Βερναρδάκης: Αν περάσει η μείωση μισθών 25% στο δημόσιο, η μνημονιακή περίοδος 2010-2015 θα θυμίζει σχολική εκδρομή

«Μείωση των μισθών 25% στο Δημόσιο συνιστά γενικευμένη επίθεση στα οικονομικά όλων των νοικοκυριών. Αν περάσει αυτή η πολιτική πρόθεση, η μνημονιακή περίοδος 2010-2015 θα θυμίζει σχολική εκδρομή», τονίζει ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Χ. Βερναρδάκης, σχετικά με τα μέτρα που προαναγγέλλει η κυβέρνηση και αφορούν τις μειώσεις μισθών στο Δημόσιο και την καθιέρωση της εκ περιτροπής εργασίας

Όπως σημειώνει ο Χ. Βερναρδάκης στα κοινωνικά δίκτυα δεν πρέπει να αφήσουμε να αναπτυχθεί ο «κοινωνικός αυτοματισμός» που στρέφει τις κατηγορίες εργαζομένων τη μία απέναντι στην άλλη. Ο δημόσιος τομέας σε όλο τον κόσμο αποτελεί τη «μονάδα μέτρησης» για το επίπεδο των μισθών και στον ιδιωτικό τομέα, την κατανάλωση, την παραγωγικότητα, την ευρωστία του εμπορίου και των μαγαζιών, τις συντάξεις».

Ταυτόχρονα υπογραμμίζει ότι πρέπει να θυμόμαστε πως «οι μισθοί στον δημόσιο τομέα είναι οι χαμηλότεροι στην Ευρώπη – και προφανώς προσδιορίζουν και την εργασιακή και οικονομική ζούγκλα του ιδιωτικού τομέα».

Η ανάρτηση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Χ. Βερναρδάκη στο Facebook:

Απέναντι στις μειώσεις μισθών 25% στο Δημόσιο και την καθιέρωση της εκ περιτροπής εργασία (ή εκ περιτροπής ανεργία καλύτερα) που προαναγγέλλονται σήμερα από την Κυβέρνηση, η απάντησή μας πρέπει να είναι δυναμική, σταθερή, επιθετική.

1. Πριν απ’όλα να μην αφήσουμε να αναπτυχθεί ο «κοινωνικός αυτοματισμός» που στρέφει τις κατηγορίες εργαζομένων τη μία απέναντι στην άλλη. Ο δημόσιος τομέας σε όλο τον κόσμο αποτελεί τη «μονάδα μέτρησης» για το επίπεδο των μισθών και στον ιδιωτικό τομέα, την κατανάλωση, την παραγωγικότητα, την ευρωστία του εμπορίου και των μαγαζιών, τις συντάξεις. Μείωση των μισθών 25% στο Δημόσιο συνιστά γενικευμένη επίθεση στα οικονομικά όλων των νοικοκυριών. Αν περάσει αυτή η πολιτική πρόθεση, η μνημονιακή περίοδος 2010-2015 θα θυμίζει σχολική εκδρομή.

Και να θυμόμαστε, ότι οι μισθοί στον δημόσιο τομέα είναι οι χαμηλότεροι στην Ευρώπη – και προφανώς προσδιορίζουν και την εργασιακή και οικονομική ζούγκλα του ιδιωτικού τομέα.

2. Δεν χρειάζεται μια «συνδικαλιστική» πολιτική περί της διατήρησης των κεκτημένων στο δημόσιο τομέα. Αντίθετα, είναι η ώρα για να τεθούν σε διεκδίκηση βασικά αιτήματα προστασίας της ζωής των εργαζομένων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα:

Α. Μείωση των ωρών εργασίας σε 30 ώρες την εβδομάδα ΧΩΡΙΣ μειώσεις μισθών και επιδομάτων.

Β. Αυστηρό θεσμικό πλαίσιο για την τηλεεργασία – που δεν θα επιτρέψει την έμμεση κατακυριάρχηση ελαστικών και υπο-πληρωμένων θέσεων εργασίας.

Γ. Άμεση επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας στο Δημόσιο Τομέα, με συνολική ρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, των συνθηκών και των όρων εργασίας, των αμοιβών.

Αν όχι τώρα, πότε;

Απέναντι στις μειώσεις μισθών 25% στο Δημόσιο και την καθιέρωση της εκ περιτροπής εργασία (ή εκ περιτροπής ανεργία…

Gepostet von Χριστόφορος Βερναρδάκης am Samstag, 16. Mai 2020

About Author