Ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας σε σημερινή του συνέντευξη στο «iEidiseis» τονίζει ότι εκείνο το οποίο επιχειρείται τόσο μέσω «μυστικών», όσο και μέσω «φανερών» διαπραγματεύσεων είναι «η “συνεκμετάλλευση” στην περιοχή του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου, υπό ευρωΝΑΤΟϊκή εποπτεία, για τα συμφέροντα ενεργειακών κολοσσών».
Ερωτηθείς, σχετικά, απάντησε ότι «Γερμανία, ΗΠΑ, Γαλλία παρεμβαίνουν στην αντιπαράθεση -ο καθένας με βάση τα δικά του ιδιαίτερα συμφέροντα- χωρίς όμως να παρεκκλίνουν από το στρατηγικό σχέδιο του ΝΑΤΟ, που είναι η μείωση της επίδρασης της Ρωσίας στην Ανατολική Μεσόγειο και η διατήρηση της ΝΑΤΟϊκής συνοχής. Αυτό το γνωρίζει η Τουρκική άρχουσα τάξη, γι’ αυτό και η αποθράσυνσή της είναι και αποτέλεσμα της ευρωΝΑΤΟϊκής στάσης».
Σημειώνει, μεταξύ άλλων, ότι «σε κάθε περίπτωση η “διαμεσολάβηση” και των τριών, με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που έχει, προωθεί τον διακηρυγμένο ΝΑΤΟϊκό στόχο της “διευθέτησης” και “συνεκμετάλλευσης”, που με εκβιαστικό τρόπο προσπαθούν να “φορέσουν” καπέλο στον ελληνικό λαό, σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας».
«Η μόνη “διαμεσολάβηση” που μπορεί να δώσει λύση είναι εκείνη της μαχητικής παρέμβασης του λαϊκού παράγοντα σε Ελλάδα και Τουρκία, ενάντια στους σχεδιασμούς ΝΑΤΟ-ΕΕ και κυβερνήσεων των δύο χωρών, κόντρα στους εθνικισμούς και στις δύο πλευρές των συνόρων» υπογραμμίζει. Αναφέρει, ακόμα μια φορά, ότι «το δίλημμα συμβιβασμός ή πόλεμος είναι ένα ψευτοδίλημμα», προσθέτοντας ότι «και θερμό επεισόδιο μπορεί να υπάρχει που θα λειτουργήσει ως καταλύτης των συμβιβασμών ή ακόμη κι αν προηγηθεί ένας προσωρινός συμβιβασμός, αυτός μόνο θα μεταθέσει για λίγο μετά μια -οδυνηρή για τους λαούς- σύγκρουση, αφού θα πρόκειται για συμφωνία μεταξύ ανταγωνιστών κι όχι λαών».
«Συνεπώς αυτό το δίλημμα δεν τίθεται γενικά κι αφηρημένα, αλλά το θέτουν εμμέσως πλην σαφώς οι άλλες πολιτικές δυνάμεις και οι διεθνείς σύμμαχοί τους, προκειμένου να νομιμοποιήσουν την πολιτική της συνδιαχείρισης σε βάρος των κυριαρχικών και των λαϊκών δικαιωμάτων και συμφερόντων» τονίζει.
Ερωτηθείς αν εκτιμά πως προωθείται συνολική διευθέτηση διαφορών στο Αιγαίο και τη ΝΑ Μεσόγειο, συμπεριλαμβανομένου και του Κυπριακού είπε ότι «τόσο το ζήτημα των ελληνοτουρκικών διαφορών, όσο και το Κυπριακό, έχουν γίνει με τον πιο επίσημο τρόπο μέρος γενικότερων γεωπολιτικών και ενεργειακών ανταγωνισμών, αλλά κι ενός ευρύτερου παζαριού στην περιοχή, που έχει στον βασικό άξονα να μην θιγεί ο ρόλος της Τουρκίας ως βασικός στρατηγικός εταίρος των ιμπεριαλιστικών κρατών και συμμαχιών».
«Σ’ αυτό το πλαίσιο» προσθέτει «δίνονται και τα αντίστοιχα ανταλλάγματα στην άρχουσα τάξη της Τουρκίας, κάτι που φαίνεται ήδη με τις επεμβάσεις της τελευταίας σε Συρία, Ιράκ, Λιβύη, που έγιναν με την ανοχή του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Τα ανταλλάγματα αυτά σαφώς συμπεριλαμβάνουν τόσο το Αιγαίο, όσο και το Κυπριακό».
Αναφορικά με τις συζητήσεις για ένα κύκλο εξοπλισμών, επισημαίνει ότι αυτοί «δεν γίνονται με βασικό κριτήριο την άμυνα της χώρας, αλλά την περαιτέρω εμπλοκή της στους ΝΑΤΟϊκους σχεδιασμούς».
Σημειώνει ακόμα ότι η μετατροπή της Ελλάδας σε αμερικαΝΑΤΟϊκό στρατόπεδο υπονομεύει την άμυνα της χώρας και την μετατρέπει σε πιθανό στόχο σε περίπτωση πιο γενικευμένης ανάφλεξης.
Ως προς τις αντιρρήσεις του ΚΚΕ για το Δικαστήριο της Χάγης, αναφέρει καταρχήν ότι στο «συνυποσχετικό» μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, η «τουρκική κυβέρνηση θα μπορεί να θέσει όλες τις διεκδικήσεις της στο Αιγαίο και την ευρύτερη περιοχή, δημιουργώντας έτσι τετελεσμένα».
Προσθέτει ότι είναι ένα Δικαστήριο που κινείται στο πλαίσιο του σημερινού συσχετισμού δυνάμεων και των ιμπεριαλιστικών επιδιώξεων και υπενθυμίζει τον ρόλο του εν λόγω Δικαστηρίου «στην νομιμοποίηση του πολέμου στη Γιουγκοσλαβία και στην «ανεξαρτησία» του προτεκτοράτου του Κοσόβου».
Αναφέρεται επίσης στη χάραξη ΑΟΖ Ελλάδας-Ιταλίας «που χαιρέτισε και ο ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα αστικά κόμματα» και η οποία αναγνωρίζει διαφορετική επήρεια νήσων στον καθορισμό της ΑΟΖ και επισημαίνει ότι «πρόκειται για συμφωνίες που δημιουργούν “δεδικασμένο”, όπως η εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων -τουλάχιστον αυτό της αλιείας στη συγκεκριμένη συμφωνία Ελλάδας και Ιταλίας- αλλά και γενικότερα. Είναι επιχειρήματα που οδηγούν στην υποχώρηση βήμα το βήμα από τον ενιαίο χαρακτήρα της επικράτειας, προϊδεάζουν για το τι θα ακολουθήσει στις διαπραγματεύσεις, αλλά και για το ποια θα είναι μία πιθανή απόφαση της Χάγης».
«Όμως, ο ενιαίος χαρακτήρας της επικράτειας -ηπειρωτικής και νησιωτικής- δεν μετριέται με τα μίλια, ούτε έχει δώσει ο ελληνικός λαός “λευκή επιταγή” σε οποιαδήποτε κυβέρνηση να “ψαλιδίζει” την ελληνική επικράτεια ή να εκχωρεί κυριαρχικά δικαιώματα, με οποιοδήποτε εργαλείο» υπογραμμίζει ο Δ. Κουτσούμπας.
Θεωρεί ως άνευ αντικειμένου μια σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών υπό την Πρόεδρο της Δημοκρατίας, προσθέτοντας ότι «οι ριζικά αντίθετες πολιτικές προσεγγίσεις που υπάρχουν, συζητιούνται τόσο μέσα στη βουλή, όσο και στις διάφορες διμερείς συναντήσεις».
«Η κυβέρνηση της ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα κόμματα έχουν εναποθέσει τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας και την ειρήνη στην περιοχή σε ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ και στα παζάρια των αστικών τάξεων Ελλάδας – Τουρκίας, σ’ αυτούς δηλαδή που έχουν δημιουργήσει τα προβλήματα στην περιοχή, με πολέμους, αλλαγές συνόρων, κύματα προσφύγων. Εμείς έχουμε ξεκαθαρίσει ότι δεν έχουμε καμία εμπιστοσύνη σ’ αυτή την πολιτική που έχει χρεοκοπήσει προ πολλού. Ούτε είμαστε μέρος της ευρωΝΑΤΟϊκής -δήθεν “εθνικής- ομοψυχίας. Σ’ αυτό που έχουμε ακλόνητη πίστη είναι στη δυνατότητα των λαών να ζήσουν ειρηνικά και να λύσουν τις διαφορές που υπάρχουν απαλλαγμένοι από ξένους και ντόπιους δυνάστες. Η κοινή ανακοίνωση ΚΚΕ- ΚΚ Τουρκίας φωτίζει ακριβώς την ανάγκη της αλληλεγγύης και συνεργασίας των δύο λαών σε αυτή την κατεύθυνση, όπως και την προοπτική κατάληξης της κοινής πάλης των λαών της περιοχής» καταλήγει στη συνέντευξή του ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ.
