Μία μαύρη μέρα ξημέρωσε σήμερα για τον πολιτισμό και όχι μόνο της χώρας καθώς ο αξεπέραστος Μίκης Θεοδωράκης έφυγε από την ζωή στα 96 του χρόνια πλήρης ημερών και γεμάτος από μία υπέροχη ζωή.
Σε σάιτ, εφημερίδες, κανάλια, σόσιαλ μίντια και οπουδήποτε στις οθόνες του σπιτιού σας θα δείτε πολλά αφιερώματα για το ιστορικό καλλιτεχνικό έργο του, για τη πολιτιστική κληρονομία που αφήνει σε ολόκληρο τον κόσμο και όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και για τους αντιστασιακούς του αγώνες.
Όμως πουθενά ή για την ακρίβεια σχεδόν πουθενά δεν θα δείτε τι σήμαινε ο Μίκης για τον απλό λαό της γενιάς του 50’ του 60’ του 70’ και του 80’ και τι για τη σημερινή νέα γενιά, τους 20άρηδες και τους 30άρηδες του 2021.
Ποια ήταν η σχέση τους με το αξεπέραστο έργο και την διαδρομή του Μίκη στις δεκαετίες της χώρας; Και η αλήθεια είναι δυστυχώς πως οι περισσότεροι συνομήλικες ή παρόμοιας γενιάς με τον υπογράφον δεν αφιέρωσαν λίγο χρόνο να δουν τι είναι ο Μίκης Θεοδωράκης έστω μουσικά για την Ελλάδα.
Πως ανέδειξε τους αγώνες, την ομορφιά και τη λεβεντιά αυτού του τόπου και των ανθρώπων του. Γιατί όποιος νέος ασχοληθεί με τη μουσική του Μίκη όλων των Ελλήνων θα ταξιδέψει και στη σύγχρονη ιστορία της χώρας.
Ο Μίκης έμαθε εμάς και τους παλιούς για τους αγώνες στα βουνά απέναντι στους κατακτητές, για τους μετέπειτα αγώνες για λαοκρατία απέναντι στους Βρετανούς και στους Αμερικανούς στον Εμφύλιο, για τη “κολασμένη” δεκαετία του 60’ και τη προσπάθεια δημοκρατικών λύσεων, για τη δολοφονία του Πέτρουλα και φυσικά όχι μόνο αυτά.
Μας μετέδωσε τη γνώση και το πόνο για το πως είναι να βασανίζεσαι από τους φασίστες και να στήνεις πρώτος το αντάρτικο απέναντι στη Χούντα, για το πως μαζί με την Μελίνα και τον Ανδρέα στο εξωτερικό έμαθαν για τους χιλιάδες πονεμένους και πληγωμένους στην ΕΣΑ και στα ξερονήσια.
Φυσικά το έργο του Μίκη Θεοδωράκη δεν ήταν αποκλειστικά πολιτικό, μίλησε για αγάπη, για έρωτα, για την άλλη την όμορφη Ελλάδα που πλέον έχουμε βάλει στην άκρη.
Ο Μίκης ακόμα και όταν πλέον μεγάλωσε και έμοιαζε σαν τον σοφό παππού μίας ολόκληρης χώρας, αντιστάθηκε απέναντι στα βάρβαρα μνημόνιο μαζί με τον φίλο του Μανώλη Γλέζο στη πρώτη γραμμή των διαδηλώσεων και ψεκάστηκε με χημικά από τα ΜΑΤ, αλλά ποτέ δεν έκανε πίσω.
Για τη νέα γενιά λοιπόν και όχι μόνο ο Μίκης ήταν και θα είναι για πάντα ένας αγωνιστής, η ψυχή της δημοκρατίας και της ελευθερίας και πάντα μία όμορφη μελωδία που θα “ξυπνάει” μέσα σου την όρεξη για ζωή.
Γιατί όλα όσα έζησε ο Μίκης αυτά τα 96 χρόνια ως πολίτης της Ελλάδας και του κόσμου άλλοι δεν θα τα βιώσουν ακόμη κι αν είχαν δέκα και είκοσι ζωές…
Ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ (FAO) ανακοίνωσε ότι οι διεθνείς τιμές των τροφίμων έκαναν άλμα τον Αύγουστο, μετά από δύο συνεχόμενους μήνες μείωσης. Μεγάλες αυξήσεις καταγράφηκαν στις τιμές της ζάχαρης, των φυτικών ελαίων και ορισμένων δημητριακών.
Ο δείκτης του FAO, ο οποίος παρακολουθεί τις διεθνείς τιμές των πιο εμπορεύσιμων παγκοσμίως τροφίμων, ανήλθε στις 127,4 μονάδες τον περασμένο μήνα έναντι 123,5 τον Ιούλιο, ενώ σε ετήσια βάση σημείωσε αύξηση 32,9% τον Αύγουστο.
Ο δείκτης τιμών δημητριακών του FAO αυξήθηκε 3,4% σε σχέση με τον Ιούλιο, με τις χαμηλότερες προσδοκίες για τις σοδειές σε μεγάλες εξαγωγικές χώρες να αυξάνουν 8,8% τις τιμές του σιταριού σε μηνιαία βάση. Αντίθετα, οι τιμές του καλαμποκιού και του ρυζιού μειώθηκαν.
Ο δείκτης τιμών για τη ζάχαρη αυξήθηκε 9,6% από τον Ιούλιο, εν μέσω ανησυχιών για τις επιπτώσεις του παγετού στις σοδειές της Βραζιλίας που είναι η μεγαλύτερη εξαγωγική χώρα στον κόσμο. Οι καλές προοπτικές αναφορικά με την παραγωγή στην Ινδία και την Ευρωπαϊκή Ένωση περιόρισαν κάπως τις ανησυχίες αυτές.
Οι τιμές των φυτικών ελαίων αυξήθηκαν 6,7%, με τις τιμές του φοινικέλαιου να φθάνει σε ιστορικά υψηλά λόγω των συνεχιζόμενων ανησυχιών για τα επίπεδα παραγωγής και τη μείωση των αποθεμάτων στη Μαλαισία.
Οι τιμές του κρέατος αυξήθηκαν ελαφρά καθώς οι ισχυρές αγορές από την Κίνα στήριξαν τις τιμές του βόειου και του πρόβειου κρέατος και η ισχυρή ζήτηση για εισαγωγές από την Ανατολική Ασία και τη Μέση Ανατολή αύξησαν τις τιμές των πουλερικών. Ο δείκτης τιμών για τα γαλακτοκομικά προϊόντα υποχώρησε ελαφρά σε μηνιαίο επίπεδο.
Ο FAO ανέφερε επίσης ότι οι παγκόσμιες σοδειές δημητριακών θα φθάσουν σχεδόν τους 2,788 δισ. τόνους το 2021, χαμηλότερα από την προηγούμενη εκτίμησή του για 2,817 δισ. τόνους αλλά υψηλότερα από τα επίπεδα του 2020. Η αναθεώρηση αυτή προκλήθηκε, σύμφωνα με τον Οργανισμό, από τις μόνιμες συνθήκες ξηρασίας σε αρκετές μεγάλες παραγωγικές χώρες.
Εκκληση στον Πρωθυπουργό και στο νέο υπουργό Υγείας Θάνο Πλεύρη έκανε η Πρόεδρος της Επιτροπής «Ελλάδα 2021» Γιάννα Αγγελοπούλου – Δασκαλάκη από τη Θεσσαλονίκη, όπου βρέθηκε, ζητώντας να λειτουργήσουν οι ΜΕΘ που δώρισε η Επιτροπή «Ελλάδα 2021» στο ΕΣΥ.
Η κα Αγγελοπούλου εξέφρασε την έκπληξή της για το γεγονός ότι οι εν λόγω ΜΕΘ παραμένουν ανενεργές. «Περιμέναμε ότι θα βοηθήσουν στη συγκεκριμένη συγκυρία, έστω και μία ζωή να σωθεί είναι σημαντικό» τόνισε, μιλώντας στο «Ράδιο Θεσσαλονίκη». «Κάνω έκκληση στο νέο Υπουργό Υγείας και τον Πρωθυπουργό να δώσουν λύση», προσέθεσε.
Σε ερώτηση για την έρευνα των ιατρών του Νοσοκομείου Παπανικολάου για το ελληνικό φάρμακο κατά της Covid-19, είπε ότι η Επιτροπή ανταποκρίθηκε από την πρώτη στιγμή γιατί θέλει οι Έλληνες επιστήμονες να ζουν και να δημιουργούν στη χώρα τους. Και δεν έκρυψε την ικανοποίησή της για το γεγονός πως το φάρμακο χορηγείται ήδη σε ασθενείς με εντυπωσιακά αποτελέσματα. «Έχουμε τους ανθρώπους, χρειαζόμαστε τις τυπικές διαδικασίες για να ξεπερνούμε τους φράχτες» κατέληξε.
Ενα βαθιά αντιφασιστικό άρθρο είχε γράψει μετά την ιστορική καταδίκη της Χρυσής Αυγής ο Μίκης Θεοδωράκης στην εφημερίδα τα «ΝΕΑ». Ο σπουδαίος μουσικοσυνθέτης συγχαίρει τους δικαστές που «αψήφησαν κινδύνους και εμπόδια», όμως προειδοποιεί ότι ο αγώνας κατά του φασισμού δικαιώθηκε, αλλά δεν τελείωσε.
Ολόκληρο το άρθρο του Μίκη Θεοδωράκη που δημοσιεύτηκε στις 15 Οκτωβρίου του 2020:
Συγχαίρω και χειροκροτώ τους δικαστές που είχαν το θάρρος να αψηφήσουν κινδύνους και εμποδια και με την απόφασή τους να καταδικάσουν τη Χρυσή Αυγή αναγνωρίζοντας την ως εγκληματική οργάνωση. Όταν απαλλαχθήκαμε από το άγος της Χούντας, ήταν βέβαιο ότι η τεχνητή διαίρεση του Λαού μας θα μείωνε τις αντιστάσεις του σε σημείο να δεχθεί την επανεμφάνιση μιας νέας Χούντας, εξίσου προσβλητικής και επικίνδυνης για τη Δημοκρατία.
Βεβαίως, το μέσον ανόδου της Χρυσής Αυγής διέφερε από τα προηγούμενα. Δηλαδή δεν ήρθε με την απειλή των τανκς αλλά με την ανοχή των εξουσιών, πολιτικών και δικαστικών.
Και ενώ η πρώτη μορφή, η Χούντα, αντιμετωπίστηκε με την αντίσταση του ελληνικού λαού, η δεύτερη, η Χρυσή Αυγή, κατόρθωσε να αποσπάσει την ανοχή θεσμών και κομμάτων, καθώς και την ψήφο περίπου μισού εκατομμυρίου Ελλήνων ψηφοφόρων, εξασφαλίζοντας την παρουσία των εκπροσώπων της μέσα στο Ιερό της Δημοκρατίας, τη Βουλή των Ελλήνων!
Μετά την ιστορική απόφαση αυτής της ομάδας των δικαστών, διέπρεψε ο φαρισαϊσμός όλων των υπευθύνων για την κατάντια της χώρας μας που δίπλα στην τραγική αλλά και ηρωική μορφή της Μάγδας Φύσσα, δίπλα σε όλους εκείνους που έδωσαν τον μεγαλύτερο αγώνα εδώ και τόσο καιρό, πανηγύριζαν για τη νίκη κατά του φασισμού.
Δεν υπήρξε ούτε αυτοκριτική, ούτε η προσπάθεια να αποκαλυφθούν και να καταδικασθούν οι βαθύτεροι λόγοι-ασθένειες εξαιτίας των οποίων από το 1967 έως σήμερα ζήσαμε δύο επταετίες με τη θηριώδη παρουσία δύο εγκληματικών μόρφωμα των με τη σφραγίδα του φασισμού-ναζισμού που τόσο τραγικά βίωσε ο Λαός μας κατά τις τελευταίες δεκαετίες.
Γι’ αυτό προτίμησα να μη μιλήσω την ημέρα που εκδόθηκε η δικαστική απόφαση. Γιατί δεν ήθελα μια τόσο σημαντική ημέρα για τη Δημοκρατία να πω δυσάρεστα, αλλά και από την άλλη δεν μπορούσα να μην μιλήσω για το θέμα αυτό και να τα αποκρύψω, αφού δεν συνήθισα ποτέ τα μισόλογα.
Γιατί το χειρότερο είναι το γεγονός ότι έχουμε καθημερινά και ολοένα αυξανόμενα δείγματα φασιστικής νοοτροπίας στην καθημερινή μας ζωή, τόσο στις διαπροσωπικές σχέσεις με την έλλειψη κάθε έννοιας σεβασμού της διαφορετικότητας, όσο και στις διακομματικές σχέσεις με την έλλειψη κάθε έννοιας σεβασμού στο δικαίωμα της διαφωνίας και της διαφορετικής άποψης. Πράγμα που αποτελεί απόδειξη έλλειψης πραγματικής Παιδείας και Πολιτισμού.
Ετσι, η φασιστική νοοτροπία – σαν το σαράκι που σαπίζει το ξύλο – σαπίζει καθημερινά το εθνικό σώμα με δραματικές συνέπειες τόσο για την υγεία της κοινωνίας, όσο και για τη δυνατότητα υπεράσπισής μας από τους πολλούς και μεγάλους κινδύνους που συσσωρεύουν οι διεθνείς εξελίξεις μπροστά από την πόρτα μας.
Η έκδοση της δικαστικής απόφασης για τη Χρυσή Αυγή δεν πρέπει να μας οδηγήσει σε εφησυχασμό ότι αγώνας κατά του φασισμού δικαιώθηκε άρα τελείωσε. Αντίθετα, θα πρέπει να δούμε την απόφαση αυτή ως έναν σημαντικό σταθμό στον αντιφασιστικό αγώνα που πρέπει να συνεχιστεί με αμείωτη ένταση αφού γνωρίζουμε καλά πόσο ύπουλο είναι το μικρόβιο του φασισμού. Μόνο με τη συνέχιση του αγώνα αυτού θα δικαιωθούν ο Παύλος Φύσσας και όλα τα θύματα της Χρυσής Αυγής.
Αντίθετα με τον φαρισαϊσμό, τον κρυφό και ύπουλο φασισμό-ρατσισμό και την άγνοια του κινδύνου που τροφοδοτεί τον εθνικισμό, το πλοίο ΕΛΛΑΣ είναι περισσότερο από βέβαιο ότι θα πέσει σε κάποια απροσδόκητη ξέρα καθώς τα τρια Φ (Φαρισαϊσμός, Φασισμός και Φανατισμός) εμποδίζουν την ασφαλή πορεία προς το μέλλον.
Σήμερα, τόσο τα εσωτερικά μας προβλήματα όσο και οι διεθνείς εξελίξεις απαιτούν να έχουμε τα μάτια μας ορθάνοιχτα, τη σκέψη μας ανεξάρτητη και απαλλαγμένη απο ιδεοληψίες και τις καρδιές μας καθαρές και αμόλυντες από το εμφύλιο μίσος, καθώς ταξιδεύουμε σε αχαρτογράφητα νερά.»
Τον Μάρτιο του 2017 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ΙΑΝΟS το βιβλίο με τίτλο «Μονόλογοι στο λυκαυγές» και αποτελεί την συνέχεια και ολοκλήρωση του προηγούμενου βιβλίου του Μίκη Θεοδωράκη «Διάλογοι στο λυκόφως. 90 συνεντεύξεις».
«Η ζωή του συνθέτη Μίκη Θεοδωράκη είναι γνωστή. Την άλλη, σας αποκαλύπτω σήμερα, μέσα σε αυτό το βιβλίο».
Κάπως έτσι σε κείμενό του για την τελευταία του έκδοση, ο Μίκης Θεοδωράκης δηλώνει «έζησα γαλήνιος, βέβαιος και ευλογημένος».
«Αυτό είναι το τελευταίο μου βιβλίο»
«Το δίδυμο «Διάλογοι στο Λυκόφως» – «Μονόλογοι στο Λυκαυγές» πραγματεύεται την τελική μου προσπάθεια να συνδέσω το Τέλος και την Αρχή μιας νέας Ουτοπίας ως επιστέγασμα της ζωής και του έργου μου» δηλώνει ο Μίκης Θεοδωράκης και συνεχίζει.
«Δεν υπάρχει αμφιβολία. Αυτό είναι το τελευταίο μου βιβλίο! Ομολογώ ότι λυπάμαι γι’ αυτό, γιατί μου άρεσε να γράφω διάφορα κείμενα και ποιηματάκια πολύ πριν αρχίσω να γράφω μουσική. Γιατί και την μουσική την έγραφα, μόνο που αντί για λέξεις έγραφα μουσικούς φθόγγους. Μπορεί άραγε αυτός που χτυπά πλήκτρα να νιώθει την ίδια μέθη, τον ίδιο ίλιγγο με μας που κρατούσαμε πένα με μελάνι είτε μολύβι που κάθε τόσο το ξύναμε για να πάρουμε μιαν ανάσα, μια πνοή ικανοποίησης για το έργο μας, που εκείνη τη στιγμή το θεωρούσαμε μοναδικό!»
«Ο συγγραφέας και ο ποιητής, που έχει φτάσει σε βαθμό να τυπώνεται και να διαβάζεται, σίγουρα νιώθει σαν ημίθεος.
Τι να πω όμως για τον συνθέτη, που τους ψυχρούς φθόγγους του, τους γραμμένους πάνω σε ένα χαρτί, μπορείς να τους ακούσεις να ζωντανεύουν και να πετούν σαν σμήνη πουλιών που διαπερνούν τα τείχη του πραγματικού κόσμου και γίνονται αυλοί, ήχοι ενός θεϊκού κόσμου που είναι το μουσικό του έργο, καθώς εισβάλλει σε χιλιάδες ψυχές, σκέψεις, αισθήματα, καρδιές του κάθε Ανθρώπου χωρίς διάκριση».
«Τα έζησα όλα στον υπερθετικό»
«Τι να πω λοιπόν για τον συνθέτη; Ότι είναι ένας μικρός Θεός; Όχι!
Θα πω μονάχα ότι είναι ευλογημένος… Σαν τη θάλασσα, που όσο κι αν τη δέρνουν οι άνεμοι και κυματίζει, αφρίζει με χίλιους τρόπους, όμως όλα αυτά συμβαίνουν στην επιφάνειά της, γιατί λίγο πιο κάτω παραμένει ήρεμη, πανέμορφη, ευλογημένη.
Το ίδιο και η ζωή μου, που τα έζησε όλα. Στον υπερθετικό. Τη χαρά και τον πόνο. Το κόκκινο και το μαύρο. Την αγάπη και το μίσος. Τον θρίαμβο και την απογοήτευση. Το φως και το σκοτάδι. Αυτή υπήρξε η ζωή μου. Η γνωστή. Γιατί την άλλη, που σας αποκαλύπτω σήμερα, την έζησα γαλήνιος, βέβαιος και ευλογημένος.
Έτσι το θέλησε η Μοίρα, αυτός ο αποχαιρετισμός να συμπέσει με την εικόνα της Αγίας Μητέρας μου της προσφυγοπούλας από τον Τσεσμέ της Μικράς Ασίας, την ίδια εικόνα που είδα σε κάποια άλλη. Με τον ίδιο σας αποχαιρετώ κι εγώ».
Κείμενα από το 1996 έως 2016
Στο βιβλίο περιλαμβάνονται κείμενα του Μίκη Θεοδωράκη της χρονικής περιόδου 1996 έως 2016, όπως ανασύρθηκαν από το Αρχείο του. Η επιλογή έγινε από τον ίδιο τον Μίκη Θεοδωράκη, καθώς και η σειρά καταχώρησής τους.
Θέλοντας να εισαγάγει τον αναγνώστη στη βαθύτερη ουσία της σκέψης του, σε εκείνες ακριβώς τις ιδέες που επανέρχονται τακτικά και διατρέχουν το σύνολο του έργου του και της προσωπικής του φιλοσοφίας, προτίμησε να τις προτάξει στο Α΄ Μέρος, ασχέτως χρονολογίας.
Το υλικό του Β΄ Μέρους, όπου περιλαμβάνονται ομιλίες, δηλώσεις και άρθρα, ακολουθεί τη χρονολογική σειρά, με στοιχεία ανασκόπησης των σημαντικότερων γεγονότων αλλά και της καλλιτεχνικής του δραστηριότητας ανά έτος.
Πέθανε ο Μέγιστος των Ελλήνων, ο Μίκης Θεοδωράκης.
Ο σπουδαίος Έλληνας μουσικοσυνθέτης γεννήθηκε στις 29 Ιουλίου 1925 στη Χίο από πατέρα Κρητικό και μητέρα Μικρασιάτισσα και το βαπτιστικό του όνομα είναι Μιχαήλ.
Ο Μίκης Θεοδωράκης αποτέλεσε ένα από τα μεγαλύτερα κεφάλαια του ελληνικού πολιτισμού. Οι επιτυχίες του αμέτρητες.
Ο Μιχαήλ (Μίκης) Θεοδωράκης γεννήθηκε στη Χίο στις 29 Ιουλίου 1925, από πατέρα Κρητικό και μητέρα Μικρασιάτισσα. Ο πατέρας του ήταν ανώτερος δημόσιος υπάλληλος, γι’ αυτό πέρασε τα παιδικά του χρόνια μετακινούμενος σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας, από τη Μυτιλήνη, τη Σύρο και την Αθήνα έως τα Ιωάννινα, το Αργοστόλι, την Πάτρα, τον Πύργο και την Τρίπολη. Τα πρώτα του μουσικά ακούσματα ήταν οι ψαλμωδίες της ορθόδοξης εκκλησίας, στις οποίες έπαιρνε μέρος σαν ψάλτης.
Τη διετία 1937-1939 πήρε τα πρώτα μαθήματα βιολιού στο Ωδείο Πατρών και δημιούργησε τα πρώτα του τραγούδια, συνθέσεις οι οποίες βασίστηκαν σε στίχους των Σολωμού, Παλαμά, Δροσίνη και Βαλαωρίτη, τους οποίους έβρισκε άλλοτε στα σχολικά βιβλία και άλλοτε στη βιβλιοθήκη του σπιτιού του. Στην Τρίπολη, μόλις 17 ετών, δίνει την πρώτη του συναυλία παρουσιάζοντας το έργο του «Κασσιανή» και παίρνει μέρος στην αντίσταση κατά των κατακτητών. Στη μεγάλη διαδήλωση της 25ης Μαρτίου 1943 συλλαμβάνεται για πρώτη φορά από τους Ιταλούς και βασανίζεται.
Διαφεύγει στην Αθήνα, όπου το 1943 ξεκινάει μουσικές σπουδές στο Ωδείο Αθηνών και γνωρίζεται με την έντεχνη ευρωπαϊκή μουσική. Ως εκείνη την εποχή, έχει επηρεαστεί από τη βυζαντινή μουσική, έχει σχηματίσει χορωδία και έχει συνθέσει τραγούδια και κομμάτια για βιολί και πιάνο. Παράλληλα αναπτύσσει αντιστασιακή δράση. Εντάσσεται στην ΕΠΟΝ και το 1944 γίνεται γραμματέας εκπολιτισμού. Τον ίδιο χρόνο εντάσσεται στον εφεδρικό ΕΛΑΣ Αθηνών και λαμβάνει μέρος σε μάχες κατά των Γερμανών και των Ταγμάτων Ασφαλείας, καθώς και στα Δεκεμβριανά. Λόγω των προοδευτικών του ιδεών, καταδιώκεται από τις αστυνομικές αρχές. Για ένα διάστημα ζει παράνομος στην Αθήνα χωρίς να σταματήσει την επαναστατική του δράση. Το 1947 εξορίζεται στην Ικαρία και ένα χρόνο αργότερα μεταφέρεται στη Μακρόνησο, από την οποία απολύεται τον Αύγουστο του 1949.
Εξαιτίας της πολιτικής του δράσης και των διώξεων που υπέστη καθυστέρησε να πάρει το δίπλωμά του από το Ωδείο στην αρμονία, την αντίστιξη και τη φούγκα, γεγονός που συνέβη το 1950. Από το 1954 μέχρι το 1957, σπούδασε στο Παρίσι με υποτροφία και συνέγραψε τις τρεις μουσικές μπαλέτου «Αντιγόνη», «Les Amants de Teruel» και «Le Feu aux Poudres», οι οποίες γνώρισαν επιτυχία στη γαλλική πρωτεύουσα και στο Λονδίνο, ενώ την ίδια περίοδο συνέθεσε και το έργο «Οιδίπους Τύραννος». Το 1957 λαμβάνει το χρυσό μετάλλιο στο Φεστιβάλ της Μόσχας για την «Πρώτη Συμφωνία για πιάνο και ορχήστρα».
Το 1960 επέστρεψε στην Ελλάδα. Ήδη από το Παρίσι είχε πάρει τις μεγάλες μουσικές αποφάσεις του. Διαφωνώντας ριζικά με τις νέες τάσεις και φορτωμένος συναισθηματισμό, λυρισμό και παράδοση, συνέθεσε το 1958 τον «Επιτάφιο», σε στίχους Γιάννη Ρίτσου, έργο που έμελλε να επηρεάσει σοβαρά την εξέλιξη της ελληνικής λαϊκής μουσικής.
Το «Άξιον εστί» θα γίνει το πρώτο μεγάλο έργο του με χορωδία, το οποίο ο συνθέτης ονομάζει «λαϊκό ορατόριο – μετασυμφωνικό», χαρακτηρισμός που δηλώνει «όχι τόσο την χρονική απόσταση όσο την ποιοτική διαφορά ανάμεσα στη δυτική και την νεοελληνική μουσική τέχνη». Έμπνευσή του είναι η ποίηση του Ελύτη, αλλά και το δημοτικό τραγούδι, ενώ πολλά είναι τα νεωτεριστικά στοιχεία που πλαισιώνουν το έργο, όπως η ταυτόχρονη παρουσία αφενός του αφηγητή-ψάλτη και του λαϊκού τραγουδιστή και αφετέρου της κλασικής και της λαϊκής ορχήστρας.
Το 1963 ιδρύει μαζί με τον Μάνο Χατζιδάκι τη Μικρή Συμφωνική Ορχήστρα Αθηνών και δίνει πολλές συναυλίες σ’ όλη την Ελλάδα προσπαθώντας να εξοικειώσει τον κόσμο με τα αριστουργήματα της συμφωνικής μουσικής. Στο μεταξύ, συνεχίζει την πολιτική του δράση. Γίνεται ιδρυτικό μέλος της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη, της οποίας διετέλεσε και πρόεδρος (1964-67), ενώ το 1963 συλλαμβάνεται επειδή έλαβε μέρος στην 1η Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης και ενώ ήταν ήδη γνωστός ως συνθέτης και μάλιστα με μεγάλη δημοτικότητα.
Το 1964 εκλέγεται για πρώτη φορά βουλευτής της ΕΔΑ στη Β’ εκλογική περιφέρεια Πειραιά και, ένα χρόνο αργότερα, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής του ίδιου κόμματος. Το 1967, η δικτατορία των συνταγματαρχών απαγορεύει την εκτέλεση, την πώληση και την ακρόαση των τραγουδιών του. Την ίδια χρονιά (1967) γίνεται ιδρυτικό μέλος της αντιστασιακής οργάνωσης «Πατριωτικό Αντιδικτατορικό Μέτωπο» (ΠΑΜ) και λόγω της δράσης του συλλαμβάνεται τον Αύγουστο του 1967. Ακολουθεί η φυλάκισή του στην οδό Μπουμπουλίνας, η απομόνωση, οι φυλακές Αβέρωφ, η μεγάλη απεργία πείνας, το νοσοκομείο, η αποφυλάκιση και ο κατ’ οίκον περιορισμός, η εκτόπιση με την οικογένειά του στη Ζάτουνα Αρκαδίας και, τέλος, το στρατόπεδο Ωρωπού. Όλο αυτό το διάστημα συνθέτει συνεχώς, ενώ πολλά από τα έργα του κατορθώνει με διάφορους τρόπους να τα στέλνει στο εξωτερικό, όπου ερμηνεύονται από τη Μαρία Φαραντούρη και τη Μελίνα Μερκούρη.
Στον Ωρωπό η κατάσταση της υγείας του επιδεινώνεται επικίνδυνα. Στο εξωτερικό ξεσηκώνεται θύελλα διαμαρτυριών. Προσωπικότητες, όπως οι Ντμίτρι Σοστακόβιτς, Άρθουρ Μίλερ, Λόρενς Ολιβιέ και Ιβ Μοντάν, δημιουργούν επιτροπές για την απελευθέρωσή του. Τελικά, το 1970, υπό τις πιέσεις αυτές και με τη μεσολάβηση του Γάλλου πολιτικού και συγγραφέα Ζαν Ζακ Σρεβάν Σρεμπέρ, η δικτατορία τον αφήνει να φύγει στο Παρίσι.
Το ίδιο έτος γίνεται πρόεδρος του ΠΑΜ και μέλος του Πολιτικού Γραφείου του ΚΚΕεσ. Από την απελευθέρωσή του και μέχρι την πτώση της δικτατορίας τον Αύγουστο του 1974, δίνει συναυλίες σε όλο τον κόσμο προπαγανδίζοντας την αντίσταση του ελληνικού λαού και ζητώντας την πτώση της δικτατορίας. Ταυτόχρονα, στην Ελλάδα τα τραγούδια του ακούγονται παράνομα και γίνεται σύμβολο αντίστασης.
Το 1972 ιδρύει την πολιτική κίνηση «Νέα Ελληνική Αριστερά» και γίνεται συνιδρυτής του Εθνικού Συμβουλίου Αντίστασης. Το 1974 ήταν υποψήφιος βουλευτής Β΄ Πειραιά με την «Ενωμένη Αριστερά». Το 1975 επανεξελέγη μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΕΔΑ, ενώ το 1978 συμμετείχε στις δημοτικές εκλογές ως υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων υποστηριζόμενος από το ΚΚΕ. Έναν χρόνο αργότερα έγινε ιδρυτικό μέλος της Κίνησης για την Ενότητα της Αριστεράς (ΚΕΑ).
Μουσικά, στο διάστημα 1967 έως 1980 στρέφεται ιδιαίτερα στη σύνθεση κύκλων τραγουδιών, συνθέτοντας 22 κύκλους, ανάμεσά τους και τα «Τραγούδια του αγώνα», «Ο ήλιος και ο χρόνος», «Μυθιστόρημα», «Αρκαδίες I, II, III, IV, VIII, X, XI», «Μπαλάντες» και άλλα. Αξιομνημόνευτη είναι η σύνθεση του Canto General, ένα παγκοσμίως αγαπημένο έργο βασισμένο στο ποίημα του Πάμπλο Νερούντα. Το έργο άρχισε να συντίθεται στο Παρίσι το 1972, όπου πρωτοπαρουσιάστηκε στο φεστιβάλ της Humanité τον Σεπτέμβριο του ’74, ενώ στην Ελλάδα ακούστηκε για πρώτη φορά στις μεγάλες συναυλίες που έγιναν στο Στάδιο Καραϊσκάκη και στο Γήπεδο του Παναθηναϊκού τον Αύγουστο του 1975.
Το 1981 εξελέγη βουλευτής Β΄ Πειραιά με το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ και το 1985 βουλευτής Επικρατείας πάλι με το ΚΚΕ. Το 1987 υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Ελληνοτουρκικής Επιτροπής Φιλίας. Το 1989 γίνεται, μαζί με τον σκηνοθέτη Θεόδωρο Αγγελόπουλο, ιδρυτικό μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου, η οποία απονέμει τα βραβεία «Φελίξ». Στις 16 Οκτωβρίου 1989 συμπεριλήφθηκε στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας. Εξελέγη στις εκλογές της 5ης Νοεμβρίου και επανεξελέγη στις εκλογές του Απριλίου του 1990. Και στις δύο περιπτώσεις κατέθεσε δήλωση ανεξαρτήτου βουλευτή, συνεργαζόμενου με τη ΝΔ. Όπως είχε δηλώσει στον Τύπο, στρατεύτηκε με τη ΝΔ «η οποία είναι η ισχυρή έπαλξη που μπορεί να βγάλει τον τόπο από τα εθνικά αδιέξοδα στα οποία οδηγήθηκε από την οκτάχρονη πολιτική του ΠΑΣΟΚ». Από τις 29 Νοεμβρίου 1989, έως τις εκλογές της 8ης Απριλίου 1990 υπήρξε ανεξάρτητος βουλευτής συνεργαζόμενος με τη Νέα Δημοκρατία.
Τον Απρίλιο του 1990 ανέλαβε για πρώτη φορά κυβερνητικό αξίωμα ως υπουργός Άνευ Χαρτοφυλακίου στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, μέχρι τον Αύγουστο του 1991, οπότε ανέλαβε υπουργός Επικρατείας. Στις 30 Μαρτίου 1992, παραιτήθηκε από το αξίωμα του υπουργού για να αφοσιωθεί, όπως ανέφερε, στο συνθετικό του έργο. Ταυτόχρονα, δήλωσε υποστήριξη στην κυβέρνηση Μητσοτάκη και συμμετοχή στις εργασίες της Βουλής ως ανεξάρτητος βουλευτής συνεργαζόμενος με τη ΝΔ.
Στις αρχές Σεπτεμβρίου του 1992 υπέβαλε την παραίτησή του από την Ευρωπαϊκή Ακαδημία Κινηματογράφου, επειδή δέχθηκε στο διαγωνιστικό της τμήμα ταινία προερχόμενη από τη δημοκρατία των Σκοπίων, ως προερχόμενη από τη «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Το 1992 συνέθεσε τον ύμνο των Ολυμπιακών Αγώνων της Βαρκελώνης και την ίδια χρονιά, στις 12 Οκτωβρίου, κατέθεσε δήλωση ανεξαρτησίας στο προεδρείο της Βουλής, τερματίζοντας τη συνεργασία του με την κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ, δηλώνοντας ταυτόχρονα ότι στηρίζει την πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Στις 9 Μαρτίου 1993 παραιτήθηκε από βουλευτής και ανέλαβε γενικός διευθυντής των μουσικών προγραμμάτων της ΕΡΤ.
Στις 16 Ιουνίου 1994 παραιτήθηκε από τη θέση του γενικού διευθυντή των μουσικών συνόλων της ΕΡΤ, καταγγέλλοντας την κυβέρνηση του Α. Παπανδρέου και τη γενική διεύθυνση της ΕΡΤ για προσπάθεια θανάτωσης του οργανισμού δια της μεθόδου της ασφυξίας. Η παραίτησή του έγινε δεκτή από το ΔΣ της ΕΡΤ στις 5 Οκτωβρίου. Τον Ιούνιο του 1996, ορίστηκε μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Τουρισμού που συστάθηκε από την υπουργό Ανάπτυξης Βάσω Παπανδρέου.
Την 1η Δεκεμβρίου του 2010 ανακοίνωσε την ίδρυση Κίνησης Ανεξάρτητων Πολιτών με το όνομα «Σπίθα» ενάντια στο καθεστώς του «Μνημονίου», με στόχο τη συμμετοχή του κάθε ανεξάρτητου πολίτη για την έξοδο της χώρας από τη βαθιά κρίση, στην οποία την υποχρέωσαν η διεθνής κρίση του καπιταλισμού και οι εξαρτημένοι από διεθνή κέντρα εξέχοντες πολιτικοί και οικονομικοί κύκλοι. Την 1η Φεβρουαρίου 2012 μαζί με τον Μανώλη Γλέζο και τον καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου Γιώργο Κασιμάτη παρουσίασαν την πολιτική κίνηση «ΕΛΑΔΑ» (Ενιαία Λαϊκή Δημοκρατική Αντίσταση) με σκοπό τη συγκρότηση ενός μεγάλου αντιμνημονιακού μετώπου.
Στις 19 Σεπτεμβρίου του 2013 ανακοίνωσε την «αποστρατεία» του από την πολιτική ζωή της χώρας, χωρίς ωστόσο να σταματήσει τις παρεμβάσεις ως το τέλος, όπως όταν τον Μάιο του 2017, μαζί με άλλους ανθρώπους του πνεύματος, καλούσε τον κόσμο να κατέβει στο Σύνταγμα για να διαμαρτυρηθεί «ενάντια στο πραξικοπηματικό και καταστροφικό 4ο μνημόνιο».
Τέλος, δυο σημαντικά μουσικά γεγονότα σημάδεψαν το 2017 όσον αφορά τον σπουδαίο συνθέτη: Η συναυλία που έδωσε στις 24 Μαΐου 2017 στο Ντίσελντορφ της Γερμανίας η ιστορική ορχήστρα της πόλης, παίζοντας τρία συμφωνικά έργα του Μίκη Θεοδωράκη (2η και 3η Συμφωνία και το «Οιδίπους Τύραννος») υπό τη διεύθυνση του Baldur Brönnimann, καθώς και η παράσταση – αφιέρωμα «ΟΛΗ Η ΕΛΛΑΔΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΙΚΗ» στο Καλλιμάρμαρο στις 19 Ιουνίου. Για πρώτη φορά 1.000 χορωδοί από 30 πόλεις της Ελλάδας σχημάτισαν μία πελώρια χορωδία, η οποία με τη συνοδεία Συμφωνικής Μαντολινάτας απέδωσαν μερικά από τα αριστουργήματα του μεγάλου δημιουργού.
Βραβεία και διακρίσεις
Ο Μίκης Θεοδωράκης έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία και διακρίσεις, όπως το βραβείο ειρήνης «Λένιν» της Σοβιετικής Ένωσης (1983), το παράσημο του Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικος που του απονεμήθηκε στις 24 Ιουλίου 1995 από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλο , καθώς και το παράσημο του αξιωματικού της Λεγεώνας της Τιμής, ανώτατη διάκριση της Γαλλικής Δημοκρατίας (Μάρτιος 1996). Στις 27 Μαΐου 1996 το Πανεπιστήμιο Αθηνών τον αναγόρευσε «ομοθύμως» επίτιμο διδάκτορα του Τμήματος Μουσικών Σπουδών και τον Μάρτιο του 2000 αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας του Τμήματος Μουσικών Σπουδών στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ). Τον Ιούλιο του 2002 τιμήθηκε με το γερμανικό μουσικό βραβείο «Έριχ Κόρνγκολντ» και τον Μάιο του 2005 με το διεθνές βραβείο μουσικής για το 2005 από το Διεθνές Συμβούλιο Μουσικής και την UNESCO. Επίσης, τον Μάρτιο του 2007 τιμήθηκε με τον Ταξιάρχη της Λεγεώνας της Τιμής της Γαλλικής Δημοκρατίας, ενώ τον Μάιο του 2013 η Ολομέλεια της Ακαδημίας Αθηνών τον εξέλεξε επίτιμο μέλος της και τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους έγινε η επίσημη τελετή υποδοχής του.
Βιβλία
Πλούσιο είναι και το συγγραφικό έργο του Μίκη Θεοδωράκη. Μεταξύ άλλων έγραψε τα βιβλία «Το χρέος» (δύο τόμοι), εκδ. Τετράδια της Δημοκρατίας 1970-1971, «Μουσική για τις μάζες», εκδ. Ολκός, 1972, «Στοιχεία για μια νέα πολιτική», «Δημοκρατική και συγκεντρωτική αριστερά», εκδ. Παπαζήση, 1976, «Οι μνηστήρες της Πηνελόπης», εκδ. Παπαζήσης, 1976, «Περί Τέχνης», 1976, εκδ. Παπαζήση, «Η αλλαγή. Προβλήματα ενότητας της Αριστεράς», 1978, «Μαχόμενη Κουλτούρα», 1982, «Για την ελληνική μουσική», 1983 (το 1986 επανεκδόθηκε από τις εκδόσεις Καστανιώτη), «Ανατομία της σύγχρονης μουσικής», εκδ. Σύγχρονη Εποχή, 1983, «Star Sυstem», εκδ. Κάκτος, 1984, «Οι δρόμοι του αρχάγγελου» (αυτοβιογραφία σε πέντε τόμους), εκδ. Κέδρος, 1986-1995, «Ζητείται Αριστερά», εκδ. Σιδέρη, 1989, «Αντιμανιφέστο», εκδ. Γνώσεις, «Πού πάμε;», εκδ. Γνώσεις, 1989, «Ανατομία της Μουσικής», εκδ. Αλφειός, 1990, «Να μαγευτώ και να μεθύσω», 2000, εκδ. Λιβάνη, «Το μανιφέστο των Λαμπράκηδων», εκδ. Ελληνικά Γράμματα, 2003, η τριλογία «Πού να βρω την ψυχή μου…», 2003, εκδ. Λιβάνη, με αποσπάσματα από συνεντεύξεις, άρθρα και ομιλίες του της τελευταίας δεκαετίας, «Μάνου Χατζηδάκι εγκώμιον», 2004, εκδ. Ιανός, «Σπίθα για μια Ελλάδα ανεξάρτητη και δυνατή», εκδ. Ιανός, 2011, «Διάλογοι στο λυκόφως-90 συνεντεύξεις», εκδ. Ιανός, 2016, και «Μονόλογοι στο λυκαυγές», εκδ. Ιανός, 2017.
Επίσης, συνέγραψε πολλούς κύκλους ποιημάτων που μελοποίησε ο ίδιος, μεταξύ των οποίων και «Το τραγούδι του νεκρού αδελφού», «Ο Ήλιος και ο Χρόνος», «Αρκαδία Ι», «Αρκαδία VI» και «Αρκαδία X» και το «Τραγούδι της γης» από τη συμφωνία Νο 2. Έχει επίσης δημοσιεύσει πολλά έργα στα Γαλλικά.
Το προσωπικό αρχείο του παραχωρήθηκε από τον ίδιο στη Μουσική Βιβλιοθήκη Λίλιαν Βουδούρη και είναι προσβάσιμο στους ενδιαφερόμενους μελετητές.
Το “κρακ” (στο Μέγαρο Μαξίμου) ακούστηκε μέχρι την πλατεία Κολωνακίου. Η ρωγμή στο “επιτελικό κράτος” που διαφημίστηκε περίπου ως ανίκητο χάσκει επικίνδυνα μετά τον ανασχηματισμό και η κόπωση του Μαξιμικού μηχανισμού προδίδει αμηχανία και πολιτική ανασφάλεια. Οι δημοσκοπήσεις δεν αρκούν πια για να ενισχύουν την αυτοπεποίθηση της πολιτικής ηγεμονίας, ακόμα κι αν οι πολιτικοί συσχετισμοί απέχουν ακόμα από το να προοιωνίζονται ανατροπές.
Οι αλλαγές στην κυβέρνηση προβλήθηκαν μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές του καλοκαιριού ως η επανεκκίνηση που θα είχε ως χαρακτηριστικά την δομική αναδιάρθρωση, την απόδοση ευθυνών και την διεύρυνση. Ο στόχος δεν επετεύχθη. Ο ανασχηματισμός δεν ήταν σαρωτικός -όπως λεγόταν- αφού οι 16 από τους 20 υπουργούς παρέμειναν στις θέσεις τους. Οι ευθύνες αποδόθηκαν μόνο δια του εξοβελισμού του Μιχάλη Χρυσοχοϊδη, αν και είχαν ήδη υπονομευτεί από την αδυναμία να περιγραφούν και να αναληφθούν κατά την πρόσφατη συζήτηση (σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών) στη Βουλή. Η δε ρήση του τελευταίου ότι “παραμένει στον δημόσιο βίο” μάλλον απορία προκαλεί. Η διεύρυνση, δε, κατέληξε στο γνωστό πολιτικό φιάσκο με τον ναύαρχο Αποστολάκη.
Σχετικά με την επιλογή του τελευταίου προκύπτουν αναμφίβολα ερωτηματικά περί ελλείμματος πολιτικού σχεδίου. Μια ομάδα που υποτίθεται λειτουργεί επιτελικά και τεχνοκρατικά δεν φτάνει σε μία τέτοια πράξη υψηλού συμβολισμού έχοντας στη διάθεσή της μία και μοναδική επιλογή που προετοιμάζεται από κάποιον εξωθεσμικό “αγγελιοφόρο”.
Θα έπρεπε να υπάρχει “short list” ανάλογων επιλογών, ώστε να διασφαλιστεί πως στην περίπτωση ναυαγίου δεν θα εκτεθεί πολιτικά ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Κάτι τέτοιο δεν συνέβη, και οι εκ των υστέρων προσπάθειες να συκοφαντηθεί ο Ευάγγελος Αποστολάκης (παρά τις προφανείς ευθύνες του ως προς τον χειρισμό) και να κατηγορηθεί η απουσία …συναινετικής διάθεσης από τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν μπορούν να απαλλάξουν εκείνους που είχαν αναλάβει να φέρουν εις πέρας το συγκεκριμένο εγχείρημα.
Το πρόβλημα γίνεται ακόμα πιο έντονο εάν σκεφτεί κανείς πως τα ονόματα που ακούγονται για το νέο υπουργείο Πολιτικής Προστασίας δεν προκαλούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Κάποιος στρατηγός, ή πτέραρχος (…), ένας φανατικός κήρυκας του αντι-ΣΥΡΙΖΑ μετώπου (Φλωρίδης), ίσως ο ανασχηματισθείς -ικανός αναμφίβολα- Αλκιβιάδης Στεφανής (τι θα σημάνει εάν ανακληθεί από την σύντομη αποστρατεία στην ενεργό υπηρεσία ως λύση ανάγκης;), ή κάποιοι άλλοι που αναζητούνται στα πολιτικά “αζήτητα” της τελευταίας 20αετίας.
Η ουσία είναι πως δύο χρόνια μετά την εκλογική του νίκη ο Κυριάκος Μητσοτάκης διαβαίνει τον ρουβίκωνα της διετίας πληγωμένος πολιτικά και με μία ομάδα που εμφανίζεται αποσυντονισμένη, χωρίς έμπνευση και μάλλον κουρασμένη. Η επικοινωνιακή και μιντιακή υπεροπλία, δε, δεν φαίνεται ικανή να κρύψει τα προβλήματα και να διασκεδάσει τις γκρίνιες στην κοινοβουλευτική ομάδα της Ν.Δ.
Αυτά δεν καθιστούν, φυσικά, τον Αλέξη Τσίπρα πρωταγωνιστή των εξελίξεων. Οι πρωτοβουλίες παραμένουν ακόμα στην πλευρά της κυβέρνησης, απαιτείται, όμως, πια περισσότερος κόπος για να αποδώσουν. Τα καύσιμα τελειώνουν και οι σταθμοί ανεφοδιασμού στην πορεία προς τις επόμενες εκλογές λιγοστεύουν.
Ο πρωθυπουργός φαίνεται πως κάνει ένα βασικό λάθος. Στηρίζεται σε μία ομάδα διαχειριστών που έχουν καλομάθει στην ασφάλεια και την ασυλία και δείχνουν αδύναμοι να ανταπεξέλθουν σε διαφορετικές συνθήκες. Διότι εφεξής το πολιτικό παιχνίδι σκληραίνει: η κοινή γνώμη αδημονεί και δεν συγχωρεί, οι εξελίξεις πυκνώνουν και βαραίνουν, η αξιωματική αντιπολίτευση έχει (δικαίως) αναθαρρήσει, τα εξωθεσμικά συστήματα μυρίζουν τον φόβο και διεκδικούν επισπεύσεις, και ο κίνδυνος του απρόοπτου ολοένα και μεγαλώνει.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει πρωτίστως ανάγκη από αλλαγή νοοτροπίας. Πρέπει να αποδείξει πως μπορεί να δράσει σε συνθήκες μεγάλης πολιτικής πίεσης, εκτός του πλαισίου κυριαρχίας που απολάμβανε μέχρι πρότινος, και να μάθει να συνομιλεί με εκείνους που δεν του λένε τα ευχάριστα αλλά τα χρήσιμα. Χρειάζεται άλλη ομάδα και άλλη μεθοδολογία. Όσο συνεχίζει να υποτιμά αντιπάλους και προβλήματα, η ρωγμή θα βαθαίνει…
Η επίσκεψη Δένδια στα Σκόπια, δεν άφησε κανένα αποτύπωμα όπως σχολίαζαν τα μέσα ενημέρωσης στα χτεσινά τους δημοσιεύματα στη Βόρεια Μακεδονία.
Χωρίς να μεταφέρει τίποτα καινούργιο, όπως γράφουν τα περισσότερα ΜΜΕ, επαίνεσε την εφαρμογή της Συμφωνίας των Πρεσπών, στηλίτευσε προκλητικά και την Τουρκία για την αμυντική συμφωνία με τη Βόρεια Μακεδονία, ενώ δεν δέχτηκε καμιά ερώτηση στο τέλος της συνέντευξης τύπου από τους δημοσιογράφους που περίμεναν εκεί, κάτι που σχολιάστηκε δυσμενώς.
Επιπροσθέτως γίνονται αναφορές σε δυο αποστροφές του Νίκου Δένδια, που κι αυτές έτυχαν σχολιασμού από τα μέσα ενημέρωσης της Βόρειας Μακεδονίας, αφήνοντας υπονοούμενα για υπεροψία και προσπάθεια διδακτισμού από τον Έλληνα Υπουργό, γράφοντας συγκεκριμένα ότι το μόνο που κατάφερε να εξαφανίσει ήταν το όνομα της οδού μπροστά από το Υπουργείο Εξωτερικών, που ονομαζόταν «Φίλιππος ο Μακεδών» και τώρα ονομάστηκε «Steve Naumov».
Κι αν ο Νίκος Δένδιας δεν εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία από την επίσκεψη στα Σκόπια, το θέμα της Βόρειας Μακεδονίας απασχολεί την ΕΕ και ήταν ένα από τα κυρίαρχα θέματα στο Bled Strategic Forum όπου συμμετείχαν όλοι οι ευρωπαίοι ηγέτες, αλλά και ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος είπε την δήλωση του αιώνα, ότι γι’ αυτόν η πολιτική είναι να είσαι ταυτόχρονα manager και ηγέτης. Τώρα ποιον εννοούσε ακριβώς δεν έγινε κατανοητό από κανέναν στην αίθουσα.
Βέβαια οι άλλοι δεν είπαν κάτι τόσο σημαντικό, παρά μόνο για το μέλλον των Δυτικών Βαλκανίων που απασχολεί και την ΕΕ αλλά πολύ περισσότερο τις γειτονικές χώρες της Ελλάδας. Προφανώς δεν γνωρίζουν να είναι ταυτόχρονα manager και ηγέτες.
Έτσι ο Πρόεδρος της Σλοβενίας που ασκεί την εξάμηνη εκ περιτροπής Προεδρία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Borut Pahor, αναφέρθηκε εκτενώς στη Βόρεια Μακεδονία και την Αλβανία λέγοντας:
«Προς το παρόν, βρίσκονται σε αναμονή οι διαπραγματεύσεις με τη Βόρεια Μακεδονία και την Αλβανία. Το πρόβλημα δεν είναι πλέον μόνο πολιτικό, η κατάσταση έχει γίνει ηθικό μέλημα για την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τι έκανε η Βόρεια Μακεδονία για την ευρωπαϊκή της προοπτική- τα πάντα και περισσότερα- και τι έλαβε ως αντάλλαγμα- τίποτα και λιγότερα. Υπό αυτή την έννοια, η ακεραιότητα της ΕΕ δοκιμάζεται αυστηρά. Προσπαθώ να καταλάβω ότι η διεύρυνση της ΕΕ δεν αποτελεί προτεραιότητα αυτή τη στιγμή, δεδομένου όλων των προβλημάτων στην Ένωση και πέρα από αυτήν, και όμως πιστεύω ότι μια ολοκληρωμένη προσπάθεια για την επίτευξη προόδου στις διαπραγματεύσεις με τη Βόρεια Μακεδονία και την Αλβανία παραμένει προτεραιότητα μέχρι να κλείσει αυτό το ζήτημα» κάνοντας σαφές την αναγκαιότητα για την περιοχή αλλά και την ΕΕ η είσοδος των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων στην Ένωση.
Την παράσταση όμως στο Bled Strategic Forum έκλεψε ο Edi Rama με δυο παρεμβάσεις που προκάλεσαν γέλιο και χειροκροτήματα, αλλά έφεραν σε αμηχανία και δύσκολη θέση τον Πρόεδρο της Βουλγαρίας Rumen Radev, που βρισκόταν στο ίδιο πάνελ συζήτησης.
«Κάποιος σήμερα προσέγγισε έναν ευρώ-αισιόδοξο και έναν ευρώ-απαισιόδοξο και ρώτησε τον ευρώ-αισιόδοξο ποια είναι η άποψή του για τη διεύρυνση και είπε ότι η Τουρκία θα εισέλθει στην ΕΕ είτε υπό την προεδρία της Βόρειας Μακεδονίας είτε υπό την αλβανική προεδρία» είπε ο Rama προσθέτοντας ότι «και τότε ρωτήθηκε ο ευρώ-απαισιόδοξος και είπε: φυσικά και οι δύο θα μπουν στην ΕΕ υπό την τουρκική προεδρία, σκορπώντας το γέλιο στην αίθουσα και κερδίζοντας το χειροκρότημα των παρευρισκόμενων.
Συνεχίζοντας ο Αλβανός Πρωθυπουργός, απευθύνθηκε στον Rumen Radev λέγοντας του: «Θέλω να επωφεληθώ και να ζητήσω από τον Πρόεδρο της Βουλγαρίας, σας παρακαλώ, εσείς οι Βούλγαροι, μην είστε καθαρά Ευρωπαϊστές, να είστε λίγο Βαλκάνιοι. Ανοίξτε το δρόμο. Ανοίξτε το δρόμο.
Τι προσπαθείτε να σώσετε εκεί; Προσπαθείτε να σώσετε τι; Ανοίξτε το δρόμο για να μιλήσετε. Αφήστε μας να μιλήσουμε μαζί τους(σσ. την ΕΕ) και μετά σαν Βαλκάνιοι, μπορείτε να είστε συνεχώς στο δρόμο και να λέτε όχι- μπλοκάρουμε εδώ, μπλοκάρουμε εκεί, σταματάμε εδώ, σταματάμε εκεί. Αλλά ανοίξτε το δρόμο.»
Αυτό που βίωσε ο Rumen Radev χτες στο Bled, το είχαν βιώσει οι περισσότεροι Έλληνες Πρωθυπουργοί και Υπουργοί Εξωτερικών τα τελευταία χρόνια, και το έληξε η Συμφωνία των Πρεσπών.
Όμως όσο η ελληνική κυβέρνηση, ο Πρωθυπουργός και ο Υπουργός Εξωτερικών, ασκούν εξωτερική πολιτική με υπεροψία και διδακτισμό αντί για στόχευση στην επίτευξη επωφελών στόχων, δεν αποκλείεται στη θέση του Radev να ξανακαθίσουν Έλληνες πολιτικοί.
Η απερχόμενη καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ ήταν κόρη ευαγγελικού πάστορα και μεγάλωσε στην αραιοκατοικημένη επαρχία Ούκερμαρκ της Ανατολικής Γερμανίας. Η αριστεία στο σχολείο ήταν για τη νεαρή Άνγκελα το πρώτο εφαλτήριο για την κοινωνική καταξίωση.
Στο γυμνάσιο συμμετείχε με επιτυχία σε Μαθηματικές Ολυμπιάδες, μία φορά αναδείχθηκε «καλύτερη μαθήτρια σε όλη τη χώρα» στο μάθημα της ρωσικής γλώσσας, ενώ το 1972 αποφοίτησε με άριστα και έγινε αμέσως δεκτή στη Φυσικομαθηματική Σχολή του πανεπιστημίου της Λειψίας. Ολοκλήρωσε τις σπουδές της το 1986 με διδακτορική εργασία στην κβαντική θεωρία. Αλλά και στο πανεπιστήμιο, σύμφωνα με το περιοδικό DER SPIEGEL, είχε εξαιρετικούς βαθμούς σε όλα τα μαθήματα, με εξαίρεση τον …Μαρξισμό-Λενινισμό.
Επτά άνδρες και μία γυναίκα κατείχαν ως τώρα το κορυφαίο αξίωμα του καγκελάριου. Σχεδόν όλοι είχαν μάλλον ταπεινή καταγωγή, αλλά αξιοθαύμαστο βιογραφικό.
Ανθοδέσμες για την Άνγκελα Μέρκελ το 2000, όταν εκλέγεται πρόεδρος των Χριστιανοδημοκρατών
Αυτό το τελευταίο δεν την έβλαψε καθόλου, μάλλον το αντίθετο συνέβη: στις ταραγμένες εποχές μετά την πτώση του Τείχους και την κατάρρευση του κομμουνιστικού καθεστώτος η Μέρκελ εντάχθηκε στην οργάνωση Δημοκρατική Αφύπνιση (Demokratischer Aufbruch) και λίγο αργότερα στο χριστιανοδημοκρατικό κόμμα της Ανατολικής Γερμανίας. Αρχίζει την πολιτική σταδιοδρομία της το 1990 ως αναπληρώτρια κυβερνητική εκπρόσωπος στην κυβέρνηση του Λόταρ ντε Μεζιέρ, του πρώτου και τελευταίου δημοκρατικά εκλεγμένου πρωθυπουργού της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας (ΛΔΓ). Αμέσως την ξεχωρίζει ο Χέλμουτ Κολ και το 1991 της αναθέτει το υπουργείο Οικογενειακών Υποθέσεων. Κάποιοι θέλησαν να υποτιμήσουν την Άνγκελα Μέρκελ αποδίδοντας ή αναπαράγοντας το παρατσούκλι «κορίτσι του Κολ», αλλά γρήγορα το μετάνιωσαν. Τα υπόλοιπα είναι γνωστά. Για τον βιογράφο της, Ραλφ Μπόρμαν, το μεγάλο στοίχημα της Μέρκελ ήταν «να καταλάβει τον πολιτικό χώρο του Κέντρου και να εδραιώσει την πολιτιστική ηγεμονία του».
Ο καγκελάριος που έβγαλε νυχτερινό γυμνάσιο
Ο προκάτοχός της στην καγκελαρία, ο σοσιαλδημοκράτης Γκέρχαρντ Σρέντερ, είχε μεγαλώσει στην πλούσια Δυτική Γερμανία, αλλά σε αντίξοες συνθήκες. Δεν γνώρισε τον πατέρα του, ο οποίος το 1944 σκοτώθηκε στον πόλεμο, κάπου στη Ρουμανία. Η μητέρα του θα κάνει δύο δουλειές, βάρδια στο εργοστάσιο και καθαρίστρια σε σπίτια, για να μεγαλώσει το παιδί της. Ο μικρός Γκέρχαρντ προορίζεται για πωλητής, αλλά το 1962, παράλληλα με την πρώτη του δουλειά σε κατάστημα σιδηρικών, γράφεται σε νυχτερινό γυμνάσιο. Παίρνει το απολυτήριό του και σε λίγα χρόνια θα αποφοιτήσει από τη Νομική Σχολή του πανεπιστημίου του Γκέτινγκεν. Εκλέγεται πρόεδρος της σοσιαλδημοκρατικής νεολαίας. Καταξιώνεται επαγγελματικά ως δικηγόρος. Ακολουθούν εσωκομματικές συγκρούσεις, κορυφαία πολιτικά αξιώματα και …πέντε γάμοι.
Ο Γκέρχαρντ Σρέντερ με την πέμπτη σύζυγό του Κιμ Σο Γεόν το 2018
Οι βιογράφοι του ενθουσιάζονται από τις ανθρώπινες στιγμές του. Ο καθηγητής Ιστορίας Γκρέγκορ Σέλγκεν έγραψε για τον Σρέντερ ένα κολοσσιαίο έργο 1.038 σελίδων, στο οποίο παραθέτει ακόμη και ανταλλαγές σημειωμάτων με τις γραμματείς του. Όπως το 2005, μετά από ενθουσιώδη ομιλία στο συνέδριο του SPD, όταν η γραμματέας του, Ζίγκριντ Ζέλγκεν, του έδωσε ένα σημείωμα που έγραφε «Υπέροχη ομιλία» και εκείνος της επέστρεψε το σημείωμα, γράφοντας: «Αγαπητή Ζίγκριντ, μπορείς σε παρακαλώ να μου βρεις ένα ποτήρι γεμάτο με λευκό κρασί, αλλά έτσι ώστε να μην φαίνεται;» Αυτά είναι βέβαια λεπτομέρειες. Αυτό που μένει στην ιστορία είναι ότι, στις εκλογές του 1998, ο Γκέρχαρντ Σρέντερ θα καταφέρει να εκθρονίσει τον εμβληματικό «καγκελάριο της γερμανικής επανένωσης», τον Χέλμουτ Κολ.
Οικογενειακή φωτογραφία στον κήπο της οικίας Κολ το καλοκαίρι του 1974
O ίδιος ο Κολ καταγόταν από μία συντηρητική, καθολική οικογένεια του Παλατινάτου. Ο πατέρας του, ο Χανς Κολ, είχε αναγκαστεί να εγκαταλείψει το σχολείο στα 14 χρόνια του. Για να ζήσει την οικογένειά του αποφάσισε να καταταγεί στον στρατό, αλλά αργότερα προσελήφθη ως υπάλληλος στο υπουργείο Οικονομικών. Τον Ιούλιο του 1945, αμέσως μετά τον πόλεμο, ο 15χρονος Χέλμουτ Κολ έλεγε ότι θα γίνει …αγρότης. Ήταν η εποχή που οι Γάλλοι στρατιώτες είχαν καταλάβει το Παλατινάτο, μειώνοντας στα 200 γραμμάρια την ημερήσια ποσότητα ψωμιού που διένειμαν με δελτίο. Στα μάτια των παιδιών οι αγρότες ήταν πάμπλουτοι για τα δεδομένα της εποχής. Τελικά ο νεαρός Κολ άλλαξε γνώμη, τελείωσε το γυμνάσιο και σπούδασε Ιστορία στη Χαϊδελβέργη. Από τα μαθητικά του χρόνια είχε ενταχθεί στο χριστιανοδημοκρατικό κόμμα (CDU) και το 1969 εξελέγη πρωθυπουργός στο κρατίδιο Ρηνανία-Παλατινάτο. Η πολιτική σταδιοδρομία του είχε πάρει τον δρόμο της. Επί δεκαέξι χρόνια οι σχολιαστές του περιοδικού DER SPIEGEL θα γράφουν μία φορά τον μήνα ότι «ο Κολ έχει τελειώσει πολιτικά», αλλά εκείνος θα τους διαψεύδει. Υποδειγματική η συνεργασία του στην Ευρώπη με τον Γάλλο πρόεδρο Φρανσουά Μιτεράν, για τον οποίο ο Κολ θα κάνει την εξής αινιγματική δήλωση: «Δεν ξέρω τι ακριβώς σκέπτεται, αλλά πάντως κι εγώ το ίδιο σκέπτομαι».
Κάτοχος Νόμπελ …αγνώστου πατρός
Ακόμη πιο ασυνήθιστο ήταν το βιογραφικό του Βίλλυ Μπραντ, του πρώτου καγκελάριου που τιμήθηκε με Νόμπελ Ειρήνης για την αποκαλούμενη «Όστπολιτικ», μία απόπειρα προσέγγισης του ανατολικού μπλοκ σε εποχές Ψυχρού Πολέμου. Ο Μπραντ γεννήθηκε το 1913 εκτός γάμου σε μια εργατική οικογένεια της πόλης Λίμπεκ με το όνομα Χέρμπερτ Φραμ. Ο πατέρας εξαφανίστηκε, ο μικρός χαρακτηρίστηκε «αγνώστου πατρός», η μητέρα δεν είχε χρόνο να ασχοληθεί μαζί του, ο παππούς εργαζόταν ως οδηγός φορτηγού. Από τα εφηβικά του χρόνια εντάσσεται στο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα (SPD) και το 1933, μετά την επικράτηση των ναζί, ο νεαρός Χέρμπερτ Φραμ θα υιοθετήσει το όνομα Βίλλυ Μπραντ και θα διαφύγει με ψαρόβαρκα στη Δανία και από εκεί στη Νορβηγία. Μοναδικό εφόδιο: ένα χαρτζιλίκι 100 μάρκων που είχε συγκεντρώσει ο παππούς του. Ο θρύλος λέει ότι οι ψαράδες, «μιλημένοι» με τους σοσιαλδημοκράτες, είχαν κρύψει τον μικρό στο αμπάρι, κάτω από τις ψαροκασέλες. «Πατρίδα είναι εκεί που αισθάνεσαι ελεύθερος» θα αποφανθεί ο Βίλλυ Μπραντ μετά από πολλά χρόνια.
Στη Νορβηγία μαθαίνει γρήγορα τη γλώσσα, αναλαμβάνει κομματικές αποστολές, εργάζεται ως δημοσιογράφος. Αργότερα οι πολιτικοί του αντίπαλοι θα τον κατηγορήσουν γιατί διέφυγε στη Σκανδιναβία, γιατί δέχθηκε τη νορβηγική υπηκοότητα, γιατί γεννήθηκε εκτός γάμου. Όμως στα τέλη της δεκαετίας του ’60 θα πνεύσει διαφορετικός άνεμος στη Γερμανία και σε ολόκληρη την Ευρώπη. Το 1969 ο Βίλλυ Μπραντ θα εκλεγεί καγκελάριος με μία προγραμματική δήλωση που θα μείνει στην ιστορία: «Ας τολμήσουμε περισσότερη Δημοκρατία».
Οι τρεις νέοι διεκδικητές
Αυτά για το πρόσφατο παρελθόν. Αλλά ούτε και οι τρεις νέοι διεκδικητές της καγκελαρίας προέρχονται από πολιτικό «τζάκι». Ο χριστιανοδημοκράτης Άρμιν Λάσετ μεγάλωσε στο Άαχεν, ο πατέρας του ήταν ανθρακωρύχος και η μητέρα του νοικοκυρά. Οι σπουδές Νομικής στη Βόννη και στο Μόναχο, αλλά και η ενεργός συμμετοχή στην καθολική ενορία της γειτονιάς του ήταν το εφαλτήριο για να μπει στην πολιτική με την εκλογή του στο δημοτικό συμβούλιο το 1989. Ήταν ο νεότερος σε ηλικία δημοτικός σύμβουλος που είχε εκλεγεί μέχρι την εποχή εκείνη.
Ο σοσιαλδημοκράτης Όλαφ Σολτς μεγάλωσε στο Αμβούργο και σπούδασε Νομικά. Οι γονείς του εργάζονταν στον κλάδο της υφαντουργίας. Σύμφωνα με την οικονομική επιθεώρηση Handelsblatt στα φοιτητικά του χρόνια ήταν ένθερμος μαρξιστής και συχνά αρθρογραφούσε, στηλιτεύοντας «τον ιμπεριαλισμό του ΝΑΤΟ» και «το μεγάλο κεφάλαιο». Τέλος, η υποψήφια των Πρασίνων Αναλένα Μπέρμποκ μεγάλωσε σε ένα χωριό κοντά στο Ανόβερο, σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και έχει δύο κόρες, 5 και 9 χρονών.. Εάν εκλεγεί καγκελάριος, ο σύζυγός της, Ντάνιελ Χόλεφλαϊς, θα είναι ο πρώτος «first husband» στην ιστορία της Ομοσπονδιακής Γερμανίας που θα πάρει γονική άδεια για να προσέχει τα παιδιά, ώστε η ίδια να αφοσιωθεί στα καθήκοντά της.
Το ήρεμο καλοκαίρι στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο πέρασε, Το θέμα του αεροδρομίου του Αφγανιστάν βαίνει προς ξεκαθάρισμα κι έτσι η Τουρκία επανήλθε στις έρευνες σε περιοχές ελληνικού και κυπριακού ενδιαφέροντος.
Με Navtex που εξέδωσε η υδρογραφική υπηρεσία της Τουρκίας, μέσω του σταθμού της Αττάλειας, γνωστοποιεί ότι το ερευνητικό σκάφος Γιουνούς, ηλικίας 27 ετών, που αυτή τη στιγμή βρίσκεται στη θάλασσα του Μαρμαρά, πρόκειται να πραγματοποιήσει έρευνες σε θαλάσσια περιοχή γύρω από το σύμπλεγμα της Μεγίστης, από σήμερα μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου.
Όπως διευκρινίζεται στην οδηγία προς ναυτιλωμένους, η έρευνες θα διεξαχθούν σε διεθνή ύδατα και τουρκικά χωρικά ύδατα εντός της προκαθορισμένης περιοχής.
TURNHOS N/W : 0752/21 MEDITERRANEAN SEA 1. SCIENTIFIC RESEARCH, BY R/V YUNUS-S BETWEEN 01-30 SEP 21 WITHIN TURKISH TERRITORIAL WATERS AND INTERNATIONAL WATERS IN AREA BOUNDED BY; 36 23.07 N – 029 05.56 E 36 22.89 N – 028 58.08 E 35 07.80 N – 028 59.33 E 35 10.08 N – 030 32.23 E 35 24.58 N – 030 52.26 E 35 50.15 N – 030 27.33 E 36 09.47 N – 030 24.65 E CAUTION ADVISED. 2. CANCEL THIS MESSAGE 302059Z SEP 21.
Η κατάσταση στο χώρο της δημόσιας υγείας γίνεται πλέον εκρηκτική με την αύξηση τόσο των θανάτων όσο και των διασωληνωμένων. Δύο χρόνια τώρα οι ιατροί και το νοσηλευτικό προσωπικό του ΕΣΥ δίνουν μάχη με τον κορονοϊό ουσιαστικά αβοήθητοι. Μόνο χειροκρότημα εισέπραξαν στις αρχές της κρίσεις.
Τα αποτελέσματα των λανθασμένων επιλογών της κυβέρνησης τώρα αρχίζουν να γίνονται ακόμη πιο έντονα.
Όλο το ιατρικό προσωπικό της ΜΕΘ στο νοσοκομείο Ρεθύμνου υπέβαλλε χθες την παραίτηση του διαμαρτυρόμενο για την υποστελέχωση της μονάδας.
Όλοι οι γιατροί της ΜΕΘ του νοσοκομείου Ρεθύμνου υπέβαλλαν χθες 31/8/21 τις παραιτήσεις τους διαμαρτυρόμενοι για την υποστελέχωση και την εργασιακή υπερεξόντωση τονίζοντας πως έχουν αγνοηθεί προκλητικά όλα τα ως τώρα σχετικά υπομνήματά τους. pic.twitter.com/8x4eyqp8eg
Για τρίτη φορά μέσα σε λίγες ημέρες πρόσφυγες και μετανάστες εντοπίστηκαν σε παράλια των Κυθήρων. Σε κοινή δήλωση των συναρμόδιων Τομεαρχών της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, Γιώργου Κατρούγκαλου (Εξωτερικών), Θοδωρή Δρίτσα (Άμυνας), Νεκτάριου Σαντορινιού (Ναυτιλίας), Γιώργου Ψυχογιού (Μεταναστευτικής Πολιτικής), αναφέρεται:
«Για τρίτη συνεχή φορά μέσα στις τελευταίες λίγες μέρες, πολυμελής ομάδα Κούρδων προσφύγων αποβιβάστηκε σε παραλία των Κυθήρων. Με κυβερνητικές εντολές οι δυνάμεις της Ελληνικής Αστυνομίας και του Λιμενικού Σώματος-Ελληνικής Ακτοφυλακής, χειρίζονται το σοβαρό αυτό ζήτημα με αδικαιολόγητη μυστικοπάθεια, με πανικό, με αυταρχισμό και με αδιαφορία απέναντι στην εθνική και διεθνή νομιμότητα, καθ’ υπέρβαση μάλιστα στοιχειωδών κανόνων ανθρώπινου πολιτισμού. Χαρακτηριστικό δείγμα γραφής -μεταξύ πολλών άλλων- αποτελεί το γεγονός ότι δεν έχει οργανωθεί κανένα σχέδιο υγειονομικού ελέγχου και βοήθειας των ανθρώπων αυτών, αλλά ούτε και στοιχειώδους ενεργοποίησης για τη σίτιση και τη διαμονή τους. Το Κράτος αδιάφορο, η Περιφέρεια απούσα. Το ίδιο και η Εκκλησία. Μία φορά μόνο με πρωτοβουλία αρμόδιου Αντιδημάρχου του Δήμου Κυθήρων, προσφέρθηκε ένα γεύμα.
Ενεργοί πολίτες των Κυθήρων με πνεύμα αλληλεγγύης και ανθρωπισμού, προσπαθούν να καλύψουν το κενό με τρόφιμα, κουβέρτες και άλλα αναγκαία είδη, συχνά όμως παρεμποδιζόμενοι στο έργο τους αυτό από τις τοπικές αρχές, οι οποίες δρουν με αυστηρές και δεσμευτικές κυβερνητικές εντολές. Όσο για τη στοιχειώδη ανταπόκριση στην υποχρέωση της Ελληνικής Πολιτείας να κινήσει τις προβλεπόμενες νόμιμες διαδικασίες παραλαβής αιτήσεων ασύλου από όσες και όσους το επιθυμούν και το δικαιούνται, ούτε λόγος! Να σημειωθεί επίσης, ότι μεταξύ των προσφύγων αυτών, συμπεριλαμβάνονται ασυνόδευτοι ανήλικοι, γυναίκες και παιδιά.
Παρά τα επανειλημμένα δημοσιεύματα, παρά τις καταγγελίες της τοπικής κοινωνίας, αλλά και τις δικές μας παρεμβάσεις, η συμπεριφορά της Κυβέρνησης και των Αρχών του ελληνικού Κράτους παραμένει ίδια, δηλαδή εχθρική, μυστικοπαθής και εκτός κανόνων νομιμότητας. Επιτέλους, τί ακριβώς συμβαίνει στα Κύθηρα; Θα δώσει υπεύθυνες και επίσημες εξηγήσεις η Κυβέρνηση ή θα συνεχίσει να σιωπά; Και το κυριότερο: θα ανταποκριθεί στις εκ του νόμου και των Διεθνών Συμβάσεων υποχρεώσεις της ή θα εκθέσει διεθνώς για μία ακόμα φορά τη χώρα για την παραβίασή τους; Περιμένουμε άμεσες και σαφείς απαντήσεις».
Η φαρμακευτική εταιρεία Pfizer ξεκίνησε την δεύτερη από τις συνολικά τρεις φάσεις των κλινικών δοκιμών του αντιιικού φαρμάκου της για τον κορονοϊό SARS-CoV-2, ανακοίνωσε μέσω του Twitter ο διευθύνων σύμβουλός της Άλμπερτ Μπουρλά.
Για την επιτυχή αντιμετώπιση της Covid-19 «πιθανότατα θα χρειαστούμε τόσο τα εμβόλια όσο και τα φάρμακα», τόνισε στην ανάρτησή του ο Μπουρλά.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση της εταιρείας, σήμερα ο πρώτος εθελοντής έλαβε την πρώτη δόση ώστε να εκτιμηθεί η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του φαρμάκου με την κωδική ονομασία PF-07321332. Πρόκειται για έναν αναστολέα της πρωτεάσης, ειδικά σχεδιασμένο για να χορηγείται δια του στόματος σε ενήλικους ασθενείς, οι οποίοι εμφανίζουν συμπτώματα της Covid-19 αλλά δεν νοσηλεύονται σε νοσοκομεία και δεν διατρέχουν τον κίνδυνο να παρουσιάσουν σοβαρή ασθένεια και να χρειαστούν νοσηλεία ή ακόμη και να πεθάνουν.
Στην τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή δοκιμή θα συμμετάσχουν περίπου 1.140 άτομα που θα λαμβάνουν το PF-07321332 ή ένα ψευδοφάρμακο κάθε 12 ώρες για πέντε ημέρες.
Οι αναστολείς της πρωτεάσης όπως το PF-07321332 είναι σχεδιασμένοι έτσι ώστε να διακόπτουν τη λειτουργία ενός ενζύμου το οποίο χρειάζεται ο ιός για να πολλαπλασιαστεί.
Αν αποδειχθεί αποτελεσματικό, το φάρμακο αυτό θα μπορούσε να καλύψει ένα κενό που υπάρχει σήμερα και να συνταγογραφείται με τις πρώτες ενδείξεις της λοίμωξης, χωρίς να χρειάζεται να νοσηλευτούν οι ασθενείς.
Συνέδριο με θέμα την αρχιτεκτονική της Παλιγγενεσίας συνδιοργανώνουν το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και το Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών το διήμερο 3-5 Σεπτεμβρίου στο πλαίσιο των 200 χρόνων από την ελληνική επανάσταση.
«Οι συνθήκες αναφοράς στην ελληνική αρχαιότητα, που είχαν διαμορφωθεί πολύ πριν το 1821, είχαν στρέψει το ενδιαφέρον των Ευρωπαίων στον ελλαδικό χώρο, σε αναζήτηση πνευματικών, πολιτικών και αρχιτεκτονικών συσχετισμών. Από τα χρόνια του Καποδίστρια τουλάχιστον και δυνάμει ως τις μέρες μας, οι αναφορές αυτές αποτελούν ιδεολογικό έδαφος για την οικοδόμηση του νέου ελληνισμού και όλων των νεωτερικών προβολών του. Από την αρχιτεκτονική που επιδιώκει να εκφράσει την ελληνική αναγέννηση ως την αρχιτεκτονική που ξαναγεννιέται σε ελληνική γη, διαμορφώνεται ένα πεδίο πολλαπλών διασταυρώσεων των ιδεών και των πρακτικών που βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη, 200 χρόνια από την Επανάσταση» αναφέρεται στο σκεπτικό της διαργάνωσης.
Το συνέδριο, το οποίο θα φιλοξενηθεί στο Πολιτιστικό Κέντρο των Δελφών, θα εστιάσει τις εργασίες του σε τέσσερις κατευθύνσεις: (1) τον σχεδιασμό των πόλεων και των υποδομών του ανεξάρτητου κράτους, (2) την αναβίωση της αρχαιότητας με έρευνες και ανασκαφές αρχιτεκτόνων που οδήγησαν στηναρχαιολογία, (3) την αρχιτεκτονική που ανέλαβε να εκφράσει και οικοδομήσει την ελληνική αναγέννηση και (4) την εκπαίδευση στην αρχιτεκτονική που ανέλαβε να διαμορφώσει τους μαΐστορες της παλιγγενεσίας.
Είναι προγραμματισμένες 33 εισηγήσεις και τρεις κεντρικές ομιλίες, του Γιώργου Πρεβελάκη για τη Γεωπολιτική του Νεοκλασικισμού, του Δημήτρη Φιλιππίδη για τη μετάβαση από τη φουστανέλα στα φράγκικα και του Παντελή Μπουκάλα για το κτιστό και το άκτιστο στα δημοτικά τραγούδια.
Η Τιμητική Επιτροπή του συνεδρίου συγκροτείται από την Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών και τον Ανδρέα Μπουντουβή, πρύτανη του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου.
Στην Επιστημονική Επιτροπή συμμετέχουν ο Δημήτρης Ησαΐας, αρχιτέκτων, ομότιμος καθηγητής ΕΜΠ, ο Παύλος Καλλιγάς, διευθυντής ΕΠΚεΔ, ο Δημήτρης Κυρτάτας, Ιστορικός, ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, ο Παναγιώτης Τουρνικιώτης, καθηγητής και κοσμήτορας της Σχολής Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ και η Βούλα Τσούνα, καθηγήτρια Αρχαίας Φιλοσοφίας UCSB, μέλος ΔΣ ΕΠΚεΔ.
Η CinemaCon διεξάγεται αυτές τις μέρες στο Λας Βέγκας για περιορισμένο αριθμό κόσμου και όσοι τυχεροί παραβρέθηκαν στην αποψινή του έκθεση είχαν την ευκαιρία να μάθουν τον τίτλο αλλά και να δουν τα πρώτα πλάνα του άκρως αναμενόμενου The Matrix 4.
Πράγματι, η Warner Bros. έκανε την μεγάλη αποκάλυψη του τίτλου της ταινίας, που θα κυκλοφορήσει ως “The Matrix: Resurrections“, επιβεβαιώνοντας ουσιαστικά τις φήμες που κυκλοφορούσαν όλον αυτόν τον καιρό στα σοκάκια του διαδικτύου.
JUST IN: We have a title… the fourth Matrix movie is officially called The Matrix Resurrections. Crowd at #CinemaCon loving the first footage, too. Hope we see it soon! The film hits theaters this December #TheMatrixResurrections. pic.twitter.com/RHAMHq20XO
Και σα να μην έφτανε αυτό, έδωσε στη δημοσιότητα για τους λιγοστούς ανθρώπους που βρίσκονταν στην έκθεση, τα πρώτα πλάνα με τους Keanu Reeves και Carrie Anne-Moss. Ουσιαστικά πρόκειται για το πρώτο teaser trailer της ταινίας το οποίο πλέον όλο το ίντερνετ παρακαλάει την Warner Bros. να το δημοσιεύσει κάτι μας λέει πως αυτό δε θα αργήσει.
Επειδή όμως δεν επιτρέπονταν κάμερες και κινητά, δεν υπάρχουν πουθενά ούτε καν θολά χαμηλής ανάλυσης πλάνα από αυτά που συνηθίζονται σε τέτοιες περιπτώσεις.
Ωστόσο, μην αγχώνεστε σας διότι έχουμε μια περιγραφή των όσων δείχνει το trailer του Matrix 4, μέχρι να κυκλοφορήσει επίσημα.
“Επιστρέφουμε στο Matrix” προμηνύει το trailer
Το trailer ανοίγει με τον Reeves να μιλάει στον ψυχολόγο του, τον οποίο υποδύεται ο Neil Patrick Harris -μια από τις νέες προσθήκες του cast- και να αναφέρεται σε αυτόν με το κανονικό του όνομα, Thomas Anderson, πριν μπει στο Matrix.
“Είμαι τρελός;” αναρωτιέται ο Reeves και ο Harris του απαντά “Δεν χρησιμοποιούμε αυτή τη λέξη εδώ μέσα“. Στην επόμενη σκηνή ο Neo χαιρετά την Trinity της Moss σε μια καφετέρια, η οποία φαίνεται να μην τον θυμάται και τον ρωτάει “Έχουμε ξανασυναντηθεί;“.
Το επόμενο πλάνο δείχνει ένα σωρό μπλε χάπια να πέφτουν σε έναν νιπτήρα και ο “Neo” κοιτάζεται στον καθρέφτη και τότε ξεκινά να παίζει το “White Rabbit” των Jefferson Airplane. Τότε βλέπει ένα όραμα με τον εαυτό του γερασμένο. Μια γυναίκα με μπλε μαλλιά του λέει πως εάν θέλει να μάθει την αλήθεια θα πρέπει να την ακολουθήσει.
Ένας νεαρός Morpheus (που μάλλον τον υποδύεται ο YahyaAbdul-Mateen II) λέει στον Neo “ώρα να πετάξουμε” και του δίνει ένα κόκκινο χάπι. Τότε ξεκινάει το κλασικό Matrix με επικά πλάνα μαχών, τούμπες και ακροβατικά στον αέρα με μπόλικο καράτε ενδιάμεσα.
Η κορύφωση του trailer έρχεται όταν ο Jonathan Groff του Mindhunter ξεστομίζει την ατάκα:
“Μετά από όλα αυτά τα χρόνια, γυρνάμε πίσω εκεί όπου ξεκίνησαν όλα…πίσω στο Matrix“.
Την σκηνοθεσία του “Resurrections” ανέλαβε μόνη της η LanaWachowski, η οποία είχε σκηνοθετήσει και γράψει το σενάριο της αρχικής τριλογίας του Matrix, μαζί με την αδερφή της Lilly Wachowski. Στο cast του επίσης συμμετέχουν οι JadaPinkettSmithως Niobe, LambertWilson ως The Merovingian, DanielBernhardt ως Agent Johnson, YahyaAbdul-Mateen II, AndrewCaldwell, PriyankaChopra, JonathanGroff, NeilPatrickHarris, JessicaHenwick, EllenHoffman, EréndiraIbarra, TobyOnwumere, MaxRiemelt, ChristinaRicci, και Brian J. Smith
Το The Matrix: Resurrections θα κάνει πρεμιέρα αυτόν τον Δεκέμβριο σε κινηματογράφους και HBO Max.
Είναι φανερό ότι η κυβέρνηση κινδυνεύει να πάθει όπως και ο τσοπανάκος στο γνωστό και διδακτικό μύθο. Μόνο που αυτή τη φορά ο επιτελικός τσοπανάκος δεν φωνάζει “Λύκος! Λύκος!” αλλά “Success Story! Success Story!”.
“Success Story!” έλεγαν στο πρώτο κύμα της πανδημίας, την Άνοιξη του 2020 και είχαν δίκιο, μόνο που άνοιξαν πόρτες και παράθυρα και το success story έφερε δεύτερο, πολύμηνο Lockdown και χιλιάδες νεκρούς.
“Success Story! Είμαστε στο τελευταίο μίλι! Θα είναι ένα κανονικό καλοκαίρι” είπαν και στο τρίτο κύμα, ένα χρόνο μετά και είδαμε να ανοιγοκλείνουν νησιά και πόλεις και τα κρούσματα να κάνουν ρεκόρ καλοκαιριού.
“Success Story!” και για την εκστρατεία των εμβολιασμών και έχουν περάσει 9 μήνες και ακόμη είμαστε μετά βίας στο 58% των εμβολιασμένων.
“Success Story! Φέτος είμαστε προετοιμασμένοι. Ποτέ δεν έχουμε τόσα εναέρια μέσα!” και κάηκαν 1.600.000 στρέμματα.
Βλέπετε, τον επιτελικό τσοπανάκο τον ενδιαφέρει πιο πολύ η επικοινωνία παρά η ουσία. Δηλαδή η κατασκευή της πραγματικότητα παρά η ίδια η πραγματικότητα νομίζοντας ότι η ζωή είναι κάτι σαν το χρηματιστήριο όπου εκείνο που μετράει είναι η θετική ψυχολογία, τα αισιόδοξα μηνύματα και οι πλουμιστές παρουσιάσεις power-point κάποιων ανθυπομάνατζερ. Αμ δε! Η πραγματικότητα δυστυχώς ή ευτυχώς είναι μπετόν αρμέ. Σαν κι αυτό που έστρωσε η υπουργός πολιτισμού στην Ακρόπολη.
Ελα όμως που κάποιες φορές, σπάει ο διάβολος το ποδάρι του και πάνω που είναι να ξαναφωνάξεις “Success Story! Τους πήραμε τα σώβρακα!”, όπως στον χθεσινό ανασχηματισμό, μπαίνει το αυτογκόλ μέσα στο επόμενο λεπτό και τινάζει την κατασκευασμένη πραγματικότητα στον αέρα.
Το πιο ανησυχητικό όμως είναι ότι μετά “το κάζο του αιώνα” όπως το χαρακτήρισαν και πολλά φιλικά προς την κυβέρνηση Μέσα, έρχεται ο ένας εκ των επιτελαρχών, ο καθηγητής Γιώργος Γεραπετρίτης, και ούτε λίγο ούτε πολύ λέει ότι ο ανασχηματισμός ήταν επιτυχημένος καθώς μπήκαν νέα πρόσωπα και «το μεταρρυθμιστικό αυτό πρόγραμμα θα συνεχιστεί, θα έχουμε δηλαδή επιτάχυνση του έργου της κυβέρνησης όσον αφορά τα μείζονα μεταρρυθμιστικά θέματα, ιδίως στα κεφάλαια της δημόσιας υγείας, της προστασίας του πολίτη, του τουρισμού».
Και είναι ανησυχητικό διότι εκεί καταλαβαίνει ότι πέρα από το να κατασκευάζουν “πραγματικότητες”, έχουν μάλλον χάσει την αντίληψη της… πραγματικής πραγματικότητας και ότι η περίτεχνη επικοινωνιακή “φούσκα” που είχαν δημιουργήσει ήδη πριν τις εκλογές του 2019 έχει τυλίξει το ίδιο το επιτελείο ως “κρυστάλλινο παλάτι” χωρίς ορατότητα από μέσα προς τα έξω.
Και εκτός από ανησυχητικό είναι και επικίνδυνο καθώς ένας δύσκολος χειμώνας περιμένει τη χώρα και την κοινωνία, με την πανδημία να μην υποχωρεί και τις οικονομικές της συνέπειες να επελαύνουν χωρίς πλέον να υπάρχουν αλεξίπτωτα, επιστρεπτέες προκαταβολές και 500άρικα. Μαζί επελαύνει ένα κύμα ακρίβειας που εν μέρει οφείλεται στην παγκόσμια οικονομική κατάσταση, την έλλειψη πρώτων υλών, την αύξηση των ναύλων αλλά και των τιμών της ενέργεια που πολύ σύντομα θα δούμε την τρομακτική τους επίδραση από την τιμή του ψωμιού μέχρι τους λογαριασμούς της ΔΕΗ. Κι εκεί είναι που οι πολίτες θα ακούνε “Success Story!” και θα βγάζουν νύχια και κέρατα…
Ηδη η καθημερινή διαστρέβλωση της πραγματικότητας και η συνεχής παρουσίαση επιτυχιών οι οποίες διαψεύδονται έχει προκαλέσει τις αντιδράσεις ακόμη και συντηρητικών πολιτών που δεν ανέχονται την υποτίμηση της νοημοσύνης τους και το να βαφτίζεται το άσπρο-μαύρο. Και εκεί η κατάσταση δεν θα είναι πλέον αντιστρέψιμη όσους ανασχηματισμούς -ακόμη κι επιτυχημένους- αν κάνει ο πρωθυπουργός.
Δυστυχώς πλησιάζει η μεγάλη Εορτή του Success Story, η ΔΕΘ, όπου κάθε πρωθυπουργός παρουσιάζει με πανηγυρικό τρόπο τις μέχρι σήμερα επιτυχίες του και υπόσχεται ακόμη μεγαλύτερες για αύριο. Κι εδώ θα φανεί πόσο ακόμη γίνεται ανεκτή η φωνή του επιτελικού τσοπανάκου ή αν θα έχει το κακό τέλος που είχε και ο τσοπανάκος που φώναζε “Λύκος! Λύκος!”…
Υ.Γ. Ο μύθος ισχύει και για πρώην, νυν και επόμενους “τσοπανάκους” που υπερτιμούν την επικοινωνία και λένε ή υπόσχονται περισσότερα από όσα μπορούν να υλοποιήσουν. Διότι ακόμη και τα πρόβατα έχουν τα όριά τους!
Η σημερινή ημέρα σηματοδοτεί και επίσημα το τέλος των χειροκροτημάτων προς τους υγειονομικούς και την επισημοποίηση της στοχοποίησής τους από την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Η οποία, με άλλοθι έναν μικρό αριθμό ανεμβολίαστων υγειονομικών, επιχειρεί να μεταφέρει στους ώμους τους τις δικές της ευθύνες.
Της Ρένας Δούρου
Ενώ θερίζει το 4ο κύμα της μετάλλαξης Δέλτα κι ενώ επιβάλλεται η μέγιστη συλλογική προσπάθεια για τον εμβολιασμό των πολιτών. Αντ΄ αυτού η κυβέρνηση αναζητά αποδιοπομπαίους τράγους για να κουκουλώσει την αποτυχία της να καταφέρει το τείχος ανοσίας, όπως υποσχόταν ο ανέμελος κ. Μητσοτάκης τον Μάιο, καλώντας τους τουρίστες στη χώρα μας.
Έτσι με το γνωστό όχημα της ατομικής ευθύνης η κυβέρνηση δαιμονοποιεί τους υγειονομικούς, τους ζητά να πληρώσουν (κυριολεκτικά) για τα όσα η ίδια, ως όφειλε, δεν έπραξε εδώ και 1.5 χρόνο με αποτέλεσμα σήμερα η χώρα μας να είναι στις πρώτες θέσεις θανάτων ανά εκατ. κατοίκων και στις τελευταίες σε εμβολιασμούς μεταξύ των χωρών της Ευρώπης!
Και αυτά, αν και ο κ. Μητσοτάκης γνωρίζει πολύ καλά ότι εδώ και 18 μήνες οι υγειονομικοί κρατούν όρθια τη χώρα στην πανδημία.
Αν και γνωρίζει ότι είναι εκείνοι που δούλεψαν αγόγγυστα με αναστολή αδειών και χωρίς ρεπό και παράλληλα έπρεπε να βγαίνουν στους δρόμους να διεκδικούν τα αυτονόητα, δηλαδή ΜΕΘ, μέσα ατομικής προστασίας, προσλήψεις, αν και γνωρίζει ότι είναι αυτοί που περιθάλπουν τους ανθρώπους μας, που τους δίνουν ένα ποτήρι νερό, ένα χάδι, ότι είναι η φωνή της παρηγοριάς τη δύσκολη ώρα.
Αν και γνωρίζει ότι είναι εκείνοι που μετά τα χειροκροτήματα και τις πομπώδεις ευχαριστίες στα λόγια, κάθε φορά που διεκδικούσαν, που αναδείκνυαν τις ελλείψεις και τα κενά που οδήγησαν στον θάνατο χιλιάδες συμπολίτες μας, βρίσκονταν αντιμέτωποι με ΕΔΕ, ΜΑΤ και ξυλοδαρμούς.
Αν και γνωρίζει ότι οι υγειονομικοί παρακαλούσαν για ιχνηλάτηση, τους άφησε χωρίς τεστ.
Αν και γνωρίζει ότι νόσησαν χιλιάδες και ότι έχουν χάσει τη ζωή τους τουλάχιστον 50.
Αν και γνωρίζει ότι έδιναν καθημερινά τη μάχη εντός κι εκτός ΜΕΘ, αισθανόμενοι το φόβο και το βάρος της ευθύνης, να συνεχίσουν να είναι μέρος της λύσης όχι της ασθένειας, να μείνει η ασθένεια στο νοσοκομείο και να μη τους ακολουθήσει στις οικογένειές τους.
Όλα αυτά τα γνωρίζουν άριστα ο κ. Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του γιατί φέρουν ακέραια την ευθύνη. Γνωρίζουν πολύ καλά ότι δεν ευθύνονται οι υγειονομικοί για τους χιλιάδες νεκρούς, οι μισοί από τους οποίους σημειώθηκαν και πριν τους εμβολιασμούς.
Παρόλα αυτά η νεοδεξιά κυβέρνηση αντί να βάζει τις βάσεις για ένα μεγάλο μέτωπο κατά της πανδημίας, μια μεγάλη εμβολιαστική εκστρατεία των πολιτών, με πειθώ και επιχειρήματα, κάνει ό,τι μπορεί, με απειλές, με χαράτσια, με ακύρωση στοιχειωδών δικαιωμάτων και στέρηση μισθού, για να το αποτρέψει. Ζητώντας από τους υγειονομικούς, όχι να δώσουν το παρών στις πρώτες γραμμές αυτού του αγώνα αλλά να αποδείξουν ότι… δεν είναι ελέφαντες. Να αποδείξουν πράγματα αυτονόητα για τη διεθνή κοινότητα αλλά και την κοινή λογική. Σε ποιους;
Σε αυτούς που δογματικά απεχθάνονται το δημόσιο σύστημα υγείας (όπως και κάθε δημόσιο πυλώνα) και δεν έχουν ξεχάσει το στόχο τους: την ιδιωτικοποίησή του. Πρόκειται για την υλοποίηση του γνωστού “να κάνουμε την κρίση, ευκαιρία”.
Και αυτό ακριβώς κάνει η κυβέρνηση Μητσοτάκη:
“Δεν πέταξε λεφτά σε ΜΕΘ”, δεν έδωσε ευρώ για περισσότερα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, για σχολικές τάξεις με λιγότερους και όχι 27 μαθητές, για επιτήρηση των χώρων εργασίας, δεν προχωρά σε μαζικά δωρεάν τεστ, σε ιχνηλάτηση, δεν επιλέγει να κάνει πραγματική εκστρατεία εμβολιασμών.
Απομακρύνεται ακόμη και από το κράτος δικαίου και επενδύει, με τη βοήθεια των φιλικών της ΜΜΕ, σε εκστρατεία προπαγάνδας, παραπληροφόρησης και ψεύδους, διχάζοντας και πολώνοντας μια κοινωνία που αντιμετωπίζει διαδοχικές κρίσεις εδώ και πάνω από δέκα χρόνια.
Πλέον, μετά από ένα καλοκαίρι που ήταν ανέμελο μόνο για τον κ. Μητσοτάκη, βρισκόμαστε μπροστά σε ένα δύσκολο για όλες και όλους φθινόπωρο.
Το φθινόπωρο της μεγάλης ανασφάλειας εξαιτίας του Κ. Μητσοτάκη που με τις διχαστικές του πολιτικές, εξουθενώνει και δεν ενδυναμώνει την κοινωνία την ώρα της κρίσιμης μάχης, αποδυναμώνοντας τον σημαντικό σύμμαχό μας στον αγώνα κατά της πανδημίας: τον εμβολιασμό.
ΥΓ: Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Μαρίνα , την Παυλίνα και το Γιώργο, την Ελένη και τη Φωτεινή, την Πέγκυ και τη Δήμητρα και τους χιλιάδες άλλους για το χάδι, για το χεράκι τους στο μέτωπο των δικών μας ανθρώπων που τους φρόντισαν σα να ήταν η δική τους μητέρα, ο δικός τους πατέρας και αδελφός μέσα σε δύσκολες συνθήκες, αλλά με πίστη στην ανθρωπιά. Στο λειτούργημά τους. Νάστε καλά
Πέρασε στα ψιλά η είδηση ότι το Σερβικό μέλος της Προεδρίας της Βοσνίας Ερζεγοβίνης Milorad Dodik, αμέσως μετά τη συνάντηση του με τον Τούρκο Πρόεδρο, πρότεινε την Τουρκία, την Σερβία και την Κροατία να συμμετάσχουν στις διαπραγματεύσεις για τρόπους επίλυσης εσωτερικών ζητημάτων στη Βοσνία -Ερζεγοβίνη.
Ο Recep Tayyip Erdogan που επισκέφθηκε την Β-Ε την περασμένη Παρασκευή για να παρευρεθεί ως μάρτυρας στο γάμο της κόρης του Bakir Izetbegovic, γιου του Alija Izetbegovic, είχε συνάντηση με τα τρία μέλη της Προεδρίας της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης.
Είναι γνωστές οι σχέσεις του Erdogan με το Βοσνιακό στοιχείο και η αγάπη των μουσουλμάνων προς την Τουρκία, που την θεωρούν πατρίδα τους.
Αυτό όμως που προκαλεί εντύπωση είναι ότι η πρόταση για την διαμεσολάβηση της Τουρκίας σε εσωτερικά ζητήματα, δεν έγινε από το μέλος των Βόσνιων, αλλά από τον Σέρβο εκπρόσωπο τον Milorad Dodik.
Ο Dodik έχει ιδιαίτερα καλές σχέσεις με την Σερβία και τον Πρόεδρο της χώρας Aleksandar Vucic.
Παρότι υπήρξαν αντιδράσεις από την αντιπολίτευση της Σερβικής Δημοκρατίας για την πρόταση Dodik, αλλά και την άρνηση του Προέδρου της Κροατίας Milanovic, που την χαρακτήρισε πολύ καλή πρόταση, καταγράφηκε και σίγουρα θα τεθεί προς συζήτηση.
Το ερώτημα που γεννάται είναι αν γνώριζε την πρόταση αυτή ο Vucic. Αν την γνώριζε σημαίνει ότι συναίνεσε στη συμμετοχή της Τουρκίας, θεωρώντας ότι μπορεί να βοηθήσει, ανοίγοντας και επίσημα την πόρτα των Βαλκανίων στην Τουρκία.
Η απουσία της Ελλάδας από τα Βαλκάνια που συντελείται τα τελευταία δυο χρόνια και οι ανούσιες και μόνο για λόγους επικοινωνίας επισκέψεις που πραγματοποιεί ο Νίκος Δένδιας, έχουν αφήσει ένα κενό που εκμεταλλεύεται η Τουρκία. Αυτό συνέβη και με την συμφωνία αμυντικής συνεργασίας μεταξύ Τουρκίας με Βόρεια Μακεδονία, αλλά και οι συμφωνίες που έχει η Τουρκία με Μαυροβούνιο, Σερβία, Αλβανία και φυσικά τον μεγάλο προστατευόμενο της το Κοσσυφοπέδιο.
Οι τελευταίες πληροφορίες περί αναγνώρισης του Κοσσυφοπεδίου από την Ελλάδα, έχουν διαταράξει τις Σερβοελληνικές σχέσεις, ενώ το πάγωμα των πρωτοβουλιών στα Βαλκάνια του πρώην ΥΠΕΞ Νίκου Κοτζιά, έχει μειώσει τη διείσδυση της Ελλάδας στα Βαλκάνια, αν δεν την έχουν μηδενίσει.
Η αναβάθμιση της Τουρκίας και μέσω της Αφγανικής κρίσης, αλλά και η επίλυση των διμερών διαφορών της με χώρες όπως η Αίγυπτος, η Σαουδική Αραβία και Η.Α.Ε., την καθιστούν κυρίαρχη στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της ευρύτερης περιοχής της Ανατολικής Μεσογείου. Εδώ να πούμε ότι στις 7-8 Σεπτεμβρίου γίνεται ο 2ος γύρος πολιτικών διαβουλεύσεων μεταξύ Τουρκίας Αιγύπτου στην Άγκυρα.
ΟΙ εξελίξεις που συντελούνται στη Βοσνία Ερζεγοβίνη, κάθε άλλο παρά θετικές είναι για την ελληνική εξωτερική πολιτική και δείχνει την ανικανότητα της ηγεσίας του ΥΠΕΞ να διαχειριστεί ένα αρκετά δυναμικό διπλωματικό κεφάλαιο με γνώσεις και επάρκεια.
Η συνέχιση αυτής της εξωτερικής πολιτικής, με γνώμονα μόνο την επικοινωνία, της κυβέρνησης και του Δένδια και αδιαφορώντας για τις γεωστρατηγικές αλλαγές, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε κομπάρσο την Ελλάδα.
Δανοί επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης, ανακάλυψαν κατά λάθος μία μάζα γης βόρεια της Γροιλανδίας, ένα νησί το οποίο θεωρείται πως είναι το βορειότερο νησί του κόσμου. Οι ερευνητές συνάντησαν αυτή τη νησίδα τον Ιούλιο, θεωρώντας πως πρόκειται για το Oodaaq, αυτό που ήταν μέχρι τώρα το βορειότερο νησί του πλανήτη.
Είμασταν πεπεισμένοι πως το νησί που στεκόμασταν ήταν το Oodaaq. Αλλά όταν ανάρτησα τις φωτογραφίες του νησιού και τις συντεταγμένες στα social media, μερικοί Αμερικανοί κυνηγοί νήσων τρελάθηκαν και είπαν πως αποκλείεται να λέω αλήθεια. Απευθυνθήκαμε στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Δανίας (DTU) και πληροφορηθήκαμε πως υπήρξε ένα λάθος στο GPS μου, το οποίο μας έλεγε πως βρισκόμασταν στο νησί Oodaaq. Αυτό επιβεβαιώθηκε από το GPS του ελικοπτέρου με το οποίο φτάσαμε στο νησί. Στην πραγματικότητα, ανακαλύψαμε ένα νέο νησί ακόμα πιο βόρεια, μία ανακάλυψη η οποία επεκτείνει ελαφρώς το βασίλειο της Δανίας. – Morten Rasch, επικεφαλής αποστολής του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης
Το Oodaaq απέχει 700 χιλιόμετρα από το Βόρειο Πόλο, ενώ το νέο νησί βρίσκεται 780 μέτρα βόρεια του Oodaaq. Το νησί, το οποίο δεν έχει ονομαστεί ακόμα, αποτελείται κυρίως από λάσπη και χαλίκι και μάλλον σχηματίστηκε από μία μεγάλη καταιγίδα η οποία με τη βοήθεια της θάλασσας συγκέντρωσε τα υλικά από τον πυθμένα μέχρι που σχηματίστηκε το νησί. Η προτεινόμενη ονομασία του είναι Qeqertaq Avannarleq.
Κανείς όμως δεν μπορεί να γνωρίζει το κατά πόσο μόνιμη είναι αυτή η επέκταση των συνόρων της Δανίας, καθώς το νησί μπορεί να εξαφανιστεί με την επόμενη μεγάλη καταιγίδα.
Η αυτόνομη περιοχή της Δανίας στη Γροιλανδία έχει προσελκύσει τελευταία το ενδιαφέρον των Αμερικανών, με τον πρώην Πρόεδρο Trump να προσφέρεται το 2019 να αγοράσει την αρκτική περιοχή. Η Δανία χαρακτήρισε την πρόταση εξωφρενική και δημιουργήθηκε ένα μικρό διπλωματικό επεισόδιο.
Ο James Bond αποδεικνύεται…πολύ σκληρός για να πεθάνει ακόμη και αν την νεότερη κινηματογραφική του περιπέτεια ταλαιπώρησε έντονα η πανδημία, οδηγώντας σε απανωτές καθυστερήσεις, ενώ και ο προγραμματισμός της MGM την είχε καθυστερήσει μερικούς μήνες πριν το ξέσπασμα του κοροναϊού. Για την ιστορία απλά να αναφέρουμε πως αρχικά το No Time To Die ήταν να κυκλοφορήσει -ούτε λίγο ούτε πολύ- πριν από σχεδόν δυο χρόνια και συγκεκριμένα τον Νοέμβριο του 2019.
Επιτέλους, όμως, μπορούμε πλέον να μιλάμε για την οριστική και αμετάκλητη ημερομηνία πρεμιέρας του No Time To Die, της 25ης ταινίας του franchise και της τελευταίας με πρωταγωνιστή τον Daniel Craig, ο οποίος αισίως μετά από πέντε ταινίες, κρεμάει τα…περίστροφα του “Πράκτορα 007”.
Για αυτό η MGM έδωσε στη κυκλοφορία το τελευταίο trailer πριν την πρεμιέρα του, η οποία στην Ευρώπη και στη χώρα μας θα γίνει μια βδομάδα νωρίτερα από τις ΗΠΑ και συγκεκριμένα στις 30 Σεπτεμβρίου, αντί για τις 8 Οκτωβρίου στον υπόλοιπο κόσμο.
Δείτε το τελικό trailer του νέου James Bond
Την ταινία σκηνοθετεί ο Cary Joji Fukunaga (True Detective) σε σενάριο του ίδιου και των Phoebe Waller-Bridge (Fleabag), Neal Purvis και Robert Wade.
Μαζί με τον Craig συμπρωταγωνιστούν γνωστοί στο franchise ηθοποιοί όπως: Ralph Fiennes (M), Naomie Harris (Moneypenny), JeffreyWright (Felix Leiter), Lea Seydoux, Christoph Waltz (Ernst Stavro Blofeld). Τα νέα πρόσωπα του cast είναι η Lashana Lynch, η πράκτορας 007 που αντικαθιστά τον Bond κατά την απουσία του, η Ana de Armas που υποδύεται την Paloma, μια πράκτορα της CIA, αλλά φυσικά και ο RamiMalek που θα ενσαρκώσει τον μεγάλο κακό της ταινίας, ονόματι Lyutsifer Safin.
Το επίσημο theme της ταινίας, ονόματι “No Time To Die” ερμηνεύει η Billie Eilish και μπορείτε να δείτε το videoclip του παρακάτω.
Το “No Time To Die” θα κυκλοφορήσει στις 30 Σεπτεμβρίου του 2021 στους ελληνικούς κινηματογράφους.
