Το τέλος της πανδημίας και το τέλος της αυταπάτης

Το ημερολόγιο έγραφε 4 Μαρτίου όταν ο κ. Μητσοτάκης σε ένα από τα πολλά διαγγέλματα του τόνισε χαρακτηριστικά ότι «μπαίνουμε στην τελική ευθεία» σε σχέση με την πανδημία. Δεν ήταν η πρώτη φορά που βιαζόταν να αναγγείλει ένα τέλος που δεν μοιάζει να έρχεται.

Του Νάσου Ηλιόπουλου

Στις 9 Φεβρουαρίου είχε δηλώσει ότι βρισκόμαστε στο «τελευταίο μίλι». Για να αναλογιστούμε το μέγεθος της απάτης αρκεί να θυμηθούμε ότι για πρώτη φορά ο κ. Μητσοτάκης κήρυξε τη νίκη επί του κορωνοϊού πέρσι στις 30 Απριλίου, όταν χαρακτηριστικά είχε δηλώσει: «κερδίσαμε αυτόν τον πόλεμο».

Όταν ένας πρωθυπουργός δηλώνει ότι βρισκόμαστε στην «τελική ευθεία» και αμέσως μετά καταρρέουν τα νοσοκομεία της μεγαλύτερης περιφέρειας της χώρας δύο πράγματα μπορούν να ισχύουν. Ή έχουμε να κάνουμε με κάποιον που συνειδητά λέει ψέματα ή με κάποιον που κυριολεκτικά είναι εκτός τόπου και χρόνου. Σε κάθε περίπτωση, ό,τι από τα δύο και αν ισχύει, μιλάμε για έναν επικίνδυνο πρωθυπουργό.

Τα πράγματα όμως μπορούσαν να μην φτάσουν εδώ.

Η κυβέρνηση σπατάλησε το χρόνο που κέρδισε η κοινωνία στην πρώτη καραντίνα. Τότε που με τεράστιο αίσθημα κοινωνικής ευθύνης οι πολίτες ακολούθησαν τα μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης. Η κυβέρνηση είχε να κάνει δύο βασικές δουλειές: να λάβει τα κατάλληλα υγειονομικά μέτρα και να στηρίξει οικονομικά την κοινωνία. Επέλεξε να μην κάνει τίποτα από τα δύο.

Ένα χρόνο μετά στο σύστημα υγείας έχουμε 1.680 λιγότερους μόνιμους εργαζόμενους. Η πρωτοβάθμια φροντίδα δεν ενισχύθηκε (κάτι που θα σήμαινε ότι 8 στους 10 ασθενής δεν θα χρειαζόταν να φτάσουν στο νοσοκομείο). Τον Νοέμβριο θρηνήσαμε 1.780 συνανθρώπους μας και χρειάστηκε να περάσουν τόσοι μήνες για να κατανοήσει η κυβέρνηση ότι χρειάζεται να αλλάξει πολιτική στο ζήτημα των τεστ. Χωρίς όμως, ακόμα και σήμερα, να ακολουθεί την ορθή λύση που είναι η δωρεάν συνταγογράφηση.

Ένα χρόνο μετά δεν έχει ληφθεί κανένα ουσιαστικό μέτρο για τα Μέσα Μεταφοράς και τους χώρους εργασίας, τις δύο βασικές εστίες υπερμετάδοσης – σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Ιατρικό Σύλλογο. Η Ελλάδα ήταν η μοναδική χώρα που άνοιξε τα σχολεία με περισσότερους μαθητές ανά τμήμα μέσα στην πανδημία. Δεν έλειψαν μάλιστα και οι στιγμές χυδαίες προπαγάνδας όπου μέλος της επιτροπής των επιστημόνων προσπαθούσε να μας πείσει ότι είναι καλύτερα με 25 αντί για 15 μαθητές μέσα στην αίθουσα.

Η κυβέρνηση δεν πιστεύει σε ένα ισχυρό σύστημα υγείας. Περιμένει να «περάσει η μπόρα» για να προχωρήσει στην ιδιωτικοποίηση του. Αρνείται ακόμα και τώρα με τα νοσοκομεία της Αττικής στο όριο της κατάρρευσης να κάνει ότι χρειάζεται για να σωθούν ανθρώπινες ζωές. Αντί για επίταξη των ιδιωτικών κλινικών, μεταφέρει γιατρούς από δημόσια νοσοκομεία σε μονάδες όπως το «Λητώ», που είναι ακατάλληλες για αυτή τη μάχη. Η κερδοφορία των ιδιωτικών κλινικών μετατρέπεται σε κερδοσκοπία με πολιτικές πλάτες μέσα στην πανδημία.

Ένα χρόνο τώρα η κυβέρνηση Μητσοτάκη διαρκώς αναγγέλλει τη νίκη μας επί της πανδημίας. Με αυτό τον τρόπο προσπαθεί να ξεφύγει από τις ευθύνες της, αφού δεν υπάρχει τίποτα να κάνεις για έναν πόλεμο που έχει τελειώσει. Αυτό που σίγουρα τελειώνει όμως είναι ο πολιτικός χρόνος που έχει η κυβέρνηση. Μπροστά μας δεν έχουμε μόνο τα άμεσα που πρέπει να γίνουν στο υγειονομικό, αλλά και στο οικονομικό μέτωπο. Όπως έχει φανεί μέχρι σήμερα, οι πολίτες δεν έχουν τίποτα θετικό να περιμένουν από μια επικίνδυνη κυβέρνηση που μετατρέπει τη πανδημία σε κρίση δημοκρατίας και ευκαιρία κερδοφορίας για τους λίγους.

*Ο Νάσος Ηλιόπουλος είναι Εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ

Πρώτη δημοσίευση: Το ΠΟΝΤΙΚΙ

About Author