Η τελευταία κινηματογραφική εβδομάδα του Φεβρουαρίου φέρνει στις αίθουσες ένα πολυσυλλεκτικό πρόγραμμα: πολιτικό σινεμά υψηλών αξιώσεων από τον Πάολο Σορεντίνο, οικογενειακό δράμα από την Αλάουντα Ρουίθ ντε Αθούα, δραμεντί για δεύτερες ευκαιρίες από τον Μπράντλεϊ Κούπερ, ελληνικές απόπειρες εκτός φεστιβαλικής νόρμας, τρόμο με το νέο κεφάλαιο του «Scream» και ένα στιλιζαρισμένο ντοκιμαντέρ-ύμνο στον Έλβις Πρίσλεϊ.
«Το Μεγαλείο»: Ο στοχασμός του Πάολο Σορεντίνο για την ηγεσία
Στο Το Μεγαλείο, ο Σορεντίνο εγκαταλείπει τις βιογραφικές προσεγγίσεις του Il Divo και του Loro και περνά σε μια αμιγώς μυθοπλαστική αφήγηση. Σκιαγραφεί έναν φανταστικό Πρόεδρο της Ιταλικής Δημοκρατίας, τον Μαριάνο ντε Σάντις, ο οποίος, έξι μήνες πριν από την αποχώρησή του από το αξίωμα, βυθίζεται σε υπαρξιακή αμφιβολία.
Ο Τόνι Σερβίλο ενσαρκώνει τον πρόεδρο με εσωτερικότητα και μέτρο, αποδίδοντας έναν ηγέτη ανθρώπινο και στοχαστικό. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Βενετίας, όπου η ερμηνεία του Σερβίλο συζητήθηκε έντονα.
Ο Σορεντίνο κινηματογραφεί κλειστούς, βαρείς χώρους, χαμηλώνει τους τόνους και μετατρέπει τα πολιτικά διλήμματα –την έγκριση ενός νομοσχεδίου για την ευθανασία, την απονομή χάριτος, την επιλογή διαδόχου– σε υπαρξιακές ρωγμές. Το βλέμμα του Πάολο Σορεντίνο στρέφεται εμμέσως και προς τη σύγχρονη Ευρώπη, θέτοντας το ερώτημα της ποιότητας της ηγεσίας.
«Όλες οι Κυριακές»: Η οικογένεια στο μικροσκόπιο της Αλάουντα Ρουίθ ντε Αθούα
Το Όλες οι Κυριακές της Ρουίθ ντε Αθούα αποτελεί μία από τις πιο ουσιαστικές αφίξεις της σεζόν. Η ταινία, που τιμήθηκε στο Φεστιβάλ Σαν Σεμπάστιαν και απέσπασε υποψηφιότητες για τα Βραβεία Γκόγια, εστιάζει στην απόφαση μιας 17χρονης να γίνει μοναχή.
Η Μπλάνκα Σορόα, στο ντεμπούτο της, εντυπωσιάζει στον ρόλο της Αϊνάρα, ενώ η Πατρίσια Λόπες Αρναΐθ δίνει βάθος στη θεία που βλέπει τη ζωή της να ανατρέπεται. Η ματιά της Αλάουντα Ρουίθ ντε Αθούα αποφεύγει τον διδακτισμό και στρέφεται στα οικογενειακά ρήγματα, στη μισαλλοδοξία και στις προσδοκίες που βαραίνουν τους νεότερους.
«Παίζει Ακόμα;»: Η τρίτη σκηνοθετική απόπειρα του Μπράντλεϊ Κούπερ
Με το Παίζει Ακόμα;, ο Κούπερ συνεχίζει μετά το Ένα Αστέρι Γεννιέται και το Maestro να εξερευνά τον χώρο του θεάματος και της προσωπικής κρίσης. Η ιστορία ενός άνδρα που, ενώ ο γάμος του διαλύεται, βρίσκει διέξοδο στη stand-up σκηνή της Νέας Υόρκης, μετατρέπεται σε σχόλιο για τη δύναμη της τέχνης.
Ο Μπράντλεϊ Κούπερ επιλέγει πιο ήπιο ύφος, ισορροπώντας δράμα και κωμωδία. Η φωτογραφία του Μάθιου Λιμπατίκ ενισχύει τον ρεαλισμό, ενώ το καστ στηρίζει την ταινία, παρά τις σεναριακές αδυναμίες.
Ελληνικό σινεμά: Από τον Γιώργο Γεωργόπουλο στον Αριστοτέλη Μαραγκό
Το Πολύ Κοριτσίστικο Όνομα το Πάττυ του Γιώργου Γεωργόπουλου επιχειρεί να φέρει το αθλητικό δράμα στο προσκήνιο. Η ηρωίδα του Γεωργόπουλου παλεύει για το όνειρο των Ολυμπιακών Αγώνων, όμως το σενάριο απλώνεται σε πολλές κατευθύνσεις, αποδυναμώνοντας τον πυρήνα της ιστορίας.
Στο Μπιτσκόμπερ, ο Αριστοτέλης Μαραγκός αντλεί έμπνευση από επιστολές του Νίκου Καββαδία και παρουσιάζει μια ιστορία ενηλικίωσης με φόντο τη θάλασσα. Η ταινία τιμήθηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, επιβεβαιώνοντας το ενδιαφέρον για νέες φωνές.
Στο ντοκιμαντέρ Όλοι οι Ρεμπέτες του Ντουνιά, ο Λευτέρης Τράγγαλος ακολουθεί τη διαδρομή της The Famous SOAS Rebetiko Band από το Λονδίνο έως τον Πειραιά, αναδεικνύοντας τη διαχρονική δύναμη του ρεμπέτικου.
Τρόμος και ποπ μύθος
Το Scream 7 επαναφέρει τη Νεβ Κάμπελ στον ρόλο της Σίντνεϊ Πρέσκοτ, ανανεώνοντας το επιτυχημένο franchise.
Τέλος, στο EPiC: Elvis Presley σε μια Μοναδική Συναυλία, ο Μπαζ Λούρμαν επιστρέφει στον μύθο του Πρίσλεϊ, αξιοποιώντας αρχειακό υλικό από τη Warner Bros.. Ο Λούρμαν παραδίδει έναν καλογυαλισμένο ύμνο στον Έλβις Πρίσλεϊ, απευθυνόμενος κυρίως στους αφοσιωμένους θαυμαστές του.
Η εβδομάδα κλείνει με ένα μωσαϊκό πολιτικού στοχασμού, οικογενειακών συγκρούσεων, προσωπικών επανεκκινήσεων και μουσικών ειδώλων, αποτυπώνοντας τη δυναμική ενός Φεβρουαρίου που αποχωρεί με έντονο κινηματογραφικό αποτύπωμα.
