“Όχι” λένε οι κληρικοί της Θήβας στην καύση νεκρών

Ψήφισμα με το οποίο εκφράζουν τη διαφωνία τους στην καύση των νεκρών έβγαλαν οι κληρικοί της Μητρόπολης Θηβών και Λεβαδιάς. «Η Εκκλησία δεν δέχεται για τα μέλη της την αποτέφρωση του σώματος, διότι τούτο είναι ναός του Αγίου Πνεύματος» αναφέρεται μεταξύ άλλων στο κείμενο, χαρακτηρίζοντας μάλιστα αδιανόητη την επιλογή της καύσης από τους Ορθόδοξους χριστιανούς.

Οι κληρικοί ξεκαθαρίζουν ότι δεν μπορούν να τελέσουν νεκρώσιμη ακολουθία καθώς «η Εκκλησία, όμως, η οποία σέβεται την ελευθερία κάθε ανθρώπου, σε περίπτωση που της ζητηθεί να παραβεί τις αρχές και παραδόσεις της κάτι τέτοιο δεν μπορεί να το αποδεχθεί».

Αναλυτικά το Ψήφισμα των κληρικών της Ιεράς Μητρόπολης Θηβών και Λεβαδείας:

«Η ταφή του νεκρού σώματος του ανθρώπου στη γη «εξ ης ελήφθη» προϋποθέτει και υπονοεί πίστη στην Ανάσταση των νεκρών κατά τη Δευτέρα Παρουσία και σημαίνει την ελπίδα και εσχατολογική προσδοκία της ζωής του μέλλοντος αιώνος.

Αντιθέτως η καύση και αποτέφρωση υποδηλώνει έλλειψη πίστης και ελπίδας, καθώς σημαίνει τον πλήρη αφανισμό και εκμηδενισμό του ανθρώπου.

Η αποτέφρωση των νεκρών σε ειδικές εγκαταστάσεις – αποτεφρωτήρια παρουσιάζεται στο πλαίσιο της γενικευμένης ήδη εκκοσμίκευσης απλά ως υπόθεση που αφορά στη δημόσια υγεία, την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και χωροταξικά προβλήματα, τα οποία είναι πολύ σοβαρά και απασχολούν και την Εκκλησία του Χριστού, η οποία έχει δείξει μεγάλη ευαισθησία στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και του πλανήτη μας.

Για την Εκκλησία, όμως, το ζήτημα αυτό είναι σοβαρό και ενέχει προεκτάσεις, γιατί άπτεται του δόγματος και σχετίζεται με την ανθρωπολογία της Αγίας Γραφής και των Πατέρων της Εκκλησίας.

Η Εκκλησία δεν δέχεται για τα μέλη της την αποτέφρωση του σώματος, διότι τούτο είναι ναός του Αγίου Πνεύματος (Α΄ Κορ. 6, 19), στοιχείο της υποστάσεως του κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν Θεού πλασθέντος ανθρώπου (Γεν. 1, 24), και περιβάλλει αυτό με σεβασμό και τιμή ως έκφραση αγάπης προς το κεκοιμημένο μέλος Της και ως εκδήλωση πίστεως στην κοινή πάντων ανάσταση.

Είναι αδιανόητο συνειδητός Ορθόδοξος χριστιανός να αρνείται τον ενταφιασμό και να επιλέγει την αποτέφρωση.

Ένας τέτοιος άνθρωπος με την επιλογή του αυτή δηλώνει έμπρακτα ότι αυτονομήθηκε και αποξενώθηκε από την πίστη και πράξη της Εκκλησίας, εφόσον ο ενταφιασμός ήταν και είναι ο μόνος χριστιανικά αποδεκτός τρόπος «διαχείρισης» των νεκρών σωμάτων.

Ο τόπος ταφής του νεκρού σώματος γίνεται σημείο αναφοράς, αγάπης, τιμής, εκφράσεως πόνου και οδύνης που ψυχολογικά ανακουφίζουν και αναπαύουν τους συγγενείς και φίλους του εκλιπόντος.

Η άρνηση στην καύση των νεκρών και η εμμονή στην ταφή δεν οφείλεται σε σκοταδισμό, φανατισμό ή άλλες σκοπιμότητες από μέρους της Εκκλησίας, αλλά βασίζεται στη μακραίωνη ορθόδοξη παράδοση και αποτελεί κατάφαση στην καταξίωση του όλου ανθρώπου, άρα και του σώματος.

Φυσικά δεν τίθεται ζήτημα για τους ετεροδόξους, αλλοθρήσκους, αθέους ή αθρήσκους. Όλοι είμαστε ελεύθεροι και υπεύθυνοι για τις επιλογές και τις πράξεις μας. Η Εκκλησία, όμως, η οποία σέβεται την ελευθερία κάθε ανθρώπου, σε περίπτωση που της ζητηθεί να παραβεί τις αρχές και παραδόσεις της κάτι τέτοιο δεν μπορεί να το αποδεχθεί.

About Author