Ο “Συριζαίος” Καστανίδης…

Ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίστηκε τις τελευταίες ημέρες ο Χάρης Καστανίδης είναι η επιτομή της δομικής πολιτικής παραφροσύνης που κυριαρχεί στο Κίνημα Αλλαγής. Ο υπουργός Δικαιοσύνης της τελευταίας κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου και κορυφαίο κυβερνητικό στέλεχος των κυβερνήσεων του Κώστα Σημίτη είναι ένας άνθρωπος που έχει αποδείξει πως βρίσκεται στην πολιτική με προσωπική ατζέντα ηθικής και, πάντως, όχι για να στήνει καβγάδες στην τηλεόραση και να τραβά τα φώτα της δημοσιότητας.

Εξαιρετικός νομικός, μάχιμος δικηγόρος, με τεκμηριωμένο λόγο είναι ιδιαίτερα αγαπητός στους Πασόκους της Θεσσαλονίκης, αν και στην Αθήνα ουδέποτε αισθάνθηκε ιδιαίτερα βολικά. Ίσως επειδή σπάνια περνά το χρόνο του στα τηλεοπτικά στούντιο και σε επαφές με μεγαλοσχήμονες των μίντια και των επιχειρήσεων. Κάποιοι του καταλογίσουν πως διέπεται από συναισθήματα “θιγμένης μεγαλειότητας”, αν και η νομική και πολιτική του σκευή μάλλον τον κατατάσσουν σε πολύ καλύτερη θέση από πολλούς σπουδαιοφανείς κοινοβουλευτικούς και, πάντως, μακράν σε προσόντα από τους περισσότερους της ηγετικής ομάδας του κόμματός του.

Τις τελευταίες ημέρες βρέθηκε στο στόχαστρο μερίδας των μέσων ενημέρωσης, ενώ ακούστηκαν πολλά ειρωνικά υπονοούμενα και από στελέχη του ΚΙΝ.ΑΛ, επειδή διαφοροποιήθηκε ηχηρά από την πρωτοβουλία του Βασίλη Κεγκέρογλου (την οποία ασμένως υιοθέτησε η Ν.Δ) να εξαιρεθούν από την προκαταρκτική για τον Δημήτρη Παπαγγελόπουλο, οι πρώην υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ Τζανακόπουλος και Πολάκης.

Ο Χάρης Καστανίδης διέπραξε το σφάλμα να κάνει μια δήλωση στο “εχθρικό” Documento και να πει:

«Η Προανακριτική Επιτροπή μπορεί να καλεί ως μάρτυρες όποιους κρίνει ότι θα συνεισφέρουν στη διερεύνηση της υπόθεσης. Όμως, δεν μπορεί να καθορίζεται από την πλειοψηφία της ποιος θα μετέχει στη σύνθεση της Επιτροπής για την Προανακριτική».

Και συμπλήρωσε: «αλλιώς θα ήταν παραβίαση του κοινοβουλευτικού κανόνα ότι την αποφασιστική αρμοδιότητα για το ποιος εκπροσωπεί μια Κοινοβουλευτική Ομάδα στη σύνθεση μιας επιτροπής την έχει αποκλειστικά η προτείνουσα κοινοβουλευτική ομάδα και κανένας άλλος».

Ο Χάρης Καστανίδης δεν είναι φαρμακοποιός, μηχανικός ή δημοσιογράφος. Είναι νομικός και εμπειρότατος κοινοβουλευτικός. Κοινοβουλευτικά και νομικά προσέγγισε το θέμα, αντιλαμβανόμενος, βεβαίως, πλήρως την πολιτική διάσταση της τοποθέτησής του. Θα μπορούσε να την είχε διατυπώσει σε κάποιο όργανο του ΚΙΝ.ΑΛ εάν είχε ερωτηθεί αλλά είναι προφανές πως εδώ και καιρό οι αποφάσεις στο ΚΙΝ.ΑΛ λαμβάνονται με εντελώς διαφορετικό τρόπο.

Η ηχηρή αυτή διαφοροποίηση προκάλεσε εκνευρισμό και μετά οργή στην Φώφη Γεννηματά και στους συναδέλφους του βουλευτές και στη συνέχεια έναν καταιγισμό δηκτικών επιθέσεων από μερίδα των μέσων ενημέρωσης. Το λιγότερο που του καταλόγισαν ήταν “αντάρτικο”, το συνηθέστερο σχόλιο -και μεταξύ των συναδέλφων του βουλευτών- πως ετοιμάζεται για να μετακινηθεί στον ΣΥΡΙΖΑ.

Ο ίδιος άφησε να περάσουν 48 ώρες, μέτρησε τα δημοσιεύματα και τις επιθέσεις και προέβη σε μια απάντηση μέσω twitter:

Εάν ανατρέξει κανείς σε δηλώσεις και συνεντεύξεις του των τελευταίων ετών θα βρεθεί μπροστά σε πάρα πολλά δηκτικά σχόλια εναντίον της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Αν και προσηλωμένος στην αντι-δεξιά αντίληψη που διέπει παραδοσιακά τον χώρο του ΠΑΣΟΚ δεν προκάλεσε ποτέ προβλήματα, ούτε τους τελευταίους μήνες που διαπιστώνει την ταχεία διολίσθηση του ΚΙΝ.ΑΛ προς τη Ν.Δ.

Η άποψή του, όμως, για το νομικά και κοινοβουλευτικά αδόκιμο της εξαίρεσης Τζανακόπουλου, Πολάκη, τον μετέτρεψε σε “συριζαίο”. Ακόμα κι αν είχε σκοπό να πορευθεί πιο κοντά στον επιχειρούμενο μετασχηματισμό από τον Αλέξη Τσίπρα, ούτε ο πρώτος θα ήταν και σίγουρα ούτε ο τελευταίος που αλλάζει στρατόπεδο. Στην τελευταία κυβέρνηση Παπανδρέου καθόταν στα υπουργικά έδρανα δίπλα στον Μιχάλη Χρυσοχοϊδη. Που βρίσκεται ο τελευταίος είναι γνωστό.

Δεν είναι, όμως, αυτό. Ο Χάρης Καστανίδης διέρρηξε την ομοιομορφία της συμπόρευσης του ΚΙΝ.ΑΛ με τη Ν.Δ τόσο στο θέμα της “σκευωρίας”, όσο και γενικότερα.

Εν κατακλείδι, το θέμα δεν είναι ο Καστανίδης. Το ίδιο το ΚΙΝ.ΑΛ είναι το πρόβλημα…

Σ.Κ

 

 

About Author