Ολόκληρη η ανάρτηση της κ. Γεννηματά:
Τις φωνές των θυμάτων που σπάνε το φόβο και τη σιωπή πρέπει ως πολιτικό σύστημα να τις ακούσουμε με σεβασμό και να τις υπερασπιστούμε όλοι από κοινού. #MeToo pic.twitter.com/Fa6Itku0hF
— Fofi Gennimata (@FofiGennimata) February 21, 2021
Οι νέοι θάνατοι ασθενών με COVID-19 είναι 25, ενώ από την έναρξη της επιδημίας έχουν καταγραφεί συνολικά 6.297 θάνατοι. Το 95.7% είχε υποκείμενο νόσημα ή/και ηλικία 70 ετών και άνω.
Ο αριθμός των ασθενών που νοσηλεύονται διασωληνωμένοι είναι 326 (67.8% άνδρες). Η διάμεση ηλικία τους είναι 70 έτη. To 86.2% έχει υποκείμενο νόσημα ή/και ηλικία 70 ετών και άνω. Από την αρχή της πανδημίας έχουν εξέλθει από τις ΜΕΘ 1.273 ασθενείς. Οι νέες εισαγωγές ασθενών Covid-19 στα νοσοκομεία της επικράτειας είναι 259 (ημερήσια μεταβολή +4.86%). Ο μέσος όρος εισαγωγών του επταημέρου είναι 224 ασθενείς.
Hλικιακή κατανομή:Η διάμεση ηλικία των κρουσμάτων είναι 44 έτη (εύρος 0.2 έως 105 έτη), ενώ η διάμεση ηλικία των θανόντων είναι 79 έτη (εύρος 15 έως 103 έτη).
Η γεωγραφική κατανομή των κρουσμάτων:
32 κρούσματα στην ΠΕ Ανατολικής Αττικής
55 κρούσματα στην ΠΕ Βόρειου Τομέα Αθηνών
14 κρούσματα στην ΠΕ Δυτικής Αττικής
103 κρούσματα στην ΠΕ Δυτικού Τομέα Αθηνών
108 κρούσματα στην ΠΕ Κεντρικού Τομέα Αθηνών
38 κρούσματα στην ΠΕ Νοτιου Τομέα Αθηνών
82 κρούσματα στην Π.Ε Πειραιώς
5 κρούσματα στην Π.Ε Νήσων
57 κρούσματα στην Π.Ε. Θεσσαλονίκης
17 κρούσματα στην Π.Ε. Αιτωλοακαρνανίας
1 κρούσμα στην Π.Ε.Αργολίδας
21 κρούσματα στην Π.Ε Αρκαδίας
4 κρούσματα στην Π.Ε ‘Αρτας
79 κρούσματα στην Π.Ε. Αχαΐας
4 κρούσματα στην Π.Ε. Βοιωτίας
1 κρούσμα στην Π.Ε Γρεβενών
11 κρούσματα στην Π.Ε Έβρου
19 κρούσματα στην Π.Ε. Εύβοιας
1 κρούσμα στην Π.Ε Ευρυτανίας
1 κρούσμα στην Π.Ε. Ζακύνθου
8 κρούσματα στην Π.Ε. Ηλείας
6 κρούσματα στην Π.Ε Ημαθίας
16 κρούσματα στην Π.Ε.Ηρακλείου
4 κρούσματα στην Π.Ε Θάσου
2 κρούσματα στην Π.Ε Θεσπρωτίας
2 κρούσματα στην Π.Ε Θήρας
1 κρούσμα στην ΠΕ Ιθάκης
13 κρούσματα στην Π.Ε Ιωαννίνων
4 κρούσματα στην Π.Ε Καβάλας
8 κρούσματα στην Π.Ε Καλύμνου
1 κρούσμα στην ΠΕ Καστοριάς
2 κρούσματα στην Π.Ε Κέρκυρας
8 κρούσματα στην Π.Ε Κοζάνης
6 κρούσματα στην Π.Ε. Κορινθίας
1 κρούσμα στην Π.Ε. Λακωνίας
35 κρούσματα στην Π.Ε. Λάρισας
1 κρούσμα στην Π.Ε Λασιθίου
1 κρούσμα στην ΠΕ Λέσβου
9 κρούσματα στην ΠΕ Λευκάδας
6 κρούσματα στην Π.Ε. Μαγνησίας
1 κρούσμα στην Π.Ε. Μεσσηνίας
2 κρούσματα στην ΠΕ Νάξου
6 κρούσματα στην Π.Ε.Ξάνθης
2 κρούσματα στην Π.Ε. Πιερίας
3 κρούσματα στην ΠΕ Πρεβέζης
14 κρούσματα στην Π.Ε Ρεθύμνου
10 κρούσματα στην Π.Ε Ρόδου
5 κρούσματα στην Π.Ε.Σάμου
8 κρούσματα στην Π.Ε Σερρών
1 κρούσμα στην Π.Ε.Σύρου
2 κρούσματα στην Π.Ε Τρικάλων
6 κρούσματα στην Π.Ε. Φθιώτιδας
1 κρούσμα στην Π.Ε Φωκίδας
17 κρούσματα στην Π.Ε Χαλκιδικής
12 κρούσματα υπό διερεύνηση
«Οτιδήποτε σαν μαρτυρία για πρόσωπα ή πράγματα, η οποία θα μπορούσε να εισφέρει, έχω επιλέξει, χωρίς να κατακρίνω οποιαδήποτε άλλη οδό, να την προσφέρω είτε στο Πειθαρχικό και στο Σωματείο είτε στη νομική οδό. Θα το κάνω στην περίπτωση που κληθώ και αξιολογώντας, φυσικά, τη συνθήκη γιατί και για μένα είναι μια συναισθηματικά ιδιαίτερη συνθήκη», ανέφερε.
Και πρόσθεσε: «Ήταν δάσκαλος μου αλλά αυτό δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι όλα αυτά τα οποία ακούω δεν είναι πλήρως καταδικαστέα και δεν οφείλω να συμβάλω».
«Πυρά» κατά Μενδώνη
Όσον αφορά στην τοποθέτηση της υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη, κατά του πρώην καλλιτεχνικού διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου, ο Όμηρος Πουλάκης επισήμανε πως «θεωρώ αδιανόητο να μην υπάρχει έστω η λέξη «συγγνώμη» και η φράση «αναλαμβάνω την πολιτική ευθύνη».
«Με συγχωρείτε που στον λόγο μου εμφανίζεται ο θυμός που νιώθω. Αν η διεύθυνση του Δημήτρη Λιγνάδη ήταν επιτυχημένη δεν θα πιστωνόταν η υπουργός Πολιτισμού την επιτυχία αυτή; Υπήρξαν 20 μέρες σιωπής, υπεκφυγών επί της ουσίας και έγινε εισαγωγική τοποθέτηση σε κλειστή συνέντευξη Τύπου και δεν ειπώθηκε τίποτα. Το ελάχιστο δεν είναι πάντοτε λίγο αλλά το καθόλου είναι καθόλου».
«Δεν ξέρω αν μπορώ να περιγράψω τι νιώθω. Είναι αδιανόητο», κατέληξε ο κ. Πουλάκης.
https://www.youtube.com/watch?v=1cNi4M3ZZqU&feature=emb_title
Αντιδιαδηλωτές κατέβηκαν επίσης μαζικά στους δρόμους. Εκπρόσωπος της αστυνομίας ανέφερε ότι οι κινητοποιήσεις ήταν ειρηνικές.
Στο Βερολίνο είχαν εκφράσει πρόθεση – κατά τους διοργανωτές – να λάβουν μέρος στην πορεία περίπου 1.000 άνθρωποι.
Κατά μήκος της διαδρομής, κάτοικοι φώναζαν και σφύριζαν από τα μπαλκόνια τους, αποδοκιμάζοντας την κινητοποίηση.
Ορισμένοι από τους αντιδιαδηλωτές φώναζαν το σύνθημα «έξω οι ναζί», ενώ άλλοι χτύπαγαν μαγειρικά σκεύη, χωρίς πάντως να υπάρξουν άλλα επεισόδια.
Περίπου 220 αυτοκίνητα σχημάτισαν πομπή στο Αμβούργο σε ένδειξη εναντίωσης στα μέτρα, σύμφωνα με την αστυνομία. Στα οχήματα είχαν τοποθετηθεί πανό με συνθήματα όπως «ανάσανε ελεύθερα, σκέψου ελεύθερα» ή «θεμελιώδη δικαιώματα, όχι δικαίωμα στον εμβολιασμό».
Ποδηλάτες αντιδιαδηλωτές πάντως σταμάτησαν την πορεία αρκετές φορές. Τουλάχιστον ένας από τους αντιδιαδηλωτές συνελήφθη.
Στη Δρέσδη, περίπου 500 οχήματα πήραν μέρος στην αυτοκινητοπορεία, σύμφωνα με την αστυνομία.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Το πρώτο βήμα αυτής της εκστρατείας επετεύχθη στα μέσα Φεβρουαρίου, με μια πρώτη δόση εμβολίου που χορηγήθηκε σε 15 εκατομμύρια ανθρώπους, μεταξύ αυτών τους άνω των 70 ετών και το νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό. Έκτοτε, επιπλέον 2,2 εκατομμύρια άνθρωποι έλαβαν μια πρώτη δόση εμβολίου, σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσαν στη δημοσιότητα οι αρχές το Σάββατο.
Ο στόχος είναι πλέον το σύνολο του ενήλικου πληθυσμού στη Βρετανία να έχει κάνει την πρώτη δόση του εμβολίου έως τα τέλη Ιουλίου, μεταξύ άλλων όλοι οι άνω των 50 έως στα μέσα Απριλίου, ανέφερε η Ντάουνινγκ Στριτ σε δελτίο τύπου.
«Το να φθάσουμε τα 15 εκατομμύρια εμβολιασμών ήταν ένα σημαντικό βήμα, όμως δεν θα υπάρξει χαλάρωση και θέλω η εκστρατεία να προχωρήσει ακόμα πιο μακριά και ταχύτερα στις επόμενες εβδομάδες», δηλώνει ο Μπόρις Τζόνσον στο δελτίο τύπου.
Παρά την πρόοδο που έχει επιτυχθεί, ο βρετανός πρωθυπουργός προειδοποίησε ότι η έξοδος από την καραντίνα θα είναι «προσεκτική και σταδιακή».
Ο βρετανός ηγέτης αναμένεται να ανακοινώσει το απόγευμα της Δευτέρας ενώπιον του κοινοβουλίου, τον οδικό χάρτη του σε σχέση με την άρση της καραντίνας. Προτεραιότητα αποτελεί η επαναλειτουργία των σχολείων, που θα μπορούσε να ξεκινήσει σταδιακά από τις 8 Μαρτίου.
Σε συνέντευξή του στο Sky News, ο υπουργός Υγείας της χώρας Ματ Χάνκοκ υπεραμύνθηκε της προσεκτικής προσέγγισης της κυβέρνησης, υπογραμμίζοντας ότι εξακολουθούν και υπάρχουν «σχεδόν 20.000» ασθενείς με Covid-19, που νοσηλεύονται στα νοσοκομεία.
Πρόσθεσε πως η κυβέρνηση εξετάζει το ενδεχόμενο να εμβολιαστούν τα παιδιά, προκειμένου να μειωθεί η διασπορά του Covid-19. «Κλινικές μελέτες βρίσκονται σε εξέλιξη, για να μάθουμε εάν τα παιδιά πρέπει να εμβολιαστούν» επισήμανε.
Ένας εκ των επιστημονικών συμβούλων της κυβέρνησης, ο Τζον Έντμουντς, δήλωσε πάντως στο BBC ότι αν δεν εμβολιαστεί ολόκληρος ο πληθυσμός, περιλαμβανομένων των παιδιών, υπάρχει ένας «σημαντικός κίνδυνος αναζωπύρωσης» του ιού.
Στη χώρα συνεχίζουν να ισχύουν τα μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης. Απαγορεύεται ο χορός στις αίθουσες δεξιώσεων, ενώ οι συναγωγές, τα τεμένη και οι εκκλησίες, μπορούν να δέχονται τους μισούς μόνο από τους πιστούς που θα επιτρέπονταν υπό κανονικές συνθήκες.
Η σημερινή χαλάρωση των μέτρων, έναν χρόνο ακριβώς μετά το πρώτο καταγεγραμμένο κρούσμα κοροναϊού στο Ισραήλ, εντάσσεται στο σχέδιο της κυβέρνησης να ανοίξει περαιτέρω την οικονομία τον επόμενο μήνα, όταν ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου διεκδικεί την επανεκλογή του.
Το Ισραήλ έχει χορηγήσει τουλάχιστον μια δόση του εμβολίου της Pfizer στο 45% και πλέον των 9 εκ. κατοίκων του, σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας. Το πρόγραμμα των δύο δόσεων έχει μειώσει τις μολύνσεις με COVID-19 κατά 95,8%, σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου.
Το Ισραήλ έχει καταγράψει πάνω από 740.000 κρούσματα και 5.500 θανάτους λόγω της ασθένειας, γεγονός που έχει προκαλέσει επικρίσεις προς την κυβέρνηση Νετανιάχου, για την κάποιες φορές ανομοιόμορφη εφαρμογή τριών εθνικών lockdowns. Η κυβέρνηση έχει δεσμευθεί ότι δεν θα υπάρξει τέτοιου είδους καθολική καραντίνα για τέταρτη φορά.
Οι μαθητές του δημοτικού και των δύο τελευταίων τάξεων της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ξεκίνησαν σήμερα τα μαθήματα στις πόλεις του Ισραήλ, όπου τα ποσοστά κρουσμάτων έχουν τεθεί υπό έλεγχο. Οι υπόλοιποι μαθητές αναμένεται να επιστρέψουν έως τον επόμενο μήνα, ύστερα από σχεδόν ένα χρόνο τηλεκπαίδευσης.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
«Για να είμαι ειλικρινής, όλα τα δεδομένα οδεύουν προς την κατεύθυνση της αύξησης των νέων κρουσμάτων», συμπλήρωσε.
Παρά την έκκληση στους πολίτες «να μείνουν στα σπίτια τους», την οποία απηύθυνε την Παρασκευή το Ανώτατο Ινστιτούτο Υγείας, ο οργανισμός που συμβουλεύει την κυβέρνηση στη μάχη κατά του Covid, κόσμος συνέρρευσε σε δρόμους, πάρκα και παραλίες σε πολλές πόλεις της Ιταλίας, για να επωφεληθεί από τον ηλιόλουστο καιρό, που επικρατεί αυτό το Σαββατοκύριακο στη χώρα.
Η πόλη της Νάπολι αντέδρασε, κλείνοντας ένα τμήμα του παραλιακού μετώπου της, την ώρα που οι παραλίες και τα μπαρ στην Όστια, το πιο κοντινό στη Ρώμη παραθαλάσσιο θέρετρο, κατακλύστηκαν επίσης από πλήθη πολιτών.
Την Κυριακή, μπροστά στην εξάπλωση των μεταλλάξεων, τρείς ιταλικές περιφέρειες, που έχουν οριστεί ως «κίτρινες» (ήπιος κίνδυνος) έγιναν επισήμως «πορτοκαλί» (μέτριος κίνδυνος): η Εμίλια Ρομάνια (περιφέρεια της Μπολόνια, βόρεια), η Καμπανία (περιφέρεια της Νάπολι, νότια) και η μικρή περιφέρεια Μολίζε (κεντρικά).
Συνολικά, εννέα περιφέρειες εκ των 20 της χώρας έχουν ταξινομηθεί ως «πορτοκαλί». Η κατάταξη στην «πορτοκαλί» κλίμακα προβλέπει κυρίως αυστηρούς περιορισμούς στις μετακινήσεις εκτός της κοινότητας και το κλείσιμο στο κοινό των μπαρ και των εστιατορίων, τα οποία στις «κίτρινες» περιοχές μπορούν να υποδεχθούν πελάτες έως τις 19.00 ώρα Ελλάδας.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Στις κατηγορίες του ΣΥΡΙΖΑ για συγκάλυψη στην υπόθεση Λιγνάδη απαντά η Νέα Δημοκρατία.
Στην ανακοίνωσή της η ΝΔ αναφέρει: «Αντί απάντησης στον ΣΥΡΙΖΑ παραπέμπουμε στη χθεσινή ανάρτηση του κ. Ηλιόπουλου, ο οποίος μέσα στην ταραχή του, σε 4 γραμμές αναίρεσε πλήρως όλα τα μυθεύματα του ΣΥΡΙΖΑ περί δήθεν συγκάλυψης.
Η 6/2 που όπως λέει ο εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, “διαβάσαμε τη συγκλονιστική καταγγελία του Νίκου Σ.”, είναι η μέρα που υπέβαλε την παραίτησή του ο Δ. Λιγνάδης. Κι έγινε αποδεκτή την ίδια στιγμή.
Πώς γίνεται λοιπόν να υπάρχει συγκάλυψη στη συνέχεια, όταν έχει γίνει δεκτή η παραίτηση από την πρώτη ημέρα;
Δεν πρόκειται μόνο για αντίφαση, αλλά για τρικυμία εν κρανίω που ακυρώνει τα ψέματα του ΣΥΡΙΖΑ και του κ. Τσίπρα, σε μια σκοτεινή υπόθεση που βρίσκεται στα χέρια της Δικαιοσύνης η οποία έχει πλέον το λόγο.»
Τόνισε δε ότι η κ. Μενδώνη στη συνέντευξή την Παρασκευή, «δήλωσε ότι ο Δημήτρης Λιγνάδης ρωτήθηκε σχετικά και τους εξαπάτησε». Ο κ. Ηλιόπουλος διερωτήθηκε: «Ποιους εξαπάτησε; Ήταν και ο κ. Μητσοτάκης σε αυτή τη συζήτηση;».
Πρόσθεσε ότι «η κ. Μενδώνη είναι υπουργός, δεν είναι ούτε ντετέκτιβ, ούτε ανακριτής ώστε να κάνει η ίδια τη δουλειά της Δικαιοσύνης» και ότι «από τη στιγμή που εμφανίστηκαν οι καταγγελίες, η κυβέρνηση όφειλε να αναλάβει πρωτοβουλία ώστε να παρέμβει η Δικαιοσύνη».
Σημείωσε ότι «ο κ. Λιγνάδης, βέβαια, ήταν προσωπική επιλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη», υπογραμμίζοντας ότι «η κυβέρνηση της ΝΔ ακύρωσε την ανοιχτή διαγωνιστική διαδικασία που είχε θεσπίσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, για την κάλυψη της θέσης του διευθυντή του Εθνικού, ακριβώς για να διορίσουν αυτόν τον άνθρωπο στη συγκεκριμένη θέση».
Ο εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ είπε ότι «χρωστάμε ένα τεράστιο ευχαριστώ στους ανθρώπους που βρήκαν το θάρρος να μιλήσουν, που μοιράστηκαν μαζί μας το βάρος και τον εφιάλτη τους για να μη το κουβαλάνε μόνοι τους» και πως «δουλειά όλων μας είναι να φτιάξουμε εκείνο το θεσμικό πλαίσιο, ώστε τα θύματα να βρίσκουν το κουράγιο να μιλούν».
Παράλληλα τόνισε ότι «δουλειά της υπουργού και του πρωθυπουργού ήταν να έβγαιναν μπροστά από την αρχή, να έλεγαν ότι όλα πρέπει να βγουν στο φως και να μην καλύψουν κανέναν», όμως «δυστυχώς έκαναν το αντίθετο».
Ο κ. Ηλιόπουλος αφού επισήμανε ότι «τις τελευταίες μέρες ολοένα περισσότερες καταγγελίες βλέπουν το φως της δημοσιότητας», είπε ότι «πρέπει όλα να εξεταστούν, τόσο οι καταγγελίες για κύκλωμα παιδεραστίας όσο και οι καταγγελίες σχετικά με σχολεία στα οποία δίδασκε ο κ. Λιγνάδης, να μη μείνει τίποτα στο σκοτάδι».
Για την πανδημία επανέλαβε μεταξύ άλλων ότι «εδώ και τώρα πρέπει να γίνει επίταξη των ιδιωτικών κλινικών, τώρα που η Αττική είναι σε κρίσιμη στιγμή και το ΕΣΥ πιέζεται». Είπε ότι για τη διασπορά στα ΜΜΜ και τους μαζικούς εργασιακούς χώρους η κυβέρνηση δεν έχει πάρει κανέναν ουσιαστικό μέτρο ενώ ο πρόεδρος του Παγκόσμιου Ιατρικού Συλλόγου έχει δηλώσει ότι κυρίως εκεί συμβαίνει η διασπορά των κρουσμάτων.
«Χρειάζεται ακόμα πραγματική ιχνηλάτηση του ιού και συνταγογράφηση των τεστ», σημείωσε. Αναφορικά δε με το μέτρο απαγόρευσης της κυκλοφορίας από τις 6 μ.μ. τα Σαββατοκύριακα, ανέφερε ότι «πλέον υπάρχει και συγκεκριμένη επιδημιολογική μελέτη από τη Γαλλία, που δείχνει ότι το μέτρο αυτό αυξάνει τα κρούσματα, αντί να τα μειώνει» και πως «η κυβέρνηση πρέπει να πάρει πίσω ένα τέτοιο ανορθολογικό μέτρο».
Της Α. Ψαρρά
Στον πάγο μπήκε από την κυβέρνηση των αρίστων ο θεσμός «Το Σπίτι του Παιδιού», ένα συγκροτημένο και επίπονο έργο που ανέλαβαν και έφεραν εις πέρας ειδικοί επιστήμονες, ψυχολόγοι, καθηγητές, νομικοί και παράγοντες του υπουργείου Δικαιοσύνης ειδικευμένοι στα ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Ενα έργο που θα έβαζε επιτέλους φραγμό στους διαχρονικούς εφιάλτες ανηλίκων και ενηλίκων, οι οποίοι αναγκάζονται δεκάδες φορές να αναπαράγουν τις τραγικές καταγγελίες τους για κακοποίηση. Και όμως, η σημαντική αυτή μεταρρύθμιση δεν άρεσε στη σημερινή κυβέρνηση απλώς και μόνο επειδή ολοκληρώθηκε επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Η «Εφ.Συν.» καταγράφει την ουσία του έργου και παραθέτει τη διαφορά αντιλήψεων, που ίσως εξηγεί τις αγκυλώσεις μπροστά στον εφιάλτη που ζουν τα θύματα σεξουαλικής κακοποίησης.
Οι κινήσεις του υπουργείου
Αφού αποφάσισε να κόψει στα δύο το υπουργείο Δικαιοσύνης, αναθέτοντας το πιο σημαντικό κομμάτι του στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, και αφού ταλαντεύτηκε μέχρις ότου κατανοήσει ότι οι υπηρεσίες ανηλίκων δεν μπορούν να υπάγονται στη δικαιοδοσία της ΕΛ.ΑΣ., η κυβέρνηση Μητσοτάκη προέκρινε την ακόμα μεγαλύτερη αυστηροποίηση του νέου Ποινικού Κώδικα ως μοναδική θεραπεία των κορυφαίων προβλημάτων στα εγκλήματα σεξουαλικής κακοποίησης. Αντί, δε, να φροντίσει να λειτουργήσουν έστω οι πρώτες τρεις από τις πέντε έτοιμες δομές «Σπίτι του Παιδιού», σπαταλάει χρόνο για τη δημιουργία επιτροπών όπως αυτή που δημιούργησε 20 νέες διευθύνσεις, αναθέτοντας στην υπηρεσιακή γραμματέα Βασιλική Γιαβή τη στελέχωσή τους.
Την ίδια στιγμή ο υπουργός Δικαιοσύνης Κώστας Τσιάρας και ο γενικός γραμματέας Πάνος Αλεξανδρής ασχολούνται με κοστοβόρες ανακαινίσεις του υπουργείου, με συμβάσεις και αναθέσεις έργων εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ σε ιδιωτικούς οργανισμούς και επιδίδονται σε διαρκείς επικοινωνιακές κορόνες για την ανάγκη αυστηροποίησης των ποινών. Αυτό το επιτελείο έκρινε ότι το έτοιμο νομοθετικό πλαίσιο λειτουργίας του Σπιτιού του Παιδιού δεν είναι επαρκές! Ένας υπουργός βιοπαθολόγος, ένας άπειρος υφυπουργός και δύο νομικοί χωρίς ειδίκευση σε θέματα δικαιωμάτων ανέστειλαν επ’ αόριστον το πρώτο μεγάλο βήμα για τη σωστή αντιμετώπιση της σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων.
Διαχρονική κακοποίηση
Η φρίκη που ξεχύθηκε σαν ποτάμι όλο το τελευταίο διάστημα, η φρίκη που βίωσαν και βιώνουν τα θύματα επιβεβαίωσε ότι οι νέοι αυτοί άνθρωποι είναι ακόμα απροστάτευτοι, αφημένοι στις πολιτικές και ιδεοληπτικές εμμονές του επιτελικού κράτους. Ούτε το συγκλονιστικό πόρισμα του Συνηγόρου του Πολίτη («Ανίκανοι να προστατεύσουν τα κακοποιημένα παιδιά», «Εφ.Συν.» 11.10.2020) για την ανάγκη να τεθεί άμεσα σε λειτουργία ο νομοθετημένος θεσμός «Σπίτι του Παιδιού», ούτε οι εκκλήσεις δικαστικών λειτουργών και κατάλληλα εκπαιδευμένων ειδικών επιστημόνων για την ανάγκη να μπορούν πλέον τα θύματα να καταθέτουν μόνο μία φορά σε ασφαλές περιβάλλον και να μη βιώνουν ξανά και ξανά το τραύμα δεν συγκίνησαν την κυβέρνηση.
Ακύρωσαν έναν έτοιμο νομοθετικά και πρακτικά θεσμό, προτιμώντας να πληρώνουν ενοίκια σε άδεια κτίρια και να έχουν σε αχρηστία ειδικά εκπαιδευμένους στις ΗΠΑ ψυχολόγους που στάλθηκαν εκεί με χρήματα του Ιδρύματος Νιάρχος για να εκπαιδευτούν σε θέματα κακοποίησης ανηλίκων. Τώρα το υπουργείο, με κύριο κυβερνητικό όχημα τις μεγαλύτερες ποινές, που δεν έχουν καμία σχέση με τη φροντίδα του θύματος και την εξευτελιστική δοκιμασία στην οποία υποβάλλεται αν επιμείνει στην καταγγελία, ανακοινώνει ότι θα ανακαλύψει την Αμερική!
Ο εφιάλτης και το τραύμα διαρκείας
Το 2006 ακούστηκαν για πρώτη φορά οι καταγγελίες παιδιών για το οικοτροφείο-κολαστήριο «Παιδικό Σπίτι» του Κωνσταντίνου Λαλαούνη στον Πειραιά. Από τότε και μέχρι το 2020, που καταδικάστηκε ο ιδιοκτήτης και πρόεδρος του ιδρύματος, τα παιδιά αναγκάστηκαν να ξαναζήσουν αμέτρητες φορές τον εφιάλτη τους, καταθέτοντας ξανά και ξανά προκειμένου να καταστεί «ώριμο το αποδεικτικό υλικό», όπως σημειώνει απαντώντας στη Σοφία Μπεκατώρου ο υφυπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Κώτσηρας.
Οσοι παρακολούθησαν στις 15 Φεβρουαρίου την εκπομπή της Σταματίνας Τσιμτσιλή (Alpha) θα διαπίστωσαν την ωριμότητα και τη συγκρότηση της Σοφίας Μπεκατώρου, που βρήκε τόσο κουράγιο να καταγγείλει τον θύτη της, αλλά και την πλήρη ανεπάρκεια των απαντήσεων του κ. Κώτσηρα:
Σ. Μπεκατώρου: «Επρεπε να ξαναζήσω όλο αυτό το γεγονός από την αρχή έτσι ώστε να υπάρχει πιθανότητα να αφαιρεθεί η άδεια να βρίσκεται σε αθλητικούς χώρους ο άνθρωπος που με βίασε. Μετά ήμουν άρρωστη, μου ήρθαν ξανά οι εφιάλτες κι όποιος δεν το έχει ζήσει αυτό δεν μπορεί να καταλάβει τι σημαίνει να φλερτάρεις κάθε φορά με την κατάθλιψη. Ούτε οι ενήλικες μπορούν να το διαχειριστούν όλο αυτό. Ολα τα θύματα λένε ότι, αν ήξερα τι θα βίωνα, δεν θα το είχα καταγγείλει».
Γ. Κώτσηρας: «Το πώς οδηγείται ένα θύμα στη Δικαιοσύνη είναι κομβικό. Το νομικό οπλοστάσιο υπάρχει. Απαιτείται γρήγορη ταχύτητα στις διαδικασίες, να περιοριστούν μεν οι καταθέσεις, αλλά χρειάζεται και ώριμο αποδεικτικό υλικό. Εξετάζονται όλες οι νομοθετικές παρεμβάσεις. Ο υπουργός ευαισθητοποιήθηκε και από την πρώτη στιγμή ζήτησε να επαναξιολογηθούν τα αδικήματα στον Ποινικό Κώδικα. Η παραγραφή θα πρέπει να ξεκινά στην ενηλικίωση. Θα είμαστε άτεγκτοι».
Στην επίμονη ερώτηση της δημοσιογράφου πώς όλα αυτά λειτουργούν υπέρ του θύματος αλλά και στην ερώτηση της Σ. Μπεκατώρου για τους λόγους που οι έτοιμες δομές «Σπίτι του Παιδιού» δεν λειτουργούν, εμποδίζοντας τη δυνατότητα βιντεοσκόπησης που επιτρέπει στα θύματα να μην ξαναζήσουν τον εφιάλτη, ο υφυπουργός απάντησε ότι το «Σπίτι του Παιδιού» νομοθετήθηκε αλλά δεν μπορούσε να λειτουργήσει ορθολογικά και ότι πρωτοβουλία του υπουργείου είναι να συνενωθούν όλες οι υπηρεσίες ανηλίκων ώστε να λειτουργούν ενιαία. Κι όποιος καταλάβει… κατάλαβε.
Οι ερωτήσεις έμειναν στον αέρα μαζί με την «ευαισθησία» του υπουργείου, που ακόμα αδυνατεί να καταλάβει ότι άλλες υπηρεσίες αφορούν την ανήλικη παραβατικότητα και άλλες είναι οι αναγκαίες υπηρεσίες και δομές που αφορούν την κακοποίηση ανηλίκων.
Καταθέσεις ανηλίκων σε… «φιλικό» χώρο στη ΓΑΔΑ!
Απαντώντας στις 5 Ιανουαρίου σε σχετική ερώτηση του βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Σπύρου Λάππα, ο υπουργός Δικαιοσύνης αναφέρθηκε στη μεγάλη καθυστέρηση δύο χρόνων από την ψήφιση του Νόμου (2017) μέχρι την έκδοση της υπουργικής απόφασης (2019) που θα έθετε σε λειτουργία τις δομές. Απέδωσε, δε, τη συνεχιζόμενη αναβολή εφαρμογής της στον χρόνο που χρειάστηκε για να ενημερωθεί ο ίδιος όταν ανέλαβε, ενώ διαβεβαίωσε ότι θέλει να ενισχύσει και όχι να καταργήσει τον θεσμό.
Διαπίστωσε, μάλιστα, «μείζονα οργανωτική δυσλειτουργία, η οποία συνίσταται στο γεγονός ότι οι συγκεκριμένες υπηρεσίες ως αυτοτελή γραφεία δεν έχουν υπαχθεί διοικητικά σε συγκεκριμένη διεύθυνση ή τμήμα του υπουργείου» και εντόπισε αδυναμίες και ανεπάρκειες στο υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο. Και έτσι ο Κ. Τσιάρας έβαλε στον πάγο ένα έργο που οι τρεις δομές του ήταν απολύτως έτοιμες, οι κτιριακές εγκαταστάσεις τους πληρώνονται από το Δημόσιο, το πλαίσιο λειτουργίας τους είναι απολύτως συμβατό με τις ανάλογες δομές άλλων χωρών (σύμφωνα και με το πόρισμα του ΣτΠ) και είναι δεδομένη η υπαγωγή και η εποπτεία αυτών των αυτόνομων μονάδων αποκλειστικά από τις εισαγγελίες.
Ωστόσο, η ΕΛ.ΑΣ. του κ. Χρυσοχοΐδη είχε την εξαιρετική ιδέα να καταθέτουν οι ανήλικοι θύματα σε «φιλικό» χώρο μέσα στη ΓΑΔΑ (!) και η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου στις 26.1.2021 απάντησε καταφατικά στην Αστυνομική Υποδιεύθυνση Προστασίας Ανηλίκων ότι πράγματι μπορούν να οδηγούνται σε ειδικό χώρο της ΓΑΔΑ ανήλικα θύματα και να καταγράφεται εκεί από παιδοψυχολόγο η δικανική τους κατάθεση μαζί με όποιο υλικό μπορεί να προσκομιστεί και να παραδίδονται μετά όλα στους διάδικους. Η κίνηση αυτή έχει και την έγκριση του υπουργείου Δικαιοσύνης.
Πηγή: efsyn
«Ελπίζουμε τουλάχιστον αυτή τη φορά, να μη ξαναδούμε κατ’ εντολήν του, βουλευτές της ΝΔ στο δικαστήριο να υπερασπίζονται τον κατηγορούμενο, όπως συνέβη με τον πρώην γραμματέα πολιτικού σχεδιασμού της ΝΔ, κ. Νίκο Γεωργιάδη» τονίζει χαρακτηριστικά η αξιωματική αντιπολίτευση.
Αναλυτικά η ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ:
Ο κ. Μητσοτάκης είναι προσωπικά βαριά εκτεθειμένος από την προσπάθεια συγκάλυψης της υπόθεσης Λιγνάδη.
Λίγη σημασία έχει πια, αν κατόπιν εορτής παραιτήσει την υπουργό του. Άλλωστε η κα Μενδώνη ό,τι έκανε το έκανε κατ’ εντολήν του.
Κατ’ εντολήν του ακύρωσε τη προκήρυξη διαγωνισμού για να αναθέσει τη Διεύθυνση του Εθνικού στον κ. Λιγνάδη.
Κατ’ εντολήν του έβγαλε ανακοίνωση για να διαψεύσει τις «φήμες» όπως έγραφε.
Κατ’ εντολήν του έκανε πως δεν είδε τη καταγγελία του Νίκου Σ. στις 6 του Φλεβάρη και και πως δεν άκουγε όλες αυτές τις μέρες την κατακραυγή των ανθρώπων της τέχνης.
Κατ’ εντολήν του τέλος, έκανε στροφή 180 μοιρών, μόνο όταν έμαθαν ότι υπάρχει μηνυτήρια αναφορά θύματος για αδίκημα που δεν έχει παραγραφεί.
Ελπίζουμε τουλάχιστον αυτή τη φορά, να μη ξαναδούμε κατ’ εντολήν του, βουλευτές της ΝΔ στο δικαστήριο να υπερασπίζονται τον κατηγορούμενο, όπως συνέβη με τον πρώην γραμματέα πολιτικού σχεδιασμού της ΝΔ, κ. Νίκο Γεωργιάδη.
Εγώ είχα ακούσει πολλές φήμες, δεν είχαν κανένα στοιχείο, δε θα μπορούσα να κάνω κάτι. Το θέμα είναι ότι 15 ημέρες τώρα, που γνώριζε το υπουργείο και όλοι μας όλες τις φήμες, αδρανούσε.
Είναι προσβολή να λέει ότι εξαπατήθηκε με υποκριτική τέχνη η υπουργός Πολιτισμού. Το υπουργείο 15 ημέρες τώρα δεν είχε καμία αντίδραση που μας αντιπροσωπεύει. Το λιγότερο που θέλουμε είναι μια συγνώμη και μια παραίτηση”, συνέχισε ο κ. Σκιαδαρέσης.
“Πίσω από την υπόθεση Λιγνάδη φοβάμαι ότι κρύβονται πολλά. Έχουμε ακούσει για ΜΚΟ, για ασυνόδευτα προσφυγόπουλα που έχουν πάρει μέρος σε αυτή την ιστορία, και εκεί είναι η ανησυχία μου. Εμένα με ενδιαφέρει ποιοι είναι οι προμηθευτές.
Ακούσαμε μεγάλα ονόματα και εκεί είναι το θέμα. Τα προσφυγόπουλα δεν πρόκειται να καταφύγουν σε κανένα δικηγόρο”, σημείωσε ο Γεράσιμος Σκιαδαρέσης.
“Η υπουργός Πολιτισμού θα έπρεπε να έχει παραιτηθεί από εχτές. Δεν νοείται πνευματικός άνθρωπος, υπουργός Πολιτισμού, να είπε αυτά που είπε. Όφειλε να ξέρει. Πώς όρισε έναν άνθρωπο γενικό διευθυντή στο Εθνικό Θέατρο και δεν ρώτησε, δεν έμαθε τίποτα; Δε υπάρχουν αυτά”, δήλωσε κλείνοντας ο γνωστός ηθοποιός.
Μάλιστα, σύμφωνα με όσα κατέθεσε ο 15χρονος, ο 62χρονος φέρεται να τον κακοποίησε σπίτι του, ακόμα και μπροστά σε άλλα τέσσερα άτομα.
Οι αστυνομικοί που προχώρησαν στη σύλληψη του καθηγητή έπειτα από το ένταλμα που εκδόθηκε σε βάρος του, κατάσχεσαν επίσης τον υπολογιστή, αλλά και το κινητό του για να ερευνήσουν τις συνομιλίες του, αλλά και να διαπιστώσουν αν υπήρξαν και άλλα θύματα του 62χρονου.
Όπως αναφέρει:
«Πιστεύω στην ελληνική δικαιοσύνη. Δεν πιστευω σε θεωρίες συνομωσίας. Πιστεύω στην κατάλληλη στιγμή. Δεν πιστεύω στη συγκάλυψη πάνω σε τέτοιου είδους θέματα. Δεν το διαννοούμαι. Ξέρω τον αδίστακτο και τον χειριστικό όμως. Αυτόν που θα έκανε τα πάντα να σε ξεγελάσει. Αυτόν που δεν πίστευε ότι θα κατηγορηθεί λόγω του κοινωνικού στάτους των θυμάτων. Το βίωσα. Το βιώσαμε, γιατί είμαστε δυστυχώς πολλοί. Μην το ξεχνάς. Τον αδίστακτο.
Δεν έχω καμία σχέση με την πολιτική. Δε γνώριζα ούτε πρόσωπα, ούτε ονόματα μέχρι πρότινος. Μην χρησιμοποιείτε το όνομα μου για πολιτικές σκοπιμότητες. Παρά μόνο αν χρειάζεται για να αλλάξετε το νόμο. Έτσι θα μας δικαιώσετε και θα σας συγχωρέσουμε.
Σκεφτείτε μόνο τα παιδιά».
0 40χρονος Βασίλης, ο οποίος ζει μόνιμα στο Βερολίνο και δεν έχει σχέση με τα εγχώρια θεατρικά δρώμενα, κατήγγειλε σε μια συγκλονιστική συνέντευξή του στην Ελεωνόρα Μελετη στον ALPHA , πως κακοποιήθηκε σεξουαλικά από γνωστό θεατράνθρωπο όταν ήταν ακόμη ανήλικος.
Μπορεί στην τηλεοπτική του συνέντευξη να μην τον κατονόμασε, ωστόσο το όνομα του θεατράνθρωπου περιλαμβάνεται στη μήνυση που έχει καταθέσει ενώπιον του Εισαγγελέα.
Υπενθυμίζεται ότι στο πρώτο δημόσιο post του, μετά τη συνέντευξη, ο ίδιος είχε γράψει: «Δεν είμαι ήρωας, είμαι θύμα ενός παιδεραστή και θέλω δικαιοσύνη. Σας άφησα την ψυχή μου και τα όπλα να πολεμήσουμε. Σας ευχαριστώ για όλη αυτήν την υποστήριξη. Τη νέα μου οικογένεια, τα αδέρφια μου, που μεγαλώνει δυστυχώς μέρα με την ημέρα αλλά γινόμαστε πιο δυνατοί. Εις το επανιδείν.»
Aναλυτικά όλη η επιστολή:
«Διαβάζοντας τις συνεντεύξεις – αφηγήσεις του Νίκου Σ. και της μαθήτριας του Αρσακείου στο ιστολόγιο 2020mag.gr και σε συνδυασμό με την πλημμύρα των καταγγελιών, οι μισοθαμμένες μνήμες μου ξεθάφτηκαν ολοκληρωτικά.
Λέγομαι Χρίστος. Είναι το πραγματικό μου όνομα.
Οκτώβριος 1992. Ετών 15. Στην πλατεία Αμερικής, κάθομαι να κάνω ένα τσιγάρο λίγο πριν πάω στο μάθημα Γαλλικών, στο παράρτημα της Γαλλικής Ακαδημίας στην οδό Τενέδου. Στο διπλανό παγκάκι παρατηρώ κάποιον να με κοιτάει έντονα. Δεν δίνω σημασία. Σηκώνομαι από το παγκάκι, πηγαίνω στο μάθημα και καθώς κοιτάζω πίσω μου, βλέπω να με ακολουθεί.
Επισπεύδω το βάδισμα μου και μπαίνω στο κτήριο. Το μάθημα διαρκεί 1ώρα και 45 λεπτά. Αφού έχω τελειώσει το μάθημα, βγαίνω στην Πατησίων για να περπατήσω και να πάρω το λεωφορείο για να επιστρέψω σπίτι μου. Νιώθω κάποιος να με χτυπάει ήπια στην πλάτη. Γυρνάω και ήταν εκείνος από το δίπλα παγκάκι. «Πάμε να κάνουμε ένα τσιγάρο στην πλατεία;» μου λέει. Εγώ απαντώ ένα ξερό «όχι» και φεύγω τρέχοντας.
Δυο μέρες μετά ξαναείχα μάθημα. Καθόμουν πάλι στην πλατεία για το καθιερωμένο μου τσιγάρο. Ξαφνικά, βλέπω τον ίδιο άντρα, όρθιο λίγο μακριά μου. «Με συγχωρείς για προχτές… φέρθηκα σαν μαλάκας. Και καταλαβαίνω ότι σε τρόμαξα και σου ζητώ συγνώμη». Κοίταζα μισοχαμένος-μισοφοβισμένος, αλλά προσπαθούσα να μην δείξω τίποτα. Του είπα ότι πράγματι τρόμαξα.
Αφού μου ξαναζήτησε συγνώμη, με ρώτησε αν είμαι Έλληνας αφού το παρουσιαστικό μου δεν δείχνει κάτι τέτοιο. Του είπα ότι είμαι Έλληνας κι ότι εμφανισιακά έχω μοιάσει στην μητέρα μου που είναι ανοιχτόχρωμη. Εκείνη την στιγμή έπρεπε να φύγω για το μάθημα. Μου ζήτησε ραντεβού… Αρνήθηκα… Είπα… «αν είναι να τύχει, θα συναντηθούμε εδώ», εννοώντας την πλατεία. Με χαιρέτησε ευγενικά κι έφυγε.
Την επόμενη εβδομάδα, πάλι τον είδα στην πλατεία. Με κέρασε ένα τσιγάρο, με ρώτησε τι τάξη πάω. Tου είπα Α’ Λυκείου. Μου είπε ότι είναι δύσκολη τάξη. Με ρώτησε τι θέλω να γίνω όταν μεγαλώσω. Εγώ, όπως οι περισσότεροι έφηβοι είπα… «ηθοποιός». Πάγωσε. Με ρώτησε αν έχω δεί θέατρο, τι έχω δεί κ.τ.λ.
Όσο κι αν φανεί παράξενο δεν είχαμε πεί τα ονόματα μας. Μάλλον πρέπει να είχα άρνηση… να φοβόμουν… κάτι τέτοιο. Με ρώτησε πως με λένε. Του απάντησα. Ο ίδιος μου συστήθηκε ως «Γιώργος, 28 ετών, φιλόλογος, που κάνει μια έρευνα σχετικά με τον θεσμό της χορηγίας στην αρχαία Ελλάδα».
Μου πρότεινε να συναντιόμαστε και να κάνουμε έξτρα μαθήματα Αρχαίων, αφού ήθελα να δώσω στην Τρίτη Δέσμη τότε. Δεν απάντησα κάτι, απλά γέλασα. Με ρώτησε πότε θα έχω το επόμενο μάθημα για να βρεθούμε και του είπα…
Πράγματι ήταν εκεί. Και, αλήθεια, μου έλεγε χωρία από τον λόγο του Λυσία και κάναμε γραμματική και συντακτική ανάλυση. Μου έλεγε να διαβάζω και να προσπαθώ. Πάντα όταν είχα μάθημα ήταν εκεί. Πάντα φιλικός, πάντα ευγενής. Κάποια στιγμή, μου ζήτησε να του δώσω μια φωτογραφία μου. Του άρεσαν πολύ τα χαρακτηριστικά μου και ήθελε να τα βλέπει. Του είπα εντάξει. Τότε εκείνος μου είπε ότι θέλει να μου γράψει κάτι. Του έδωσα το βιβλίο της Γαλλικής γραμματικής και μου έγραψε ένα ποίημα, που, όπως μου είπε, λεγόταν ”Συνάντηση στο πάρκο” του Ζαχαρία Παπαντωνίου. (Επισυνάπτεται η φωτογραφία της σελίδας).
Βέβαια, αργότερα έμαθα ότι το ποίημα στην πραγματικότητα λεγόταν «Γυναίκα στο πάρκο». Εγώ, του έδωσα τη φωτογραφία στην οποία δεν θυμάμαι αν έγραψα κάτι.
Προς τα τέλη του Νοέμβρη, ήρθε και ήταν πολύ περίεργος. Με κοίταζε περίεργα… σαν να βούρκωνε. Τον ρώτησα τι έχει. Μου απαντά πως μου έχει πεί ένα ψέμα. Δεν το λένε Γιώργο αλλά Δ…. Δ.Λ. και έχει μεν σπουδάσει φιλολογία αλλά είναι ηθοποιός. Έχει παίξει και στην τηλεόραση σε τηλεοπτική σειρά με θέμα τις σχέσεις γονέων-παιδιών.
Ο λόγος που μου είπε ψέματα; Φοβόταν μήπως, επειδή ήθελα να γίνω ηθοποιός, τον έκανα παρέα μόνο γι’ αυτό. Απόρησα… αλλά δεν το θεώρησα κάτι άσχημο. Ο λόγος που μου το είπε τότε, εξήγησε, ήταν γιατί ήθελε να πάω με φίλο ή φίλη μου να τον δω στο θέατρο που θα έπαιζε την επόμενη χρονιά.
Ο καιρός είχε περάσει κι είχε φτάσει ο Δεκέμβριος στα μέσα του. Τα σχολεία και τα φροντιστήρια έκλειναν για τη χριστουγεννιάτικη περίοδο, κατά την οποία δεν είχαμε κάποια επικοινωνία με τον Δ.Λ.
Την περίοδο αυτή η οικογένειά μου κεραυνοβολείται, αφού ο πατέρας διαγιγνώσκεται με καρκίνο στο συκώτι και οι γιατροί του δίνουν το περισσότερο 4 μήνες ζωής. Ανατρέπεται όλη μας η ζωή ως οικογένεια. Νοσοκομεία, άγχος, θλίψη, κούραση.
Όταν ανοίγουν τα σχολεία και τα φροντιστήρια ξένων γλωσσών, συναντιόμαστε τυχαία στην πλατεία. Του λέω ό,τι συμβαίνει. Δείχνει να συμπάσχει μαζί μου. Μου λέει αν θέλω να πάμε μια βόλτα με το αυτοκίνητο του. Αρνούμαι. Μου δίνει το τηλέφωνό του να τον ενημερώνω για τις εξελίξεις. Με ενημερώνει ότι έχει και τηλεφωνητή.
Τέλη Γενάρη η κατάσταση του πατέρα μου βελτιώνεται. Βγαίνει από το νοσοκομείο. Μπαίνουμε σε μια δύσκολη καθημερινότητα μέσα σπίτι. Προσπαθώ να ισορροπήσω στην μαθητική μου ζωή, αφού η πτώση της απόδοσης μου είναι ραγδαία.
Κάποιες φορές, λόγω της κατάστασης στο σπίτι, δεν πήγαινα στο μάθημα Γαλλικών, οπότε και η επικοινωνία μας ήταν ανύπαρκτη. Τον Φλεβάρη, τον παίρνω τηλέφωνο και του λέω τις δυσκολίες στο σπίτι μου. Μου λέει να έχω κουράγιο, ότι χαίρεται που τον εμπιστεύομαι, ότι είναι πολύ καλό που έχουμε γίνει φίλοι, αφού κι εκείνος είχε χάσει τον πατέρα του, γεγονός που του είχε στοιχίσει πολύ.
Κλείνουμε ραντεβού στην πλατεία. Λέμε για την καθημερινότητά μας. Μου λέει για τις πρόβες του. Με παρακαλάει αφόρητα να πάω στο θέατρο να τον δω, λέγοντας μου ότι θα κάνει καλό στην ψυχολογία μου. Να πάρω και μια φίλη που είχα τότε και να πάμε μαζί. Θα έχει προσκλήσεις για εμάς στο ταμείο. Του λέω ότι θα πάω.
Μου πιάνει το χέρι και μου λέει να μην στεναχωριέμαι, ότι φαίνομαι πολύ ευαίσθητος, ότι να σκέφτομαι ότι αν γίνω ηθοποιός θα παίξουμε μαζί το έργο ”Το μακρύ ταξίδι της ημέρας μέσα στην νύχτα”. Εκείνος θα κάνει τον μεγάλο αδερφό κι εγώ τον μικρό. «Αυτοί οι ρόλοι μας ταιριάζουν». Επίσης, μου έλεγε ότι θα γράφω καλά στον κινηματογραφικό φακό. Η συνάντηση τελειώνει εκεί αφού κανονίσαμε την ημερομηνία που θα πάμε στο θέατρο.
Αρχές Μαρτίου του ’93 ήταν που πήγαμε στο θέατρο με την τότε φίλη μου. Όταν τέλειωσε η παράσταση και πήγαμε στο καμαρίνι έδειχνε τρομερά χαρούμενος και μας πήγαινε στα γειτονικά καμαρίνια και μας γνώριζε στους συναδέλφους του. Προσφέρθηκε να μας πάει σπίτι μας. Πράγματι, αφήσαμε πρώτα την φίλη μου και μετά εμένα που έμενα λίγο παρακάτω.
Στο ραδιόφωνο έπαιζε το τραγούδι του Βοσκόπουλου ”Πριν χαθεί το όνειρο μας”. Στον στίχο που λέει ”άσε με να σ’ αγαπάω κι όπου φτάσουμε” μου λέει ότι αυτόν τον στίχο τον λέει για εμένα. Όταν μου το’ πε πάγωσα… αλλά το ξεπέρασα με μια αμηχανία που έγινε εμφανής. Πριν βγω από το αυτοκίνητό του, με ευχαρίστησε θερμά που πήγα, τον αντευχαρίστησα κι εγώ. Με παρακαλά να του κάνω μια χάρη. Τον ρωτάω τι. Μου λέει να τον αφήσω να με αγκαλιάσει. Τον άφησα… Mε έσφιξε πολύ. Χαιρετηθήκαμε και πήγα σπίτι μου.
Η υγεία του πατέρα επιδεινώνεται ραγδαία. Η κατάσταση στο σπίτι γίνεται εξαιρετικά δύσκολη και όλα δείχνουν ότι το τέλος είναι κοντά. Του τηλεφωνώ και του λέω ό,τι συμβαίνει. Μου λέει να βρεθούμε στην πλατεία. Βρισκόμαστε.
Κάνει πολύ κρύο. Εγώ είμαι πολύ θλιμμένος. Εκείνος έχει νευρικότητα. Σηκώνεται και κάνει πηδηματάκια για να ζεσταθεί. Μου λέει να πάμε κάπου πιο ζεστά. Του λέω να πάμε σε καφετέρια. Μου αρνείται λέγοντας ότι έχει φασαρία. Θέλει να πάμε κάπου πιο ζεστά και ήσυχα. Του λέω πού. Μου λέει να μην φοβάμαι. Απλά, να είμαστε ήσυχοι. Τον ακολουθώ στο αμάξι. Δεν ξέρω που πάμε. Σταματάει σε έναν δρόμο με ελάχιστο φως.
Μπαίνουμε κάπου. Καταλαβαίνω ότι είναι ξενοδοχείο (κάποια χρόνια αργότερα κατάλαβα ότι αυτό το ξενοδοχείο ήταν στην Πλατεία Βάθης). Καθώς ανεβαίνουμε τα σκαλιά, βλέπω δύο κατσαρίδες. Αρχίζω να καρδιοχτυπώ. Μπαίνουμε σε ένα δωμάτιο εξαιρετικά παγωμένο. Του λέω «γιατί ήρθαμε εδώ»; Μου λέει να μην φοβάμαι. Μου λέει να βγάλω το μπουφάν μου. Το βγάζω κι αρχίζω να τρέμω. Με αγκαλιάζει και μου λέει να ηρεμήσω.
Ξαφνικά, με μια απότομη κίνηση, με πετάει στο κρεβάτι και πέφτει πάνω μου αρχίζοντας να με ακουμπάει παντού και να τρίβεται πάνω μου. Έλεγα «όχι..όχι….». Δεν σταμάταγε… Με όση δύναμη είχα, του ρίχνω μια σπρωξιά και σηκώνομαι όρθιος. Φοράω το μπουφάν μου και του λέω τρέμοντας κι αγκομαχώντας να φύγουμε. Το δέχεται….η συμπεριφορά του άλλαξε άρδην.
Το γλυκό ύφος μετατρέπεται σε κενό, με μείγμα θυμού και κακίας. Μπαίνουμε στο αμάξι… είναι αμίλητος. Εγώ να έχω ντροπή και τρέμουλο. Λίγο πριν με αφήσει – δεν θυμάμαι που – με φωνή παγωμένη με έντονο το στοιχείο του θεατρινισμού, μου λέει: «Χρίστο, είσαι ένα λουλούδι, άφησε με να σε κόψω πριν μαραθείς»
Λίγες μέρες μετά, ο πατέρας πεθαίνει. Η ψυχολογική μου κατάσταση, όπως και όλης της οικογένειάς μου, είναι εξαιρετικά άσχημη. Με τον Δ.Λ. μετά από το ξενοδοχείο δεν είχα καμία επικοινωνία.
Μέσα Μαΐου είχα τελειώσει το μάθημα που είχα, πρωινή ώρα, και πέρναγα έξω από το σπίτι του λίγο πιο κάτω από την πλατεία κι εκείνη την στιγμή τυχαία έβγαινε έξω. Έδειξε να χαίρεται που με είδε. Του είπα τι είχε συμβεί. Με συλλυπήθηκε διά χειραψίας με κοίταξε με πολλή ευγενικό ύφος – αναντίστοιχο με αυτό του ξενοδοχείου.
Μου είπε να βρεθούμε… να μιλήσουμε… να του τα πω αναλυτικά. Τον ευχαρίστησα αλλά του είπα ότι έχω εξετάσεις στο σχολείο και στα Γαλλικά κι ότι η ψυχολογία μου είναι κάκιστη. Εκεί, βούρκωσα λιγάκι. Μου λέει να μην κλαίω και πόσο θέλει να με αγκαλιάσει για να με παρηγορήσει, αλλά είναι δύσκολο εκείνη την στιγμή. Με έβαλε να του υποσχεθώ ότι θα του τηλεφωνήσω όταν νιώσω καλύτερα. Του είπα ότι θα το κάνω κι έφυγα.
Τηλέφωνο τον πήρα αρχές Σεπτέμβρη, που πράγματι ήμουν καλύτερα. Αισθανόμουν πιο δυνατός ψυχολογικά. Συναντηθήκαμε στην πλατεία Βικτωρίας. Ήταν λίγο βαρύς. Με κοίταζε με ένα ύφος αφ’ υψηλού.΄Ηταν πολύ φειδωλός στα λόγια του. Του έλεγα πάνω-κάτω πως πέρασα αυτόν τον καιρό κι εκείνος σαν να μην άκουγε ή με διέκοπτε για να μου πεί ότι πήγε στην Επίδαυρο, ότι είδε πολύ ωραία παιδιά με ωραία σώματα.
Δεν έδωσα σημασία. Πριν αποχαιρετιστούμε, μου ζητάει ως χάρη να βρεθούμε στις 29/9 στην πλατεία. Τον ρώτησα γιατί και μου είπε πως αυτή τη μέρα είναι τα γενέθλιά του. Του είπα πως είναι μια εβδομάδα μετά τα δικά μου. Του είπα ότι θα πάω και έφυγα.
Στις 29 Σεπτεμβρίου πάω στην πλατεία Αμερικής. Είχε σκοτεινιάσει. Άναψα τσιγάρο και περίμενα. Η ώρα πέρναγε. Δεν ερχόταν. Είχε περάσει ένα τέταρτο και σηκώνομαι να φύγω. Όταν αρχίζω να περπατώ, ακούω ένα θόρυβο από την τσουλήθρα που υπήρχε στην πλατεία. Γυρίζω και ήταν εκείνος πάνω στην τσουλήθρα. (Τότε, στην εν λόγω πλατεία υπήρχε και τσουλήθρα και κάποιες κούνιες νομίζω)
Αφού κατεβαίνει τον ρωτάω τι έκανε εκεί. Απαντά ότι με κοίταζε. Καθήσαμε στο παγκάκι. Αφού του ευχήθηκα χρόνια πολλά και με ευχαρίστησε, έκανε μια μακρά παύση.
Τον ρωτάω αν έχει κάτι κι αρχίζει να μου λέει ότι είναι ερωτευμένος μαζί μου, ότι με σκέφτεται συνέχεια και ότι με θέλει σεξουαλικά. Του απάντησα ότι εγώ δεν νιώθω έτσι κι ότι δεν έχω βρεί ακόμη τον εαυτό μου ως προς το σεξ. Εκείνος μου απάντησε ότι κρύβομαι από τον εαυτό μου κι ότι πρέπει να απελευθερωθώ. Του είπα και πάλι όχι.
Με ένα ακόμα πιο ψυχρό ύφος, μου απάντησε ότι δεν θα ξανασυναντηθούμε γιατί ο ίδιος δεν μπορεί να λειτουργήσει στο φιλικό πλαίσιο που ήθελα εγώ. Το δέχτηκα. Τότε μου είπε ότι η παράσταση στην οποία θα παίζει τον πρωταγωνιστικό ρόλο σε λίγο καιρό, αποτελούσε όνειρο ζωής για εκείνον και θα ήθελε να πάω να τον δω. Του είπα ότι θα πάω. Μου είπε πριν πάω να τον πάρω τηλέφωνο για να έχει πρόσκληση. Του είπα ότι θα πληρώσω το εισιτήριο.
Πράγματι, μετά από καιρό, πήγα στην παράσταση. Όταν τέλειωσε, στην υπόκλιση, ένιωσα ότι με κοίταζε. Πάω στο καμαρίνι να τον συγχαρώ. Είναι απίστευτα ψυχρός. Με ευχαριστεί βέβαια, με ρωτά πως κυλάει η ζωή μου, αλλά με ύφος σκληρό. Αφού τον συγχαίρω ξανά, τον χαιρετώ για να φύγω και στρίβω την πλάτη, με φωνάζει.
Γυρνάω και μου λέει το εξής: «Ό,τι και να κάνεις Χρίστο, η μοίρα σου είναι προδιαγεγραμμένη» Δεν τον ρώτησα τι εννοεί… τίποτα. Είχα παγώσει από την χαιρεκακία, με την οποία ξεστόμισε αυτήν την φράση. Έφυγα τρομερά στεναχωρημένος.
Οι μέρες πέρναγαν κι αυτή η φράση με θύμωνε. Παράλληλα, είχα θυμώσει και με τον εαυτό μου για το σκηνικό στο ξενοδοχείο που το είχα αφήσει να φτάσει ως εκεί. Αποφασίζω να του γράψω ένα γράμμα. Δεν θυμάμαι επακριβώς το περιεχόμενο του, αλλά σε γενικές γραμμές έλεγα ότι κανενός η μοίρα δεν είναι προδιαγεγραμμένη, ότι όλα στη ζωή αλλάζουν, ότι πήγε να με εκμεταλλευτεί και κατέληγα με τη σκληρή φράση – που απ’ ό,τι φαίνεται με τις τρέχουσες καταγγελίες, επαληθεύεται πλήρως- ”Καλό ψωνιστήρι στην πλατεία Αμερικής”.
Τρεις φορές συναντηθήκαμε από τότε τυχαία. Μία, όταν είχα πάει στο Γαλλικό φροντιστήριο να πάρω ένα χαρτί, πέρναγα την Πατησίων και ήταν στην μηχανή. Ένιωσα τα μάτια του βεντούζα πάνω μου. Τη δεύτερη, κοντά στην πλατεία Συντάγματος. Ήταν με κάποιον. Με φώναξε δύο φορές. Η καρδιά μου έφτασε στον λαιμό μου από τον φόβο κι έφυγα σχεδόν τρέχοντας.
Η τρίτη, αρκετά χρόνια μετά, πέρναγε απέξω από ένα μαγαζί που δούλευα επί της Πατησίων, στο οποίο ερχόταν κι ως πελάτης ο κολλητός του φίλος Κ.Μ. Μπήκε μέσα κι έκανε ότι κοίταγε τα ρούχα, ενώ με την άκρη του ματιού του κοίταγε στο σημείο που ήμουν εγώ… Έφυγε σε ένα λεπτό.
Αφού τέλειωσε η αφήγηση των γεγονότων, θέλω να πω τα εξής:
ΔΕΝ κατηγορώ τον Δ.Λ. για βιασμό.
Κατηγορώ τον Δ.Λ. για την επιτυχή προσπάθεια χειραγώγησής μου – αποπλάνηση λέγεται αυτό – με άμεσο στόχο τη σεξουαλική συνεύρεση του μαζί μου, κάτι που δεν κατάφερε.
Έπαιξε με το νεαρότατο της ηλικίας μου προκειμένου να έχει ίδιον όφελος.
Αξιοποίησε το οικογενειακό μου πρόβλημα προκειμένου να καρπωθεί αυτό που είχε ως στόχο.
Επέδειξε δηλαδή μια ανηθικότητα απίστευτης ισχύος.
Ο τρόπος προσέγγισης του και η πίεση που μου άσκησε με μπλόκαρε από το να ψάξω με ηρεμία τον εαυτό μου και να τον βρω σε ένα καθεστώς αρμονίας.
Όλα αυτά τα γεγονότα με κράτησαν πίσω και λειτούργησαν αθροιστικά στην κατάθλιψη που σαφώς προϋπήρχε αλλά δεν είχε ανιχνευτεί, παίρνει σάρκα και οστά το 1999 και διογκώνεται -συναρτήσει πολλών επιπρόσθετων παραγόντων- το 2004 που καταλήγω σε μια εξόχως σοβαρή απόπειρα αυτοκτονίας.
Ξέρω ότι όλα αυτά τα οποία περιέγραψα έχουν παραγραφεί, αλλά η ηθική δικαίωση είναι κάτι που δεν παραγράφεται, ούτε λησμονείται. Τώρα είναι η ώρα.
Δεν είναι τα παραπάνω η δική μου αλήθεια. ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ.
Είμαι πρόθυμος να στηρίξω οποιαδήποτε προσπάθεια κι άλλων ανθρώπων να πουν ό,τι τους έχει συμβεί. Να συμβάλλω με τον τρόπο μου σε μια κάθαρση… Σε μια επί της της ουσίας ενηλικίωση. Σε μια απελευθέρωση».
Σε βάρος του Δημήτρη Λιγνάδη η εισαγγελία άσκησε ποινική δίωξη για το αδίκημα του βιασμού κατά συρροή και αμέσως εξέδωσε ένταλμα σύλληψης, έχοντας εξετάσει κάτω από συνθήκες μυστικότητας μάρτυρες, που επιβεβαίωσαν τα καταγγελλόμενα σε βάρος του σκηνοθέτη, όπως αυτά αποτυπώνονται στις δύο μηνύσεις που κατατέθηκαν εις βάρος του στη εισαγγελία.
Της Έλενας Ακρίτα
Επιτρέψτε όμως μου ειδικά σήμερα κι επειδή με πιάσατε στο στόμα σας δηλαδή, να τοποθετηθώ επί προσωπικού. Να ξαλαφρώσω την ψυχούλα μου την αμαρτωλή και να τα ξεράσω όλα, ούτως ειπείν.
Μετανιώνω που διόρισα τον Λιγνάδη στο Εθνικό.
Μετανιώνω που τον έβαλα φορετό στο πόστο χωρίς προκήρυξη και χωρίς διαδικασία αξιολόγησης.
Μετανιώνω που έπαιρνα το προσωπικό μου ελικόπτερο με τον Μήτσο τον πιλότο κι έτρεχα στην Επίδαυρο να τον αποθεώσω.
Μετανιώνω που όταν έσκασαν το ένα σκάνδαλο μετά το άλλο, εγώ σφύριζα αδιάφορα.
Μετανιώνω. Πικρά. Στον επόμενο διορισμό που θα κάνω, θα πάω με το σταυρό στο χέρι, σάς ορκίζομαι.
Ναι είναι προσωπικό.
Το κάνατε εσείς προσωπικό. Γιατί όταν έγραφα ότι παραιτείται ο Λιγνάδης μού απαντήσατε με σποντίτσες του τύπου εξυπηρετώ συμφέροντα. Και βεβαίως μετά η είδηση επιβεβαιώθηκε. Και δεν βγάλατε κιχ.
Ναι είναι προσωπικό.
Γιατί εσείς αντί να ερευνάτε ως οφείλατε τις καταγγελίες των θυμάτων, καθόσασταν και ψάχνατε παλιά μου κείμενα στα Νέα – για να αποδείξετε τί ακριβώς; Ότι έγραψα καλή κριτική για τον Λιγνάδη στον Οιδίποδα; Είστε σοβαρή; Έχουν πέσει οι εφτά ουρανοί και σάς πλακώνουν κι εσείς ασχολείστε μαζί μου;
Έγραψα καλά για τον Οιδίποδα.
Μιλάμε για την παράσταση με σκηνοθέτη τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη και πρωταγωνιστή τον Δημήτρη Λιγνάδη. Από τους καλύτερους Οιδίποδες που έχω δει – κι έχω δει πολλούς. Κι αν έγραφα σήμερα για την ίδια παράσταση, τα ίδια θα έγραφα.
(Α και ο Ρωμαίος και Ιουλιέττα που σκηνοθέτησε μού άρεσε: κρίμα που δεν έγραψα κριτική να μου την τρίψετε στη μούρη).
Με τον Λιγνάδη μιλάμε στον πληθυντικό.
Υπάρχει πρόσφατη επικοινωνία μας στο μέσεντζερ όπου διαμαρτυρήθηκα για τα ανεπαρκή μέτρα που πήρε το Εθνικό τώρα με τον κορονοϊό. ‘Κύριε Λιγνάδη’ τον προσφωνώ, ‘κυρία Ακρίτα’ με προσφωνεί. Τόσο κολλητάρια τα δυο μας.
Τον υπερασπίστηκα με τον Παρθενώνα στην Επίδαυρο.
Έγραψα ότι διαφωνώ με την χειρονομία, αλλά μπορώ να δικαιολογήσω την φόρτιση της στιγμής. Και συμπλήρωσα ότι τον Λιγνάδη ‘τον ξέρουμε κι από χτες’.
Όντως τον Λιγνάδη τον ξέρουμε από χτες. Όλοι μας. Χρόνια πρωταγωνιστής, χρόνια σκηνοθέτης, δεν έπεσε από τον ουρανό. Προσωπικά τον έχω δει πολλές παραστάσεις. Μου άρεσε στον Οιδίποδα, τον βρήκα μέτριο Μάκβεθ και στον Πεερ Γκιντ, εξαιρετικό στο ‘Άγγελοι στην Αμερική’.
Αν Ναι τον ξέραμε κι από χτες, όπως ξέραμε τον Κιμούλη, τον Φιλιππίδη, τον Σπυρόπουλο, τον Χαϊκάλη. Κι όποιος δεν τούς ήξερε, να μάς πει σε ποιον πλανήτη ζει να πάμε επίσκεψη.
Τον έχω στηρίξει με την Ελένη Παπαδάκη.
Θεώρησα και θεωρώ εξαιρετική την πρωτοβουλία του να μετονομάσει αίθουσα του Εθνικού θεάτρου προς τιμήν της μεγάλης μας τραγωδού. Τη ζωή της Παπαδάκη την ερευνώ χρόνια και γνωρίζω και τις αλήθειες και τα ψέματα γύρω από την εκτέλεση της από τον ‘Ορέστη’ και τον ΟΠΛΑ.
Έχω φωτογραφία με τον Λιγνάδη και τον άντρα μου από πρεμιέρα στο Εθνικό. Φοβερό; Σκανδαλώδες; Πώς τολμήσαμε ο Γιώργος κι εγώ να ποζάρουμε στους φωτογραφους, χωρίς πρώτα να ρωτήσουμε τον οικοδεσπότη αν βιάζει, αν κακοποιεί, αν κλέβει και δολοφονεί;
Άλλωστε, αυτό δεν κάνουμε όλοι μας στις κοινωνικές εκδηλώσεις; Σε γάμους, σε βαφτίσια, σε επαγγελματικά τραπέζια, σε χορούς σωματείων αυτό ακριβώς δεν κάνουμε; Πριν στηθούμε στο φακό μαζί με άλλους, δεν τούς περνάμε πρώτα ανάκριση γ’ βαθμού, τί έτσι άντε άντε θα ποζάρουμε;
Πόσο μικρή είστε, μικρή μου Λίνα
Έχω φωτογραφία με τον Λιγνάδη από παρουσίαση βιβλίου που κάναμε το 2018 στο Ίδρυμα Θεόχαράκη. Είναι μαζί ο Παύλος Τσίμας κι ένας καθηγητής Πανεπιστημίου στο ίδιο τραπέζι – ούτε από αυτούς πήρα ιστορικό συγγνώμη.
Και για να τελειώνουμε είστε γελοίοι, κουκλίτσα μου. Γελοίοι όμως. Γαντζώνεστε από την καρέκλα σας, λέτε το ένα ψέμα μετά το άλλο, συγκαλύπτετε, κουκουλώνετε, δεν ξέρετε, δεν βλέπετε, δεν ακούτε, δεν έχετε επώνυμες καταγγελίες, δεν παραιτείται ο Λιγνάδης, δεν διόρισε τον αδελφό του με ψευδή ιδιότητα, δεν φταίτε εσείς, εμείς οι δημοσιογράφοι φταίμε.
Είστε γελοίοι. Θα ήσασταν γραφικοί αν δεν ήσασταν τραγικοί. Κι εσείς και ο πολιτικός σας προϊστάμενος που κρύβεται πίσω από όλα αυτά. Που τόλμησε να ισχυριστεί ότι δεν ξέρει τον Λιγνάδη. Λες και μαθήματα ορθοφωνίας τού έκανε η θεία μου.
Ως υπουργός Πολιτισμού θα μείνετε στην Ιστορία, φιλτάτη. Θα μείνετε για όλους τους λάθος λόγους ως η χείριστη των χειροτέρων – μια δυστυχώς που ελάχιστότατοι διέπρεψαν στο ίδιο πόστο.
Κι όταν πετάτε λάσπη στον ανεμιστήρα, να προσέχετε. Γιατί έχετε μείνει μόνη στο δωμάτιο.
Kι όλη η βρωμιά θα γυρίσει στη μουρίτσα σας.
Πηγή: news 24/7
Κάνουν λόγο για “χυδαία προσπάθειας” της υπουργού και του πρωθυπουργού “να παριστάνουν οι ίδιοι τα θύματα” και διερωτώνται για ποιό λόγο η υπουργός δεν ήρθε σε επαφή με τους καταγγέλοντες, τους δικηγόρους τους ή τους δημοσιογράφους, όταν βγήκαν στη δημοσιότητα οι καταγγελίες, αλλά μόνο όταν αποκαλύφθηκαν δύο περιπτώσεις που δεν έχουν παραγραφεί.
Η ανακοίνωση του ΣΕΗ:
“ΓΙΑ ΟΣΑ ΕΙΔΑΜΕ ΚΑΙ ΑΚΟΥΣΑΜΕ ΧΘΕΣ
ΔΙΠΛΗ ΣΚΕΨΗ
«Να λες ηθελημένα ψέματα ενώ πιστεύεις ειλικρινά ότι είναι αλήθεια, να ξεχνάς όλα τα γεγονότα που έχουν γίνει ενοχλητικά και όταν χρειάζεται να τα ανασύρεις από τη λήθη, μόνο για το χρονικό διάστημα που πρέπει»
ΤΖΟΡΤΖ ΟΡΓΟΥΕΛ, 1984
Μετά από 3 εβδομάδες εκκωφαντικής κυβερνητικής σιωπής, μόλις χθες, γίναμε μάρτυρες μιας επικοινωνιακής ομοβροντίας: ηθοποιός και σκηνοθέτης με άμεση πρόσβαση στον Πρωθυπουργό παρουσιάστηκε στην τηλεοπτική εκπομπή, από όπου ξεκίνησε το κύμα των ΕΠΩΝΥΜΩΝ καταγγελιών στο χώρο του θεάτρου και του κινηματογράφου, ο Πρωθυπουργός επισκέφθηκε την Πρόεδρο της Δημοκρατίας για να δηλώσει την συμπαράστασή του στα θύματα και, τέλος, ως αποκορύφωμα, η Υπουργός Πολιτισμού παρέθεσε (στην εποχή του πολυδιαφημισμένου διαδικτυακού πολιτισμού) συνέντευξη τύπου με πρωτοφανώς κάκιστα τεχνικά μέσα και χρήση υποβολέα (που ακούστηκε καθαρότατα κατά τη διάρκεια της συνέντευξης).
Τρείς εβδομάδες τώρα, σε πλήρη αντίθεση, τα θύματα με θάρρος και παρρησία επέλεξαν όποιο μέσο θεώρησαν πρόσφορο και κατήγγειλαν τους κακοποιητές τους: τα κανάλια, τα σάιτ, τα σόσιαλ μήντια, το Σωματείο τους και, φυσικά, τον Εισαγγελέα, αποκαλύπτοντας είτε το όνομά τους, είτε απλά τα αρχικά τους. Τρείς εβδομάδες τώρα δημοσιογράφοι, επίσης, αποκαλύπτουν και δημοσιεύουν. Τρείς εβδομάδες, παράλληλα, το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών πήρε άμεσα θέση, οργανώθηκε και προσπαθεί επισταμένα να είναι αρωγός των θυμάτων με κάθε τρόπο.
Κι όμως τρείς εβδομάδες τώρα, τόσο η αρμόδια Υπουργός όσο και ο Πρωθυπουργός κώφευαν, κρύβονταν και έκαναν υπογείως τα πάντα για να αποπροσανατολίσουν, ελπίζοντας πως η κορωνίδα αυτών των υποθέσεων, η υπόθεση της παιδεραστίας και του πιθανού κυκλώματος πίσω από αυτήν, απλά θα παραγραφεί, όπως άλλωστε και η ανάλογη υπόθεση του συμβούλου του Πρωθυπουργού Νίκου Γεωργιάδη.
Δεν γελιόμαστε. Η χθεσινή τους κινητοποίηση συνέβη, μόλις η δικηγόρος του Βασίλη αποκάλυψε ότι έχει άλλες δύο περιπτώσεις που ΔΕΝ έχουν παραγραφεί και αφού το πρωί της Παρασκευής κατατέθηκε στον Εισαγγελέα τρίτη καταγγελία, αυτή την φορά για μη παραγεγραμμένο αδίκημα.
Τι είδαμε και τι ακούσαμε λοιπόν χθες;
Σε μια χυδαία προσπάθεια, παρακολουθήσαμε τόσο την Υπουργό όσο και τον Πρωθυπουργό (και μέσω των δηλώσεων του, αλλά και μέσω των δηλώσεων της Υπουργού του), αλλά και τον συμμαθητή του, να οικειοποιούνται τα λόγια των θυμάτων και να παριστάνουν οι ίδιοι τα θύματα: με λόγο συναισθηματικό και λυγμικά ξεσπάσματα παρουσίασαν εαυτούς ως «εξαπατημένους» από χθόνιους απατεώνες, θύματα και αυτοί ενός κακοποιητή.
Και δεν σταμάτησαν εκεί. Σε μια συντονισμένη και ενορχηστρωμένη προσπάθεια διαστρέβλωσης της πραγματικότητας και υποτίμησης της νοημοσύνης όλων μας , προσπάθησαν, ανεπιτυχώς, να ζαλίσουν την κοινωνία χρησιμοποιώντας την οργουελική ΔΙΠΛΗ ΣΚΕΨΗ όπου τα πάντα – ακόμα και τα αντίθετά τους – ισχύουν ταυτόχρονα:
Είδαμε την Υπουργό χθες, να μιλά για «κράτος δικαίου» και σεβασμό στη Δικαιοσύνη και λίγες στιγμές μετά η ίδια να κατονομάζει τον πρώην διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου, χαρακτηρίζοντάς τον «επικίνδυνο», ενώ μόλις σήμερα εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης.
Να δηλώνει ευθαρσώς πως «Από τη στιγμή που ξεκινούν οι φήμες, επαναλαμβάνω, οι φήμες για τον Λιγνάδη, τον πιέσαμε πολύ να μας πεί, αν είχε ο ίδιος κάποια σχέση με αυτές και αν ο ίδιος ήταν πίσω από αυτές τις φήμες».
Σε ποιο «κράτος δικαίου» και με ποιί «θεσμική οδό» που η ίδια επικαλείται, η Υπουργός – υποκαθιστώντας τον Εισαγγελέα – παίρνει τηλέφωνα τον καταγγελόμενο για να τον ανακρίνει η ίδια και δεν υποβάλει εξαρχής μηνυτήρια αναφορά στον Εισαγγελέα; Με ποια λογική καλεί τον καταγγελόμενο και όχι τα θύματα;
Είδαμε την Υπουργό να λέει πως συγκλονίστηκε από την μαρτυρία του Βασίλη και κάλεσε η ίδια την δικηγόρο του. Αλήθεια, γιατί δεν έκανε το ίδιο όταν δημοσιεύθηκε η καταγγελία του Νίκου Σ.; Γιατί δεν μίλησε με την δημοσιογράφο που τη δημοσίευσε; Γιατί δεν μίλησε με τον δικηγόρο του Νίκου, την μέρα που κατέθεσε επίσης στον Εισαγγελέα;
Γιατί δεν μίλησε με την 16χρονη, που δημοσίευσε τη μαρτυρία της από το Αρσάκειο; Με τον Χρήστο Πέρρο που επίσης μίλησε σε τηλεοπτική εκπομπή (μεσημεριανή βέβαια, μάλλον η Υπουργός παρακολουθεί μόνο βραδινές εκπομπές); Γιατί δεν μίλησε με τους φοιτητές της Δραματικής Σχολής;
Τη στιγμή μάλιστα που κανένα από τα επώνυμα θύματα – συμβουλευόμενα ορθώς τους δικηγόρους τους και υπηρετώντας πρώτα τα ίδια το κράτος δικαίου που εσχάτως επικαλείται η Υπουργός- δεν κατονόμασαν τον κακοποιητή τους, παρά μόνο τον φωτογράφισαν. Ποιά η ποιοτική διαφορά της μαρτυρίας του Βασίλη από την μαρτυρία του Νίκου, του Χρήστου και της 16χρονης, αν όχι η δήλωση της δικηγόρου του ότι έπονται μη παραγεγραμμένα αδικήματα;
Γιατί ενώ διέψευσε κατηγορηματικά τα σενάρια της παραίτησής του καλ/κού διευθυντή μια Τρίτη, την αποδέχτηκε σιωπηρά μόλις 4 μέρες μετά, ένα Σάββατο; Γιατί τότε αποδέχτηκε «τους προσωπικούς λόγους» και μίλησε πάλι για φήμες, υποστηρίζοντας μάλιστα τον «άνθρωπο» που «έχει τις αντοχές του, (και που) πόσο μπορεί να δεχθεί και να ανεχθεί οποιεσδήποτε φήμες”; Πότε έγιναν οι φήμες αυταπόδεικτη αλήθεια και χτες τον κατονόμασε σε αντίθεση με τα ίδια τα θύματά του, από το γραφείο της, με τη βοήθεια της υποβολέα της;
Είδαμε την Υπουργό, να απαντά πως μόλις προχτές έμαθε από τα κανάλια (εκείνη, μια Υπουργός, ενημερώνεται από την τηλεόραση…) για την πρώτη καταγγελία που κατατέθηκε στον Εισαγγελέα.
Κι όμως, η μήνυση κατατέθηκε στις 5/2 και τρείς μέρες μετά δημοσιοποιήθηκε. Την αμέσως επόμενη ημέρα – όπως και το ενδιάμεσο διάστημα – η Υπουργός μιλούσε για «φήμες» και «μη επώνυμες καταγγελίες» και λίγο πιο μετά δημοσίευσε δύο άρθρα της σε εφημερίδες γράφοντας μεταξύ άλλων πως
“Η αλήθεια είναι ότι καταστάσεις (…) δημιουργούν την προδιάθεση να παρασυρθούμε από την ψυχολογία του όχλου, να συμφωνήσουμε με σχόλια μίσους των social media, τις αυτόκλητες “εισαγγελικές” αγορεύσεις, απαξιώνοντας τις αρχές του νομικού και ηθικού μας συστήματος”.
Τι άλλαξε λοιπόν χτες;
Γιατί έθεσε ΜΟΛΙΣ ΧΘΕΣ τον εαυτό της στη διάθεση του Εισαγγελέα και όχι στις 6/2;
Είδαμε, επίσης, χθες την Υπουργό να πετά λάσπη στον ανεμιστήρα. Να διαβάζει κριτικές και δηλώσεις, να κατηγορεί άλλους ηθοποιούς και η ίδια να αποποείται οποιασδήποτε ευθύνης. Σε μια εντυπωσιακά κακοστημένη προσπάθεια να πάρει κι άλλους μαζί της, κατηγόρησε σύσσωμο τον καλλιτεχνικό κόσμο ότι σιώπησε μπροστά στην (με πολιτικές πλάτες) ταχεία ανέλιξη του καταγγελόμενου στη διεύθυνση του Εθνικού μας θεάτρου.
Υποδήλωσε, δηλαδή, ότι έχουν την ίδια ευθύνη, μία Υπουργός που διορίζει με την υπογραφή της και την αποδοχή του Πρωθυπουργού, και ένας συμπαίκτης του καταγγελόμενου, ένας κριτικός, μια δημοσιογράφος, ένα Διοικητικό Συμβούλιο (του οποίου, βέβαια, ανανέωσε τη θητεία. Υποθέτουμε πως ούτε τα μέλη του γνώριζε).
Ας αναρωτηθούμε, λοιπόν, το εξής: Κι αν, πράγματι, αυτό ισχύει και, όντως, έφταιγαν όλοι οι προηγούμενοι, εκείνη γιατί δεν έκανε τη διαφορά; Είναι ικανοποιημένη που συνέχισε την ίδια τακτική, που με υπόνοιες και αντιπερισπασμούς κατηγόρησε τους προηγούμενους της ότι χρησιμοποίησαν;
Είδαμε, λοιπόν, χθες την Υπουργό να λέει πως δεν γνώριζε τον Καλλιτεχνικό Διευθυντή. Ούτε εκείνη, ούτε ο Πρωθυπουργός. Τότε ΓΙΑΤΙ τον διόρισαν; Γιατί αυτόν έναντι οποιουδήποτε άλλου; Ποιός εισηγήθηκε τον απευθείας διορισμό του; Γιατί τον διόρισε, επίσης, με απόφασή της μέλος της Επιτροπής Αξιολόγησης του “Όλη η Ελλάδα, Ένας πολιτισμός 2020”; Γιατί τον διόρισε, επίσης με απόφασή της, μέλος της Επιτροπής Αξιολόγησης των επιχορηγήσεων για το Ελεύθερο Θέατρο (πλην ΑΜΚΕ);
Γιατί τον κάλεσε το 2014 να κάνει αμισθί το σπικάζ του βίντεο για το ΕΣΠΑ παραγωγής του ΥΠΠΟ, όταν ήταν Γενική Γραμματέας του; Γιατί, την ίδια στιγμή, στη φετινή σύνθεση της επιτροπής “ΟΛΗ Η ΕΛΛΑΔΑ, ΕΝΑΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ” συμμετέχει – χωρίς ψήφο – η σύμβουλος της Υπουργού; Ποιά ήταν άραγε η εισήγηση της ίδιας συμβούλου κατά τον διορισμό του πρώην καλλιτεχνικού διευθυντή;
Και μέσα σε όλα, χτες, η Υπουργός Πολιτισμού της Νέας Δημοκρατίας, η επί πολλά έτη Γενική Γραμματέας του Υπουργείου, αρσακειάδα η ίδια (με την ευκαιρία, άραγε, ούτε εκείνη ούτε ο κύριος Μπαμπινιώτης γνωρίζουν για τις καταγγελίες στο Αρσάκειο, παρά την στενή τους σχέση με το σχολείο αυτό;), αριστούχος διδάκτωρ της Φιλοσοφικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, μας αποκάλυψε ότι πέραν της – κατά δήλωσή της – άγνοιάς της για τον σύγχρονο πολιτισμό, της άγνοιάς της για την έννοια της πολιτικής, κυβερνητικής και, τελικά, της προσωπικής ευθύνης, αγνοεί βασικές διακρίσεις νοημάτων της Ελληνικής γλώσσας: δεν δύναται να διακρίνει τον ηθοποιό από τον απατεώνα, τον καλλιτέχνη από τον εγκληματία.
Χρησιμοποιώντας, μάλιστα, ανάλογο μορφασμό με αυτόν της αλήστου μνήμης συνέντευξης Τύπου της 7/5/2020 όταν ρωτήθηκε για τον κ. Σταύρο Ξαρχάκο, υπογράμμισε την φράση της «ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ… ΗΘΟΠΟΙΟΣ».
Ενημερώνουμε λοιπόν πως το θέατρο δεν έχει καμία ανάγκη, ούτε από το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών, ούτε από κανέναν να υπερασπιστεί την υπόληψη του ως Τέχνης στην κοινή γνώμη της ίδιας της χώρας που το γέννησε πριν 2500 χρόνια.
Ποτέ ως τώρα, κάποια εγκληματική ενέργεια ή η συγκάλυψή της, κάποια σκευωρία, κάποιος πολιτικός σχεδιασμός, κάποια ατάκα επικοινωνιολόγου και κάποια πολιτική διγλωσσία (που επιβάλει άλλο νόημα στις λέξεις που ο όποιος ομιλητής χρησιμοποιεί) δεν μπόρεσε να το σπιλώσει.
Ούτε το θέατρο, ούτε τους ηθοποιούς του: από τον πρώτο “Υποκριτή”, τον Θέσπι, μέχρι σήμερα, αυτή η χώρα έχει ευλογηθεί από μεγάλες προσωπικότητες ηθοποιών που ενέπνευσαν και άνοιξαν δρόμο όχι μόνο για τους επόμενους, αλλά και για την κοινωνία ολόκληρη.
Όσο κι αν επιχειρούν να απαξιώσουν έναν ολόκληρο κλάδο για να μην αναλάβουν ΚΑΜΙΑ ευθύνη, δεν θα το καταφέρουν. Το βέλος πάντα θα δείχνει την ίδια και την Κυβέρνηση στην οποία συμμετέχει. Γιατί, εν τέλει, και να ήξεραν και να μην ήξεραν, είναι ΕΥΘΥΝΗ τους.
Βέβαια, δεν εκπλησσόμαστε. Γιατί, δυστυχώς, δεν περιμέναμε κάτι άλλο.
Ενάμιση χρόνο τώρα, έχουμε μια Υπουργό, που έχει διαλύσει το τοπίο τόσο του σύγχρονου, όσο και του αρχαίου πολιτισμού, μεταξύ άλλων με τεμαχισμό αρχαιοτήτων στο μετρό Θεσσαλονίκης, δανεισμό αρχαιοτήτων σε μουσεία του εξωτερικού για 50 χρόνια, πυρκαγιά στις Μυκήνες, σκάνδαλο επιτροπής επιχορηγήσεων κινηματογράφου που οδήγησε σε παραίτηση σύσσωμης της επιτροπής, αδυναμία ανταπόκρισης στην μεγαλύτερη κρίση του σύγχρονου πολιτισμού και ουσιαστικής στήριξης των καλλιτεχνών, κλειστά επί ένα χρόνο θέατρα, δηλώσεις στη Βουλή πως ολόκληρος ο κλάδος «πληρώνεται μαύρα» και, φυσικά, μια κυβέρνηση που επί ενάμιση χρόνο τη στηρίζει.
Που τρείς βδομάδες τώρα, σιωπούσαν.
Απέναντι σε αυτήν την παντελή έλλειψης οράματος, ενσυναίσθησης, αξιοπρέπειας και ηθικής, το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών – από την πρώτη κιόλας μέρα – ξεκίνησε μεθοδική δουλειά με σοβαρότητα και εντιμότητα. Και θα τη συνεχίσει.
Αναλαμβάνοντας πλήρως την ευθύνη που του αναλογεί. Και την Δευτέρα, μέσω του Προέδρου του, θα καταθέσει όσα ζητηθούν στον Εισαγγελέα και την Τρίτη, μετά το αμέσως επόμενο ΔΣ του, θα επανέλθει με νέα ανακοίνωση.
Δεν ξέρουμε αν η παραίτηση μια Υπουργού ή σύσσωμης της Κυβέρνησης είναι αρκετή για να καθαρίσει η κοινωνία από τις αποκαλύψεις κυκλωμάτων, που εμπλέκουν ακόμα και προσφυγόπουλα σε σεξουαλική εκμετάλλευση.
Ξέρουμε όμως περίτρανα και αναντίρρητα πως, τη στιγμή αυτή, οι ηθοποιοί είμαστε μόνοι μας και αβοήθητοι.
Και για αυτό, μόνοι μας, αλληλέγγυοι και δυνατοί θα συνεχίσουμε. Για ένα καλύτερο μέλλον στο θέατρο, τον κινηματογράφο, την τηλεόραση, την μεταγλώττιση, τις δραματικές σχολές, τον Πολιτισμό και την κοινωνία γενικότερα.
Ώστε, κάποτε επιτέλους, να μην μένει καμία μόνη και κανένας μόνος”.
Της Β. Σαμαρά
Οι πρώτες πληροφορίες πως είχε ζητηθεί και μάλιστα από το Μαξίμου η παραίτηση του Δημήτρη Λιγνάδη, είχαν κυκλοφορήσει περίπου μία εβδομάδα πριν υπάρξει η πρώτη δημοσιοποίηση καταγγελίας για σεξουαλική κακοποίηση. Από το Μαξίμου πάντως παρέπεμπαν στο υπουργείο Πολιτισμού, το οποίο με ανακοίνωση του διέψευσε σχόλια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Η “υπερασπιστική γραμμή” του υπουργείου Πολιτισμού αλλά και του ίδιου του κατηγορούμενου, ο οποίος με ένδικα μέσα απαγόρευσε την αναφορά του ονόματος του στα ΜΜΕ, ήταν πως δεν είχε υπάρξει επώνυμη καταγγελία σε βάρος του. Το Μαξίμου είχε μείνει διακριτικά έξω από το κάδρο της αντιπαράθεσης, αφήνοντας το υπουργείο Πολιτισμού να πάρει πάνω του την υπόθεση.
Η παραίτηση Λιγνάδη ήταν έτοιμη από καιρό
Εν τέλει όμως στις 6 Φεβρουαρίου ο κ. Λιγνάδης υπέβαλε την παραίτηση του από το Εθνικό Θέατρο, κάνοντας λόγο για προσωπικές επιθέσεις και σκοπιμότητες, ενώ επέμεινε και εκείνος στη γραμμή πως δεν υπήρχαν επώνυμες καταγγελίες. Είχε προηγηθεί η συνέντευξη του Νίκου Σ στο 20/20mag με φρικτές περιγραφές κακοποίησης.
Ήταν πάντως προφανές από το γεγονός πως η επιστολή παραίτησης ήταν δακτυλογραφημένη, αλλά η ημερομηνία είχε προστεθεί χειρόγραφα, πως ήταν έτοιμη για να υποβληθεί και να δημοσιοποιηθεί, με το που θα έβγαινε στο φως η πρώτη καταγγελία.
Παρόλα αυτά η γραμμή περί ανώνυμων καταγγελιών παρέμεινε, ενώ η συγκεκριμένη υπόθεση είχε ούτως ή άλλως παραγραφεί.
Η αξιωματική αντιπολίτευση εν τω μεταξύ ζητούσε την παραίτηση Μενδώνη και έθετε πλέον ζήτημα και για τον ίδιο τον πρωθυπουργό.
Την περασμένη Πέμπτη όμως το γεγονός ότι η υπουργός Πολιτισμού προανήγγειλε συνέντευξη τύπου το πρωί της Παρασκευής, προϊδέασε για εξελίξεις. Και πράγματι το πρωί της Παρασκευής έγινε γνωστό ότι είχε κατατεθεί ακόμα μία μηνυτήρια αναφορά σε βάρος του σκηνοθέτη. Πρόκειται για άνδρα ηλικίας 25 ετών σήμερα, ο οποίος αναφέρει ότι το 2010 βιάστηκε από το σκηνοθέτη σε ηλικία 14 χρόνων. Καθώς η υπόθεση αυτή δεν έχει παραγραφεί, οι εξελίξεις από εκεί και πέρα ήταν καταιγιστικές. Μάλιστα σύμφωνα με πληροφορίες, έχει καταθέσει στην εισαγγελία Πρωτοδικών μία ακόμη σημαντική μάρτυρας.
Με εντολή Μαξίμου η συνέντευξη τύπου Μενδώνη για Λιγνάδη
Σύμφωνα με πληροφορίες του News 24/7 πάντως, τόσο η απόφαση για τη συνέντευξη τύπου Μενδώνη όσο και το περιεχόμενο της, όταν όχι απλώς εν γνώσει, αλλά κατά εντολή του Μαξίμου. Και αυτό καθώς κρίθηκε απαραίτητο να κοπούν όλες οι γέφυρες με τον πρώην καλλιτεχνικό διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου, δεδομένου ότι πλέον ήταν σαφές πως οι καταγγελίες θα λάμβαναν τη μορφή χιονοστιβάδας.
Η κ. Μενδώνη πάντως έφερε ουσιαστικά σε πολύ δύσκολη θέση το Μαξίμου με τη δήλωση της πως εκείνη γνώρισε τον κ. Λιγνάδη λίγες ημέρες πριν το διορισμό του, καθώς έδωσε λαβή στην αντιπολίτευση να υποστηρίξει ότι παρέπεμψε για την επιλογή του συγκεκριμένου προσώπου στην κορυφή της κυβέρνησης.
Τα “σφάλματα” Μενδώνη για Λιγνάδη
Διέπραξε δε το νομικό “σφάλμα” να χαρακτηρίσει τον κ. Λιγνάδη “πολύ επικίνδυνο άνθρωπο”, δίνοντας στην υπεράσπιση του την πρόφαση να προβάλλει ισχυρισμούς περί δήθεν κυβερνητικής παρέμβασης. Και αυτό ενώ το προηγούμενο διάστημα υπενθύμιζε το τεκμήριο αθωότητας.
Νομικά ερωτηματικά δημιουργεί και η ανακοίνωση του υπουργείου Δικαιοσύνης μετά τη σύλληψη Λιγνάδη, ο οποίος φρόντισε να μεταβεί πρώτα ο ίδιος στη ΓΑΔΑ αναμένοντας την έκδοση εντάλματος σε βάρος του, ώστε να ισχυριστεί ότι δεν είναι ύποπτος φυγής και να γλυτώσει την προφυλάκιση.
Υπενθυμίζεται ότι το πρωί της Παρασκευής λίγο πριν τη συνέντευξη τύπου της κ. Μενδώνη, ο κ. Μητσοτάκης επισκεπτόταν την Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαρόπούλου και ζητούσε να μην κομματικοποιηθεί το θέμα της σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων.
Δεν τίθεται θέμα παραίτησης Μενδώνη για το Μαξίμου
Καθώς δε ο κ.Τσίπρας κατηγορούσε Μητσοτάκη- Μενδώνη για συγκάλυψη, αφήνοντας ακόμη και υπόνοιες για κύκλωμα παιδεραστίας, το Μαξίμου με ανακοίνωση του απάντησε ότι ο πρωθυπουργός γνώριζε τον κ. Λιγνάδη μόνο από θεατρικές παραστάσεις του που είχε παρακολουθήσει, ενώ πέταξε το μπαλάκι πίσω στο ΣΥΡΙΖΑ για την υπουργοποίηση Χαϊκάλη. Γεγονός που προκάλεσε την έντονη αντίδραση του κωμικού και πρώην υπουργού των ΑΝΕΛ.
Πάντως αν και η αντιπολίτευση επιμένει να ζητά την παραίτηση Μενδώνη, αυτή τη στιγμή τουλάχιστον δεν υπάρχει τέτοια πρόθεση στο Μαξίμου. Δεν αποκλείεται όμως σύμφωνα με πληροφορίες ο πρωθυπουργός να αναλάβει ο ίδιος να ανακοινώσει θεσμικές πρωτοβουλίες για την αυστηρότερη τιμωρία εγκλημάτων σεξουαλικής κακοποίησης και ιδίως για την καθυστέρηση παραγραφής βιασμών ανηλίκων, κατηγορώντας ταυτόχρονα εκ νέου την αντιπολίτευση για κομματική εκμετάλλευση του ζητήματος και θέλοντας να αναδείξει το δικό του θεσμικό ρόλο. Και δεν είναι βέβαιον ότι δεν θα πάρει εν τέλει διακριτικές αποστάσεις από τους χειρισμούς της υπουργού Πολιτισμού, που χαρακτηρίζονται άγαρμποι ακόμη και από κυβερνητικά στελέχη.
Πηγή: news 24/7