Πυρά κατά του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εξαπολύει η γαλλική εφημερίδα Le Figaro με δύο άρθρα της που αναφέρονται στα τεκταινόμενα στη Μεσόγειο.
Στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και τα «άσχημα χτυπήματά» του αφιερώνει το βασικό της άρθρο η γαλλική εφημερίδα με τον αρθρογράφο Philippe Gélie να αναρωτιέται: «Ο Τούρκος πρόεδρος δεν είναι ικανοποιημένος με τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί και θέλει τώρα να εκδικηθεί τη ναυμαχία της Ναυπάκτου;».
«Το ναυτικό του παρελαύνει στην Ανατολική Μεσόγειο κανονιοβολώντας, σε μια εποχή που οι εντάσεις με την Ελλάδα βρίσκονται στο αποκορύφωμά τους», προσθέτει, εξηγώντας ακολούθως τις διαφορές των δύο χωρών που τις έχουν φέρει αντιμέτωπες στην Ανατολική Μεσόγειο. Ο αρθρογράφος της Figaro αναρωτιέται αν «πρόκειται να γίνουμε μάρτυρες του πρώτου πολέμου, δύσκολα νοητό, μεταξύ δύο μελών του ΝΑΤΟ;», θυμίζοντας ότι «ο Τούρκος πρόεδρος προκαλεί τους Ευρωπαίους να είναι έτοιμοι να «θυσιάσουν» όσους «μάρτυρες» είναι έτοιμος να «θυσιάσει» και ο ίδιος». Και προσπαθώντας να εξηγήσει τις ενέργειες του Τούρκου προέδρου αναφέρει ότι «ο εθνικιστικός λαϊκισμός ισλαμιστικού τύπου τον ωθεί συνεχώς να κάνει νέους εχθρούς, μεταξύ των οποίων οι Έλληνες και Γάλλοι «άπληστοι και ανίκανοι ηγέτες».
Θυμίζει ότι όσα γίνονται αυτό το διάστημα στη Μεσόγειο δεν είναι η μόνη κακή, λανθασμένη κίνηση του Ερντογάν: «Ο κατάλογος των κακών του κινήσεων αυξάνεται: μεταναστευτικός εκβιασμός εναντίον της Ευρώπης, κατοχή της Βόρειας Συρίας εναντίον των Κούρδων, ένοπλη παρέμβαση στη Λιβύη, αγορά ενός ρωσικού αντιπυραυλικού συστήματος, κάτω από τη μύτη των Αμερικανών… Χωρίς να ξεχνάμε την εσωτερική καταστολή, η οποία οδήγησε χιλιάδες Τούρκους στη φυλακή και κόστισε τη ζωή της δικηγόρου Ebru Timtik, μετά από απεργία πείνας 238 ημερών».
Ο Philippe Gélie τονίζει ότι «για τη Γαλλία, δεν μπορεί να υπάρξει ισοδυναμία μεταξύ των τουρκικών αδικημάτων και των θαλασσίων αξιώσεων, ενίοτε υπερβολικών, της Ελλάδας».
«Ο Εμμανουέλ Μακρόν θέλει το ΝΑΤΟ να έχει το θάρρος να μιλήσει στον αυτοκράτορα της Άγκυρας και η ΕΕ να επιδείξει αρκετή αυστηρότητα για να τον συμμορφώσει. Στο ντουέτο του με την καγκελάριο, ο Γάλλος παίζει το χαρτί ενός επιδεικτικού μιλιταρισμού, ενώ η Άγγελα Μέρκελ υποστηρίζει ένα νηφάλιο διάλογο. Το σχέδιό τους για έξοδο από μία επικίνδυνη κλιμάκωση είναι τερματισμός χωρίς καθυστέρηση των στρατιωτικών προκλήσεων και θέσπιση ενός μορατόριουμ για την εξερεύνηση σε αμφισβητούμενα ύδατα. Κανείς δεν τα έχει πει καλύτερα μέχρι τώρα», καταλήγει.
Σε δεύτερο άρθρο στο σημερινό φύλλο της με τίτλο «εντάσεις στη Μεσόγειο: Όταν το γαλλικό και το τουρκικό ναυτικό βρίσκονται αντιμέτωπα» η γαλλική εφημερίδα αναφέρεται σε ένα επεισόδιο με την γαλλική φρεγάτα Tonnere που μετέφερε βοήθεια στη Βηρυτό η οποία «συνοδεύτηκε ευέλικτα από ένα τουρκικό πλοίο», όπως αναφέρει διπλωμάτης.
«Το επεισόδιο απεικονίζει ακόμη πιο πολύ τις σχέσεις δυσπιστίας που έχουν αναπτυχθεί στην Ανατολική Μεσόγειο μεταξύ Γαλλίας και Τουρκίας» τονίζει ο δημοσιογράφος σημειώνοντας, ότι εδώ και μήνες, οι πεζοναύτες κοιτάζουν και παρατηρούν ο ένας τον άλλον, καθώς η Άγκυρα επιχειρεί την πολιτική τετελεσμένων γεγονότων, διεκδικώντας δικαιώματα επί των πόρων φυσικού αερίου στη νότια Κύπρο κυκλοφορώντας πλοία, που παραβιάζουν το εμπάργκο όπλων στη Λιβύη.
Ακολούθως, μάλιστα, περιγράφει όσα παρατήρησε το γαλλικό πλοίο Tonnerre, καθώς περνούσε, στην ανατολική Μεσόγειο, όταν το Oruc Reis έριξε καλώδια για να διεξάγει έρευνες.
Τον Αύγουστο, το Tonnerre εκμεταλλεύτηκε το πέρασμα του, για να παρατηρήσει τις επιχειρήσεις που διεξήγαγε το σεισμικό πλοίο Oruç Reis, του οποίου η αμφισβητούμενη δραστηριότητα έχει αναζωπυρώσει τις εντάσεις μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Όπως παρατηρούν, «η απόσταση μεταξύ του Oruç Reis και των πολεμικών πλοίων ενδέχεται να μην επιτρέπει τεχνικά επιχειρήσεις γεωτρήσεων» και σε κάθε περίπτωση, η αξιοποίηση αυτών των πόρων θα πάρει χρόνια ακόμη. Επομένως, η τουρκική επίδειξη δύναμης στη θάλασσα είναι πρωτίστως πολιτική και η Γαλλία, στο όνομα της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας και του σεβασμού του διεθνούς δικαίου, αντιτίθεται και παίρνει θέση υπέρ της Ελλάδας.
Ωστόσο, καθώς η αποστολή του Oruc Reis έχει παραταθεί, το τουρκικό ναυτικό αποφάσισε να πραγματοποιήσει αυτή την εβδομάδα ασκήσεις με πραγματικά πυρά, ειδοποιώντας να αποφεύγουν την περιοχή τα ξένα πλοία. «Αυτός ο τύπος στρατιωτικής άσκησης δεν είναι ασυνήθιστος a priori. Αλλά στο πλαίσιο αυτό, φέρει ένα πολιτικό σήμα», εξηγεί ο Hugo Decis, ερευνητής και ειδικός στην Ανατολική Μεσόγειο του IISS. Η πολεμική προειδοποίηση είναι ξεκάθαρη, αλλά υπάρχει μια διαφορά με την Ελλάδα, η οποία πραγματοποίησε επίσης μια άσκηση στη θάλασσα την περασμένη εβδομάδα. Η Τουρκία είναι μόνη, ενώ η Αθήνα μπόρεσε να εμπλέξει τη Γαλλία, την Ιταλία και την Κύπρο», σημειώνει ο ερευνητής. Η Ελλάδα εντείνει επίσης τις στρατιωτικές ασκήσεις για να εντυπωσιάσει τον Τούρκο αντίπαλό της και ο κίνδυνος ενός συμβάντος δεν πρέπει να υποτιμάται.
Η άσκηση «Eunomia» είχε προγραμματιστεί από τον Μάρτιο. Τότε, ήταν η παρουσία του Yavuz που έκανε τις τέσσερις χώρες να θέλουν να επιβεβαιωθούν στην περιοχή. Η φρεγάτα Lafayette εντάχθηκε στην άσκηση, χωρίς να χρειάζεται να ταξιδέψει πολύ, καθώς η Γαλλία έχει σχεδόν μόνιμα φρεγάτα στο «κανάλι της Συρίας», σε σχέση με τις επιχειρήσεις της στα ανατολικά. Προς το παρόν δεν προβλέπεται το αεροπλανοφόρο Charles-de-Gaulle, το οποίο επιστρέφει στη θάλασσα, να επισκεφθεί την περιοχή. Στο Υπουργείο Άμυνας επιθυμούν την αποφυγή της κλιμάκωσης.
Καταλήγοντας ο αρθρογράφος της Figaro μιλά για μια ευαίσθητη κατάσταση στα ανοιχτά των ακτών της Αιγύπτου και του Ισραήλ, με την παρουσία ρωσικών και αμερικανικών πλοίων, κάτι που κατά τον ίδιο εξηγεί «τη σύνεση ορισμένων». «Εάν οι Βρετανοί έχουν βάσεις στην Κύπρο, μένουν μακριά από τις εντάσεις, για να προφυλάξουν τους υπηκόους τους στο βόρειο τμήμα του νησιού, που ελέγχεται από την Τουρκία από το 1974. Η Ιταλία, πριν συμμετάσχει στην «Ευνομία», πραγματοποίησε από την πλευρά της μία κοινή άσκηση με την Τουρκία στη θάλασσα… η Ρώμη θέλει να σώσει την αίγα και το λάχανο. Ακριβώς όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες πραγματοποίησαν ασκήσεις με τα τουρκικά πλοία την περασμένη εβδομάδα».
