Η εκλογή του Ζοράν Μαμντάνι στη δημαρχία της Νέας Υόρκης, με ιστορικό ρεκόρ ψήφων, είχε φέρει αρχικά έναν αέρα αισιοδοξίας. Ο προοδευτικός υποψήφιος, γιος μεταναστών, είχε μιλήσει για μια πόλη πιο προσιτή, πιο δίκαιη, πιο «ανθρώπινη». Όμως, λίγες μόλις ημέρες μετά τη νίκη του, μεγάλα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης εξαπολύουν νέα πυρά εναντίον τους. Πιο ηχηρή ήταν η επίθεση της Washington Post, η οποία δημοσίευσε χθες κύριο άρθρο που κατηγορεί τον νέο δήμαρχο ότι «πέταξε τη μάσκα του» και φέρνει στη Νέα Υόρκη «μια νέα εποχή ταξικού πολέμου».
Με την υπογραφή του Μπέζος;
Το άρθρο, το οποίο πολλοί εκτιμούν ότι γράφτηκε προσωπικά από τον εκδότη Τζεφ Μπέζος, επιχειρεί να αποδομήσει τον Μαμντάνι, παρουσιάζοντάς τον ως δημαγωγό που κρύβει πίσω από τη ρητορική περί κοινωνικής δικαιοσύνης μια βαθιά εχθρότητα προς την επιχειρηματικότητα και τον ατομικό μόχθο. Η Post χαρακτηρίζει την ομιλία της νίκης του «οργισμένη, διχαστική και γεμάτη ιδεολογικά μανιφέστα», κατηγορώντας τον ότι δεν ενδιαφέρεται για την ανάπτυξη, αλλά για την «αναδιανομή του πλούτου» και την «εξόντωση των ταξικών εχθρών».
Σύμφωνα με την εφημερίδα, ο νέος δήμαρχος «θεωρεί πως μόνο η κυβέρνηση μπορεί να λύσει τα προβλήματα» και υποτιμά τον ρόλο της ελεύθερης αγοράς. Παράλληλα, αμφισβητείται η οικονομική ρεαλιστικότητα των εξαγγελιών του για πάγωμα ενοικίων, δωρεάν παιδική φροντίδα και δημόσιες συγκοινωνίες χωρίς εισιτήριο.
Από την “Democracy Dies in Darkness” στη “Free Markets First”
Η σφοδρότητα της επίθεσης ερμηνεύεται από πολλούς στο πλαίσιο της βαθιάς μετατόπισης της Washington Post υπό τον έλεγχο του Μπέζος. Από τότε που ο ιδρυτής της Amazon αγόρασε την εφημερίδα, έχει επιβάλει μια στρατηγική που συνδυάζει φιλελεύθερη ρητορική με έντονο οικονομικό συντηρητισμό.
Τον Οκτώβριο του 2024, ο Μπέζος είχε ανακοινώσει ότι θα «αναμορφώσει ριζικά» τις σελίδες γνώμης της εφημερίδας, αποκλείοντας από αυτές φωνές που «αντιτίθενται στις αρχές της ατομικής ελευθερίας και των ελεύθερων αγορών». Το αποτέλεσμα ήταν μια εσωτερική κρίση πρωτοφανών διαστάσεων: ο διευθυντής γνώμης Ντέιβιντ Σίπλεϊ παραιτήθηκε, κορυφαίοι δημοσιογράφοι όπως ο Μάρτι Μπάρον και ο Ντέιβιντ Μαράνις αντέδρασαν δημόσια, ενώ πάνω από 150.000 ψηφιακοί συνδρομητές ακύρωσαν τις συνδρομές τους.
Η Post σε κρίση, ο Μπέζος πιο κοντά στον Τραμπ
Η στροφή της Post συνοδεύτηκε από μια εντυπωσιακή προσέγγιση του Μπέζος με τον Ντόναλντ Τραμπ. Από την απόσυρση της υποστήριξης προς την Καμάλα Χάρις λίγο πριν τις εκλογές, μέχρι τη δωρεά 1 εκατ. δολαρίων στο ταμείο ορκωμοσίας του νέου προέδρου και το δείπνο τους στον Λευκό Οίκο, ο μεγιστάνας δείχνει να εγκαταλείπει την προηγούμενη αντιτραμπική στάση του.
Ακόμη και σκιτσογράφοι της Post κατήγγειλαν λογοκρισία: η βραβευμένη με Πούλιτζερ Αν Τέλνες αποχώρησε όταν απορρίφθηκε σκίτσο της που σατίριζε τον Μπέζος και άλλους τεχνολογικούς δισεκατομμυριούχους να «προσκυνούν» τον Τραμπ. Οι αποκαλύψεις αυτές προκάλεσαν νέο κύμα ακυρώσεων συνδρομών, επιτείνοντας την κρίση αξιοπιστίας της εφημερίδας.
Το διακύβευμα: δημοσιογραφία ή εταιρική πολιτική;
Η υπόθεση Μαμντάνι και η επίθεση της Washington Post φωτίζουν το νέο τοπίο των αμερικανικών ΜΜΕ, όπου τα όρια ανάμεσα στη δημοσιογραφία, την επιχειρηματική ισχύ και την πολιτική επιρροή γίνονται όλο και πιο δυσδιάκριτα.
Η εφημερίδα που άλλοτε διακήρυσσε ότι «η δημοκρατία πεθαίνει στο σκοτάδι» φαίνεται τώρα να ευθυγραμμίζεται με το δόγμα της αγοράς και τις πολιτικές επιδιώξεις του ιδιοκτήτη της. Το ερώτημα είναι αν αυτή η «νέα Washington Post» μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί ως θεσμός ελέγχου της εξουσίας — ή αν μετατρέπεται σταδιακά σε όργανο μιας άλλης μορφής εξουσίας: της οικονομικής.
Η Νέα Υόρκη ως πολιτικό εργαστήριο
Ο Ζοράν Μαμντάνι, με τη ριζοσπαστική του ατζέντα και τις ταξικές του αναφορές, φαίνεται αποφασισμένος να κάνει τη Νέα Υόρκη πειραματικό πεδίο ενός νέου μοντέλου αστικής πολιτικής: με δημόσιες υπηρεσίες ενισχυμένες, στήριξη των φτωχότερων και αναδιανομή πόρων. Όμως ταυτόχρονα, γίνεται σύμβολο μιας ευρύτερης πολιτικής μάχης — ανάμεσα σε δύο οράματα για την Αμερική:
το ένα που πιστεύει στην ισότητα μέσω του κράτους και το άλλο που υπερασπίζεται την ελευθερία μέσω της αγοράς.
Η αντιπαράθεση δεν αφορά μόνο τη Νέα Υόρκη, αλλά και τον ρόλο του Τύπου στο ποια φωνή θα επικρατήσει. Και ίσως, τελικά, αυτή να είναι η πιο κρίσιμη «ταξική πάλη» της εποχής μας.
- Ανάλυση / Ποιος «φυλάει» το διεθνές δίκαιο
- Ανάλυση CNN: Ο Τραμπ και η επιστροφή του αμερικανικού ιμπεριαλισμού
- Σοκ στις Σέρρες από τον θάνατο 17χρονου μετά από άγριο ξυλοδαρμό
- Climatebook: Το 2025 το δεύτερο θερμότερο έτος για την Ελλάδα στα χρονικά των καταγραφών
- Μητσοτάκης από Παρίσι: Κρίσιμη η ενίσχυση των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων για την ασφάλεια της Ευρώπης
