Μήνας: Απρίλιος 2018

«Έχω μείνει τρεις ημέρες άνεργος κι έχω εργαστεί μέχρι σήμερα που είμαι 17 χρόνια στην Ελλάδα. Αναγκάστηκα να πληρώσω 8.000 ευρώ στους διακινητές για να φέρω την γυναίκα μου στην Ελλάδα και ποτέ δεν την έφερα».

H ανατριχιαστική εξομολόγηση ανήκει στον πρόεδρο του Ελληνικού Φόρουμ Προσφύγων, Γιονούς Μοχαμαντί. Ο αφγανικής καταγωγής Έλληνας πολίτης τοποθετήθηκε στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής όπου συζητείται το νομοσχέδιο του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής για τις τροποποιήσεις στη διαδικασία ασύλου. Ο κ. Μοχαμαντί εκτός του ότι ανέπτυξε όλο το πλαίσιο των προβλημάτων που παραμένουν και δεν επιλύονται από το προαναφερθέν σχέδιο νόμου, έφερε στην επιφάνεια αθέατες πτυχές του προσφυγικού – μεταναστευτικού και συγκλόνισε με τις βιωματικές του αναφορές.

Ειδικά στα νησιά του Βορειοανατολικού Αιγαίου, οι συλλογικότητες που παρέχουν βοήθεια σε πρόσφυγες και μετανάστες ανησυχούν ότι μέσω του νομοσχεδίου δίνεται έμφαση στην επίσπευση της διαδικασίας ασύλου χωρίς να ενισχύεται η υπηρεσία ασύλου, κάτι που έθιξαν από κοινού όλοι οι εκπρόσωποι των φορέων που πήραν το λόγο. Κατά τον κ. Μοχαμαντί, αυτή η επίσπευση θα προκύψει χωρίς την προβλεπόμενη διαδικασία και θα οδηγήσει σε μη δίκαιες αποφάσεις για τους πρόσφυγες. Υπογράμμισε δε ότι η πρόσβαση στην Υπηρεσία Ασύλου ακόμα και στην ενδοχώρα είναι πάρα πολύ δύσκολη για τους υποψήφιους αιτούντες άσυλο. «Υπάρχουν άνθρωποι που περιμένουν ακόμα και 9 μήνες για να κλείσουν ραντεβού και να ζητήσουν άσυλο στην Ελλάδα. Το βασικό δικαίωμα του αιτούντος ασύλου είναι η πρόσβαση στην υπηρεσία ασύλου και δεν έχει κανένας» είπε, υποστηρίζοντας ότι ακόμα και το έκτακτο μέτρο επικοινωνίας μέσω skype  έχει πλέον μετατραπεί σε μόνιμο.

Χαρακτήρισε απάνθρωπες τις συνθήκες στη Μόρια, ιδιαίτερα ως προς την πρόσβαση στις υπηρεσίες Υγείας και ψυχοκοινωνικής στήριξης. «Άνθρωπος που έπαιρνε φάρμακα με πολύ βαριά ψυχολογικά προβλήματα είχε ραντεβού μετά από τρεις μήνες» διηγήθηκε ο πρόεδρος του Ελληνικού Φόρουμ Προσφύγων, ενώ επέστησε την προσοχή του υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής στην ανάγκη έγκαιρης και σωστής ενημέρωσης προσφύγων και μεταναστών για να γνωρίζουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους, καθώς οι περισσότεροι δεν έχουν καμία ιδέα για την ισχύουσα νομοθεσία και εν γένει για την ελληνική πραγματικότητα.

«Οι αποφάσεις που εκδίδονται συνήθως δίνονται από υπηρεσίες ασύλου, όμως η εξέταση των αιτημάτων γίνεται από άλλους ανθρώπους» επισήμανε και συμπλήρωσε πως αυτές οι Αρχές εκδίδουν τις αποφάσεις τους χωρίς να συνομιλήσουν δια ζώσης με τους πρόσφυγες και να τους εξετάσουν αυτοπροσώπως, βγάζοντας εν τέλει αμφίβολες αποφάσεις.

Ως προς τον γεωγραφικό περιορισμό, τον οποίο εξίσου στηλίτευσε η πλειοψηφία των εκπροσώπων φορέων, ο κ. Μοχαμαντί τόνισε ότι δεν αποτελεί λύση ο περιορισμός των ανθρώπων στα νησιά, αποκαλώντας το μέτρο σαφή παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων. «Πρέπει να αναφέρω ότι η εικόνα που εμείς έχουμε από τις χώρες προέλευσης των ανθρώπων είναι ότι η κατάσταση επιδεινώνεται μέρα με τη μέρα γιατί περισσότεροι άνθρωποι αναγκάζονται να φύγουν από τις χώρες τους», σημείωσε και εξήγησε στη συνέχεια: «Να ξέρουμε ότι οι άνθρωποι δεν ξεκινούν για να έρθουν στην Ευρώπη. Στην Ευρώπη έρχονται λιγότεροι από το 3%. Ο μεγαλύτερος αριθμός αυτών των ανθρώπων μένουν σε γειτονικές χώρες».

Επιπλέον, ξεκαθάρισε ότι πρέπει η πιστοποίηση των θυμάτων βασανιστηρίων πρέπει να γίνεται από εξειδικευμένους γιατρούς. «Πρέπει να υπάρχει εξειδίκευση, όπως και στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες» υπέδειξε. Ακόμα, έθιξε το ζήτημα της μη πρόσβασης των προσφύγων και των μεταναστών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Επ’ αυτού, αφηγήθηκε πως όταν ήρθε στην Ελλάδα ήταν στα τελευταία χρόνια για την ολοκλήρωση της ιατρικής σχολής στη χώρα του, όμως ποτέ δεν μπόρεσε να βρει πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση για να ολοκληρώσει τις σπουδές του.

Σχετικά με την οικογενειακή επανένωση προσφύγων και μεταναστών, κάλεσε την ηγεσία του υπουργείου να μεριμνήσει όχι μόνο για περιπτώσεις που αφορούν την Ευρώπη. «Αυτήν την στιγμή για εκατοντάδες έχουν εγκριθεί τα αιτήματά τους και με κάποιο τρόπο οι υποθέσεις κολλούν», ήταν το πρώτο σημείο που έθιξε, ενώ το δεύτερο αφορούσε τις περιπτώσεις επανένωσης οικογενειών που όλα τα μέλη τους δεν διαμένουν σε ευρωπαϊκό έδαφος. «Παράδειγμα να σας πω εγώ από τη μέρα που έχω έρθει 3 μέρες έχω μείνει άνεργος και έχω δουλέψει μέχρι σήμερα που είμαι 17 χρόνια στην Ελλάδα. Αναγκάστηκα να πληρώσω 8.000 ευρώ στους διακινητές για να φέρω τη γυναίκα μου στην Ελλάδα και ποτέ δεν την έφερα».

Με ανάρτησή του στο λογαριασμό του στο facebook, ο Πέτρος Κόκκαλης κατηγορεί την εφημερίδα Φιλελεύθερος για fake news. Ο γνωστός επιχειρηματίας σχολιάζει, ειδικότερα, δημοσίευμα του Φιλελεύθερου το οποίο τον εμφανίζει ως πιθανό υποψήφιο στις επερχόμενες ευρωεκλογές με το ΣΥΡΙΖΑ.

Σύμφωνα με όσα γράφει η εφημερίδα «Φιλελεύθερος», ο 48χρονος σήμερα, πρώην αντιπρόεδρος του Ολυμπιακού και γιος του μεγαλοεπιχειρηματία Σωκράτη Κόκκαλη, όχι μόνο φλερτάρει με τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά υπάρχουν ισχυρές πιθανότητες να είναι υποψήφιος ευρωβουλευτής του κόμματος στις εκλογές του Μαΐου 2019. Σύμφωνα με την εφημερίδα, η σχετική πρόταση προς τον Πέτρο Κόκκαλη ήρθε απευθείας από το Μέγαρο Μαξίμου και κομιστής ήταν ο Γιώργος Τσίπρας, εξάδελφος του Αλέξη Τσίπρα και σύμβουλός του επί των Οικονομικών.

O ίδιος ο Πέτρος Κόκκαλης πάντως σχολίασε με άκρως ειρωνική διάθεση το δημοσίευμα από τον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook γράφοντας «Cost of a phone call = 0,05 cents > Value of information published» ή με άλλα λόγια ότι η αξία του δημοσιεύματος είναι μικρότερη από το κόστος ενός απλού τηλεφωνήματος.

“Ο Σταμάτης Κριμιζής είναι ένας Έλληνας, “ένας επιστήμονας διεθνούς κύρους, καταξιωμένος, μιλάμε για έναν άνθρωπο που έχουν δώσει το όνομά του σε έναν αστεροειδή, δεν μιλάμε για κανέναν τυχαίο και μακριά προφανέστατα από μένα κάθε προσπάθεια να υποβαθμίσω τη σημασία του ή να αποδομήσω την προσωπικότητά του“, υπογράμμισε, μιλώντας στο ραδιοφωνικό σταθμό του Αθηναϊκού-Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων, Πρακτορείο 104,9 FM, ο μέχρι πρότινος συνεργάτης του υπουργού Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης Νίκου Παππά, Γιώργος Χριστοφορίδης.

Αναφερόμενος στην παραίτηση του κ. Κριμιζή από τη θέση του προέδρου του Ελληνικού Διαστημικού Οργανισμού (ΕΛΔΟ), ο κ. Χριστοφορίδης επισήμανε, μεταξύ άλλων, ότι, “(…) πρέπει, όμως, να πούμε ότι το να είναι κανείς επιστήμονας, να είναι αστροφυσικός, να έχει συμμετάσχει σε τόσο σημαντικές αποστολές που έστειλαν διαστημικά αντικείμενα ακόμα και κοντά στον Κρόνο δεν σημαίνει αναγκαστικά ότι είναι και ικανός ή έχει τη διάθεση να μανατζάρει έναν Οργανισμό, όπως ο Ελληνικός Διαστημικός Οργανισμός. Προτάθηκε επειδή ακριβώς ο άνθρωπος είναι ένας ειδικός στον χώρο. Το ότι είσαι ειδικός και διατυπώνεις και τη διάθεση να συνεισφέρεις δεν σημαίνει ότι έχεις και τη δυνατότητα και τη διάθεση τελικώς”.

“Νομίζω” πρόσθεσε ο κ. Χριστοφορίδης “ότι κάνει εντύπωση σε όλους τους λογικά σκεπτόμενους ανθρώπους πώς ένας τέτοιος άνθρωπος όπως αυτός που συμμετείχε σε πρότζεκτ της NASA σε λιγότερο από τέσσερις εβδομάδες, σε λιγότερο από μήνα, στον οποίο μάλιστα μεσολάβησε και το Πάσχα, έβγαλε το συμπέρασμα ότι πια όλα είναι στραβά σε αυτόν τον διαστημικό οργανισμό. Αυτό μου κάνει εντύπωση και νομίζω θα κάνει και σε κάθε λογικό σκεπτόμενο ακροατή μας”.

Ο κ. Χριστοφορίδης σημείωσε πως, “αν ο κ. Κριμιζής δει την επιστολή του με μία – δύο εβδομάδες χρονική διαφορά και λίγο πιο ψύχραιμα, θα καταλάβει ότι δεν τιμά αυτή η επιστολή την ιστορία του”.

“Εκείνο που δεν μπορώ να καταλάβω και νομίζω ότι θα το μετανιώσει με την καλή έννοια ο ίδιος ο κ. Κριμιζής προσωπικά όταν θα ξανασκεφτεί με λίγη περισσότερη ηρεμία, είναι όταν είσαι ένας επιστήμονας τέτοιου κύρους δεν μπορείς να πετάς αμερικάνικα τσιτάτα ”follow the money” και τα λοιπά. Αν έχεις κάποια καταγγελία, έλα και κάντην με συγκεκριμένα στοιχεία. Τώρα, ”follow the money” να μας πει τι εννοεί”, ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Χριστοφορίδης.

Ο κ. Χριστοφορίδης τόνισε πως, σύμφωνα με μελέτη της NASA, ο τομέας του διαστήματος είναι ένας από τους πιο προσοδοφόρους διεθνώς, με την έννοια ότι κάθε ένα ευρώ που επενδύεται στον συγκεκριμένο τομέα, φέρνει πίσω επτά. “Δεν υπάρχουν πολλοί τέτοιοι τομείς. Και εδώ πρέπει να διαλέξουμε. Θέλουμε η Ελλάδα να έχει συμμετοχή, να έχει δραστηριότητα σ’ αυτόν τον τομέα; Πάντως υπάρχουν, ήδη σήμερα που μιλάμε, 50 εξειδικευμένες ελληνικές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται σε διαστημικές εφαρμογές και δίνουν δουλειά σε 2.000 ανθρώπους οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι επιστήμονες, μυαλά που θέλουμε να μείνουν στην Ελλάδα, άρα εγώ νομίζω ότι πρέπει η Ελλάδα να δραστηριοποιηθεί σ’ αυτόν τον τομέα. Τώρα θα το κάνει με τον κ. Κριμιζή; Η επιλογή του είναι όχι τελικώς”.

Αναφερόμενος σε άλλο σημείο της επιστολής του κ. Κριμιζή, ο κ. Χριστοφορίδης υπογράμμισε πως “ο ΕΛΔΟ δεν έχει εισπράξει και δεν έχει ξοδέψει ούτε ένα ευρώ”.

Σε ό,τι αφορά τις ανακοινώσεις του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης για το θέμα, ο κ. Χριστοφορίδης επισήμανε πως “αυτά τα περίφημα, που έκανε θέμα και η ΝΔ είναι τα εξής 36 (εκατ. ευρώ), 12 εκατ. ευρώ που πληρώνει η Ελλάδα ανελλιπώς από το 2005 ως συνδρομή στον Ευρωπαϊκό Διαστημικό Οργανισμό, τα πλήρωνε και επί ΝΔ και επί ΠΑΣΟΚ τότε βέβαια δεν παίρναμε τίποτα πίσω γιατί δεν είχαμε διαστημική πολιτική, τώρα θα παίρνουμε κάτι πίσω. Αυτά δεν πηγαίνουν από τον ΕΛΔΟ, πηγαίνουν από την Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία. Τα υπόλοιπα 24 (εκατ. ευρώ) είναι ένα πρόγραμμα που δεν έχει προκηρυχθεί ακόμα θα χρηατοδοτηθεί από το ΕΣΠΑ για να κατασκευαστούν από 4 ελληνικά πανεπιστήμια -αξιοποιώντας 45 Έλληνες επιστήμονες και πολύ υψηλού επιπέδου -για να εκτοξευθεί μια συστοιχία 11 μικροδορυφόρων η οποία θα είναι ‘Made in Greece’”.

“Η ουσία είναι, να δούμε την ουσία των καταγγελιών. Άρα, τι μας λέει η ΝΔ να μην πληρώνουμε τη συνδρομή στην Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία; Και τότε αυτή γιατί την πλήρωνε; (…) Τι μας λέει η ΝΔ, να μην φτιάχνουν οι Έλληνες επιστήμονες τεχνολογία στην Ελλάδα, μόνο να αγοράζουμε από το εξωτερικό; Αυτό θέλουμε;” σημείωσε ο κ. Χριστοφορίδης.

Για τον διάδοχο του κ. Κριμιζή, ο κ. Χριστοφορίδης ανέφερε πως ο κ. Χριστόδουλος Πρωτοπαππάς είναι ηλεκτρολόγος μηχανικός και πρώην πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαϊκών Δορυφορικών Οργανισμών και πρόσθεσε – σε σχέση με τις θέση της ΝΔ για το θέμα – πως η κυβέρνηση “δεν επιλέγει τους ανθρώπους που είναι ‘κολλητοί’ της για να βάλει στις θέσεις αυτές, επιλέγει τους ειδικούς.

Η Ελλάδα – τόνισε ο κ. Χριστοφορίδης – είναι απαραίτητο να επενδύσει στο διάστημα. “Η Ελλάδα οφείλει να κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση. Κινείται ήδη και τα αποτελέσματα είναι ήδη εδώ”. Επίσης, ο κ. Χριστοφορίδης υπενθύμισε ότι το υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης υπέγραψε μνημόνιο με την Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία και η ESA δημιουργεί κέντρο καινοτομίας στην Ελλάδα. “Αυτό σημαίνει ότι θα μείνουν εδώ επιστήμονες, θα δοθούν ευκαιρίες σε (εταιρείες) start up, σημείωσε.

Υπενθύμισε, δε, ότι το υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης έχει υπογράψει μνημόνιο συνεργασίας με μία από τις τρεις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές εταιρείες, τη γερμανική ΟΗΒ, η οποία έρχεται και επενδύει εδώ και δημιουργεί θέσεις εργασίας. “Τα θέλουμε αυτά; Eγώ αυτό ρωτάω την αξιωματική αντιπολίτευση”, είπε ο κ. Χριστοφορίδης.

«Δεν θα αργούσε η επιστροφή της μητέρας μου στο σπίτι. Δεν ήξερα τι θα έπρεπε πια να κάνω. Άνοιξα το παράθυρο και τη μπαλκονόπορτα του δωματίου μου κι άφησα το μωρό να πέσει επάνω σε ένα δίχτυ, το οποίο γνώριζα ότι υπάρχει ακριβώς από κάτω, στον ακάλυπτο χώρο της πολυκατοικίας μου, ενώ ήμουν απόλυτα σίγουρη ότι δεν πρόκειται να πάθει τίποτα το μωρό μου».

Συναισθήματα φόβου, ντροπής, σύγχυσης και πανικού περιγράφει στο απολογητικό υπόμνημα που παρέδωσε στην ανακρίτρια της υπόθεσης η νεαρή κατηγορούμενη για παιδοκτονία, η οποία αφέθηκε ελεύθερη με όρους και χρηματική εγγύηση μετά την απολογία της. Σύμφωνα με όσα ισχυρίζεται, ήταν πεπεισμένη ότι αν έλεγε στην μητέρα της ότι είναι έγκυος, εκείνη θα νευρίαζε μαζί της και θα την προέτρεπε να κάνει έκτρωση. Έτσι, αποφάσισε να κρύψει το γεγονός με σκοπό, αφού γεννηθεί το παιδί, να το δώσει για υιοθεσία σε κάποια οικογένεια.

https://youtu.be/YFC4lafWHpg

Η 22χρονη περιγράφει στο υπόμνημα της ότι γέννησε μόνη στη μπανιέρα του σπιτιού της, στη Νέα Σμύρνη, τρομοκρατημένη και προσπαθώντας να κάνει όσα είχε διαβάσει στο ίντερνετ για τον τοκετό. Σημειώνει, μάλιστα, ότι τη στιγμή που γεννούσε γύρισε για μερικά λεπτά η μητέρα της και για να μην καταλάβει κάτι προσποιήθηκε πως κάνει ντους: «Εκείνη την ώρα επέστρεψε η μητέρα μου, η οποία, αφού κατάλαβε ότι ήμουν στο μπάνιο, μου φώναξε για να μου πει ότι θα πάει στη γιαγιά μου και ότι θα επέστρεφε προσεχώς για να πάμε σε κάποιες δουλειές που είχαμε. Έζησα τον απόλυτο πανικό εκείνη τη στιγμή. Ο χρόνος μου τελείωνε…».

Η σπουδάστρια αναφέρει με λεπτομέρειες κάθε σκέψη που έκανε, εν μέσω αφόρητων πόνων, καθώς γεννούσε όρθια στη μπανιέρα, φοβούμενη μήπως κάποιος ακούσει τις φωνές της και μιλάει για τη στιγμή που το μωρό, τελικά, «βγήκε, μου γλίστρησε μέσα από τα χέρια μου και έπεσε στη μπανιέρα. Κόπηκε με αυτόν τον τρόπο και ο ομφάλιος λώρος. Το σήκωσα από τη μπανιέρα και διαπίστωσα ότι αναπνέει αχνά, με δυσκολία. Ωστόσο, δεν έκλαψε καθόλου. Είχα μάθει από την ενημέρωσή μου στο διαδίκτυο ότι το μωρό μόλις γεννηθεί πρέπει να κλάψει… Το μπάνιο είχε πλημμυρίσει με αίματα. Από στιγμή σε στιγμή θα επέστρεφε η μητέρα μου. Σε κατάσταση πανικού και έντρομη, έκοψα με ψαλίδι το τμήμα του ομφάλιου λώρου που κρεμόταν από εμένα. Δεν ήξερα, όμως, ότι έπρεπε να δεθεί και η αιμορραγία συνεχίστηκε. Όσο γρηγορότερα μπορούσα έπλυνα το μωρό και ξεπλύθηκα και η ίδια από τα αίματα. Βγήκα από το μπάνιο και πήγα στο δωμάτιό μου με το μωρό… Δεν θα αργούσε η επιστροφή της μητέρας μου. Δεν ήξερα τι θα έπρεπε, πλέον, να κάνω. Άνοιξα το παράθυρο και τη μπαλκονόπορτα του δωματίου μου και άφησα το μωρό να πέσει επάνω σε ένα δίχτυ, που γνώριζα ότι υπάρχει ακριβώς από κάτω στον ακάλυπτο χώρο της πολυκατοικίας μου, ενώ ήμουνα απόλυτα σίγουρη ότι δεν πρόκειται να πάθει τίποτα το μωρό μου… Μάζεψα όσο ταχύτερα μπορούσα τις πετσέτες που είχαν αίμα, καθώς και τον πλακούντα, τα έβαλα σε μια σακούλα και κατέβηκα να τα πετάξω στον κάδο απορριμμάτων που βρίσκεται απέναντι από την πολυκατοικία».

Η 22χρονη υποστηρίζει πως πριν προλάβει να καθαρίσει το μπάνιο η μητέρα της γύρισε και ότι όταν τη ρώτησε τι συνέβη δικαιολογήθηκε πως αδιαθέτησε, δικαιολογία στην οποία επέμεινε όταν είδε τη μητέρα της να δυσπιστεί λόγω της μεγάλης ποσότητας αίματος που υπήρχε. Στην συνέχεια, όπως λέει η κατηγορουμένη, «ανέμενα καρτερικά τη στιγμή που θα αποχωρούσε η μητέρα μου, είτε για κάποια δουλειά, είτε για ψώνια, ώστε να πάρω το παιδί μου και να πάμε σε ένα νοσοκομείο».

Ωστόσο, όπως περιγράφει στο υπόμνημα, τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν όπως τα υπολόγιζε: «Το Σάββατο, 21 Απριλίου, η, από τον ισόγειο όροφο, γειτόνισσα, ήρθε στο σπίτι μου και είπε στη μητέρα μου πως στο δίχτυ που βρίσκεται στον ακάλυπτο χώρο φαίνεται να κείται κάτι σαν μωρό. Βγήκαν από το δωμάτιό μου να το δουν, όμως επειδή δεν ήταν ευδιάκριτο κατέβηκαν στο ισόγειο, όπου και διαπίστωσαν πράγματι περί τίνος επρόκειτο. Αμέσως κάλεσαν την αστυνομία. Δεν ανέφερα τίποτα ούτε στους αστυνομικούς, ούτε στη μητέρα μου, η οποία με ρώτησε επί τούτω, εκ νέου, προφανώς ενθυμούμενη το περιστατικό της προηγούμενης ημέρας. Ο φόβος, ο οποίος είχε πλέον αναμιχθεί με ντροπή, με απέτρεψε από το να της αναφέρω τι είχε συμβεί».

Στο υπόμνημα γίνεται εκτενής αναφορά στη συνολική κατάσταση που βίωσε η σπουδάστρια και ειδικά αμέσως μετά τον τοκετό της. «Αυτό το τραυματικό γεγονός που βίωσα δεν μπορεί να εξηγηθεί με την καθημερινή λογική και κατανόηση. Είναι τελείως διαφορετικός ο τρόπος αντιμετώπισης της κατάστασης από ένα άτομο, ένα κορίτσι, ένα παιδί, όταν το έμβρυο είναι ακόμα μέσα στην κοιλιά, που έχει τον έλεγχο αυτής της κατάστασης και διαφορετικά όταν έρχεται κάποιος αντιμέτωπος με την πραγματικότητα. Η ψυχοβιολογική υπόστασή του με την εμφάνιση του παιδιού αναταράσσεται, είναι μια σκηνή τραγική, μοναχική και επώδυνη» σημειώνει.

Τέλος, αναφέρεται στην απόρριψη που ένιωσε τόσο από τον νεαρό σύντροφό της, όσο και από τη φίλη της, όταν τους είπε πως είναι έγκυος: «Προσπάθησα να βρω στήριγμα σε όλη αυτήν την περίπλοκη διαδικασία τόσο από τον σύντροφό μου, όσο και από τους φίλους μου. Δυστυχώς, η απόρριψή τους με ανάγκασε να ανέβω μόνη μου τον Γολγοθά, ενώ και η φοβία μου για να το εξωτερικεύσω πολλαπλασιάστηκε. Αφού δεν ενδιαφέρονταν κανένας, πώς η μητέρα μου θα το αποδεχόταν; Πώς θα έβρισκα το θάρρος να πω κάτι τέτοιο σε αυτήν; Πώς θα αντιδρούσε όταν όλοι οι υπόλοιποι με αποθαρρύνουν;».