Μήνας: Σεπτέμβριος 2018

Την αύξηση του κατώτατου μισθού από τον ερχόμενο Ιανουάριο προανήγγειλε η Υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Έφη Αχτσιόγλου, μιλώντας στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1.

Όπως είπε η κα. Αχτσιόγλου τις επόμενες ημέρες θα φέρει στη Βουλή νομοθετική ρύθμιση προκειμένου να επισπεύσει τις διαδικασίες για την αύξηση του κατώτατου μισθού.

Η διάταξη θα τροποποιεί τη διαδικασία και το χρονοδιάγραμμα που προβλέπει ο νόμος 4172/2013 προκειμένου να επιτευχθεί η αύξηση του μισθού από τις αρχές του 2019.

Ταυτόχρονα, εξέφρασε την πεποίθηση πως η Κυβέρνηση θα καταφέρει να πείσει τους Θεσμούς πως δεν είναι ούτε αναγκαίο ούτε διαρθρωτικό το μέτρο της περικοπής των συντάξεων, υπογραμμίζοντας πως υπάρχει πρόσφορο έδαφος για τη διαπραγμάτευση.

Χαρακτήρισε “εμμονική” τη στάση του ΔΝΤ κατά την 2η αξιολόγηση, όταν και τότε η Ελληνική Κυβέρνηση είχε ζητήσει να μην υπάρξει μείωση συντάξεων, αναγνωρίζοντας πως η στάση των Ευρωπαίων ήταν διαφορετική.

Όπως είπε η κ. Αχτσιόγλου, έχει εκπονηθεί μελέτη βιωσιμότητας του Ασφαλιστικού μέχρι το 2070, η οποία δεν αμφισβητείται, ενώ το οικονομικό επιτελείο της Κυβέρνησης είναι πεπεισμένο πως οι στόχοι των πλεονασμάτων μπορούν να επιτευχθούν και ότι δεν θα υπάρξει δημοσιονομικό κενό.

Ειδικότερα, ανέφερε πως υπάρχει δημοσιονομικός χώρος, αποτυπωμένος στον προϋπολογισμό, που για το 2019 φθάνει τα 800 εκατ. ευρώ και το 2022 ανέρχεται σε 3,5 δισεκατομμύρια. Μέσα σε αυτόν τον χώρο, εξήγησε, εντάσσονται τα μέτρα που εξήγγειλε ο Πρωθυπουργός στη ΔΕΘ για μειώσεις ασφαλιστικών εισφορών, επίδομα ενοικίου, κτλ.

Ερωτηθείσα από τον Νίκο Χατζηνικολάου για τα σενάρια περί “ήπιας περικοπής συντάξεων”, τα οποία έχουν δει το φως της δημοσιότητας, η Υπουργός ήταν κατηγορηματική πως δεν υφίστανται. Χρειάζεται, είπε, να ολοκληρωθεί η ανταλλαγή στοιχείων με τους Θεσμούς, προκειμένου να διαπιστώσουν και εκείνοι πως το μέτρο δεν είναι αναγκαίο ούτε δημοσιονομικά ούτε διαρθρωτικά.

Αύξηση και όχι μείωση των στρατευμάτων της Τουρκίας στην Κύπρο, προανήγγειλε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, κίνηση που πιθανόν να βάλει περισσότερα εμπόδια στις προσπάθειες επανένωσης του διχοτομημένου νησιού.

Σε δηλώσεις που δημοσιεύτηκαν την Δευτέρα από τουρκικά ΜΜΕ, ο Ερντογάν υποστηρίζει ότι η Τουρκία δεν έχει ανάγκη μια ναυτική βάση στην Κύπρο, θέμα που ανακινούν συχνά-πυκνά δημοσιεύματα αλλά μπορεί να αυξήσει τον στρατό, αν αυτό κριθεί απαραίτητο για “ψυχολογικούς” λόγους.

“Όχι, δεν πρόκειται να μειώσουμε τον αριθμό των στρατευμάτων μας. Θα τον αυξήσουμε, δεν θα τον μειώσουμε” είπε ο Τούρκος πρόεδρος στους δημοσιογράφους που ταξίδευαν μαζί του με προορισμό το Αζερμπαϊτζάν.

Εξέφρασε, επίσης, την ανυπομονησία του για το Κυπριακό, λέγοντας ότι “αυτό το θέμα θα είχε λυθεί” αν οι Ελληνοκύπριοι είχαν υποστηρίξει την ενοποίηση στο δημοψήφισμα του Απριλίου του 2004, που αφορούσε το σχέδιο που είχε υποβάλει ο πρώην γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, Κόφι Ανάν. Ενώ οι Τουρκοκύπριοι είχαν ταχθεί συντριπτικά υπέρ του συγκεκριμένου σχεδίου, οι Ελληνοκύπριοι το είχαν καταψηφίσει.

“Από εκεί και πέρα, θα εφαρμόσουμε την φόρμουλα που έχουμε αποφασίσει εμείς”, τόνισε ο Ερντογάν, χωρίς να δώσει περισσότερες διευκρινίσεις.

Η Τουρκία εκτιμάται ότι διατηρεί περίπου 35.000 άτομα στη βόρεια Κύπρο, αν και ο στρατός δεν δίνει επίσημα στοιχεία.

Η απόσυρση ή δραστική μείωση της στρατιωτικής παρουσίας της Τουρκίας στο νησί θεωρείται βασική προϋπόθεση για την αποδοχή εκ μέρους της ελληνοκυπριακής πλευράς οποιουδήποτε σχεδίου επανένωσης.

Τις τελευταίες εβδομάδες ορισμένα συντηρητικά ΜΜΕ της χώρας αναφέρουν ότι η Τουρκία σχεδιάζει να ανοίξει μια ναυτική βάση στην Κύπρο, κάτι που αν επιβεβαιωθεί θα είναι η “χαριστική βολή” σε οποιαδήποτε κίνηση επανένωσης.

Για ακροδεξιά αθλιότητα στελέχους της ΝΔ κάνει λόγο ο ΣΥΡΙΖΑ, με αφορμή σχόλιο του Στάθη Τετράδη σε διαδικτυακή ανάρτηση σχετική με την επίθεση που δέχθηκε ο 28χρονος Βαγγέλης Παπαμιχαήλ το Σάββατο το βράδυ στο Πέραμα.

“Η ακροδεξιά αθλιότητα του στελέχους της Νέας Δημοκρατίας στην Πάτρα, Στάθη Τετράδη, ο οποίος έφτασε στο σημείο να επιχαίρει σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης για τη βίαιη, φασιστική επίθεση που δέχτηκε μέλος της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ στο Πέραμα προσβάλλει όλους τους δημοκρατικούς πολίτες και εκθέτει ανεπανόρθωτα τον Κυριακό Μητσοτάκη” αναφέρει το γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ και συνεχίζει σχολιάζοντας την συνέντευξη Τύπου του Κυριάκου Μητσοτάκη στη ΔΕΘ κατά την οποία ο ίδιος ανέφερε πως “δεν υπάρχουν ακροδεξιοί στη ΝΔ”:

“Μόλις χτες ο πρόεδρος της ΝΔ δήλωνε ότι δεν υπάρχουν ακροδεξιοί στο κόμμα του. Στην πραγματικότητα, όμως, ο ακροδεξιός λόγος είναι τόσο κυρίαρχος στην αξιωματική αντιπολίτευση, που αντίστοιχες δηλώσεις έχουν γίνει σύνηθες φαινόμενο για τη συντηρητική παράταξη, χωρίς να τυγχάνουν της δέουσας έμπρακτης αποδοκιμασίας. Στο κόμμα του κ. Γεωργιάδη και του κ. Βορίδη, είναι απολύτως αποδεκτή η κάλυψη της φασιστικής βίας και ο κ. Μητσοτάκης παρακολουθεί αμέτοχος τις εξελίξεις”.

Ο πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών, Κωνσταντίνος Μίχαλος, μία ημέρα μετά τη συνέντευξη τύπου του Κυριάκου Μητσοτάκη στη ΔΕΘ, μίλησε στον News 24/7 από τους 88,6 για την εικόνα που διαγράφεται στην πολιτική σκηνή της χώρας. «Γιατί δεν κάθονται και στο τραπέζι του διαλόγου, ώστε να πάμε ένα βήμα μπροστά;» αναρωτήθηκε με βάση τις φοροελαφρύνσεις που εξήγγειλαν τόσο ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, όσο και ο πρόεδρος της ΝΔ, Κυριάκος Μητσοτάκης.

«Και τα δύο κόμματα έχουν ενστερνιστεί τις θέσεις των επιμελητηρίων” πρόσθεσε και συμπλήρωσε πως «στόχος είναι να μπουν οι βάσεις για μια υγιή ανάπτυξη στον τόπο«. Ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ εξέφρασε την λύπη του για το πολωτικό κλίμα που δημιουργείται, το οποίο όπως είπε μπορεί να κρατήσει ως και 12 μήνες μέχρι τις εκλογές.

Παρόλα αυτά, ο κ. Μίχαλος σημείωσε πως με την στάση του στη ΔΕΘ, ο πρόεδρος της ΝΔ, Κυριάκος Μητσοτάκης έκανε ένα βήμα στο ζήτημα των πολιτικών συνεργασιών. Να σημειώσουμε πως ο κύριος Κώστας Μίχαλος διεγράφη το καλοκαίρι από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, με αφορμή δηλώσεις για την συμφωνία που έκλεινε το πρόγραμμα του τρίτου μνημονίου στο Eurogroup.

Το Politico, παραμονές του κρίσιμου δημοψηφίσματος το οποίο θα διεξαχθεί στις 30 Σεπτεμβρίου στα Σκόπια, κάνει λόγο για έναν «νέο παίκτη» πέραν του «συνήθους υπόπτου» (βλ. Ρωσία) στο παιχνίδι εξουσίας στην ΠΓΔΜ. Πρόκειται για την Κίνα, που τρέφει φιλοδοξίες για την επέκταση του νέου Δρόμου του Μεταξιού προς την Κεντρική Ευρώπη μέσω του λιμανιού που ελέγχει στην Ελλάδα.

Ο ανταποκριτής του Politico Bruno Macaes δεν παραλείπει, φυσικά, να παρουσιάσει τη σημασία που έχει για τη Μόσχα η έκβαση του δημοψηφίσματος που θα ανοίξει το δρόμο για την ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ. Σημειώνει το ρόλο που παίζει στην καμπάνια ενόψει της 30ης Σεπτεμβρίου το φιλορωσικό κόμμα «Ενωμένη Μακεδονία» του Γιάνκο Μπάτσεφ -συνεργάτη του Αλεξάντερ Ντούγκιν, «του Ρώσου φιλοσόφου και προπαγανδιστή γνωστού για τους δεσμούς του με κάθε αντιδραστικό κίνημα στην Ευρώπη» αλλά και ότι η απώλεια της ΠΓΔΜ για τη Ρωσία μετά από εκείνη του Μαυροβουνίου «θα φαινόταν σαν απροσεξία» στη Μόσχα.

Παράλληλα παρουσιάζει τη ρωσική πρεσβεία στα Σκόπια ως «φωλιά κατασκόπων, η τρίτη και μικρότερη αιχμή σ’ ένα τρίγωνο που περιλαμβάνει το Βελιγράδι και τη Σόφια. Υπό την καθοδήγηση του “μυθικού” Όλεγκ Σέρμπακ, συμμαθητή του Ρώσου υπουργού Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, η πρεσβεία ανέπτυξε έναν ισχυρό μηχανισμό κατασκοπίας που επισήμως διαθέτει πέντε αξιωματικούς, εκ των οποίων ο ένας ειδικεύεται στα ενεργειακά και δύο μιλούν τέλεια Αλβανικά και είναι επικεφαλής των επαφών με την μειονότητά τους στη χώρα».

Το άρθρο, ωστόσο, στέκεται σ’εναν άλλο, μεγάλο παίκτη, στον οποίο αναφέρθηκε ο εθνικιστής πολιτικός Λιούπτσο Παλέφσκι: «Η Μακεδονία είναι πεδίο μάχης μεταξύ δύο δυνάμεων. Από τη μία πλευρά είναι η Δύση. Κι από την άλλη… η Κίνα». Όπως είπε στον ανταποκριτή του Politico o Παλέφσκι, «η Ρωσία είναι μόνον μύες. Ο εγκέφαλος και τα χρήματα είναι η Κίνα» εξηγώντας ότι οι Κινέζοι θέλουν να χτίσουν το νέο δρόμο του Μεταξιού κι ότι ο μόνος τρόπος για τη Δύση να σταματήσει αυτόν τον δρόμο «είναι να πυροδοτήσει σύγκρουση στα Βαλκάνια».

Οι Κινέζοι, εξηγεί, θέλουν να δημιουργήσουν ένα νέο Δρόμο του Μεταξιού μεταξύ της Κεντρικής Ευρώπης και του λιμανιού τους στην Ελλάδα. Ο τρόπος για να σταματήσουν αυτό το δρόμο είναι να προκαλέσουν σύγκρουση στα Βαλκάνια, ισχυρίζεται.

Ο Παλέφσκι ισχυρίζεται ότι η Δύση προκαλεί χάος στη χώρα του, υποδαυλίζοντας τα πάθη με την αλλαγή του ονόματος για να εμποδίσει ή να διαταράξει τα κινεζικά σχέδια, αφού αν η ΠΓΔΜ πέσει σε χάος (ή ένταχθεί στο ΝΑΤΟ) «η Κίνα θα χάσει τον μόνο διαθέσιμο δρόμο προς την Ευρώπη, επειδή ο δρόμος μπορεί να περάσι μόνον μέσω τριών χωρών και οι δύο -Αλβανία και Βουλγαρία- είναι στο ΝΑΤΟ.

Ο Παλέφσκι λέει ότι οι Κινέζοι πρέπει να στηρίξουν το νέο κόμμα που ιδρύει, «ένα εθνκινιστικό κόμμα υπέρ της πολυπολικής παγκοσμιοποίησης».

Ωστόσο, ένας πράκτορας ευρωπαϊκών μυστικών υπηρεσιών στα Σκόπια, είπε στον ανταποκριτή του Politico ότι «οι Κινέζοι ποτέ δεν θα εμπλακούν με κάποιον όπως ο Παλέφσκι». Και δήλωσε λιγότερο αισιόδοξος από τους πολιτικούς προϊσταμένους του για το ευρωπαϊκό μέλλον της ΠΓΔΜ.

Το ρεπορτάζ σημειώνει ότι «η Κίνα, αν και προσεκτική και μεθοδική, ενισχύει την οικονομική της επιρροή» στα Σκόπια, «ενώ η Ρωσία έχει μόνον έναν περιορισμένο στόχο κατά νου: να μην σταματήσει την ΠΓΔΜ να ενταχθεί στο δυτικό κλαμπ, αλλά να διασφαλίσει ότι δεν θα πετύχει, όταν γίνει μέλος. Καθώς τα Σκόπια κινούνται προς την ένταξη σε ΝΑΤΟ και ΕΕ, θα υπάρξουν πολλές ευκαιρίες να ρίξουν κι άλλη άμμο στη μηχανή της Δύσης».

Επίθεση στον συντονιστή Στρατηγικού Σχεδιασμού της ΝΔ Τάκη Θεοδωρικάκο εξαπολύει το Ποτάμι.

Σε ανακοίνωσή του σημειώνει το Ποτάμι:

«Ο συντονιστής Στρατηγικού Σχεδιασμού της ΝΔ, κ. Θεοδωρικάκος, προχώρησε για άλλη μια φορά σε δημόσιο κάλεσμα για ένταξη στην ΝΔ βουλευτών και στελεχών του Ποταμιού. Έχει άραγε συνείδηση ότι αυτό αποτελεί ανοιχτή πρόσκληση σε αποστασία;

Οι αντιδράσεις ειδικά στις τοπικές κοινωνίες στις προσχωρήσεις των Φωτήλα και Μάρκου, μετά από ανάλογες προσκλήσεις, δεν έχουν διδάξει τίποτε στον κ. Θεοδωρικάκο; Ή θεωρεί ότι το νέο ύφος που επαγγέλλεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης εμπεριέχει και τις γνωστές παλαιοκομματικές πρακτικές;».

«Είμαι βέβαιος ότι υπάρχουν πολλοί σοβαροί άνθρωποι στο ΚΙΝΑΛ που καταλαβαίνουν τι γίνεται, μπορούν να διαβάσουν τις μετρήσεις και αντιλαμβάνονται το αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει η παράταξη», γράφει ο πρώην υπουργός του Σημίτη Νίκος Μπίστης και επιτίθεται στη Φώφη Γεννηματά.

Γράφει σε άρθρο του ο Νίκος Μπίστης, με τίτλο Τα αδιέξοδα στο Κίνημα Αλλαγής και τι μπορεί να γίνει τώρα:

Κάποιοι είχαμε έγκαιρα προειδοποιήσει οτι η αλλαγή γραμμής που πραγματοποιήθηκε ξαφνικά μεσοκαλόκαιρο -με την προσχώρηση στο νεοδημοκρατικό αίτημα για « εκλογές τώρα» παράλληλα με την απορριπτική στάση στην Συμφωνία για το Μακεδονικό- είναι αυτοκτονική και θα πληρωθεί πανάκριβα.

Το ΚΙΝΑΛ μέχρι την αλλαγή γραμμής , την απίσχναση του μετώπου προς την ΝΔ και τον μονομέτωπο απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ προχωρούσε καλά. Είχε επιτευχθεί σημαντική συσπείρωση , είχαν προσέλθει 210 000 πολίτες στην εκλογή της Προέδρου και οι μετρήσεις είχαν ανοδική τάση σταθερά πάνω από το 10%. Αυτό ήταν αποτέλεσμα της προσήλωσης σε μια γραμμή αυτονομίας που συνδύαζε την ισορροπημένη κριτική στάση απέναντι στην κυβέρνηση και στην αξιωματική αντιπολίτευση με την φιλοδοξία για την ανάδειξη ενός σύγχρονου προγραμματικού λόγου.

Όλοι ξέραμε τις δυσκολίες του εγχειρήματος αλλά όλα έδειχναν ότι μπορούσαμε να τα καταφέρουμε. Και η παρουσία της Φώφης Γεννηματά ήταν καθοριστική. Το λέω αυτό γιατί διαβλέπω ότι τώρα που τα πράγματα δυσκόλεψαν θα αρχίσει η κριτική για «την Φώφη που δεν τραβάει». Ήδη κάποιοι παντελώς σιωπηλοί και «επιδέξια» αμέτοχοι στα θέματα πολιτικής γραμμής, έχουν από τώρα τον νου τους στην επόμενη ημέρα και βάζουν τον πήχη των εκλογών πολύ ψηλά εν γνώσει τους για το απραγματοποίητο πλέον του πράγματος. Τους διαφεύγει ότι αν συνεχιστεί αυτή η πορεία ουδείς θα ασχοληθεί μαζί τους και με τον καημό τους για την επόμενη ημέρα. Η Φώφη, λοιπόν, όσο η πολιτική γραμμή τραβούσε, τραβούσε και αυτή. Προφανώς έχει την μεγαλύτερη ευθύνη για την αλλαγή της γραμμής αλλά σημαντική ευθύνη έχουν επίσης και όσοι ενώ κατ’ ιδίαν έλεγαν ότι διαφωνούσαν, σιώπησαν ή μουρμούριζαν στους διαδρόμους.

Το πρώτο , λοιπόν, στο οποίο πρέπει να συμφωνήσουμε είναι ότι έγινε αλλαγή γραμμής και ότι αυτή δεν αποδίδει. Όλα τα άλλα – μεταξύ των οποίων και η αποχώρηση του Σταύρου Θεοδωράκη- είναι δευτερεύοντα και τοποθετούνται χρονικά μετά την έναρξη της κάμψης του ΚΙΝΑΛ. Θέμα πολιτικής γραμμής υπάρχει και όχι τίτλου του πολιτικού υποκειμένου. Γιαυτό περνάει χωρίς να ακουμπήσει, χωρίς να παράγει πολιτικό αποτέλεσμα η παλιοημερολογήτικη νοσταλγία για επιστροφή στο παλιό , καλό ΠΑΣΟΚ, επιστροφή που υποτίθεται ότι αυτομάτως και από μόνη της θα σημάνει επιστροφή ανθρώπων και υψηλών ποσοστών. Για τους λίγους που από κομματικό πατριωτισμό αρνούνται το προφανές της στροφής , να θυμίσουμε ότι μια εβδομάδα πριν την αιφνίδια διατύπωση του αιτήματος για « εκλογές τώρα» το ΚΙΝΑΛ είχε εκφράσει την βούληση του για συμμετοχή στην συζήτηση για την Συνταγματική Αναθεώρηση που προωθούσε η κυβέρνηση. Τι μύγα μας τσίμπησε και σε μια βδομάδα προσχωρήσαμε στο αίτημα της ΝΔ για εκλογές ( υπερακοντίζοντας μάλιστα με την προσθήκη του «τώρα» ) κάποτε θα το μάθουμε. Η ανακολουθία πάντως είναι κραυγαλέα και από μόνη της αποδεικτική της βίαιης στροφής.

Ακολούθησε η απόρριψη της Συμφωνίας των Πρεσπών η οποία πέραν των άλλων ενέτεινε την δυσφορία στην πολιτική οικογένεια στην οποία ανήκει το ΚΙΝΑΛ. Οι Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές και Δημοκράτες πολύ λογικά στηρίζουν την Συμφωνία και αδυνατούν να δικαιολογήσουν την στάση του ΚΙΝΑΛ. Το πασπάλισμα δε με δήθεν εθνικοανεξαρτησιακά ψήγματα του πρώιμου ΠΑΣΟΚ της δεκαετίας του 80( δεν θα μας πουν αυτοί τι θα κάνουμε, εμείς ξέρουμε καλύτερα) πέραν του ότι ανέδειξε ένα πολιτικό επαρχιωτισμό παραβλέπει ότι υπήρξε η περιοδος Σημίτη- με ΥΠΕΞ τον Γιώργο Παπανδρέου – όπου εφαρμόστηκε μια σύγχρονη εξωτερική πολιτική απολύτως συμβατή με την υπό κρίση Συμφωνία . Αλλά και τις διαθέσεις της κοινής γνώμης διαβάσαμε λάθος ενώ αγνοήσαμε πλήρως την δυναμική των πραγμάτων η οποία φαίνεται τώρα πεντακάθαρα με την παταγώδη αποτυχία του συλλαλητηρίου των «Μακεδονομάχων» στην ΔΕΘ. Θα ενισχυθεί δε περαιτέρω μετά την αναμενόμενη επιτυχία του Ζάεφ στο δημοψήφισμα. Αγνοήσαμε και παραδώσαμε αμαχητί στην επιρροή του ΣΥΡΙΖΑ το 35% – με σταθερά αυξητική τάση- που επικροτεί την Συμφωνία και πήγαμε τελευταίοι στην ουρά για να πάρουμε ότι περισσέψει από το υπόλοιπο – σε σταθερά φθίνουσα πορεία – ποσοστό. Τώρα οι αρχιτέκτονες αυτής της πολιτικής διαπιστώνουν ότι δεν υπάρχει περίσσευμα . Και εδώ τεράστια ευθύνη έχουν διάφοροι σύμβουλοι σε θέματα εξωτερικής και ευρωπαϊκής πολιτικής που δέχθηκαν να στραμπουλίξουν τις απόψεις τους αντί με θάρρος να αντιταχθούν στην εσφαλμένη πορεία.

Το τρίτο που καθορίζει την μεγάλη εικόνα είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μετά το πρώτο εξάμηνο του 2015, αργά αλλά σταθερά, με αντιφάσεις, με μπρός πίσω κινείται στην σφαίρα της λογικής. Ο Τσίπρας στην Ευρώπη δεν είναι ο αποσυνάγωγος των αρχών του 2015 και στο εσωτερικό αντέχει όπως δεν άντεξε καμία κυβέρνηση που εφάρμοσε μνημόνια. Μπορεί και πρέπει να ασκηθεί κριτική για ουσιώδεις πλευρές της πολιτικής του, για τις μέχρι τώρα συμμαχίες του , για τις αγροίκες συμπεριφορές στελεχών και Υπουργών του. Αυτό όμως δεν αντιμετωπίζεται με την απολίτικη και αντιαισθητική κραυγή « Να φύγετε και να πάτε από εκεί που ήρθατε». Αυτη η πολεμική κραυγή συσπειρώνει τον ΣΥΡΙΖΑ ενώ αντικειμενικά ενισχύει και την ΝΔ. Γιατί ο πιο σύντομος δρόμος για να φύγουν και να πάνε εκεί που ήρθαν περνάει από την υπερψήφιση της ΝΔ. Τον μόνο που δεν βοηθάει είναι το ίδιο το ΚΙΝΑΛ, γιατί το αποκόβει από το αντιδεξιό ακροατήριο. Αυτό το ισχυρό στην Ελλάδα αντιδεξιό φρόνημα δεν είναι όπως νομιζουν ορισμένοι ένα κατάλοιπο – ρετρό παλαιών εποχών. Τροφοδοτείται τόσο από τις ανησυχητικές εξελίξεις στην Ευρώπη, όσο και από την ισχυρή παρουσία στην ΝΔ των φορέων ακραίων αντιαριστερών αντιλήψεων . ( βλέπε άρθρα μου « Ο κ. Βορίδης, η ΝΔ και εμείς»). Πρόκειται για ένα σύγχρονο αντιδεξιό ρεύμα το οποίο στις δεδομένες συνθήκες πόλωσης και λόγω της εσφαλμένης πολιτικής του ΚΙΝΑΛ αναγκαστικά ακουμπάει στον ΣΥΡΙΖΑ και τον ενισχύει.

Τα πράγματα επιδεινώνονται για δυο επι πλέον λόγους. Η προσχώρηση της ηγεσίας του ΚΙΝΑΛ στην αντίληψη « Στρατηγική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ σημαίνει να φύγουν και να πάνε από εκεί που ήρθαν » προυποθέτει ως περίπου βέβαιο γεγονός την κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ. Η ηγεσία του ΚΙΝΑΛ και της ΝΔ και βεβαίως ο ΣΚΑΙ θεωρούσαν δεδομένο ότι μετά το δύσκολο καλοκαίρι που πέρασε ο ΣΥΡΙΖΑ ( αντιδράσεις για την Συμφωνία των Πρεσπών, τραγωδία στο Μάτι) αν δεν κατέρρεε θα είχε τουλάχιστον σημαντικές απώλειες. Αυτό δεν προκύπτει. Αντιθέτως ο ΣΥΡΙΖΑ-όπως και ο δικομματισμός- ενισχύεται, η δε πολιτική ατζέντα από τώρα έως τον Μάιο είναι μάλλον ευνοϊκή για τον ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος έχει βάσιμες ελπίδες ότι θα αποφύγει τελικά τον σκόπελο της μείωσης των συντάξεων. Σε κάθε περίπτωση η πολιτική που βασίστηκε στην σίγουρη κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ διαψεύσθηκε πανηγυρικά.

Και ενώ διαψεύσθηκε , μια ομάδα βουλευτών και στελεχών του ΚΙΝΑΛ που σηκώνουν και το βάρος της επικοινωνίας στα ΜΜΕ συνεχίζει με πείσμα στην αδιέξοδη γραμμή. Συμπτωματικά είναι αυτοί που θα ήθελαν « εδώ και χτές» συνεργασία με την ΝΔ.

Αυτά δε συμβαίνουν την ίδια ώρα που σε χώρες της ΕΕ σοσιαλιστές, σοσιαλδημοκράτες ,αριστεροί κάθε απόχρωσης, πράσινοι και άλλοι προσπαθούν με αμοιβαίες μετατοπίσεις να συμπτύξουν ένα προοδευτικό μέτωπο. Σε θέματα μάλιστα αντιμετώπισης του ρατσισμού και της ξενοφοβίας η συμπαράταξη εκτείνεται στον φιλελεύθερο κεντροδεξιό χώρο. Απέναντι στην έντονη αυτή πολιτική κινητικότητα, το ΚΙΝΑΛ διακηρύσσει αυτάρεσκα ότι αυτό και μόνο είναι ο προοδευτικός πόλος και αρνείται να συζητήσει με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Τι μπορεί να γίνει τώρα; Σε κεντρικό επίπεδο τίποτε. Εδώ που έφτασαν τα πράγματα , για το ΚΙΝΑΛ ισχύει το μπρός γκρεμός και πίσω ρέμα. Η συνέχιση στην γραμμή «Φύγετε» ενισχύει τον δικομματισμό , αλλαγή γραμμής αυτή την στιγμή σε αναζήτηση όρων συγκρότησης προοδευτικού πόλου δεν είναι εύκολο να γίνει. Ούτε πολιτικό προσωπικό , ούτε πολιτικός χρόνος υπάρχει ενώ έχουν καταρρευσει με αμοιβαία υπαιτιότητα οι γέφυρες επικοινωνίας και στοιχειώδους εμπιστοσύνης. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μερτικό μεγάλο στην διαμόρφωση αυτού του πολιτικού και ψυχολογικού χάσματος. Διακηρύσσει μεν την ανάγκη συγκρότησης προοδευτικού μετώπου αλλά την ίδια στιγμή στοχοποιεί στελέχη και περιόδους του ΠΑΣΟΚ ενώ αφήνει στο απυρόβλητο την περίοδο Καραμανλή .

Το μόνο πρόσφορο πεδίο για την οικοδόμηση από τα κάτω, με ενθάρρυνση όμως από τα πάνω, μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης είναι αυτό των περιφερειακών και δημοτικών εκλογών. Με υπόδειγμα την συσπείρωση γύρω από τον Μπουτάρη, μπορούν να αναζητηθούν παρόμοιες υποψηφιότητες σε κρίσιμους δήμους και σε περιφέρειες. Πέρα από το άμεσο αποτέλεσμα για την Αυτοδιοίκηση μια τέτοια πολιτική θα ξαναφέρει τους ανθρώπους κοντά και θα αποτελέσει το πρόπλασμα για τον αυριανό μεγάλο προοδευτικό πόλο σε εθνικό επίπεδο.

Απέκλεισε το ενδεχόμενο προεκλογικής συνεργασίας με το Ποτάμι ο συντονιστής στρατηγικού σχεδιασμού και επικοινωνίας της ΝΔ Τάκης Θεοδωρικάκος μιλώντας στον Νews24/7 στους 88,6 και στην εκπομπή “Παιχνίδια εξουσίας” των Βασίλη Σκουρή και Αγγελικής Σπανού.

Συγκεκριμένα, δήλωσε το εξής: “Οποιο και αν είναι το εκλογικό αποτέλεσμα θα απευθυνθεί κάλεσμα σε όλες τις μεταρρυθμιστικές δυνάμεις που θα βρίσκονται στη Βουλή. Δεν τίθεται θέμα προεκλογικής συνεργασίας με το Ποτάμι. Οσοι συμφωνούν με το πρόγραμμα και την πολιτική του Κ Μητσοτάκη, η ΝΔ είναι ανοιχτό κόμμα για να τους υποδεχτεί. Αυτό ισχύει και για ανεξάρτητους βουλευτές. Με το Ποτάμι και τα στελέχη του έχουμε σε πολλά θέματα συγκλίνουσες απόψεις. Το απώτατο όριο για τις εκλογές είναι η 26η Μαίου, γιατί, διαφορετικά, ο ΣΥΡΙΖΑ θα υποστεί συντριβή. Ολοι λοιπόν πρέπει να πάρουν τις αποφάσεις τους πολύ σύντομα”.

Ο κ. Θεοδωρικάκος σχολίασε ως εξής την παρουσία του Κ. Μητσοτάκη στην ΔΕΘ: “Η πρώτη μου εντύπωση διαμορφώθηκε την Παρασκευή το βράδυ. Ο πρόεδρος της ΝΔ βγήκε βόλτα για μιάμιση ώρα στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, ο κόσμος τον περιέβαλε με αγάπη, είχαν διάθεση να κουβεντιάσουν μαζί του. Μου θύμισε παλαιότερες εποχές όταν οι πολιτικοί μπορούσαν να κυκλοφορούν χωρίς δρακόντεια μέτρα ασφαλείας. Ο Κυρ. Μητσοτάκης μπορεί πλέον να μιλά ήρεμα και απλά με όλους τους Ελληνες. Ο κ. Τσίπρας συνοδευόταν από 20 διμοιρίες ΜΑΤ και φυσικά δεν τόλμησε να συζητήσει με τους πολίτες”. “Το κεντρικό μήνυμα -συνέχισε- είναι ότι μπορούμε να πάμε την Ελλάδα μπροστά. Δεν πρέπει να μείνουμε μόνο στις πολύ βαριές υποχρεώσεις που έχει αναλάβει αυτή η κυβέρνηση και υπονομεύουν το μέλλον της χώρας αλλά πρέπει να βαδίσουμε ένα δρόμο με μικρότερους φόρους και μικρότερο κράτος, χωρίς κανέναν Ελληνα να μένει πίσω”.

Κατά τον κ. Θεοδωρικάκο, “ακροδεξιά δεν υπάρχει στη ΝΔ, λαϊκίστικη και δημαγωγική ακροδεξιά είναι το κόμμα του κ. Καμμένου. Είναι μικρός ο τόπος και γνωριζόμαστε”.

Για το θέμα των συντάξεων, ο κ. Θεοδωρικάκος είπε ότι “ο κ. Τσίπρας έχει ήδη κόψει το ΕΚΑΣ και τις συντάξεις, τώρα πουλάει το έργο της μη περικοπής των συντάξεων, την οποία ο ίδιος έχει ψηφίσει. Φαντάζομαι ότι ο κ. Τσακαλώτος θα του πει ότι δεν μπορεί να κινηθεί μονομερώς”.

Σχετικά με τη συνταγματική αναθεώρηση ανέφερε ότι “περιμένουμε την αντίδραση της κυβέρνησης για τις θέσεις που εξέφρασε ο Κυρ. Μητσοτάκης και αναλόγως θα κινηθούμε”.

Την έναρξη των εργασιών του 6ου ετήσιου «Αthens Democracy Forum» με θέμα: «Democracy in Danger: Solutions for a changing world» κήρυξε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος. Υπογράμμισε ότι οι κίνδυνοι για τους δημοκρατικούς θεσμούς και, συνακόλουθα, για τα θεμελιώδη δικαιώματα του ανθρώπου όχι μόνο δεν μειώνονται, αλλά, αντιθέτως, πολλαπλασιάζονται, σε παγκόσμιο επίπεδο. Χαρακτήρισε εξαιρετικά ανησυχητικό το γεγονός, ότι οι νέοι κίνδυνοι υπονόμευσης των δημοκρατικών θεσμών και των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου είναι, στην συντριπτική τους πλειοψηφία, «υποδόριοι» και δυσχερώς ανιχνεύσιμοι.

Ο κ. Παυλόπουλος επικεντρώθηκε, κατά την ομιλία του, στη διάβρωση της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας λόγω της επικυριαρχίας του «οικονομικού» επί του «θεσμικού» και των ακραίων εκφάνσεων του νεοφιλελευθερισμού, η οποία εξελίσσεται ως άκρως επικίνδυνος διαβρωτικός μηχανισμός του κανόνα δικαίου, της αρχής της νομιμότητας και, εν τέλει, του κράτους δικαίου, ως κορυφαίας θεσμικής και πολιτικής αντηρίδας της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας και αναφέρθηκε στους «συμμάχους», που μπορεί να αναζητήσει η έννομη τάξη απέναντι σε όλους αυτούς τους κινδύνους.

Όπως ανέφερε, ένας πρώτος σύμμαχος θα ήταν, και μάλιστα με πολλές δυνατότητες και αντίστοιχες προσδοκίες ο, lato sensu, νομοθέτης. Ξεκινώντας από τον εθνικό νομοθέτη, που διαθέτει την δύναμη παραγωγής δημοκρατικώς νομιμοποιημένων κανόνων δικαίου, με θεσμικό «εγχειρίδιο» τον τυπικό νόμο και την κατ’ εξουσιοδότησή του εκδιδόμενη, από την εκτελεστική εξουσία, κανονιστική διοικητική πράξη. Και φθάνοντας ως τη διεθνή, και πάλι υπό την ευρεία του όρου έννοια, Νομοθετική Εξουσία, εντός της οποίας αποκτά ολοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις ο νομοθέτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αν και παρατήρησε ότι αυτή η πρώτη «συμμαχία» δεν έχει αποδώσει ως τώρα τα αναμενόμενα.

Ειδικότερα, ο κ. Παυλόπουλος υποστήριξε, ότι ο Εθνικός Νομοθέτης, μολονότι διαθέτει τη μεγαλύτερη δυνατή δημοκρατική νομιμοποίηση μέσα από την πηγή της λαϊκής κυριαρχίας και τη δομή της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, δεν ανθίσταται, όσο θα μπορούσε στην πραγματικότητα, στην ισχυρή πίεση της «απορρύθμισης».

Στην πράξη, ο Εθνικός Νομοθέτης περισσότερο παράγει κανονιστικώς συμβιβαζόμενος με τις απαιτήσεις του εσωτερικού και του διεθνούς οικονομικού συστήματος και λιγότερο ανθίσταται, μέσω των κανόνων δικαίου εθνικής προέλευσης, στα ως άνω έξωθεν κελεύσματα, προκειμένου να θωρακίσει τους δημοκρατικούς θεσμούς, στους οποίους μάλιστα οφείλει και την γέννησή του και τη νομιμοποίησή του κατά την αποστολή του.

«Η στάση αυτή του Εθνικού Νομοθέτη εμφανίζει σημεία επικίνδυνης “κόπωσης” για Έννομες Τάξεις, οι οποίες τελούν σε καθεστώς νομοθέτησης υπό τα δεδομένα των “Μνημονίων” αυστηρής δημοσιονομικής πειθαρχίας» τόνισε ο κ. Παυλόπουλος και πρόσθεσε ότι ο Εθνικός Νομοθέτης χάνει ακόμη και βασικά “δομικά” στοιχεία της ευρείας διακριτικής ευχέρειας που του αναγνωρίζει το Σύνταγμα, κατά την άσκηση της Νομοθετικής Εξουσίας, με την μετατροπή και μετάλλαξη της ευχέρειας αυτής σε δέσμια αρμοδιότητα επίτευξης αμιγώς δημοσιονομικών στόχων μέσω κανόνων δικαίου. Και με μέτρο αποτίμησης της συνταγματικότητάς τους το δημοσιονομικό δημόσιο συμφέρον».

Ακολούθως, σημείωσε, ότι στην ίδια, «διστακτική», κατεύθυνση κινείται και ο Ευρωπαίος Νομοθέτης, σημειώνοντας ότι οι κανόνες δικαίου που θεσπίζει υποκύπτουν, πρωτίστως, στις απαιτήσεις της διεθνούς οικονομικής συγκυρίας και της πορείας του ευρώ στον ταραγμένο ωκεανό της παγκόσμιας οικονομικής και νομισματικής κρίσης. Και πολύ λιγότερο υπακούουν στις επιταγές θεσμικής ανάταξης της Ευρωπαϊκής Έννομης τάξης και του Ευρωπαϊκού Κράτους Δικαίου, σύμφωνα με τον προορισμό τους και τον παραδοσιακό πολιτισμικό τους προσανατολισμό, ο οποίος «δείχνει» πάντα προς την κατεύθυνση της δημοκρατικής οργάνωσης του Ευρωπαϊκού Οικοδομήματος και της θωράκισης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ιδίως δε των δικαιωμάτων εκείνων που συνθέτουν το Κοινωνικό Κράτος Δικαίου.

«Όσο για τον stricto sensu Διεθνή Νομοθέτη, η συμβολή του στην υπεράσπιση του Κράτους Δικαίου και του κανόνα δικαίου είναι ακόμη λιγότερο αποτελεσματική» ανέφερε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και πρόσθεσε: «Τούτο οφείλεται, ιδίως, στην εκ γενετής θεσμική «αναπηρία» της Διεθνούς Έννομης Τάξης, της οποίας οι κανόνες είναι, σε ορισμένα κρίσιμα πεδία, σχεδόν leges imperfectae, δοθέντος ότι δεν βρίσκουν πραγματικό κανονιστικό στήριγμα σε οργανωμένους και αποτελεσματικούς κυρωτικούς μηχανισμούς» ανέφερε.

Πραγματικό θεσμικό «σύμμαχο» του Κράτους Δικαίου και του κανόνα δικαίου χαρακτήρισε τον Δικαστή, μέσα από την οργάνωση και τη λειτουργία της Δικαιοσύνης και πρόσθεσε ότι «η Δικαστική Εξουσία εν γένει δεν έχει ως τώρα αναπτύξει, μέσα σ’ αυτή τη «σκοτεινή» οικονομική και κοινωνική συγκυρία, όλες τις δυνάμεις αντίστασης, τις οποίες διαθέτει θεσμικώς, έναντι των διαβρωτικών επιθέσεων που υφίσταται ο κανόνας δικαίου, η Έννομη Τάξη και το Κράτος Δικαίου».

Αναφερόμενος στον ρόλο του Εθνικού Δικαστή, τόνισε ότι πρώτος αυτός, είναι σε θέση ν’ αποκαταστήσει την κανονιστική ισχύ του κανόνα δικαίου, της Έννομης Τάξης και του Κράτους Δικαίου. Καταλυτικό συγκριτικό του πλεονέκτημα έναντι του Νομοθέτη είναι η δικαιοδοσία του να ελέγχει την αντισυνταγματικότητα των κάθε είδους, υποδεέστερης του Συντάγματος τυπικής ισχύος, κανόνων δικαίου και ν’ αποτρέπει, έτσι, την εφαρμογή τους. Με τον τρόπο αυτόν έχει την αρμοδιότητα, επιπλέον, να εμπλουτίζει υποστηρικτικώς το συνταγματικό κανονιστικό πλαίσιο και με τους κανόνες δικαίου του διεθνούς κανονιστικού περιγύρου.

Με τη σειρά του, ο Ευρωπαίος Δικαστής -στην ουσία το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ)- μπορεί να συμβάλει καθοριστικώς τόσο στην υπεράσπιση του ευρωπαϊκού θεσμικού κεκτημένου όσο ακόμη και στην κάλυψη του υφιστάμενου δημοκρατικού -οργανωτικού και κανονιστικού- ελλείμματος μέσα στην Ευρωπαϊκή Έννομη Τάξη. «Ακόμη και αν η ως σήμερα στάση του μάλλον φαίνεται να συμβαδίζει με την «παθητικότητα» του Ευρωπαίου Νομοθέτη ως προς την υπεράσπιση των ευρωπαϊκών δημοκρατικών θεσμών. Ποτέ δεν είναι αργά. Και για την ακρίβεια, οφείλει να μην οδηγηθεί σε μη αναστρέψιμες καταστάσεις ως προς το δικαιοδοτικό του κύρος» ανέφερε.

Ακολούθως, επισήμανε: Πρώτον, τη σύμπλευση του ΔΕΕ με τον Εθνικό Δικαστή στην επιχείρηση προάσπισης των δημοκρατικών θεσμών και των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Με την έννοια, ότι θα ήταν εντελώς ανεδαφική -ίσως και, τελικώς, καταστροφική- κάθε αντιπαράθεσή τους σ’ έναν στείρο αγώνα επικράτησης του Ευρωπαϊκού έναντι του Εθνικού Δικαίου. Πολλώ μάλλον όταν αυτό είναι κανονιστικώς αδύνατο, όσο η Ευρωπαϊκή Ένωση διατηρεί την σημερινή της «πολιτειακή» δομή.

Δεύτερον, την ενεργοποίηση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς την κατεύθυνση της συναγωγής συμπληρωματικών γενικών αρχών, οι οποίες έχουν ως αποκλειστικό στόχο την κάλυψη των κενών του πρωτογενούς Ευρωπαϊκού Δικαίου στο πλαίσιο της προστασίας των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Τρίτον, την εκ μέρους του ΔΕΕ πλήρη αξιοποίηση της κανονιστικής δύναμης της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) και του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Όπως διευκρίνισε, μια τέτοια αξιοποίηση πρέπει να τείνει προς δύο, κατά βάση, ερμηνευτικές κατευθύνσεις:

Η πρώτη αφορά την ερμηνευτική επιλογή, κατά την οποία τα δύο ως άνω, προστατευτικά των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, κείμενα, φυσικά καθένα με τη νομική του ιδιοσυστασία, ερμηνεύονται ως κατευθυντήριες γραμμές για την όλη εφαρμογή του πρωτογενούς και παράγωγου Ευρωπαϊκού Δικαίου. ‘Αρα, in dubio, το δίκαιο αυτό ερμηνεύεται και εφαρμόζεται σύμφωνα με τις επιταγές της ΕΣΔΑ και του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Και η δεύτερη αφορά την ερμηνευτική επιταγή, κατά την οποία τα όσα κανονιστικά κενά εμφανίζουν, ενδεχομένως, τα ως άνω κείμενα καλύπτονται με την, και πάλι in dubio, ερμηνεία υπέρ της πληρότητας και της αποτελεσματικότητας του ευρωπαϊκού συστήματος προστασίας των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Τέλος, ο Πρόεδρος υπογράμμισε τον ρόλο του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, επισημαίνοντας ότι οφείλει, σύμφωνα με τον προορισμό του, να ερμηνεύει και να εφαρμόζει την ΕΣΔΑ όχι μόνο σύμφωνα με τον αρχικό κανονιστικό προορισμό της, δηλαδή ως αυτοτελές πλαίσιο προστασίας των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Αλλά και ως σύστημα κανόνων δικαίου που επηρεάζει, έστω και εμμέσως ακόμη, την Ευρωπαϊκή Έννομη Τάξη ώστε να διασφαλίζει πλήρως τα κάθε είδους Δικαιώματα του Ανθρώπου, συμπεριλαμβανομένων των κοινωνικών.

«Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου από την μια πλευρά πρέπει να ερμηνεύει τις διατάξεις της ΕΣΔΑ με τρόπο που αποβαίνει υπέρ της προστασίας των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Και, από την άλλη πλευρά, πρέπει να ερμηνεύει τις διατάξεις αυτού τούτου του Ευρωπαϊκού Δικαίου, πρωτογενούς και παράγωγου -βεβαίως όταν και στο μέτρο που έχει σχετική δικαιοδοσία- έτσι ώστε να εφαρμόζονται υπό το πνεύμα της ΕΣΔΑ. Και όχι υπό την επιρροή των αμιγώς οικονομικής και νομισματικής λογικής κανόνων του Ευρωπαϊκού Δικαίου, κατ’ εξοχήν δε του παραγώγου» κατέληξε ο κ. Παυλόπουλος.

“Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει πολιτική νομισματικού ταμείου”, δήλωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος στον Νews 24/7 στους 88,6. Μία ημέρα μετά την συνέντευξη τύπου του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας στη ΔΕΘ, ο Δημήτρης Τζανακόπουλος τον κατηγόρησε πως οι προτάσεις του έχουν την ίδια λογική με το Ταμείο.

Του καταλόγισε συντριβή της εργασίας, καθώς όπως είπε ο κ. Μητσοτάκης θεωρεί αχρείαστες τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και εκτιμά ότι το μόνο που χρειάζεται είναι να δοθούν κίνητρα στους εργοδότες.

Τόνισε ότι η πρόταση της ΝΔ για το ασφαλιστικό θέτει σε κίνδυνο 1,5 εκατομμύριο επικουρικούς συνταξιούχους καθώς με αυτό το σύστημα θα δημιουργηθεί τρύπα αφού με την ιδιωτική ασφάλιση θα μειωθούν οι εισφορές στο δημόσιο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την ΑΣΠΙΣ πρόνοια όπως και την αμερικανική ασφαλιστική που κατέρρευσε.

“Ο Μητσοτάκης ομολόγησε ότι σκοπεύει να εφαρμόσει το αφορολόγητο που έχει ψηφιστεί να ισχύσει από 1/1 ενώ η κυβέρνηση θεωρεί ότι δεν χρειάζεται να εφαρμοστεί” πρόσθεσε.

‘Είμαστε κοντά στην μη εφαρμογή του μέτρου” δήλωσε για την περικοπή των συντάξεων.

Όπως είπε η κυβέρνηση, δεν θεωρεί το μέτρο δεν διαρθρωτικό, άρα δεν είναι απαραίτητο για την επίτευξη των στόχων, ενώ παρέπεμψε στο προσχέδιο του προϋπολογισμού.

Καταλόγισε επίσης ανακρίβειες για το 10ετές ομόλογο στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης και πρόσθεσε ότι την έξοδο στις αγορές την αποφασίζει ο ΟΔΔΗΧ, δηλαδή οι τεχνοκράτες και όχι η κυβέρνηση.

Σε σχέση με το Σκοπιανό τόνισε ότι υπάρχουν οι πολιτικοί συσχετισμοί για την κύρωση της συμφωνίας στην ελληνική Βουλή ενώ για τις εκλογές επανέλαβε ότι στόχος της κυβέρνησης είναι η εξάντληση τετραετιας.