Μήνας: Οκτώβριος 2017

Με τη συνάντηση που έχει αυτή την ώρα με επιχειρηματίες σε κεντρικό ξενοδοχείο της πόλης, ξεκίνησε το πρόγραμμα του Έλληνα πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στις ΗΠΑ και συγκεκριμένα στο Σικάγο.

Στην πρωτεύουσα του Ιλινόι, έως και τη Δευτέρα το μεσημέρι -οπότε αναχωρεί για την Ουάσιγκτον για τη συνάντηση με τον Αμερικανό Πρόεδρο, αλλά και τις συναντήσεις με τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ και την διευθύντρια του ΔΝΤ- ο κ. Τσίπρας θα έχει σειρά επαφών με επιχειρηματίες, επενδυτές, εκπροσώπους των ομογενειακών οργανώσεων, ομοσπονδιακούς και πολιτειακούς βουλευτές, τον δήμαρχο του Σικάγο και τον κυβερνήτη της Πολιτείας του Ιλινόι, ενώ θα απευθύνει ομιλία στο Chicago Council on Global Affairs.

Εκπρόσωποι της ομογένειας, ενόψει της παρουσίας του κ. Τσίπρα στο Σικάγο, εξέφραζαν την ικανόποιησή τους για το γεγονός, όπως ανέφεραν, ότι είναι η πρώτη επίσημη επίσκεψη Έλληνα πρωθυπουργού στην πόλη τους.

Σε κυβερνητικό συνασπισμό μεταξύ συντηρητικών και ακροδεξιών αναμένεται να οδηγηθεί η Αυστρία μετά τις βουλευτικές εκλογές που διεξάγονται αύριο Κυριακή.

Το κόμμα του Χάιντς-Κρίστιαν Στράχε φαίνεται να συγκεντρώνει το 25% των ψήφων, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις. Πρόκειται για διπλάσιο ποσοστό από αυτό της Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD), του γερμανικού ακροδεξιού κόμματος που κατάφερε να εισέλθει στη Μπούντεσταγκ για πρώτη φορά, μια ακόμη απόδειξη της ανόδου των λαϊκιστικών κομμάτων στην Ευρώπη.

Το ακροδεξιό Κόμμα των Ελευθέρων της Αυστρίας (FPO) έχει στόχο να συμμετάσχει στον κυβερνητικό συνασπισμό λιγότερο από ένα χρόνο μετά τις προεδρικές εκλογές, στις οποίες ο υποψήφιός του πέρασε στον δεύτερο γύρο.

Ο Κουρτς, επικεφαλής του συντηρητικού Λαϊκού Κόμματος (OVP), εμφανίζεται νικητής στις αυριανές εκλογές καταγράφοντας στις δημοσκοπήσεις ποσοστό μεγαλύτερο του 30% εδώ και καιρό. Ο ίδιος τονίζει ότι δεν αποκλείει κανένα ενδεχόμενο, όμως μια νέα κυβέρνηση συνασπισμού με τους Σοσιλαδημοκράτες (SPO) μοιάζει αδύνατη μετά το τέλος της τρέχουσας βουλευτικής περιόδου που σημαδεύτηκε από πολλές αντιπαραθέσεις μεταξύ των δύο κομμάτων.

Κυβερνήσεις συνασπισμού μεταξύ του SPO και του OVP βρίσκονται στην εξουσία περισσότερα από τα μισά χρόνια μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, εκπροσωπώντας κάποτε το 80% του εκλογικού σώματος. Ωστόσο ο συνασπισμός κατάφερε να σώσει με δυσκολία την πλειοψηφία του το 2013.

«Εκστρατεία ασφυξίας του FPO»

Το FPO, που ιδρύθηκε από πρώην ναζί με τη συμμετοχή φιλελεύθερων, εκμεταλλεύθηκε την κούραση των Αυστριακών από τον συνασπισμό αυτό για την άνοδό του.

Σύμφωνα με τον Γάλλο πολιτικό αναλυτή Πατρίκ Μορό, που ειδικεύεται στην Αυστρία, ο Κουρτς διεξάγει «μια εκστρατεία ασφυξίας του FPO», προσπαθώντας να το ανταγωνιστεί στο βασικό του ζήτημα: την εχθρότητα στη μετανάστευση και το ισλάμ.

Ο Στράχε, 48 ετών, δηλώνει ότι η υποδοχή των προσφύγων θα πρέπει να είναι προσωρινή, ενώ θέλει να καταργηθεί η οικονομική βοήθεια που τους παρέχεται. Ο Κουρτς, υπουργός Εξωτερικών από το 2013, απαντά προτείνοντας την κατάργηση των κοινωνικών επιδομάτων σε κάθε αλλοδαπό που ζει στη χώρα για λιγότερα από πέντε χρόνια.

Το μεταναστευτικό διχάζει τους Σοσιαλδημοκράτες

Ο Κρίστιαν Κερν, ο Σοσιαλδημοκράτης καγκελάριος που ανέλαβε τα ηνία της χώρας τον Μάιο του 2016 εμφανίζεται ως ο μεγάλος χαμένος των βουλευτικών εκλογών, με το κόμμα του να δίνει μάχη στήθος με στήθος με το ακροδεξιό FPO, όμως πάντα να εμφανίζεται πίσω του στις δημοσκοπήσεις.

Ο 51χρονος Κερν θεωρούνταν από τους αναλυτές «ο καλύτερος υποψήφιος του SPO εδώ και καιρό», όμως η προεκλογική του εκστρατεία αμαυρώθηκε από μια σειρά ατυχών επεισοδίων και παραιτήσεων. Μέχρι το τελικό σκάνδαλο: την αποκάλυψη ότι ένας πρώην σύμβουλος του κόμματος συμμετείχε σε μια εκστρατεία δυσφήμησης του Κερν.

«Το μεταναστευτικό διχάζει και το SPO μεταξύ μιας αριστερής πτέρυγας υπέρ των προσφύγων και μιας δεξιάς πτέρυγας που ζητεί πιο αυστηρή πολιτική», σημειώνει η αναλύτρια Αλεξάντρα Ζιγκλ.

Η Αυστρία, μια πλούσια χώρα 8,7 εκατομμυρίων κατοίκων, είναι μια από τις ευρωπαϊκές χώρες που δέχθηκε σε διάστημα δύο ετών τους περισσότερους πρόσφυγες αναλογικά με τον πληθυσμό της, προκαλώντας συζητήσεις για το κόστος των επιδομάτων που τους παρέχονται και την ικανότητα ενσωμάτωσής τους.

Το 2000 η συμμετοχή του FPO στην κυβέρνηση του συντηρητικού καγκελαρίου Βόλφγκανγκ Σούσελ είχε προκαλέσει πολιτικό σεισμό στην Ευρώπη, αλλά και την επιβολή κυρώσεων από την ΕΕ.

Όμως το ακροδεξιό κόμμα φρόντισε να αλλάξει τη ρητορική του, ενώ τα εθνικιστικά κόμματα έχουν σημειώσει άνοδο σε όλη την Ευρώπη.

Το FPO τάσσεται υπέρ της προσέγγισης της Αυστρίας με την ομάδα του Βίζεγκραντ, χώρες της οποίας, όπως η Πολωνία και η Ουγγαρία, βρίσκονται σε αντιπαράθεση με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Ο Κουρτς με τις προτάσεις του για τη μετανάστευση και την αφοσίωσή του στην εθνική κυριαρχία έχει, σύμφωνα με τον Μορό, «σχεδόν αντιδιαμετρικά αντίθετες απόψεις με αυτές του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μαρκόν και πολύ διαφορετικές από αυτές της Γερμανίδας καγκελαρίου Άγκελα Μέρκελ».

Οι κυβερνήσεις με τους ακροδεξιούς

Το FPÖ έχει συμμετάσχει δύο φορές σε κυβερνήσεις. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 με τους Σοσιαλδημοκράτες και στις αρχές του 2000 με τους Συντηρητικούς. Όλα δείχνουν ότι οι ακροδεξιοί θα τα ξανακαταφέρουν.

«Το 2017 θα είναι η χρονιά του FPÖ», δήλωνε με περισσή αισιοδοξία πριν από δέκα περίπου μήνες, ο πρόεδρος του ακροδεξιού κόμματος των αυστριακών Φιλελευθέρων Χάινς-Κρίστιαν Στράχε. Είχε προηγηθεί η ήττα του ακροδεξιού υποψηφίου για την ομοσπονδιακή προεδρία Νόμπερτ Χόφερ στην αναμέτρηση με τον Αλεξάντερ φαν ντερ Μπέλεν, ο οποίος είχε τη στήριξη των Πρασίνων .

Σήμερα οι ακροδεξιοί του FPÖ έχουν κάθε λόγο να αισιοδοξούν για μια συμμετοχή του κόμματός τους στην επόμενη αυστριακή κυβέρνηση. Η διένεξη μεταξύ Σοσιαλδημοκρατών (SPÖ) και Συντηρητικών (ÖVP) καθιστά σχεδόν αδύνατη μια ακόμα μεταξύ τους συγκυβέρνηση. Όλα δείχνουν ότι η Αυστρία θα πραγματοποιήσει πολιτικά στροφή προς τα δεξιά.

Στο προοίμιο της αυριανής εκλογικής αναμέτρησης οι δημοσκόποι συμφωνούν ότι είναι αδύνατο να κερδηθούν εκλογές χωρίς σκληρή στάση στο ζήτημα της μετανάστευσης. Στο πλέον χαρακτηριστικό ερώτημα αν οι πρόσφυγες στους οποίους έχει χορηγηθεί άσυλο θα έπρεπε να λαμβάνουν ίδιες κοινωνικές παροχές με τους Αυστριακούς, τόσο ο καγκελάριος και πρόεδρος των Σοσιαλδημοκρατών Κρίστιαν Κερν, όσο και ο υπουργός Εξωτερικών και πρόεδρος των Συντηρητικών Ζεμπάστιαν Κουρτς απάντησαν «όχι» σε μια από τις τελευταίες τηλεμαχίες. Ιδίως στην επαρχία, όπου ζουν οι λιγότεροι πρόσφυγες και μετανάστες, δίνεται ιδιαίτερο βάρος στα ζητήματα ασφαλείας, τάξης και στο σύνθημα «πρώτα η Αυστρία».

Ο Στράχε αρνείται τις κατηγορίες ότι υπήρξε νεοναζί

Ο πρόεδρος του FPÖ είναι ο πιο έμπειρος από τους συνολικά έξι υποψηφίους για την αυστριακή καγκελαρία. Ο 48χρονος ορθοδοντικός είναι εδώ και 12 χρόνια πρόεδρος των Φιλελευθέρων και κατά τη διάρκεια του προεκλογικού αγώνα όργωσε σχεδόν ολόκληρη την επαρχία της χώρας. Το γεγονός ότι ο Τύπος δημοσιεύει φωτογραφίες από το νεοναζιστικό παρελθόν του δεν φαίνεται να ενοχλεί πλέον κανέναν στην Αυστρία. Ο ίδιος πάντως απαντά: «Δεν ήμουν ποτέ και δεν είμαι νεοναζί».

Ο μόνος που είναι σε θέση να σταθεί εμπόδιο σε ένα καλό εκλογικό αποτέλεσμα των ακροδεξιών είναι ο αυστριακός υπουργός Εξωτερικών Ζεμπάστιαν Κουρτς, ο οποίος ανέλαβε τον περασμένο Μάιο τα ηνία των Συντηρητικών. Η δημοτικότητα του Χάινς-Κρίστιαν Στράχε υπέστη τότε καθίζηση 10%, μιας και ο Ζεμπάστιαν Κουρτς τάσσεται υπέρ μιας σκληρής στάσης στο ζήτημα της μετανάστευσης. Στην τελική ευθεία του προεκλογικού αγώνα ο πρόεδρος του FPÖ απέφυγε κάθε ατόπημα που θα μπορούσε να στιγματίσει τους Φιλελεύθερους ως ακροδεξιό κόμμα. Φρόντισε για παράδειγμα να απομακρυνθεί συνοδοιπόρος του από το FPÖ, ο οποίος είχε χαιρετίσει δημόσια ναζιστικά, ενώ παράλληλα σταμάτησε τις σφοδρές επιθέσεις κατά των αυστριακών μέσων ενημέρωσης, αντιμετωπίζοντας με ευγένεια ακόμα και δημοσιογράφους που του έθεταν δύσκολα ερωτήματα.

ΠΗΓΗ: Deutsche Welle, naftemporiki.gr

Το τελευταίο αντίο στον Μιχάλη Ζαφειρόπουλο, ο οποίος δολοφονήθηκε το απόγευμα της περασμένης Πέμπτης μέσα στο δικηγορικό του γραφείο, είπαν συγγενείς, φίλοι, συνάδελφοι και πλήθος κόσμου που βρέθηκαν το μεσημέρι του Σαββάτου στον Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, στο Ελληνικό, όπου και εψάλη η νεκρώσιμος ακολουθία.

Η σύζυγος και τα παιδιά του, ο αδερφός του πρώην δήμαρχος Χαλανδρίου Γρηγόρης Ζαφειρόπουλος και η μητέρα του Ίριδα είπαν αποχαιρέτησαν τον άνθρωπό τους.

Η νεκρώσιμος ακολουθία τελέστηκε στον Ι.Ν Μεταμόρφωσης του Σωτήρος στο Ελληνικό παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας Π.Παυλόπουλου, του υπουργού Δικαιοσύνης Στ. Κοντονή, του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κ.Μητσοτάκη, του πρώην πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή, της επίσης πρώην πρωθυπουργού Β. Θάνου και πολλών ακόμη προσώπων από το χώρο της δικηγορίας και της πολιτικής.

Συγκεκριμένα παρόντες ήταν ο Φώτης Κουβέλης, ο πρόεδρος του ΔΣΑ Β. Αλεξανδρής, ο πρώην πρόεδρος του ΔΣΑ Δ. Παξινός, ο πρώην υπουργός Α.Ρουπακιώτης, ο δικηγόρος Αλ. Λυκουρέζος, ο πρώην πρόεδρος της ΝΔ Β. Μεϊμαράκης καθώς και οι Κ..Χατζηδάκης Ντ. Μπακογιάννη, Μ. Κεφαλογιάννης, Ο. Κεφαλογιάννη, Ελ. Βοζεμπεργκ, Ν. Δένδιας, Γ. Γιακουμάτος, Μ. Βορίδης, Θ. Φορτσάκης, Μ. Βαρβιτσιώτης, Γ. Κουμουτσάκος και πολλοί ακόμα βουλευτές της ΝΔ.
Παρόντες ήταν επίσης μεταξύ άλλων ο περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδας Κώστας Μπακογιάννη με την αδερφή του Αλεξία και ο δήμαρχος Αμαρουσίου Γ. Πατούλης.

Ο πρώην υπουργός Θ. Φορτσάκης δήλωσε ότι πρόκειται για ένα αποτρόπαιο έγκλημα που έχει αναστατώσει όλη την ελληνική κοινωνία. «Ένας εξαίρετος άνθρωπος έφυγε άδικα. Ελπίζω γρήγορα η Αστυνομία να εξιχνιάσει αυτό το έγκλημα», πρόσθεσε ο βουλευτής της ΝΔ.

«Ήταν μια εκτέλεση εν ψυχρώ. Όλα περίμενα να τα ακούσω, αυτό δεν τον περίμενα. Ήταν ένας εξαίρετος οικογενειάρχης. Θεέ μου γιατί; Αυτό το γιατί θα μας φάει», δήλωσε ο Γεράσιμος Γιακουμάτος.

Η μαχόμενη ποινική δικηγορία και ο χώρος της υπεράσπισης από προχθές είναι φτωχότερος», δήλωσε ο δικηγόρος Σ. Κεχαγιόγλου.

Ευθεία επίθεση στον Κυριάκο Μητσοτάκη και τη Ν.Δ ότι “δεν διστάζουν να επενδύσουν πολιτικά στην αποτρόπαια δολοφονία του Μιχάλη Ζαφειρόπουλου” εξαπολύει με άτυπη ενημέρωσή του το Μέγαρο Μαξίμου, μετά τις δηλώσεις του προέδρου της Ν.Δ και κορυφαίων στελεχών της που άσκησαν δριμεία κριτική στην κυβέρνηση για το κλίμα ανομίας που έχει δημιουργήσει και στο οποίο αποδίδουν το τραγικό περιστατικό.

“Ο κ. Μητσοτάκης δεν διστάζει να επενδύσει στο αίμα ενός φίλου του, σύμφωνα με τον ίδιο”, αναφέρει το non paper και επισημαίνει μεταξύ άλλων και τη δήλωση του “υποτιθέμενου μετριοπαθή”, όπως τον αποκαλεί, Νίκου Δένδια που παρουσιάζει την Ελλάδα ως “Κολομβία”.

Ολόκληρο το non paper του Μαξίμου:

Η ΝΔ, μετά τη συντριπτική της κοινοβουλευτική ήττα στη Βουλή για την αλλαγή ταυτότητας φύλου, στρέφεται ακόμα πιο έντονα σε ακροδεξιές επιλογές.

Ο κ. Μητσοτάκης δεν διστάζει να επενδύσει πολιτικά στην αποτρόπαια δολοφονία ενός ανθρώπου, στο αίμα ενός φίλου του, σύμφωνα με τον ίδιο. Και τα φιλικά του Μέσα να εμφανίζουν την Ελλάδα, ως χώρα, όπου ανθίζει ατιμώρητο το έγκλημα. Για να φτάσει στο σημείο ο υποτιθέμενος μετριοπαθής κ. Δένδιας να παρουσιάζει την Ελλάδα ως “Κολομβία” και να μιλά για “περίοδο βίας και αίματος εδώ και 2,5 χρόνια”. Απλά επιβεβαιώνει το πραγματικό του πρόσωπο, αυτό του ακροδεξιού αυταρχισμού.

Και όλοι μαζί επιβεβαιώνουν, πως δεν υπάρχει φιλελεύθερη ΝΔ, παρά μόνο ένα υβρίδιο νεοφιλελεύθερων εμμονών για την οικονομία και την εργασία και ακροδεξιού φανατισμού για την κοινωνία.

Το δόγμα νόμου και τάξης της Δεξιάς και της άκρας Δεξιάς, όμως, το γνώρισε καλά και το πλήρωσε ακριβά ο ελληνικός λαός. Όπως και το οργανωμένο έγκλημα και την τρομοκρατία, που άνθισαν επί των ημερών τους.

Όσο για το κοινό έγκλημα, αρκεί να αναφέρουμε, ότι την τριετία 2012-2014, με κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, σημειώθηκαν 411 ανθρωποκτονίες, ενώ από το 2015 μέχρι σήμερα, δηλαδή σε 2,5 χρόνια, έχουν σημειωθεί συνολικά 209. Αν η πραγματικότητα δεν τους βολεύει, όμως, τόσο το χειρότερο γι’ αυτή.

Αν δεν ήταν μακάβριο, θα ήταν απλά επικίνδυνο.

Τέλος, να θυμίσουμε απλώς στον κ. Μητσοτάκη και τον κ. Δένδια, ότι η επίδειξη σιδερένιας πυγμής δεν ταιριάζει σε δημοκρατικές δυνάμεις. Παραπέμπει σε λογικές αστυνομικού κράτους, στις οποίες η ΝΔ τελευταία επιστρέφει με όλο και μεγαλύτερη ένταση.

Tο νεαρό μοντέλο Kristen Hancher, χωρίς να το καταλαβαίνει, μετέδωσε σε ζωντανή μετάδοση πολύ προσωπικές στιγμές με τον σύντροφό της Andrew Gregory.

Όπως έγραψε η Kristen Hancher, η live μετάδοση διήρκησε μόλις 3 λεπτά με την κάμερα στο κινητό της να ενεργοποιείται κατά λάθος. Όταν το κατάλαβε, το διέκοψε.

«Για όποιον είδε το live μου, θα ήθελα να ζητήσω συγγνώμη, δεν ήταν κάτι εσκεμμένο. Διαγράψτε το από το μυαλό σας. Αυτό που έγινε στο live μου ήταν κατά λάθος και το κατάλαβα 3 λεπτά μετά, αλλά 14.000 άνθρωποι το είδαν. Συγγνώμη… Ήταν κάτι ντροπιαστικό. Θα ήθελα ήθελα να ζητήσω από όλους συγγνώμη, αλλά αυτά συμβαίνουν. Ατυχήματα συμβαίνουν. Θα πρέπει να προχωρήσουμε και να κάνουμε σαν να μην συνέβη ποτέ. Εγώ αυτό θα κάνω», έγραψε το νεαρό μοντέλο.

https://www.instagram.com/p/BVayrrfFyUo/

https://youtu.be/3iX1SOn7zzI

 

Aναντίρρητα η επίσκεψη του Έλληνα Πρωθυπουργού στον Λευκό Οίκο είναι μείζονος σημασίας για τα συμφέροντα της Ελλάδος πέραν κομματικών ή πολιτικών σκοπιμοτήτων, σε μια απρόσμενα και ιστορικά μοναδική θετική συγκυρία στο τρίγωνο Ουάσινγκτον- Αγκύρας –Αθηνών. O Πρωθυπουργός συναντιέται με την δική του ιστορία. Κυρίως όμως με την ιστορία της Ελλάδος!

1. Η επίσκεψη του Πρωθυπουργού της Ελλάδος στον Λευκό Οίκο δεν είναι συμπτωματική:
Εδώ και δέκα μήνες περίπου η ελληνική πλευρά είχε καταβάλει συστηματικές και συνεχείς σε πολλά επίπεδα, τόσο απ’ ευθείας όσο και με πολλούς ενδιαμέσους, σε πολλά επίπεδα, προσπάθειες προκειμένου να εξασφαλίσει την πολύ-αναμενόμενη πρόσκληση. Χωρίς να παραγνωρίζω την συμβολή των αμερικανικών διπλωματικών αρχών υπογραμμίζω ότι ο ρόλος της Πρεσβείας μας στην Ουάσιγκτον υπήρξε καθοριστικός. Κίνησαν γη και ουρανό. Απορία προκάλεσε λοιπόν η αρχική ανακοίνωση των Αθηνών ότι η πρόσκληση έγινε αποδεκτή. Δηλαδή, το σκεφθήκαμε πολύ πριν δώσουμε το ΟΚ;
Το φαινόμενο δεν είναι μόνο σημερινό. Οι αυλές υπάρχουν για να δικαιολογούν την ύπαρξή τους και να ευδοκιμούν… οι περαστικοί αυλικοί. Είναι όμως χαρακτηριστικό μίας συγκεκριμένης ελληνοπρεπούς νοοτροπίας με συνέχεια και χωρίς καθορισμένα πολιτικό-κομματικά όρια. Της ψυχολογίας του μικρού που νιώθει ξαφνικά να μεγαλώνει.
Για καλή μας τύχη η επίσκεψη γίνεται τώρα σε μια απρόσμενα και ιστορικά μοναδική θετική συγκυρία, στην τέταρτη δεκαετία της μεταπολίτευσης, στο τρίγωνο Ουάσινγκτον- Αγκύρας –Αθηνών.
Να ξεκαθαρίσω λοιπόν ότι δεν είμαστε εμείς η εξαίρεση. Μετά λόγου γνώσης σημειώνω ότι 150 περίπου χώρες και τριπλάσιοι του αριθμού αυτού ηγέτες –εξαιρουμένων των είκοσι-τριάντα που βρίσκονται στην πρώτη σειρά του αμέσου ενδιαφέροντος και στην κορυφή των συμφερόντων των ΗΠΑ -προσπαθούν να εξασφαλίσουν είσοδο στον Λευκό Οίκο. Αυτή ήταν, είναι και θα είναι η πραγματικότητα.
2. Τα συμφέροντα της Ελλάδος πέραν κομματικών /πολιτικών σκοπιμοτήτων:
Να ξεκαθαρίσουμε λοιπόν ότι κυρίως ο Λευκός Οίκος, το αποδυναμωμένο σήμερα State Department, και όλοι όσοι συντελούν στην πραγματοποίηση της επίσκεψης γνωρίζουν καλά, άριστα, τα εξής:
– την δομή, προσωπικές πεποιθήσεις, πολιτική φιλοσοφία, επιδόσεις, υστέρηση και εν γένει πολιτικά πεπραγμένα της κυβέρνησης συνεργασίας του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και των υπουργών του. Γνωρίζουν επίσης λεπτομερώς τις θέσεις και ενδόμυχες πεποιθήσεις των κυβερνητικών στελεχών – ακόμη και τη λεγομένη γλώσσα το σώματος -όπως αποτυπώνονται στις συναντήσεις τους στην Αθήνα με τους αμερικανούς συνομιλητές τους.
Μία παρένθεση: πρόκειται για ένα διαχρονικά επαναλαμβανόμενο φαινόμενο που δεν γνωρίζει ιδεολογία και πολιτικά χρώματα ούτε περιορίζεται από τις κομματικές ταυτότητες. Πριν λίγα χρόνια, με απορία και έκπληξη συνάμα διάβαζα στα 2500 περίπου αμερικανικά τηλεγραφήματα και εκθέσεις WIKILEAKS τα οποία αφορούσαν στην Ελλάδα, τις ομολογιακού χαρακτήρα εκμυστηρεύσεις υπουργών και κυβερνητικών στελεχών ακόμη και για θέματα –όπως για παράδειγμα το ενεργειακό- εκτός του πλαισίου αρμοδιοτήτων τους.
Δεν έχω κανένα λόγο να πιστεύω ότι η πρακτική αυτή δεν συνεχίζεται. Ειδικά σε μία κυβέρνηση συνεργασίας. Αντιθέτως, μάλιστα πάντοτε υπάρχουν κάποιοι πού γενναιόδωρα «ανοίγουν την καρδιά» τους.
Γνωρίζουν επίσης άριστα τις θέσεις του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκου Μητσοτάκη και τις προσωπικές εκτιμήσεις των βασικών στελεχών του κόμματος της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως. Επίσης, την πολιτική εμβέλεια, πολιτικό λόγο και προοπτική των λοιπών κομμάτων. Εντός και εκτός Βουλής.
Γνωρίζουν, γνωρίζουν, γνωρίζουν…

Πού θέλω να καταλήξω;
Στην αυτονόητη επισήμανση ότι η συνάντηση του Πρωθυπουργού της Ελλάδος με τον Πρόεδρο Donald Trump γίνεται διότι η αμερικανική κυβέρνηση και ο Λευκός Οίκος έχουν πεισθεί για την χρησιμότητά της για την ενίσχυση και προώθηση των αμερικανικών συμφερόντων στην Ευρώπη, στα Βαλκάνια και βέβαια -μέσω της Σούδας- στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής και πέραν του Περσικού Κόλπου, μέχρι το Αφγανιστάν. Επιπλέον, διότι ο κύριος Donald Trump προσωπικά έχει κάτι να μας πει.
Όσο άδικο και άκαιρο είναι να μεμψιμοιρούν κάποιοι στην Αθήνα για την επίσκεψη του Πρωθυπουργού στην Ουάσινγκτον, ειδικά την στιγμή αυτή, τόσο λάθος είναι κάποιοι άλλοι να θελήσουν να της προσδώσουν χαρακτήρα η χρώμα επιλεκτικής πολιτικής στήριξης. Στην Ελλάδα θεωρείται πάντοτε ως εξαιρετικό γεγονός ότι για όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι αυτονόητο.
Η επίσκεψη έχει αναμφίβολα ξεχωριστή σημασία για τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση. Έχει όμως μεγαλύτερη σημασία για την ίδια την λαβωμένη στα οκτώ χρόνια της βαθιάς αυτής κρίσης εικόνα της Ελλάδος.
Κυρίως λόγω της μοναδικής και αναντικατάστατης στρατηγικής θέσης της. Εν μέσω ριζικής μεταβολής ισορροπιών, συμμαχιών και δεδομένων. Μεταξύ άλλων, λόγω των επιλογών του Προέδρου Trump και προς διαφορετική κατεύθυνση των προκατόχων του σε ολόκληρη την περιοχή της Μεσογείου και της ευρύτερης Μέσης Ανατολής. Χωρίς να ξεχνώ τις δικές μας ευθύνες, εννοώ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών–μελών της.
Όμως, τα όσα συζητηθούν στην Ουάσινγκτον και εν συνεχεία την επόμενη ημέρα τεθούν σε ένα χρονοδιάγραμμα υλοποίησης, απαιτούν εδώ στην Ελλάδα ευρύτερη πολιτική συνεννόηση και συναίνεση η οποία δεν διαμορφώνεται αυτόματα, είναι δυνατή, αλλά όμως θα πρέπει να επιδιωχθεί και να διασφαλισθεί.
Έχω υπόψη μου ειδικότερα δύο θέματα χωρίς να υποτιμώ τα υπόλοιπα:

Α. Την Συμφωνία για την Σούδα:
Δηλαδή την έναντι ουσιαστικών πολιτικών ανταλλαγμάτων- προτιμώ να τις αποκαλώ διμερείς εγγυήσεις ασφάλειας-και όχι μόνον έναντι εξοπλιστικών και οικονομικών ανταλλαγμάτων ανανέωση της Συμφωνίας για την Σούδα. Όσο σημαντικότερα είναι τα ανταλλάγματα τόσο μεγαλύτερη σε διάρκεια ας είναι η ισχύς της νέας συμφωνίας. Αυτή μπορεί να είναι μία λογική διαπραγματευτική θέση και γραμμή.
Ορθώς η κυβέρνηση-φαίνεται ότι επικράτησε ευτυχώς η θέση του Υπουργείου Εξωτερικών- προέβη σε μεταβατικού χαρακτήρα ανανέωση μόνο για ένα χρόνο. Το γράφω και το λέγω κάμποσα χρόνια. Η Σούδα αποτελεί το πολυτιμότερο στοιχείο του σημαντικότερου πυλώνα των διμερών μας σχέσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες που δεν είναι άλλος από την αμυντική συνεργασία. Η Ελλάδα έχει στα δικά της χέρια ένα αναντικατάστατης αξίας για την εξυπηρέτηση και την προώθηση των εθνικών της συμφερόντων αλλά και των στρατηγικών συμφερόντων των ΗΠΑ μέσον διαπραγμάτευσης.

Η αξιοποίηση του απαιτεί σύνεση, την αίσθηση του μέτρου και πολιτική συνεννόηση.
Να ληφθούν υπόψη οι:
ι. Οι άμεσες απειλές κατά της εθνικής της ασφάλειας και εδαφικής κυριαρχίας που δέχεται η Ελλάδα από την Τουρκία.
ιι. Ή για τον λόγο αυτό ,συγκριτικά με τα λοιπά κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ, ανεπαρκής για την Ελλάδα διασφάλιση που θεωρητικά παρέχει το Άρθρου 5 του Χάρτη της Συμμαχίας.
Β. Το ζήτημα του ονόματος της πΓΔΜ:
Το ίδιο συμβαίνει –καίτοι δεν βρίσκεται ψηλά στο γνωστικό πεδίο των προτεραιοτήτων του Προέδρου Donald Trump- με τις προοπτικές(;) επίλυσης του ζητήματος του ονόματος της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Για όσους υπέρμετρα ανησυχούν ή βιάζονται να θυμίσω ότι είναι ψηλά μόνο γιά κάποια στελέχη του State Department, σε επίπεδο βοηθού Υφυπουργού ή Υφυπουργού Εξωτερικών. Το αναβαθμίζουν επίσης οι πρεσβείες των ΗΠΑ σε Σκόπια και Αθήνα. Στο παρελθόν έχουμε περάσει μέσα από τις Συμπληγάδες Πέτρες για το ζήτημα αυτό.
Η θέση μας είναι ξεκάθαρη. Ναι θέλουμε περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον να λυθεί το ζήτημα της ονομασίας. Όχι όμως με άτακτη υποχώρηση. Η πρόσφατη εμπειρία δείχνει ότι η ένταξη στο ΝΑΤΟ δεν φέρει άφεση αμαρτιών ούτε αποτελεί εγγύηση δημοκρατίας, ομαλότητας και εξαγνισμού. Ας θυμηθούμε τη δικτατορία στην Ελλάδα. Ας δούμε τι γίνεται σήμερα στην Τουρκία και σε διαφορετική διάσταση και αναλογία πιο κοντά μας στην Αλβανία.
Βέβαιο είναι ότι έχουμε και εμείς κάνει λάθη, καθώς και εκτιμήσεις που δεν επιβεβαιώθηκαν. Όμως, τη στιγμή αυτή τα Σκόπια επιχειρούν να κάνουν τη δική τους αυτοκάθαρση. Αναλαμβάνουν –αν πράγματι έτσι έχουν τα πράγματα- το μέρος της ευθύνης που τους αναλογεί. Ορθώς έχουμε ρίξει, ήδη από το Βουκουρέστι το 2008, το βάρος στον αλυτρωτισμό και την εχθρική προπαγάνδα παρά το γεγονός –το αναγνωρίζω -ότι δεν έχουμε πείσει πολλούς.
Εν τούτοις, όσο παράδοξο και αν ακούγεται, η δικαίωση μας έρχεται σήμερα από την νέα πολιτική πραγματικότητα στην πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Έχω δει τουλάχιστον δέκα δημόσιες δηλώσεις του πρωθυπουργού κου Zoran Zaev και του δεινού πρέσβη Υπουργού Εξωτερικών κου Nikola Dimitrov στις οποίες παραδέχονται ότι η κυβέρνηση της χώρας τους με συγκεκριμένες πράξεις στόχευσε στην προηγούμενη δεκαετία να ενοχλήσει και να προκαλέσει την Ελλάδα. Η ομολογία και η παραδοχή σήμερα έχουν μεγαλύτερη σημασία από τα κίνητρα.
Οι κρίσιμες και ιστορικές αποφάσεις για το σοβαρά θέματα σταθμίζουν ασφαλώς τις περιστάσεις και επηρεάζονται από τις ειδικότερες συνθήκες που επικρατούν.
Ανεξαρτήτως των δικών μας λαθών στο παρελθόν, πρέπει να αναζητήσουμε μία λύση που θα σταθεί στη δοκιμασία του χρόνου και θα είναι λύση πραγματική και όχι «φύλλο συκής». Όπως έχουν σήμερα τα πράγματα, κομβική σημασία στις διαπραγματεύσεις με την πΓΔΜ στην βάση του πολύτιμου κεκτημένου του Βουκουρεστίου έχει η σταθερή στάση μας στο ζήτημα της ισχύος την υπό αναζήτηση νέας ονομασίας της γειτονικής μας χώρας «erga omnes». Το πρόβλημα είναι πώς επιβάλλεται στις τρίτες χώρες.
Η επίτευξη λύσης θα διευκολυνθεί αν η Ουάσινγκτον μας διαβεβαιώσει –έστω πίσω από τις κλειστές πόρτες- ότι θα αλλάξει την απόφαση του Νοεμβρίου 2004 και θα αναγνωρίσει τη γειτονική μας χώρα με το νέο όνομα που θα συμφωνηθεί μεταξύ Σκοπίων και Αθηνών.
Τα ζητήματα ταυτότητας, γλώσσας, εθνότητας δεν μπορούν να αφεθούν στην τύχη ή στον αυτόματο πιλότο. Άλλωστε, προτάσεις του κυρίου Matthew Nimetz κατέγραψαν το πρόβλημα ονομασιών, γλώσσας, ακόμη και των διαβατηρίων της γείτονος και εμπορικών σημάτων προέλευσης.
Η «λύση» του σήμερα δεν μπορεί να είναι το μεγάλο πρόβλημα του αύριο. Έχουμε υποχρέωση απέναντι στις επόμενες γενιές να μην αφήσουμε «αποδημητικές ασάφειες».
3. Η πολιτική συνεννόηση παραμένει το ζητούμενο:
Το ιδανικό σενάριο θα ήταν ο Πρωθυπουργός να συζητήσει με τον Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας και άλλους πολιτικούς αρχηγούς τα θέματα αυτά-και όχι μόνον- πριν φύγει για την Ουάσινγκτον. Θα ήταν πολλαπλώς πολιτικά και διαπραγματευτικά ενισχυμένος και απαλλαγμένος από πολλές ενδοκυβερνητικές έγνοιες.
Για ένα πράγμα πρέπει να είναι βέβαιος ο Πρωθυπουργός κύριος Αλέξης Τσίπρας –όπως κάθε Πρωθυπουργός της Ελλάδος – που εισέρχεται στο Λευκό Οίκο και κάθεται στο Οβάλ Γραφείο.
Δεν εκφράζει μόνο το παρόν. Τα όσα πει επηρεάζουν το αύριο και το μέλλον μας. Μετά λόγου γνώσης σημειώνω ότι παρά τα φώτα, τα φλας και τις κουστωδίες είναι η στιγμή της απόλυτης μοναξιάς για κάθε ηγέτη. Συναντιέται με τη δική του ιστορία. Κυρίως όμως με την ιστορία της Ελλάδος.
Καλή επιτυχία κύριε Πρωθυπουργέ.

Του πρέσβη επί τιμή Αλέξανδρου Π. Μαλλιά* – mignatiou.com

*Ο κ. Αλέξανδρος Μαλλιάς ήταν Πρέσβης της Ελλάδος στην Ουάσιγκτον( 2005-2009) και το τελευταίο βιβλίο που έχει συγγράψει είναι «Στον αστερισμό του Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ

Οι έννοιες και του φιλελευθερισμού και του νεοφιλελευθερισμού, όπως όλοι οι βασικοί όροι στις κοινωνικές επιστήμες, είναι πολυσημικές. Δηλαδή αλλάζουν σημασία ανάλογα με το πλαίσιο στο οποίο χρησιμοποιούνται.

 

Φιλελευθερισμός

Ο φιλελευθερισμός ως ιδεολογία και πρακτική αναπτύχθηκε στην εποχή του Διαφωτισμού και της Γαλλικής Επανάστασης. Κυρίως στον 19ο αιώνα, στην Ευρώπη αλλά και στη Λατινική Αμερική, παρατηρούμε κινήματα και κόμματα που εναντιώνονται στα αυταρχικά καθεστώτα και στην πολιτική καταπίεση πιο γενικά. Δίνουν έμφαση στην ελευθερία του ατόμου και στην εξάπλωση αστικών και πολιτικών δικαιωμάτων στα λαϊκά στρώματα. Ως ιδεολογία ο φιλελευθερισμός πήρε και συντηρητικές και προοδευτικές μορφές. Στην πρώτη περίπτωση η ελευθερία του ατόμου δεν πρέπει να περιορίζεται στον πολιτικό χώρο μόνο. Στο πλαίσιο των αγορών, τα δρώντα υποκείμενα πρέπει να λειτουργούν ελεύθερα, πρέπει να απαλλαχθούν από περιορισμούς που το κράτος επιβάλλει.

Για παράδειγμα, στο επίπεδο της θεωρίας ο John Stuart Mill, ένας από τους βασικούς θεωρητικούς του κλασικού φιλελευθερισμού, υποστηρίζει στο πρώιμο έργο του τις ελεύθερες αγορές ως μία από τις προϋποθέσεις για την ανάπτυξη ατομικών δικαιωμάτων στους υπόλοιπους θεσμικούς χώρους. Στο ύστερο έργο του όμως αλλάζει γνώμη. Η ελευθερία της αγοράς πρέπει να περιοριστεί από ένα παρεμβατικό κράτος, που είναι ο μόνος τρόπος να αμβλυνθούν οι ανισότητες και οι αδικίες που ο οικονομικός φιλελευθερισμός δημιουργεί. Ετσι, στο επίπεδο της πολιτικής πρακτικής, βλέπουμε στη Βρετανία στις αρχές του 20ού αιώνα το κίνημα του «κοινωνικού φιλελευθερισμού» που ακολουθεί τις ύστερες θέσεις του Mills.

Οσο για τον συντηρητικό φιλελευθερισμό, ένα καλό παράδειγμα είναι οι θέσεις του αρχηγού του φιλελεύθερου κόμματος στις πρόσφατες γερμανικές εκλογές. Ο τελευταίος είναι υπέρ της επιβολής μιας πιο αυστηρής λιτότητας και δημοσιονομικής πειθαρχίας έναντι των χωρών του ευρωπαϊκού Νότου. Δεν τον απασχολεί καθόλου το εντεινόμενο χάσμα μεταξύ της χώρας του που συσσωρεύει έναν τεράστιο όγκο πλεονασμάτων και των συστηματικών ελλειμμάτων των νοτιοευρωπαϊκών οικονομιών. Η λογική του βασίζεται στην ιδέα πως αν υπάρχουν ανισότητες στον χώρο της ευρωζώνης, δεν φταίει η Γερμανία για αυτό, αλλά χώρες όπου ο τρόπος ζωής των πολιτών τους οδηγεί στη χαλαρότητα, στην τάση να ξοδεύει κάποιος περισσότερο από ό,τι κερδίζει και, όπως στην περίπτωση της Ελλάδας, στην τεμπελιά και στην ανευθυνότητα. Επομένως, δεν είναι υποχρεωμένη η χώρα του, με χρήματα του γερμανικού λαού, να βοηθά τους «άσωτους» Νοτιοευρωπαίους.

Στα παραπάνω βλέπουμε τη βασική διαφορά μεταξύ του συντηρητικού και του κοινωνικού φιλελευθερισμού. Αν δεν λάβουμε υπόψη μας αυτή τη διαφορά, δεν μπορούμε να καταλάβουμε και την πρόσφατη δήλωση του Γιώργου Καμίνη ότι είναι και φιλελεύθερος και αριστερός. Δεν πρόκειται για οξύμωρο σχήμα, αλλά για τον βασικό ορισμό του προοδευτικού, κοινωνικού φιλελευθερισμού.

Νεοφιλελευθερισμός

Πολλοί απορρίπτουν την έννοια του νεοφιλελευθερισμού, με το επιχείρημα ότι συχνά δεν τη βρίσκουμε στα επιστημονικά κείμενα των οικονομολόγων. Είναι όμως προφανές ότι σήμερα πρόκειται για μια έννοια που, στον χώρο των κοινωνικών επιστημών αλλά και στον καθημερινό λόγο, χρησιμοποιείται ευρέως, όχι μόνο στη χώρα μας αλλά και παγκοσμίως. Είναι λοιπόν απαραίτητο να διευκρινίσουμε πως αυτός ο όρος χρησιμοποιείται στο πλαίσιο της σημερινής παγκοσμιοποίησης.

Συχνά συγχέεται η φιλελεύθερη με τη νεοφιλελεύθερη οικονομία. Αυτό είναι παραπλανητικό. Για παράδειγμα, η φιλελεύθερη οικονομία στον 19ο αιώνα ήταν προφανώς διαφορετική από την παγκοσμιοποιημένη οικονομία του 21ου αιώνα. Μια κύρια διαφορά είναι πως η προηγούμενη παγκοσμιοποίηση (1860-1914) ήταν πολύ πιο περιορισμένη. Οι επιχειρήσεις με παγκόσμια εμβέλεια δεν μπορούσαν να διεισδύσουν στην περιφέρεια των εθνικών αγορών στον βαθμό που οι πολυεθνικές το πετυχαίνουν σήμερα. Αν σκεφτεί κανείς πως μια επιχείρηση όπως η Siemens έχει υποκαταστήματα σε όλες σχεδόν τις πόλεις του πλανήτη, αντιλαμβάνεται τον βαθμό διείσδυσης του πολυεθνικού κεφαλαίου σήμερα. Κάτι παρόμοιο, για τεχνικούς και άλλους λόγους, ήταν αδύνατον να επιτευχθεί στον 19ο αιώνα. Είναι ακριβώς για αυτόν τον λόγο που το κράτος-έθνος, μετά το άνοιγμα των παγκόσμιων αγορών στη δεκαετία του 1980 και μετά, έχασε ένα μέρος της αυτονομίας του – κυρίως τη δυνατότητά του να ελέγχει τις κινήσεις των κεφαλαίων εντός των εθνικών συνόρων.

Βέβαια, εδώ πρέπει να τονιστεί πως η σημερινή, σε σχέση με την προηγούμενη, παγκοσμιοποίηση δεν έχει μόνο επιπτώσεις (π.χ. ανισότητες, οικολογική καταστροφή κ.τ.λ.), αλλά και θετικές συνέπειες. Οπως τονίζουν οι υποστηρικτές της παγκόσμιας νεοφιλελεύθερης οικονομίας, το άνοιγμα των παγκόσμιων αγορών έχει οδηγήσει, κυρίως στις αναδυόμενες οικονομίες, στη θεαματική μείωση της απόλυτης φτώχειας. Αυτό το πρωτοφανές επίτευγμα οδήγησε πάνω από ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους σε μια κατάσταση όπου μια κακή σοδειά ή μια οικονομική κρίση δεν οδηγεί πια σε πλήρη εξαθλίωση ή στον θάνατο.

Από την άλλη μεριά, κυρίως η Αριστερά βλέπει μόνο τα αρνητικά χαρακτηριστικά του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού. Αγνοεί πώς είναι το άνοιγμα των παγκόσμιων αγορών στη δεκαετία του 1990 που οδήγησε εν μέρει στη μείωση της απόλυτης φτώχειας. Υποστηρίζει ότι ο νεοφιλελεύθερος καπιταλισμός γενικά μοιάζει με μια αμαξοστοιχία που δεν έχει φρένα – αφού ο πολιτικός έλεγχος που υπήρχε στη «χρυσή εποχή» της Σοσιαλδημοκρατίας (1945-1975) δεν υπάρχει σήμερα. Σύμφωνα με την Αριστερά, όσο ζούμε σε μια εποχή όπου δεν υπάρχουν παγκόσμιοι πολιτικοί μηχανισμοί που να ελέγχουν αποτελεσματικά τον κυρίαρχο χρηματοπιστωτικό καπιταλισμό-καζίνο, ο κόσμος οδηγείται σε ένα απερίγραπτο χάος, σε μια συνεχή αβεβαιότητα.

Συμπέρασμα

Για να αποφύγει κανείς τη σύγχυση που και η έννοια του φιλελευθερισμού και αυτή του νεοφιλελευθερισμού δημιουργούν στον δημόσιο χώρο, χρειάζεται να τις εντάξει στο θεωρητικό και ιστορικό πλαίσιο στο οποίο λειτουργούν. Ο φιλελευθερισμός από τον 19ο αιώνα ως σήμερα έχει πάρει και τη μορφή που προτείνει τη μη επέμβαση του κράτους στις αγορές, αλλά και τη μορφή ενός παρεμβατικού κράτους που προσπαθεί να ελέγξει τον άναρχο καπιταλισμό. Αρα για να αποφευχθεί ο αποπροσανατολισμός πρέπει πάντα να διακρίνει κανείς τον οικονομικό από τον κοινωνικό φιλελευθερισμό. Οσο για την έννοια του νεοφιλελευθερισμού, το πρόθεμα νεο βασίζεται στις ποιοτικές διαφορές μεταξύ της προηγούμενης (1860-1914) και της τωρινής παγκοσμιοποίησης. Οταν οι παραπάνω διακρίσεις αγνοούνται, έχουμε «ταμπέλες» που αποπροσανατολίζουν.

Ο κ. Νίκος Μουζέλης είναι ομότιμος καθηγητής Κοινωνιολογίας LSE.

Πηγή: tovima.gr

Αν κάποιοι θεωρούν ότι το σχέδιο εξαγοράς του Ιασώ General από το αμερικανικών συμφερόντων fund CVC Capital έπεσε σαν βόμβα στο χώρο της ιδιωτικής υγείας, έμπειροι παράγοντες του κλάδου αντιτάσσουν πως οι «βόμβες» …μόλις άρχισαν να πέφτουν. Η κίνηση του CVC, που είναι η δεύτερη στην Ελλάδα μετά την εξαγορά του Metropolitan, πρακτικά πυροδοτεί τις εξελίξεις οδηγώντας σε αποφάσεις και τους υπόλοιπους παίκτες, πάνω σε μια επιχειρηματική σκακιέρα αξίας 1,5 δις. ευρώ που θα χαρακτηριστεί από μεγάλες ανατροπές το προσεχές δωδεκάμηνο.

Όλοι ανέμεναν τις εξελίξεις στο «Ερρίκος Ντυνάν», οι άνθρωποι του CVC όμως χτύπησαν εκεί που λίγοι περίμεναν. Κι έκαναν ματ. H κατ’ αρχήν συμφωνία της Hellenic Healthcare (ήταν η ίδια που αγόρασε και το Metropolitan), για την πώληση του 97,2% του μετοχικού κεφαλαίου της γενικής κλινικής Ιασώ General, θα δώσει στο CVC Capital ισχυρό προβάδισμα στις εξελίξεις στην ελληνική αγορά ιδιωτικής περίθαλψης. Με χαρτοφυλάκιο που θα περιλαμβάνει πλέον δύο μονάδες, μία στα νότα προάστια και μία τον κεντρικό τομέα των Αθηνών (με συνολικά διαθέσιμες περί τις 600 κλίνες) το fund των (υπό διαχείριση κεφαλαίων) 88 δις. δολαρίων βγαίνει μπροστά για να διεκδικήσει μια θέση στην νέα εικόνα της ελληνικής αγοράς στην οποία θα πρωταγωνιστήσουν τα ξένα κεφάλαια.
Το CVC μόνο τυχαίο δεν είναι στο χώρο της υγείας. Ήδη διαθέτει 20 νοσοκομεία τα οποία έχει εξαγοράσει στον ευρωπαϊκό νότο (Ιταλία, Γαλλία Ισπανία), ενώ έχει διαμορφώσει ένα κεντρικό σύστημα προμηθειών (για όλα τα νοσοκομεία του) με στόχο τον περιορισμό του κόστους λειτουργίας. Μάλιστα στους σχεδιασμούς του περιλαμβάνει και τη διαχείριση μονάδων υγείας του δημοσίου, γεγονός που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και για τις εξελίξεις στην Ελλάδα. Στην οποία οι κινήσεις του δεν έχουν ολοκληρωθεί.
Την ίδια στιγμή, εξελίξεις δρομολογούνται και για τον όμιλο της Euromedica, του μεγαλύτερου δικτύου διαγνωστικών κέντρων. Οι πιστώτριες τράπεζες έχουν αναθέσει στην Deutsche Bank την πώληση δανείων του ομίλου και εντός των ημερών να υποβληθούν προσφορές. Κατά τις σχετικές πληροφορίες οι ενδιαφερόμενοι (ως επί το πλείστον funds) είναι αρκετοί γεγονός που διαμορφώνει αισιοδοξία (ιδιαίτερα στο περιβάλλον της Alpha και της Eurobank που επιθυμούν να πουλήσουν τα δάνεια) στους πιστωτές και παράλληλα φαίνεται πως θα δρομολογήσει εξελίξεις ιδιοκτησιακού χαρακτήρα στην Euromedica με την σταδιακή αποχώρηση της οικογένεια Λιακουνάκου. Το 2017 ο όμιλος διαγνωστικών κέντρων παρουσιάζει λειτουργικά κέρδη αλλά η εικόνα του συνολικά είναι ιδιαίτερα αρνητική: με δανεισμό που πλησιάζει τα 380 εκατ. και συνολικές υποχρεώσεις που ξεπερνούν τα 600 εκατ. ευρώ, διαμορφώνει μια ωρολογιακή βόμβα και αυτός είναι ο λόγος που οι τράπεζες προχωρούν στην «διευθέτηση» του δανεισμού του.

Τα σχέδια της Exin Group
Κινητικότητα όμως αναμένεται και από την πλευρά των κεφαλαίων της Exin Group και του ελληνομερικανού επενδυτή Τζον Κάλαμος που πρόσφατα έκλεισαν τη συμφωνία για την Εθνική Ασφαλιστική. Στην αγορά είναι διάχυτες οι πληροφορίες ότι τα ελληνομαερικανικά κεφάλαια θα κινηθούν στην κατεύθυνση εξαγοράς νοσοκομειακής μονάδας, καθώς με τον τρόπο αυτό θα καλυφθούν και καλύτερα οι ανάγκες της μεγαλύτερης ασφαλιστικής. Μια τέτοια κίνηση θα φέρει βεβαίως νέες ανατροπές στην αγορά, και προφανώς αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, πολύ πρόσφατα, ο Γ. Αποστολόπουλος μιλώντας στη γενική συνέλευση του Ιατρικού Κέντρου προέβλεψε ριζικές αλλαγές στον κλάδο υγείας μέσα στο επόμενο δωδεκάμηνο, που θα οδηγήσουν στη διαμόρφωση δύο ισχυρών πόλων: ενός που θα βασίζεται σε ξένα κεφάλαια και ενός σε ελληνικά. Με τον επικεφαλής του Ιατρικού, να δηλώνει έτοιμος να πρωταγωνιστήσει στα νέα δεδομένα και να προεξοφλεί ότι ο όμιλός του θα είναι ο ένας εκ των δύο…
Οι δηλώσεις Αποστολόπουλου συνοδεύθηκαν από ισχυρά αποτελέσματα για το Ιατρικό Αθηνών που δείχνει να έχει επιστρέψει οριστικά στην κερδοφορία, και να δίνει το στίγμα του για την επόμενη ημέρα που περιλαμβάνει και το ενδιαφέρον του για το Ερρίκος Ντυναν. Στα εξαμηνιαία οικονομικά αποτελέσματα, ο κύκλος εργασιών ανήλθε σε 85,3 εκατ. ευρώ (+ 3,33%), ενώ τα καθαρά κέρδη σκαρφάλωσαν κατά 347% στα 5,14 εκατ. ευρώ.

Το »κλειδί» του Ερρίκος Ντυνάν
Για την διαμόρφωση των δύο πόλων, το ένα κλειδί θα είναι το Ερρικος Ντυναν. Το νοσοκομείο είναι ενταγμένο στην μονάδα Piraeus Legacy Unit (δηλαδή στα προς πώληση assets της Πειραιώς) κάτι που σημαίνει ότι αργά ή γρήγορα θα αλλάξει χέρια, και με τις εκτιμήσεις να τοποθετούν τις εξελίξεις μέσα στο 2018. Η τράπεζα ήδη «τρέχει» την Τρίτη κατά σειρά απόπειρα πώλησης του, συγκεντρώνοντας ενδιαφέρον επιχειρήεων και κεφαλαίων του εσωτερικού και του εξωτερικού. Το Ντυνάν είχε περάσει στην Τράπεζα Πειραιώς εξ αιτίας των δανείων που είχε προς την Marfin/Λαική (και τα οποία πέρασαν στην Πειραιώς μετά την τραπεζική κρίση στην Κύπρο). Έκτοτε η τράπεζα επιχείρησε δύο φορές να πουλήσει (ή και να μισθώσει) το νοσοκομείο, χωρίς όμως αποτέλεσμα.
Η τελευταία έγινε το 2014 με ενδιαφερόμενους την Ευρωκλινική και το Ρέα. Οι δυο κλινικές όμως δεν προσέφεραν πάνω από 70 εκατ. ποσό που κρίθηκε χαμηλό από την τράπεζα. Στο μεταξύ, αν και το management που τοποθέτησε η τράπεζα στο νοσοκομείο (και συγκεκριμένα στην θυγατρική Ημιθέα) έχει καταφέρει τα τελευταία χρόνια να βελτιώσει τους τζίρους, «βαρίδι» για την μονάδα παραμένει ο υψηλός δανεισμός που ξεπερνά τα 105 εκατ. ευρώ. Αυτό θα είναι και το πραγματικό αντικείμενο διαπραγμάτευσης της τράπεζας με τους ενδιαφερόμενους στην τρίτη απόπειρα πώλησης. Στα «δύσκολα» της διαπραγμάτευσης για την επόμενη ημέρα του Ντυναν και το γεγονός ότι η Πειραιώς θέλει πάση θυσία να αποφύγει να διαταράξει ισορροπίες σε άλλες ζωτικής σημασίας συμμετοχές, και δη στη MIG η οποία ελέγχει το Θεραπευτήριο Υγεία.
Ο όμιλος του Υγεία δεν θεωρείται μόνο το «πετράδι» στο στέμμα της MIG αλλά είναι και μεγάλο στόχος όλων των εν δυνάμει επενδυτών στο χώρο της υγείας. Καθίσταται ετσι το δεύτερο κλειδί των εξελίξεων και ταυτόχρονα ο μπαλαντέρ που μπορεί να αναδιατάξει τις ισορροπίες στον κλάδο. Οι συζητήσεις για το νοσοκομείο – κόσμημα (και τις μονάδες που συνδέονται με αυτό) είναι θεωρητικές και προς ο παρόν προέρχονται από την αναγκαιότητα για την Τράπεζα Πειραιώς να πωλήσει τις μη τραπεζικές της συμμετοχές. Μια τέτοια είναι και η MIG (μητρική του Υγεία) την οποία ο τραπεζικός όμιλος ελέγχει. Το σενάριο, είναι όμως ακόμη θεωρητικό καθώς η διοίκηση του ομίλου έχει διευκρινίσει πως δεν συζητά την πώληση ούτε έχει κάποια πρόταση. Στην αγορά πολύ παράγοντες μελετούν με ενδιαφέρον και την εμπλοκή του fund Fortress οποίο μέσω της απόκτησης δανείου της MIG που κατείχε η Eurobank έχει αποκτήσει το 39,8% των μετοχών του Υγεία (που ήταν ενεχυριασμένα στο δάνειο) αν και χωρίς τα δικαιώματα ψήφου.

Γιατί υπάρχει κινητικότητα
Οι ανακατατάξεις στο χώρο της ιδιωτικής υγείας υπαγορεύονται από τρεις βασικούς λόγους:
υπάρχουν γεωγραφικές περιοχές όπου η ζήτηση δεν καλύπτεται από την υφιστάμενη προσφορά,
η αύξηση του τουρισμού στη χώρα μας, η διεύρυνση του χρόνου της τουριστικής περιόδου και η προσέλκυση ειδικών ομάδων πληθυσμού, προϋποθέτουν καλύτερη προσφορά υπηρεσιών Υγείας
η μείωση των ενεργών κλινών νοσηλείας στα δημόσια νοσοκομεία και οι οικονομικές και οι ταμειακές αδυναμίες του ΕΟΠΥΥ κάνουν το τοπίο ενδιαφέρον για νέες ιδιωτικές επενδύσεις.

Παρ’ όλο το θετικό κλίμα, ο κλάδος της ιδιωτικής Υγείας εξακολουθεί να ταλανίζεται από τη μη εξόφληση των παλαιοτέρων υπολοίπων περιόδου 2007-2011 από τα δημόσια ασφαλιστικά ταμεία, την επιβολή του clawback και του rebate (αναγκαστικές επιστροφές και εκπτώσεις που φέτος αναμένεται να αγγίξουν για την εισηγμένη τα 27 εκατ. ευρώ) από τη Διοίκηση του ΕΟΠΥΥ, τις μεγάλες καθυστερήσεις πληρωμών τρεχουσών υποχρεώσεων, και από τη μη υπογραφή εντός και του α’ εξαμήνου της νέας σύμβασης μεταξύ του Οργανισμού και των ιδιωτικών κλινικών.

ΟΙ ΜΙΚΡΟΤΕΡΟΙ ΠΑΙΚΤΕΣ

Όλα αυτά οριοθετούν και τις κινησεις των «μικροτερων παικτών» στην προετοιμασία τους για την επόμενη ημέρα:
Για το όμιλο του Ιασώ, η πώληση του General (εφόσον ολοκληρωθεί) στο CVC, σημαίνει ότι θα ενισχυθεί με σημαντική ρευστότητα, προκειμένου να προχωρήσει σε περαιτέρω επενδύσεις, με έμφαση πλέον στη μαιευτική κλινική που διαμορφώνει και το επίκεντρο των κερδοφόρων δραστηριοτήτων του. Παράλληλα, θα μειώσει το δανεισμό του παίρνοντας θέση για την επόμενη φάση στον κλάδο της υγείας.
Στη λίστα με τις μονάδες προς… αλλαγή ιδιοκτησιακού καθεστώτος περιλαμβάνεται και η Ευρωκλινική, ιδιοκτησίας Global Finance του Άγγελου Πλακόπηττα. Η μονάδα την οποία ο επενδυτής είχε αγοράσει από τον όμιλο της Interamerican (του Δημήτρη Κοντομηνά) το 2008. Η «υπεραξία» του νοσοκομείου θεωρείται υψηλή, καθώς συγκαταλέγεται στις πιο αξιόπιστες και διακεκριμένες μονάδες της πρωτεύουσας, αλλά οι χρήσεις τα τελευταία χρόνια είναι σταθερά ζημιογόνες, με πιο προβληματικό στοιχείο τις υψηλές υποχρεώσεις (άνω των 65 εκατ. Ευρώ). Το κλίμα του ευρύτερου «ενδιαφέροντος» στο χώρο της υγείας δεν αποκλείει την εξεύρεση συνομιλητών για την Ευρωκλινική, αν και συζητήσιμες προτάσεις δεν φέρονται ακόμη να έχουν υποβληθεί προς τη διοίκηση Βουκλαρή (πρώην στελέχους του Υγεία) με τον όμιλο να «συμμαζεύεται» όπως έδειξε και η πρόσφατη μετακίνηση τη κλινικής παίδων από την Πατησίων, στα «κεντρικά» των Αμπελοκήπων.

Πηγή: Νέα Σελίδα

Για τις ανάγκες του Nomads, ο Γρηγόρης Αρναούτογλου περιπλανήθηκε στην τοπική αγορά της περιοχής, όπου συνάντησε έναν παγωτατζή.

Ο γνωστός παρουσιαστής έμεινε άναυδος ακούγοντας ότι το συγκεκριμένο παγωτό έχει γεύση τυριού και αφού κέρασε τον κόσμο που ήταν εκεί, αποφάσισε να δοκιμάσει και ο ίδιος.

Η σκηνή που ο Γρηγόρης Αρναούτογλου σχολιάζει στα ελληνικά, είναι όλα τα λεφτά…

 

https://youtu.be/GzQLgoUiUQk

 

Η υπόθεση της πώλησης δανείων από την Τράπεζα Πειραιώς τα προηγούμενα χρόνια σε στο fund Libra, μια πώληση που εξετάστηκε ενδελεχώς από την ΤτΕ και αναφέρεται στο τελευταίο της πόρισμα με εστίαση ευθυνών σε περίπου 10 στελέχη της τράπεζας, απασχολεί δημοσίευμα των Financial Times, σε μια περίοδο που στην Ελλάδα το τραπεζικό σύστημα επιχειρεί να κρατήσει χαμηλά το θέμα ώστε να μην υπάρξουν παρενέργειες.

Το δημοσίευμα των FT κάνει λόγο για την παραίτηση 10 στελεχών που εμπλέκονται στην υπόθεση και περιλαμβάνει και δήλωση του σημερινού διευθύνοντος συμβούλου της τράπεζας Χρήστου Μεγάλου, ο οποίος αναφέρει ότι το πακέτο των συγκεκριμένων δανείων που μεταβιβάσθηκαν στο Libra επί προηγούμενων διοικήσεων έχει περιληφθεί στις προβλέψεις της τράπεζας για το 2016.

“Τα πρόσφατα ευρήματα της Τράπεζας της Ελλάδας παρότι είναι ενοχλητικά δεν επηρεάζουν εμπορικά και εταιρικά την τράπεζα”, αναφέρει ο κ. Μεγάλου.

Η υπόθεση αφορά παλαιότερες διοικήσεις της τράπεζας, στελέχη της οποίας φέρονται να έχουν μεταβιβάσει δάνεια της τράπεζας σε fund ελληνοαμερικανού, στον οποίο, μάλιστα, δόθηκε και δάνεια ώστε να κάνει την εξαγορά. Το πόρισμα της ΤτΕ έχει διαβιβαστεί στα ενδιαφέρομενα μέρη αλλά δεν έχει λάβει δημοσιότητα. Ο κ. Μεγάλου, πάντως, έκανε, σύμφωνα με πληροφορίες, όλες τις απαραιτητες κινήσεις ώστε να προστατευθεί η τράπεζα, ωστόσο παραμένει να αποσαφηνιστεί το θέμα των ευθυνών συγκεκριμένων στελεχών της τράπεζας.

 

Δείτε τι γράφουν οι Financial Times

Η επίσκεψη του Ελληνα πρωθυπουργού θα είναι επιτυχής εξαιτίας της στενής σχέσης μεταξύ των ΗΠΑ και της Ελλάδας και του πόσο στενά τα συμφέροντά μας ευθυγραμμίζονται στις παγκόσμιες υποθέσεις, είπε ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα, Τζέφρι Πάιατ, στην αποκλειστική συνέντευξη που παραχώρησε προς τον εκδότη/διευθυντή της εβδομαδιαίας ελληνοαμερικανικής εφημερίδας Greek News, Αποστόλη Ζουπανιώτη, λίγα 24ωρα πριν ο Αλέξης Τσίπρας συναντηθεί στο Λευκό Οίκο με τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ.

Περιέγραψε την επίσκεψη ως ένα σύμβολο δέσμευσης για την υπάρχουσα εταιρική σχέση των δύο χωρών και μια ετοιμότητα για την περαιτέρω ενίσχυση της. Και δηλώνει ότι οι ΗΠΑ κοιτάζουν τρόπους για περαιτέρω ενθάρρυνση αμερικανικών επενδύσεων στην Ελλάδα.

Για τη Βάση της Σούδας είπε ότι οι δύο πλευρές θα διερευνήσουν τρόπους για να καταστεί ενισχυμένη η χρήση αυτής της πλατφόρμας που ωφέλησε και τις δύο χώρες από την καθιέρωσή της το 1969.

«Δεν μπορώ να υπογραμμίσω αρκετά τη σημασία της Σούδας για την περιφερειακή και παγκόσμια ειρήνη και ασφάλεια», είπε ο Αμερικανός πρέσβης, διευκρινίζοντας ότι η Βάση αντιπροσωπεύει μόνο έναν από τους πυλώνες της συμμαχίας μεταξύ των δύο χωρών.

Ενώ ανέφερε ότι η Ελλάδα διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στην ΕΕ, στο ΝΑΤΟ, στα Βαλκάνια και στην Ανατολική Μεσόγειο, τονίζοντας τις δυνατότητές της να αποτελέσει ενεργειακό κόμβο της περιοχής.

Εχοντας ταξιδέψει σ’ όλες σχεδόν τις περιοχές της Ελλάδας, αναφέρει στην Greek News πως όπου πάει δίνει έμφαση στην μοναδική γεωπολιτική θέση της Ελλάδας και στον ηγετικό της ρόλο στα περιφερειακά θέματα. Μιλά με ενθουσιασμό για το θερμό τρόπο με τον οποίο τον υποδέχονται οι Ελληνες, αλλά και τις πραγματιστικές τους απόψεις για την αμερικανική πολιτική.

«Καταλαβαίνω ότι παραδοσιακά υπήρξε μια συζήτηση περί ελληνικού αντιαμερικανισμού και ότι υπάρχουν θέματα στα οποία διαφωνούμε, αλλά αυτό δεν εμπόδισε τη δουλειά μου».

Μιλώντας για τα περιφερειακά ζητήματα, δηλώνει σύμφωνος με την Αθήνα, ότι για τα Σκόπια και την Άγκυρα η σωστή τροχιά είναι η ευρωπαϊκή, φέρνοντάς τις δύο γειτονικές αυτές χώρες πιο κοντά στους ευρωατλαντικούς θεσμούς και στη Δύση.

Για την διαφορά Ελλάδας – Σκοπίων για την επίλυση ης διαφοράς του ονόματος, εκφράζει ικανοποίηση για το διάλογο μεταξύ των υπουργών Εξωτερικών των δύο χωρών.

Για το κυπριακό, δηλώνει ότι ο βασικός στόχος των Ηνωμένων Πολιτειών, που είναι μια διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία, δεν έχει αλλάξει καθόλου.

Ενώ για τα ελληνοτουρκικά εκφράζει την εκτίμηση προς όλες τις προσπάθειες που καταβάλλει η Ελλάδα στην προσέγγισή της προς την τουρκική κυβέρνηση.

« Σε όλα αυτά τα ζητήματα, υποστηρίζουμε τις προσπάθειες της Ελλάδας και των γειτόνων της να βρουν αμοιβαία αποδεκτές λύσεις, οι οποίες θα φέρουν όλα τα μέρη μαζί και πιο κοντά στους ευρωατλαντικούς μας θεσμούς και συμμαχίες», κατέληξε.

Πηγή: Greek NewsOnline

Η Ελλάδα αποτελεί πόλο σταθερότητας και ασφάλειας για την ευρύτερη περιοχή, δήλωσε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, σε αποκλειστική συνέντευξη που παραχώρησε στον εκδότη/διευθυντή της εβδομαδιαίας ομογενειακής εφημερίδας Greek News, Αποστόλη Ζουπανιώτη, λίγες ώρες πριν προσγειωθεί στο Σικάγο, πρώτο σταθμό της 5νθήμερης επίσκεψής του στις Ηνωμένες Πολιτείες.

(Το πλήρες κείμενο της συνέντευξης θα αναρτηθεί το μεσημέρι του Σαββάτου ώρα Νέας Υόρκης)

Ο Έλληνας πρωθυπουργός υπογράμμισε ότι η χώρα ανακτά ρόλο κλειδί στις ευρωπαϊκές και περιφερειακές εξελίξεις και βαδίζει με σταθερά βήματα σε τροχιά ανάπτυξης, αφήνοντας πίσω μια σκληρή περίοδο που της κόστισε σε πολλούς τομείς, πέραν αυτού της οικονομίας.

«Στο πλαίσιο αυτό, η αυξανόμενη δυναμική της σχέσης στρατηγικού χαρακτήρα που έχουμε με της ΗΠΑ – ειδικά στην οικονομία, την ενέργεια και την άμυνα/ασφάλεια – έχει καθοριστική σημασία. Με τον Πρόεδρο Τράμπ, θα έχουμε την ευκαιρία να συζητήσουμε όλα αυτά τα ζητήματα», είπε περιγράφοντας της ατζέντα των συνομιλιών του στο Λευκό Οίκο.

Ο Αλέξης Τσίπρας ανέφερε ότι η κυβέρνηση κινείται γύρω από τις αρχές μιας ενεργητικής, πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής, η οποία επιτρέπει στην χώρα να αποτελεί πόλο σταθερότητας σε μια ευρύτερα αποσταθεροποιημένη περιοχή.

«Είναι σαφές ότι οι ΗΠΑ, με δεδομένο το ενδιαφέρον τους για τη σταθερότητα στην περιοχή, αλλά και την εξαιρετικά σημαντική αμυντική συνεργασία μας – μεταξύ άλλων και στη Σούδα- έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον να εργαστούν προς αυτήν την κατεύθυνση. Βρισκόμαστε σε μία περίοδο που οι σκοποί της εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδας βρίσκουν κοινά σημεία με τη στρατηγική των ΗΠΑ στην περιοχή».

Απαντώντας σε ερώτηση για τα εθνικά θέματα, είπε πως η Ελλάδα έχει μια σειρά ανοιχτών ζητημάτων και υπερασπίζεται σταθερά, τα κυριαρχικά της δικαιώματα στη βάση του διεθνούς δικαίου, ενώ, παράλληλα, επιδιώκει την εμπέδωση της σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή.

«Ο τερματισμός της επιθετικότητας της Τουρκικής πλευράς στο Αιγαίο, μια κοινά αποδεκτή λύση στο θέμα της ΠΓΔΜ και μία δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού, δεν είναι μόνο προς όφελος της χώρας μας αλλά και προς όφελος της Ευρώπης και της διεθνούς κοινότητας. Είμαι πεπεισμένος ότι ο διάλογός και η συνεργασία μας με την Αμερικανική Κυβέρνηση προς αυτήν την κατεύθυνση, μόνο οφέλη μπορεί να έχει για τα συμφέροντά μας και την περιοχή».

Αναπτύσσοντας τις περιφερειακές και διεθνείς πρωτοβουλίες της Ελλάδας, ο Ελληνας πρωθυπουργός τόνισε ότι στα δύο τελευταία χρόνια από μέρους της κυβέρνησης εντάθηκαν οι προσπάθειες για δίκαιη και βιώσιμη επίλυση του Κυπριακού, κάτι που θα συνεχιστεί. Εντάθηκαν οι επαφές με την ΠΓΔΜ με νέες πρωτοβουλίες για οικοδόμηση εμπιστοσύνης. Ενώ παράλληλα, η θέση της Ελλάδας στο σκληρό πυρήνα των χωρών της Ευρώπης ενισχύεται.

«Παράλληλα, προχωρούμε σε πρωτοβουλίες όπως η Σύνοδος των νότιων χωρών της ΕΕ, και ενισχύουμε τη συνεργασία μας με τις χώρες των Βαλκανίων. Την ίδια στιγμή, μαζί με την Κυπριακή Δημοκρατία προχωρούμε σε τριμερείς συνεργασίας με το Ισραήλ, την Αίγυπτο και άλλες χώρες της Μέσης Ανατολής, ενώ το ΥΠΕΞ μας πραγματοποιεί σημαντικές πρωτοβουλίες όπως η Διάσκεψη της Ρόδου ή η Διάσκεψη των Αρχαίων Πολιτισμών».

«Η δέσμευση μου είναι, υποσχέθηκε ο πρωθυπουργός απευθυνόμενος στην Ελληνοαμερικανική Κοινότητας, ότι θα συνεχίσουμε απρόσκοπτα σε αυτό το δρόμο, ο οποίος εξασφαλίζει τη διαρκή αναβάθμιση της θέσης της χώρας διεθνώς και διαφυλάσσει τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και τα εθνικά μας συμφέροντα. Σε μια τέτοια πορεία, η αναβάθμιση των στρατηγικών σχέσεων μας με τις ΗΠΑ παραμένει διαρκής στόχος, στα πλαίσια μιας ειλικρινούς συνεργασίας και του αλληλοσεβασμού, όπως άλλωστε συμβαίνει και σήμερα».

Σε ερώτηση για τα θέματα της οικονομίας, ο κ. Τσίπρας περιέγραψε την Ελλάδα ως χώρα που γίνεται συνώνυμο της αποφασιστικότητας και της σκληρής δουλειάς, που ξεπερνά τις δυσκολίες και βρίσκεται ξανά στη θέση που αρμόζει στο λαό και την ιστορία της.

«Και αυτό νομίζω, είναι κάτι που αναγνωρίζει η ηγεσία των ΗΠΑ και για το λόγο αυτό, υπάρχει το αυξημένο ενδιαφέρον από αμερικανικής πλευράς, ώστε να επιταχυνθεί περαιτέρω η πορεία ανάκαμψης της χώρας μας. Ο Πρόεδρος Τράμπ έχει μακρά πορεία στο χώρο των επιχειρήσεων. Γνωρίζει πότε μια επένδυση μπορεί να είναι επωφελής και πότε όχι. Βλέποντας κάποιος την Ελλάδα σήμερα, νομίζω ότι μπορεί εύκολα να διαγνώσει ότι ανοίγονται μεγάλες επενδυτικές δυνατότητες στους κρίσιμους τομείς της οικονομίας».

Αφού αναφέρθηκε στην πρόοδο που έχει σημειωθεί στην οικονομία, στην προώθηση μεταρρυθμίσεων που καθυστερούσαν επί δεκαετίες και στις προβλέψεις για φέτος και τα επόμενο χρόνια, έστειλε στους επενδυτές το μήνυμα: «Όποιος εμπιστευτεί την Ελλάδα σήμερα, μπορεί μονάχα να κερδίσει».

Του Γιάννη Συμεωνίδη

«Τα παιδιά δεν πηγαίνουν σχολείο και μένουν από απουσίες… Επιμελήτρια κοιμάται επί τρεις νύχτες στο δωμάτιο τροφίμου 17,5 ετών…. Κορίτσι 15,5 χρόνων είναι στα μπουζούκια στις τρεις τα ξημερώματα και κάνει παρέα με 40χρονες Ρουμάνες…. Αγόρι 16 ετών συνελήφθη για κλοπή… Το “κορυφαίο”; Ανήλικο παιδί κακοποιείται σεξουαλικώς»!

Τα παραπάνω κι άλλα πολλά για όσα καταγγέλλεται πως συμβαίνουν στο Ορφανοτροφείο Βόλου- φιλοξενούνται σε αυτό πάνω από 20 ανήλικοι- έχουν έρθει σε γνώση του www.anatropinews.gr κι από τη μηνυτήρια αναφορά του πρώην προέδρου του Άγγελου Αγραφιώτη, ο οποίος εδώ κι αρκετό καιρό όχι μόνο δεν κρατά το στόμα του κλειστό αλλά επιτίθεται ανοιχτά στον έκπτωτο δήμαρχο της πόλης Αχιλλέα Μπέο.

Ο τελευταίος, τουλάχιστον κατά την άποψη Αγραφιώτη, συνεχίζει να κάνει κουμάντο τόσο στο δήμο όσο και στο ορφανοτροφείο. Είναι, άλλωστε, χαρακτηριστικό ότι πρόεδρος του Ορφανοτροφείου Βόλου έχει διοριστεί ο Κώστας Θεοδώρου, πατέρας του δημάρχου Θάνου Θεοδώρου που αντικατέστησε τον Μπέο.

Ο Άγγελος Αγραφιώτης.

Ο κ. Αγραφιώτης καταγγέλλει- η εισαγγελία Βόλου ήδη διενεργεί σχετική προκαταρκτική εξέταση- και στην ιστοσελίδα μας αρπαγή της διοίκησης του ιδρύματος ως λάφυρο με πρόωρες, παράνομες εκλογές και υπόγειες μεθόδους επειδή «δήθεν ήμουν λίγος μιας και το εξάμηνο της διοίκησής μου ήταν μαύρο, όπως ο κ. Μπέος είπε σε συνέντευξή του. Η πραγματικότητα είναι ότι ενόχλησε η δημοσιοποίηση των έργων μου κι όσα έμαθε από εμένα η κοινωνία του Βόλου για τις κλοπές τροφίμων από διορισμένο μέλος του Δήμου και οι καταγγελίες σε δημόσιες υπηρεσίες κατά του ιδρύματος από τα μέλη της δημοτικής παράταξης Μπέου. Τα πράγματα, δε, δυσκόλεψαν με την επιστολή στήριξης των εργαζομένων του ιδρύματος προς το πρόσωπό μου, κάτι που δεν έχει συμβεί ποτέ στο παρελθόν. Μετά από τη δικαίωσή μου από το δικαστήριο παραιτήθηκα για να αφήσω την κατάσταση να ηρεμήσει, σεβόμενος τα παιδιά που είχαν γίνει “μπαλάκι” στα χέρια όσων ήθελαν να τα εμπλέξουν στις διαδικασίες της διοίκησης», τονίζει ο κ. Αγραφιώτης.

Πάντοτε σύμφωνα με τη σοβαρότατη καταγγελία Αγραφιώτη, ο κ. Μπέος, προκειμένου να ελέγξει τη Γενική Συνέλευση, προχώρησε σε μαζικές εγγραφές μελών στη Φιλόπτωχο Αδελφότητα Βόλου (ΦΑΒ), η οποία είναι υπεύθυνη για το ορφανοτροφείο, ενώ «ξεχάστηκαν» κι όσα δημοσίως ανακοίνωνε, πως θα έφερνε δηλαδή στο ίδρυμα από φίλους του 300.000 ευρώ για να το ξεχρεώσει.

«Το προσωπικό απευθύνεται συνεχώς στο Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας διαμαρτυρόμενο, οι εργαζόμενοι απειλούνται να μην γράφουν στο βιβλίο συμβάντων περιστατικά και να μην δημοσιοποιούν στην κοινωνία τα γεγονότα, η μισθοδοσία μπαίνει με κριτήριο τις εμπάθειες. Οι εργαζόμενοι έστειλαν εξώδικο στον κ. Θεοδώρου για ανάρμοστη συμπεριφορά κι όλοι αδιαφορούν, συμπεριλαμβανόμενης της αρμόδιας εποπτεύουσας αντιδημαρχίας. Όποιο ανήλικο παιδί θέλει να βγει έξω από το ίδρυμα βάζει την υπογραφή του σε ένα βιβλίο, αναγράφει ώρα εισόδου κι εξόδου και προορισμό και φεύγει, δίχως κανείς να γνωρίζει με ποιον είναι και τι ώρα θα επιστρέψει.

Όταν κλήθηκε στην προκαταρκτική εξέταση το προσωπικό κι ο κ. Θεοδώρου πληροφορήθηκε το λόγο που αυτή διενεργείται, προσπάθησε να καλύψει για ακόμα μια φορά την κατάσταση, καλώντας τα μέλη του Δ.Σ. να υπογράψουν ετεροχρονισμένο πρακτικό. Τότε, ένα μέλος του Δ.Σ. κάλεσε την Πρόνοια, η οποία επισκέφτηκε άμεσα το ίδρυμα και διενέργησε έρευνα, όπου και διαπίστωσε τη δραματική αλήθεια. Ακόμα, όμως, και μπροστά στην κοινωνική λειτουργό ο κ. Θεοδώρου ήταν επιθετικός στο προσωπικό», σημειώνει ο κ. Αγραφιώτης.

Αξίζει να σημειωθεί ότι σε επικοινωνία του www.anatropinews.gr με μέλη του Δ.Σ. της ΦΑΒ η κοινή συνισταμένη των απαντήσεών τους ήταν πως δεν έχουν προσωπική ή έμμεση γνώση των περιστατικών τα οποία καταγγέλλει ο κ. Αγραφιώτης και πως περιμένουν την ολοκλήρωση της προκαταρκτικής εξέτασης, αλλά έχουν πίστη στα καθησυχαστικά λόγια του κ. Θεοδώρου (τους διαβεβαίωσε ότι δεν έχει συμβεί τίποτα από όσα καταγγέλλει ο κ. Αγραφιώτης κι όλα είναι αποκυήματα της φαντασίας του). Τα ίδια πρόσωπα, πάντως, ψήφισαν «παρών» στο αίτημα για διαγραφή Αγραφιώτη από τη ΦΑΒ, αφού δεν μπορούν να είναι σίγουρα ότι όσα ισχυρίζεται ο πρώην πρόεδρος του ορφανοτροφείου δεν είναι αληθή από τη στιγμή που είναι προσφάτως τοποθετημένα στις θέσεις τους.

Tο διαβιβαστικό των καταγγελιών Αγραφιώτη της Περιφέρειας Θεσσαλίας προς το δήμο Βόλου και το ίδρυμα, με το οποίο ουσιαστικώς τους “βάζει χέρι” για τον τρόπο λειτουργίας του ορφανοτροφείου.

Ο κ. Μπέος απάντησε με ανακοίνωση την οποία εξέδωσε:

«Για πολλοστή φορά με τρόπο αήθη κι άκρως συκοφαντικό ο Άγγελος Αγραφιώτης προσπαθεί να με εμπλέξει στα τυχοδιωκτικά παιχνίδια του στην πολιτική και βεβαίως για το λόγο αυτό θα κληθεί να λογοδοτήσει ενώπιον της Δικαιοσύνης και να αποδείξει τα όσα ψευδή “καταγγέλλει”.

Αν και σημασία δεν έχει τι λέγεται, αλλά ποιος τα λέει, εν τούτοις κι επειδή η νέα αυτή εμφάνιση πλήττει κυρίως ευαίσθητες κι ανυπεράσπιστες παιδικές ψυχές και υπονομεύει ένα ολόκληρο ίδρυμα, δεν μπορεί κανείς να αγνοήσει, σαν γραφικό, το συγκεκριμένο άτομο. Επί της ουσίας τώρα και σε ό,τι με αφορά θα μπορούσα εύκολα να εκμεταλλευτώ ένα ατυχές περιστατικό, αφού το γνώριζα, από την ώρα– πριν 15 με 20 ημέρες- που οι υπεύθυνοι του ιδρύματος, λειτουργώντας με εξαιρετική συνέπεια, σοβαρότητα και υπευθυνότητα ενημέρωσαν τις αρμόδιες Αρχές (Εισαγγελία κι Αστυνομία) που ήδη έχουν επιληφθεί, αλλά φυσικά δεν το έπραξα γιατί δεν είμαι Αγραφιώτης να εκλιπαρώ για λίγη δημοσιότητα, ανεξαρτήτως του κόστους και του πόνου που σε αυτά τα παιδιά προκαλούνται».

Στο ίδιο μοτίβο κινούνται τόσο η ανακοίνωση του Δ.Σ. της ΦΑΒ, η οποία πάντως, σε αντίθεση με τη δήλωση Μπέου, δεν αναγνωρίζει την ύπαρξη οποιουδήποτε περιστατικού, έστω κι «ατυχούς» κατά δήλωση του έκπτωτου δημάρχου, όσο και του Δ.Σ. του Ορφανοτροφείου Βόλου:

«Λίγες μόλις ημέρες αφότου ο εισαγγελέας έθεσε στο αρχείο άλλη μια καταγγελία του για το ορφανοτροφείο, ο αδίστακτος κι αμετανόητος Αγραφιώτης “ξαναχτύπησε”, λασπώνοντας και συκοφαντώντας πρόσωπα και ίδρυμα, αλλά, το χειρότερο,  ισοπεδώνοντας αθώες παιδικές ψυχές, που μήνες τώρα επιμένει να χρησιμοποιεί για τα θολά προσωπικά του παιχνίδια στο χώρο της μικροπολιτικής».

Από την πλευρά του, ωστόσο, ο κ. Αγραφιώτης επιμένει ότι δεν λέει ψέματα και πως διαθέτει στοιχεία τα οποία αποδεικνύουν ότι ο κ. Θεοδώρου επί 40 ημέρες γνώριζε και δεν ενέργησε για να βοηθήσει τα παιδιά. Όπως κι αν έχει, το λόγο έχει πλέον η Δικαιοσύνη…

Συνάντηση του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου με τον πρωθυπουργό της Ισλανδίας Μπγιάρνι Μπενέντικτσον πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του διεθνούς συνεδρίου του Αρκτικού Κύκλου στο Ρέικιαβικ της Ισλανδίας.

Κατά τη συνάντηση ο κ.κ. Βαρθολομαίος παρουσίασε τις πρωτοβουλίες του ίδιου και του Οικουμενικού Πατριαρχείου για την προστασία του περιβάλλοντος, αναφέρθηκε στις συναντήσεις του με εκκλησιαστικούς και πολιτικούς ηγέτες σε όλο τον κόσμο και στην διοργάνωση διεθνών συνεδρίων, που σκοπό έχουν την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης για το οικολογικό ζήτημα, για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και την διαφύλαξη της Δημιουργίας.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης αναφέρθηκε επίσης στις διώξεις των Χριστιανών στη Μέση Ανατολή, εκφράζοντας την αμέριστη συμπαράστασή του, επισημαίνοντας μάλιστα το γεγονός ότι οι διώξεις των Χριστιανών στη Μέση Ανατολή, οι καταστροφές σπιτιών και ναών, ενέχει τον κίνδυνο να εκκενωθεί η ευρύτερη περιοχή από τη χριστιανική παρουσία.

Ο κ. Μπενέντικτσον συνεχάρη τον κ. Βαρθολομαίο για την ευαισθησία του υπέρ της προστασίας του περιβάλλοντος και στη συνέχεια αναφέρθηκε στην πρόοδο της τεχνολογίας, λέγοντας ότι η τεχνογνωσία θα μπορούσε να συμβάλλει τα μέγιστα στην επίλυση του οικολογικού προβλήματος, ώστε να αναστραφεί η παγκόσμια περιβαλλοντική υποβάθμιση.

Στο τέλος της συνάντησης, η οποία διήρκησε 20 λεπτά, έγινε ανταλλαγή δώρων. Τον Οικουμενικό Πατριάρχη συνόδευσαν στη συνάντηση ο Σεβ. Μητροπολίτης Σουηδίας κ. Κλεόπας και ο Ιερολ. Αρχιδιάκονος Δρ. Ιωάννης Χρυσαυγής.

Σ.Σ. Επισυνάπτονται φωτογραφίες από τη συνάντηση του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου με τον πρωθυπουργό της Ισλανδίας Μπγιάρνι Μπενέντικτσον.