Die Welt: Αμυντική η στάση Ερντογάν – Η Γερμανία επωφελείται από την ένταση στο Αιγαίο

Για τη συνεχή προκλητικότητα του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Ανατολική Μεσόγειο και τη στάση της Γερμανίας απέναντι στην Άγκυρα μίλησε νωρίτερα σήμερα στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ η ανταποκρίτρια της Die Welt στην Τουρκία, Μάριον Ζέντκερ.

Όπως ανέφερε ο Τούρκος πρόεδρος ακολουθεί αυτή την πολιτική λόγω των αντιδράσεων και του κακού κλίματος που υπάρχει σε βάρος του στο εσωτερικό της χώρας σε μια προσπάθεια να τονώσει το εθνικό αίσθημα και να δώσει την εικόνα του ισχυρού ηγέτη. Σημείωσε δε ότι η στρατηγική του είναι περισσότερο αμυντική παρά επιθετική, καθώς γνωρίζει ότι αν αποχωρήσει από την εξουσία θα υποστεί διώξεις.

Σε ό,τι αφορά στη στάση της Γερμανίας, ανέφερε ότι δεν πρόκειται να στραφεί κατά της Τουρκίας τονίζοντας ότι έχει μια ιδιότυπη “αδελφότητα” ως προς την προμήθεια όπλων κι επισήμανε ότι επωφελείται από την ένταση στο Αιγαίο.

Αναλυτικά η συνέντευξη: 

Θέλω να ξεκινήσω με την ερώτηση για το ποιος είναι ο στόχος του Ερντογάν στην Ανατολική Μεσόγειο. Γιατί ανεβάζει τόσο πολύ την ένταση; Είναι σε πορεία για στρατιωτική σύγκρουση ή αποσκοπεί σε έναν διάλογο χωρίς όρια, σε αντίθεση με ότι ίσχυε έως το 2016;

Για να κατανοήσει κανείς την εξωτερική πολιτική του Ερντογάν, θα πρέπει πρώτα να κατανοήσει την πολιτική του στο εσωτερικό. Είναι εδώ και 18 χρόνια στην εξουσία, αλλά τα τελευταία 5 χρόνια είναι έντονα. Πολλοί από το AKP, το κόμμα του είναι δυσαρεστημένοι. Αποχωρούν ή θέλουν να αποχωρήσουν, αλλά δεν μπορούν ακόμα. Όλο και περισσότεροι ψηφοφόροι διαφοροποιούνται, είναι εξαιρετικά δυσαρεστημένοι και αυτό το βλέπει κανείς και στις τρέχουσες δημοσκοπήσεις. Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι ο Ερντογάν είναι μόνος του. Πρέπει να θυμόμαστε, επίσης, ότι δεν έχει ασκήσει κανένα πραγματικό επάγγελμα. Ήταν πάντα ένα πολιτικό ον, συνεπώς αν δεν έχει τη θέση του…Έχει σωρεύσει αρκετά χρήματα ως πολιτικός. Αυτό θέλει να το προασπίσει. Γνωρίζει πως, αν αποχωρήσει θα υποστεί διώξεις, καθώς αρκετοί άνθρωποι στην Τουρκία είναι εξοργισμένοι μαζί του. Και φυσικά αυτό είναι μια αντανακλαστική αντίδραση να κάνει πολέμους στο εξωτερικό π.χ. στη Συρία, στη Λιβύη, στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Και η αύξηση της έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο εντάσσεται σε αυτό το πλαίσιο. Και, βεβαίως, τον βοηθά να τονώσει το εθνικό αίσθημα στην Τουρκία. Να δώσει την εικόνα ενός ισχυρού ηγέτη, του ανθρώπου που τα ελέγχει όλα, ακόμα και αν ελέγχει ελάχιστα. Και νομίζω ότι η στρατηγική στην Ανατολική Μεσόγειο είναι περισσότερο αμυντική παρά επιθετική. Προασπίζει τον εαυτό του, αλλά και την Τουρκία, την οποία παρουσιάζει να “απομονώνεται” από τις άλλες χώρες στην περιοχή.

Υπήρξε στην πραγματικότητα εντολή στους στρατηγούς από τον Ερντογάν να βυθίσουν ένα ελληνικό πλοίο; Αυτή θα ήταν μια σαφής, μια καθαρή κήρυξη πολέμου…

Ο καθένας που διάβασε το άρθρο που έγραψα έχει την απάντηση. Εκ των πραγμάτων, κανένα πλοίο δεν βυθίστηκε και τα υπόλοιπα είναι μια υποθετική συζήτηση, η οποία δεν είναι ιδιαίτερα σκόπιμη και θα δημιουργούσε μόνο πανικό.

Πόσο μακριά θα φτάσει ο Ερντογάν; Και πόσο επιτυχημένο θα είναι αυτό το νεο-οθωμανικό δόγμα; Θα αναχθεί σε “κρατικό δόγμα” και για τις επόμενες δεκαετίες και για τους διαδόχους του Ερντογάν;

Δεν νομίζω ότι υπάρχει ακριβώς ένα επίσημο νεο-οθωμανικό κρατικό δόγμα. Είναι περισσότερο μια προπαγάνδα που τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιείται τόσο προς το εσωτερικό όσο και προς το εξωτερικό για να δείξει ισχύ και να προξενήσει φόβο. Ακόμα και αν ο Ερντογάν ονειρεύεται την Οθωμανική Αυτοκρατορία, γνωρίζει ότι κάτι τέτοιο είναι αδύνατο. Ένα ιδρυτικό στέλεχος του AKP και επί χρόνια συνεργάτης του Ερντογάν μου είπε πρόσφατα οτι ο ίδιος ο Ερντογάν χρησιμοποιεί απλώς τη νεο-οθωμανική ρητορική και δεν την πιστεύει ειλικρινά, καθώς γνωρίζει ότι αυτό δεν είναι εφαρμόσιμο. Εφαρμόσιμο θα ήταν, όχι με πολέμους, αλλά με σταθερότητα. Το χρησιμοποιούν ως μια αντανακλαστική αντίδραση σε αυτό που παρουσιάζουν ως “απομόνωση” της Τουρκίας από τη Δύση, την Ε.Ε., αλλά και στο Αιγαίο. Αυτό που θεωρούν, από τη δική τους οπτική, απομόνωση της Τουρκίας από την Ελλάδα.

Ποιος μπορεί να είναι ο ρόλος της Γερμανίας και της Δύσης; Μέχρι στιγμής, οι προσπάθειες της Καγκελαρίου Μέρκελ για μια αποκλιμάκωση στην Ανατολική Μεσόγειο απέτυχαν. Θα ήταν πιο αποτελεσματικό, αν υπήρχαν στο ευρωπαϊκό τραπέζι συνέπειες για την τουρκική στάση στην Αν. Μεσόγειο;

Ο ρόλος της Γερμανίας είναι εξαιρετικά ενδιαφέρων, καθώς από τη μία η Γερμανία, ως μέλος της Ε.Ε. πρέπει να σταθεί στο πλευρό της Ελλάδας και από την άλλη Γερμανία και Τουρκία έχουν από τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο μια ιδιότυπη “αδελφότητα” ως προς την προμήθεια όπλων. Αυτή η φιλία ξεκινά από πολύ παλιά και είναι βαθιά. Αυτό οφείλεται στο ότι γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά η Τουρκία είναι εξαιρετικά σημαντική για τη Γερμανία. Αυτό σημαίνει ότι η Γερμανία πατάει σε δύο βάρκες, στέκεται στο πλευρό τόσο της Ελλάδας όσο και της Τουρκίας. Δύσκολα θα κάνει κάτι που θα μπορούσε να θίξει την Τουρκία. Συνεπώς, η Γερμανία παίζει τον ρόλο του διαμεσολαβητή, κάτι που δεν έχει αποδώσει μέχρι στιγμής. Σε αυτή τη διαμάχη πρέπει να λάβουμε υπ’ όψιν ότι η Γερμανία έχει πουλήσει όπλα τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Τουρκία, κάτι που σημαίνει ότι η Γερμανία επωφελείται από την ένταση στο Αιγαίο. Γι’ αυτό εκτιμώ ότι δύσκολα η Γερμανία θα επιτρέψει την εφαρμογή κυρώσεων, ούτε ταχθεί δυναμικά υπέρ αυτών. Θα συνεχίσει, πάντως, να απειλεί με κυρώσεις, ώστε να καθησυχάσει την Ελλάδα, αλλά θα συνεχίσει τις πωλήσεις όπλων και περί τον Δεκέμβριο θα επιχειρήσει να βρει μια λύση, προκειμένου να δώσει την εικόνα του επιτυχημένου διαπραγματευτή.

About Author