Με μια σαφώς συμβιβαστική αλλά πολιτικά φορτισμένη απόφαση ολοκληρώθηκαν οι εργασίες του Συνεδρίου της Νέας Αριστεράς, αποτρέποντας τελικά το ενδεχόμενο εσωτερικής ρήξης που φαινόταν ορατό από την πρώτη κιόλας ημέρα. Η πολιτική πρόταση που εγκρίθηκε διαμόρφωσε έναν κοινό τόπο ανάμεσα στις διαφορετικές τάσεις του κόμματος, επιχειρώντας να ισορροπήσει ανάμεσα στην ανάγκη ενότητας και στη διατήρηση ενός διακριτού ριζοσπαστικού στίγματος.
Παρουσιάζοντας το σχέδιο πολιτικής απόφασης, ο γραμματέας της Νέας Αριστεράς Γαβριήλ Σακελλαρίδης περιέγραψε ένα πολιτικό σκηνικό στο οποίο η Νέα Δημοκρατία παραμένει κυρίαρχη, χωρίς ωστόσο να έχει κατακτήσει την ιδιότητα της πλήρους ηγεμονίας. Η ανάλυση της απόφασης εντοπίζει ως βασικό κίνδυνο την ανασύνθεση του πολιτικού συστήματος με όρους περαιτέρω δεξιάς μετατόπισης και ενίσχυσης της Ακροδεξιάς, εξέλιξη που, όπως σημειώνεται, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με διαχειριστικές ή μετριοπαθείς λύσεις.
Ο στόχος ενός νέου πολιτικού πόλου
Στον πυρήνα της απόφασης βρίσκεται η επιδίωξη συγκρότησης ενός πολιτικού πόλου που θα αντιπαρατεθεί συνολικά με τη Δεξιά «με όρους στρατηγικής σύγκρουσης». Η Νέα Αριστερά προσδιορίζει ως αναγκαία προϋπόθεση αυτής της σύγκρουσης την ευθεία αντιπαράθεση με τον νεοφιλελευθερισμό, τον περιορισμό των δημοκρατικών δικαιωμάτων και τη στροφή προς την πολεμική οικονομία, τοποθετήσεις που επιχειρούν να επαναφέρουν στο προσκήνιο έναν λόγο συστημικής αμφισβήτησης.
Ποιους αφορά το προτεινόμενο μέτωπο
Το προτεινόμενο μέτωπο, σύμφωνα με την πολιτική απόφαση, απευθύνεται σε ένα ευρύ φάσμα δυνάμεων: την Αριστερά, την πολιτική οικολογία, τις δυνάμεις της αριστερής σοσιαλδημοκρατίας, τα κοινωνικά κινήματα αλλά και τον κόσμο της αποχής. Ο δηλωμένος στόχος είναι η αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών και, τελικά, η ανατροπή της κυβέρνησης και της εφαρμοζόμενης δεξιάς πολιτικής, χωρίς όμως να υιοθετούνται λογικές απλής εκλογικής συγκόλλησης.
Απόρριψη κεντρώων λύσεων και προσωποκεντρικών στρατηγικών
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην απόσταση από κεντρώες ή κεντροαριστερές συνταγές. Το κείμενο διευκρινίζει ότι το μέτωπο που προτείνεται δεν συνεπάγεται ούτε τη «ρευστοποίηση» της Αριστεράς ούτε τη μετατροπή της σε μια αφηρημένη δημοκρατική παράταξη. Παράλληλα, ασκείται σαφής κριτική σε προσωποπαγή κόμματα και προσωποκεντρικές στρατηγικές, οι οποίες χαρακτηρίζονται αποτυχημένες και αποπροσανατολιστικές για τον κόσμο της Αριστεράς και της εργασίας.
Οι όροι της ενωτικής προσπάθειας
Η πολιτική απόφαση θέτει συγκεκριμένες προϋποθέσεις για κάθε ενωτική πρωτοβουλία. Πρώτον, την ύπαρξη προγράμματος με καθαρές ριζοσπαστικές προτάσεις, απορρίπτοντας ρητά τη «λογική του μέσου όρου». Δεύτερον, τη λειτουργία στη βάση δημοκρατικών και συλλογικών διαδικασιών, με σεβασμό στην αυτονομία των επιμέρους πολιτικών χώρων. Τρίτον, την αποφυγή λογικών «μοναδικής αλήθειας», ανακύκλωσης συγκρούσεων του παρελθόντος και αυτοδικαίωσης, που θεωρούνται ανασταλτικοί παράγοντες για οποιαδήποτε ουσιαστική σύγκλιση.
Ο ρόλος της ριζοσπαστικής Αριστεράς και η αυτονομία του κόμματος
Κομβικό σημείο της απόφασης αποτελεί η επισήμανση του κρίσιμου ρόλου της ριζοσπαστικής Αριστεράς στη συγκρότηση και την κατεύθυνση ενός τέτοιου μετώπου. Την ίδια στιγμή, η Νέα Αριστερά ξεκαθαρίζει ότι οφείλει παράλληλα να δώσει τη μάχη για την ανασυγκρότηση της ριζοσπαστικής, ανανεωτικής Αριστεράς και της Οικολογίας, επιδιώκοντας την υπέρβαση της βαθιάς κρίσης που τις ταλανίζει.
Ευρεία έγκριση, υπαρκτές επιφυλάξεις
Η πολιτική απόφαση εγκρίθηκε με ευρεία πλειοψηφία, καταγράφοντας ωστόσο 15 λευκά και 20 αρνητικές ψήφους, ενδείξεις ότι οι επιφυλάξεις δεν έχουν εξαλειφθεί πλήρως. Παρ’ όλα αυτά, το μήνυμα του Συνεδρίου είναι σαφές: με ισχυρή και αυτοδύναμη κομματική παρουσία, η Νέα Αριστερά δηλώνει έτοιμη να αναλάβει πρωτοβουλίες για τη διαμόρφωση ενός μετώπου που θα επιχειρήσει να δώσει νέα έμπνευση και συλλογική απάντηση στη σημερινή πολιτική και κοινωνική δυστοκία.
