Μήνας: Αύγουστος 2020

“Συνήθως δεν μπορούμε να κατηγορήσουμε κάποιον και για αδιαφορία και για εμμονή. Ή το ένα θα ισχύει ή το άλλο. Κι όμως το υπουργείο Εργασίας έχει κατορθώσει το ακατόρθωτο. Και να αδιαφορεί για τους εργαζόμενους και να εμμένει σε λάθος πολιτικές”. Αυτό τονίζει η τομεάρχης Εργασίας του ΣΥΡΙΖΑ, Έφη Αχτσιόγλου σε σημερινή της δήλωση, σχολιάζοντας την πολιτική της κυβέρνησης στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος SURE για τη στήριξη της εργασίας λόγω πανδημίας.

Όπως σημειώνει, “στις αρχές Μαΐου ρωτήσαμε τον υπουργό Εργασίας ποιες θέσεις υποστήριξε η κυβέρνηση για το πρόγραμμα SURE στο συμβούλιο υπουργών της Ευρώπης, ποιο ποσό διεκδίκησε για τη χώρα και για ποιες δράσεις”. “Απάντηση δεν λάβαμε ποτέ, ενώ ουδέποτε ενημερώθηκαν και οι πολίτες για τις θέσεις της ελληνικής πλευράς. Σήμερα είναι σαφές γιατί”, υπογραμμίζει, επισημαίνοντας ότι “η Ελλάδα θα λάβει 2,7 δισ. ευρώ, όταν η Πορτογαλία με αντίστοιχο πληθυσμό και με πολύ μικρότερο ποσοστό ανεργίας θα λάβει σχεδόν 6 δισ.”.

Συνεχίζοντας, αναφέρει ότι “με τα χρήματα αυτά η κυβέρνηση θα καλύψει το κόστος των αναστολών εργασίας και του αποτυχημένου προγράμματος “Συν-Εργασία”, για τη μέχρι σήμερα εφαρμογή τους, ξοδεύοντας ήδη το 1,6 από τα 2,7 δισ.”, ενώ “τα εναπομείναντα 1,1 δισ. θα τα χρησιμοποιήσει για να συνεχίσει το κατά γενική ομολογία πλήρως αποτυχημένο πρόγραμμα “Συν-Εργασία” καθώς και την επιδότηση της ανεργίας (αναστολές) και για τους επόμενους μήνες, όπως περίπου μας ενημέρωσε το υπουργείο “.

“Εντελώς ενδεικτικά αναφέρω ότι η Πορτογαλία θα αξιοποιήσει τα χρήματα που θα λάβει μεταξύ άλλων σε οικογενειακό επίδομα για εργαζόμενους που δεν εργάστηκαν για να στηρίξουν τα παιδιά τους ή άλλα εξαρτώμενα μέλη της οικογένειας, σε ειδική στήριξη στις τουριστικές περιοχές, σε ειδικά επιδόματα για εργαζόμενους που είναι σε αναρρωτική άδεια ή καραντίνα, σε αγορά μέσων ατομικής προστασίας για τους χώρους εργασίας, σε χρηματοδότηση επιχειρήσεων για επανεκκίνηση μετά το lockdown”, συμπληρώνει και ασκεί κριτική στην κυβέρνηση, η οποία “αντιθέτως, επιμένει και αρκείται στην επιδότηση της ανεργίας και την ακραία ελαστικοποίηση της εργασίας”.

“Το ανεπαρκές ποσό που θα λάβει η Ελλάδα από το πρόγραμμα SURE επιβεβαιώνει ότι η κυβέρνηση αδιαφόρησε και δεν διεκδίκησε ουσιαστικά τίποτα, απλώς έλαβε ό,τι της έδωσαν”, τονίζει και καταλήγει: “Aκόμη μεγαλύτερο πρόβλημα, όμως, είναι το γεγονός πως και αυτούς τους περιορισμένους πόρους η ΝΔ επιμένει και τους σπαταλά σε προγράμματα που έχουν αποδειχθεί απολύτως αποτυχημένα απλώς και μόνο για να μην παραδεχτεί ότι έσφαλε και να επανασχεδιάσει την πολιτική της, εμμένοντας τελικά σε ένα σχέδιο που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στη φτωχοποίηση των εργαζομένων”.

«Ψηφίσαμε τις συμφωνίες, γιατί για εμάς είναι αυτονόητο ότι σε αυτή τη συγκυρία είναι αδιανόητο να σπάσουμε το εσωτερικό μέτωπο. Εμείς είμαστε εδώ για τη χώρα, βάζουμε πλάτη για τη χώρα, δεν βάζουμε το κεφάλι στην άμμο, δεν λειτουργούμε με μικροκομματικούς υπολογισμούς», υπογράμμισε η Φώφη Γεννηματά μιλώντας στο τηλεοπτικό σταθμό ΟΡΕΝ.

Άσκησε κριτική στην αξιωματική αντιπολίτευση λέγοντας πως «επέλεξε να ψηφίζει “παρών” και μάλιστα να ζητήσει και ονομαστική ψηφοφορία». «Αυτό είναι το δίπολο Νέας Δημοκρατίας και ΣΥΡΙΖΑ, το να σκέφτεται ο καθένας το κόμμα του και όχι τη χώρα και τον ελληνικό λαό. Θεωρούν ότι έτσι θα ενισχύσουν τις δυνάμεις τους. Την ώρα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε την προκλητικότητα της Τουρκίας, χρειάζεται εσωτερικό αρραγές μέτωπο και εθνική στρατηγική και όχι αναβίωση του διχασμού», υποστήριξε η κ. Γεννηματά.

Σχετικά με τις συνεχείς προκλήσεις της Τουρκίας στο Αιγαίο, η πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ, επεσήμανε ότι «δεν είναι απειλή μόνο για τα συμφέροντα της Ελλάδας, αλλά και για την Ευρώπη. Για αυτό εδώ και περίπου ένα χρόνο είχα πει στον κ. Μητσοτάκη ότι πρέπει να χαράξουμε εθνική γραμμή, σε ένα συμβούλιο πολιτικών αρχηγών. Και στο επίπεδο της ΕΕ ήταν και είναι ευθύνη της κυβέρνησης να έχει πιέσει αποτελεσματικά για κυρώσεις προς την Τουρκία που θα έπρεπε να έχουν ανακοινωθεί από καιρό. Η Τουρκία καταλαβαίνει μόνο από κυρώσεις όχι από δηλώσεις. Δυστυχώς η Ευρωπαϊκή Ένωση καθυστερεί να αντιδράσει και η κυβέρνηση απλά παρακολουθεί».

Η Φώφη Γεννηματά άσκησε κριτική στην κυβέρνηση για την αντιμετώπιση της πανδημίας, όπου σημείωσε πως «έδωσε το μήνυμα της λήξης, ενώ ήταν ολοφάνερο ότι δεν είχαμε τελειώσει με την πανδημία. Υπάρχει, επίσης, σοβαρό κενό στην ενίσχυση του ΕΣΥ. Δεν αξιοποιούνται οι χορηγίες, δεν προχωρούν μόνιμες προσλήψεις και οι συμβασιούχοι που προσλαμβάνονται κανείς δεν ξέρει πού έχουν πάει. Ρωτάμε διαρκώς και δεν παίρνουμε απαντήσεις. Τα κινητά συνεργεία της πρωτοβάθμιας δεν έχουν ακόμα αναπτυχθεί και δεν λειτουργούν όπως και όπου θα έπρεπε. Αντί να κάνουν τεστ και ιχνηλάτηση στα νησιά, γίνονται μόνο για το θεαθήναι έλεγχοι στο λιμάνι του Πειραιά, αφού θα έχει διαδοθεί ο ιός στο καράβι και στη συνέχεια στα μέσα μεταφοράς που ο κόσμος εξακολουθεί να συνωστίζεται».

Για το άνοιγμα των σχολείων είπε: «Η κυβέρνηση δεν αξιοποίησε το μεσοδιάστημα από τον Ιούνιο για να ετοιμάσει ένα σχέδιο για να ανοίξουν τα σχολεία με ασφάλεια. Και να σταματήσουν να κρύβονται πίσω από τις δήθεν εισηγήσεις των ειδικών».

Με ένα άρθρο υπό τον τίτλο «Δώδεκα μίλια: σχέδια και αλήθειες», ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς παρεμβαίνει στην αντιπαράθεση που προέκυψε κατά την συζήτηση στη Βουλή για τις κυρώσεις των συμφωνιών με την Ιταλία και, κυρίως, με την Αίγυπτο και τοποθετείται για την διπλή γλώσσα που χρησιμοποίησε η Ν.Δ και κορυφαία στελέχη της σχετικά με την προωθούμενη από τον ίδιο επέκταση στα 12 μίλια στο Ιόνιο, το 2018, σε σύγκριση με τους θριαμβευτικούς τόνους της ανακοίνωσης του πρωθυπουργού.

Ο πρώην ΥΠΕΞ απαντά στο επιχείρημα των κυβερνητικών στελεχών και βουλευτών ότι “άλλο το 2018 και άλλο το 2020” και καταλήγει στο άρθρο του πως “φοβάται περιπέτειες για την χώρα”.

Ολόκληρο το άρθρο του Νίκου Κοτζιά:

Δώδεκα μίλια: σχέδια και αλήθειες

«Το επιχείρημα της ΝΔ ότι άλλο το 2018 και άλλο το 2020, και άρα, ότι ήταν τότε «προδοσία» είναι σήμερα υπέροχο, γιατί η χώρα «έχει περισσότερα προβλήματα», είναι έωλο. Η τέχνη της πολιτικής είναι να προβλέπονται οι εξελίξεις και να αντιμετωπίζονται με σχέδιο, γνώση και θάρρος και όχι να τρέχει κανείς, όπως η ΝΔ, πίσω από τις εξελίξεις, χωρίς σχέδιο και γνώση. Ούτε να αντιδρά σπασμωδικά και με πολλαπλές υποχωρήσεις που προαναγγέλλουν και τις επόμενες.

Το 2018 βλέπαμε που θα μπορούσε να φτάσει η νευρική-αναθεωρητική Τουρκία και ετοιμαζόμασταν. Η ΝΔ δεν έβλεπε. Είχε καρφώσει τα μάτια της στις καρέκλες της εξουσίας και όλα τα άλλα γύρω είχαν σκοτεινιάσει και της ήταν αδιάφορα. Όταν έφτασε το 2020 είχε χαθεί πολύτιμος χρόνος και είχαν γίνει σειρά υποχωρήσεων.

Το 2015-8 υπήρχε σχέδιο που συμπεριλάμβανε λύσεις για όλα τα κομβικά ζητήματα, όπως για το Ονοματολογικό, το Κυπριακό, τις Αιγιαλίτιδες. Ως προς το τελευταίο, η πρόβλεψη ήταν να κλείσουν οι κόλποι και να χαραχθούν οι γραμμές βάσης, ώστε να μεγαλώσει η χώρα. Να επεκταθούν οι Αιγιαλίτιδες ζώνες και να αποκτήσει η Ελλάδα ΑΟΖ. Είμαι ο πρώτος Υπουργός που προώθησα ένα τέτοιο σχέδιο. Επιδιώχθηκε τότε να υλοποιηθεί το σχέδιο με την αξιοποίηση του Διεθνούς Δικαίου, ώστε κατά τη λύση της διαφοράς μας με την Ιταλία να μην υπάρξουν παραχωρήσεις εθνικής μας κυριαρχίας, όπως έκανε η ΝΔ. Με την επέκταση στα 12 μίλια συν τους κόλπους, αυτόματα η ελληνοϊταλική ΑΟΖ δεν θα μπορούσε να έχει, πλέον, ως αντικείμενο αυτά που επιδίωκε η Ιταλία και εντέλει παραχώρησε αμαχητί η ΝΔ.

Με την επέκταση των χωρικών υδάτων περιοριζόταν δραστικά και η ύλη της διαπραγμάτευσης με την Αλβανία για την ΑΟΖ, κατά 94%. Η ορθή λύση γινόταν έτσι ευκολότερη. Στην ίδια κατεύθυνση έγινε δουλειά για τους κόλπους, τις γραμμές βάσης και τα χωρικά ύδατα της Κρήτης, καθότι διέβλεπα μελλοντικές προκλήσεις της Τουρκίας.

Μέχρι το 2015, η πρόβλεψη του Διεθνούς Δικαίου για το κλείσιμο των κόλπων και τη χάραξη γραμμών βάσης, ήταν εξαφανισμένη από την ελληνική συζήτηση. Όταν έβγαλα αυτές τις προβλέψεις από το «σεντούκι» του Διεθνούς Δικαίου και ετοίμασα προεδρικά διατάγματα, μου επιτέθηκαν δυνάμεις με τις πιο διαφορετικές αιτιάσεις σχεδόν από όλους τους χώρους. Με προσπάθειες απαξίωσης αυτής της πολιτικής και προσωπικές επιθέσεις. Για να μην ξεχνιόμαστε.

Η πρώτη πρόβλεψη μου, ως προς το θέμα των 12 μιλίων, ήταν να προωθηθούν αυτά τα δικαιώματα με νομοτεχνική τάξη και σωστό πολιτικό-διπλωματικό τρόπο. Η ΑΟΖ, η αιγιαλίτιδα ζώνη, οι κόλποι και οι γραμμές βάσης έχουν μια συγκεκριμένη σειρά στην χάραξή τους για να έχουν μέγιστο αποτέλεσμα. Το κλείσιμο των κόλπων σημαίνει ότι μετατρέπονταν οι κόλποι σε «εσωτερικά ύδατα» όπου η κυριαρχία του κράτους είναι απόλυτη. Οι κόλποι γίνονται ένα είδος «μη ξηρού εδάφους». Οι άκρες των κόλπων συνδέονται με ευθείες που ονομάζονται γραμμές βάσης (υπάρχουν 4 είδη). Οι δύο αυτές κινήσεις μόλις πραγματοποιηθούν ανακοινώνονται και αναρτώνται στον ΟΗΕ. Η σημασία των κόλπων και των γραμμών βάσης δεν αφορά μόνο στην «εδαφική» επέκταση ενός κράτους, αλλά και στο γεγονός ότι η χάραξη της ΑΟΖ και της Αιγιαλίτιδας ζώνης, εφόσον έχουν διασφαλιστεί οι κόλποι και οι γραμμές βάσης, ξεκινά από τις τελευταίες και όχι από τις «εσωτερικές παραλίες» των κόλπων. Κατά συνέπεια όταν κανείς συμφωνεί σε ΑΟΖ πριν κλείσει τους κόλπους, έχει ήδη απωλέσει τμήματά της, που θα προέκυπταν αν η ΑΟΖ ξεκινούσε από τις γραμμές βάσης. Η μεθόδευση από την ΝΔ των δύο ΑΟΖ και της επέκτασης της Αιγιαλίτιδας δεν το έλαβε αυτό υπόψη. Ακολούθησε μια χωρίς ειρμό πορεία. Απόδειξη ότι δεν είχε, ούτε έχει στρατηγική.

Το δεύτερο στοιχείο του σχεδίου της τμηματικής επέκτασης των Αιγιαλίτιδων ζωνών, ήταν η πρόβλεψη, μόλις κλείναμε τους κόλπους και χαράσσαμε τις γραμμές βάσης, να πραγματοποιούσαμε μια ανά τρίμηνο επέκτασή των χωρικών υδάτων σε επόμενες περιοχές της χώρας, ώστε στο τέλος μιας διαδρομής ενός έτους, να είχε πραγματοποιηθεί η συνολική προβλεπόμενη επέκταση των χωρικών υδάτων.

Τον Οκτώβριο του 2018 στο Ιόνιο και τμήμα της θαλάσσης βορείου της Κρήτης. Τον Γενάρη του 2019 όλη η Κρήτη και άλλα νησιά. Τον Απρίλιο, πάντα του 2019, η ηπειρωτική Ελλάδα μέχρι και την Θεσσαλονίκη κοκ. Αυτό το σχέδιο είχε το θετικό ότι ούτε αποδεχόταν τη θεωρία ότι έχουμε δικαιώματα μόνο στο Ιόνιο, αλλά ούτε προσχωρούσε στην άποψη ότι υποχωρούμε στην Τουρκία αν ξεκινήσουμε τμηματικά τις ζώνες.

Και αυτό διότι η Ελλάδα μέχρι σήμερα, στο όνομα του να μην δείξει υποχωρητικότητα στην τουρκική απειλή με την τμηματική επέκταση των χωρικών υδάτων, δεν έκανε οποιαδήποτε χρήση των δικαιωμάτων της, ποτέ και πουθενά. Είχε ντε φάκτο παραιτηθεί από αυτά. Γεγονός που αποτελεί, στην πραγματικότητα τη μέγιστη υποχώρηση. Το επιχείρημα ενάντια στην βαθμιαία επέκταση των χωρικών υδάτων, θα είχε ίσως μια βάση, μόνο εάν ένα τέτοιο σχέδιο άρχιζε και τελείωνε στο Ιόνιο.

Τρίτο, το πρώτο Προεδρικό Διάταγμα που είχα ετοιμάσει, συμπεριελάμβανε, μαζί με το Ιόνιο και την Νότια Πελοπόννησο, τα νησιά Κύθηρα και Αντικύθηρα. Ανάμεσα στα δύο, και ανάμεσα στο δεύτερο και την Κρήτη, προβλεπόντουσαν δύο διάδρομοι, προκειμένου να διασφαλιστεί η διεθνής ναυσιπλοΐα. Με αυτή την κίνηση καταρριπτόταν το επιχείρημα ότι τάχα η Ελλάδα θέλει να μετατρέψει το Αιγαίο σε κλειστή θάλασσα. Επιπλέον εξέθετε την Τουρκία και την ωθούσε να εγκαταλείψει στην πράξη τις περί πολέμου δηλώσεις της (θέμα που δεν θα αναλύσω δημόσια). Κατά συνέπεια υποχώρηση, και το λέω από τώρα, θα ήταν να μην προβλέπονται αυτές οι επεκτάσεις στα δύο νησιά.

Η επέκταση των χωρικών υδάτων θα γινόταν με προεδρικά διατάγματα, διότι αποτελούν εφαρμοστικές πράξεις ήδη υπάρχουσας νομοθεσίας (την επικύρωση / ενσωμάτωση από την Ελληνική Βουλή του Διεθνούς Δίκαιου της θαλάσσης του 1982) και όπως ουσιαστικά λεγόταν στο τότε νόμο, η υλοποίησή του απαιτούσε προεδρικά διατάγματα.

Στη χώρα μας η υλοποίηση νόμου δεν γίνεται δια νόμων, εκτός αν κάτι τέτοιο προβλέπεται ρητά. Το λέω για να μην ακούσω πάλι τα γνωστά φοβικά επιχειρήματα που απέτρεψαν την προηγούμενη κυβέρνηση από μια τέτοια ορθότατη πράξη. Και για να είμαι σαφής, όταν παραιτήθηκα τα προεδρικά διατάγματα είχαν ήδη προωθηθεί στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και εν γνώσει του τότε Πρωθυπουργού, τα οποία στη συνέχεια της παραίτησής μου επιστράφηκαν. Ουδείς αιφνιδιάστηκε. Κάποιοι δεν ήθελαν στην τότε κυβέρνηση να υλοποιηθεί το πολιτικό μου σχέδιο. Επικαλέστηκαν την ανάγκη νόμου αντί Προεδρικού Διατάγματος, για να απορρίψουν τα ΠΔ και να μην κάνουν ούτε το νόμο. Από την αρχαιότητα γνωρίζουμε, όμως, ότι η πολιτική κρίνεται εκ του αποτελέσματος και όχι από τις δικαιολογίες.

Έκανα πολιτική βλέποντας μπροστά, αξιολογώντας το τι έρχεται και τι πρέπει να γίνει. Έχοντας μελετήσει και διαμορφώσει στρατηγική. Ήθελα να προληφθούν καταστάσεις με σχέδιο και αξιοποιώντας όλες τις νομικές-τεχνικές και διπλωματικές δυνατότητες. Αντίθετα, η ΝΔ τσαλαβουτάει σήμερα στην υπάρχουσα προεργασία χωρίς να αντιλαμβάνεται το συνολικό σχέδιο. Έρχεται κατόπιν εορτής για να κάνει μισά πράγματα από αυτά που ξόρκιζε ως προδοσία πριν δύο χρόνια. Κάνει ανεπίτρεπτες υποχωρήσεις. Μπερδεύει τη σειρά των πραγμάτων και συνεχίζει να μην καταλαβαίνει. Φοβάμαι περιπέτειες για τη χώρα. Είθε να κάνω λάθος».

 

 

Η Ελλάδα αποφάσισε να ασκήσει το δικαίωμα που της δίνει το Διεθνές Δίκαιο και συγκεκριμένα το άρθρο 3 της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών του 1982 για το δίκαιο της θάλασσας και να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα από τα 6 στα 12 ναυτικά μίλια, στη θαλάσσια περιοχή του Ιονίου και των Ιονίων Νήσων, μέχρι το Ακρωτήριο Ταίναρο της Πελοποννήσου.

Με την απόφαση αυτή επεκτείνεται σημαντικά, για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, η επικράτεια στην οποία η χώρα μας ασκεί κυριαρχία. Εξυπακούεται ότι η εν λόγω επέκταση συνεπάγεται και την ταυτόχρονη επέκταση του υπερκείμενου εναερίου χώρου, όπως αναφέρουν διπλωματικές πηγές.

H επέκταση αυτή λαμβάνει χώρα σε συνέχεια της οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών στην οποία προέβη η χώρα μας με την Ιταλία στις 9 Ιουνίου 2020. Επισημαίνεται δε ότι δεν επηρεάζει την οριοθέτηση των εν λόγω θαλασσίων ζωνών. Για την επέκταση αυτή, η Ελλάδα στο πλαίσιο των σχέσεων καλής γειτονίας που προωθεί με τις δύο γειτονικές της χώρες, ενημέρωσε εγκαίρως τις κυβερνήσεις Ιταλίας και Αλβανίας, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές.

Σημειώνεται πως η επέκταση των χωρικών υδάτων θα υλοποιηθεί με την ψήφιση νόμου από το Κοινοβούλιο, θα προηγηθεί δε η έκδοση Προεδρικού Διατάγματος με το οποίο θα κλείσουν οι κόλποι και θα χαραχθούν ευθείες γραμμές βάσης στην περιοχή, σε εφαρμογή των σχετικών διατάξεων της Σύμβασης για το δίκαιο της θάλασσας. Επισημαίνεται ότι το κλείσιμο των κόλπων δημιουργεί στις συγκεκριμένες περιοχές με βάση το δίκαιο της θάλασσας «εσωτερικά ύδατα» όπου η κυριαρχία που ασκείται από τη χώρα είναι αντίστοιχη με εκείνη που ασκείται στο έδαφός της.

Υπενθυμίζεται ότι η χώρα μας, όπως και κάθε χώρα, ασκεί πλήρη κυριαρχία στον εναέριο της χώρο, στα χωρικά της ύδατα, συμπεριλαμβανομένου του βυθού και του υπεδάφους τους. Σημειώνεται πάντως ότι συνεχίζει να ισχύει ο κανόνας της «αβλαβούς διέλευσης» των αλλοδαπών πλοίων από τα χωρικά ύδατα, ως ορίζει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας.

Υπενθυμίζεται ότι τόσο η Ιταλία, όσο και η Αλβανία, χώρες συμβαλλόμενες και οι δύο στην UNCLOS, έχουν ήδη επεκτείνει τα χωρικά τους ύδατα στα 12 ν.μ. Άλλωστε, από τα 168 κράτη μέρη της Σύμβασης για το δίκαιο της θάλασσας μόνο τρία δεν έχουν ακόμη επεκτείνει πλήρως τα χωρικά τους ύδατα στα 12 ν.μ, ενώ και χώρες που δεν έχουν υπογράψει την UNCLOS (HΠΑ, Τουρκία σε διάφορες περιοχές) έχουν και αυτές επεκτείνει στα 12 νμ..

Η σημαντική αυτή εξέλιξη εντάσσεται στην ευρύτερη στρατηγική της χώρας να ασκεί τα δικαιώματα που της δίνει το Διεθνές Δίκαιο, αλλά και να επιδιώκει συναινέσεις με γειτονικές χώρες, να συνάπτει συμφωνίες μαζί τους για οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών, προάγοντας τις σχέσεις καλής γειτονίας και προωθώντας την ασφάλεια, την ευημερία και τη συνεργασία μεταξύ των χωρών της περιοχής, τονίζουν διπλωματικές πηγές.

«Βασιζόμαστε πάντα στην ευρωπαϊκή αλληλεγγύη», τόνισε ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας, αναφερόμενος στο κλίμα που επικρατεί μεταξύ των Ευρωπαίων ομολόγων του, για το θέμα της Τουρκίας.

Χαρακτήρισε δε «απόλυτη αναγκαιότητα» -προκειμένου να επιτευχθεί αποκλιμάκωση στη Μεσόγειο- τις επικείμενες ανακοινώσεις του Ύπατου Εκπροσώπου Εξωτερικής Πολιτικής της ΕΕ Ζοζέπ Μπορέλ σχετικά με επιλογές για κυρώσεις σε βάρος της Τουρκίας.

«Περιμένουμε με μεγάλο ενδιαφέρον τις ανακοινώσεις Μπορέλ, σχετικά με τις επιλογές για κυρώσεις σε βάρος της Τουρκίας. Το θεωρούμε απόλυτη αναγκαιότητα, προκειμένου να επιτευχθεί αποκλιμάκωση στην Μεσόγειο», δήλωσε ο κ. Δένδιας προσερχόμενος στο Άτυπο Συμβούλιο των Υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ, που πραγματοποιείται από χθες στο Βερολίνο, στο πλαίσιο της γερμανικής προεδρίας του Συμβουλίου της ΕΕ.

Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με το κλίμα που επικρατεί στο Συμβούλιο, ενόψει της σημερινής συζήτησης για την Τουρκία, ο υπουργός τόνισε: «Βασιζόμαστε πάντα στην ευρωπαϊκή αλληλεγγύη. Αυτές είναι οι αξίες της κοινότητας των εθνών».

Πηγή: ΑΠΕ

Ε.Ε.: Οι κυρώσεις στην Τουρκία στο άτυπο Συμβούλιο των υπουργών Εξωτερικών