Η OpenAI επιχειρεί μια δομική μετατόπιση του ρόλου της στην παγκόσμια σκηνή, μετατρέποντας την τεχνητή νοημοσύνη από ένα εργαλείο παραγωγικότητας σε έναν κεντρικό πυλώνα κρατικής λειτουργίας.
Η στρατηγική διείσδυση στους δημόσιους θεσμούς
Μέσω της πρωτοβουλίας «OpenAI for Countries», ο τεχνολογικός κολοσσός επιδιώκει να ενσωματώσει τα προϊόντα του στον στρατηγικό σχεδιασμό των εθνών, προτρέποντας τις κυβερνήσεις να επενδύσουν μαζικά σε υποδομές δεδομένων. Η παρουσίαση του σχεδίου στο Νταβός, από τον πρώην υπουργό Οικονομικών της Βρετανίας Τζορτζ Όσμπορν, σηματοδοτεί τη σύγκλιση της Silicon Valley με την παραδοσιακή πολιτική εξουσία, δημιουργώντας νέα δεδομένα για το πώς θα διοικούνται οι κοινωνίες στο άμεσο μέλλον.
Η πρωτοβουλία στοχεύει στην εφαρμογή της τεχνητής νοημοσύνης σε κρίσιμους τομείς όπως η δημόσια υγεία, η εκπαίδευση και η διαχείριση φυσικών καταστροφών. Η περίπτωση της Εσθονίας, η οποία ενσωματώνει το ChatGPT Edu στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, αποτελεί το πρώτο βήμα προς μια νέα εκπαιδευτική πραγματικότητα όπου η μάθηση διαμεσολαβείται από ιδιωτικούς αλγορίθμους. Ταυτόχρονα, η συνεργασία με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και τη Νορβηγία για την κατασκευή data centers αναδεικνύει την προσπάθεια της εταιρείας να καταστεί ο κύριος πάροχος των υποδομών πάνω στις οποίες θα στηριχθεί η ψηφιακή οικονομία των κρατών αυτών.
OpenAI: Τώρα το ChatGPT και μέσω τηλεφώνου
Η ανάδυση μιας νέας ψηφιακής εξάρτησης
Παρά τη ρητορική περί γεφύρωσης του ψηφιακού χάσματος, η κίνηση αυτή εγείρει σοβαρά ερωτήματα σχετικά με την εθνική κυριαρχία και τη δημοκρατική λογοδοσία. Η ανάθεση κρίσιμων λειτουργιών, όπως η πρόβλεψη υδάτινων καταστροφών στη Νότια Κορέα, σε μια εταιρεία με αποτίμηση που προσεγγίζει το ένα τρισεκατομμύριο δολάρια, ενδέχεται να δημιουργήσει μια σχέση βαθιάς εξάρτησης των κρατών από έναν μονοπωλιακό πάροχο. Η κριτική που διατυπώνεται από διεθνείς αναλυτές εστιάζει στον κίνδυνο να καταστούν οι δημόσιες υπηρεσίες έρμαια των εταιρικών προτεραιοτήτων, καθώς η τεχνογνωσία και τα δεδομένα συγκεντρώνονται σε ελάχιστα ιδιωτικά χέρια, μακριά από τον έλεγχο των πολιτών.
Η γεωπολιτική της τεχνητής νοημοσύνης και το μέλλον
Η OpenAI δεν λειτουργεί πλέον ως μια απλή εταιρεία λογισμικού, αλλά ως ένας γεωπολιτικός δρώντας που διαμορφώνει τις διεθνείς ισορροπίες. Η επιδίωξη συνεργασιών με κρατικές αρχές για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής προσφέρει στην εταιρεία πρόσβαση σε τεράστιους όγκους δημόσιων δεδομένων, ενισχύοντας τη θέση της στην παγκόσμια αγορά. Σε έναν κόσμο που αντιμετωπίζει σύνθετες κρίσεις, η προσφορά τεχνολογικών «λύσεων» από κολοσσούς όπως η OpenAI φαίνεται ελκυστική, ωστόσο η απουσία ενός ισχυρού ρυθμιστικού πλαισίου αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας νέας μορφής τεχνολογικής αποικιοκρατίας, όπου τα κράτη θα είναι υποχρεωμένα να ακολουθούν τις προδιαγραφές που ορίζει ο αλγοριθμικός σχεδιασμός.
