Μήνας: Μάρτιος 2019

Οι τρομοκρατικές επιθέσεις σε δύο τεμένη της Νέας Ζηλανδίας, που προκάλεσαν τον θάνατο 50 μουσουλμάνων την ώρα που προσεύχονταν, ήταν έργο ενός συνωμοσιολόγου οπαδού της λευκής υπεροχής. Όπως και σε άλλες παρόμοιες περιπτώσεις, η επίθεση αποτελεί πάνω απ’ όλα μια τεράστια ανθρώπινη τραγωδία.

Κινηματογραφημένη και μεταδιδόμενη ζωντανά από τον ίδιο τον τρομοκράτη, αποτελεί όμως και μια ξεκάθαρη υπενθύμιση ότι η εξτρεμιστική Δεξιά βρίσκεται σε άνοδο. Οι οπαδοί της ενθαρρύνονται σήμερα από πολιτικούς σε δυτικές δημοκρατίες που έχουν μετατοπίσει κατά πολύ τα όρια του αποδεκτού πολιτικού λόγου. Οι ακραίοι εθνικιστές χρησιμοποιούν επίσης ως πολεμικά όπλα τα ΜΜΕ, τόσο τα παραδοσιακά όσο και τα νέα.

Δεν μπορούμε πλέον να υποτιμούμε τη διαβρωτική τους ιδεολογία ή τους παράγοντες που βρίσκονται πίσω από την εξάπλωσή της. Για σχεδόν δύο δεκαετίες οι αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις επικεντρώνονταν στον ακραίο ισλαμισμό. Το ίδιο διάστημα η Ακροδεξιά μόλυνε αποκομμένα τσατ ρουμ, μέσα κοινωνικής δικτύωσης και το ευρύτερο Διαδίκτυο παρουσιάζοντας τις ψευδείς αφηγήσεις της ως αντικειμενική πραγματικότητα.

Οι υποστηρικτές της προώθησαν τις ίδιες αφηγήσεις σε δημοφιλείς πλατφόρμες όπως το YouTube, όπου οι αλγόριθμοι μπορούν να οδηγήσουν το κοινό σε ακόμη πιο ακραίο περιεχόμενο. Η Ακροδεξιά προσπάθησε σε ορισμένες περιπτώσεις να αναβαπτιστεί εγκαταλείποντας κάποιους από τους ξεκάθαρους συμβολισμούς του παρελθόντος της διατηρώντας παράλληλα αναλλοίωτη την ιδεολογία μίσους της. Η προσπάθειά της διευκολύνθηκε από την ανάδυση λαϊκιστών πολιτικών που μετατόπισαν τους άγραφους κανόνες.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ είπε πέρσι ότι υπήρχαν “εξαιρετικοί άνθρωποι” ανάμεσα στους οπαδούς της λευκής υπεροχής που συγκεντρώθηκαν στο Σάρλοτβιλ, ένας από τους οποίους δολοφόνησε μια γυναίκα που συμμετείχε σε αντισυγκέντρωση. Στην Ουγγαρία ο πρωθυπουργός Βίκτορ Όρμπαν καταγγέλλει την υποτιθέμενη απειλή που θέτει για τη “χριστιανική ταυτότητα” η εισροή των μουσουλμάνων. Στον απόηχο της επίθεσης στο Κράιστσερτς, ο Αυστραλός γερουσιαστής Φρέιζερ Ανινγκ έκανε λόγο για “βίαιη αυτοδικία” υποστηρίζοντας ότι ο καθοριστικός παράγοντας ήταν η “μουσουλμανική μετανάστευση”.

Οι θεωρίες συνωμοσίας που βρίσκονται στο υπόστρωμα της κοσμοθεωρίας του τρομοκράτη έχουν βρει τη θέση τους στον καθιερωμένη ορολογία πάρα πολλών πολιτικών. Η Ακροδεξιά βρίσκεται επίσης σε άνοδο επειδή γνωρίζει πώς να μετατρέπει τους ενημερωτικούς και κοινωνικούς ιστότοπους σε αμβώνες τραμπουκισμού. Ακόμη και σε φυσιολογικές περιόδους, οι διαχειριστές ιστοτόπων όπως το YouTube δίνουν μια άνιση μάχη με τη συνεχή ροή περιεχομένου. Σε ακραία σενάρια, όπως ήταν η επίθεση στη Νέα Ζηλανδία, η προσπάθεια γίνεται ακόμη πιο δύσκολη καθώς νέα βίντεο παίρνουν αμέσως τη θέση εκείνων που αποσύρονται.

Το πρόβλημα επιδεινώνεται από την αύξηση των λεγόμενων πλατφορμών “εναλλακτικής τεχνολογίας”, οι οποίες ισχυρίζονται ότι αγωνίζονται για την ελευθερία του λόγου και κατά της λογοκρισίας, ενώ στην πράξη στηρίζονται από εξτρεμιστές. Οι ιστότοποι αυτοί είναι λιγότερο πιθανό να αποσύρουν επιθετικό περιεχόμενο. Όμως και ορισμένα καθιερωμένα μέσα δεν φροντίζουν να απαλλάξουν τον εαυτό τους από τις υποψίες. Αρκετά δημοσίευσαν τα βίντεο που τραβήχτηκαν από τον τρομοκράτη. Τουλάχιστον ένα απ’ αυτά παρείχε και σύνδεσμο για να διαβάσει κανείς το μανιφέστο του δράστη.

Οι εικόνες και οι λέξεις που σοκάρουν μπορεί να αποτελούν πλέον οργανικό κομμάτι του διψασμένου για “κλικ” εμπορικού Ίντερνετ. Είναι όμως αυτό ακριβώς που περίμενε ο τρομοκράτης ότι θα συμβεί. Οι ειδησεογραφικοί οργανισμοί οφείλουν να εξισορροπήσουν την επιθυμία τους να απεικονίσουν και να εξηγήσουν με τους κινδύνους που συνεπάγεται το να δίνεται πρόσβαση σε ένα μανιφέστο το οποίο έχει ειδικά σχεδιαστεί για να σπείρει τη διχόνοια μέσω της παραπληροφόρησης.

Το να τεθεί ένας φραγμός στην επανεμφάνιση της Ακροδεξιάς θα χρειαστεί τη συνεργασία πολλών. Οι πολιτικοί εκείνοι που εμπορεύονται την ισλαμοφοβία και τη μισαλλοδοξία, εμφανώς ή συγκαλυμμένα, οφείλουν να κάνουν κάτι περισσότερο από το να εκφράζουν τη θλίψη τους σταματώντας αμέσως να καλοπιάνουν τους εξτρεμιστές.

Οι μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας θα πρέπει να στηρίξουν καλύτερα τη μετριοπάθεια βρίσκοντας αλγόριθμους που να μην διευκολύνουν το έργο της Ακροδεξιάς. Μπορεί επίσης να χρειαστούν κάποιου είδους ρυθμίσεις για τις “εναλλακτικές” εταιρείες, που πολύ συχνά χρησιμοποιούν επιχειρήματα υπέρ της ελευθερίας του λόγου για να δικαιολογήσουν την ανεξέλεγκτη διάδοση εξτρεμιστικού περιεχομένου.

Και τα παραδοσιακά ΜΜΕ δεν θα πρέπει να αφήσουν τη δίψα για μεγαλύτερη κυκλοφορία να βαρύνει περισσότερο από τον κίνδυνο οι τρομοκράτες να λαμβάνουν τη δημοσιότητα που επιδιώκουν. Είναι καιρός να αντιμετωπίσουμε αυτή την ηθική απειλή απέναντι στην ανοιχτή κοινωνία.

Το ένοχο παρελθόν πολλών στελεχών του αποψιλώνουν σταδιακά τα ψηφοδέλτια του ακροδεξιού κόμματος Vox, που μετά την εκλογική του επιτυχία στην Ανδαλουσία επιδιώκει να εδραιωθεί ως ρυθμιστική δύναμη στην πολιτική ζωή της Ισπανίας. Οι τελευταίες αποκαλύψεις αφορούν, πρώτον, ένα μέλος του που ως νεοναζί είχε ξυλοκοπήσει και αφήσει μερικώς παράλυτο έναν καθηγητή Κοινωνιολογίας και, δεύτερον, τον επικεφαλής του στην περιφέρεια της Λεόν, που είχε δεχθεί χρηματοδότηση από το Ίδρυμα Φρανθίσκο Φράνκο, αρμόδιου να διαιωνίζει την «κληρονομιά» του δικτάτορα.

Το στέλεχος της Vox του Τολέδο, Χοσέ Ιγνάθιο Βέγα Πεϊνάδο, είχε καταδικασθεί το 1995 για την επίθεση έξω από ένα μπαρ τρία χρόνια νωρίτερα κατά νεαρού καθηγητή Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βαλένθιας. Ο τότε «σκίνχεντ» της νεοναζιστικής ομάδας «Ριζοσπαστική Δράση» και μετέπειτα υποψήφιος με το ακροδεξιό «Ισπανία 2000» το 2015, ξυλοκόπησε και ποδοπάτησε το θύμα του με τις αρβύλες του, προκαλώντας του μη ανατάξιμη βλάβη στον δεξί αστράγαλο και βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, αφήνοντάς του αναπηρία 20%.

Ο Βέγα, ο επιλεγόμενος και «ο Ταύρος», είχε καταδικασθεί επίσης και για την επίθεση με υδραυλικό κλειδί κατά ενός άλλου νεαρού, που νοσηλεύθηκε με βαριές κακώσεις στο κεφάλι για 547 ημέρες, χωρίς ποτέ να συνέλθει από τα τραύματα και την παράλυση στο δεξιό τμήμα του σώματος, πάσχοντας έκτοτε από επιληψία και δυσκολίες στην ομιλία. Αμέσως μετά την επίθεση, ο Βέγα διέφυγε στο Λονδίνο, όπου και συνελήφθη και παραδόθηκε στις ισπανικές Αρχές μέσω εντάλματος της Ιντερπόλ, για να εκτίσει ποινή φυλάκισης πλέον του ενός έτους.

Προηγουμένως, ένας άλλος σύντροφός του, ο επιλεγόμενος «Λεγεωνάριος» είχε καταδικασθεί για επίθεση εναντίον ενός ομοφυλόφιλου, ενώ αμφότεροι κατηγορήθηκαν για επιθέσεις εναντίον οικογενειών Ρομά, για επίθεση και απαγωγή ενός Άραβα υπηκόου, ενώ και στα γραφεία της οργάνωσής του είχαν ανακαλυφθεί και κατασχεθεί όπλα και βιβλία με χιτλερικό περιεχόμενο.

Παράλληλα, ο πρόεδρος της Vox στη Λεόν Κάρλος Πορτομένιε απομακρύνθηκε αναγκαστικά από το κόμμα έπειτα από τις αποκαλύψεις για σχέση του με το Ίδρυμα Φρανθίσκο Φράνκο, από το οποίο λάμβανε χρηματοδότηση στο διάστημα 2017-19. Σύμφωνα με τις αποκαλύψεις αυτές, ο Πορτομένιε συναντήθηκε με τον επικεφαλής και εκπρόσωπο του Ιδρύματος Χάιμε Αλόνσο για να εξετάσουν τους τρόπους χρηματοδότησης του κόμματος.

Όπως δήλωσε σχετικά στο πρακτορείο EFE ο πρώην πρόεδρος του Vox στη Λεόν (2014-16) Χοσέ Κάρλος Ρούα, που τον περασμένο Φεβρουάριο απομακρύνθηκε από τη θέση του, ο επικεφαλής της Vox Σαντιάγο Αμπασκάλ φέρεται να ήταν εις γνώση του θέματος, καθώς όπως τον είχε ενημερώσει ο Πορτομένιε, «ο Αλόνσο είναι σε άμεση επαφή με το κόμμα στη Μαδρίτη» και «μιλά τρεις φορές την ημέρα με τον Αμπασκάλ».

Ο Ρούα, που χθες υπέβαλε την παραίτησή του από το κόμμα, κατηγορεί την ηγεσία του πως «σιγά σιγά ανοίγει την πόρτα σε εξτρεμιστές, περιθωριακούς και ξεπεσμένους, που προσκολλώνται στο κόμμα». «Όταν το δέντρο είναι πολύ στραβό, ίσως η καλύτερη λύση θα είναι να το κόψεις», προσθέτει ο Ρούα στην ανακοίνωσή του.

Πηγές: EFE, El Publico – ΑΜΠΕ

Η Τουρκία, οδεύει με μαθηματική ακρίβεια στην οικονομική διάλυση και αυτό θα την κάνει πιο νευρική και συνεπώς πιο επικίνδυνη. Τα όσα γράφουν οι ίδιοι οι Τούρκοι για την πορεία της οικονομίας τους είναι άκρως ανησυχητικά. Ανησυχητικά όχι μόνο για την Τουρκία αλλά πιθανότατα και για την Ελλάδα, αφού όσο η θηλιά σφίγγει γύρω από το λαιμό του Ερντογάν, τόσο πιθανότερο είναι να επιδιώξει μια κρίση “εθνικιστικού περιεχομένου”. Όπως γράφει το Militaire.gr η Ελλάδα είναι ο πιθανότερος στόχος σε μια τέτοια περίπτωση. Τέτοια δείγματα έχει δείξει η Τουρκία τις τελευταίες εβδομάδες με ραγδαία λεκτική προς το παρόν κλιμάκωση.

Σύμφωνα με ανάλυση της Güldem Atabay στην ιστοσελίδα ahval η τουρκική λίρα έχασε σ’ ένα μόλις 24ωρο 4% ,την περασμένη Παρασκευή. Οι κλυδωνισμοί είναι πάλι ισχυροί για την τουρκική οικονομία.

Τι φταίει;

Σύμφωνα με όσα γράφει το μεγάλο πρόβλημα αυτή τη στιγμή δεν είναι οι αιτίες που λίγο πολύ είναι γνωστές, αλλά το γεγονός ότι το καθεστώς Ερντογάν αντί να προσπαθήσει να αντιμετωπίσει την καταστροφή με ρεαλισμό,βυθίζεται όλο και περισσότερο σε θεωρίες συνωμοσίας. Η πιο δημοφιλής είναι αυτή που θέλει τους Αμερικανούς να είναι πίσω απ΄ όλα.

Και φυσικά πίσω από την “χειραγώγηση της τουρκικής οικονομίας”. Μπορεί να μην έχουν άδικο αλλά δεν μπορούν να αποδείξουν τίποτα. Κι όσο προσπαθούν τόσο “δηλητηριάζουν” το κλίμα με την Ουάσινγκτον.

Μέσα στο Σαββατοκύριακο και μετά από τις δηλώσεις Ερντογάν με τις οποίες απειλούσε όποιον αγοράζει συνάλλαγμα περιμένοντας να πέσει η λίρα, έγινε γνωστό ότι έχει διαταχθεί έρευνα στην αμερικανική επενδυτική τράπεζα JPMorgan . Αυτή η κίνηση το μόνο που θα πετύχει είναι νέα πτώση της τουρκικής λίρας.

Σ΄ότι αφορά στις αιτίες της κατρακύλας;

•Η επιμονή της Τουρκίας στην αγορά των S-400 από τη Ρωσία και οι συνέπειες που μπορεί να ΄χει ανησυχούν τις χρηματοπιστωτικές αγορές, ειδικά τις τελευταίες δύο εβδομάδες. Οι δηλώσεις υψηλόβαθμων Αμερικανών αξιωματούχων για οικονομικές κυρώσεις είναι λογικό να “φρενάρουν” επενδυτές.

•Η αντίδραση του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην ανακοίνωση του Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ σχετικά με τα Υψίπεδα του Γκολάν, επίσης παίζει ρόλο.Πόσο μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την τουρκική οικονομία ο “αμερικανικός θυμός”; Πολύ , όπως φάνηκε τον περασμένο Αύγουστο με την υπόθεση του Αμερικανού πάστορα Μπράνσον.

Η κεντρική τράπεζα της Τουρκίας αναγκάστηκε να πάρει μέτρα την Παρασκευή, αφού τα καθαρά συναλλαγματικά της αποθέματα μειώθηκαν κατά 6,3 δισ. δολάρια, στα 28,5 δισ. σε μόλις δύο εβδομάδες. Τα μέτρα που έλαβε δεν είχαν αποτέλεσμα αφού οι ανεπαρκείς εξηγήσεις της κεντρικής τράπεζας για τη μείωση των αποθεματικών της απλά αύξησαν την ανησυχία στην αγορά. Ο όλο και πιο αδιαφανής τρόπος διαχείρισης της οικονομίας από την κυβέρνηση, προκαλεί περαιτέρω ανησυχία στις αγορές. Όπως και ο έλεγχος στις δανειακές πολιτικές των κρατικών τραπεζών. Αυτή η συμπεριφορά προκαλεί επίσης ανησυχία ότι η κεντρική τράπεζα θα μειώσει πρόωρα τα επιτόκια υπό πολιτική πίεση μετά τις εκλογές.

Υπάρχουν επίσης σοβαρές οικονομικές αιτίες για την αδυναμία υποστήριξης της λίρας. Το κύριο πρόβλημα της οικονομίας είναι το χρέος συναλλάγματος των επιχειρήσεων και του τραπεζικού τομέα. Αυτό συνεχίζει να εντείνει τη ζήτηση για σκληρό νόμισμα.

Από τον Ιανουάριο, το αποθεματικό βραχυπρόθεσμο εξωτερικό χρέος της Τουρκίας έφθασε τα 118 δισεκατομμύρια δολάρια, δηλαδή αυξήθηκε κατά 1,5% σε σύγκριση με το τέλος του 2018. Το βραχυπρόθεσμο εξωτερικό χρέος των τραπεζών αυξήθηκε κατά 1,4% στα 57,7 δισεκατομμύρια δολάρια ενώ στους υπόλοιπους κλάδους αυξήθηκε κατά 1,7% στα 54,4 δισ. Δολάρια. Το βραχυπρόθεσμο χρέος του δημόσιου τομέα αυξήθηκε κατά 8,7%, στα 24,4 δισ. Δολάρια.

Με τόσο μεγάλες υποχρεώσεις χρέους, ίσες με περίπου το 20% του ΑΕΠ της Τουρκίας, που θα καταστούν απαιτητές κατά τους επόμενους 12 μήνες, η αδυναμία στήριξης της λίρας δεν πρέπει να αποτελεί έκπληξη . Αυτό πρέπει να ισχύει ιδιαίτερα για την κυβέρνηση, η οποία στήριξε την αύξηση του ΑΕΠ της Τουρκίας, κατά την τελευταία δεκαετία, σε φθηνό εξωτερικό δανεισμό. Τα δάνεια έγιναν πιο δαπανηρά από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ και στη συνέχεια από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Αυτό συμβαίνει από τον Μάιο του 2013 και επιταχύνθηκε από τον Δεκέμβριο του 2015 έως τον Ιανουάριο του τρέχοντος έτους.

Έτσι, το επιχείρημα ότι η τουρκική οικονομία δέχεται επίθεση μέσω της πώλησης λίρας είναι απλώς φτηνή δικαιολογία, όπως και το επιχείρημα της κυβέρνησης ότι τα οικονομικά δεινά της χώρας προκαλούνται από ξένους εχθρούς που σχεδιάζουν συνωμοσίες εναντίον του κυβερνώντος κόμματος.

Η British Airways αναγκάστηκε να ζητήσει συγγνώμη από δεκάδες επιβάτες της, αφού αεροσκάφος που θα πραγματοποιούσε μια υποτίθεται σύντομη πτήση από το Λονδίνο στο Ντίσελντορφ κατέληξε στο Εδιμβούργο, 965 χιλιόμετρα μακριά, προφανώς λόγω σφάλματος του πληρώματος.Το πλήρωμα χρησιμοποίησε λάθος σχέδιο πτήσης: αντί να ακολουθήσει πορεία προς τον Ρήνο, πέταξε προς την αντίθετη κατεύθυνση, ως την πρωτεύουσα της Σκοτίας.

Κατά την BA, το αεροσκάφος, ένα BAe-146, χωρητικότητας 96 θέσεων, χειριζόταν πλήρωμα της γερμανικής εταιρείας τσάρτερ WDL Aviation για λογαριασμό της. Το αεροσκάφος και το πλήρωμά του εκτελούσαν υπεργολαβία, που ανέλαβαν με μια διαδικασία γνωστή στην αεροπορική βιομηχανία με τον όρο wet lease («μίσθωση με πλήρωμα»).  «Συνεργαζόμαστε με τη WDL Aviation, η οποία εκτέλεσε αυτή την πτήση για λογαριασμό της British Airways, προκειμένου να εξακριβωθεί γιατί υπεβλήθη λάθος σχέδιο πτήσης», τόνισε ο βρετανικός αερομεταφορέας σε ανακοίνωσή του.  «Ζητήσαμε συγγνώμη από τους πελάτες μας για αυτό το πρόβλημα στο ταξίδι τους και θα επικοινωνήσουμε μαζί τους και προσωπικά», συμπλήρωσε.

Η Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία (NASA) τελικά δεν πρόκειται να πραγματοποιήσει στις 29 Μαρτίου τον ιστορικό διαστημικό περίπατο από μια αποκλειστικά γυναικεία ομάδα, τον οποίο είχε προαναγγείλει προ εβδομάδων, καθώς ανακοίνωσε ότι τον ματαιώνει.  Ως έναν βασικό λόγο, σχεδόν την τελευταία στιγμή, η NASA προέβαλε την έλλειψη αρκετών κατάλληλων διαστημικών στολών για τις γυναίκες αστροναύτες.

Μια αιτία γι’ αυτό φαίνεται πως είναι ότι λόγω της μικροβαρύτητας στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, το ανθρώπινο σώμα ψηλώνει απότομα. Η αστροναύτης Αν ΜακΚλέιν έκανε γνωστό μέσω Twitter, νωρίτερα αυτόν τον μήνα, ότι έχει ήδη ψηλώσει κατά σχεδόν πέντε εκατοστά από τότε που έφθασε στον ΔΣΣ πέρυσι το Δεκέμβριο. Δεν είναι πάντως σαφές γιατί το μέγεθος της διαστημικής στολής προέκυψε ξαφνικά τώρα ως πρόβλημα.

Η πρώτη γυναίκα που είχε «περπατήσει» στο διάστημα, ήταν η σοβιετική κοσμοναύτης Σβετλάνα Σαβίτσκαγια πριν περίπου 35 χρόνια, στις 25 Ιουλίου 1984. Δύο Αμερικανίδες αστροναύτες, η Αν ΜακΚλέιν και η Κριστίνα Κοχ, επρόκειτο να κάνουν κάτι ανάλογο στη διάρκεια της αποστολής 59 στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ΔΣΣ) για να εγκαταστήσουν νέες ισχυρές μπαταρίες λιθίου-ιόντων στα ηλιακά πάνελ του Σταθμού.