Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι η κυρία Μαρία Καρυστιανού θα αξιοποιήσει το μομέντουμ της τρίτης “μαύρης” επετείου από την τραγωδία των Τεμπών, στις 28 Φεβρουαρίου, και τα συλλαλητήρια που προετοιμάζονται από τον σύλλογο οικογενειών των θυμάτων και άλλους φορείς για να ανακοινώσει την ίδρυση νέου κόμματος. Εκτός απροόπτου, άλλωστε, τον Μάρτη θα ξεκινήσει η δίκη στη Λάρισα και η υπόθεση των ευθυνών θα βρίσκεται για καιρό στις προθήκες της επικαιρότητες.
Σε εκκρεμότητα παραμένει εάν η κ. Καρυστιανού θα συνεχίσει να είναι πρόεδρος του δ.σ του συλλόγου οικογενειών των θυμάτων “Τέμπη 23” μέχρι τότε, δεδομένης της αντίδρασης άλλων μελών του συλλόγου, όπως ο αντιπρόεδρος Παύλος Ασλανίδης που της έχει ζητήσει να παραιτηθεί αφ’ ης στιγμής ανακοίνωσε την ίδρυση πολιτικού φορέα.
Η Μαρία Καρυστιανού αντιμετωπίζεται πλέον απ΄ όλους ως πολιτικό πρόσωπο αφού με τη συνέντευξή της στο Kontra Channel διέβη τον Ρουβίκωνα. Και ως τέτοιο δέχεται ήδη σφοδρή κριτική και από κυβερνητικά στελέχη, όπως χαρακτηριστικά ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης (την κατηγόρησε ότι εργαλειοποιεί τον προσωπικό της πόνο για τον χαμό της κόρης της και τον μετατρέπει σε βατήρα πολιτικής ανέλιξης), ο Άδωνης Γεωργιάδης, η Δόμνα Μιχαηλίδου και άλλοι.
Το γεγονός ότι και κυβερνητικά στελέχη βάλλουν εναντίον της σημαίνει ότι η αίσθηση στο Μέγαρο Μαξίμου είναι ότι ένα τέτοιο κόμμα θα “ψαλιδίσει” ενδεχομένως και την εκλογική βάση της Ν.Δ.
Από την άλλη η εξέλιξη φαίνεται ότι δημιουργεί δεύτερες σκέψεις στο επιτελείο του Αλέξη Τσίπρα. Ενώ επρόκειτο να επισπεύσει την ίδρυση του κόμματος, όπως είχε αφήσει σαφώς να εννοηθεί στην ομιλία του στην Πάτρα για την παρουσίαση της “Ιθάκης”, λέγεται ότι θα αναμένει πρώτα να κινηθεί η κυρία Καρυστιανού.
Επισπεύδει ή πατάει “φρένο” ο Τσίπρας;
Θα φανεί και από όσα θα πει στην τρίτη κατά σειρά περιοδεία-ομιλία του, στις 17 Ιανουαρίου στη Θεσσαλονίκη. Πάντως, φαίνεται ότι τυχόν καθυστέρηση δεν είναι βέβαιο ότι τον ευνοεί, παρότι ως πρώην πρωθυπουργός (με μηχανισμό που ήδη δημιουργείται σε ολόκληρη τη χώρα και με πλειάδα βουλευτών (ΣΥΡΙΖΑ), στελεχών και προσωπικοτήτων να βρίσκονται ήδη σε αναμονή ώστε να ενταχθούν) δεν πιέζεται χρονικά.
Επίσης δεν είναι ακόμα αρκετά σαφές τι είδους θα είναι ιδεολογικά και πολιτικά το κόμμα Καρυστιανού.
Εφόσον επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες ότι ήδη “αλιεύει” στελέχη ακόμα και από τον χώρο της υπερδεξιάς και θα εμφορείται από αντιλήψεις που θα παραπέμπουν περισσότερα στα δεξιά του πολιτικού φάσματος απ΄ ότι στα αριστερά, τα πράγματα μπορεί να μην εξελιχθούν ακριβώς όπως φαινονται τώρα. Υπό την έννοια ότι η υψηλή δημοφιλία της κυρίας Καρυστιανού και η διεισδυτικότητά της εγκάρσια σε όλα τα εκλογικά ακροατήρια (με έμφαση στις νεότερες ηλικίες) είναι πιθανό να επηρεάσει όλα τα κόμματα, από τα δεξιά της Ν.Δ μέχρι και το ΚΚΕ.
Προς το παρόν οι εκτιμήσεις γίνονται στη βάση της “δυνητικής ψήφους” των κομμάτων Τσίπρα και Καρυστιανού και της πρόθεσης ψήφου των άλλων κομμάτων και απ΄ αυτές τις πραγματικές ή υποθετικές δεξαμενές μπορεί να προκύψουν αρκετά διαφορετικά σενάρια.
Χαοτικό τοπίο
Με δεδομένο ότι η Ν.Δ είναι σταθερά πρώτο κόμμα στις μετρήσεις και με μεγάλη διαφορά από το (σήμερα δεύτερο) ΠΑΣΟΚ, είναι πιθανό να αρχίσει να αποτυπώνεται δημοσκοπικά το εξής: στην πρώτη θέση να διατηρείται η Ν.Δ, με μικρότερη ή μεγαλύτερη δυναμική (αλλά, πάντως, πολύ ή σχετικά μακριά από το ποσοστό αυτοδυναμίας) και να ακολουθεί μία ομάδα κομμάτων με σχετικά μικρή διαφορά μεταξύ τους. Ήτοι, ΠΑΣΟΚ, κόμμα Τσίπρα, κόμμα Καρυστιανού, Ελληνική Λύση (ας μην υποτιμάται η δυναμική δεύτερου κόμματος που καταγράφει στη Βόρεια Ελλάδα) και Πλεύση Ελευθερίας.
Εδώ υπεισέρχεται η παράμετρος, ποιά κόμματα θα επηρεαστούν περισσότερο από το κόμμα Καρυστιανού και εάν αυτό θα αναδεικνύεται σταδιακά ως δεύτερο κόμμα πίσω από τη Ν.Δ (η δημοφιλία της, στην τελευταία μέτρηση της εταιρείας Palmos για τον “Ελεύθερο Τύπου”, εμφανίζεται μεγαλύτερη από του πρωθυπουργού!), ή θα είναι το ΠΑΣΟΚ ή το κόμμα Τσίπρα στη δεύτερη θέση.
Θεωρητικά, αυτός ο (νέος) κατακερματισμός ίσως ευνοήσει τη Ν.Δ, εφόσον συνεχίσει να διατηρεί ικανή απόσταση από το όποιο δεύτερο κόμμα στις μετρήσεις και επιπλέον εάν λειτουργήσει δυναμικά το δίλημμα περί σταθερότητας-ακυβερνησίας. Είναι αλήθεια, πάντως, ότι αυτό το δημοσκοπικό-πολιτικό μωσαϊκό θα ενισχύσει την άποψη ότι είναι πολύ δύσκολο να προκύψει κυβέρνηση συνεργασίας μετά τις πρώτες, ακόμα και μετά τις δεύτερες κάλπες.
Τούτων δοθέντων, τρία κόμματα θα παλέψουν για τη δεύτερη θέση στις εκλογές: το ΠΑΣΟΚ, ως αξιωματική αντιπολίτευση, το κόμμα Τσίπρα και το “θολών” ιδεολογικών προδιαγραφών κόμμα Καρυστιανού. Εφόσον όμως η Ν.Δ δεν κατορθώσει να πιάσει το 30% στην πρώτη εκλογική αναμέτρηση, τότε ο κατακερματισμός θα επεκταθεί πέραν των ορίων της σημερινής αντιπολίτευσης και θα αφορά ολόκληρο το πολιτικό σύστημα, με κόμματα που θα απέχουν το ένα από το άλλο μερικές ποσοστιαίες μονάδες.
Θα δημιουργηθεί, δηλαδή, ένα χαοτικό τοπίο, ενδεικτικό της ρευστότητας που ήδη φαίνεται, και με μεγάλες δυσκολίες ως προς την εξεύρεση λύσης συγκρότησης κυβέρνησης συνεργασίας.
