Ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίστηκε στο Νταβός με μια μεγάλη μελανιά στο αριστερό του χέρι, την οποία δεν κατάφερε να κρύψει ούτε η προσεκτική σκηνοθεσία των στιγμών.
Η μελανιά έγινε αντιληπτή από δημοσιογράφους και φωτορεπόρτερ κατά τη διάρκεια της υπογραφής του καταστατικού του «Συμβουλίου Ειρήνης», σε μια στιγμή που η προσοχή του πλανητικού Τύπου ήταν στραμμένη στη σύνοδο και στα μηνύματα που θα έστελνε ο Αμερικανός πρόεδρος.
Η εμφάνιση της μελανιάς, σε μια εποχή που κάθε λεπτομέρεια γύρω από την υγεία του Τραμπ αποκτά πολιτική βαρύτητα, δεν πέρασε απαρατήρητη. Και αυτό δεν αφορά μόνο την εικόνα ενός 78χρονου προέδρου, αλλά και την αίσθηση ότι η προσωπική υγεία του Τραμπ έχει ήδη μετατραπεί σε δημόσιο θέμα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την εικόνα του και την πολιτική του αξιοπιστία.
Η εξήγηση του Τραμπ και η αφήγηση της ασπιρίνης
Η απάντηση του Τραμπ στους δημοσιογράφους μέσα στο Air Force One ήταν άμεση και χαρακτηριστική του τρόπου με τον οποίο διαχειρίζεται κάθε ενδεχόμενο πρόβλημα: όχι ως θέμα ανησυχίας, αλλά ως μια «μικρή ιστορία» που δείχνει ότι είναι δυνατός, ενεργός και, κυρίως, σε θέση να ελέγχει την κατάσταση. Όπως είπε, χτύπησε το χέρι του στο τραπέζι και έβαλε κρέμα. Στη συνέχεια, με τη συνήθη ρητορική του, μπλέκει την περιγραφή του συμβάντος με τη δική του πρακτική χρήσης ασπιρίνης: υποστηρίζει ότι παίρνει τη μεγαλύτερη ημερήσια δόση, γιατί θέλει «ωραίο, λεπτό αίμα να ρέει στην καρδιά του».
Η αφήγηση αυτή, πέρα από το ότι επιχειρεί να καθησυχάσει, αφήνει να εννοηθεί κάτι πιο βαθύ: ότι ο ίδιος θεωρεί πως η προσωπική του διαχείριση της υγείας είναι υπεράνω των ιατρικών συστάσεων. Αυτό δεν είναι απλώς θέμα υγείας, αλλά και πολιτικής ταυτότητας. Στο πλαίσιο του πολιτικού του προφίλ, ο Τραμπ παρουσιάζει τον εαυτό του ως κάποιον που δεν υποτάσσεται σε «ειδικούς» και «θεσμούς», αλλά κάνει αυτό που θεωρεί ότι λειτουργεί.
Η θέση του Λευκού Οίκου και η σημασία της επίσημης εκδοχής
Η εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου, Κάρολαϊν Λέβιτ, επιβεβαίωσε ότι ο πρόεδρος χτύπησε το χέρι του στη γωνία του τραπεζιού κατά τη διάρκεια των υπογραφών. Η ανακοίνωση αυτή, παρά τη φαινομενική απλότητα, έχει σημασία: σε κάθε περίπτωση που αφορά την υγεία του προέδρου, η επίσημη εκδοχή είναι ένα εργαλείο πολιτικής διαχείρισης. Το γεγονός ότι δεν υπήρξε προσπάθεια να υποβαθμιστεί ή να αποκρυφτεί το περιστατικό δείχνει ότι το επιτελείο του Λευκού Οίκου έχει επιλέξει να διαχειρίζεται τέτοιες στιγμές με άμεση και ξεκάθαρη αναφορά.
Ωστόσο, η δημόσια εικόνα δεν ελέγχεται μόνο από τις ανακοινώσεις. Ούτε από τις φράσεις που διατυπώνει ο ίδιος. Το γεγονός ότι η μελανιά ήταν τόσο εμφανής, σε ένα περιβάλλον υψηλής δημοσιότητας, σημαίνει ότι το ζήτημα δεν μπορεί να «σβηστεί» εύκολα. Και αυτό δημιουργεί έναν δεύτερο, πιο ουσιαστικό, προβληματισμό: πόσο «εύθραυστη» είναι η εικόνα ενός ηγέτη όταν κάθε φυσική αδυναμία γίνεται πολιτικό θέμα.
Οι γιατροί του Reuters και το ιατρικό πλαίσιο της μελανιάς
Στο Reuters, τέσσερις γιατροί, δύο χειρουργοί και δύο παθολόγοι, επιβεβαίωσαν ότι είναι πιθανό η ασπιρίνη να συνέβαλε στη δημιουργία της μελανιάς ακόμη και από ένα μικρό χτύπημα. Αυτό είναι μια ιατρική διαπίστωση που, όμως, στο δημόσιο πλαίσιο μετατρέπεται σε πολιτική ένδειξη. Η ασπιρίνη, σε υψηλές δόσεις, είναι γνωστό ότι αυξάνει την πιθανότητα αιμορραγίας και μώλωπων. Το ότι ο ίδιος ο Τραμπ παραδέχεται ότι παίρνει μεγαλύτερη δόση από ό,τι του συστήνουν οι γιατροί του, είναι η πιο σημαντική πληροφορία της υπόθεσης.
Για τους επικριτές του, αυτό αποτελεί ένδειξη αλαζονείας και ρίσκου. Για τους υποστηρικτές του, είναι ένα ακόμα στοιχείο της «αντι-ελίτ» ταυτότητας του Τραμπ: ο ίδιος αποφασίζει, ο ίδιος επιλέγει, ο ίδιος προχωρά. Και σε αυτό το σημείο βρίσκεται η καρδιά της πολιτικής σύγκρουσης: ο Τραμπ δεν είναι ένας πολιτικός που θέλει να πείσει ότι είναι «φυσιολογικός» ή «κανονικός». Θέλει να πείσει ότι είναι ανίκητος.
