Σε αναδίπλωση υποχρεώθηκε η βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας και πρώην υπουργός, Χριστίνα Αλεξοπούλου, μετά τις έντονες αντιδράσεις που προκάλεσε η φράση της «το τζάμπα πέθανε», η οποία ειπώθηκε σε τηλεοπτική της εμφάνιση και ερμηνεύτηκε από μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης ως κυνική και απαξιωτική απέναντι σε κοινωνικές ομάδες που δοκιμάζονται οικονομικά.
Η δήλωση έγινε στην εκπομπή «Talk» του ΑΝΤ1, όταν η κ. Αλεξοπούλου κλήθηκε να απαντήσει σε ερώτημα για το πώς μπορεί ένας εκπαιδευτικός με μισθό 800 ευρώ να πληρώσει ενοίκιο 400 ευρώ και να τα βγάλει πέρα. «Το τζάμπα πέθανε. Και έχει πεθάνει χρόνια τώρα. Το τζάμπα δεν υπάρχει. Και όλοι θέλαμε το τζάμπα. Ποιος θα το πληρώσει;» είπε χαρακτηριστικά, με τον παρουσιαστή να αντιδρά εμφανώς αιφνιδιασμένος.
Η φράση, αποκομμένη ή μη από το ευρύτερο πλαίσιο, λειτούργησε ως πυροκροτητής σε μια περίοδο έντονης ακρίβειας, στεγαστικής κρίσης και πίεσης στα μεσαία και χαμηλά εισοδήματα, ιδίως στον χώρο της εκπαίδευσης.
«Δεν αναφερόμουν στους εκπαιδευτικούς»
Απέναντι στη θύελλα αντιδράσεων, η βουλευτής επιχείρησε να διευκρινίσει και να ανασκευάσει. Μιλώντας εκ νέου στον ΑΝΤ1, ζήτησε συγγνώμη «αν προκάλεσα το κοινό αίσθημα», υποστηρίζοντας ότι σε καμία περίπτωση δεν αναφερόταν στους εκπαιδευτικούς, αλλά στη ρητορική της αντιπολίτευσης.
Παραδέχθηκε ότι «ήταν προβληματικός ο τρόπος που το εξέφρασα», προσθέτοντας ωστόσο ότι δεν μπορεί να θεωρηθεί «πολιτικό τέρας που δεν καταλαβαίνω τους πολίτες και την οικογένειά μου». Όπως είπε, στόχος της ήταν να επικρίνει τη λογική του «λεφτά υπάρχουν» και όχι τους συμπολίτες της που, όπως ανέφερε, γνωρίζει πόσο δύσκολα τα βγάζουν πέρα.
Η επίκληση της αντιπολίτευσης και το παρελθόν της κρίσης
Στη συνέχεια, η κ. Αλεξοπούλου συνέδεσε τη δήλωσή της με μια ευρύτερη πολιτική αντιπαράθεση, κάνοντας λόγο για «ρητορική του να δώσουμε και άλλα, ασχέτως αν υποθηκεύσουμε το μέλλον των παιδιών μας». Επανέφερε, μάλιστα, αναφορές στην περίοδο της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, λέγοντας ότι «αυτή η ρητορική μας έστειλε στον ΣΥΡΙΖΑ, που μας έκλεισε τις τράπεζες».
Η επιλογή αυτή, ωστόσο, ενίσχυσε την αίσθηση ότι η αρχική τοποθέτηση δεν αφορούσε μόνο δημοσιονομικές ισορροπίες, αλλά άγγιζε ευαίσθητα κοινωνικά ζητήματα με τρόπο που πολλοί θεώρησαν προσβλητικό.
Πολιτικό κόστος και μήνυμα προς την κοινωνία
Η υπόθεση ανέδειξε για ακόμη μία φορά το χάσμα ανάμεσα στον πολιτικό λόγο και την κοινωνική εμπειρία της καθημερινότητας. Σε ένα περιβάλλον όπου η συζήτηση για μισθούς, ενοίκια και κόστος ζωής βρίσκεται στο επίκεντρο, φράσεις με έντονο συμβολικό φορτίο μπορούν να προκαλέσουν δυσανάλογες πολιτικές συνέπειες.
Η αναδίπλωση της κ. Αλεξοπούλου επιχειρεί να περιορίσει τη ζημιά, αλλά το επεισόδιο αφήνει ανοιχτό το ερώτημα για το κατά πόσο ο δημόσιος λόγος της κυβερνητικής πλευράς αφουγκράζεται πραγματικά την κοινωνική πίεση που βιώνουν χιλιάδες εργαζόμενοι. Σε κάθε περίπτωση, το «το τζάμπα πέθανε» αποδείχθηκε ότι, πολιτικά, ζει και παράγει κόστος.