Η Μαρία Καρυστιανού μιλάει ολοένα και περισσότερο το τελευταίο διάστημα και καθιστά σαφές ότι όντως πρόκειται να ιδρυθεί νέο κόμμα. Αφήνει μόνο ανοικτό το εάν θα ηγηθεί η ίδια ή εάν η ηγεσία θα προκύψει από “διαδικασίες”- όπως λέει. Σε κάθε περίπτωση θα είναι ένα “κόμμα Καρυστιανού”, κανείς άλλος δεν θα μπορούσε να αξιοποιήσει την δική της δημοφιλία που καταγράφεται με υψηλά ποσοστά στις δημοσκοπήσεις.
Επίσης, η πρόεδρος του συλλόγου οικογενειών θυμάτων της τραγωδίας των Τεμπών τονίζει πώς σε αυτό το νέο κόμμα θα συμμετάσχουν μόνο πρόσωπα “καθαρά” και “ακέραια”. Ο συνειρμός που δημιουργεί είναι σαφής: στο (υπόλοιπο) πολιτικό σύστημα δεν υπάρχουν καθαρά και ακέραια πρόσωπα και μόνο αυτό το νέο σχήμα μπορεί να δράσει ως ένα κόμμα- Ντι Πιέτρο.
Είναι ακριβές πώς στις μετρήσεις το ζήτημα της διαφθοράς ανεβαίνει τα σκαλιά εδώ και καιρό, η σχετική αίσθηση κυριεύει σημαντική μερίδα της κοινής γνώμης και το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ ήρθε να ενισχύσει το κλίμα απογοήτευσης και θυμού των πολιτών.
Είναι όμως, άραγε, για την κ. Καρυστιανού ολόκληρο το πολιτικό σύστημα διαβρωμένο και διεφθαρμένο; Ακόμα και κόμματα της αντιπολίτευσης που τόσο της στάθηκαν στον δίκαιο αγώνα της να μην συγκαλυφθούν οι ευθύνες στην τραγωδία των Τεμπών; Τι είναι αυτό που την οδηγεί στην πεποίθηση πώς κανείς άλλος δεν μπορεί να υπηρετήσει τον στόχο της κάθαρσης (και ως εκ τούτου και η ίδια να ενταχθεί σε αυτή την προσπάθεια);
Η προσέγγιση οδηγεί εκ των πραγμάτων στην ισοπεδωτική αντίληψη “όλοι ίδιοι είναι”, κάτι ιδιαιτέρως επικίνδυνο για το πολίτευμα και την ίδια την κοινωνική συνοχή. Ακόμα και οι συμπαραστάτες της εντός Βουλής στον αγώνα για την απόδοση δικαιοσύνης σχετικά με την τραγωδία κατατάσσονται, όπως προκύπτει από τις αναφορές της, στην χορεία του διεφθαρμένου πολιτικού μας σύμπαντος; Τόσα κόμματα διαμαρτυρίας, τόσοι “αντισυστημικοί” πολιτικοί, δεν μπορούν να υπηρετήσουν τον σκοπό που το νέο κόμμα με την δική της σφραγίδα μόνο μπορεί;
Κι ας πούμε πώς το νέο κόμμα καταγράφει αξιοσημείωτο ποσοστό στις εκλογές και καταλαμβάνει ικανό αριθμό εδρών στην επόμενη Βουλή. Ποιό θα είναι το πρόγραμμα θέσεων του πλην της διερεύνησης μέχρι τέλους της τραγωδίας των Τεμπών, πώς ακριβώς θα παλέψει για την καταπολέμηση της διαφθοράς με την μοναδικότητα που αποκλείει κάθε σύγκλιση ή συνεργασία με άλλα κόμματα; Και ποιές θέσεις έχει για όλα τα άλλα θέματα που απασχολούν τη χώρα και την κοινωνία- σε τι διαφέρει ως προς αυτά από τα άλλα κόμματα;
Διαλανθάνει ίσως της προσοχής όσων επιθυμούν να συμμετάσχουν σε αυτό το νέο εγχείρημα ότι ένας κατακερματισμός πάνω στον υπάρχοντα κατακερματισμό στην σημερινή αντιπολίτευση ενισχύει εκ του πλαγίου το δίλημμα περί σταθερότητας και εν τέλει το κόμμα που θα εξέλθει πρώτο από τις εκλογές; Μάλλον όχι. Πιό σαφές δεν γίνεται εάν κάποιος δει, μάλιστα, τις δημοσκοπήσεις και εάν λάβει υπόψιν του ότι στον πολιτικό χάρτη θα τοποθετηθεί οσονούπω και το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα. Αλλά και εάν ευοδωθούν (δύσκολο αλλά όχι απίθανο) οι προσπάθειες για συνεργασία των πολιτικών δυνάμεων της κεντροαριστεράς.
Διότι, τελικά, για να σηκώσεις τη σημαία κατά της διαφθοράς καλό θα ήταν πρώτα να επιχειρηματολογήσεις για ποιούς λόγους είναι διεφθαρμένοι οι άλλοι, και ποιά πρόσωπα σε ολόκληρο το πολιτικό φάσμα είναι βουτηγμένοι στον βάλτο και δεν μπορούν να κάνουν το παραμικρό απ΄ όσα μπορείς να κάνεις εσύ.
Και μία ερώτηση: μπορεί ένα (οποιοδήποτε) πολιτικό κόμμα να κινητοποιήσει 1.000.000 πολίτες σε ταυτόχρονα συλλαλητήρια σε ολόκληρη τη χώρα με το αίτημα για απόδοση δικαιοσύνης για τα Τέμπη; Αβίαστα και κατηγορηματικά αρνητική η απάντηση. Διότι, αυτός ο κίνδυνος δεν πρέπει να υποτιμηθεί, αφ ης στιγμής το κίνημα των Τεμπών μετατραπεί σε κόμμα και δη όχι από το σύνολο αλλά από μία μειοψηφία των συγγενών των θυμάτων. Όσο δημοφιλείς κι αν είναι αυτοί που θα εκκινήσουν…
Υ.Γ Η Μαρία Καρυστιανού δήλωσε επίσης ότι της έχουν προσφέρει χρήματα και αξιώματα για να σιωπήσει, ακόμα ότι έχουν απειλήσει την ίδια και το παιδί της. Η κατηγορία είναι πολύ βαριά για να μην στοιχειοθετείται και να μην κατανομάζονται οι υπεύθυνοι.
