Με σκληρή γλώσσα απαντά η Μαρία Καρυστιανού στη δημόσια συζήτηση που προκλήθηκε μετά τη συνέντευξή της και ειδικά στον τρόπο με τον οποίο, όπως υποστηρίζει, τα Μέσα Ενημέρωσης επέλεξαν να αναδείξουν αποκλειστικά το ζήτημα των αμβλώσεων.
Στην εκτενή τοποθέτησή της καταγγέλλει ότι η πλειονότητα των ΜΜΕ αγνόησε πλήρως τα θεσμικά ζητήματα που έθεσε και εστίασε μονοθεματικά σε μια άκαιρη ερώτηση, αφήνοντας στο περιθώριο κρίσιμα κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα, όπως τα κυβερνητικά σκάνδαλα, τη θεσμική εκτροπή, την ακρίβεια, τη φτωχοποίηση, αλλά και την κατάσταση σε υγεία και παιδεία.
Κατηγορίες για σκόπιμη διαστρέβλωση και πολιτική στοχοποίηση
Η Μαρία Καρυστιανού κάνει λόγο για συνειδητή διαστρέβλωση των λεγομένων της από κύκλους που, όπως αναφέρει, βρίσκονται σε διατεταγμένη υπηρεσία αποδόμησής της. Υποστηρίζει ότι η κριτική που δέχεται δεν σχετίζεται ουσιαστικά με το περιεχόμενο της θέσης της, αλλά εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια πολιτικής και προσωπικής απαξίωσης, με στόχο να ανακοπεί η δυναμική ενός κοινωνικού κινήματος που, κατά την ίδια, βρίσκεται σε φάση ωρίμανσης και διεκδικεί να επαναφέρει την κοινωνία στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου.
Τα ανθρώπινα δικαιώματα εκτός διαπραγμάτευσης
Στην τοποθέτησή της τονίζει με έμφαση ότι κανένα ανθρώπινο δικαίωμα δεν μπορεί να τίθεται σε διαβούλευση ή να χρησιμοποιείται ως πεδίο πολιτικών παιχνιδιών. Υπενθυμίζει ότι το ζήτημα των αμβλώσεων αποτελεί ένα σύνθετο ιατρικό και νομικό θέμα, για το οποίο το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο έχει ήδη προβλέψει, και κατηγορεί όσους την επικρίνουν ότι δεν ενδιαφέρονται πραγματικά ούτε για τη θέση της γυναίκας, ούτε για τη μητρότητα, ούτε για το δημογραφικό πρόβλημα και τα δικαιώματα των παιδιών.
Η ουσία του διαλόγου κατά την Καρυστιανού
Η ίδια διευκρινίζει ότι η αναφορά της στην ανάγκη δημόσιου διαλόγου δεν αφορά περιορισμούς δικαιωμάτων, αλλά τα βαθύτερα κοινωνικά αίτια που οδηγούν πολλές γυναίκες στην άμβλωση. Μεταξύ αυτών αναφέρει την ελλιπή ενημέρωση, την απουσία συστηματικής σεξουαλικής αγωγής, την περιορισμένη πρόσβαση σε σύγχρονες μεθόδους αντισύλληψης και τα σοβαρά κενά στην κοινωνική πρόνοια.
Πρόταση για κοινωνικό κράτος και στήριξη της γυναίκας
Στο επίκεντρο της πρότασής της θέτει τη δημιουργία ολοκληρωμένων δομών κοινωνικής πρόνοιας για εγκύους και νέες μητέρες, τη δωρεάν πρόσβαση σε υπηρεσίες οικογενειακού προγραμματισμού, τη στήριξη της μονογονεϊκής οικογένειας και πολιτικές που επιτρέπουν στις γυναίκες να μην έρχονται αντιμέτωπες με το δίλημμα ανάμεσα στην κύηση και την εργασία ή τις σπουδές. Όπως υπογραμμίζει, η δημογραφική κρίση δεν αντιμετωπίζεται με περιορισμούς δικαιωμάτων, αλλά με ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος που παρέχει πραγματικές επιλογές και ουσιαστική στήριξη.
Ένα κάλεσμα χωρίς διχασμούς
Η Μαρία Καρυστιανού κλείνει την τοποθέτησή της με έκκληση για έναν διάλογο που θα βασίζεται στη δημόσια υγεία, την κοινωνική αλληλεγγύη και τον σεβασμό των θεσμών. Τονίζει ότι η ελευθερία της γυναίκας αποκτά πραγματικό περιεχόμενο μόνο όταν συνοδεύεται από οικονομική ασφάλεια, πρόσβαση στην υγεία και προστασία της μητρότητας, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι το μέλλον της χώρας δεν μπορεί να οικοδομηθεί πάνω σε διχασμούς, αλλά στην πρόληψη, την ενημέρωση και τη συλλογική ευθύνη.
Ολόκληρη η ανάρτηση:
Ανέμενα στωικά χθες μέχρι το βράδυ, παρακολουθώντας την πλήρη «απογύμνωση» των Μέσων Ενημέρωσης.
Δυστυχώς η πλειοψηφία των Μέσων Ενημέρωσης (με ελάχιστες εξαιρέσεις που οφείλω να αναγνωρίσω) ΑΠΟΣΙΩΠΗΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ που ανέδειξε η χθεσινή συνέντευξή μου στους κ.κ. Στραβελάκη και Καραμήτρου, και εστίασε ΜΟΝΟΘΕΜΑΤΙΚΑ στην άκαιρη ερώτηση περί αμβλώσεων, που οι ερωτώντες δημοσιογράφοι έκριναν πιο σημαντική στις προτεραιότητές τους από τα προβλήματα που ταλανίζουν τη χώρα μας, δηλαδή τα τεράστια σκάνδαλα της κυβέρνησης Μητσοτάκη, η συνεχής θεσμική εκτροπή, η εξόντωση των αγροτών, η ακρίβεια και η φτωχοποίηση των πολιτών, η κατάρρευση της υγείας και της παιδείας, και τόσα άλλα σημαντικά θέματα που βιώνουμε.
Η χθεσινή απάντησή μου στο θέμα των αμβλώσεων διαστρεβλώθηκε ΣΚΟΠΙΜΩΣ από όσους βρίσκονται σε διατεταγμένη υπηρεσία αποδόμησης μου και συμπράττουν αδίστακτα στο πολιτικό συμβόλαιο δολοφονίας χαρακτήρα μου.
Κανένα ανθρώπινο δικαίωμα ΔΕΝ τίθεται σε διαβούλευση, ΔΕΝ αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης, αλλά ΟΥΤΕ και πεδίο πολιτικών παιχνιδιών, όπως κάποιοι επιχειρούν να παρουσιάσουν.
Όσοι βάλλουν εναντίον μου με αφορμή ένα πολυδιάστατο ιατρικό και νομικό θέμα για το οποίο ο νομοθέτης έχει ήδη προβλέψει,
δεν νοιάζονται ούτε για τη θέση της γυναίκας σήμερα, ούτε για τα προβλήματα της, ούτε για τη στήριξη της μητρότητας, ούτε για την υπογεννητικότητα, ούτε για το δημογραφικό πρόβλημα, ούτε για τα δικαιώματα των παιδιών, ούτε για την οικογένεια και την επιβίωσή της!
Ούτε έχουν σκεφθεί γιατί οδηγείται μια γυναίκα ή ένα ζευγάρι στην άμβλωση, πόσο μάλλον για τη βιοηθική.
Το βασικό για αυτούς ήταν και είναι να ανακοπεί με κάθε τρόπο και μέσο, η εντατική «κυοφορία» ενός μεγάλου κινήματος, που μπορεί να αλλάξει τη συζήτηση και να θέσει τη κοινωνία και πάλι στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου και της λήψης αποφάσεων.
Η ανάγκη δημόσιου διαλόγου, στην οποία αναφέρθηκα, αφορά τα πραγματικά κοινωνικά αίτια που οδηγούν χιλιάδες γυναίκες σε αυτή την εξαιρετικά δύσκολη απόφαση: την ελλιπή ενημέρωση των νέων, την απουσία συστηματικής σεξουαλικής αγωγής, την περιορισμένη πρόσβαση σε σύγχρονες μεθόδους αντισύλληψης και, κυρίως τα κενά της κοινωνικής πρόνοιας.
Για τον λόγο αυτό, ο ουσιαστικός διάλογος πρέπει να στραφεί: στη δημιουργία ολοκληρωμένων δομών κοινωνικής πρόνοιας για εγκύους και νέες μητέρες, στη δωρεάν πρόσβαση σε υπηρεσίες οικογενειακού προγραμματισμού και αντισύλληψης, στη στήριξη της μονογονεϊκής οικογένειας, σε επιδόματα και υπηρεσίες που επιτρέπουν σε μια γυναίκα να μη διχάζεται ανάμεσα στην κύηση και την εργασία ή τις σπουδές της.
Η δημογραφική και υπαρξιακή κρίση που αντιμετωπίζει η χώρα, δεν μπορεί να απαντηθεί με περιορισμούς δικαιωμάτων, αλλά με ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος που προσφέρει πραγματικές επιλογές και αληθινή στήριξη στον πολίτη.
Η ελευθερία της γυναίκας γίνεται ουσιαστική μόνο όταν συνοδεύεται από οικονομική ασφάλεια, πρόσβαση στην υγεία, αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και προστασία της μητρότητας.
Αυτή είναι η διαβούλευση που οφείλουμε να ανοίξουμε: μια συζήτηση για όρους δημόσιας υγείας, κοινωνικής πρόνοιας και σεβασμού των θεσμών, ώστε καμία γυναίκα να μη φτάνει σε αδιέξοδο από φόβο, άγνοια ή εγκατάλειψη.
Με αίσθημα ευθύνης απέναντι στις γυναίκες, στα παιδιά και στο μέλλον της χώρας, πιστεύω σε μια κοινωνία που θα τις στηρίζει μέσα από την πρόληψη, την ενημέρωση και την αλληλεγγύη, και όχι βέβαια μέσα από διχασμούς.
Σας ευχαριστώ.
