05 Ιαν 2026

Μήνας: Σεπτέμβριος 2021

  • Από “Σπαντιδάκης”…καφετζής;

    Από “Σπαντιδάκης”…καφετζής;

    O Κυριάκος Μητσοτάκης παρομοίασε τον Ευάγγελο Αποστολάκη με τον αρχηγό ΓΕΣ και εκ των πρωταγωνιστών της χούντας των συνταγματαρχών Γρηγόρη Σπαντιδάκη, όταν τον Γενάρη του 2019 και όντας αρχηγός ΓΕΕΘΑ τοποθετήθηκε υπουργός Άμυνας. Σήμερα, ο Άδωνις Γεωργιάδης είπε ότι “δεν κάνει ούτε για καφετζής”. Γνωρίζουμε όλοι τι μεσολάβησε. Οι οβιδιακές μεταμορφώσεις ζαλίζουν. Πως ένας “Σπαντιδάκης” θεωρείται χρήσιμος να αναλάβει την διάσωση του μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας που “κάηκε” το καλοκαίρι στη Βαρυμπόμπη και την Βόρεια Εύβοια, κι όταν μετανοιώνει (πιεζόμενος) και αρνείται τη θέση, υποβιβάζεται σε …καφετζή;

    Κατ’ αρχάς δεν είναι κακό να είναι κανείς καφετζής. Και είναι προσβλητική η μομφή, ιδιαίτερα όταν στο εγχώριο κομματικό σύστημα αρκετοί “καφετζήδες” έγιναν τρανοί και σπουδαίοι. Δεν θα το περίμενε κανείς, δε, από τον Άδωνι που κακώς/κάκιστα αποκαλείται από αντιπάλους του ως “τηλεβιβλιοπώλης”. Η προσβολή, όμως, είναι απείρως χειρότερη όταν αφορά έναν αξιωματικό με ευδόκιμη υπηρεσία στις Ένοπλες Δυνάμεις, κάτι που μπορούν εύκολα να επιβεβαιώσουν όσοι συνυπηρέτησαν μαζί του- μεταξύ των οποίων και ο σημερινός αρχηγός ΓΕΕΘΑ Κωνσταντίνος Φλώρος.

    Και αποτελεί και έμμεση μομφή στον πρέσβη των ΗΠΑ Τζέφρυ Πάϊατ, ο οποίος προφανώς έχει σε μεγάλη υπόληψη τον Ευάγγελο Αποστολάκη και δεν τον θεωρεί …καφετζή, αλλά πρωταγωνιστή στην οικοδόμηση της αμυντικής συνεργασίας Ελλάδας-ΗΠΑ (την οποία τιμά και αναβαθμίζει η κυβέρνηση).

    Κατανοητή η δυσφορία για τον τρόπο που χειρίστηκε ο Ευάγγελος Αποστολάκης την πρόταση του πρωθυπουργού. Κάκιστη η συμπεριφορά του. Αλλά προς τι η υποτίμηση του στρατιωτικού του παρελθόντος και την θετική καταγραφή του στο υπουργείο Άμυνας και ο τρόπος που χειρίστηκε τότε την τουρκική προκλητικότητα;

    Δεν ήταν, άλλωστε, Φραγκούλης Φράγκος που -κατά τις καταγγελίες του τότε υπουργού Πάνου Μπεγλίτη και τα υπονοούμενα του Γιώργου Παπανδρέου- ονειρευόταν …κινήσεις το 2011, και ως εφιππος στον Βουκεφάλα οργάνωνε ακροδεξιά κόμματα…

  • Ραδιενεργά φίδια βοηθούν στις μετρήσεις ραδιενέργειας στη Φουκουσίμα

    Ραδιενεργά φίδια βοηθούν στις μετρήσεις ραδιενέργειας στη Φουκουσίμα

    Η καταστροφή του πυρηνικού εργοστασίου στη Fukushima πριν δέκα χρόνια ήταν μία από τις μεγαλύτερες ανθρωπογενείς καταστροφές στην ιστορία. Οι επιστήμονες συνεχίζουν να παρακολουθούν τα επίπεδα ραδιενέργειας στην περιοχή και μάλιστα χρησιμοποιούν έναν αρκετά πρωτότυπο τρόπο.

    Τα φίδια είναι πολύ καλές ενδείξεις της περιβαλλοντικής ρύπανσης, επειδή περνούν πολύ χρόνο μέσα ή πάνω στο έδαφος. Έχουν περιορισμένη ακτίνα, ταξιδεύουν κατά μέσο όρο περίπου 65 μέτρα τη μέρα και είναι οι κυρίαρχοι κυνηγοί σε αρκετά οικοσυστήματα, ενώ συνήθως ζουν και πολλά χρόνια.

    Μία προηγούμενη έρευνα είχε βρει πως τα επίπεδα ραδιενέργειας που έβρισκαν οι επιστήμονες στα φίδια ήταν πολύ κοντά στα επίπεδα που έβρισκαν στο περιβάλλον, κάτι που σημαίνει πως η παρακολούθησή τους θα αποκαλύψει τα επίπεδα ραδιενέργειας στο περιβάλλον που ζουν.

    Η ομάδα των επιστημόνων τοποθέτησε GPS με VHF πομπούς σε εννέα φίδια, για να μπορούν να καταλαβαίνουν πότε βρίσκονται στο έδαφος και πότε σε δέντρα. Τα εννέα φίδια παρακολουθήθηκαν για ένα μήνα καθώς κινούνταν 24 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του πυρηνικού εργοστασίου της Fukushima.

    Τα φίδια μετακινήθηκαν σε πληθώρα περιοχών, από δέντρα και ρυάκια μέχρι εγκαταλελειμμένες πόλεις και αχυρώνες. Οι ερευνητές πήραν μετρήσεις από 1.717 διαφορετικές τοποθεσίες. Η ανίχνευσή τους διήρκησε από τον Ιούνιο μέχρι τον Αύγουστο, την περίοδο που τα φίδια είναι πιο ενεργά. Το χειμώνα πέφτουν σε χειμερία νάρκη, κάτι που μπορεί να επηρεάσει τις ενδείξεις ραδιενέργειας ειδικά αν κρύβονται στο υπέδαφος.

    Συνολικά αυτά τα δεδομένα προσφέρουν πολύτιμη γνώση στις κινήσεις των φιδιών, τη συμπεριφορά και την επιλογή περιβάλλοντος σε ένα ραδιενεργό τοπίο που θα μας πληροφορήσει καλύτερα για μελλοντικές εκτιμήσεις της εξωτερικής έκθεσης στη ραδιενέργεια και στη μείωση της αβεβαιότητας για τη Ζώνη Αποκλεισμού της Fukushima. Τα αποτελέσματα δείχνουν πως η συμπεριφορά των ζώων εξαρτάται πολύ από την έκθεση στη ραδιενέργεια και τη συγκέντρωσή της. Μελετώντας πώς ορισμένα ζώα χρησιμοποιούν το ραδιενεργό περιβάλλον θα μας βοηθήσει να καταλάβουμε τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις των μεγάλων πυρηνικών καταστροφών όπως της Fukushima και του Chernobyl.

    Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο Ichthyology & Herpetology.

    Πηγή: Unboxholics

  • «Μαρία Κάλλας: επιστολές και αναμνήσεις» από την Μόνικα Μπελούτσι στο Ηρώδειο

    «Μαρία Κάλλας: επιστολές και αναμνήσεις» από την Μόνικα Μπελούτσι στο Ηρώδειο

    Έναν χρόνο μετά την αναβολή της sold out εμφάνισής της στην Αθήνα, η Μόνικα Μπελούτσι, μία από τις διασημότερες και ωραιότερες σταρ του παγκόσμιου κινηματογράφου, έρχεται στο Ηρώδειο στις 21, 22 και 23 Σεπτεμβρίου για να ερμηνεύει επιστολές και αναμνήσεις της Μαρία Κάλλας στην πρώτη της θεατρική εμφάνιση, υπό τη σκηνοθετική μπαγκέτα του Τομ Βολφ.

    Η αισθαντική ερμηνεία από την Μόνικα Μπελούτσι των αδημοσίευτων κείμενων και επιστολών της Ελληνίδας ντίβας της όπερας, υπό τον τίτλο «Maria Callas: Lettres & Mémoires» («Μαρία Κάλλας: Επιστολές και Αναμνήσεις») έκανε πρεμιέρα τον Νοέμβριο του 2019 στο θέατρο Marigny στο Παρίσι και συνεχίστηκε με μια μια sold out περιοδεία όπου και αν ανέβηκε.

    Η παράσταση βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Τομ Βολφ -σκηνοθέτη και της παράστασης, αλλά και της πρόσφατης ταινίας «Maria by Callas»- στο οποίο συγκέντρωσε πάνω από 350 αδημοσίευτα γράμματα της Κάλλας, γραμμένα από την ίδια στη διάρκεια 30 ετών (1946-1977).

    Φέρνοντας στο φως κρυφές και άγνωστες πτυχές της Μαρίας Κάλλας, η Μόνικα Μπελούτσι ταξιδεύει τους θεατές στη ζωή και την καριέρα της μεγάλης ντίβας. Από την παιδική της ηλικία στη Νέα Υόρκη, ως τα χρόνια του πολέμου στην Αθήνα και από τα πρώτα βήματα της καριέρας της ως στο γάμο της και τον κατοπινό της θυελλώδη έρωτα για τον Αριστοτέλη Ωνάση, σε μια ζωή που χαρακτηρίστηκε από επιτυχίες, δόξα, φήμη, σκάνδαλα και προσωπικές σιωπηρές δοκιμασίες.

    Τη Μόνικα Μπελούτσι, πλαισιώνουν μουσικά οι ήχοι της Καμεράτας-Ορχήστρας των Φίλων της Μουσικής, υπό την διεύθυνση του κορυφαίου Έλληνα μαέστρου, Γιώργου Πέτρου. Η παράσταση παρουσιάζεται με ελληνικούς υπέρτιτλους.

  • Οι φυσικές καταστροφές έχουν πενταπλασιαστεί τα τελευταία 50 χρόνια

    Οι φυσικές καταστροφές έχουν πενταπλασιαστεί τα τελευταία 50 χρόνια

    Ο αριθμός των φυσικών καταστροφών, όπως πλημμύρες και καύσωνες, που οφείλονται στην κλιματική αλλαγή έχει πενταπλασιαστεί τα τελευταία 50 χρόνια, κοστίζοντας τη ζωή σε περισσότερους από 2 εκατομμύρια ανθρώπους, ανακοίνωσε ο ΟΗΕ σήμερα σε έκθεσή του.

    Σύμφωνα με τον «Άτλαντα» του Παγκόσμιου Μετεωρολογικού Οργανισμού (WMO), που καταγράφει τον αριθμό των νεκρών και τις οικονομικές ζημιές από τα ακραία μετεωρολογικά, κλιματικά και υδρολογικά φαινόμενα από το 1970 ως το 2019, οι καταστροφές που οφείλονται σε αυτά έχουν πενταπλασιαστεί την περίοδο αυτή.

    «Ο αριθμός των ακραίων μετεωρολογικών, κλιματικών και υδρολογικών φαινομένων εξακολουθεί να αυξάνει. Λόγω της κλιματικής αλλαγής θα γίνουν πιο συχνά και πιο ισχυρά σε πολλές περιοχές του κόσμου», δήλωσε ο γενικός γραμματέας της υπηρεσίας του ΟΗΕ Πέτερι Τάαλας σε ανακοίνωσή του.

    Συνολικά περισσότερες από 11.000 καταστροφές που οφείλονται σε αυτά τα φαινόμενα έχουν αναφερθεί στη διάρκεια των πέντε τελευταίων δεκαετιών σε όλο τον κόσμο, προκαλώντας λίγο περισσότερο από δύο εκατομμύρια νεκρούς και υλικές ζημιές ύψους 3,64 τρισεκατομμυρίων δολαρίων (περισσότερα από 3,08 τρισεκ. ευρώ).

    Κατά μέσο όρο μία καταστροφή που οφείλεται σε μετεωρολογικά, κλιματικά ή υδρολογικά αίτια καταγράφεται κάθε ημέρα στη διάρκεια των τελευταίων 50 ετών, προκαλώντας καθημερινά τον θάνατο 115 ατόμων και ζημιές ύψους 202 εκατομμυρίων δολαρίων.

    Περισσότερο από το 91% των θανάτων αυτών καταγράφεται σε αναπτυσσόμενες χώρες.

    Η ξηρασία ευθύνεται για τις περισσότερες απώλειες ζωής τα τελευταία 50 χρόνια, προκαλώντας περίπου 650.000 θανάτους, ενώ ακολουθούν οι καταιγίδες (περισσότεροι από 577.000 θάνατοι) και οι πλημμύρες (58.700 θάνατοι) και οι ακραίες θερμοκρασίες (σχεδόν 56.000 θάνατοι).

    «Καλύτερα εξοπλισμένοι»

    Ωστόσο η βελτίωση των συστημάτων έγκαιρης προειδοποίησης και η διαχείριση των καταστροφών μεταφράζεται σε σημαντική μείωση της θνητότητας. Ο αριθμός των νεκρών μειώθηκε από περισσότερους από 50.000 ετησίως τη δεκαετία του 1970 σε λιγότερους από 20.000 τη δεκαετία του 2010.

    «Απλώς είμαστε καλύτερα εξοπλισμένοι από ποτέ για να σώζουμε ζωές», υπογράμμισε ο Τάαλας.

    Σε ό,τι αφορά τις οικονομικές απώλειες, αυτές αυξήθηκαν περνώντας από τα 49 εκατομμύρια δολάρια ημερησίως κατά μέσο όρο τη δεκαετία του 1970 στα 383 εκατομμύρια δολάρια ημερησίως το διάστημα από το 2010 ως το 2019. Οι καταιγίδες προκαλούν τις περισσότερες υλικές ζημιές και ευθύνονται για τις μεγαλύτερες οικονομικές απώλειες σε παγκόσμιο επίπεδο, σύμφωνα με τον WMO.

    Επτά από τις πιο δαπανηρές φυσικές καταστροφές των τελευταίων 50 ετών σημειώθηκαν μετά το 2005, εκ των οποίων οι τρεις το 2007: οι τυφώνες Χάρβεϊ (ζημιές ύψους σχεδόν 97 δισεκ. δολαρίων), Μαρία (σχεδόν 70 δισεκ. δολάρια) και Ίρμα (σχεδόν 60 δισεκ. δολάρια).

  • Vincent Clément/ 2021: Ενα καλοκαίρι φωτιάς στη Μεσόγειο

    Vincent Clément/ 2021: Ενα καλοκαίρι φωτιάς στη Μεσόγειο

    To καλοκαίρι του 2021 θα μείνει στην ιστορία. Από την Ισπανία ως την Τουρκία, οι ίδιες εικόνες καμένων δασικών εκτάσεων και κατεστραμμένων οικοσυστημάτων. Παρά την κινητοποίηση σημαντικών μέσων, την αποστολή πυροσβεστών και Canadair, την ανάληψη δράσης από τους κατοίκους με μόνο τους όπλο συχνά την ενέργεια της απελπισίας, ο απολογισμός είναι καταστροφικός. Οι εκτάσεις που κάηκαν το 2021 στις μεσογειακές χώρες της ΕΕ είναι ήδη δυόμιση φορές μεγαλύτερες από τον μέσο όρο (4.345.910 στρέμματα στις 18/8/2021 έναντι 1.838.520 στρεμμάτων κατά μέσο όρο την περίοδο 2008-2021).

    του Vincent Clément (*)

    Εκτός ΕυρωπαΪκής Ενωσης, η Τουρκία είδε να καίγονται εκτάσεις επτάμιση φορές μεγαλύτερες του μέσου όρου. Στις νότιες ακτές της Μεσογείου, η Αλγερία και η Τυνησία υπέστησαν κι αυτές σοβαρά πλήγματα.

    Και δεν είναι μόνο οι καμένες εκτάσεις και η οικολογική καταστροφή. Πώς θα ξεπεραστούν οι τραυματικές εμπειρίες των ανθρώπων που ενεπλάκησαν στις φωτιές; Κάτοικοι και τουρίστες αναγκάστηκαν να φύγουν άρον-άρον μπροστά στην προέλαση των πυρκαγιών. Πολλοί γλίτωσαν την τελευταία στιγμή. Αλλοι έχασαν τα πάντα. Υπήρξαν και απώλειες ανθρώπινων ζωών: 71 στην Αλγερία, 8 στην Τουρκία.

    Η ανάγκη να δοθούν εξηγήσεις είναι πιεστική. Πού οφείλονται αυτές οι καταστροφικές φωτιές; Τι ρόλο παίζει η κλιματική αλλαγή; Οι υψηλές θερμοκρασίες και οι καύσωνες έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη διάδοση των πυρκαγιών. Στην Ελλάδα, στην Τουρκία, στην Ισπανία, οι θερμοκρασίες ξεπέρασαν αυτό το καλοκαίρι τους 46 βαθμούς Κελσίου, με το ρεκόρ να σημειώνεται στην Ιταλία, όπου στις 11 Αυγούστου το θερμόμετρο στη Σικελία έγραψε 48,8. Οι μετεωρολογικές παρατηρήσεις που καταγράφονται στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα Copernicus δείχνουν ότι τα φαινόμενα αυτά γίνονται πιο έντονα και πιο συχνά. Στην Ισπανία, οι καύσωνες την περίοδο 2011-2020 ήταν δύο φορές συχνότεροι σε σχέση με τις τρεις προηγούμενες δεκαετίες.

    Μεγάλη σημασία στη διάδοση των πυρκαγιών έχουν και οι ισχυροί άνεμοι: έτσι εξηγούνται ιλιγγιώδεις ταχύτητες όπως τα 8 χιλιόμετρα την ώρα στο Βαρ της Προβηγγίας, ενώ η συνήθης ταχύτητα αυτών των φωτιών είναι τα 1,5 χιλιόμετρα την ώρα.

    Σε αυτό το εκρηκτικό κοκτέιλ πρέπει να προστεθεί και το έλλειμμα ύδατος που έχει παρατηρηθεί τους τελευταίους μήνες στη Μεσόγειο. Αυτό έχει ως συνέπεια να συσσωρεύεται ξηρά ύλη στα δάση, που αποτελεί πρώτης τάξεως καύσιμο.

    Η ευθύνη του ανθρώπινου παράγοντα είναι έτσι προφανής. Και παρατηρείται σε δύο επίπεδα. Πρώτον, στην εκδήλωση των πυρκαγιών. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι φωτιές στα δάση της Μεσογείου ξεκινούν από ανθρώπινες δραστηριότητες, είτε ακούσιες είτε εκούσιες. Η γεωγραφία των σημείων όπου ξεσπούν οι φωτιές συνδέεται με την παρουσία οδικών αξόνων, περιοχών αναψυχής και άλλων οδών πρόσβασης στα δάση.

    Σε δεύτερο επίπεδο, η ευθύνη του ανθρώπου συνδέεται με τη διαχείριση του εδάφους. Η ανάπτυξη χώρων με σκοπό τον τουρισμό, ο μη καθαρισμός των χόρτων και η οικοδόμηση σε δασικές εκτάσεις καθιστούν τα δάση ακόμη πιο ευάλωτα στις πυρκαγιές. Πέρα λοιπόν από την κινητοποίηση των μέσων για το σβήσιμο των φωτιών, πρέπει να επανεξεταστεί και η πρόληψή τους σε ένα ευρύτερο πλαίσιο διαχείρισης των εδαφών.

    (*) Ο Βενσάν Κλεμάν είναι γεωγράφος

    (Πηγή: Libération)

  • H Πολιτική και ο ΛΑΟΣ ξεχνούν εύκολα…

    H Πολιτική και ο ΛΑΟΣ ξεχνούν εύκολα…

    ‘Ηταν το 2007, όταν ο ΛΑΟΣ του Γιώργου Καρατζαφέρη εδραιωνόταν για τα καλά στον χώρο της σκληρής δεξιάς και ελάχιστα απήχε από την πιο ακραία εκδοχή της που αργότερα απέκτησε τους γνωστούς πρωταγωνιστές που σήμερα βρίσκονται στη φυλακή. Με σκληρό αντιμεταναστευτικό λόγο -πριν καλά καλά ξεσπάσει η προσφυγική κρίση- αλλά με το λούστρο της ανοχής ή και αποδοχής από το πολιτικό και μιντιακό κατεστημένο.

    Στη δημόσια συζήτηση περί πιθανής σύμπλευσης του σχετικά νεοπαγούς μικρού αλλά δυναμικού κόμματος με την Νέα Δημοκρατία, ο ισχυρός, τότε, Κώστας Καραμανλής ήταν κατηγορηματικός: “Ποτέ με τα άκρα”. Καθιστώντας σαφές πως η συντηρητική παράταξη της ανεξίτηλης καραμανλικής παράδοσης δεν θα μπορούσε ποτέ να περάσει τη διαχωριστική γραμμή και να νομιμοποιήσει την εγχώρια εκδοχή του alt right κινήματος που είχε ήδη αρχίσει να κάνει αισθητή την παρουσία του στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η πολιτική παιδεία του Καραμανλή δεν επέτρεπε κάτι τέτοιο.

    Κάπως έτσι φτάσαμε στο 2009, με τον τότε πρωθυπουργό αντιμέτωπο με το φάσμα της πολιτικής του αποδόμησης και τις εκλογές μπροστά να αποτελούν βεβαιότητα ήττας. Το θέμα της σύμπλευσης επανήλθε στη δημόσια σφαίρα για να αναγκάσει την υπουργό Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη να επαναφέρει την κατηγορηματική ρήση Καραμανλή “ποτέ με τα άκρα”. Οι φήμες επέμεναν, ο Γιώργος Καρατζαφέρης έτεινε χείρα συνεργασίας στη Ν.Δ, και ο τότε κυβερνητικός εκπρόσωπος Ευάγγελος Αντώναρος ρωτήθηκε σχετικά και κλήθηκε να πάρει θέση.

    ‘Εγραφε, τότε, στην “Ελευθεροτυπία”, η Χριστίνα Κοραή και αξίζει να το θυμηθούμε:

    Η κίνηση του Μαξίμου να κόψει βίαια το φλερτ ΛΑΟΣ – Ν.Δ. μετά το πλήγμα που δέχθηκε η στρατηγική του μεσαίου χώρου, έφερε τον Γιώργο Καρατζαφέρη λάβρο απέναντι στην κυβέρνηση.

    Οι υψηλοί τόνοι που χρησιμοποιεί αποκαλύπτουν βέβαια πόσο ευκαιριακή ήταν η συναίνεση που επέδειξε στην κυβέρνηση για την αντιμετώπιση της κρίσης και πόσο εύθραστη θα ήταν η συνεργασία των δύο κομμάτων ιδιαίτερα σε κυβερνητικό επίπεδο αν θα πραγματοποιούνταν το σενάριο να βγει πρώτο κόμμα η Ν.Δ. αλλά όχι αυτοδύναμο και να ζητούσε το δεκανίκι του ΛΑΟΣ. Οι «ένοικοι της ίδιας πολυκατοικίας», κατά τον Π. Ψωμιάδη, όχι μόνο σταμάτησαν το φλερτ, αλλά άρχισαν και πόλεμο.

    ΛΑΟΣ. (Αδωνις, Πλεύρης, Βορίδης) Για να μην ξεχνάμε. - Κως Προοπτική

    «Καλά και γκρίζα»

    «Από την Κυριακή που εξελέγην, είπα στα καλά μαζί, στα γκρίζα απέναντι», δήλωσε ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ Γ. Καρατζαφέρης (στον Realfm). «Αυτά ήταν από την αρχή ο γνώμονας και ο πυλώνας που θα ακολουθούσα. Σε αυτή την κρίση δεν μπορούσα να πετάω πέτρες στην τζαμαρία. Πίστευα όμως ότι απέναντι υπάρχει ασφαλής συνομιλητής. Διαπίστωσα ότι εκεί τελικά είναι φέουδα. Η Ν.Δ. βρίσκεται σε μία κατάσταση κώματος, που οι κληρονόμοι δεν κοιτούν μήπως κάνουν καμία ένεση και επαναφέρουν τον ασθενή, αλλά πώς θα μοιράσουν τα διαμερίσματα, τα οικόπεδα. Πολύ φοβούμαι ότι δεν υπάρχει σωτηρία ούτε για εκείνους ούτε για την Ελλάδα».

    Σε άλλο σημείο χαρακτήρισε τη Ν.Δ. την οποία φλέρταρε «γεροντοκόρη». «Εδώ άκουσα ότι η κ. Μπακογιάννη έχει προβληματισμό μήπως πάω και διεκδικήσω την ηγεσία της Ν.Δ.», είπε. «Οταν έχεις κάτι φρέσκο και ωραίο, πας να αγκαλιάσεις μια γεροντοκόρη;»

    Θυμίζουμε ότι το φλερτ άρχισε μετά τη συνάντηση Καραμανλή – Καρατζαφέρη στο πλαίσιο των επαφών που είχε ο πρωθυπουργός με τους πολιτικούς αρχηγούς με στόχο την αναζήτηση συναίνεσης για την κρίση.

    «Να θεωρείς 161»

    Ο Γ. Καρατζαφέρης φέρεται να του είπε: «Να θεωρείς ότι έχεις 161 βουλευτές, μπορούμε να πάμε μαζί μέχρι το 2011, αλλιώς κινδυνεύουμε να δούμε αυτοδύναμο τον Παπανδρέου». Ακολούθησαν δηλώσεις κορυφαίων στελεχών της Ν.Δ. και του ίδιου του Καραμανλή, με τις οποίες απέφευγαν να χαρακτηρίσουν τον ΛΑΟΣ «ακραίο» και αποκλείοντας το ενδεχόμενο συνεργασίας για «τώρα» (όχι, δηλαδή, και για αργότερα).

    Η Ντόρα Μπακογιάννη όμως, η οποία βρέθηκε στο στόχαστρο του Καρατζαφέρη, απαίτησε από το Μαξίμου να ξεκαθαρίσει τη θέση της κυβέρνησης απέναντι στον ΛΑΟΣ και ακολούθησε η δήλωση Αντώναρου που έβαλε τέλος στο φλερτ παραπέμποντας σε παλαιότερη δήλωση του Κ. Καραμανλή, ότι η Ν.Δ. δεν συνεργάζεται με τα άκρα.

    Οι “αστέρες” του Καρατζαφέρη

    Οι Μάκης Βορίδης, Άδωνις Γεωργιάδης, Θάνος Πλεύρης και Κυριάκος Βελόπουλος, ήταν τότε οι σωματοφύλακες του Γιώργου Καρατζαφέρη. Ανερχόμενοι πολιτικοί και κοινοβουλευτικοί αστέρες, μια κατηγορία ο καθένας από μόνος του.

    Η Πολιτική, όμως, και ο λαός, ξεχνούν. Ο Κώστας Καραμανλής είναι εδώ και χρόνια μεταξύ πολιτικής αποστρατείας και αδιαφορίας, η δε Ντόρα Μπακογιάννη αδύναμη να ανακαλέσει και να επιβάλλει όσα έλεγε το 2009. Δώδεκα χρόνια μετά, ο ΛΑΟΣ του Γιώργου Καρατζαφέρη έχει εγκατασταθεί για τα καλά στη Ν.Δ και ελέγχει σημαντικό τμήμα του μηχανισμού και του εκλογικού σώματος, ο δε…λαός της παράταξης αποθεώνει εκείνους που ο Καραμανλής θεωρούσε “άκρα”.

    Άδωνις, Πλεύρης και Βορίδης πίεζαν για τα εξοπλιστικά που χρηματοδότησαν τις offshore Καρατζαφέρη | ΜΕΤΩΠΟ ΟΧΙ

    Ο Μάκης Βορίδης είναι αναμφίβολα ο θεωρητικός εκείνου του ρεύματος που από το περιθώριο βρίσκεται στο επίκεντρο της πολιτικής σκηνής. Ο Άδωνις Γεωργιάδης είναι αντιπρόεδρος της παράταξης που κατηγορούσε με βαρύτατους χαρακτηρισμούς (τα βιντεάκια υπάρχουν ακόμα στο You Tube), ο Θάνος Πλεύρης του αντιμεταναστευτικού κρεσέντου ( ο Χρήστος Δεϊμέτης καταγράφει στο news247.gr εκείνες τις δηλώσεις) έγινε υπουργός Υγείας, και ο Κυριάκος Βελόπουλος έχει πια το δικό του κόμμα.

    Δεν αφορά, φυσικά, μόνο τη Ν.Δ αυτή η μετάλλαξη. Ανάλογα πράγματα έχουν συμβεί στο αντιδεξιό ΠΑΣΟΚ και στον ΣΥΡΙΖΑ του 4% που έφτασε στη διακυβέρνηση και εγκαταστάθηκε για τα καλά ως κόμμα εξουσίας. Στην περίπτωση, ωστόσο, του Καρατζαφέρειου υβριδίου που προσέφερε “μετανάστες” στη Ν.Δ που μεταβλήθηκαν σε συνιδιοκτήτες της ιδεολογικής της ταυτότητας, το παράδειγμα είναι ακόμα πιο ενδιαφέρον…

    Υ.Γ Αλλά, μήπως, και ο Ευάγγελος Αποστολάκης δεν ξέχασε αβίαστα το γεγονός ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης τον αποκαλούσε προ τριετίας…Σπαντιδάκη και έλεγε τότε πως “δεν ξεχνάει τις προσβολές”;

  • Mano a mano/ Οι παρενέργειες της περίπτωσης Αποστολάκη

    Mano a mano/ Οι παρενέργειες της περίπτωσης Αποστολάκη

    Η περίπτωση της υπουργοποίησης Αποστολάκη συνιστά εκ του αποτελέσματος επικοινωνιακό φιάσκο ενός ανασχηματισμού στον οποίον επενδύθηκαν προσδοκίες διαφυγής από το βαρύ κλίμα μετά τις καταστροφές του καλοκαιριού και το αποτύπωμα των πρώτων δημοσκοπήσεων. Επ΄ αυτού συμφωνούν χαμηλοφώνως ακόμα και κυβερνητικά στελέχη.

    Αυτή την εξέλιξη δεν μπορεί να ακυρώσει η εκ των υστέρων προσπάθεια να αμαυρωθεί ο ίδιος ο πρώην αρχηγός ΓΕΕΘΑ και πρώην υπουργός Άμυνας. Όχι πως δεν φταίει. Ένας ακμαίος ναύαρχος που δεν επαναπαύεται στην αποστρατεία κολακεύτηκε από την πρόταση του πρωθυπουργού και χειρίστηκε, δυστυχώς, την υπόθεση ως άπειρος ναυτόπαις. Εξέρχεται αναμφίβολα “βρεγμένος” από το ναυάγιο, εισπράττοντας οργή, και από το Μέγαρο Μαξίμου, και από την Κουμουνδούρου. Από φίλα προσκείμενα στην κυβέρνηση μιντιακά κέντρα εκπορεύεται η επιχείρηση διασυρμού του (κακώς), με τον ΣΥΡΙΖΑ έχει διαρραγεί η σχέση εμπιστοσύνης που υπήρχε τα τελευταία χρόνια.

    Το κεντρικό ζήτημα, ωστόσο, δεν αφορά (μόνο) τον Βαγγέλη Αποστολάκη. “Η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός είχαν μια ευκαιρία να διορθώσουν προβλήματα. Κατάφεραν να χρεωθούν ένα πολιτικό φιάσκο. Γιατί σκέφτηκαν με όρους «εικόνας» και όχι ουσίας”, γράφει ο Λευτέρης Χαραλαμπόπουλος στο in.gr του Ομίλου Μαρινάκη και δεν έχει άδικο. Το Μέγαρο Μαξίμου χειρίστηκε πλημμελώς έναν σημαντικό πολιτικό συμβολισμό λόγω της βεβαιότητας πως όλα στην πολιτική μπορεί να μετατρέπονται σε υγιεινούς επικοινωνιακούς περιπάτους όταν αισθάνεσαι κυρίαρχος του παιχνιδιού.

    Η γραμμή είναι λεπτή. Χθες το πρωί η κυβέρνηση ετοιμαζόταν να ανακοινώσει έναν ανασχηματισμό, που αν υλοποιούνταν κατά τον σχεδιασμό θα αποτελούσε μεγάλη επικοινωνιακή ήττα για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης και προσωπικά τον αρχηγό του, λίγες ώρες μετά βρισκόταν αντιμέτωπη με ένα δικό της πολιτικό φιάσκο. “Mano a mano”, η αντιπαράθεση μεταξύ του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Αλέξη Τσίπρα, με νικητή εν προκειμένω τον δεύτερο.

    Ο δεύτερος κατόρθωσε να περιχαρακώσει το κόμμα του απέναντι στην προσπάθεια “εισπήδησης” και να στείλει το μήνυμα πως μπορεί ο πρωθυπουργός να προσεταιρίζεται όποτε θέλει έναν Χρυσοχοϊδη, μια Μενδώνη, πιθανώς έναν Φλωρίδη, μια Διαμαντοπούλου, ακόμα και τον Βενιζέλο και όποιους άλλους από το ΚΙΝ.ΑΛ, δεν μπορεί, ωστόσο, να το κάνει με τον ΣΥΡΙΖΑ. Μπορεί να αφορούν όλα αυτά έναν μικρόκοσμο της πολιτικής, τελικά, όμως, δημιουργούν ένα (χρήσιμο) πολιτικό και επικοινωνιακό φορτίο για τον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος τον τελευταίο καιρό επιχειρεί να ξαναμπεί δυναμικά στο παιχνίδι της πόλωσης με εκλογικό ορίζοντα.

    Στην υπόθεση Αποστολάκη, το Μέγαρο Μαξίμου έκανε πολλά λάθη. Πρωτίστως, στο αίτημα περί συναίνεσης ή έστω συνεννόησης μετά το καλοκαίρι της καταστροφής δεν απάντησε θεσμικά αλλά επικοινωνιακά. Προκάλεσε σύγχυση σχετικά με τις προθέσεις του. Ο στόχος ήταν μια δομική αλλαγή στην πολιτική προστασία που θα λειτουργούσε υπερκομματικά, ή μια tailor made κυβερνητική θέση που θα προσέλκυε ένα πολύ σημαντικό στέλεχος της προηγούμενης κυβέρνησης και εξ απορρήτων σύμβουλο του Αλέξη Τσίπρα; Φαίνεται πως υπερίσχυσε το δεύτερο.

    Επίσης, στην κυβέρνηση δεν κατανόησαν πως μια ουσιαστικά συναινετική επιλογή δεν υλοποιείται στο παρασκήνιο, μέσω εξωθεσμικών αγγελιοφόρων, αλλά ευθέως. Απαιτείτο απευθείας επικοινωνία με τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Μόνο τότε η άρνηση του Αλέξη Τσίπρα θα αλλοίωνε τις κατά καιρούς θέσεις του περί συνεννοήσεως και ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα είχε κάθε δίκιο να μεμφθεί τις προθέσεις του ως ψευδείς, υποκριτικές και ανυπόστατες.

    Ακόμα και την τελευταία στιγμή (όπως αποκαλύπτει στο ρεπορτάζ του στο libre ο Σωτήρης Μπολάκης), ο πρωθυπουργός επικοινώνησε τηλεφωνικά με την Φώφη Γεννηματά, απέφυγε, όμως, να μιλήσει με τον Αλέξη Τσίπρα. Συναίνεση, όμως, δι’ αντιπροσώπων δεν νοείται. Κι εδώ αποκαλύπτεται πως η “χημεία” των δύο ανδρών έχει βαρύτατο αρνητικό φορτίο από το παρελθόν ώστε να μην είναι (προσώρας) εφικτή οιαδήποτε σύγκλιση.

    Προσπερνώντας όλα τα παραπάνω προβάλλει το ερώτημα: Πόσο ειλικρινείς είναι οι προθέσεις του πρωθυπουργού για ένα αυτόνομο υπουργείο πολιτικής προστασίας που θα εξασφαλίσει στρατηγική, επιχειρησιακές πολιτικές και μέτρα έναντι των συνεπειών της κλιματικής κρίσης; Εφόσον ο σκοπός δεν ήταν μόνο η “μεταγραφή” Αποστολάκη, ο Κυριάκος Μητσοτάκης οφείλει άμεσα να το αποδείξει. Και το κατάλληλο πρόσωπο να βρει, και την κεντρική πολιτική του απόφαση να υλοποιήσει τάχιστα.

    Υ.Γ Ο τίτλος “mano a mano” είναι εμπνευσμένος από tweet του καλού συναδέλφου Χρήστου Ξανθάκη

  • Πρόεδρος Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής και Τεχνοηθικής: Με την καταστολή και την υποχρεωτικότητα δε λύνεται το θέμα του εμβολιασμού

    Πρόεδρος Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής και Τεχνοηθικής: Με την καταστολή και την υποχρεωτικότητα δε λύνεται το θέμα του εμβολιασμού

    Κρίσιμο χαρακτήρισε τον ρόλο των ιατρικών συλλόγων για την ενημέρωση των πολιτών σχετικά με την αναγκαιότητα του εμβολιασμού για την αντιμετώπιση της πανδημίας της Covid-19, η πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής και Τεχνοηθικής, Έφη Βαγενά.

    Όπως επεσήμανε η κ. Βαγενά, τα θέματα της πανδημίας και οι προβληματισμοί για το πώς πρέπει να αντιμετωπιστούν και να λυθούν παραμένουν κοινά σε ευρωπαϊκό επίπεδο, τονίζοντας παράλληλα ότι στη Γαλλία που επιβλήθηκε ο υποχρεωτικός εμβολιασμός διαπιστώθηκε κατακόρυφη άνοδος των εκούσιων εμβολιασμών.

    Κατά την ενημέρωση, που έκαναν μέσω τηλεδιάσκεψης, «επί της ετήσιας έκθεσης της Εθνικής Επιτροπής για την περίοδο Ιουλίου 2020-Ιουνίου 2021», τόσο η κ. Βαγενά και ο αντιπρόεδρος της Επιτροπής, Χαράλαμπος Τσέκερης όσο και η πρώην πρόεδρος, Ελένη Ρεθυμιωτάκη, έδωσαν έμφαση στην στοχευμένη ενημερωτική καμπάνια για τον εμβολιασμό, απαντώντας στα επίμονα ερωτήματα των μελών των Επιτροπών Έρευνας και Τεχνολογίας και Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, σχετικά με τον υποχρεωτικό εμβολιασμό.

    «Σε σειρά θεμάτων που προκύπτουν από την πανδημία, τόσο σε διεθνές όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο συζητούνται οι πρωτοβουλίες που πρέπει να ληφθούν ώστε να υπάρξει κινητοποίηση και καθολική κάλυψη στον εμβολιασμό. Υπάρχουν ακόμα πολλά να γίνουν και θα ήταν κρίσιμος και ο ρόλος των ιατρικών συλλόγων στο επίπεδο της ενημέρωσης των πολιτών», ανέφερε.

    Απαντώντας στις ερωτήσεις πολλών βουλευτών σχετικά με την επιβολή του υποχρεωτικού εμβολιασμού σε σχέση και με τα ανθρώπινα δικαιώματα, η κ. Βαγενά διευκρίνισε ότι ο ρόλος της Επιτροπής είναι μόνο συμβουλευτικός και γνωμοδοτικός προς την πολιτεία.

    Όπως είπε, η πρόταση της Εθνικής Επιτροπής προς την πολιτεία, στο πλαίσιο της διασφάλισης της δημόσιας υγείας, ήταν να εφαρμοστούν κλιμακούμενα μέτρα:

    Το πρώτο στάδιο, αφορούσε, στοχευμένη εκστρατεία ενημέρωσης για εκούσιο εμβολιασμό ειδικά για συγκεκριμένες επαγγελματικές ομάδες.

    Το δεύτερο στάδιο, περιελάμβανε μέτρα ενθάρρυνσης ή αποθάρρυνσης εργαζομένων και άλλων κοινωνικών ομάδων πληθυσμού, με ενημερωτική εκστρατεία για να οδηγηθούν οι ίδιοι στον εμβολιασμό και

    στο τρίτο στάδιο, υπήρχε η πρόβλεψη της υποχρεωτικότητας ως έσχατη λύση αν η πανδημία εξελιχθεί.

    «Αυτή ήταν η σύσταση μας προς την πολιτεία», ανέφερε η κ. Βαγενά και συμπλήρωσε: «Είμαστε σε φάση μιας πανδημίας που εξελίσσεται συνεχώς και που η εμπειρία μας διαψεύδει. Σε αυτά που θέλουμε να κάνουμε είναι δύσκολο να τεθούν χρονοδιαγράμματα γιατί δυστυχώς κυνηγάμε τον ιό από πίσω. Πρέπει να δούμε και σε διεθνές επίπεδο τι συνέβη. Είναι ενδιαφέρον για παράδειγμα να εξετάσουμε τι έγινε σε Γαλλία, Ιταλία ή Μεγάλη Βρετανία που έχουν προχωρήσει στην υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού και ότι σε κάποιες χώρες είδαμε εκπλήξεις. Στη Γαλλία είδαμε κατακόρυφη άνοδο του εμβολιασμού. ‘Αρα, κάποιες μορφές υποχρεωτικότητας αυξάνουν τον εμβολιασμό, έχουν όμως δημιουργήσει και θέματα εμπιστοσύνης. Αυτά όλα εμείς τα αναφέραμε στη πολιτεία η οποία πρέπει να τα ζυγίζει στις αποφάσεις της. Η πανδημία έδειξε τις αδυναμίες μας είτε στην υγεία είτε στην παιδεία κλπ. Όμως συγκριτικά με άλλες χώρες, που οι πόροι στο δημόσιο σύστημα υγείας είναι καλύτεροι, και εκεί είδαμε τα ίδια διλήμματα με την Ελλάδα. Και εκεί τα ποσοστά ανεμβολίαστων είναι υψηλά. Τα θέματα αυτά της πανδημίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο παραμένουν κοινά».

    «Ο ρόλος της Επιτροπής είναι μόνο συμβουλευτικός, γνωμοδοτικός. Δεν είναι αποφασιστικός ούτε έχει ελεγκτικό ρόλο. Μόνο ανάλυση και προτάσεις παρουσιάζει και η πολιτεία από κει και πέρα αποφασίζει. Εμείς αναφερθήκαμε στο τι πρέπει να κάνει, να στηρίξει τις ενημερωτικές καμπάνιες. Ο ρόλος μας παραμένει συμβουλευτικός και μη ελεγκτικός. Με αυτή την έννοια δεν μπορώ να απαντήσω αν προχώρησε η πολιτεία στο τρίτο βήμα της πρότασης μας, αφού εξάντλησε τα άλλα δύο βήματα. Για κάθε δημόσιο σύστημα η πανδημία ήταν η τέλεια καταιγίδα για να αναδειχθούν στο μάξιμουμ τα προβλήματα. Η πανδημία δεν έχει τεθεί σε έλεγχο και είναι συνεχώς απρόβλεπτες οι διαστάσεις της», κατέληξε η πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής και Τεχνοηθικής.

    Έμφαση στον συμβουλευτικό και γνωμοδοτικό ρόλο της Επιτροπής, έδωσε από την πλευρά του και ο κ. Τσέκερης, τονίζοντας χαρακτηριστικά: «Στις συστάσεις της, η Επιτροπή δεν αναφέρθηκε σε χρόνους εφαρμογής των κινήσεων που πρέπει να γίνουν από την πολιτεία και δεν είναι θέμα δικό της αν εφαρμόστηκαν ή όχι οι προτάσεις της. Συστάσεις κάνουμε χωρίς να σχολιάζουμε την εφαρμογή τους».

    Τέλος η πρώην πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής Ελένη Ρεθυμιωτάκη τόνισε την ανάγκη αξιοποίησης όλων των διαθέσιμων πόρων για την αντιμετώπιση της πανδημίας επισημαίνοντας παράλληλα ότι «με την καταστολή και την υποχρεωτικότητα σίγουρα το θέμα αυτό δε λύνεται». «Δεν μπορούμε πονάει κεφάλι, κόψει κεφάλι. Υπάρχουν περιθώρια πειθούς. Είναι σημαντικό να θυμηθούμε την καρδιά της βιοηθικής, τη σχέση εμπιστοσύνης γιατρού με ασθενή. Είναι θεμελιώδες δικαίωμα η πρόσβαση στο εμβόλιο, πριν μιλήσουμε για το αν είναι υποχρεωτικό ή όχι», σημείωσε.