Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκονται οι έρευνες για τον εντοπισμό 34χρονου δύτη, ο οποίος αγνοείται από το μεσημέρι της Κυριακής (22/3) στη θαλάσσια περιοχή των Λιμανακίων Βουλιαγμένης, κατά τη διάρκεια κατάδυσης στο διαβόητο «Πηγάδι του Διαβόλου» – ένα από τα πιο επικίνδυνα υποθαλάσσια σημεία της Αττικής.
Οι αρχές, σε συνεργασία με εξειδικευμένους δύτες, επιχειρούν σε ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες, καθώς το σημείο συνδυάζει περιορισμένη ορατότητα, στενά περάσματα και ισχυρά ρεύματα, που καθιστούν κάθε επιχείρηση εξαιρετικά απαιτητική.
Το επικίνδυνο «πηγάδι» κάτω από τα Λιμανάκια
Το λεγόμενο «Πηγάδι του Διαβόλου» βρίσκεται στο δεύτερο λιμανάκι της Βουλιαγμένης, σε μικρή απόσταση από την ακτή. Πρόκειται για μια σχεδόν κυκλική, υποθαλάσσια καταβόθρα, με άνοιγμα που εντοπίζεται περίπου στα 11 μέτρα βάθος και καταλήγει κάθετα έως τα 28,5 μέτρα, σχηματίζοντας έναν πεπλατυσμένο κυλινδρικό άξονα.
Κατά την κάθοδο, οι δύτες συναντούν ένα στενό παράπλευρο πέρασμα – το λεγόμενο «παραπήγαδο» – πλάτους μόλις 1 έως 1,5 μέτρου. Το πέρασμα αυτό ξεκινά περίπου στα 16 μέτρα και οδηγεί στον πυθμένα, όπου βρίσκεται η είσοδος ενός υποθαλάσσιου σπηλαίου.
Η πρόσβαση στο σπήλαιο είναι εξαιρετικά περιορισμένη, με άνοιγμα περίπου ενός μέτρου σε ύψος και 1,5 μέτρου σε πλάτος. Από ένα σημείο και μετά, το φυσικό φως εξαφανίζεται πλήρως, ενώ οι συνθήκες μετατρέπονται σε ιδιαίτερα επικίνδυνες ακόμη και για έμπειρους δύτες.

Τα ρεύματα που «ρουφούν» προς το εσωτερικό
Σύμφωνα με τον έμπειρο σπηλαιοδύτη Αντώνη Γράφα, ένα από τα πιο επικίνδυνα χαρακτηριστικά του σημείου είναι τα ισχυρά υποθαλάσσια ρεύματα που αναπτύσσονται στο εσωτερικό του σπηλαίου.
Η έντασή τους είναι τέτοια ώστε ακόμη και οι φυσαλίδες από την αναπνοή των δυτών δεν ανεβαίνουν προς την επιφάνεια, αλλά παρασύρονται προς το εσωτερικό του σπηλαίου, υποδεικνύοντας τη δύναμη της ροής.
Σε απόσταση περίπου δύο μέτρων από την είσοδο σχηματίζεται μια μεγαλύτερη αίθουσα, όπου η ένταση των ρευμάτων μειώνεται. Ωστόσο, μέχρι να φτάσει κανείς εκεί, βρίσκεται εκτεθειμένος σε ιδιαίτερα επικίνδυνες συνθήκες, χωρίς περιθώρια λάθους.
Ένα σπήλαιο που παραμένει ανεξερεύνητο
Το υποθαλάσσιο σύστημα του «Πηγαδιού» εκτείνεται πολύ βαθύτερα και πιο μακριά από ό,τι είναι ορατό από την είσοδο. Η ομάδα του Αντώνη Γράφα έχει καταφέρει να χαρτογραφήσει διαδρομή περίπου 145 μέτρων, ανοίγοντας νέες διαδρομές πέρα από τα όρια που ήταν γνωστά μέχρι πρόσφατα.
Παρά τη χαρτογράφηση, η πλήρης έκταση του σπηλαίου παραμένει άγνωστη. Ορισμένες εκτιμήσεις θέλουν το σύστημα να συνδέεται ακόμη και με τη λίμνη της Βουλιαγμένης, ενισχύοντας τον μύθο και την επικινδυνότητα της περιοχής.
Το τραγικό προηγούμενο του 1978
Η φήμη του «Πηγαδιού του Διαβόλου» έχει συνδεθεί διαχρονικά με τραγικά περιστατικά. Το πιο χαρακτηριστικό σημειώθηκε το 1978, όταν τρεις Αμερικανοί –δύο στρατιωτικοί και μία γυναίκα– επιχείρησαν να εξερευνήσουν το υποθαλάσσιο τούνελ.
Οι τρεις δύτες δεν επέστρεψαν ποτέ. Τα ίχνη τους παρέμειναν άγνωστα για δεκαετίες, μέχρι το 2007, όταν εντοπίστηκαν και ταυτοποιήθηκαν οστά στο εσωτερικό της σήραγγας.
Μετά το περιστατικό, το Λιμενικό προχώρησε τη δεκαετία του ’80 στην τοποθέτηση προστατευτικών κιγκλιδωμάτων, ενώ στο σημείο υπάρχει και προειδοποιητική επιγραφή που υπογραμμίζει τον κίνδυνο: «Πέρα από το σημείο αυτό, δεν υπάρχει τίποτα να δεις που να αξίζει περισσότερο από τη ζωή».
Οι δύσκολες αποστολές εξερεύνησης
Το 2018, ομάδα σπηλαιοδυτών υπό τον Αντώνη Γράφα πραγματοποίησε σειρά αποστολών με στόχο τη χαρτογράφηση και κινηματογράφηση του σπηλαίου. Οι καταδύσεις αυτές χαρακτηρίστηκαν από τους ίδιους ως από τις πιο απαιτητικές τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά.
Οι δύτες κατάφεραν να διεισδύσουν σε βάθος δεκάδων μέτρων μέσα στο σπήλαιο, απλώνοντας σχοινιά και καταγράφοντας τη μορφολογία του. Μεταξύ αυτών, ο Λευτέρης Κουταλάς έφτασε έως τα 140 μέτρα, ο Αντώνης Γράφας έως τα 130 μέτρα και ο Ερρίκος Κρανιδιώτης έως τα 70 μέτρα.
Το αποτέλεσμα των αποστολών αποτυπώθηκε σε χάρτη αλλά και σε ντοκιμαντέρ, που καταγράφει με ακρίβεια τις συνθήκες και την επικινδυνότητα του σημείου.
Μάχη με τον χρόνο για τον εντοπισμό
Οι έρευνες για τον αγνοούμενο δύτη συνεχίζονται με εντατικούς ρυθμούς, με τις αρχές να δίνουν μάχη με τον χρόνο σε ένα περιβάλλον που συγκαταλέγεται στα πιο απαιτητικά για καταδύσεις.
Το «Πηγάδι του Διαβόλου» παραμένει ένα σημείο που συνδυάζει τη γοητεία της εξερεύνησης με τον υψηλό κίνδυνο, υπενθυμίζοντας με τον πιο σκληρό τρόπο τα όρια του ανθρώπου απέναντι στη δύναμη της φύσης.


