Την ώρα που οι κρατήσεις για «τραπέζι για δύο» κορυφώνονται κάθε Φεβρουάριο και οι βιτρίνες γεμίζουν καρδιές, μια άλλη, αθόρυβη επανάσταση βρίσκεται σε εξέλιξη. Χιλιάδες άνθρωποι σε όλο τον κόσμο κλείνουν αεροπορικά εισιτήρια για έναν. Χωρίς συνοδό, χωρίς πρόγραμμα προσαρμοσμένο στις επιθυμίες άλλων, χωρίς συμβιβασμούς. Το solo travel δεν είναι πια λύση ανάγκης ούτε μεταβατικό στάδιο μέχρι να βρεθεί παρέα. Είναι συνειδητή επιλογή, πράξη αυτονομίας και –όπως λένε πολλοί από όσους το δοκίμασαν– ένα από τα πιο ουσιαστικά δώρα που μπορεί να κάνει κανείς στον εαυτό του.
Οι μοναχικοί ταξιδιώτες δεν είναι «μοναχικοί» με τη στερεοτυπική έννοια. Είναι άνθρωποι κοινωνικοί, δραστήριοι, με περιέργεια για τον κόσμο. Επιλέγουν να φύγουν μόνοι όχι γιατί δεν έχουν επιλογές, αλλά γιατί επιθυμούν να ζήσουν την εμπειρία χωρίς φίλτρα. Να ακούσουν τη δική τους φωνή μέσα στον θόρυβο της καθημερινότητας. Να περπατήσουν σε άγνωστες πόλεις, να χαθούν σε σοκάκια, να καθίσουν σε ένα καφέ και να παρατηρήσουν, χωρίς να πρέπει να συζητήσουν ή να διαπραγματευτούν το επόμενο βήμα.
Από ατομική ανάγκη σε αυτόνομο τουριστικό segment
Το solo travel εξελίσσεται ταχύτατα σε ένα διακριτό και δυναμικό segment της τουριστικής αγοράς. Σύμφωνα με έρευνα της Booking.com, το 72% των ταξιδιωτών σχεδιάζει να πραγματοποιήσει τουλάχιστον ένα solo ταξίδι μέσα στον επόμενο χρόνο. Το ποσοστό αυτό δεν αφήνει περιθώρια αμφιβολίας: η τάση δεν είναι συγκυριακή, αλλά δομική.
Ο Κωνσταντίνος Σεργόπουλος, αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Διοίκησης Τουρισμού του Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής (ΠΑΔΑ), με αντικείμενο τη ξενοδοχειακή διοίκηση, επισημαίνει ότι η αύξηση των solo travelers συνδέεται με βαθύτερες κοινωνικές μεταβολές: αύξηση των μονοπρόσωπων νοικοκυριών, μεγαλύτερη οικονομική ανεξαρτησία των γυναικών, ευελιξία στην εργασία, αλλά και μια γενικότερη στροφή προς την αυτοφροντίδα και την προσωπική ανάπτυξη.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει το δημογραφικό προφίλ: σε αντίθεση με την εικόνα του νεαρού backpacker, οι solo travelers είναι στην πλειονότητά τους γυναίκες ηλικίας 47 ετών και άνω. Πρόκειται για γυναίκες με σταθερή επαγγελματική πορεία, οικονομική αυτονομία και συνειδητή επιθυμία να επενδύσουν στον εαυτό τους.
Ποιοι είναι οι solo travelers του 2026
Ο Αντιπρόεδρος της ΠΟΞ και αναπληρωτής καθηγητής Διοίκησης Τουρισμού στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, Κωνσταντίνος Μαρινάκος, τονίζει ότι μία από τις βασικές αγορές-στόχους για το 2026 είναι ταξιδιώτες ηλικίας 35 έως 58 ετών, με κύρια κατοικία σε μεγάλες πόλεις της Βόρειας Ευρώπης και σταθερή καριέρα.
Σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, οι solo ταξιδιώτες ξοδεύουν κατά μέσο όρο 35% περισσότερα σε σχέση με την κατά κεφαλήν δαπάνη οικογενειών, ενώ το 60% των εθνικών τουριστικών δαπανών προέρχεται πλέον από άτομα χωρίς παιδιά. Επιπλέον, η τάση τους να ταξιδεύουν εκτός υψηλής περιόδου τους καθιστά «κλειδί» για την αποεποχοποίηση του ελληνικού τουρισμού.
Πρόκειται για ταξιδιώτες με αγοραστική δύναμη, αλλά και έντονη απαίτηση για value for money. Δεν επιθυμούν να ξεχωρίζουν, δεν αναζητούν ειδική μεταχείριση, αλλά θέλουν να αισθάνονται άνετα, ασφαλείς και καλοδεχούμενοι. Τους ελκύει η περιπέτεια, αλλά όχι εις βάρος της οργάνωσης και της ποιότητας.
Ελλάδα και Ευρώπη: Ασφάλεια, πολιτισμός και αυθεντικότητα
Η Ελλάδα συγκαταλέγεται σταθερά στην πρώτη πεντάδα των προορισμών που επιλέγουν οι solo travelers. Η αίσθηση ασφάλειας, η φιλοξενία, η πυκνότητα πολιτιστικού αποθέματος και η δυνατότητα συνδυασμού πόλης, θάλασσας και φύσης σε μικρές αποστάσεις αποτελούν ισχυρά πλεονεκτήματα.
Η ευρύτερη Ευρώπη λειτουργεί επίσης ως ιδανικός «χώρος εκκίνησης» για όσους κάνουν τα πρώτα τους solo βήματα: ανεπτυγμένες υποδομές, εύκολες μετακινήσεις, υψηλό επίπεδο υπηρεσιών. Για τους πιο έμπειρους, μακρινοί προορισμοί σε Ασία, Λατινική Αμερική ή Ωκεανία προσφέρουν το στοιχείο της πρόκλησης και της πολιτισμικής ανακάλυψης.
Πώς αλλάζουν τα ξενοδοχεία και τα τουριστικά προϊόντα
Η άνοδος του solo travel επιβάλλει προσαρμογές. Ο κ. Σεργόπουλος υπογραμμίζει ότι τα ξενοδοχεία οφείλουν να μελετήσουν σε βάθος τις ιδιαιτερότητες αυτής της ομάδας: πιο ανταγωνιστικές τιμές για μονόκλινα δωμάτια, πακέτα που ενσωματώνουν υπηρεσίες όπως room service – συχνά προτιμώμενη επιλογή – και δραστηριότητες κοινωνικού χαρακτήρα, όπως βραδιές γευσιγνωσίας ή θεματικές ξεναγήσεις.
Ακόμη και φαινομενικά μικρές λεπτομέρειες, όπως η διάταξη των θέσεων σε μια εκδήλωση, μπορούν να επηρεάσουν καθοριστικά την εμπειρία. Ένα τραπέζι που δεν «απομονώνει» τον μοναχικό επισκέπτη αλλά διευκολύνει τη διακριτική κοινωνικοποίηση κάνει τη διαφορά.
Οι τουριστικοί πράκτορες, από την πλευρά τους, καλούνται να δημιουργήσουν εξειδικευμένα προϊόντα: θεματικά ταξίδια ευεξίας, πολιτιστικά tours μικρών ομάδων, retreats αυτογνωσίας, ακόμη και υβριδικά πακέτα που συνδυάζουν εργασία και διακοπές για remote εργαζόμενους.
Η εμπειρία μέσα από τα μάτια μιας γυναίκας που ταξίδεψε σε 80 χώρες
Η Μαρία Κόφου, freelance editor και travel content creator, έχει ταξιδέψει σε περισσότερες από 80 χώρες. Από τη Μογγολία έως τη Γαλλική Πολυνησία και το Πουέρτο Ρίκο, πολλά από τα πιο μακρινά της ταξίδια τα έκανε μόνη.
Περιγράφει τις πρώτες της εμπειρίες ως γεμάτες άγχος και ανασφάλεια. «Όλα είναι πρωτόγνωρα. Φοβάσαι. Αναρωτιέσαι πώς θα διαχειριστείς τις ώρες που, αν ήσουν με άλλους, θα κυλούσαν διαφορετικά». Όμως, με τον χρόνο, το συναίσθημα μεταστρέφεται: «Αρχίζεις να νιώθεις μια φανταστική ελευθερία. Μπορείς να αλλάξεις το πρόγραμμα της ημέρας σου χωρίς να δώσεις λογαριασμό σε κανέναν. Αυτή η ελευθερία δεν συγκρίνεται με τίποτα».
Για τις γυναίκες, το solo travel έχει και μια επιπλέον διάσταση: την υπέρβαση στερεοτύπων. «Μεγαλώσαμε με την ιδέα ότι χρειαζόμαστε κάποιον δίπλα μας για προστασία. Όταν συνειδητοποιείς ότι μπορείς να διαχειριστείς μια δύσκολη κατάσταση μόνη σου σε έναν μακρινό προορισμό, δυναμώνεις βαθιά».
Η ίδια δίνει πρακτικές συμβουλές: σωστή επιλογή τοποθεσίας διαμονής – ιδανικά κοντά στο κέντρο –, κοινοποίηση του προγράμματος σε οικείους, καλή οργάνωση πτήσεων και καταλυμάτων. Και, ίσως το πιο σημαντικό: διάθεση να παρατηρήσεις και να αλληλεπιδράσεις. «Στο μπαρ μπορείς να μιλήσεις με τον μπάρμαν, να μάθεις πληροφορίες για το μέρος με τον καλύτερο τρόπο».
Solo αλλά με κοινότητα: Το φαινόμενο των οργανωμένων «μοναχικών» ταξιδιών
Μια ενδιαφέρουσα παραλλαγή του solo travel είναι οι κοινότητες που απευθύνονται σε άτομα τα οποία θέλουν να ταξιδέψουν χωρίς να εξαρτώνται από το πρόγραμμα της παρέας τους, αλλά ταυτόχρονα επιθυμούν ένα πλαίσιο ασφάλειας.
Ο Γιώργος Βασιλειάδης δημιούργησε πριν από έναν χρόνο μια σχετική κοινότητα στα social media, που σήμερα αριθμεί πάνω από 50.000 μέλη. Η ιδέα γεννήθηκε από προσωπική ανάγκη: οι φίλοι δεν ήταν ποτέ διαθέσιμοι, αλλά η επιθυμία για ταξίδι παρέμενε.
Μέσα σε έναν χρόνο, η κοινότητα έχει πραγματοποιήσει 14 ταξίδια σε Ευρώπη, Λατινική Αμερική και Ελλάδα. Πριν από κάθε αναχώρηση γίνονται διαδικτυακές και δια ζώσης συναντήσεις, ενώ τα ταξίδια οργανώνονται από αδειοδοτημένα πρακτορεία και ξεναγούς.
Σε αυτή τη μορφή, οι συμμετέχοντες διατηρούν την αυτονομία τους – κανείς δεν υποχρεώνεται να ακολουθήσει το πρόγραμμα – αλλά απολαμβάνουν το αίσθημα ασφάλειας και την πιθανότητα δημιουργίας νέων δεσμών.
Είναι τελικά το solo trip ένα δώρο;
Το solo travel δεν είναι για όλους. Απαιτεί αντοχή στη σιωπή, εξοικείωση με την αβεβαιότητα, διάθεση να αντιμετωπίσεις τον εαυτό σου χωρίς περισπασμούς. Όμως για όσους το επιχειρούν, συχνά μετατρέπεται σε ορόσημο.
«Κάθε άνθρωπος, και ίσως ακόμη περισσότερο κάθε γυναίκα, θα έπρεπε να δοκιμάσει έστω μία φορά ένα solo ταξίδι», λέει η Μαρία Κόφου. «Δεν είναι για όλους, αλλά το να βγεις από το comfort zone είναι αποκαλυπτικό».
Σε μια εποχή υπερσύνδεσης, όπου η μοναξιά συχνά βιώνεται ως έλλειψη, το να επιλέγεις να μείνεις μόνος σε μια ξένη πόλη μπορεί να είναι η πιο βαθιά μορφή σύνδεσης: με τον τόπο, με τους άλλους, αλλά κυρίως με εσένα. Και ίσως, τελικά, αυτό να είναι το πραγματικό νόημα του ταξιδιού.
