Μήνας: Ιούνιος 2018

Οι άνθρωποι που πάσχουν από διαταραχές μετατραυματικού στρες και άλλες ψυχικές διαταραχές που σχετίζονται με το στρες, κινδυνεύουν περισσότερο να εκδηλώσουν κάποιο αυτοάνοσο νόσημα, σύμφωνα με μια νέα σουηδική επιστημονική έρευνα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Χουάν Σονγκ του ιατρικού Ινστιτούτου Καρολίνσκα του Πανεπιστημίου της Στοκχόλμης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό «JAMA» (Journal of American Medical Association), σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερς, ανέλυσαν στοιχεία για 106.464 ανθρώπους με διαταραχές του στρες, 126.652 αδέλφια τους χωρίς τέτοια διαταραχή, καθώς και πάνω από ένα εκατομμύριο άλλα μη συγγενικά άτομα χωρίς τέτοιο πρόβλημα. Οι μισοί περίπου άνθρωποι παρακολουθήθηκαν σε βάθος τουλάχιστον δεκαετίας.

Διαπιστώθηκε ότι όσοι είχαν διαγνωσθεί με διαταραχή μετατραυματικού στρες, ήταν 46% πιθανότερο να εμφανίσουν επίσης κάποια αυτοάνοση νόσο, σε σχέση με όσους δεν είχαν διαταραχή του στρες. Όταν πάντως οι ασθενείς με μετατραυματικό στρες έπαιρναν αντικαταθλιπτικά φάρμακα (SSRIs) κατά το πρώτο έτος μετά τη διάγνωσή τους, ο κίνδυνος εκδήλωσης αυτοάνοσου νοσήματος ήταν μικρότερος.

Ο κίνδυνος για αυτοάνοσο νόσημα ήταν κατά μέσο όρο κατά 36% αυξημένος για όποιον είχε διαγνωσθεί με οποιαδήποτε διαταραχή του στρες. Υπολογίσθηκε ότι περίπου ένας άνθρωπος στους 100 που έχει διαγνωσθεί με διαταραχή του στρες, αναπτύσσει κάθε χρόνο κάποιο αυτοάνοσο νόσημα, έναντι ποσοστού 0,6% στο γενικό πληθυσμό.

«Το σοβαρό ή παρατεταμένο συναισθηματικό στρες προκαλεί μεταβολές σε πολλαπλές σωματικές λειτουργίες μέσω απορρύθμισης στην απελευθέρωση των ορμονών του στρες», δήλωσε η δρ Σονγκ.

Σοβαρό στρες μπορεί να προέλθει από την απώλεια ενός συγγενικού ή αγαπημένου προσώπου, από τη βίωση μιας φυσικής καταστροφής, την έκθεση σε προσωπική βία κ.ά. Ενώ αρκετοί άνθρωποι ανακάμπτουν σταδιακά μετά από τέτοια περιστατικά, άλλοι εκδηλώνουν ψυχικές διαταραχές, οι οποίες αυξάνουν τον κίνδυνο για κάποια αυτοάνοση νόσο. Στις νόσους αυτές το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στο ίδιο το σώμα του ασθενούς, προκαλώντας παθήσεις όπως ο ερυθηματώδης λύκος, η ρευματοειδής αρθρίτιδα, η πολλαπλή σκλήρυνση, η ελκώδης κολίτιδα, ο διαβήτης τύπου 1 κ.ά.

Η νέα μελέτη δείχνει ότι το στρες αυξάνει αναλογικά περισσότερο τον κίνδυνο για ενδοκρινολογικά αυτοάνοσα προβλήματα όπως ο διαβήτης, ενώ ο κίνδυνος είναι τόσο μεγαλύτερος σε όσο νεότερη ηλικία γίνεται η διάγνωση της διαταραχής του στρες.

Οι πόλεμοι, άλλες μορφές βίας και οι διώξεις οδήγησαν το 2017 τον αριθμό των αναγκαστικά εκτοπισμένων παγκοσμίως σε νέα ύψη για πέμπτη συνεχή χρονιά, με βασικότερες αιτίες την κρίση στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, τον πόλεμο στο Νότιο Σουδάν και τη φυγή εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων Rohingya από τη Μυανμάρ στο Μπανγκλαντές. Στη συντριπτική τους πλειοψηφία, οι αναπτυσσόμενες χώρες είναι αυτές που πλήττονται περισσότερο.

Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (Υ.Α.) παρουσιάζει την ετήσια έκθεσή της Παγκόσμιες Τάσεις (Global Trends), σύμφωνα με την οποία 68,5 εκατομμύρια άνθρωποι είχαν εκτοπιστεί συνολικά έως τα τέλη του 2017. Ανάμεσά τους, 16,2 εκατομμύρια εκτοπίστηκαν μόνο μέσα στο 2017, είτε για πρώτη φορά ή επανειλημμένα – γεγονός που καταδεικνύει ότι ένας τεράστιος αριθμός ανθρώπων βρίσκεται σε κίνηση και ισοδυναμεί με 44.500 εκτοπισμένους ανθρώπους την ημέρα ή με έναν εκτοπισμένο κάθε δύο δευτερόλεπτα.

Οι πρόσφυγες που έχουν εγκαταλείψει την πατρίδα τους λόγω συρράξεων και διώξεων αντιστοιχούν σε 25,4 από τα 68,5 εκατομμύρια. Πρόκειται για 2,9 εκατομμύρια περισσότερους ανθρώπους από το 2016, που αποτελεί τη μεγαλύτερη αύξηση που έχει παρατηρήσει ποτέ η Υ.Α. μέσα σε μία μόνο χρονιά. Στο μεταξύ, οι αιτούντες άσυλο, που περίμεναν ακόμη την απάντηση στο αίτημα ασύλου τους έως τις 31 Δεκεμβρίου 2017, αυξήθηκαν κατά 300.000 περίπου, φτάνοντας τα 3,1 εκατομμύρια. Οι εκτοπισμένοι μέσα στην ίδια τους τη χώρα έφτασαν τα 40 εκατομμύρια επί του συνόλου, ελάχιστα λιγότεροι από τα 40,3 εκατομμύρια το 2016.

Συνοπτικά, το 2017 υπήρχαν στον κόσμο τόσοι αναγκαστικά εκτοπισμένοι όσοι σχεδόν ο πληθυσμός της Ταϊλάνδης. Σε όλες τις χώρες, ένας στους 110 ανθρώπους είναι εκτοπισμένος.

«Βρισκόμαστε σε μια κρίσιμη καμπή, όπου η επιτυχία διαχείρισης του αναγκαστικού εκτοπισμού σε παγκόσμιο επίπεδο απαιτεί μια νέα και πολύ πιο συνεκτική προσέγγιση ώστε οι χώρες και οι κοινότητες να μη μένουν μόνες να αντιμετωπίσουν το φαινόμενο αυτό», δήλωσε ο Ύπατος Αρμοστής του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες Filippo Grandi. «Όμως έχουμε ακόμα λόγο να ελπίζουμε. Δεκατέσσερις χώρες πρωτοπορούν ήδη με ένα νέο σχέδιο ανταπόκρισης σε προσφυγικές καταστάσεις και σε λίγους μήνες θα είναι έτοιμο για υιοθέτηση από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ένα νέο Παγκόσμιο Σύμφωνο για τους Πρόσφυγες. Σήμερα, παραμονή της Παγκόσμιας Ημέρας Προσφύγων, το μήνυμά μου απέναντι στα κράτη μέλη είναι να στηρίξουν τη δράση αυτή. Κανείς δε γίνεται πρόσφυγας από επιλογή, αλλά εμείς οι υπόλοιποι μπορούμε να επιλέξουμε τον τρόπο που θα βοηθήσουμε.»

Η έκθεση Παγκόσμιες Τάσεις της Υ.Α. δημοσιεύεται κάθε χρόνο σε παγκόσμιο επίπεδο, μία ημέρα πριν από την Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων (20 Ιουνίου) και παρακολουθεί το φαινόμενο του αναγκαστικού εκτοπισμού μέσα από στοιχεία που συλλέγει η Υ.Α., οι κυβερνήσεις και άλλοι εταίροι. Δεν εξετάζει το παγκόσμιο περιβάλλον ασύλου, το οποίο η Υ.Α. παρουσιάζει ξεχωριστά και που το 2017 συνέχισε να χαρακτηρίζεται από περιστατικά άτυπων αναγκαστικών επιστροφών, πολιτικοποίησης και χρησιμοποίησης των προσφύγων ως αποδιοπομπαίων τράγων, με πρόσφυγες να φυλακίζονται ή να τους αρνείται η δυνατότητα εργασίας και με αρκετές χώρες να αντιτίθενται ακόμα και στη χρήση του όρου «πρόσφυγας».

Παρ’ όλα αυτά, η έκθεση Παγκόσμιες Τάσεις περιέχει πολλά ενδιαφέροντα στοιχεία, καταδεικνύοντας, για παράδειγμα, πώς μερικές φορές υπάρχει απόσταση μεταξύ της πραγματικότητας του αναγκαστικού εκτοπισμού και αυτού που εμείς αντιλαμβανόμαστε.

Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι η αντίληψη ότι οι εκτοπισμένοι του κόσμου βρίσκονται κυρίως σε χώρες του παγκόσμιου βορρά. Τα στοιχεία δείχνουν ότι ισχύει το αντίθετο. Το 85% των προσφύγων βρίσκονται σε αναπτυσσόμενες χώρες, εκ των οποίων πολλές είναι απελπιστικά φτωχές και λαμβάνουν ελάχιστη στήριξη για να παρέχουν βοήθεια σε αυτούς τους πληθυσμούς. Τέσσερις στους πέντε πρόσφυγες παραμένουν σε χώρες που βρίσκονται δίπλα στη δική τους.

Ο εκτοπισμός μεγάλης κλίμακας διασχίζοντας σύνορα είναι επίσης λιγότερο συνήθης από αυτό που υποδηλώνουν τα 68 εκατομμύρια εκτοπισμένων παγκοσμίως. Σχεδόν τα δύο τρίτα όσων αναγκάστηκαν να τραπούν σε φυγή είναι εσωτερικά εκτοπισμένοι που δεν έφυγαν από τη χώρα τους. Από τους 25,4 εκατομμύρια πρόσφυγες, λίγο περισσότεροι από το 1/5 είναι Παλαιστίνιοι και εμπίπτουν στην εντολή της UNRWA. Από τους υπόλοιπους, για τους οποίους η Υ.Α. έχει την ευθύνη, τα 2/3 προέρχονται μόλις από πέντε χώρες: τη Συρία, το Αφγανιστάν, το Νότιο Σουδάν, τη Μυανμάρ και τη Σομαλία. Εάν μπει ένα τέλος στις συρράξεις σε οποιαδήποτε από τις χώρες αυτές, είναι πολύ πιθανό να επηρεαστεί σημαντικά η ευρύτερη εικόνα του φαινομένου του παγκόσμιου εκτοπισμού.

Δύο ακόμα στοιχεία από την έκθεση Παγκόσμιες Τάσεις είναι ότι η πλειοψηφία των προσφύγων διαμένουν σε αστικές περιοχές (58%) και όχι σε καταυλισμούς ή σε αγροτικές περιοχές, καθώς και ότι ο εκτοπισμένος πληθυσμός παγκοσμίως είναι νεαρής ηλικίας – το 53% είναι παιδιά, από τα οποία πολλά είναι ασυνόδευτα ή χωρισμένα από την οικογένειά τους.

Όπως είναι μικρός ο αριθμός των χωρών προέλευσης μεγάλου αριθμού εκτοπισμένων ανθρώπων, έτσι είναι συγκριτικά και ο αριθμός των χωρών που υποδέχονται μεγάλους αριθμούς: η Τουρκία παραμένει η πρώτη χώρα στον κόσμο στην υποδοχή προσφύγων σε απόλυτους αριθμούς, με πληθυσμό 3,5 εκατ. πρόσφυγες, κυρίως Σύριους.

Εν τω μεταξύ, ο Λίβανος φιλοξενεί τον μεγαλύτερο αριθμό προσφύγων σε σχέση με τον εθνικό του πληθυσμό. Συνολικά, το 63% του συνόλου των προσφύγων που εμπίπτουν στην εντολή της Υ.Α. βρίσκονται σε μόλις 10 χώρες.

Δυστυχώς, οι λύσεις για τα παραπάνω εξακολουθούν να είναι ελάχιστες. Οι πόλεμοι και οι συρράξεις συνεχίζουν να αποτελούν τις βασικότερες αιτίες εκτοπισμού ενώ υπάρχει ελάχιστη ορατή πρόοδος για ειρήνευση. Περίπου πέντε εκατομμύρια άνθρωποι κατάφεραν να επιστρέψουν στις εστίες τους το 2017, με τη μεγάλη πλειοψηφία να επιστρέφει έπειτα από εσωτερικό εκτοπισμό. Ανάμεσά τους βρίσκονται άνθρωποι που επέστρεψαν κατόπιν πίεσης ή σε εύθραυστες συνθήκες. Λόγω μείωσης στον αριθμό των διαθέσιμων θέσεων επανεγκατάστασης, ο αριθμός των προσφύγων που επανεγκαταστάθηκαν μειώθηκε περισσότερο από 40%, σε περίπου 100.000 ανθρώπους.

Πηγή: news247.gr

Μία εκτενής χαρτογράφηση της σύγχρονης ελληνικής μετανάστευσης προκύπτει από την έρευνα της ICAP People Solutions, που για 4η συναπτή χρονιά διενεργεί ηλεκτρονικά, αυτή τη φορά σε δείγμα 1.068 Ελλήνων εργαζομένων σε συνολικά 61 χώρες.

Μία σειρά από δυσάρεστες αλήθειες αναδεικνύονται από τις απαντήσεις των συμμετεχόντων, όπως το πολύ υψηλό μορφωτικό τους επίπεδο (53% κάτοχοι μεταπτυχιακού, 20% πτυχιούχοι, 8% διδάκτορες) και η αποδοχή ότι η έλλειψη αξιοκρατίας και διαφάνειας τους «έδιωξε» από τη χώρα. Στην εύλογη, δε, ερώτηση, αν σχεδιάζουν κάποτε να γυρίσουν, το ένα τρίτο (36%) απαντά κατηγορηματικά ότι δεν σκοπεύει να παλιννοστήσει ποτέ. Εξ ου, άλλωστε, και μόλις το 36% συμμετέχει σε δράσεις για την ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας της Ελλάδας.

«Πρωτιά» στη μετανάστευση έχουν οι άνδρες, που εκπροσωπούν το 64%. Μπορεί η μετανάστευση να έχει φύλο, αλλά δεν έχει πια ηλικία, καθώς 31% των ερωτηθέντων είναι άνω των 41 ετών, 25% είναι από 31 έως 35 ετών, 19% είναι 36 έως 40 ετών, 19% είναι 26 έως 30 ετών και ένα 6% είναι 18 έως 25 ετών. Οι μισοί εξ αυτών (50%) είναι ανύπαντροι, όμως ένα 16% είναι παντρεμένοι και ένα 29% είναι παντρεμένοι με παιδιά, αποδεικνύοντας ότι η μετανάστευση πλέον παίρνει οικογενειακό και άρα πιο μόνιμο χαρακτήρα. To 35% εξ αυτών έχει σπουδάσει οικονομικά, διοίκηση, μάρκετινγκ, 19% μηχανική, 12% πληροφορική, 9% φιλολογία, ιστορία και γλώσσες, ενώ το πρώτο πτυχίο κατά 80% το έχουν πάρει σε ελληνικό ΑΕΙ.

Εξ όσων έλαβαν μέρος στην έρευνα του 2017, ένα 13% επέστρεψε στην Ελλάδα, κυρίως για οικογενειακούς λόγους, που αφορούν τη φροντίδα των ηλικιωμένων γονέων τους (24%) ή τη δημιουργία οικογένειας και ανατροφή των παιδιών σε ελληνικό περιβάλλον (19%). Λιγότεροι ανέφεραν ως αιτία την ύπαρξη κατάλληλου περιβάλλοντος για την ανάπτυξη επιχειρηματικότητας (11%) ή την αξιοποίηση της οικογενειακής περιουσίας (10%).

Στο θεωρητικό ερώτημα για πιθανά κίνητρα που θα τους προσέλκυαν πίσω στην πατρίδα, οι μισοί (50%) δηλώνουν ότι ένα αντίστοιχο ή καλύτερο πακέτο αποδοχών (βάσει του κόστους ζωής) θα τους μετέπειθε.

Ακολουθούν το εύκρατο ελληνικό κλίμα και ο τρόπος ζωής (38%), η βελτίωση της οικονομίας (34%), η αναγνώριση της εργασιακής εμπειρίας του εξωτερικού (21%). Αξιοσημείωτο, πάντως, είναι ότι 18% απαντά ρητά ότι τίποτα δεν θα το έκανε να γυρίσει. Σε ερώτημα σχετικά με τον αρχικό προγραμματισμό, 20% διευκρινίζει ότι αποφάσισε να φύγει χωρίς επιστροφή, ενώ και τώρα, έχοντας πλέον εγκατασταθεί στη νέα «πατρίδα» για το 36% η Ελλάδα δεν βρίσκεται ούτε καν στα μακροπρόθεσμα πλάνα του. Αλλωστε, το 88% ζει για πάνω από έναν χρόνο στο εξωτερικό, έχοντας ήδη εργασιακή εμπειρία στην Ελλάδα (59%). Μπορεί οι περισσότεροι να εργάζονται ως υπάλληλοι (43%), συν τω χρόνω, όμως, ανεβαίνουν στην ιεραρχία με 23% να είναι πλέον προϊστάμενοι, 10% ανώτατα στελέχη και 10% διευθυντές. Αυτό αποτυπώνεται και στις αποδοχές, με το 13% να κερδίζει πάνω από 100.000 ευρώ τον χρόνο. Ωστόσο, παρά το φιλικότερο στην επιχειρηματικότητα οικονομικό περιβάλλον, στο εξωτερικό μόνο 3% έχουν γίνει επιχειρηματίες.

ΠΗΓΗ: Καθημερινή

Ποιος σας είπε ότι στην Αττική δεν υπάρχουν παραδεισένιες παραλίες με κρυστάλλινα νερά;  Δείτε που μπορείτε να κάνετε απολαυστικές βουτιές μια ανάσα από την Αθήνα:

1. ΒΟΤΣΑΛΑΚΙΑ ΚΑΣΤΕΛΛΑΣ

Σε απόσταση λίγων λεπτών με τα πόδια από το κέντρο του Πειραιά βρίσκεται μία από τις πιο παραδοσιακές παραλίες της πόλης. Λόγω του ότι βρίσκεται μέσα στην πόλη, όμως, δυσκολεύει αφάνταστα όσους πάνε για μπάνιο με το αυτοκίνητό τους αφού το πάρκινγκ είναι μεγάλο πρόβλημα. Η παραλία βρίσκεται αμέσως μετά το λιμάνι της Καστέλλας και λίγο πριν από τον Ναυτικό Ομιλο.

2. ΕΔΕΜ ΠΑΛΑΙΟ ΦΑΛΗΡΟ

Η μεγάλη αμμουδιά του Παλαιού Φαλήρου βρίσκεται λίγο μετά την παραλία του Φλοίσβου. Το όνομά της προέρχεται από το κέντρο που βρίσκεται στην αρχή της. Μπορείτε να φτάσετε πολύ εύκολα με το τραμ και να κατεβείτε στον σταθμό Εδέμ που βρίσκεται ακριβώς στην είσοδο της παραλίας.

3. ΠΛΑΖ ΑΓΙΟΥ ΚΟΣΜΑ

Μέχρι πριν από λίγα χρόνια ήταν μία από τις πολλές οργανωμένες πλαζ του παραλιακού μετώπου. Μετατράπηκε, ωστόσο, από τον πρώην Δήμο Ελληνικού σε έναν χώρο που ο κόσμος μπορεί να κάνει μπάνιο δωρεάν και παράλληλα να απολαμβάνει υπηρεσίες που λίγο μακρύτερα θα πλήρωνε πολύ ακριβά. Η είσοδός της βρίσκεται στην πεζογέφυρα της λεωφόρου Ποσειδώνος, στο πρώην δυτικό αεροδρόμιο.

4. ΠΑΡΑΛΙΑ ΓΛΥΦΑΔΑΣ

Για παραλία που βρίσκεται σε μία από τις πιο πολυσύχναστες περιοχές της Αθήνας, η μηδενική, σε κάποια σημεία, αξιοποίησή της προκαλεί έκπληξη. Για να φτάσετε εκεί κατευθύνεστε μέσω της λεωφόρου Ποσειδώνος προς το Σούνιο και ακολουθείτε την πινακίδα «Παραλία Γλυφάδας». Χρειάζεται προσοχή, όμως, γιατί η πινακίδα αυτή βρίσκεται περίπου ένα χιλιόμετρο πριν φτάσετε στην πόλη της Γλυφάδας.

5. ΠΑΡΑΛΙΑ ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ, ΚΑΒΟΥΡΙ

Με μία θαυμάσια αμμουδιά και θέα σε ολόκληρο το παραλιακό μέτωπο της Ποσειδώνος, η παραλία έχει πολύ κόσμο ακόμα και τις καθημερινές. Η πρόσβαση είναι πολύ εύκολη. Οδηγείτε στη λεωφόρο Ποσειδώνος με κατεύθυνση το Σούνιο, ακολουθείτε την πρώτη πινακίδα για Καβούρι και μπαίνετε στην οδό Ηλιου. Η παραλία βρίσκεται κατά μήκος του δρόμου.

6. ΜΕΓΑΛΟ ΚΑΒΟΥΡΙ

Λίγο μετά τον Αγιο Νικόλαο, το Μεγάλο Καβούρι είναι άλλη μία όμορφη παραλία με αρκετό ελεύθερο χώρο για όσους θέλουν να κάνουν μπάνιο χωρίς να πληρώσουν για ξαπλώστρες και ομπρέλες. Προσπεράστε τον Αγιο Νικόλαο και συνεχίστε κατά μήκος της ακτής μέχρι να τη συναντήσετε.

7. ΠΑΡΑΛΙΑ ΛΟΥΜΠΑΡΔΑΣ ΚΟΡΩΠΙΟΥ

Η είσοδος για την παραλία βρίσκεται λίγο μετά το 33ο χιλιόμετρο της Λεωφόρου Σουνίου. Πρόκειται για μία εξαιρετική παραλία, σε έναν κόλπο που την προστατεύει από τα κύματα. Είναι, επίσης, μεγάλη σε μήκος και πολύ άνετη.

8. ΠΑΡΑΛΙΑ ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΚΟΡΩΠΙΟΥ

Στο 36ο χιλιόμετρο της Λεωφόρου Σουνίου, ο Αγιος Δημήτριος είναι μία στενή παραλία, η οποία, ωστόσο, δίνει τη δυνατότητα σε όσους δεν θέλουν να κάνουν ηλιοθεραπεία να καθίσουν στη σκιά, αφού, σε απόσταση λίγων μέτρων από το κύμα, έχουν φυτευτεί αρκετά πεύκα. Κάποιοι μικροί φοίνικες που έχουν φυτευτεί δεν προσφέρουν κάτι περισσότερο από την αίσθηση του «εξωτικού».

9. ΠΕΥΚΟ

Βρίσκεται στο 41ο χιλιόμετρο της Λεωφόρου Σουνίου, λίγο μετά το Grand Resort στο Λαγονήσι. Είναι μία παραλία ιδιαίτερα δημοφιλής σε όσους αποφεύγουν το «οργανωμένο» αφού υπάρχει μόνο μία καντίνα που πουλάει τα απαραίτητα.

10. ΜΑΥΡΟ ΛΙΘΑΡΙ ΣΑΡΩΝΙΔΑΣ

Ο μαύρος βράχος στην αριστερή πλευρά έχει δώσει το όνομά του στη γνωστή παραλία της Σαρωνίδας. Βρίσκεται στο 46ο χιλιόμετρο της Λεωφόρου Σουνίου και, παρά το γεγονός ότι είναι καλά οργανωμένη, έχει αρκετό ελεύθερο χώρο.

11. ΑΓ. ΝΙΚΟΛ. ΑΝΑΒΥΣΣΟΥ

Από τις καλύτερες επιλογές. Η παραλία δεν φαίνεται από τον δρόμο. Θα πρέπει να μπείτε στον παράδρομο της Σχολής Τουριστικών Επαγγελμάτων και να κάνετε δεξιά στο τελευταίο στενό πριν ξαναβγείτε στη Λ. Σουνίου.

12. ΠΑΛΑΙΑ ΦΩΚΑΙΑ

Μεγάλη παραλία με καφέ άμμο και άπλετο ελεύθερο χώρο αφού παραμένει ακόμα ανεκμετάλλευτη. Είναι πολύ εύκολο να την εντοπίσετε αφού εκτείνεται σε όλο το μήκος της Παλαιάς Φώκαιας.

13. ΘΥΜΑΡΙ

Βρίσκεται στο 54ο χιλιόμετρο της λεωφόρου Σουνίου και είναι μία πολύ αγαπητή παραλία για όσους δεν ενδιαφέρονται για πιο οργανωμένες καταστάσεις. Λίγο πριν φτάσετε, καλό είναι να κόψετε ταχύτητα γιατί το δρομάκι της εισόδου δεν φαίνεται εύκολα και αν το περάσετε θα πρέπει να κάνετε αναστροφή στη Λεωφόρο Σουνίου.

14. ΧΑΡΑΚΑΣ ΚΕΡΑΤΕΑΣ

Η παραλία βρίσκεται στο 62ο χιλιόμετρο της λεωφόρου Σουνίου, λίγο μετά το νησί του Πατρόκλου. Χωρίς κανενός είδους τουριστική οργάνωση, αλλά και χωρίς μαγαζιά σε κοντινή απόσταση, μπορείτε να κολυμπήσετε βλέποντας τον Πάτροκλο και, αν δεν θέλετε να κάνετε ηλιοθεραπεία, να καθίσετε κάτω από τη σκιά ενός πεύκου.

15. ΠΑΣΑΛΙΜΑΝΙ ΣΟΥΝΙΟΥ

Η παραλία βρίσκεται στο 72ο χιλιόμετρο της Λεωφόρου Σουνίου, τέσσερα χιλιόμετρα μετά τον ναό του Ποσειδώνα, μέσα στον οικισμό Πασά Σουνίου. Η παραλία είναι γνωστή μόνο σε όσους έχουν σπίτι στην περιοχή, οπότε είναι βέβαιο ότι δεν θα πέσετε σε συνωστισμό.

16. ΕΡΩΤΟΣΠΗΛΙΑ ΠΟΡΤΟ ΡΑΦΤΗ

Οποιος θέλει να πάει Σάββατο ή Κυριακή στην Ερωτοσπηλιά θα πρέπει να ξυπνήσει νωρίς γιατί το μεσημέρι γίνεται το αδιαχώρητο. Για να τη βρείτε κατευθύνεστε προς Πόρτο Ράφτη, στρίβετε αριστερά στο σούπερ μάρκετ του Γέγου και όταν φτάσετε στο εκκλησάκι του Αγίου Σπυρίδωνα στρίβετε αριστερά μέχρι να συναντήσετε την είσοδο της παραλίας.

17. ΧΑΜΟΛΙΑ

Είναι μία από τις πιο δημοφιλείς παραλίες. Ακολουθήστε τον δρόμο που ξεκινά πριν από το Πόρτο Ράφτη και συνδέει την περιοχή με τη Λούτσα. Ακολουθήστε τις πινακίδες για Χαμολιά και θα πέσετε επάνω στην παραλία. Πηγαίνοντας μπορείτε να κάνετε μία στάση για να δείτε τον ναό της Αρτέμιδας.

18. ΑΓ. ΝΙΚΟΛ. ΛΟΥΤΣΑΣ

Οσοι ξέρουν λίγο περισσότερο την περιοχή προτιμούν να κολυμπήσουν στην παραλία του Αγίου Νικολάου. Αν έρχεστε από τη Λεωφόρο Μαραθώνος στρίβετε δεξιά στο φανάρι της οδού Αρίωνος, μετά τη διασταύρωση της Καλλιτεχνούπολης, και συνεχίζετε για έξι χιλιόμετρα μέχρι να φτάσετε στην παραλία.

19. ΚΟΚΚΙΝΟ ΛΙΜΑΝΑΚΙ

Οταν φτάσετε στην κεντρική πλατεία της Ραφήνας ανεβαίνετε την οδό Κυπρίων Αγωνιστών. Στο τέλος του δρόμου ακολουθείτε τις πινακίδες. Χρειάζεται προσοχή γιατί η παραλία δεν φαίνεται από τον δρόμο και πρέπει να εντοπίσετε την κίτρινη πινακίδα που συστήνει στους λουόμενους να προσέχουν τις ακτές.

20. ΠΑΡΑΛΙΑ ΣΧΙΝΙΑ

Λίγα χιλιόμετρα μετά τις οργανωμένες πλαζ της περιοχής υπάρχει η ελεύθερη και πολύ δημοφιλής παραλία του Σχινιά. Το πιο σημαντικό που πρέπει να γνωρίζετε είναι ότι ο δρόμος είναι πολύ κακός, με κακοτράχαλους χωματόδρομους και σαμαράκια