Μήνας: Σεπτέμβριος 2017

Σοκ έχει προκαλέσει η είδηση ότι ένα αγοράκι 4 ετών έπεσε σε βόθρο στην Αρχαία Κορινθία και ανασύρθηκε χωρίς τις αισθήσεις του.

Σύμφωνα με την Πυροσβεστική, η υπηρεσία δέχθηκε κλήση στις 9:40 για τον απεγκλωβισμό ενός αγοριού 4 ετών, το οποίο είχε πέσει σε βόθρο στις εγκαταστάσεις του «Χαμόγελου του Παιδιού» στην Αρχαία Κορινθία.

Στις εγκαταστάσεις έσπευσαν δύο πυροσβεστικά οχήματα με έξι πυροσβέστες, οι οποίοι ανέσυραν αναίσθητο τον τετράχρονο, ενώ στη συνέχεια μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο.

Οι Αρχές διερευνούν τις συνθήκες του τραγικού περιστατικού.

Στα μέσα της επόμενης εβδομάδας θα ξεκινήσουν οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί, που θα αφορούν σε πρώτη φάση στα επαγγελματικά ακίνητα, δήλωσε ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Γιώργος Σταθάκης.

Ο κ. Σταθάκης, μιλώντας στον ΣΚΑΙ, τόνισε ότι «κατά το υπουργείο Δικαιοσύνης, είμαστε έτοιμοι να ξεκινήσουμε τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς στα μέσα της επόμενης εβδομάδας».

Ταυτόχρονα ο κ. Σταθάκης προανήγγειλε επέκταση της προστασίας της πρώτης κατοικίας και μετά το τέλος του 2018, τονίζοντας ότι «υπάρχει συζήτηση για νέα ρύθμιση που θα την προστατεύει».

Αναφερόμενος στην αξιολόγηση, ο υπουργός εκτίμησε ότι αυτή θα έχει κλείσει έως τον Δεκέμβριο.

Μιλώντας για τους λογαριασμούς της ΔΕΗ, ξεκαθάρισε ότι δεν θα υπάρξουν αυξήσεις στα τιμολόγια.

Όπως σημείωσε με βάση τα ευρωπαϊκά δεδομένα δεν έχουμε ακριβό ρεύμα.

Από τους 1350 συνολικά πιλότους της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας έχουν απολυθεί οι 380, στο πλαίσιο των «εκκαθαρίσεων» του προέδρου Ερντογάν στις ένοπλες δυνάμεις της χώρας του, σύμφωνα με την φιλοκυβερνητική εφημερίδα «Yeni Safak», γράφει η γερμανική «Ηandelsblatt».

Το αποτέλεσμα είναι ότι η πολεμική αεροπορία δεν έχει αρκετούς πιλότους για τα 240 μαχητικά αεροπλάνα τύπου F-16 και τα 49 παλαιότερα τύπου F-4 φάντομ. Πριν από την απόπειρα πραξικοπήματος αναλογούσαν 1,5 πιλότοι για κάθε αεροσκάφος ενώ τώρα 0,8. Η τουρκική πολεμική αεροπορία έχει χάσει εξ αιτίας της απόπειρας πραξικοπήματος «ένα μεγάλο μέρος της εμπειρίας και του know-how της» δήλωσε ο στρατιωτικός εμπειρογνώμονας Αρντα Μεβλέτογλου, στο πρακτορείο Reuters.

Οι ένοπλες δυνάμεις προσπαθούν βέβαια να βρουν νέους πιλότους, σκοντάφτουν όμως σε δυσκολίες διότι μετά τις «εκκαθαρίσεις» δεν υπάρχουν πλέον αρκετοί έμπειροι εκπαιδευτές. Γι αυτό και το υπουργείο Άμυνας τους αναζήτησε στο εξωτερικό. Το Πακιστάν δήλωσε διατεθειμένο να στείλει εκπαιδευτές για τα F-16, αλλά το σχέδιο σκόνταψε αυτή τη φορά στις αντιρρήσεις των ΗΠΑ, αφού σύμφωνα με το συμβόλαιο αγοράς τους από την General Dynamics απαιτείται η σχετική άδεια της αμερικανικής κυβέρνησης.

Η Άγκυρα απέρριψε την προσφορά της Ουάσινγκτον να εκπαιδευτούν Τούρκοι πιλότοι στις ΗΠΑ, με την αιτιολογία ότι πρέπει να εξοικειώνονται με την τοπογραφία της Τουρκίας. Ο πραγματικός λόγος είναι όμως ότι οι εκπαιδευόμενοι πιλότοι μπορεί να επηρεασθούν πολιτικά, δεδομένου ότι εχθρός του Ερντογάν, Γκιουλέν, ζει εξόριστος στην Πενσιλβάνια, σημειώνει η Handelsblatt.

Ο Φετουλάχ Γκιουλέν φέρεται ότι είχε μεγάλη επιρροή στην τουρκική πολεμική αεροπορία, ο αρχηγός της μάλιστα Ακιν Εζτούρκ δικάζεται στη μαζική δίκη 486 στρατιωτικών φερομένων ως υποκινησάντων το πραξικόπημα. Μεταξύ δε αυτών περιλαβάνονται και αρκετοί πιλότοι, οι οποίοι κατηγορούνται ότι ξεκίνησαν από την αεροπρική βάση Ακιντσί για να βομβαρδίσουν με F-16 το προεδρικό μέγαρο στην Αγκυρα.

Κατά τον Γενικό Εισαγγελέα της Αγκυρας, το κίνημα Γκιουλέν προσπαθούσε εδώ και χρόνια να ελέγξει την τουρκική πολεμική αεροπορία. Οι γιατροί του στρατιωτικού νοσοκομείου Γκιούλχανε διαπίστωναν προβλήματα υγείας σε υποψήφιους πιλότους, όρασης ή καρδιακά, αποκλείοντάς τους και ενέκριναν άλλους του δικτύου Γκιουλέν. Τώρα οι πρώτοι θα ξεναεξεταστούν για να αντικαταστήσουν μερικούς από τους απολυθέντες, όπως γράφει η «Yeni Safak»

Η τουρκική κυβέρνηση προσπαθεί επίσης να προσελκύσει πιλότους της πολιτικής αεροπορίας να ενταχθούν στη πολεμική. Μόνο στην Turkish Airlines εργάζονται 800 πρώην πιλότοι της πολεμικής αεροπορίας. Μόνο 50 όμως έκαναν την σχετική αίτηση. Η εξήγηση είναι ότι η αμοιβή τους στην πολεμική αεροπορία είναι 3000 δολάρια, ενώ στην πολιτική πολύ περισσότερα.

Ετσι, η κυβέρνηση της Αγκυρας αναγκάστηκε να παρατείνει νομοθετικά την υποχρεωτική παραμονή των πιλότων της πολεμικής αεροπορίας από 10 σε 18 χρόνια. Το ιδιαίτερο βρίσκεται όμως στο γεγονός ότι η ισχύς του νόμου αυτού είναι αναδρομική και έτσι οι πιλότοι της πολιτικής αεροπορίας πρέπει να υπολογίζουν με την επιστροφή τους στην πολεμική.

Πέρυσι, τέτοιες ημέρες, όλη η χώρα παρακολουθούσε με συγκίνηση την κορύφωση του δράματος της περιπέτειας με την υγεία του μαχητικού δημοσιογράφου, Αλέξανδρου Βέλιου. Η απόφαση του Αλέξανδρου Βέλιου να δώσει οικειοθελώς τέλος στη ζωή του προκειμένου να μην ταλαιπωρηθεί από τον καρκίνο και να μην ταλαιπωρήσει τους αγαπημένους του είχε προκαλέσει αίσθηση στην κοινή γνώμη και προκάλεσε πολλές συζητήσεις.

Έναν χρόνο μετά, η σύζυγός του Νάντια Γερολυμάτου γράφει για τον άνθρωπο που υπερασπίστηκε με σθένος μέχρι τέλους, το δικαίωμα να έχει ο κάθε συνάνθρωπός μας να επιλέγει τον τρόπο με τον οποίο θέλει να ζήσει, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο θέλει να πεθάνει. Ο δημοσιογράφος ήταν υπέρμαχος της ευθανασίας.

Διαβάστε το κείμενο της Νάντιας Γερολυμάτου

«Πνεύμα ελεύθερο, μαχητικό, ανατρεπτικό…
Είναι αλήθεια ότι δεν έχω συνειδητοποιήσει πώς πέρασε ένας χρόνος από τότε που με κοίταξε ατρόμητος για τελευταία φορά στα μάτια. Η ευστάθεια του νου και της σάρκας του δεν τον είχε προδώσει. Το βλέμμα του είχε μια πραότητα, μου έγνεθε αβίαστα πως ήταν έτοιμος και αποφασισμένος για το τελευταίο του μεγάλο ταξίδι….Δεν άντεχε τις συναισθηματικές εκδηλώσεις, τις αποκαλούσε συναισθηματικές ευκοιλιότητες. Τον ενδιέφεραν οι έμπρακτες αποδείξεις, η ανόθευτη, χωρίς φειδώ προσφορά. Η αιωνιότητα αυτής της στιγμής έχει βαλσαμωθεί στο κάδρο της ψυχής μου. Ελπίζω έτσι γαλήνια και ατάραχα να συνεχίσει τον διαρκή του προορισμό, που τόσο άδικα επωμίστηκε.

Αν μου ζητούσε, πλέον κάποιος να χαρακτηρίσω μονολεκτικά την προσωπικότητα του Αλέξανδρου, θα χρησιμοποιούσα τη λέξη αξιοπρέπεια… Μία λέξη που τον συνόδευε σε όλη τη διάρκεια της ζωής του έως και την τελευταία στιγμή.

Η πλειοψηφία του κόσμου τον γνώρισε μέσα από την πολυετή τηλεοπτική παρουσία του, που χαρακτηρίζεται από τη στράτευσή του στην ελεύθερη και ανεξάρτητη δημοσιογραφία, είχε εντούτοις αναπτύξει από πολύ μικρός ποιητική και συγγραφική δραστηριότητα.

Ο Αλέξανδρος αντιμέτωπος με την αναπόδραστη πραγματικότητα του θανάτου, αποφάσισε να γράψει το σχετικό βιβλίο «Εγώ κι ο θάνατός μου: Το δικαίωμα στην ευθανασία», το οποίο συνέβαλε στο να κατανικήσει το φόβο του επερχόμενου θανάτου. Και απέναντι στην απόλυτη μοναχικότητα που κάθε θάνατος προϋποθέτει, αντιπαρέθεσε τη θαρραλέα εξομολόγηση, χρησιμοποιώντας την πλούσια πνευματική του σκευή που με τα χρόνια απέκτησε. Έγραψε το βιβλίο σε 15 νύχτες και όταν το τελείωσε, θυμάμαι ήταν ξημερώματα, ήρθε και μου είπε: «τελείωσα με εσένα, θάνατε. Τώρα κάνε ό,τι θέλεις». Ένιωθε γαλήνιος σε βαθμό αναισθησίας. Καταλάβαινε πως είχε γράψει κάτι καλό, ειλικρινές και εκ βαθέων. Την ίδια ημέρα το έστειλε σε δύο φίλους, του δήλωσαν συγκλονισμένοι, και την επομένη ξεκίνησε η διαδικασία να γίνει βιβλίο.

Το επόμενο βράδυ τόλμησα να διαβάσω το βιβλίο του, εκείνος καθόταν απέναντί μου, στον καναπέ, βλέποντας τηλεόραση. Με κοιτούσε να το διαβάζω ….Κάθε γραμμή ήταν ένα σφίξιμο στο στομάχι μου…

Απορούσα πως μπόρεσε να αποτυπώσει τον ψυχικό του πόνο, την κραυγή αγωνίας, αδικίας που αισθανόταν, την εγκατάλειψη κάθε ελπίδας για τη ζωή του. Διαβάζοντάς το, βίωνα από την αρχή όλο το διάστημα της άνισης μάχης που δίναμε ενάντια στον καρκίνο, βούρκωνα, δάκρυζα… Δεν μου εξομολογήθηκε ποτέ ότι λυπάται που φεύγει. Ήταν σχεδόν αναίσθητος, ωσάν να επρόκειτο για κάποιον άλλο. Δεν ήθελε συναισθηματισμούς. Όταν διάβασα τη φράση«… ζω εντός παρενθέσεως, προσπαθώντας να νιώσω τις μέρες μου ευρύχωρες, αλλά έχω ένα σφίξιμο στο στήθος που σπάνια με εγκαταλείπει», κατέρρευσα. Δεν μπόρεσα ποτέ να καταλάβω από πού αντλούσε τη δύναμη να μιλήσει για τον επικείμενο θάνατό του σε πρώτο πρόσωπο. Αυτός ο άνθρωπος δεν μου είχε δείξει ποτέ πως αισθανόταν που η ζωή του λιγόστευε…Προσπαθούσε να είναι το ίδιο ζωντανός και γλυκός όπως τον ήξερα όταν τον πρωτογνώρισα.

Ο Αλέξανδρος αγαπούσε πολύ τη ζωή. Για εκείνον το «ευ» της ευθανασίας ήταν το ίδιο με αυτό της ευζωίας. Από τη μια το ευ-ζην και από την άλλη το ευ –θνήσκειν. Έλεγε «…ένας κακός θάνατος ακυρώνει μια καλή ζωή». Συνεπώς, δεν άντεχε να δει τον εαυτό του να γίνει κουρέλι, σε κώμα, να φτάσει σε σημείο αδυναμίας επικοινωνίας, γραψίματος κ.λ.π. δεδομένου ότι δεν υπήρχε καμία δυνατότητα παράτασης της ζωής του.

ΈΤΣΙ ΚΙ ΕΓΙΝΕ. Ο θάνατός του υπήρξε γαλήνιος και ανώδυνος. Ο Αλέξανδρος έφυγε με αξιοπρέπεια, όπως ακριβώς επιθυμούσε, όπως ακριβώς έζησε. Μέχρι και την τελευταία στιγμή, ήταν ο εαυτός του.

Κατ’εμέ, η επιλογή του Αλέξανδρου (στην ευθανασία) δεν σχετίζεται με τη δειλία του απέναντι στον πόνο και στη σωματική βία, όπως κάποιοι μπορεί να πίστεψαν. Σχετίζεται με το προσωπικό του αίτημα, το αίτημα της ελευθερίας, προσωπικής αυτονομίας, της αυτοδιάθεσης, της ηθικής και δικαιοσύνης». Τον άκουγα πάντα να λέει «Με το βιβλίο μου θέλησα να σπάσω το ταμπού που περιβάλλει τη λέξη «ευθανασία» στην Ελλάδα… Και να πιέσω με όλες τις δυνάμεις μου για μια αλλαγή, για ένα εκσυγχρονισμό της σχετικής νομοθεσίας…» Το έργο μου είναι μια μικρή παρακαταθήκη, ένα υλικό απαθανάτισης».
Δεν ξέρω αν υπάρχει άλλος Αλέξανδρος τόσο γενναίος, που να αντιμετωπίζει τον θάνατον ως ίσος προς ίσον… Εύχομαι, η προσπάθεια του Αλέξανδρου για να αναδείξει αυτό που θεωρούσε ως θεμελιωδέστερο ανθρώπινο δικαίωμα, το δικαίωμα της επιλογής ενός αξιοπρεπούς και ανώδυνου τέλους, κάποια στιγμή να μετουσιωθεί σε νομοθετική ρύθμιση».

Οι προπαρασκευαστικές συσκέψεις, ενόψει της τρίτης αξιολόγησης συνεχίζονται σήμερα με τη συνάντηση στις 16.30 του υπουργού οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτου και του αναπληρωτή υπουργού Γιώργου Χουλιαράκη με τον αρμόδιο επίτροπο Πιερ Μοσκοβισί στις Βρυξέλλες.

Η Αθήνα επιδιώκει να στρώσει το δρόμο ώστε η αξιολόγηση να ολοκληρωθεί το συντομότερο δυνατόν χωρίς νέες καθυστερήσεις. Οι θεσμοί αναμένεται να επιστρέψουν στην Αθήνα μετά το Eurogroup της 15ης Οκτωβρίου, και ενώ θα έχουν προηγηθεί οι γερμανικές εκλογές και η επίσκεψη Λαγκάρντ στην Αθήνα, η οποία αποκτά πλέον ιδιαίτερο ενδιαφέρον μετά τις πληροφορίες ότι το ΔΝΤ επιχειρεί να θέσει θέμα νέας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών.

Το ζήτημα έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις ειδικά από την πλευρά της Ευρωπαϊκής κεντρικής τράπεζας ενώ αίσθηση προκάλεσε η διαρροή του Διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος πως “εάν θέλει να φύγει το ΔΝΤ ας φύγει”.

Ένα άλλο ανησυχητικό στοιχείο είναι ότι στο πλαίσιο της μάχης εξουσίας το ΔΝΤ δεν αποκλείεται να θέσει και πάλι δημοσιονομικό ζήτημα, ενώ παραμένει το αίτημα για μείωση του ελληνικού χρέους.

Η ελληνική κυβέρνηση δεν αποκλείει την απομάκρυνση του ταμείου από το ελληνικό πρόγραμμα αλλά όλα θα εξαρτηθούν από τις επιλογές που θα κάνει η Άγκελα Μέρκελ για το ρόλο της Γερμανίας στην Ευρώπη και τις συμμαχίες που θα επιλέξει για το σχηματισμό κυβερνητικής πλειοψηφίας μετά τις γερμανικές εκλογές.

Τι έγινε στο χθεσινό EWG

Κυρίως θετικά είναι τα νέα που καταγράφονται από τη χθεσινή συνεδρίαση του EuroWorkingGroup, αν και αναδείχτηκαν κάποια προβλήματα για την Ελλάδα.

Καταρχάς οι 19 εκπρόσωποι των Υπουργείων Οικονομικών της ευρωζώνης επικύρωσαν την πρόταση της Κομισιόν για τον τερματισμό της διαδικασίας περί υπερβολικού ελλείμματος κατά της Ελλάδας και παρέπεμψαν την επίσημη απόφαση στην επόμενη συνεδρίαση του Συμβουλίου των Μονίμων Αντιπροσώπων (COREPER) ενώ παράλληλα καθόρισαν τα προαπαιτούμενα της 3ης αξιολόγησης.

Επίσης σε μια γενική ανασκόπηση της κατάστασης, οι 19 κατέγραψαν τη βελτίωση της οικονομικής κατάστασης της χώρας και εκτιμούν ότι “δεν υπάρχει δημοσιονομικός κίνδυνος, ο δε στόχος για πρωτογενές πλεόνασμα 1,75% είναι εφικτός, οι καταθέσεις επιστρέφουν και η ανάπτυξη φέτος μπορεί να ξεπεράσει το 1,8%”.

Από την άλλη πλευρά όμως αναμένουν νεότερα στοιχεία για την εκκαθάριση των arrears (ληξιπρόθεσμες οφειλές στο εσωτερικό) ώστε στο μέλλον να εγκρίνουν την επόμενη καταβολή της υποδόσης των 800 εκ.ευρώ στη βάση της απόφασης του περασμένου Ιουνίου.

Ένα από τα αγκάθια παραμένει το θέμα της παραπομπής σε δίκη του Ανδρέα Γεωργίου, πρώην επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ, αλλά και των τριών στελεχών του ΤΑΙΠΕΔ, θέματα που θα διασυνδεθούν με τα 95 προαπαιτούμενα της 3ης αξιολόγησης.

ΠΗΓΗ: neaselida.gr

Η εργασιακή μεταρρύθμιση στη Γαλλία έχει πυροδοτήσει ένα μίγμα αντιδράσεων, αμφισβητήσεων, αλλά και υψηλών προσδοκιών εντός κι εκτός χώρας. Πριν από τον Εμανουέλ Μακρόν, όμως, ριζικές αλλαγές και «ελαστικοποίηση» του εργασιακού πλαισίου προώθησαν οι «μνημονιακές» Ελλάδα, Ισπανία, Πορτογαλία και ο μεγάλος «ασθενής» Ιταλία. Τον δρόμο είχε δείξει πολλά χρόνια νωρίτερα με τις άκρως αμφιλεγόμενες, όταν υιοθετήθηκαν, μεταρρυθμίσεις Hartz, η Γερμανία. Αξίζει λοιπόν να θυμηθούμε ποιες ακριβώς είναι οι αλλαγές που έχουν προωθηθεί ανά την Ευρωζώνη και να επιχειρήσουμε να δώσουμε απάντηση στο ερώτημα: είχαν τελικά αποτέλεσμα;

Με τη Γερμανία να υποφέρει επί χρόνια από υψηλή ανεργία, ήταν μία σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση, αυτή του Γκέρχαρντ Σρέντερ, που το 2003 έθεσε ως προτεραιότητα την τόνωση της παραγωγικότητας και τη δημιουργία μιας πιο «ευέλικτης» αγοράς εργασίας. Το σχέδιο ανέλαβε επιτροπή υπό τον πρώην διευθύνοντα σύμβουλο της Volkswagen, Πέτερ Χαρτς, η οποία κατέληξε σε μία πρόταση που έμελλε να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο η χώρα αντιμετώπιζε έως τότε την ανεργία και τη φτώχεια. Η κεντρική ιδέα ήταν να αυξηθούν τα κίνητρα για την είσοδο στην αγορά εργασίας ή καλύτερα να υπάρξουν αντικίνητρα στο να μένει κάποιος εκτός έως ότου βρει την απασχόληση που επιθυμεί. Τα επιδόματα ανεργίας και κοινωνικής πρόνοιας ενοποιήθηκαν σε ένα ενιαίο πακέτο, περιορίζοντας έτσι τη χορηγούμενη βοήθεια του κράτους.

Η σημαντικότερη όμως αλλαγή ήταν άλλη: ένα «συμβόλαιο» μεταξύ των ανέργων και του γραφείου ευρέσεως εργασίας, που προσδιόριζε τι οφείλει να κάνει η κάθε πλευρά. Αν οι πρώτοι αποτύγχαναν να τηρήσουν τις δικές τους δεσμεύσεις, υπήρχε «πρόστιμο» στη μορφή της μείωσης των επιδομάτων. Ήταν το πρώτο στάδιο των μεταρρυθμίσεων. Ακολούθησαν επί χριστιανοδημοκρατικών κυβερνήσεων ακόμη τρία, τα οποία έβαλαν για τα καλά στο λεξιλόγιο και τη ζωή των Γερμανών έννοιες όπως αυτή της «ΜiniJob».

Σήμερα η Γερμανία έχει ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά ανεργίας στην Ευρώπη – μόλις 3,7% στο σύνολο του πληθυσμού και 6,5% μεταξύ των νέων. Ο αριθμός των ανέργων έχει μειωθεί κατά περισσότερο από 50% την τελευταία δεκαετία και είναι σήμερα στα 2,47 εκατομμύρια. Αρκετοί πιστώνουν το «θαύμα» στο ευέλικτο χέρι του Χαρτς.

Ωστόσο, θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι minijobs έχουν αυξηθεί από 4,1 εκατομμύρια το 2002 σε πάνω από 7,5 εκατομμύρια σήμερα. Οι υποστηρικτές τους τονίζουν ότι αυτή η μερική (part time) απασχόληση, η οποία είναι και πιο χαλαρά ρυθμιζόμενη, είναι ιδανική για γονείς (συχνότερα γυναίκες), φοιτητές, ακόμη και συνταξιούχους. Περισσότεροι από τους μισούς, όμως, κατόχους τέτοιων θέσεων δηλώνουν ότι θα προτιμούσαν την πλήρη απασχόληση και όχι minijob, που τους προσφέρει στην καλύτερη περίπτωση 450 ευρώ μηνιαίως. Και αυτή δεν είναι βεβαίως η μόνη μορφή μερικής ή προσωρινής απασχόλησης. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, οι μερικής απασχόλησης θέσεις καλύπτουν σχεδόν το 25% του συνόλου στη Γερμανία (όταν ο μέσος όρος στην κοινότητα είναι 18,9%), ενώ μεταξύ των γυναικών προσεγγίζουν το 49%.

Επιπλέον, παρά την καθιέρωση ομοσπονδιακού κατώτατου μισθού, που σήμερα είναι στα 8,9 ευρώ, υπολογίζεται ότι ένας στους 5 εργαζομένους στη Γερμανία αμείβεται με λιγότερα από 5,5 ευρώ ανά ώρα. Ταυτόχρονα με την άνοδο της μερικής απασχόλησης και της υποαπασχόλησης έχουμε και το άνοιγμα της εισοδηματικής ψαλίδας. Σύμφωνα με έκθεση του ΟΟΣΑ το 2012, η Γερμανία ήταν η μόνη χώρα της Ε.Ε. που είδε τις ανισότητες στο εισόδημα από εργασία να αυξάνονται από τα μέσα της δεκαετίας του ‘90 έως το 2010. Οι ανισότητες συνέχισαν τα επόμενα χρόνια να είναι το μεγάλο «αγκάθι». Ακόμη και το ΔΝΤ στη φετινή του έκθεση για τη γερμανική οικονομία κάλεσε το Βερολίνο να πράξει περισσότερα για την άμβλυνση των ανισοτήτων και την ανάπτυξη «χωρίς περιορισμούς».

Παρά τις παραπάνω «παρενέργειες», κανείς δεν αρνείται το γεγονός ότι η γερμανική αγορά εργασίας είναι πολύ πιο υγιής από τη δική μας ή την ισπανική. Πρόκειται άλλωστε για μία οικονομία που αναπτύσσεται με σταθερούς ρυθμούς, βλέπει τη μεταποίησή της να παραμένει ισχυρή και τις εξαγωγές της να καταγράφουν το ένα ρεκόρ μετά το άλλο. Είναι όμως οι μεταρρυθμίσεις Hartz το μυστικό της επιτυχίας;

Σε πρόσφατη μελέτη τους οι ερευνητές Alexandra Spitz Oener, Christian Dustman, Βernd Fitzenberger και Uta Shoenberg καταδεικνύουν ότι η συμβολή των μεταρρυθμίσεων του 2003 στην οικονομική επιτυχία της χώρας είναι πολύ μικρότερη από εκείνη των συλλογικών διαπραγματεύσεων της δεκαετίας του ‘90. Τα εργατικά συνδικάτα σε κλαδικό και περιφερειακό επίπεδο αποδέχθηκαν τόσο τη μείωση των πραγματικών μισθών όσο και μεγαλύτερη ευελιξία στο ωράριο, με αποτέλεσμα από το ‘95 και ύστερα να δοθεί ισχυρή ώθηση στην παραγωγικότητα. Σε αρκετές περιπτώσεις είχαμε και αποκέντρωση των διαπραγματεύσεων, με επιχειρησιακές συμβάσεις, χωρίς όμως ποτέ να καταργηθούν οι συλλογικές. Ήταν η απάντησή τους στη νέα πραγματικότητα που δημιουργούσε η επανένωση, αλλά και ο ανταγωνισμός των φθηνού εργατικού κόστους χωρών του πρώην ανατολικού μπλοκ.

Το ποσοστό της ανεργίας στην Ισπανία άρχισε να αυξάνεται με ταχύτατους ρυθμούς από το 2008 ως αποτέλεσμα της κατάρρευσης του κατασκευαστικού κλάδου και της πιστωτικής ασφυξίας. Τότε ήταν μόλις στο 8% και έως και το δεύτερο τρίμηνο του 2013 είχε σκαρφαλώσει στο ρεκόρ του 27,2%. Έκτοτε ετέθη σε σταθερή τροχιά πτώσης και σήμερα είναι στο 17,1%. Μεταξύ των νέων έχει υποχωρήσει από το 50% στο 38,6%. Αυτή η μείωση θεωρείται ο γλυκός καρπός της μεταρρύθμισης που σχεδίασε η κυβέρνηση του Μαριάνο Ραχόι και ψήφισε το ισπανικό κοινοβούλιο τον Ιούλιο του 2012. Κρύβει όμως και πολλά πικρά στοιχεία.

Η πρώτη μεγάλη αλλαγή που έφερε η μεταρρύθμιση Ραχόι είναι η καθιέρωση των επιχειρησιακών και ατομικών συμβάσεων, που έρχονται να περιορίσουν δραστικά τον ρόλο των κλαδικών. Ορίστηκε επίσης ανώτατο όριο ενός έτους για την ισχύ μίας σύμβασης, μετά τη λήξη της, προκειμένου να επιταχυνθεί η διαδικασία της διαπραγμάτευσης νέων, ενώ διευρύνθηκαν αισθητά οι δυνατότητες προώθησης ελαστικού ωραρίου.

Στο μέτωπο των απολύσεων, καθιερώθηκαν «αντικειμενικές συνθήκες» που δικαιολογούν τον τερματισμό της σύμβασης ενός εργαζομένου, όπως η εμφάνιση ζημιών ή τριών διαδοχικών τριμήνων πτώσης στα έσοδα. Η αποζημίωση περιορίστηκε στις 33 ημέρες ανά έτος υπηρεσίας με ανώτατο όριο τους 24 μήνες. Το προηγούμενο πλαίσιο προέβλεπε 45 ημέρες ετησίως και ανώτατο όριο 42 μηνών.  Στην προκαταρκτική αποτίμηση της μεταρρύθμισης, στα τέλη του 2013, ο ΟΟΣΑ υποστήριζε ότι η προώθηση των επιχειρησιακών έναντι των κλαδικών συμβάσεων θα δώσει περισσότερα κίνητρα για προσλήψεις, κάτι που πράγματι έγινε. Τόνιζε όμως παράλληλα ότι η διευκόλυνση των απολύσεων και οι μειωμένες αποζημιώσεις θα ενθαρρύνουν τους εργοδότες στο να συνάπτουν συμβάσεις αορίστου χρόνου και όχι προσωρινής απασχόλησης. Εδώ η πραγματικότητα αποδείχθηκε πολύ διαφορετική από την αισιόδοξη πρόβλεψη του οργανισμού.

Στην Ισπανία η προσωρινή απασχόληση (συμβάσεις εποχικές και ορισμένου χρόνου) είναι το μεγαλύτερο αγκάθι της αγοράς εργασίας, το οποίο έχει ως αποτέλεσμα η εργασιακή ανασφάλεια να είναι σταθερά μεταξύ των μεγαλύτερων ανησυχιών των Ισπανών στις δημοσκοπήσεις. Το αρνητικό ρεκόρ κατεγράφη το 2015, όταν το 90% των νέων συμβάσεων που υπεγράφησαν ήταν προσωρινής απασχόλησης, με το ένα τέταρτο εξ αυτών να διαρκούν μόλις επτά ημέρες! Από τις συνολικά 5,2 εκατομμύρια θέσεις που δημιουργήθηκαν το διάστημα 2013-2016, τα 2,1 εκατομμύρια ήταν προσωρινές. Σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, οι θέσεις προσωρινής απασχόλησης στην Ισπανία καλύπτουν σήμερα το 26,1% του συνόλου, με το ποσοστό να είναι το δεύτερο υψηλότερο στην Ε.Ε. των 28, μετά της Πολωνίας. Μάλιστα, μεταξύ των νέων ηλικίας έως 24 ετών εκτινάσσεται στο 72,9%.

Δυνατότητα επιχειρησιακών αντί κλαδικών συμβάσεων. Σε περίπτωση κρίσης ή ραγδαίας επιδείνωσης των οικονομικών της εταιρείας, ο εργοδότης μπορεί να επιδιώξει διαπραγματεύσεις για «απλοποίηση» των συμβάσεων, με αλλαγές στο επίπεδο των μισθών και το ωράριο ανάλογα με τις συνθήκες στην αγορά.

Αλλαγές στο σύστημα συμβάσεων ορισμένου χρόνου. Τα κατώτατα όρια για τη διάρκεια και τα επίπεδα του μισθού, όπως και το πόσες φορές μπορεί να ανανεωθεί μία σύμβαση, θα αποφασίζονται σε επίπεδο κλάδου και όχι με εθνική νομοθεσία από το κράτος, όπως ίσχυε έως τώρα.

Διευκόλυνση των απολύσεων. Για την απόλυση των εργαζομένων τα εργατοδικεία θα εξετάζουν αποκλειστικά τις οικονομικές επιδόσεις της εταιρείας στην αγορά της Γαλλίας και όχι διεθνώς. Έως τώρα μπορούσε να κριθεί άδικη μία απόλυση για οικονομικούς λόγους εάν οι διεθνείς δραστηριότητες ανθούσαν.

Καθιερώνεται νέα κλίμακα για τις αποζημιώσεις, η οποία αρχίζει με μισθούς τριών μηνών για κάθε δύο έτη απασχόλησης.

Περιορισμός της γραφειοκρατίας για επιχειρήσεις με περισσότερους από 50 εργαζομένους.

Από τα μέσα του 2008 έως και τις αρχές του 2013 η Πορτογαλία έχασε 767.000 θέσεις εργασίας και είδε το ποσοστό της ανεργίας να ενισχύεται από το 8,6% στο 17,3%. Η κατάσταση ήταν λιγότερο δραματική σε σχέση με την Ελλάδα και την Ισπανία, αλλά σε κάθε περίπτωση απαιτούσε δράση.

Οι πρώτες κινήσεις για ελαστικοποίηση του εργασιακών σχέσεων έγιναν ήδη από το 2011 από την κυβέρνηση του Ζοζέ Σόκρατες και ολοκληρώθηκαν το 2015. Η Λισαβόνα μείωσε αισθητά τις αποζημιώσεις των απολύσεων για τις νέες προσλήψεις (αφήνοντας ως έχει το πλαίσιο για όσους εργάζονταν ήδη).  Ταυτόχρονα σε μία προσπάθεια να περιορίσει την τάση των εργοδοτών να στρέφονται σε προσλήψεις προσωρινής απασχόλησης όρισε ανώτερα επίπεδα αποζημίωσης για τις συμβάσεις ορισμένου από ό,τι για εκείνες του αορίστου. Για την ίδια περίοδο εργασίας ένας μόνιμος λαμβάνει μικρότερη αποζημίωση από ό,τι ένας ορισμένου χρόνου.

Σήμερα η Γερμανία έχει ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά ανεργίας στην Ευρώπη – μόλις 3,7% στο σύνολο του πληθυσμού και 6,5% μεταξύ των νέων. Ο αριθμός των ανέργων έχει μειωθεί κατά περισσότερο από 50% την τελευταία δεκαετία και είναι σήμερα στα 2,47 εκατομμύρια. Αρκετοί πιστώνουν το «θαύμα» στο ευέλικτο χέρι του Χαρτς.

Υπήρξαν επίσης προσπάθειες να διευρυνθεί η γκάμα των παραγόντων που δικαιολογούν την απόλυση, με προσθήκη κριτηρίων όπως η «αδυναμία προσαρμογής χωρίς αλλαγή της φύσης της εργασίας» ή η χαμηλή απόδοση των εργαζομένων, αλλά το Συνταγματικό Δικαστήριο έβαλε φρένο.

Όσον αφορά τα επιδόματα ανεργίας, η μεταρρύθμιση διεύρυνε το δίχτυ ασφαλείας, ώστε να συμπεριλάβει περισσότερους, αλλά περιόρισε τη μέγιστη διάρκεια χορήγησης. Επιπλέον προωθήθηκαν μία σειρά από προγράμματα κατάρτισης και επιδότησης προσλήψεων ανέργων.

Σήμερα το ποσοστό ανεργίας στη χώρα έχει υποχωρήσει στο 8,8%, πολύ κοντά δηλαδή στα προ κρίσεως επίπεδα. Το ποσοστό της προσωρινής απασχόλησης, αν και έχει μειωθεί ελαφρά τα τελευταία χρόνια, παραμένει το τρίτο υψηλότερο στην Ε.Ε. (22,3%).

Το ποσοστό μερικής απασχόλησης (part time) από την άλλη είναι χαμηλότερο του 10% και ένα από τα μικρότερα στην ένωση.

Στα νεότερα μέλη της ζώνης του ευρώ, την Εσθονία, τη Λετονία και τη Λιθουανία, η αγορά εργασίας χαρακτηρίζεται από την πλήρη σχεδόν απουσία εργατικών συνδικάτων και συλλογικών διαπραγματεύσεων. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ο καθορισμός του κατώτατου μισθού, των ωραρίων και εν γένει το πλαίσιο των εργασιακών συνθηκών είναι αρμοδιότητα των κυβερνήσεων.

Επισήμως οι χώρες αυτές προσφέρουν στους εργαζομένους επίπεδα προστασίας πολύ κοντά στο μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ωστόσο, η εφαρμογή των νόμων είναι εξαιρετικά «χαλαρή», όπως επισημαίνεται σε εκθέσεις διεθνών οργανισμών, με αποτέλεσμα οι εργασιακές σχέσεις να είναι στην πραγματικότητα πολύ πιο ελαστικές.

Τα κράτη της Βαλτικής έχουν να παινεύονται για τα εξαιρετικά χαμηλά ποσοστά όχι μόνο ανεργίας, αλλά και προσωρινής απασχόλησης (μόλις 2% στη Λιθουανία και 3,7% σε Λετονία και Εσθονία). Σε μονοψήφια ποσοστά κινείται και η μερική απασχόληση.

Στην Ιταλία το ποσοστό της ανεργίας είναι σήμερα στο 11,3%, έχοντας κυμανθεί από το ιστορικό χαμηλό του 5,7% τον Απρίλιο του 2007 έως και το υψηλό του 13% τον Νοέμβριο του 2014. Η τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωζώνης, αντιμέτωπη εδώ και χρόνια με αναιμική ανάπτυξη και υψηλότατο δημόσιο χρέος, αν και εκτός μνημονίου δέχθηκε σημαντικές πιέσεις για διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, οι οποίες μάλιστα θεωρήθηκαν προϋπόθεση για την αγορά ιταλικών κρατικών ομολόγων από την ΕΚΤ.

Η μεταρρύθμιση της ιταλικής αγοράς εργασίας έγινε σε δύο φάσεις. Τις πρώτες αλλαγές προώθησε η κυβέρνηση του τεχνοκράτη Μάριο Μόντι στα τέλη του 2012, ενώ τη σκυτάλη έλαβε το 2014 ο Ματέο Ρέντσι, του οποίου η μεταρρύθμιση ολοκληρώθηκε το φθινόπωρο του 2015. Και στις δύο περιπτώσεις οι αλλαγές αφορούσαν, όπως και στην Πορτογαλία, τις νέες προσλήψεις, χωρίς να επηρεάζουν όσους είχαν ήδη εργασία. Και οι δύο κυβερνήσεις κινήθηκαν επίσης σε δύο βασικούς άξονες: διευκόλυνση των απολύσεων – διεύρυνση των δικαιούχων επιδόματος ανεργίας.

Στην Ισπανία η προσωρινή απασχόληση (συμβάσεις εποχικές και ορισμένου χρόνου)  είναι το μεγαλύτερο αγκάθι της αγοράς εργασίας, το οποίο έχει ως αποτέλεσμα η εργασιακή ανασφάλεια να είναι σταθερά μεταξύ των μεγαλύτερων ανησυχιών των Ισπανών στις δημοσκοπήσεις. Το αρνητικό ρεκόρ κατεγράφη το 2015, όταν το 90% των νέων συμβάσεων που υπεγράφησαν  ήταν προσωρινής απασχόλησης, με το ένα τέταρτο εξ αυτών να διαρκούν μόλις επτά ημέρες!

Στο επίκεντρο βρέθηκε το άρθρο 18 του Εργατικού Κώδικα, το οποίο προέβλεπε την επαναπρόσληψη όσων κρίνεται ότι έχουν απολυθεί αδίκως. Η μεταρρύθμιση Μόντι κατήργησε την υποχρέωση επαναπρόσληψης, ορίζοντας αντ’ αυτής υποχρέωση του εργοδότη να αποζημιώσει οικονομικά τον απολυθέντα. Με τη μεταρρύθμιση Ρέντσι το άρθρο καταργήθηκε πλήρως, ενώ μειώθηκαν οι αποζημιώσεις για τους εργαζομένους αορίστου χρόνου. Τα αποτελέσματα θεωρούνται μέχρι στιγμής φτωχά. Ωστόσο οι περισσότεροι συμφωνούν πως αυτό που έχει ανάγκη η χώρα για να τονώσει την απασχόληση δεν είναι περισσότερη «ευελιξία» στην αγορά εργασίας, αλλά πιο ισχυρή ανάπτυξη. Έτσι η κυβέρνηση προσανατολίζεται περισσότερο σε μέτρα όπως η ελάφρυνση των φορολογικών βαρών για τις επιχειρήσεις.

Πηγή: Ναυτεμπορική

Σε “προαπαιτούμενο” για την εκταμίευση της υποδόσης των 800 εκατ. αναδεικνύεται για τους δανειστές η πλήρης απαλλαγή του πρώην επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ Ανδρέα Γεωργίου, όπως κατέστη σαφές κατά τη χθεσινή συνεδρίαση του Euroworking Group.

Η πλευρά των δανειστών θεωρούν πως η κυβέρνηση δεν έχει πράξει όσα πρέπει για να καταστεί σαφές ότι δεν τίθεται κανένα θέμα διόγκωσης του ελλείμματος του 2009-2010 και ουσιαστικά ζητά “παράσταση” υπεράσπισης υπέρ του κ. Γεωργίου ενώπιον της ελληνικής δικαιοσύνης ώστε να ληφθεί απαλλακτική απόφαση.

Για τους δανειστές το θέμα αποκτά μείζονα σημασία αφού, όπως λένε, δημιουργούνται ερωτηματικά σχετικά με την αξιοπιστία του προγράμματος, άρα και της Eurostat.

Κι αυτό παρά το γεγονός ότι ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Γιώργος Χουλιαράκης έχει δηλώσει πως τα στοιχεία είναι ακριβή και πως το έλλειμμα του 2009 ήταν 15,2%, όπως έχουν αποδεχθεί, άλλωστε, όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις.

Αβέβαιο είναι το μέλλον για περίπου 280.000 υπερχρεωμένες επιχειρήσεις, οι οποίες δεν πληρούν τα κριτήρια του εξωδικαστικού μηχανισμού αναδιάρθρωσης ληξιπρόθεσμων οφειλών.

Όπως αναφέρει η «Ελευθερία του Τύπου», συνολικά 400.000 είναι εκείνες που βρίσκονται στο «κόκκινο» λόγω απλήρωτων δανείων και άλλων χρεών προς το Δημόσιο και από αυτές εκτιμάται ότι περί τις 120.000 με 125.000 θα μπορέσουν να αναδιαρθρωθούν μέσα από το νέο τρόπο που καθιέρωσε η κυβέρνηση.

Τα παραπάνω προκύπτουν από τη χθεσινή συνέντευξη του υπουργού Οικονομίας και Ανάπτυξης Δημήτρη Παπαδημητρίου στο euro2day.gr, ο οποίος εκτιμά ότι από τις «από τις 400.000 επιχειρήσεις που είναι υπερχρεωμένες, πιστεύουμε ότι μέσω εξωδικαστικού θα διασωθούν περίπου 120.000-125.000».

Δηλαδή σχεδόν μία στις τέσσερις πληρούν τους όρους και τις προϋποθέσεις για να ρυθμιστούν τα χρέη τους μέσα από τις διαδικασίες του νέου πλαισίου.

Σε ότι αφορά τις υπόλοιπες 280.000 υπερχρεωμένες ο υπουργός, αν και επιδιώκει να διευκρινίσει πως δεν μπορεί να πει ότι αυτές θα κλείσουν, σημειώνει: «Το 2017 μπαίνουμε σε περίοδο ανάπτυξης και πολλές επιχειρήσεις ίσως να μην χρειαστεί καν να υπαχθούν στον εξωδικαστικό. Επίσης προετοιμάζουμε και ρύθμιση εκτός εξωδικαστικού η οποία θα αφορά την αποπληρωμή οφειλών προς το Δημόσιο και τα ασφαλιστικά Ταμεία σε 120 δόσεις».

Συνεπώς για 280.000 επιχειρήσεις η διάσωσή τους επαφίεται είτε στη βελτίωση του οικονομικού κλίματος είτε στην υπαγωγή τους σε κάποια από τις εκτός εξωδικαστικού ρυθμίσεις.

Την ίδια στιγμή ήδη στον έναν μήνα λειτουργίας της πλατφόρμας του εξωδικαστικού μηχανισμού, σύμφωνα με στοιχεία της Ειδικής Γραμματείας Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους (ΕΓΔΙΧ), ‘εχουν υποβληθεί αιτήσεις από 6.100 επιχειρήσεις με ληξιπρόθεσμες οφειλές. Από αυτές οι 850 χαρακτηρίζονται ώριμες. Δηλαδή έχουν προχωρήσει τη συμπλήρωση των αιτήσεων και την υποβολή όλων των απαραίτητων δικαιολογητικών.

Για 85 επιχειρήσεις οι αιτήσεις τους είναι έτοιμες να ανατεθούν σε συντονιστές. Οι τελευταίοι αφού ελέγξουν την ορθότητα των στοιχείων, θα προχωρήσουν τις προβλεπόμενες διαδικασίες των διαπραγματεύσεων ανάμεσα στους επιχειρηματίες και τους συντονιστές για την εξεύρεση βιώσιμης λύσης.

Πηγή: Newpost.gr

Λίγες ώρες πριν από την επίσημη προγραμματισμένη ομιλία του  προέδρου της Κίνας, Σι Τζινπίνγκ στην 9η Διάσκεψη των κρατών-μελών της ομάδας BRICS, ο ηγέτης της Βόρειας Κορέας, Κιμ Γιονγκ Ουν πραγματοποίησε την έκτη πυρηνική δοκιμή της χώρας του.

Με αυτή στέρησε από τον πρόεδρο Σι την ευκαιρία να κυριαρχήσει στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων διεθνώς, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «The New York Times».

Η εξέλιξη αυτή έγινε λίγες εβδομάδες πριν από το ετήσιο συνέδριο του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος, σημειώνει το ίδιο δημοσίευμα.

Ο Κιμ πραγματοποιεί τις πυρηνικές δοκιμές του με απόλυτη ακρίβεια, προκαλώντας τον μέγιστο βαθμό ενόχλησης στην Κίνα. Έτσι, την Κυριακή η συνάντηση των ηγετών της Βραζιλίας, της Ρωσίας, της Ινδίας, της Κίνας και της Νότιας Αφρικής στην πόλη Σιαμέν στη νοτιοανατολική Κίνα επισκιάστηκε από την είδηση για την πυρηνική δομική της Βόρειας Κορέας. Η σεισμική δόνηση που προκλήθηκε από την πυρηνική δοκιμή έγινε αισθητή στη γειτονική χώρα, ενώ εκφράζονται φόβοι για το ενδεχόμενο πυρηνικής μόλυνσης.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Κιμ επιλέγει να επιδείξει με προκλητικό τρόπο την προσπάθεια ανάπτυξης πυρηνικών όπλων από την χώρα του. Τον Μάιο είχε προχωρήσει σε δοκιμαστική εκτόξευση βαλλιστικού πυραύλου, λίγες ώρες πριν από την ομιλία του προέδρου Σι σε διεθνή διάσκεψη που πραγματοποιούνταν στο Πεκίνο, με αντικείμενο την παγκόσμια εμπορική πρωτοβουλία που προωθεί η Κίνα «Μία Ζώνη, Ένας Δρόμος».

Η πραγματοποίηση της πυρηνικής δοκιμής από την Βόρεια Κορέα σχεδόν ταυτόχρονα με τις σημαντικές δημόσιες εμφανίσεις του προέδρου Σι δεν είναι τυχαία, σύμφωνα με τις απόψεις που διατυπώνουν οι αναλυτές. Στοχεύουν στο να δείξουν ότι ο Κιμ, ηγέτης της μικρής κι απομονωμένης Βόρειας Κορέας, μπορεί να υποβαθμίσει την επιρροή και την εικόνα του Σι Τζινπίνγκ ως προέδρου της Κίνας.

Μερικοί αναλυτές σημειώνουν επίσης ότι η τελευταία πυρηνική δοκιμή της Βόρειας Κορέας είχε ως πρωταρχικό στόχο την άσκηση πίεσης στον πρόεδρο Σι κι όχι στον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ. «Ο Κιμ γνωρίζει καλά ότι ο πρόεδρος Σι έχει την πραγματική δύναμη προκειμένου να επηρεάσει τους υπολογισμούς της Ουάσινγκτον. Ο ίδιος πιέζει την Κίνα, προκειμένου να πει στον Τραμπ: “Πρέπει να καθίσεις και να συζητήσεις με τον Κιμ Γιονγκ-ουν», δηλώνει ο Πίτερ Χέις διευθυντής του ινστιτούτου (Nautilus Institute) που έχει ως αποκλειστικό ερευνητικό αντικείμενο την Βόρεια Κορέα.

Αυτό που επιζητεί ο Κιμ, σύμφωνα με την ίδια ανάλυση, είναι την διεξαγωγή συνομιλιών με την Ουάσινγκτον, οι οποίες ελπίζει ότι ίσως οδηγήσουν σε μία συμφωνία για την μείωση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στη Νότια Κορέα, αλλά και την διατήρηση πυρηνικού οπλοστασίου της χώρας του.

Στους υπολογισμούς του προέδρου της Βόρειας Κορέας, η Κίνα έχει την επιρροή που μπορεί να οδηγήσει στην διεξαγωγή των διαπραγματεύσεων. Από την άλλη μεριά, μερικοί αναλυτές στην Κίνα υποστηρίζουν ότι η Βόρεια Κορέα θα πρέπει να πληρώσει το τίμημα της περιφρόνησης που επιδεικνύει έναντι της Κίνας.

Η Κίνα αποτελεί τον βασικό σύμμαχο και κύριο εμπορικό εταίρο της απομονωμένης Βόρειας Κορέας, ενώ οι ίδιοι Κινέζοι αναλυτές δεν εμφανίζονται αισιόδοξοι σχετικά με την αλλαγή της στάσης απάθειας που τηρεί ο πρόεδρος Σι ακόμη και μετά τις εξελίξεις της Κυριακής.

Ακόμη και το ενδεχόμενο να είναι αληθινός ο ισχυρισμός της Βόρειας Κορέας ότι επρόκειτο για δοκιμή βόμβας υδρογόνου που μπορεί να προσαρμοστεί στην κεφαλή πυραύλου δεν θα μεταβάλλει τη στάση ίσων αποστάσεων που κρατάει ο πρόεδρος Σι. «Η έκτη πυρηνική δοκιμή θα οδηγήσει την Κίνα να πράξει κάτι δραστικό. Αυτό θα είναι μία δοκιμασία πολιτικής. Ωστόσο το κλίμα που υπάρχει δεν προδιαγράφει μία τέτοια εξέλιξη», δηλώνει ο Τσενγκ Σιαόχε ειδικός σε θέματα πυρηνικών οπλοστασίων στο πανεπιστήμιο (Renmin University).

Το υπουργείο Εξωτερικών της Κίνας καταδίκασε την πυρηνική δοκιμή της Κυριακής. Ωστόσο το Πεκίνο εκτιμάται ότι θα εμμείνει στη θέση του ότι μία πυρηνικά εξοπλισμένη Βόρεια Κορέα είναι λιγότερο επικίνδυνη για την Κίνα, σε σύγκριση με την κατάσταση που θα προκληθεί στην Πιονγκγιάνγκ από ενδεχόμενη κατάρρευση του καθεστώτος.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις Κινέζων αναλυτών, μία Βόρεια Κορέα χωρίς τον Κιμ θα σήμαινε για τα κινεζικά συμφέροντα μία Κορεατική Χερσόνησο υπό αμερικανικό έλεγχο με ενισχυμένο ρόλο της Νότιας Κορέας. Η Κίνα φοβάται ότι μια αποσταθεροποίηση του καθεστώτος είναι πιθανόν να προκληθεί εάν αξιοποιήσει το πιο σημαντικό μέσο οικονομικής και εμπορικής πίεσης που διαθέτει έναντι της Βόρειας Κορέας, δηλ. τερματίσει τις εξαγωγές πετρελαίου, που έχουν ουσιαστικό ρόλο στην λειτουργία της βορειοκορεατικής οικονομίας.

«Η διακοπή των κινεζικών εξαγωγών πετρελαίου προς την Βόρεια Κορέα θα επηρεάσει αρνητικά την λειτουργία της βιομηχανίας στην χώρα, υποσκάπτοντας την σταθερότητα της κυβέρνησης. Πρόκειται για μία εξέλιξη για την οποία τόσο η Κίνα, όσο και η Ρωσία έχουν σοβαρές αμφιβολίες», υποστηρίζει το Ζάο Τονγκ από το κέντρο ερευνών (Carnegie-Tsinghua Center for Global Policy) με έδρα το Πεκίνο.

Η Κίνα προωθεί μία πρόταση με το επίκεντρο του ενδιαφέροντος στο ενδεχόμενο τερματισμού των πυρηνικών δοκιμών από την Βόρεια Κορέα, σε αντάλλαγμα για τον τερματισμό της διεξαγωγής αμερικανικών στρατιωτικών ασκήσεων στην Κορεατική Χερσόνησο.

Από την άλλη μεριά, η προσοχή του προέδρου Σι είναι την περίοδο αυτή προσανατολισμένη στα εσωτερικά ζητήματα της Κίνας, γύρω από το πολιτικό παρασκήνιο του συνεδρίου του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος που θα πραγματοποιηθεί στα μέσα Οκτωβρίου στο Πεκίνο. Στο συνέδριο αυτό θα γίνει εκλογή των νέων μελών της κινεζικής ηγεσίας, ενώ η προεδρική θητεία του Σι αναμένεται ν’ ανανεωθεί για μία πενταετία.

 

 

 

 

Πολιτική σταθερότητα, σταθερή φορολογία, ρευστότητα κι επενδυτικό περιβάλλον συνιστούν, σύμφωνα με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, τις προτεραιότητες για την προσέλκυση επενδύσεων.

«Στην κορυφή είναι η πολιτική σταθερότητα και μια αποφασισμένη και τολμηρή μεταρρυθμιστική κυβέρνηση, η οποία θα υλοποιήσει ένα σχέδιο μεταρρυθμίσεων, το οποίο θα πιστεύει και το οποίο θα είναι εθνικής ιδιοκτησίας», τόνισε ο πρόεδρος της ΝΔ, σε συνάντηση που είχε τη Δευτέρα, με παραγωγικούς φορείς και εκπροσώπους επιμελητηρίων στη Θεσσαλονίκη.

https://youtu.be/QLX12-tyxSo

«Δεν γίνονται μεταρρυθμίσεις, ”τραβάτε με κι ας κλαίω”. Δεν γίνονται μεταρρυθμίσεις, με το μισό κόμμα απέναντι, με διστακτικότητα, με έλλειψη βασικής κατανόησης, για το πως δουλεύουν η ελεύθερη οικονομία, η αγορά και οι κανόνες της. Η πολιτική αλλαγή είναι απαραίτητη προϋπόθεση σήμερα για να κάνει η Ελλάδα ένα μεγάλο αναπτυξιακό άλμα στο μέλλον», πρόσθεσε ο κ. Μητσοτάκης, σημειώνοντας ότι χρειάζονται ακόμη 3 πράγματα «Φορολογία, ρευστότητα, επενδυτικό περιβάλλον. Απλά πράγματα, απλές κουβέντες».

Σε ό,τι αφορά τη φορολογία, σχολίασε ότι η χώρα μας είναι μη ελκυστικός προορισμός για οποιαδήποτε επένδυση, τόσο από το εξωτερικό όσο και τις εγχώριες. «Από πέρυσι, έχω δεσμευτεί για μείωση της φορολογίας στις επιχειρήσεις, από το 29%, στο 20% εντός μια διετίας. Έχω δεσμευτεί για τη μείωση του φόρου στα μερίσματα από το 15% στο 5%. Και έχω δεσμευτεί, επίσης, για την αύξηση του ορίου υπαγωγής στο Φ.Π.Α., στις 25.000 ευρώ, κάτι το οποίο θα διευκολύνει ιδιαίτερα τις πολύ μικρές επιχειρηματικές δραστηριότητες», σημείωσε.

Ο κ. Μητσοτάκης τόνισε ότι οι μειώσεις των φόρων θα χρηματοδοτηθούν «μέσα από ένα συμμάζεμα των κρατικών δαπανών» και πρόσθεσε: «Δεν έχω δυσκολία, προσωπικά, να μιλήσω για ένα πιο λιτό και αποτελεσματικό Κράτος. Δεν φαντάζομαι μια οικονομία στην οποία ένα μεγάλο σπάταλο Κράτος θα απομυζά τα χρήματα των φορολογούμενων και των επιχειρήσεων, προκειμένου να συντηρεί και να διαιωνίζει την ύπαρξή του. Μακριά από μένα τέτοιες λογικές. Για αυτό, με τη σημερινή Κυβέρνηση – παρά τις όποιες μεταλλάξεις επιχειρούνται το τελευταίο διάστημα – μας χωρίζει άβυσσος ως προς τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε το ρόλο του Κράτους και το ρόλο της ελεύθερης οικονομίας».

«Ρευστότητα», υπογράμμισε ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, «παρέχει το τραπεζικό σύστημα και όχι άλλοι πόροι χρηματοδότησης, όπως οι σημαντικοί πόροι μέσα από το ΕΣΠΑ. Η αντιμετώπιση του προβλήματος των “κόκκινων δανείων” είναι απολύτως καθοριστική, προκειμένου οι τράπεζες να μπορέσουν να καθαρίσουν τους ισολογισμούς τους και να κάνουν μια καινούρια αρχή, χρηματοδοτώντας επιχειρήσεις, οι οποίες είναι βιώσιμες και οι οποίες μπορούν πραγματικά να έχουν και μια δεύτερη ευκαιρία, όπως εμείς το αντιλαμβανόμαστε.

Θεωρούμε ότι υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης στο νόμο για τα “κόκκινα δάνεια”… Σε κάθε περίπτωση, η επιχειρηματική αναδιάρθρωση πρέπει, πάνω από όλα, να αναγνωρίζει τη δυνατότητα μιας επιχείρησης να επιβιώσει και να διακριθεί, σε περίπτωση που γίνουν κάποιες ρυθμίσεις για τα δάνεια και σε περίπτωση που θα μπορεί να προσελκύσει νέα κεφάλαια. Και, υπάρχουν, πολλές τέτοιες επιχειρήσεις – μικρές και μεγάλες – οι οποίες είναι κατά βάση υγιείς και θα μπορούσαν μέσα από μια αναδιάρθρωση δανείων να έχουν μια δεύτερη ευκαιρία».

Για το θέμα των αδειοδοτήσεων, τόνισε, ότι «όσοι ασχολούνται, ειδικά με τον τομέα της μεταποίησης, γνωρίζουν καλά, σήμερα, ποια είναι η πραγματικότητα στην Ελλάδα. Είναι μια πραγματικότητα, η οποία δυσχεραίνει το επιχειρείν, κάθε μέρα και σας υποχρεώνει, ως επιχειρηματίες, να αναλώνετε πολύ μεγαλύτερο κομμάτι του χρόνου σας σε συναλλαγές και σε επαφές με το Δημόσιο από ό,τι θα έπρεπε.

Υπάρχει και μια διάσταση που πολλοί δεν αντιλαμβάνονται. Και είναι η διάσταση του κόστους του χρήματος. Όταν σχεδιάζεις μια επένδυση και προσελκύεις κάποιον επενδυτή, πας σε μια τράπεζα και κάνεις ένα business plan. Αυτά τα οποία ανακάλυψε ο κ. Φλαμπουράρης χθες σε συνέντευξη που έδωσε στην τηλεόραση. Το πρώτο πράγμα, το οποίο κοιτάς είναι ποιος είναι ο χρόνος υλοποίησης της επένδυσης και ποια είναι η διαδικασία αποπληρωμής της επένδυσης. Αν μια επένδυση που σχεδιάζεις να την κάνεις σε ένα χρόνο, την κάνεις σε τέσσερα, η επένδυση έχει πάει στράφι. Δεν χρειάζεται να είσαι οικονομικός αναλυτής για να το αντιληφθείς αυτό. Αρκεί να έχεις μια στοιχειώδη επαφή με την πραγματική οικονομία και να εισπράττεις τα μηνύματα».

Αναφορικά με τον ακατάσχετο λογαριασμό, ο κ. Μητσοτάκης επισήμανε: «Από τη στιγμή που δίνουμε έμφαση στις ηλεκτρονικές πληρωμές είναι απολύτως λογικό να υπάρχει ένας ακατάσχετος λογαριασμός, ο οποίος θα επιτρέπει στην επιχείρηση να κάνει τα απολύτως βασικά. Να πληρώνει τις υποχρεώσεις της. Να πληρώνει τους εργαζόμενους της».

Μάλιστα, ο κ. Μητσοτάκης θυμήθηκε τη δέσμευση του κ. Τσίπρα στη Δ.Ε.Θ. το Σεπτέμβριο του 2016. «Καταλαβαίνω» είπε, « ότι η Θεσσαλονίκη είναι ένας πονεμένος τόπος για τον πρωθυπουργό. Διότι είναι ο τόπος εκείνος, ο οποίος θυμίζει τη συστηματική διάψευση των δικών του προβλέψεων για το τι θα γίνει στο μέλλον. Και έχω την εντύπωση ότι κάτι αντίστοιχο θα ακούσουμε και φέτος. Φαντάζομαι ότι ο πρωθυπουργός φέτος θα μας πει ότι βγαίνουμε από τα Μνημόνια, όταν γνωρίζει πάρα πολύ καλά ότι έχει υπογράψει δημοσιονομικά μέτρα ύψους 5,1 δισ. ευρώ για το 2019 και το 2020. Φαντάζομαι ότι ο πρωθυπουργός θα μας πει ότι θα ολοκληρώσει γρήγορα την τρίτη αξιολόγηση, όταν η πρώτη και η δεύτερη αξιολόγηση τράβηξαν πάρα πολλούς μήνες, σχεδόν ένα χρόνο η κάθε μια, με πολύ αρνητικές επιπτώσεις στην πραγματική οικονομία. Και θα μας πει ο πρωθυπουργός ότι ξαφνικά ανακάλυψε τη σημασία των επενδυτών και των επενδύσεων, όταν συστηματικά η μισή κυβέρνηση υπονομεύει τις επενδύσεις και όταν λίγα χιλιόμετρα από εδώ υπάρχει μια μεγάλη παραγωγική επένδυση της Eldorado Gold…».

 

 

 

Στη Μακεδονία, την Θράκη, την Θεσσαλία και την ανατολική Στερεά θα σημειωθούν λίγες νεφώσεις που από το μεσημέρι της Τρίτης θα αυξηθούν, σύμφωνα με την ΕΜΥ.

Παράλληλα, θα σημειωθούν και τοπικές βροχές και μεμονωμένες καταιγίδες με σταδιακή βελτίωση από το βράδυ.

Οι άνεμοι θα πνέουν από βόρειες διευθύνσεις 3 με 5 και στα νότια πελάγη τοπικά 6 μποφόρ. Η θερμοκρασία θα παρουσιάσει μικρή πτώση.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, ΘΡΑΚΗ

Καιρός: Λίγες νεφώσεις που βαθμιαία θα αυξηθούν και θα σημειωθούν τοπικές βροχές και σποραδικές καταιγίδες. Βελτίωση από το βράδυ και από τα δυτικά.

Άνεμοι: Από βόρειες διευθύνσεις 3 με 5 μποφόρ.

Θερμοκρασία: Από 18 έως 28 βαθμούς Κελσίου. Στη δυτική Μακεδονία 4 με 5 βαθμούς χαμηλότερη.

ΝΗΣΙΑ ΙΟΝΙΟΥ, ΗΠΕΙΡΟΣ, ΔΥΤΙΚΗ ΣΤΕΡΕΑ, ΔΥΤΙΚΗ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ

Καιρός: Γενικά αίθριος.

Άνεμοι: Βορειοδυτικοί 3 με 5 και στο Ιόνιο τοπικά έως 6 μποφόρ.

Θερμοκρασία: Από 18 έως 30 βαθμούς Κελσίου. Στην Ήπειρο 3 με 4 βαθμούς χαμηλότερη.

ΘΕΣΣΑΛΙΑ, ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΣΤΕΡΕΑ, ΕΥΒΟΙΑ, ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ

Καιρός: Στην ανατολική Πελοπόννησο γενικά αίθριος. Στα υπόλοιπα λίγες νεφώσεις που βαθμιαία θα αυξηθούν και θα σημειωθούν τοπικές βροχές και μεμονωμένες καταιγίδες, κυρίως στα βόρεια. Βαθμιαία βελτίωση από το βράδυ.

Άνεμοι: Μεταβλητοί 3 με 4 και στα βόρεια από βόρειες διευθύνσεις 3 έως 5 μποφόρ.

Θερμοκρασία: Από 18 έως 32 βαθμούς Κελσίου. Στα βόρεια 2 με 3 βαθμούς χαμηλότερη.

ΚΥΚΛΑΔΕΣ, ΚΡΗΤΗ

Καιρός: Αίθριος.

Άνεμοι: Από δυτικές διευθύνσεις 3 έως 5 και στη δυτική Κρήτη βαθμιαία έως 6 μποφόρ.

Θερμοκρασία: Από 21 έως 28 και στην Κρήτη έως 31 βαθμούς Κελσίου.

ΝΗΣΙΑ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ, ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ

Καιρός: Γενικά αίθριος. Πρόσκαιρα αυξημένες νεφώσεις στα βόρεια από το απόγευμα με πιθανότητα μεμονωμένων καταιγίδων.

Άνεμοι: Από βόρειες διευθύνσεις 3 με 5 και στα νότια τοπικά έως 6 μποφόρ.

Θερμοκρασία: Από 21 έως 30 βαθμούς Κελσίου. Στα βόρεια 2 με 3 βαθμούς χαμηλότερη.

ΑΤΤΙΚΗ

Καιρός: Αρχικά αίθριος. Από το μεσημέρι τοπικές νεφώσεις.

Άνεμοι: Μεταβλητοί 3 με 4 μποφόρ.

Θερμοκρασία: Από 20 έως 31 βαθμούς Κελσίου.

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Καιρός: Λίγες νεφώσεις που βαθμιαία θα αυξηθούν και θα σημειωθούν τοπικές βροχές και μεμονωμένες καταιγίδες. Βελτίωση από το βράδυ.

Άνεμοι: Από βόρειες διευθύνσεις 3 με 5 και βαθμιαία μεταβλητοί 3 μποφόρ.

Θερμοκρασία: Από 19 έως 27 βαθμούς Κελσίου.

 

 

 

Σε κάθειρξη οκτώ ετών καταδικάστηκε από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης 44χρονος επιτήδειος ο οποίος έπειθε ανυποψίαστους ανθρώπους να επενδύσουν τις οικονομίες τους σε εταιρείες του εξωτερικού για να γλιτώσουν από τα capital controls κι από «κούρεμα» καταθέσεων, που υποτίθεται πως θα ακολουθούσε. Μάλιστα, ο ίδιος προκειμένου να γίνει πιο πειστικός διέρρεε ότι διαθέτει διασυνδέσεις σε πολιτικούς και οικονομικούς κύκλους που δήθεν γνώριζαν για την πορεία της ελληνικής οικονομίας.

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, μ’ αυτόν τον τρόπο κατάφερε να αποσπάσει συνολικά 65.500 ευρώ. Ανάμεσα στα θύματά του ήταν ανώτερος δικαστής που πείστηκε να βγάλει τις αποταμιεύσεις του στο εξωτερικό και τις μετέφερε σε λογαριασμό τρίτου προσώπου, που ήταν επίσης κατηγορούμενος και καταδικάστηκε σε φυλάκιση τριών ετών με αναστολή.

Ο 44χρονος κατηγορούμενος, ο οποίος κατά το παρελθόν διετέλεσε παράγοντας στην ομάδα μπάσκετ του Ηρακλή και τα τελευταία χρόνια επεδίωξε να εμπλακεί και σε άλλα αθλητικά σωματεία, δεν εμφανίστηκε στο δικαστήριο ούτε εκπροσωπήθηκε από δικηγόρο.

Είχε συλληφθεί πέρυσι τον Μάιο σε ξενοδοχείο της Βέροιας, όπου ήταν ομιλητής σε εκδήλωση, στην οποία ο ίδιος εμφανίστηκε ως επικεφαλής ομίλου εταιρειών, αλλά αφέθηκε ελεύθερος με περιοριστικούς όρους. Μετά την καταδίκη του θεωρείται φυγόποινος.