Την καταδίκη των δύο πρώην προστατευόμενων μαρτύρων στην υπόθεση Novartis για ψευδή κατάθεση και ψευδή καταμήνυση πρότεινε η εισαγγελέας του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, αμφισβητώντας ευθέως την αξιοπιστία των καταθέσεών τους και υπογραμμίζοντας ότι δεν προέκυψε κανένα αποδεικτικό στοιχείο περί χρηματισμού πολιτικών προσώπων.
Στην αγόρευσή της, η εισαγγελέας τόνισε ότι οι δύο κατηγορούμενοι φέρουν ευθύνη για τη «δολοφονία χαρακτήρων» πολιτικών προσώπων, όχι όμως την πλήρη ευθύνη, σημειώνοντας πως «δεν προκύπτει κανένα αποδεικτικό μέσο που να αφορά σε χρηματισμό πολιτικού προσώπου και αυτό είναι αξιοπερίεργο». Όπως ανέφερε, παρά τους ισχυρισμούς για μεθοδεύσεις και πληρωμές, δεν προσκομίστηκε ούτε ένα στοιχείο που να επιβεβαιώνει όσα κατατέθηκαν. «Εάν υπήρχε τέτοια εμπιστοσύνη, γιατί δεν υπάρχει ούτε ένα αποδεικτικό στοιχείο;» διερωτήθηκε, αναφερόμενη ειδικά στην κατάθεση της Μαρίας Μαραγγέλη.
Σκιές στις καταθέσεις και στον ρόλο Φρουζή
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στον άλλοτε ισχυρό άνδρα της Novartis, Κωνσταντίνο Φρουζή, τον οποίο περιέγραψε ως «σκοτεινή προσωπικότητα», άφιλη και φιλόδοξη, επισημαίνοντας ότι «είναι αξιοπερίεργο το πώς άνοιγε εύκολα το στόμα του». Σύμφωνα με την εισαγγελέα, το κοινό στοιχείο στις καταθέσεις των δύο κατηγορουμένων ήταν ότι συγκεκριμένα πολιτικά πρόσωπα δεν μπορούσαν να του αρνηθούν συνάντηση, ενώ ο ίδιος προωθούσε τα συμφέροντα της εταιρείας, αξιοποιώντας και τη θεσμική του θέση στον ΣΦΕΕ. Την ίδια ώρα, όμως, υπογράμμισε ότι τίποτα δεν διασφαλίζει πως όσα φέρεται να έλεγε ο Φρουζής ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα, ιδίως από τη στιγμή που αποχώρησε από την εταιρεία λόγω οικονομικών ατασθαλιών.
Αναφερόμενη στον κατηγορούμενο και πρώην προστατευόμενο μάρτυρα Φιλίστορα Δεστεμπασίδη, η εισαγγελέας ήταν αιχμηρή: «Κατέθεσε ότι έκανε υπολογισμούς με το μυαλό του, ότι τόσα πήρε ο ένας, τόσα ο άλλος. Αυτό δεν είναι ομολογία ψευδούς κατάθεσης;» διερωτήθηκε, τονίζοντας ότι δεν μπορεί να στηριχθεί δίωξη χωρίς αποδεικτικά μέσα και απορρίπτοντας τον ισχυρισμό ότι οι καταθέσεις του ήταν απλώς «διηγηματικού τύπου».
Κριτική στη διαχείριση της δικογραφίας και στη δημόσια εκμετάλλευση
Η εισαγγελέας άσκησε κριτική και στον τρόπο με τον οποίο χειρίστηκαν τη δικογραφία οι τότε εισαγγελείς κατά της διαφθοράς, κάνοντας λόγο για «περίεργο» τρόπο λήψης των καταθέσεων και αφήνοντας αιχμές για πιέσεις με στόχο την ταχεία διεκπεραίωση της υπόθεσης. Ωστόσο, όπως είπε, μεγαλύτερη ευθύνη φέρουν όσοι εκμεταλλεύτηκαν τις καταθέσεις, «σαν κοράκια», για να τις μετατρέψουν σε δημόσιο θέαμα με «πηχυαίους τίτλους».
«Πώς είναι δυνατόν να είσαι μάρτυρας δημοσίου συμφέροντος και να μην είσαι προσεκτικός με αυτά που καταθέτεις;» αναρωτήθηκε, προσθέτοντας ότι στην υπόθεση αυτή «η δικαστική έρευνα ήταν πίσω και η δημοσιοποίηση στοιχείων πολύ μπροστά». Κατά την εισαγγελέα, η εξέλιξη αυτή έπληξε το κύρος και την αξιοπιστία της Δικαιοσύνης, αφήνοντας βαρύ αποτύπωμα σε μια υπόθεση που, όπως σημείωσε, εξελίχθηκε περισσότερο στο πεδίο της δημόσιας αντιπαράθεσης παρά της τεκμηριωμένης δικαστικής διερεύνησης.
