Δημόσια παρέμβαση με αφορμή το πρόσφατο τραγικό περιστατικό στη Χίο πραγματοποίησε η Μαρία Καρυστιανού, μέσω ανάρτησης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Στο κείμενό της επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα στη βαθιά οδύνη για την απώλεια ανθρώπινων ζωών και την κριτική προς τις κρατικές δομές, θέτοντας στο επίκεντρο το ζήτημα της προστασίας της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της ανθρώπινης ζωής.
«Πόνος βαθύς» και ευθύνη της Πολιτείας
Η κ. Καρυστιανού ξεκινά την παρέμβασή της εκφράζοντας τον «βαθύ πόνο» για τους ανθρώπους που χάθηκαν, κάνοντας παράλληλα λόγο για «επίκριση και αποδοκιμασία» προς ένα κράτος που, όπως σημειώνει, «δεν διαθέτει όσα πρέπει και δεν πράττει όσα μπορεί». Η αναφορά αυτή συνδέεται άμεσα με την ανάγκη αποτροπής «παράνομων εισβολών», αλλά και με τον «ευτελισμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας», τον οποίο θεωρεί απόρροια θεσμικών και επιχειρησιακών ελλειμμάτων.
Νόμοι, σύνορα και ανθρώπινη ζωή
Στην ανάρτησή της, η Μαρία Καρυστιανού τονίζει με σαφήνεια ότι «οι νόμοι πρέπει να τηρούνται» και υπογραμμίζει τη σημασία της διαφύλαξης των δικαιωμάτων της χώρας και της έννομης τάξης. Την ίδια στιγμή, ωστόσο, θέτει ως αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα την ανθρώπινη ζωή, επισημαίνοντας ότι η προστασία της οφείλει να αποτελεί απόλυτο καθήκον της Πολιτείας.
«Να εξαντλήσουμε όλα τα μέσα»
Κεντρικό σημείο της παρέμβασής της αποτελεί η αναφορά στην υποχρέωση του κράτους να «εξαντλήσει όλα τα μέσα διαφύλαξης» της ανθρώπινης ζωής και, ταυτόχρονα, να μπορεί να αποδείξει ότι το έπραξε. Πρόκειται για μια διατύπωση που μετατοπίζει τη συζήτηση από τη διαχείριση των γεγονότων στην έννοια της λογοδοσίας και της θεσμικής ευθύνης.
