Η “ανάγνωση” της Ν.Δ σχετικά με το υπό ίδρυση “κόμμα Καρυστιανού” έχει διάφορες εκφάνσεις. Ξεκινά από μία επιτηδευμένη προσπάθεια αποστασιοποίησης, σαν να είναι κάτι που δεν την αφορά ιδιαίτερα, και φτάνει σε μία …λελογισμένη επιθετική ρητορική.
Για παράδειγμα, η εκπρόσωπος Τύπου Αλεξάνδρα Σδούκου δηλώνει στο libre ότι η Ν.Δ δεν θα επηρεαστεί, θα προκύψει όμως ζήτημα για κόμματα που επένδυσαν στην τραγωδία των Τεμπών, υπονοώντας την Ελληνική Λύση και την Πλεύση Ελευθερίας. Από την άλλη ο Παύλος Μαρινάκης ψέγει εκείνους (δηλαδή την κ. Καρυστιανού) που μετατρέπουν τον προσωπικό πόνο σε βατήρα πολιτικής ανέλιξης, ενώ Άδωνης Γεωργιάδης και Δόμνα Μιχαηλίδου ασκούν δριμεία κριτική στο πολιτικό πρόσωπο Καρυστιανού.
Η αλήθεια είναι πώς στο Μέγαρο Μαξίμου τελούν σε ετοιμότητα και αναμένουν κι άλλες δημοσκοπήσεις για να διαπιστώσουν τι επίδραση θα είχε μία τέτοια εξέλιξη σε δύο ακροατήρια κατά βάση: πρώτο, τους εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόρους της Ν.Δ που της γύρισαν την πλάτη στις ευρωεκλογές και έχουν, ως φαίνεται, εγκατασταθεί προς το παρόν στη δημοσκοπική γκρίζα ζώνη, και δεύτερο, τους δυσαρεστημένους της δεξιάς που καλοβλέπουν άλλα κόμματα αυτής της περιοχής, όπως η Ελληνική Λύση και η Φωνή Λογικής.
Διότι, με τον πήχη της αυτοδυναμίας να απέχει πολύ, το πρόβλημα του κυβερνώντος κόμματος δεν είναι μόνο να μην χάσει κι άλλους ψηφοφόρους αλλά εάν θα μπορέσει να ανακτήσει όσους έχει ήδη χάσει.
Για παράδειγμα, η μέτρηση της GPO (Parapolitikafm) έδειξε ότι ναι μεν η Ν.Δ επηρεάζεται λιγότερο από άλλα κόμματα, σε απόλυτους αριθμούς ψηφοφόρων, όμως, το πρόβλημα δεν είναι αμελητέο. Περίπου το 10% ψηφοφόρων Ν.Δ φέρεται να επιλέγει (λίγο ή πολύ) ένα τέτοιο κόμμα, κι αυτό μεταφράζεται σε 2,5 ποσοστιαίες μονάδες επί του ποσοστού των ευρωεκλογών. Με την αγωνία της αυτοδυναμίας αυτό είναι ένα σημαντικό ποσοστό.
Βεβαίως, η Νίκη κινδυνεύει να πλήρη ενσωμάτωση (το 64% όσων την ψήφισαν “βλέπουν” Καρυστιανού), η Πλεύση Ελευθερίας διατρέχει σοβαρό κίνδυνο επίσης (52%), η Ελληνική Λύση λιγότερο (36%). Αυτή η “περιοχή” των υπερδεξιών κομμάτων αποτελεί, κατά τις μετρήσεις, προνομιακό ακροατήριο ενός τέτοιου νέου κόμματος και αυτό ίσως δείχνει πώς προσλαμβάνουν οι περισσότεροι την πολιτική και ιδεολογική τοποθέτηση του.
Παρότι η Μαρία Καρυστιανού είπε τα…”καλύτερα” για τον πρώην ΣΥΡΙΖΑ αλλά “παντός καιρού” Νικόλα Φαραντούρη (σ.σ τόσα έκανε ο Κ. Αρβανίτης για να την φέρει και μία και δύο φορές στο Ευρωκοινοβούλιο, ούτε μία καλή κουβέντα δεν είχε γι αυτόν…), τα στελέχη και οι προσωπικότητες που λέγεται ότι προσεγγίζει μάλλον δείχνουν ότι η κλίση της είναι όντως προς τα δεξιά.
Δεν είναι, για παράδειγμα, μόνο η δικηγόρος κ. Γρατσία που στέκεται δίπλα της και υπήρξε πολιτεύτρια με τη Νίκη του Δημ. Νατσιού, ούτε ο -το πάλαι ποτέ- “λοχαγός” του Καραμανλισμού και πούρος χριστιανοδημοκράτης, κατά δήλωσή του, Νίκος Νικολόπουλος (που της γνώρισε και τον άλλο καραμανλικό, Νίκο Καραχάλιο), οι πληροφορίες θέλουν την “επιτροπή σοφών” που, όπως είπε η ίδια, της ετοιμάζει εκλογικό πρόγραμμα, να απαρτίζεται από αρκετά πρόσωπα με λαϊκοδεξιά σφραγίδα.
Ακούγονται, όμως, και τα ονόματα ενός πασίγνωστου δημοφιλούς τραγουδιστή που έχει απομακρυνθεί από τις νυχτερινές πίστες και ενός επίσης πολύ δημοφιλούς κωμικού του επιθεωρησιακού θεάτρου. Πιθανώς όλα αυτά να είναι κουτσομπολιό και ανακρίβειες.
Μένει να δούμε ποιά πρόσωπα θα πλαισιώσουν την κ. Καρυστιανού διότι εξ αυτού θα εξαχθούν συμπεράσματα. Χθες, πάντως, προσχώρησε στην ιδέα να συνεργαστεί με το νέο κόμμα και ο βουλευτής Κέρκυρας (που μετακινήθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ στο Κίνημα Δημοκρατίας του Στ. Κασσελάκη) Αλ. Αυλωνίτης. Ίσως να δούμε και άλλους απ΄ αυτό το κόμμα που δημοσκοπικά κινείται μεταξύ σφύρας και άκμονος.
