Αν κάποιος περίμενε μια ήρεμη απογευματινή συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας του ΠΑΣΟΚ, μάλλον μπέρδεψε το κόμμα με κάποιο άλλο. Γιατί αυτό που εκτυλίχθηκε, σύμφωνα με όσους γνωρίζουν, θύμιζε περισσότερο σκηνή εσωκομματικής αναμέτρησης παρά οργανωμένη πολιτική συζήτηση. Με φωνές, υπονοούμενα, ευθείες βολές και την αίσθηση ότι όλοι μιλούν για «αλλαγή», αλλά ο καθένας εννοεί κάτι διαφορετικό.
Η αρχή είχε ήδη γίνει από τον Χάρη Δούκα, ο οποίος μπήκε στη συνεδρίαση με διάθεση σύγκρουσης. Η φράση «η στρατηγική μας απέτυχε» δεν ήταν απλώς κριτική· ήταν χρέωση. Και μάλιστα προσωπική. Το μήνυμα ήταν σαφές: η ευθύνη για το ότι το ΠΑΣΟΚ δεν διεκδίκησε καν την πρωτιά έχει ονοματεπώνυμο.
Κάπου εκεί, στη σκυταλοδρομία της αμφισβήτησης, μπήκε και ο Παύλος Γερουλάνος. Όχι με υπαινιγμούς, αλλά ευθέως. «Ο σχεδιασμός δεν έχει βγει. Η ώρα για αλλαγές είναι τώρα. Ζητώ συχνότερη συνεδρίαση οργάνων», φέρεται να είπε, σε ύφος που δύσκολα παρερμηνεύεται. Δεν ήταν πρόταση. Ήταν διάγγελμα.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης, από την πλευρά του, δεν άφησε τη μομφή να περάσει. «Πώς γίνεται να είσαι κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος και να λες ότι δεν αποφασίζουμε όλοι μαζί;» απάντησε, θυμίζοντας ότι η συλλογικότητα δεν αμφισβητείται à la carte. Ο διάλογος, όμως, είχε ήδη πάρει τον δρόμο του. «Εκφράζω την αγωνία μου. Να συνεδριάζουν περισσότερο τα κεντρικά όργανα», επέμεινε ο κ. Γερουλάνος. «Όλες οι αποφάσεις πάρθηκαν στην ΚΟ», ήταν η ψυχρή απάντηση. «Εγώ σου λέω αυτό που πιστεύω», έκλεισε τη συζήτηση ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος, αφήνοντας στον αέρα το ερώτημα ποιος τελικά αποφασίζει και πώς.
Η συνέχεια δεν ήταν πιο ήπια. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ γύρισε προς τον Χάρη Δούκα και, σύμφωνα με πληροφορίες, τον ρώτησε γιατί επιμένει στις προκριματικές διαδικασίες. «Έγιναν πριν πολλά χρόνια και δεν είχαν καλά αποτελέσματα», είπε. Η απάντηση του δημάρχου Αθηναίων ήταν από εκείνες που δεν αφήνουν περιθώριο παρεξήγησης: «Αφού δεν είχαν καλά αποτελέσματα, γιατί μπήκαν στο καταστατικό;». Κάπως έτσι, η συζήτηση πέρασε από τη στρατηγική στην ερμηνεία του ίδιου του καταστατικού.
Το κερασάκι ήρθε με τις διαρροές. Η Άννα Διαμαντοπούλου, εμφανώς ενοχλημένη, απευθύνθηκε στον Χάρη Δούκα: «Τι είναι αυτά που κάνεις; Απαράδεκτο. Δεν είναι μια δημόσια συνεδρίαση, είναι συνεδρίαση κομματικού οργάνου». Η απάντηση ήταν αποστομωτική στην απλότητά της: «Μυστικό είναι; Δεν είναι κρυφές οι θέσεις μου». Και κάπου εκεί έγινε σαφές ότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο τι λέγεται, αλλά και πού λέγεται – ή καλύτερα, πού διαρρέει.
Στο μεταξύ, η κυβέρνηση δεν έμεινε εκτός κάδρου. Ο Χάρης Δούκας φρόντισε να την πυροβολήσει κανονικά, ασκώντας σκληρή κριτική για τις πολιτικές της σε κρίσιμα ζητήματα. Άλλωστε, στο ΠΑΣΟΚ τα εσωτερικά πάντα συνοδεύονται από μια δόση αντιπολίτευσης, έστω για λόγους ισορροπίας.
Το συμπέρασμα; Το ΠΑΣΟΚ δεν πάσχει από έλλειψη διαλόγου. Πάσχει από υπερπροσφορά. Όλοι μιλούν, όλοι ανησυχούν, όλοι θέλουν αλλαγές. Το ποιος θα τις αποφασίσει και με ποιον τρόπο, παραμένει – όπως φάνηκε στη συνεδρίαση – το πραγματικό ζητούμενο. Και, προς το παρόν, άλυτο.
