Νίκος Μπελογιάννης: Ο Ανθρωπος με το Γαρύφαλλο

Τα ξημερώματα της Κυριακής 30 Μαρτίου, ο βασιλικός επίτροπος συνταγματάρχης Αθανασούλας ανακοινώνει στους Μπελογιάννη, Καλούμενο, Αργυριάδη και Μπάτση ότι η αίτηση χάριτος που υπέβαλαν απορρίφθηκε. Λίγο αργότερα οδηγούνται στο Γουδί, όπου και εκτελούνται δια τυφεκισμού στις 4:12 π.μ.

Ο Νίκος Μπελογιάννης γεννήθηκε στις 27 Οκτωβρίου του 1915 στην Αμαλιάδα. Από μαθητής του Γυμνασίου βρέθηκε στο δημοκρατικό κίνημα. Σπούδασε νομικά, αλλά δεν τέλειωσε τις σπουδές του, διότι αποβλήθηκε από το Πανεπιστήμιο με απόφαση της Συγκλήτου για τη δράση του «εναντίον της κοσμογονίας του Κονδύλη».

Έγινε μέλος του ΚΚΕ το 1934. Από τότε, πέρασε από πολλές δοκιμασίες. Φυλακές, εξορίες, βασανιστήρια στην Ασφάλεια Πατρών, τρομοκρατία στα ιταλικά στρατόπεδα. Στα χρόνια της ναζιστικής κατοχής ήταν καπετάνιος μεραρχίας του ΕΛΑΣ στην Πελοπόννησο και μέλος του Γραφείου Περιοχής Πελοποννήσου του ΚΚΕ. Στον εμφύλιο, ο Νίκος Μπελογιάννης ήταν πολιτικός επίτροπος μεραρχίας του Δημοκρατικού Στρατού. Παράλληλα με την καθοδηγητική του δουλειά, έγραψε άρθρα και μελέτες που αφορούσαν στην ελληνική ιστορία και στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας.

Περίπου ένα χρόνο μετά τη λήξη του εμφυλίου πολέμου, ο Νίκος Μπελογιάννης και 93 ακόμη σύντροφοί του -μεταξύ των οποίων ο δημοσιογράφος Στάθης Δρομάζος, ο Στέργιος Γραμμένος και η Έλλη Ιωαννίδου- συλλαμβάνονται και στις 22 Οκτωβρίου 1951 οδηγούνται σε δίκη. Κατηγορούνται για απόπειρα ανασυγκρότησης του Κομουνιστικού Κόμματος Ελλάδος (ΚΚΕ), το οποίο -βάση του Αναγκαστικού Νόμου 509/1947- θεωρείται παράνομο, προδοτικό και ξενοκίνητο κόμμα, που δρα ενάντια στην εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας.

Στις 15 Νοεμβρίου ο πρόεδρος του έκτακτου στρατοδικείου Αντισυνταγματάρχης Ανδρέας Σταυρόπουλος ανακοινώνει την ετυμηγορία, πλαισιωμένος από τους στρατοδίκες Γεώργιο Παπαδόπουλο (τον μετέπειτα δικτάτορα), Ν. Κομιάνο, Γ. Κοράκη, και Θ. Κυριακόπουλο. Ο Νίκος Μπελογιάννης είναι μεταξύ των καταδικασθέντων σε θάνατο. Η απόφαση προκαλεί διεθνή κατακραυγή, ενώ στο εσωτερικό της χώρας το πολιτικό κλίμα φορτίζεται και πάλι επικίνδυνα.

Τρεις μήνες μετά, στις 15 Φεβρουαρίου 1952, η δίκη επαναλαμβάνεται. Δεσπόζουσα μορφή, ο 37χρονος Μπελογιάννης, ο οποίος παρακολουθεί την όλη διαδικασία μ’ ένα κόκκινο γαρύφαλλο στο χέρι, άψογα ντυμένος και με περισσή ευπρέπεια και ψυχραιμία. Την 1η Μαρτίου ο πρόεδρος του Στρατοδικείου Σίμος ανακοινώνει την ετυμηγορία… Εις θάνατον καταδικάζονται ο Νίκος Μπελογιάννης και επτά ακόμη κατηγορούμενοι.

Τα ξημερώματα της Κυριακής 30 Μαρτίου, ο βασιλικός επίτροπος συνταγματάρχης Αθανασούλας ανακοινώνει στους Μπελογιάννη, Καλούμενο, Αργυριάδη και Μπάτση ότι η αίτηση χάριτος που υπέβαλαν απορρίφθηκε. Λίγο αργότερα οδηγούνται στο Γουδί, όπου και εκτελούνται δια τυφεκισμού στις 4:12 π.μ. Στο άκουσμα των πυροβολισμών, ο πρωθυπουργός Νικόλαος Πλαστήρας κυριολεκτικά καταρρέει. Όλη η κινητοποίηση εντός και εκτός Ελλάδας δεν κατάφερε να αποτρέψει το γεγονός.

Τα άσχημα μαντάτα ταξιδεύουν γρήγορα μέχρι το στρατόπεδο συγκέντρωσης πολιτικών κρατουμένων στον Αϊ Στράτη, όπου ζει εξόριστος ο Γιάννης Ρίτσος. Την ίδια μέρα θα γράψει το ποίημα Ο Άνθρωπος με το Γαρύφαλλο:

Σήμερα το στρατόπεδο σωπαίνει.

Σήμερα ο ήλιος τρέμει αγκιστρωμένος στη σιωπή

όπως τρέμει το σακάκι του σκοτωμένου στο συρματόπλεγμα.

Σήμερα ο κόσμος είναι λυπημένος.

Ξεκρέμασαν μια μεγάλη καμπάνα και την ακούμπησαν στη γη.

Μες στο χαλκό της καρδιοχτυπά η ειρήνη.

Σιωπή. Ακούστε τούτη την καμπάνα.

Σιωπή. Οι λαοί περνούν σηκώνοντας στους ώμους τους

το μέγα φέρετρο του Μπελογιάννη.

Ενα κείμενο του Γιάννη Γκόλια για τον Νίκο Μπελογιάννη:

Στα 1952 πρωθυπουργός στην Ελλάδα είναι ο στρατηγός Πλαστήρας.

………………………………………..
ο Νικόλαος Πλαστήρας ήταν ενας γενναίος αξιωματικός και ένας απέραντα έντιμος άνθρωπος.
όμως πολιτική σκέψη δεν είχε.
οχι τότε που ειχε γεράσει, αλλά ακόμα και όταν ήταν νέος…
………………………………………..
η περίοδος αυτή, είναι η εποχή αμέσως μετά τον εμφύλιο.
στην Ελλάδα κάνει το απόλυτο κουμάντο ο Τζον Πιουριφόυ (Αμερικανός πρέσβης) σε συνεργασία με το παλάτι….
………………………………………..
οι βραχίονες που τους στηρίζουν
είναι,
απ τη μια οι συνεργάτες των Γερμανών που τώρα έχουν στελεχώσει το βαθύ κράτος
και απ την άλλη
το αμερικάνικο χρήμα που ρέει προς τις τσέπες των μεγάλων τζακιών που ακριβώς τότε αρχίζουν να χτίζονται….
………………………………………..
ήταν προς το συμφέρον των Αμερικανών να εκτελέσουν έναν κομμουνιστή στην Ελλάδα
ώστε να περάσουν το μήνυμα για το ποιος άρχει σε ολόκληρο το δυτικό κόσμο
………………………………………..
ειναι Σάββατο βραδυ 29 Μαρτίου 1952.
παραμονή της εκτέλεσης του Νίκου Μπελογιάννη.
………………………………………..
όλοι οι δημοσιογράφοι ψάχνουν τον
υπουργό δικαιοσύνης Δημήτρη Παπασπύρου
τελικά τον πετυχαίνουν
στις 2 τη νύχτα στο ξενοδοχείο Σεσίλ της Κηφισιάς.
………………………………………..
του ζητούν να επιβεβαιώσει τις φήμες πως η εκτέλεση του Μπελογιαννη θα γίνει την επομένη
και τους απαντα:
«ΜΑ ΤΙ ΛΕΤΕ, ΚΎΡΙΟΙ, ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΝΑ ΦΟΡΑΕΙ ΤΙΣ ΠΙΤΖΑΜΕΣ ΤΟΥ
ΚΑΙ ΝΑ ΕΤΟΙΜΑΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΥΠΝΟ,
ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΓΕΙΡΕΥΕΤΑΙ ΜΙΑ ΕΚΤΕΛΕΣΗ;»
(έρμε υπουργέ δεν είχες καταλάβει ακόμα οτι το παρακράτος σε είχε μόνο για βιτρίνα και οτι κουμάντο έκαναν άλλοι)
………………………………………..
περίπου 2 ώρες μετά
ξημερώματα Κυριακής, ώρα 04.10 τη νύχτα, υπό τα φώτα των προβολέων των στρατιωτικών οχημάτων στο Γουδί,
στήνουν στον τοίχο, και εκτελούν, τον Νίκο Μπελογιάννη
και τους συντρόφους του
Ηλία Αργυριάδη
Νίκο Καλούμενο
και Δημήτρη Μπάτση
………………………………………..
ΥΓ. ένας αστυνομικός μάρτυρας κατηγορίας στο δικαστήριο
στην κατάθεσή του παραδέχτηκε κομπάζοντας μάλιστα
ότι
στην κατοχή υπήρξε στην υπηρεσία δίωξης του κομμουνισμού υπό τις διαταγές των Γερμανών!!!
………………………………………..
ΥΓ1. να πω για την ιστορία ότι Κυριακή και νύχτα δεν εκτελούσαν ούτε οι ναζί στη κατοχή
………………………………………..
ΥΓ2. επίσης να πω ότι ο Νίκος Μπελογιάννης στην κατοχή ήταν στο βουνό ως καπετάνιος του 8ου Συντάγματος της Τρίτης Μεραρχίας του ΕΛΑΣ και πολεμούσε τους Γερμανούς.
αντίθετα ένας απ’ τους στρατοδίκες
ο Γεώργιος Παπαδόπουλος
(ο γνωστός)
ήταν στα τάγματα ασφαλείας Πατρών υπό τον συνταγματάρχη Κουρκουλακο
που τα είχαν εξοπλίσει οι Γερμανοί.
………………………………………..
Τα Τάγματα ασφαλείας ήταν «οργανικό τμήμα της Βέρμαχτ»
με σκοπό
«να εξοικονομηθεί πολύτιμο γερμανικό αίμα».
στελεχώνονταν απο Έλληνες προδότες
και
εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου που εκμεταλλευόμενοι νόμο των Γερμανών
κατατάσσονταν για να βγουν απ τη φυλακή
………………………………………..
ΥΓ3. Την επόμενη της έκδοσης της απόφασης για την καταδίκη σε θάνατο του Μπελογιάννη
η εφημερίδα «Το Βήμα» συνοδεύει το σχετικό ρεπορτάζ με μια εκπληκτική φωτογραφία.
………………………………………..
Ο άνθρωπος που μόλις πληροφορήθηκε απ’ τους δημίους του πως πρόκειται να πεθάνει, κοιτάει χαμογελαστός τους στρατοδίκες παίζοντας στο χέρι του ένα γαρύφαλλο.
………………………………………..
Στο εξής ο Μπελογιάννης θα είναι
«Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο».
………………………………………..
Έτσι ονόμασε τον πίνακα
που ζωγράφισε ο Πάμπλο Πικάσο με βάση αυτή την ιστορική φωτογραφία.
………………………………………..
το κόκκινο γαρύφαλλο του το είχε δώσει η σύντροφος του και αδελφή της Διδώς Σωτηρίου,
Έλλη Παππά.
………………………………………..
τη φωτογραφία ειχε τραβήξει, ο Δήμος Σακελλαρίου
φωτορεπόρτερ τότε,
γνωστός διευθυντής φωτογραφίας στον ελληνικό κινηματογράφο αργότερα
………………………………………..
ΥΓ4. ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Σπυρίδωνας ειχε πει τοτε δημόσια:
«Έχω συγκλονιστεί από το ηθικό μεγαλείο του Μπελογιάννη.
Το θεωρώ ανώτερο και από των πρώτων χριστιανών,
γιατί ο Μπελογιάννης δεν πιστεύει ότι υπάρχει μέλλουσα ζωή».
………………………………………..
ΥΓ5. ο Τουρκοπαναής πριν ακόμα ξεσπάσει η επανάσταση του 1821 πολεμούσε τους Τούρκους.
Μια παλιά λαβοματια στο πόδι είχε “αφορμίσει” (γάγγραινα) και τότε ο Τουρκοπαναής
φώναξε στη γυναίκα του να φέρει το τσεκούρι.
το πήρε. έβαλε το πόδι πάνω στο κούτσουρο και το έκοψε….
………………………………………..
επειδή οι Τούρκοι είχαν βρει τον μπελά τους με τον Τουρκοπαναη τον φώναζαν
μπελά γιουναν
και έτσι έμεινε το Μπελο-γιάννης….
ήταν ο προπάππους του Νίκου Μπελογιαννη….

About Author