«Θα ήμουν υπέρ»,δήλωσε προ ημερών ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ όταν ρωτήθηκε για την πιθανότητα μιας επίθεσης των Κούρδων στο Ιράν, με αναλύσεις και αναφορές (axios.com) να επισημαίνουν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ εξοπλίζουν την εθνοτική μειονότητα σε μια προσπάθεια να ασκήσουν περαιτέρω πίεση στο ιρανικό καθεστώς. Η ιδέα της εισόδου ένοπλων κουρδικών ομάδων στον πόλεμο που ξεκίνησε το περασμένο Σαββατοκύριακο από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ εγείρει κάθε είδους ερωτήματα. Δείτε τι αναφέρουν ειδικοί αναλυτές που ρωτήθηκαν από το γνωστό αμερικανικό think tank “The Arlantic Council”:
1. Ποιοι είναι οι Ιρανοί Κούρδοι και ποια είναι η σχέση τους με το ιρανικό καθεστώς;
Οι Κούρδοι είναι μια εθνοτική μειονοτική ομάδα με ξεχωριστή γλώσσα και πολιτισμό που αποτελεί το 10-12% του πληθυσμού του Ιράν και ζουν κατά μήκος των δυτικών συνόρων αυτού που είναι τώρα το σύγχρονο Ιράν για περισσότερα από τετρακόσια χρόνια. Οι Ιρανοί Κούρδοι αγωνίζονται για μεγαλύτερη αυτονομία εντός ενός κεντρικού περσικού κράτους εδώ και αιώνες -συμπεριλαμβανομένης της δυναστείας των Παχλεβί που προηγήθηκε της κυριαρχίας της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν. Υπό την Ισλαμική Δημοκρατία, οι Κούρδοι έχουν καταπιεστεί βάναυσα μέσω βίας και συνεχίζουν να περιθωριοποιούνται οικονομικά, κοινωνικά και πολιτισμικά. Το μέσο εισόδημα μιας κουρδικής οικογένειας στο Ιράν, για παράδειγμα, είναι χαμηλότερο από αυτό στην Τεχεράνη και σε άλλες μεγάλες πόλεις, και παρόλο που το Σύνταγμα της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν επιτρέπει την εκπαιδευτική διδασκαλία σε γλώσσες εκτός των περσικών, οι Κούρδοι συχνά απαγορεύονται στην πράξη. Τους απαγορεύεται ακόμη και να δίνουν στα παιδιά τους κουρδικά ονόματα.
Πολλοί Ιρανοί Κούρδοι υποστήριξαν την επανάσταση το 1979, θεωρώντας την ως ευκαιρία να απαιτήσουν μεγαλύτερη αυτονομία. Ωστόσο, η σχέση με τη νεοσύστατη Ισλαμική Δημοκρατία γρήγορα επιδεινώθηκε. Εκπρόσωποι της κεντρικής κυβέρνησης διαπραγματεύτηκαν με Κούρδους εκπροσώπους σχετικά με τα αιτήματα για τοπική κοσμική αυτονομία, αλλά αυτές οι συνομιλίες ναυάγησαν και ξέσπασε βία μεταξύ των Κούρδων και των κυβερνητικών δυνάμεων. Αυτό κορυφώθηκε με μια φετφά τον Αύγουστο του 1979 από τον ιδρυτή της Ισλαμικής Δημοκρατίας και πρώτο ανώτατο ηγέτη, Αγιατολάχ Ρουχολάχ Χομεϊνί, που διέταξε τις ένοπλες δυνάμεις της Ισλαμικής Δημοκρατίας να συντρίψουν τους Κούρδους. Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτό δεν ήταν απλώς μια έκκληση για την καταπολέμηση των Κούρδων μαχητών. Επίσης, έδωσε τη δυνατότητα στον Αγιατολάχ Σάντεγκ Χαλχάλι – τον επικεφαλής του νεοσύστατου Επαναστατικού Δικαστηρίου, ο οποίος έγινε γνωστός ως ο «κρεμαστός» δικαστής – να ακολουθήσει τον στρατό σε κουρδικές πόλεις και να εκτελέσει με συνοπτικές διαδικασίες δεκάδες άνδρες και αγόρια χωρίς προφανή λόγο πέρα από την κουρδική τους ταυτότητα. Φωτογραφίες εκτελεστικών αποσπασμάτων που εκτελούσαν Κούρδους έγιναν παγκόσμια πρωτοσέλιδα και προκάλεσαν διεθνή αναταραχή.
Τις επόμενες δεκαετίες, οι Κούρδοι συνέχισαν να διαμαρτύρονται υπό την κυριαρχία της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Κούρδοι ακτιβιστές, δικηγόροι και δάσκαλοι συνελήφθησαν, φυλακίστηκαν και μερικές φορές εκτελέστηκαν επειδή διεκδικούσαν τα κουρδικά δικαιώματα. Αυτό κορυφώθηκε ξανά τον Σεπτέμβριο του 2022, με τη δολοφονία της Mahsa Jina Amini – μιας νεαρής Ιρανής Κουρδικής που πέθανε υπό κράτηση από την «αστυνομία ηθικής» της Ισλαμικής Δημοκρατίας επειδή φέρεται να φορούσε ακατάλληλο χιτζάμπ. Η δολοφονία της προκάλεσε οργή και διαμαρτυρίες στην πατρίδα της, το Saqqez, οι οποίες εξαπλώθηκαν γρήγορα στην κουρδική περιοχή και στη συνέχεια σε όλες τις τριάντα μία επαρχίες του Ιράν.
— Η Γκισού Νία είναι διευθύντρια του Στρατηγικού Προγράμματος Δικών του Ατλαντικού Συμβουλίου και μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Κέντρου Τεκμηρίωσης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Ιράν.
2. Ποιοι είναι οι στόχοι των διαφόρων ιρανικών κουρδικών ομάδων;
Στις 22 Φεβρουαρίου, πέντε μεγάλα ιρανικά κουρδικά κόμματα της αντιπολίτευσης ενώθηκαν για να σχηματίσουν τον Συνασπισμό Πολιτικών Δυνάμεων του Ιρανικού Κουρδιστάν. Μια έκτη ομάδα, το Κόμμα Κομάλα του Ιρανικού Κουρδιστάν, προσχώρησε στις 4 Μαρτίου, αφού αρχικά είχε καθυστερήσει.
Ο συνασπισμός συγκεντρώνει ομάδες με πολύ διαφορετικά ιδεολογικά προφίλ. Το Κουρδικό Δημοκρατικό Κόμμα του Ιράν (KDPI), με επικεφαλής τον Μουσταφά Χιτζρί, είναι το παλαιότερο και πιο εδραιωμένο. Το Κόμμα Ελευθερίας του Κουρδιστάν (PAK), με έδρα επίσης την περιοχή του Κουρδιστάν στο Ιράκ, ήταν το πιο ενεργό στρατιωτικά τους τελευταίους μήνες, έχοντας αναλάβει την ευθύνη για πολλαπλές επιθέσεις σε θέσεις του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) στις επαρχίες Κερμανσάχ και Λορεστάν, ακόμη και πριν από την έναρξη του πολέμου. Το Κόμμα Ελεύθερης Ζωής του Κουρδιστάν (PJAK) φέρει το πιο περίπλοκο περιφερειακό βάρος. Αρχικά, παρακλάδι του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) που επικεντρώθηκε στο Ιρανικό Κουρδιστάν, η ένοπλη πτέρυγά του, οι Μονάδες Ανατολικού Κουρδιστάν (YRK), εκτιμάται ότι διαθέτει τους πιο ικανούς μαχητές, πολλοί από τους οποίους είναι γυναίκες, που επιχειρούν από τα βουνά Καντίλ κοντά στα σύνορα Ιράν-Ιράκ. Τα Khabat και Komala είναι μικρότερα κόμματα που ολοκληρώνουν τον συνασπισμό, το καθένα με τις δικές του δυνάμεις Πεσμεργκά.
Οι δηλωμένοι στόχοι του συνασπισμού περιλαμβάνουν την ανατροπή της Ισλαμικής Δημοκρατίας, την επίτευξη της κουρδικής αυτοδιάθεσης και την εγκαθίδρυση ενός δημοκρατικού διοικητικού συστήματος στο «Ανατολικό Κουρδιστάν», τον κουρδικό όρο για το Ιρανικό Κουρδιστάν. Ο επίσημος στόχος είναι η αυτοδιάθεση εντός του Ιράν, αν και το ακριβές τελικό αποτέλεσμα, όπως μια ομόσπονδη περιοχή (ή κάτι που μοιάζει με το καθεστώς της Περιφερειακής Κυβέρνησης του Κουρδιστάν του Ιράκ), παραμένει σκόπιμα ασαφές. Ωστόσο, ο άμεσος αυτονομισμός δεν είναι ο στόχος.
Αυτή η διάκριση δεν έχει συμβάλει ιδιαίτερα στην άμβλυνση των εντάσεων με άλλες προσωπικότητες της ιρανικής αντιπολίτευσης, ιδιαίτερα με τον Ρεζά Παχλεβί, τον γιο του πρώην σάχη, ο οποίος έχει κατηγορήσει τις κουρδικές ομάδες ότι είναι αυτονομιστές που προσπαθούν να διαμελίσουν το Ιράν. Ο κουρδικός συνασπισμός απάντησε καλώντας τις «δυνάμεις υπέρ της ελευθερίας» να αντιταχθούν στον αυταρχισμό. Η ένταση μεταξύ της κουρδικής αυτοδιάθεσης και της ιρανικής εδαφικής ενότητας αποτελεί πραγματικό ρήγμα στο ευρύτερο αντικαθεστωτικό κίνημα, αν και οι Κούρδοι γενικά δεν εκφράζουν κανένα ενδιαφέρον για εδάφη με μη κουρδική πλειοψηφία.
Αυτές οι ομάδες έχουν τη βάση τους στην περιοχή του Κουρδιστάν του Ιράκ και οποιαδήποτε διασυνοριακή επιχείρηση θα χρησιμοποιούσε το ιρακινό έδαφος ως ορμητήριο. Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν έχει ήδη μιλήσει με τον πρωθυπουργό του Ιράκ και τους Κούρδους ηγέτες στο Ιράκ, οι οποίοι τόνισαν ότι το Ιράκ δεν θα επιτρέψει να στρέφονται απειλές κατά του Ιράν από το ιρακινό έδαφος. Αλλά οι Ιρακινοί Κούρδοι βρίσκονται σε δύσκολη θέση. Ένας ανώτερος αξιωματούχος της Περιφερειακής Κυβέρνησης του Κουρδιστάν περιέγραψε την κατάσταση ως «πολύ επικίνδυνη», αλλά είπε ότι αισθάνονται ανίκανοι να αντισταθούν στις πιέσεις των ΗΠΑ. Ο Τραμπ φέρεται να ζήτησε από τους ηγέτες των Ιρακινών Κούρδων να επιλέξουν μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών/Ισραήλ και του Ιράν, να ανοίξουν τα σύνορα και να παράσχουν στρατιωτική υποστήριξη. Αυτή η δοκιμασία πίστης, εάν αληθεύει, θέτει τους Κούρδους ηγέτες σε αυτό που μπορεί να είναι το μεγαλύτερο πολιτικό δίλημμά τους στη σύγχρονη κουρδική ιστορία.
Οι Κούρδοι έχουν ένα μακρύ και οδυνηρό ιστορικό στο να φλερτάρουν μεγάλες δυνάμεις κατά τη διάρκεια συγκρούσεων και στη συνέχεια να εγκαταλείπονται. Οι Ηνωμένες Πολιτείες υποστήριξαν τους Ιρακινούς Κούρδους τη δεκαετία του 1970 εναντίον του Ιράκ και στη συνέχεια τους απέλυσαν όταν τους βόλευε μια συμφωνία με το Ιράν. Αυτό το ιστορικό κάνει τις κουρδικές ομάδες επιφυλακτικές. Αναφέρεται ότι αναζητούν πολιτικές διαβεβαιώσεις από την κυβέρνηση Τραμπ πριν δεσμευτούν πλήρως. Το κατά πόσον αυτές οι διαβεβαιώσεις θα ισχύουν είναι, για να το θέσω ήπια, ένα ανοιχτό ερώτημα. Ωστόσο, συνολικά, η κουρδική συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες έχει φέρει τους Κούρδους σε καλύτερη θέση μακροπρόθεσμα.
— Ο Yerevan Saeed είναι μη μόνιμος ανώτερος συνεργάτης της Πρωτοβουλίας για το Ιράκ στα Προγράμματα Μέσης Ανατολής του Ατλαντικού Συμβουλίου και διευθυντής της Παγκόσμιας Κουρδικής Πρωτοβουλίας για την Ειρήνη στη Σχολή Διεθνών Υπηρεσιών του Αμερικανικού Πανεπιστημίου.
3. Ποιες στρατιωτικές δυνατότητες διαθέτουν οι Κούρδοι και τι θα μπορούσαν να κάνουν οι Ηνωμένες Πολιτείες ή/και το Ισραήλ για να τους υποστηρίξουν;
Η προοπτική μιας κουρδικής εισβολής στο δυτικό Ιράν συμβαίνει σε ένα επιχειρησιακό περιβάλλον που έχει ήδη διαμορφωθεί από την αμερικανική και ισραηλινή στρατιωτική πίεση στις ιρανικές υποδομές. Πρόσφατες αεροπορικές επιδρομές έχουν στοχεύσει ιρανικές στρατιωτικές θέσεις κατά μήκος των συνόρων Ιράν-Ιράκ, υποβαθμίζοντας τους κόμβους διοίκησης, την αεράμυνα και τα δίκτυα logistics που προηγουμένως περιόριζαν τη δραστηριότητα των Κούρδων ανταρτών. Αυτή η φάση «διαμόρφωσης» έχει δημιουργήσει χώρο για τις κουρδικές δυνάμεις να ελιχθούν κατά μήκος των συνόρων Ζάγκρος και φέρεται να διεξάγουν επιχειρήσεις μικρών μονάδων εναντίον μονάδων του IRGC και δυνάμεων εσωτερικής ασφάλειας.
Αρκετές κουρδικές ομάδες σχημάτισαν πρόσφατα μια ενιαία συμμαχία για τον συντονισμό πολιτικών και στρατιωτικών επιχειρήσεων εναντίον της Τεχεράνης. Αυτές οι οργανώσεις διατηρούν ένοπλες δυνάμεις που διεξάγουν διαλείπουσες επιθέσεις ανταρτών εναντίον ιρανικών δυνάμεων εδώ και χρόνια, συχνά χρησιμοποιώντας μονάδες ελαφρού πεζικού εξοπλισμένες με τυφέκια τύπου AK, χειροβομβίδες με πυραύλους και όλμους που αναπτύσσονται από επιχειρησιακές βάσεις στο ιρακινό Κουρδιστάν. Επίσης, οι κουρδικές δυνάμεις ασφαλείας διατηρούν επίλεκτες μονάδες ειδικών επιχειρήσεων όπως η Αντιτρομοκρατική Ομάδα (CTG), μια εκπαιδευμένη από τις ΗΠΑ δύναμη που ειδικεύεται στη συλλογή πληροφοριών, στις επιδρομές στόχων υψηλής αξίας και στον αντισυμβατικό πόλεμο. Οι χειριστές της CTG αναπτύσσονται με προηγμένα μικρά όπλα όπως καραμπίνες M4, τυφέκια ελεύθερου σκοπευτή Barrett και συστήματα νυχτερινής όρασης, επιτρέποντας επιχειρήσεις ακριβείας εναντίον στόχων ανταρτών.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ θα μπορούσαν να ενισχύσουν τις κουρδικές επιχειρήσεις υποστηρίζοντάς τες ως επίγειοι εταίροι στην τρέχουσα αεροπορική εκστρατεία. Η πιθανή υποστήριξη περιλαμβάνει την ανταλλαγή πληροφοριών, τον εναέριο ανεφοδιασμό πυρομαχικών και εξοπλισμού, πρόσθετα συστήματα πυροβολικού και την εγγύς αεροπορική υποστήριξη εναντίον σχηματισμών του IRGC. Οι αμερικανικές δυνάμεις ειδικών επιχειρήσεων θα μπορούσαν επίσης να αναπτύξουν μικρά συμβουλευτικά στοιχεία για να συντονίσουν τους ελεγκτές μάχης, να κατευθύνουν επιθέσεις ακριβείας και να διεξάγουν αποστολές συμβουλευτικής-βοήθειας-συνοδείας με κουρδικές μονάδες που επιχειρούν εντός ιρανικού εδάφους. Μια τέτοια υποστήριξη θα επέτρεπε στις κουρδικές δυνάμεις να επεκτείνουν τις ιρανικές δυνάμεις ασφαλείας σε πολλαπλά μέτωπα, εκμεταλλευόμενες παράλληλα την εξοικείωσή τους με το ορεινό έδαφος του βορειοδυτικού Ιράν.
—Ο Stephen Honan είναι συνεργάτης του Αντιτρομοκρατικού Προγράμματος του Ατλαντικού Συμβουλίου, ανώτερος σύμβουλος της BVG and Company και πρώην αξιωματικός εξουδετέρωσης εκρηκτικών πυρομαχικών για το Ναυτικό των ΗΠΑ.
4. Πώς θα επηρέαζε την κατάσταση επί τόπου μια κουρδική στρατιωτική επίθεση;
Μια ένοπλη κουρδική εξέγερση -ή οποιασδήποτε εθνοτικής ή αυτονομιστικής ομάδας- αποτελεί πιθανό προπαγανδιστικό δώρο για την Ισλαμική Δημοκρατία. Το Ιράν είναι ένα έθνος με ιστορία 2.500 ετών και σχεδόν συνεχή εδαφική ακεραιότητα. Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς μια στρατηγική που είναι πιο πιθανό να κρατήσει τους αντικαθεστωτικούς Ιρανούς στην πατρίδα τους, να κατακερματίσει την αντιπολίτευση και να ενισχύσει ένα φαινόμενο συσπείρωσης γύρω από τη σημαία. Ενώ θα μπορούσε να βαλτώσει και να σκοτώσει μερικούς ακόμη Ιρανούς στρατιώτες, είναι εξαιρετικά απίθανο να έχει ουσιαστικό αντίκτυπο στο πεδίο της μάχης.
Στην καλύτερη/χειρότερη περίπτωση (ανάλογα με την οπτική γωνία του καθενός), αυτό θα μπορούσε ενδεχομένως να πυροδοτήσει έναν εμφύλιο πόλεμο. Εάν μια ένοπλη επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ βρίσκεται πραγματικά σε εξέλιξη, θα αποτελέσει ένα καταστροφικό πλήγμα για τους Ιρανούς που ελπίζουν σε έναν πολιτικό μετασχηματισμό στο Ιράν.
— Ο Nate Swanson είναι μόνιμος ανώτερος ερευνητής και διευθυντής του Προγράμματος Στρατηγικής για το Ιράν στην Πρωτοβουλία Ασφάλειας στη Μέση Ανατολή Scowcroft του Ατλαντικού Συμβουλίου. Από το 2015, υπηρέτησε ως ανώτερος σύμβουλος για την πολιτική για το Ιράν σε διαδοχικές κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένης πιο πρόσφατα ως διευθυντής για το Ιράν στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας.
Η είσοδος του κουρδικού συνασπισμού στον πόλεμο θα μπορούσε να προσφέρει στην Τεχεράνη ένα πολιτικό άνοιγμα, ακόμη και καθώς δημιουργεί ένα στρατιωτικό πρόβλημα. Οι Κούρδοι μαχητές θα μπορούσαν να επιβαρύνουν τις ιρανικές δυνάμεις και να εκθέσουν τον ασθενή έλεγχο στα βορειοδυτικά. Αλλά η Τεχεράνη θα μπορούσε επίσης να χρησιμοποιήσει το φάσμα του αυτονομισμού για να συσπειρώσει τον περσικό εθνικισμό, να διχάσει την αντιπολίτευση και να παρουσιάσει τον πόλεμο ως διαμελισμό που υποστηρίζεται από το εξωτερικό και όχι ως εγχώρια εξέγερση, δίνοντας στον εαυτό της μια δικαιολογία για μαζικές συλλήψεις και βία κατά των Κούρδων εντός του Ιράν.
Εάν οι κουρδικές δυνάμεις λάβουν επαρκή υποστήριξη, θα μπορούσαν να εξυπηρετήσουν διάφορους στρατηγικούς σκοπούς. Θα μπορούσαν να περιορίσουν τις ιρανικές δυνάμεις ασφαλείας στη δύση, δίνοντας χώρο σε άοπλους διαδηλωτές στις μεγάλες πόλεις να διαδηλώσουν χωρίς να σφαγιαστούν. Θα μπορούσαν να περιορίσουν τους πόρους του καθεστώτος και να μειώσουν την πίεση στα κράτη του Κόλπου και το Ισραήλ. Και εάν οι Κούρδοι καταλάβουν και κρατήσουν εδάφη στο βόρειο Ιράν, θα μπορούσαν να δημιουργήσουν μια ζώνη ασφαλείας επωφελή για το Ισραήλ και τη Δύση.
Για όλους αυτούς τους λόγους, οποιαδήποτε υποστήριξη προς τους Κούρδους θα πρέπει να υπερβαίνει την στρατιωτική υποστήριξη. Πρέπει να περιλαμβάνει πολιτική υποστήριξη για την κουρδική αυτονομία σε ένα Ιράν μετά το καθεστώς, έτσι ώστε οι Κούρδοι να μην καταλήξουν να χρησιμοποιηθούν για άλλη μια φορά ως αναλώσιμες δυνάμεις.
—Γερεβάν Σαΐντ
5. Πώς θα επηρέαζε τους Ιρακινούς Κούρδους μια προσπάθεια εξοπλισμού των Ιρανών Κούρδων;
Παρόλο που υπάρχουν αρκετές ιρανικές κουρδικές ομάδες στο βόρειο Ιράκ, οι Ιρακινοί Κούρδοι και οι Ιρανοί Κούρδοι έχουν ξεχωριστά συμφέροντα και στόχους. Οι Ιρακινοί Κούρδοι παραμένουν επικεντρωμένοι στην προστασία της αυτονομίας και της ασφάλειάς τους και ως εκ τούτου είναι αντίθετοι στη λήψη μέτρων που θα έφερναν την περιοχή του Ιρακινού Κουρδιστάν σε άμεση σύγκρουση με το Ιράν. Μετά από ειδησεογραφικά δημοσιεύματα που έκαναν λόγο για προσπάθεια των ΗΠΑ να εξοπλίσουν την ιρανική κουρδική αντιπολίτευση, η περιφερειακή κυβέρνηση του Κουρδιστάν με έδρα το Ερμπίλ αρνήθηκε κατηγορηματικά οποιαδήποτε υποστήριξη σε μια τέτοια προσπάθεια και τόνισε ότι το Κουρδιστάν «δεν αποτελεί μέρος αυτού του πολέμου».
Από την έναρξη της σύγκρουσης, το Ιράν έχει πλήξει τοποθεσίες εντός του Κουρδιστάν όπου βρίσκονται οι Ιρανοί Κούρδοι, και οι ιρακινές πολιτοφυλακές που είναι σύμμαχες με το Ιράν έχουν επίσης εξαπολύσει επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη και πυραύλους σε τοποθεσίες στην περιοχή. Η επίθεση με βαλλιστικούς πυραύλους του Ιράν τον Ιανουάριο του 2024 στο Ερμπίλ είναι επίσης πρόσφατη στο μυαλό των ηγετών των Ιρακινών Κούρδων, ως το είδος των αντιποίνων που θα μπορούσε να περιμένει το Κουρδιστάν σε περίπτωση που παράσχει άμεση υποστήριξη σε μια επίθεση των Ιρανών Κούρδων στο Ιράν. Παρά τη μακροχρόνια και σημαντική συνεργασία των Ιρακινών Κούρδων με τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι Ιρακινοί Κούρδοι θα παραμείνουν απρόθυμοι να θέσουν σε κίνδυνο τα δικά τους συμφέροντα ασφαλείας.
Τα δύο κύρια ιρακινά κουρδικά κόμματα έχουν επίσης τις δικές τους σχέσεις να διατηρήσουν με την Τουρκία και το Ιράν. Δεδομένου ότι μία από τις ιρανικές κουρδικές ομάδες, το PJAK, είναι σύμμαχος του PKK, μιας τρομοκρατικής οργάνωσης ‘που έχει χαρακτηρίσει ‘οπως έχει χαρακτηριστεί από την τουρκική κυβέρνηση εδώ και δεκαετίες, η Τουρκία είναι πιθανό να αντιταχθεί σθεναρά σε μια προσπάθεια των ΗΠΑ ή του Ισραήλ να εξοπλίσουν τους Ιρανούς Κούρδους. Η υποστήριξη μιας τέτοιας προσπάθειας θα περιέπλεκε τις ισχυρές σχέσεις του Δημοκρατικού Κόμματος του Κουρδιστάν με την Τουρκία, ενώ η Πατριωτική Ένωση του Κουρδιστάν παραδοσιακά είχε μια ισχυρότερη σχέση με το Ιράν που είναι απίθανο να θέσει σε κίνδυνο. Ίσως το πιο σημαντικό, η υποστήριξη των ιρακινών Κούρδων θα αντιτίθετο κατηγορηματικά στα συμφέροντα της Βαγδάτης και στις προηγούμενες συμφωνίες μεταξύ Βαγδάτης και Τεχεράνης για να αποτραπεί η χρήση του Ιράκ ως ορμητήριο για επιθέσεις στο Ιράν.
— Η Βικτόρια Τζ. Τέιλορ είναι διευθύντρια της Πρωτοβουλίας για το Ιράκ στα προγράμματα του Ατλαντικού Συμβουλίου για τη Μέση Ανατολή και πρώην αναπληρώτρια βοηθός γραμματέας για το Ιράκ και το Ιράν στο Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ.
6. Ποιες είναι οι ευρύτερες περιφερειακές επιπτώσεις από την ένταξη των Ιρανών Κούρδων στον αγώνα;
Οι συνέπειες θα εξαρτηθούν σε μεγάλο βαθμό από το πόσο πρόθυμες είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ να διατηρήσουν την πολιτική και στρατιωτική τους υποστήριξη προς τους Κούρδους. Η συνεχιζόμενη υποστήριξη θα μπορούσε να μετριάσει την αστάθεια και την ανασφάλεια που συνοδεύουν αυτό το είδος προσπάθειας. Αλλά αν οι κουρδικές δυνάμεις απλώς χρησιμοποιηθούν για να αποσταθεροποιήσουν προσωρινά το Ιράν και στη συνέχεια μείνουν χωρίς προστασία, το πλήγμα θα είναι σοβαρό, όχι μόνο για τους Κούρδους στο Ιράν αλλά και για την ασφάλεια της περιοχής του Κουρδιστάν στο Ιράκ.
Οποιεσδήποτε διασυνοριακές επιχειρήσεις αυξάνουν τα διακυβεύματα για την Περιφέρεια του Κουρδιστάν του Ιράκ, η οποία έχει προσπαθήσει να αποφύγει να εμπλακεί σε άμεση αντιπαράθεση με την Τεχεράνη, αλλά παρ’ όλα αυτά έχει βρεθεί στο στόχαστρο ιρανικών πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Το Ιράν έχει ήδη χτυπήσει ιρανικούς κουρδικούς στόχους κοντά στα σύνορα, έχει εξαπολύσει πυραύλους στο αεροδρόμιο του Ερμπίλ (το οποίο φιλοξενεί αμερικανική στρατιωτική βάση) και στο αμερικανικό προξενείο στο Ερμπίλ, και έχει χτυπήσει μια ύποπτη εγκατάσταση της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών στη Σουλεϊμανίγια . Οι σιιτικές πολιτοφυλακές-πληρεξούσιοι της Τεχεράνης στο Ιράκ έχουν εξαπολύσει επιθέσεις στο Ερμπίλ και στον ενεργειακό τομέα του Κουρδιστάν. Κατά τη διάρκεια του δωδεκαήμερου πολέμου του περασμένου καλοκαιριού, αυτοί οι υποστηριζόμενοι από το Ιράν πληρεξούσιοι ανέτρεψαν τον ενεργειακό τομέα του Κουρδιστάν. Ένας διαρκής κουρδικός στρατιωτικός ρόλος θα έδινε στην Τεχεράνη περαιτέρω λόγους να πιέσει τόσο τη Βαγδάτη όσο και την Περιφέρεια του Κουρδιστάν του Ιράκ, διακινδυνεύοντας εσωτερική ένταση στο Ιράκ σε μια στιγμή που η Βαγδάτη προσπαθεί επίσης να κρατήσει τη χώρα έξω από μια ευρύτερη σύγκρουση.
Η Τουρκία παρουσιάζει μια δεύτερη ανησυχία. Η Άγκυρα αντιμετωπίζει εδώ και καιρό τα ένοπλα κουρδικά κινήματα σε όλη την περιοχή ως συνδεδεμένες απειλές για την ασφάλεια λόγω των δεσμών τους με το PKK, το οποίο έχει χαρακτηριστεί ως τρομοκρατική οργάνωση, ακόμη και όταν οι ομάδες διαφέρουν. Εάν τα κουρδικά κόμματα κατάφερναν να αποκτήσουν έλεγχο σε εδάφη στο Ιρανικό Κουρδιστάν, αυτό θα αναστάτωνε την Τουρκία, η οποία έχει τον δικό της μεγάλο κουρδικό πληθυσμό. Ένα πιο ενεργό ιρανικό κουρδικό μέτωπο θα μπορούσε να οξύνει τους τουρκικούς φόβους για μια ευρύτερη κουρδική εθνικιστική εξάπλωση στο Ιράκ, τη Συρία και την ίδια την Τουρκία. Αυτό δεν σημαίνει ότι η Άγκυρα θα συνταχθεί με την Τεχεράνη, αλλά θα έκανε την Τουρκία πιο ανήσυχη και πιο πρόθυμη να δράσει προληπτικά για να περιορίσει τα κουρδικά κέρδη, όπως έκανε στην περίπτωση της Συρίας.
