείο, δίνοντας μια δύσκολη μάχη με την υγεία του.
Μετά την έξοδό του από το νοσοκομείο είχε μιλήσει δημόσια για την περιπέτεια που πέρασε, επιλέγοντας έναν τόνο ειλικρίνειας αλλά και αυτοσαρκασμού.
«Είμαι σε θεραπεία. Δεν είναι τραγικό, αλλά πρόκειται για μια βαριά αρρώστια που πρέπει να τη φροντίσω. Είναι σοβαρό, αλλά όχι θανατηφόρο – τουλάχιστον προς το παρόν», είχε πει σε τηλεοπτική του συνέντευξη. Ο ίδιος είχε περιγράψει τις ημέρες της νοσηλείας του ως μια δύσκολη δοκιμασία, γεμάτη ιατρικές εξετάσεις και επεμβάσεις.
Παράλληλα είχε σταθεί με σεβασμό στο έργο των γιατρών και των νοσηλευτών του ΕΣΥ, επισημαίνοντας όμως και τις δύσκολες συνθήκες που επικρατούν στα δημόσια νοσοκομεία, με ασθενείς σε ράντζα και προσωπικό που εργάζεται κάτω από μεγάλη πίεση.
Το αντίο φίλων και συνεργατών
Την είδηση του θανάτου του γνωστοποίησε η οικογένεια της ηθοποιού Ελένης Γερασιμίδου και του Αντώνη Ξένου, με τους οποίους ο Χρήστος Βαλαβανίδης διατηρούσε στενή φιλική σχέση.
Σε ανάρτηση που δημοσιεύθηκε στους λογαριασμούς του «Από Κοινού Θεάτρου» στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, έγραψαν:
«Χθες το βράδυ μάθαμε, από την αγαπημένη σου Ασπασία, για το δυσβάσταχτο φευγιό σου. Αντίο σπουδαίε μας Χρήστο, πολυτάλαντε καλλιτέχνη. Λάμπρυνες αυτό τον τόπο με την πολυσήμαντη υποκριτική σου, την υπέροχη φωνή και την ποίησή σου. Καλή δύναμη στην Ασπασία, στην Κατερίνα και σε όλους τους οικείους».
Πέντε δεκαετίες στο θέατρο
Ο Χρήστος Βαλαβανίδης γεννήθηκε το 1943 και αποφοίτησε το 1973 από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Από τα πρώτα του βήματα βρέθηκε στο επίκεντρο μιας ιδιαίτερα δραστήριας θεατρικής γενιάς, συνεργαζόμενος με ιδιωτικούς θιάσους αλλά και με τις δύο κρατικές σκηνές, σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
Στη διάρκεια της μακράς πορείας του συμμετείχε σε πλήθος σημαντικών παραστάσεων, μεταξύ των οποίων οι «Μορμόλης», «Ο παπουτσωμένος γάτος», «Το ημέρωμα της στρίγγλας», «Τα οράματα της Σιμόν Μασάρ», «Άλκηστη – Κύκλωπας», «Κατζούρμπος», «Η τύχη της Μαρούλας», «Η τρελή του Σαγιό», «Κύκλωπας – Εκάβη», «Αντώνιος και Κλεοπάτρα» και «Ντόλλυ».
Ιδιαίτερη στιγμή στην καριέρα του αποτέλεσε η ερμηνεία του στον ρόλο του Στέλιου στην «Αυλή των θαυμάτων» του Ιάκωβου Καμπανέλλη, σε σκηνοθεσία Γιώργου Μιχαηλίδη, στο πλαίσιο συνεργασίας με το ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου.
Το «Από Μηχανής Θέατρο» και η καλλιτεχνική του κληρονομιά
Το 1996 ίδρυσε μαζί με τη σύζυγό του, Ασπασία Κράλλη, το «Από Μηχανής Θέατρο». Ένα παλιό βιομηχανικό κτίριο μετατράπηκε σε έναν ζωντανό θεατρικό χώρο, που φιλοξένησε παραστάσεις, νέους δημιουργούς και καλλιτεχνικά πειράματα της σύγχρονης σκηνής.
Παράλληλα είχε σημαντική παρουσία στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση, συμμετέχοντας σε σειρές που άφησαν έντονο αποτύπωμα στην ελληνική τηλεοπτική ιστορία, όπως «Το μινόρε της αυγής», «Οι αυθαίρετοι», «Σιγά, η πατρίδα κοιμάται», «Οι άνδρες δεν υπάρχουν πια» και «Λίστα γάμου».
Από τον Νικολαΐδη μέχρι το «Λούφα και παραλλαγή»
Στον κινηματογράφο συνεργάστηκε με σημαντικούς δημιουργούς του ελληνικού σινεμά. Συμμετείχε μεταξύ άλλων στις ταινίες «Λούφα και παραλλαγή» του Νίκου Περάκη, «Η φωτογραφία» του Νίκου Παπατάκη, «Πάμπτωχοι Α.Ε.» και «Το κλάμα βγήκε απ’ τον Παράδεισο».
Ξεχωριστή θέση στην κινηματογραφική του πορεία κατέχει η ερμηνεία του στην ταινία «Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα» του Νίκου Νικολαΐδη, για την οποία τιμήθηκε με το βραβείο Α΄ ανδρικού ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Συμμετείχε επίσης σε διεθνείς παραγωγές, όπως οι ταινίες «The First Olympics», «My Family and Other Animals» και «ORA», διευρύνοντας την παρουσία του και εκτός ελληνικών συνόρων.
Ο Χρήστος Βαλαβανίδης ανήκε σε εκείνη τη γενιά ηθοποιών που κινήθηκαν με άνεση ανάμεσα στο θέατρο, την τηλεόραση και τον κινηματογράφο, διατηρώντας πάντα ένα προσωπικό καλλιτεχνικό στίγμα. Με τη χαρακτηριστική φωνή, την ευγένεια της σκηνικής παρουσίας και την αγάπη του για την ποίηση, άφησε πίσω του ένα πλούσιο και πολυσήμαντο έργο.