Μήνας: Ιούνιος 2017

Βολές κατά της αντιπολίτευσης εξαπέλυσε ο πρωθυπουργός στο ζήτημα του χρέους. Ερωτηθείς κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου στο υπουργείο Εσωτερικών, για το πώς εννοεί τις συγκλίσεις και αν αυτές μπορούν να προκύψουν και στην κεντρική πολιτική σκηνή έκανε λόγο για όψιμο ενδιαφέρον και υπογράμμισε:

“Η συζήτηση για τη βιωσιμότητα του χρέους δεν είναι συζήτηση συγκυρίας, αφορά το μέλλον της χώρας και χρειάζονται συγκλίσεις και αν είναι δυνατόν και εθνική γραμμή”.

Και πρόσθεσε απαντώντας σε ερώτηση εάν θα πάει ή θα φύγει από τη σύνοδο κορυφής  στις 22 Ιουνίου, με γραβάτα: “Κάνουμε ό,τι μπορούμε για λύση να ανοίξουμε ένα καθαρό διάδρομο για το χρέος της χώρας, πρέπει να είμαστε αισιόδοξοι, είπε ο πρωθυπουργός. Αστειευόμενος μάλιστα κατέληξε«το θέμα είναι να μην φύγω με φέσι» συμπληρώνοντας πως άλλοι φέσωσαν τη χώρα και έφυγαν.

Στο πλαίσιο ενός γενικότερου σχεδίου για τον θεσμικό εκσυγχρονισμό και την ανασυγκρότηση της κοινωνίας ο ρόλος του υπουργείου Εσωτερικών είναι καθοριστικός, ανέφερε ο Αλέξης Τσίπρας.

Όπως πρόσθεσε, όλα αυτά τα χρόνια έχει δημιουργηθεί ένα θεσμικό πλαίσιο αντιπαραγωγικό, αδιαφανές και ευάλωτο σε κάθε είδους πελατειακές πρακτικές.

Ο κ. Τσίπρας εξήγγειλε νομοθετική πρωτοβουλία για θεσμική κατοχύρωση της ισότητας των φύλων.

Επίσης, εξήγγειλε νομοθετική πρωτοβουλία στο θέμα της ιθαγένειας «για να απλοποιήσουμε και να επισπεύσουμε τις διαδικασίες απόδοσης της ιθαγένειας, κυρίως σε ό,τι αφορά τη διαδικασία της συνέντευξης και της προσκόμισης των δικαιολογητικών και του χρόνου που απαιτείται».

«Ερευνούμε τη δυνατότητα οριστικής επίλυσης του προβλήματος των συμβασιούχων στη βάση της ελληνικής και της ευρωπαϊκής νομοθεσίας ξεκινώντας με μια διερεύνηση για το ποιοι από αυτούς τους ανθρώπους καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες», τόνισε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας.

Προχωράμε σε διερεύνηση του πόσοι από τους συμβασιούχους καλύπτουν στην πραγματικότητα πάγιες και διαρκείς ανάγκες του Δημοσίου.

Αναφερόμενος ειδικότερα στην αυτοδιοίκηση σημείωσε: «Μετά από επτά χρόνια κρίσης περνάμε σε μια νέα εποχή που τίποτε δεν μπορεί να είναι όπως παλιά. Αυτό πρέπει να αποτυπωθεί και στους κανόνες λειτουργίας στους ΟΤΑ. Ανοίγουμε τη συζήτηση για να εισαχθούν οι αρχές της συνεννόησης και της συνεργασίας».

Επίσης, αναφέρθηκε μεταρρύθμιση του Καλλικράτη, «που στοχεύει στην ριζική αναμόρφωση του νομοθετικού με στόχευση να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις ώστε να αποτελέσει η αυτοδιοίκηση έναν από βασικούς πυλώνες για την ανασυγκρότηση της χώρας». «Έχουμε φθάσει σε ένα σημείο εκκίνησης της διαδικασίας της διαβούλευσης έτσι έως το πολύ στις αρχές φθινοπώρου να υπάρχει ένα ολοκληρωμένο θεσμικό πλαίσιο για τη μεταρρύθμιση του Καλλικράτη», σημείωσε.

Επισημαίνοντας ότι η έννοια μεταρρύθμιση, ο όρος εκσυγχρονισμός έχει τραυματιστεί την εποχή των χρηματιστηρίων της Siemens της Ολυμπιάδας», ο πρωθυπουργός τόνισε: «Το μεγάλο ζητούμενο είναι το κοινωνικό πρόσημο, ποιος πραγματικά ωφελείται, αν παράγεται κοινωνικό όφελος αν ενισχύεται η δημοκρατία, στηρίζονται οι άνθρωποι στην προσπάθεια τους να δουλέψουν και όχι αν θα παραχθεί όφελος για κάποιους λίγους».

Το κριτήριο για κάθε θεσμική παρέμβαση της κυβέρνησης είναι αν παράγεται κοινωνικό όφελος, αν ενισχύεται η δημοκρατία.

Και πρόσθεσε:

«Με αυτή τη λογική προχωράμε σε κάθε τομέα της κυβερνητικής δουλειάς προσανατολισμένοι στην απόλυτη διαφάνεια και στον κοινωνικό διάλογο ακόμη και αν αυτό το πληρώνουμε με πολιτικό κόστος».

Με τη μεταρρύθμιση του Καλλικράτη προωθείται ο αναπροσδιορισμός των αρμοδιοτήτων των ΟΤΑ και της σχέσης τους με το κράτος, ανέφερε ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στο υπουργείο Εσωτερικών.

Ο κ. Τσίπρας τόνισε ότι η μεταρρύθμιση περιλαμβάνει, επίσης, τον ριζικό εκδημοκρατισμό των αυτοδιοικητικών θεσμών, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά το σύστημα εκλογής και τη θέσπιση κοινωνικής συμμετοχής και ελέγχου. Ακόμη, την επανεξέταση των οικονομικών των ΟΤΑ και την ένταξή τους στην αναπτυξιακή πολιτική για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας.

«Μετά από επτά χρόνια κρίσης περνάμε σε μία νέα εποχή που τίποτε δεν μπορεί να είναι όπως παλιά. Αυτό πρέπει να αποτυπωθεί και στους κανόνες λειτουργίας στους ΟΤΑ», υπογράμμισε ο πρωθυπουργός.

Ο πρωθυπουργός χαρακτήρισε το ζήτημα των συμβασιούχων «μια από τις πιο βαριές αμαρτίες του πολιτικού κατεστημένου». «Πρόκειται για μια βιομηχανία η οποία στήθηκε ως πελατειακό εργαλείο και είχε ως αποτέλεσμα την εργασιακή ομηρία και την ανασφάλεια χιλιάδων ανθρώπων», προσέθεσε.

Τόνισε δε ότι η αξιολόγηση των συμβασιούχων θα γίνει από τον ΑΣΕΠ ή άλλη ανεξάρτητη αρχή, στη βάση οριζόντιων αντικειμενικών κριτηρίων μετά από διαβούλευση με τα πολιτικά κόμματα και τους αρμόδιους φορείς.

 

Εφικτή χαρακτηρίζει την επίτευξη συμφωνίας στο επικείμενο Eurogroup της 15ης Ιουνίου ο οικονομολόγος Λαρς Φελντ, ένας εκ των λεγόμενων «5 σοφών» της γερμανικής κυβέρνησης. Σε συνέντευξη που παραχώρησε στη Deutsche Welle στο περιθώριο ημερίδας για τις δυνατότητες εξόδου της Ελλάδας στις αγορές που διοργάνωσε στη Φρανκφούρτη το περιοδικό Economist ο Λαρς Φελντ τόνισε:

«Κάποια συμφωνία θα πρέπει να υπάρξει στις 15 Ιουνίου, ακόμη κι αν είναι μόνον τυπική. Δεν πιστεύω, όμως, ότι στις 15 θα αποφασιστούν, ήδη, μέτρα ελάφρυνσης του χρέους. Κατά συνέπεια αυτό θα σημαίνει ότι το ΔΝΤ δεν θα είναι διατεθειμένο να διαθέσει πόρους και άλλα δάνεια στην Ελλάδα. Αυτό σημαίνει μια συμβιβαστική φόρμουλα, βάσει της οποίας το ΔΝΤ θα παραμείνει τυπικά στο πρόγραμμα, αλλά θα εκταμιεύσει χρήματα το 2018. Αυτό είναι στα όρια του εφικτού. Η πρόταση κατατέθηκε ήδη κατά την τελευταία συνάντηση, αλλά η Ελλάδα δεν μπορούσε να την αποδεχτεί. Τώρα, όμως, ενδεχομένως να βρεθεί λύση προς αυτή την κατεύθυνση». Αυτό τόνισε ο Λαρς Φελντ, σε συνέντευξη που παραχώρησε στη Deutsche Welle στο περιθώριο ημερίδας για τις δυνατότητες εξόδου της Ελλάδας στις αγορές που διοργάνωσε στη Φρανκφούρτη το περιοδικό Economist.

Ο Λαρς Φελντ που ανήκει στο λεγόμενο Συμβούλιο Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων της γερμανικής κυβέρνησης, τόνισε χαρακτηριστικά:«Βλέπουμε, ήδη, τώρα ένα απροσδόκητα υψηλό πρωτογενές πλεόνασμα, το οποίο δεν περιμέναμε (…). Εάν παραμείνει σε αυτή την τροχιά, δεν αποκλείεται να πετύχει η Ελλάδα και το 2017 ένα μεγάλο πλεόνασμα και αυτό θα έδειχνε και στο ΔΝΤ ότι υπάρχουν μεγαλύτερες δυνατότητες απ’ ότι προβλέπει. Και, εάν προχωρήσουν και οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, τότε μπορούν να γίνουν διαφορετικές εκτιμήσεις για την πορεία της ανάπτυξης. Υπό αυτή την έννοια, η ανάγκη ελάφρυνσης του χρέους δεν είναι τόσο μεγάλη όσο την αξιώνει το ΔΝΤ. Ακόμη και η ελληνική πλευρά ζητά, πλέον, μικρές παρεμβάσεις για το χρέος, όπως την παράταση της διάρκειας των δανείων. Εν τέλει πρόκειται για μέτρα, που στο πλαίσιο μιας διαπραγμάτευσης, μπορούν να γίνουν αποδεκτά από την πλευρά των ευρωπαίων εταίρων και του ESM».

Ποια είναι, όμως, επί της αρχής η θέση των “5 σοφών” στην αξίωση για περαιτέρω μέτρα ελάφρυνσης του χρέους; «Κατά την άποψή μου», είπε, «η κατάσταση στην Ελλάδα δεν είναι τόσο σοβαρή όσον αφορά το χρέος, όσο την παρουσιάζει το ΔΝΤ. Το Ταμείο κάνει προβλέψεις, για παράδειγμα για την ανάπτυξη, που είναι ιδιαίτερα απαισιόδοξες. Ίσως, θα έπρεπε λοιπόν να δει κανείς τον επόμενο χρόνο κατά πόσον όλα αυτά είναι εφικτά».

Η Ελλάδα υλοποιεί τις δεσμεύσεις της με βάση της το πρόγραμμα και είναι ώρα να προχωρήσουμε στην ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης και την εκταμίευση της επόμενης δόσης, δήλωσε ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Βάλντις Ντομπρόβσκις, σε συνέντευξη που έδωσε στην τηλεόραση του Bloomberg.

Ερωτηθείς, αν θα υπάρξει συμφωνία για την Ελλάδα στο Eurogroup του Ιουνίου, ο Ντομπρόβσκις απάντησε: «Ελπίζουμε, επειδή από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αξιολογήσαμε τη συμμόρφωση της Ελλάδας στις δεσμεύσεις του προγράμματος και βλέπουμε ότι η Ελλάδα τις υλοποιεί από την πλευρά της. Αναφορικά με τους δημοσιονομικούς στόχους, η Ελλάδα στην πραγματικότητα τους ξεπέρασε πέρυσι και αναμένεται να επιτύχει τους στόχους για τα πρωτογενή πλεονάσματα φέτος και το επόμενο έτους, που είναι 1,75% και 3,5% του ΑΕΠ, αντίστοιχα». Επομένως, πρόσθεσε, είναι ώρα να προχωρήσουμε, και οι εταίροι στο πρόγραμμα, για να ολοκληρώσουμε τη δεύτερη αξιολόγηση και να εκταμιεύσουμε την επόμενη δόση.

«Θα υπάρξει λαϊκή εξέγερση, αν η ευρωζώνη δε μειώσει τις αποκλίσεις της», υπογραμμίζει ο αρμόδιος για τις οικονομικές υποθέσεις Επιτροπος Πιερ Μοσκοβισί σε συνέντευξή του προς τη βελγικη εφημεριδα L’ Echo.

Συγκεκριμένα ο Μοσκοβισί υποστηρίζει, μεταξύ άλλων, ότι, αν διατηρηθεί το status quo, η ευρωζώνη απειλείται άμεσα. Τονίζει ότι στην ουσία δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση από την εξέλιξη της ευρωζώνης, μια και ο λαϊκισμός, που οπως αναφερει καραδοκεί, “μπορεί να έχασε κάποιες μάχες, αλλά όχι τον πόλεμο”. Τονίζει επίσης ότι είναι απαραίτητο όσοι εμφανίζουν ελλείμματα να τα εξαλείψουν και όσοι έχουν πλεονάσματα να τα χρησιμοποιούν για το κοινό όφελος, μέσω μίας επενδυτικής προσπάθειας, ενώ χαρακτηρίζει απειλή τις αποκλίσεις. Εκφράζει επίσης την άποψη ότι όλα τα μέλη της ευρωζώνης γνωρίζουν ότι είναι ανάγκη να γίνουν βήματα προς τα εμπρός, παρόλο που κάνει σαφές ότι τα «ασφαλή ενεργητικά», στα οποία αναφέρθηκε ένα έγγραφο της Επιτροπής, δεν θα πρέπει να συγχέονται με τα ευρωομόλογα, όσο κι αν μπορεί να θεωρηθούν ενδεχομένως ένα πρώτο βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση. Τέλος, ο Επίτροπος υπεραμύνεται της θέσης της Επιτροπής για έναν κοινό προϋπολογισμό και κατ’ επέκταση έναν υπουργό οικονομικών της ευρωζώνης, προσθέτοντας ότι αυτό που είναι επιπλέον αναγκαίο είναι η άσκηση δημοκρατικού ελέγχου από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Στην αποκάλυψη ότι η κυβέρνησή του είχε προς στιγμήν και plan b για έξοδο από την Ευρωζώνη αλλά το απέρριψε μετά από ενδελεχή αξιολόγηση των συνεπειών προχώρησε ο Γιώργος Παπανδρέου, σε συνέντευξη που πααρχώρησε στον Real Fm.

Ο κ. Παπανδρέου, μιλώντας στους Νίκο Στραβελάκη και Βασίλη Σκουρή, είπε για πρώτη φορά ότι σκέφτηκε να πει «όχι» στο πρώτο μνημόνιο που όμως, όπως τόνισε, θα οδηγούσε σε Grexit και χρεοκοπία.

«Ενα “όχι” θα ήταν πιθανώς την επόμενη ημέρα χρεοκοπία. Ενα “όχι” θα ήταν πιθανώς, θα το πλήρωνε ο ελληνικός λαός, πολύ βαρύτερα απ’ ότι πληρώθηκε. Δεν υπήρχε ούτε μηχανισμός. Εσείς θα το διακινδυνεύατε; Εγώ δεν το διακινδύνευσα», τόνισε χαρακτηριστικά, ενώ στο ερώτημα αν μπήκε στο δίλημμα απάντησε: «Βεβαίως. Καθίσαμε κάτω με τον υπουργό οικονομικών και με τους συμβούλους και βάλαμε όλα τα σενάρια και είπαμε:

1ο σενάριο χρεοκοπία. Δεν το είχα πει τότε, γιατί αν το είχα πει δημόσια θα χρεοκοπούσαμε την επόμενη ημέρα. Αν είχαμε πει δημόσια κάτι τέτοιο θα χρεοκοπούσαμε και τότε θα μου παίρνανε το κεφάλι. Το 2ο ήταν να φύγουμε από την Ευρωζώνη ή να κάνουμε και τα δύο. Αξιολογήσαμε και είπαμε “όχι”, για τον τόπο θα βάλουμε πλάτη εμείς, έστω κι αν οι άλλοι δεν θα βάλουν, έστω κι αν η αντιπολίτευση μας “πετάει πέτρες”, τη στιγμή αυτή, την κρίσιμη, το θέμα είναι να σταθεί η χώρα όρθια και στάθηκε».

Παπανδρέου: Ο Σαμαράς μου είπε “όχι”

«Εάν είχαμε ζητήσει 180 και δεν είχαμε πάρει 180, την επόμενη ημέρα η γερμανική βουλή ψήφιζε το αν θα δώσει χρήματα στην Ελλάδα και στον ελληνικό λαό», είπε ο κ. Παπανδρέου

Στο ερώτημα αν πιστεύει ότι ο κ. Σαμαράς δεν θα συναινούσε ο πρώην πρωθυπουργός απάντησε: «Μίλησα με τον κ. Σαμαρά και μου είπε “όχι”, μπορούσα αν θέλετε να παίξω πόκα και να δω αν μπλοφάρει, εσείς όμως θα βάζατε τη χώρα σε αυτή την πιθανή εξέλιξη; Θα παίζατε ζάρια τη χώρα; Εγώ δεν το έκανα αυτό. Και βεβαίως μπορούσα να τον δοκιμάσω. Εάν όμως το είχα κάνει αυτό και δεν είχε περάσει με 180 και δεν παίρναμε τη δόση και χρεοκοπούσαμε τότε δικαίως ο ελληνικός λαός θα έλεγε μα “είχατε την πλειοψηφία γιατί αφήσατε την τύχη της χώρας στην αντιπολίτευση”».

Παπανδρέου Μία κυβέρνηση εθνικής ενότητας θα έδινε το πρώτο βήμα

Στο ερώτημα αν λύση για τη χώρα είναι η δημιουργία κυβέρνησης εθνικής ενότητας ο κ. Παπανδρέου απάντησε: «Πολλά χρειάζονται. Δεν είναι απλώς ότι χρειάζεται μία τέτοια κυβέρνηση, χρειάζεται μία ομοθυμία για το τι αλλαγές πρέπει να γίνουν στη χώρα. Βεβαίως το άμεσο, αλλά αυτό είναι 7 χρόνια, είναι να ξεφύγουμε από αυτή την κρίση και την εξάρτηση που έχουμε στους δανειστές μας για να μπορούμε να βγούμε στις αγορές. Αυτό θέλει μία αξιοπιστία.

»Προφανώς μία κυβέρνηση εθνικής ενότητας θα έδινε ένα πρώτο βήμα. Αλλά αυτή η κυβέρνηση εθνικής ενότητας θα έπρεπε να είναι βάση πολύ συγκεκριμένων πολιτικών, ενός πλαισίου, που λέει “ναι” πρέπει να κάνουμε αλλαγές, διότι δυστυχώς και η κυβέρνηση Σαμαρά και η κυβέρνηση Τσίπρα όσο κι αν βγήκαν από τις κάλπες ως αντιμνημονιακή έχουν μείνει αποκλειστικά στο μνημόνιο γιατί δεν είχαν άλλο πρόγραμμα».

Η συνάντηση του Ευκλείδη Τσακαλώτου με τον επικεφαλής της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι σε χώρο του ξενοδοχείου της Φρανκφούρτης όπου πραγματοποιήθηκε το συνέδριο του Economist έδρασε καταλυτικά στο να διαμορφωθεί η εικόνα της κυβέρνησης σχετικά με το τι μπορεί να περιμένει στο Eurogroup της 15ης Ιουνίου.

Ο Ευρωπαίος κεντρικός τραπεζίτης ήταν σαφής. Η δική του πρόθεση είναι να εντάξει την Ελλάδα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης. Το είχε διαμηνύσει, άλλωστε, νωρίτερα στο συνέδριο και το μέλος του δ.σ της ΕΚΤ Μπενουά Κερά. Όμως βασική προϋπόθεση είναι η περιγραφή με σαφήνεια των μέτρων που θα ληφθούν για τη ρύθμιση του ελληνικού χρέους μετά το τέλος του προγράμματος, κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2018.

Επ΄αυτού, όμως, τα μηνύματα τα οποία εστάλησαν στην ελληνική κυβέρνηση μέσω του συνεδρίου του Economist στη Φρανκφούρτη δεν είναι ενθαρρυντικά.

Όπως γράφει η Έλενα Λάσκαρη στο euro2day.gr, η ένταξη στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης ολοένα και ξεμακραίνει, η ρητορική των θεσμών στρέφεται ολοένα και εντονότερα στις μεταρρυθμίσεις και την ιδιοκτησία του προγράμματος, το Βερολίνο δεν φέρεται διατεθειμένο να παραβιάσει τις «κόκκινες γραμμές» τις οποίες χάραξε ο Σόιμπλε στο τελευταίο Eurogroup, αλλά προφανώς όσο συνεχίζονται οι συζητήσεις, συντηρείται και η προσδοκία για έναν έντιμο συμβιβασμό στις 15 ή στις 22 Ιουνίου.

Αν ληφθεί υπόψη η χθεσινή παραπομπή της εκπροσώπου της καγκελαρίας στους θεσμούς και το Eurogroup αναφορικά με τα ανοιχτά ζητήματα, οι προσδοκίες εξεύρεσης πολιτικής λύσης στην επικείμενη Σύνοδο Κορυφής στις 22 του μήνα περιορίζονται.

Αν ληφθεί υπόψη το μήνυμα Σόιμπλε ότι υπάρχουν ακόμα εμπόδια για την επιστροφή της Ελλάδας στις αγορές, με την υποσημείωση ότι η μαγική λέξη είναι «εμπιστοσύνη» και το «κλειδί» οι μεταρρυθμίσεις, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών μπορεί να συνάγει κανείς ότι δεν δίνει κανένα δείγμα υπαναχώρησης.

Το ΔΝΤ, από την πλευρά του, από το Eurogroup και μετά, όταν ο Πολ Τόμσεν θεώρησε «καλή ιδέα» την κατ’ αρχάς έγκριση προγράμματος για την Ελλάδα χωρίς χρηματοδότηση και χωρίς πράσινο φως βιωσιμότητας χρέους, δεν έχει μιλήσει. Μόνο την επομένη, ο εκπρόσωπος του Ταμείου ανέδειξε την περιβόητη «ευελιξία» του Ταμείου, προκειμένου να στηρίξει τα μέλη του…

Αυτό δεν σημαίνει πως δεν γίνονται επαφές και προσπάθειες συμβιβασμού.

Ο επικεφαλής της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ συναντήθηκε χθες με τον Β. Σόιμπλε, οι Ντράγκι και Κερέ εξέφρασαν δημόσια «τη λύπη τους» για την αδυναμία επίτευξης συμφωνίας για το χρέος στο Eurogroup, αφήνοντας να εννοηθεί με σαφήνεια ότι θα την επιθυμούσαν (και κατά πληροφορίες συνεχίζουν να την επιδιώκουν), το Washington Group την περασμένη Δευτέρα επιχείρησε έναν συμβιβασμό στη βάση διατυπώσεων από την πλευρά του ΔΝΤ που θα ενίσχυε την προοπτική εξόδου της Ελλάδας στις αγορές, έστω και χωρίς διαβατήριο βιωσιμότητας του χρέους από το Ταμείο, αλλά πέραν τούτων ουδέν.

Αντίθετα, χθες ο Μπενουά Κερέ όσο πιο ξεκάθαρα μπορούσε διεμήνυσε ότι χωρίς «καθαρότητα» για το χρέος, ένταξη στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης δεν θα υπάρξει.

Η απουσία αναφοράς από την πλευρά του πρωθυπουργού στην προοπτική του QE, κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στον ΣΕΒ, ενδεχομένως δεν είναι τυχαία. Το αφήγημα τώρα μετατοπίζεται στη λύση η οποία θα εξασφαλίζει την άμεση και ομαλή μετάβαση της Ελλάδας στις αγορές. Ενδεχομένως χωρίς QE, το οποίο σε ανύποπτο χρόνο, πριν από αρκετές ημέρες, ο Διοικητής της ΤτΕ είχε σημειώσει ότι «δεν συνιστά πανάκεια».

Χθες ο Γιάννης Στουρνάρας, μιλώντας στο συνέδριο του Economist, κατέθεσε ξανά δημοσίως μια συμβιβαστική πρόταση, η οποία θα ήταν ικανή να οδηγήσει σε θετική ανάλυση βιωσιμότητας χρέους. Προϋποθέτει πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ έως το 2020 και 2% στη συνέχεια, αναβολή πληρωμής τόκων, επιμήκυνση ωριμάνσεων και επιστροφή των κερδών των ευρωπαϊκών τραπεζών και της ΕΚΤ από ελληνικά ομόλογα. Η συνταγή αυτή προϋποθέτει έγκριση του Eurogroup.

Οι θεσμοί όμως, όσο πλησιάζει η ημερομηνία για το επόμενο ορόσημο της 15ης Ιουνίου, εστιάζουν ολοένα και περισσότερο στην «ιδιοκτησία» του προγράμματος, στην εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων και στην ικανοποίηση των 140 προαπαιτούμενων (έχουν μείνει 20 σε εκκρεμότητα) για την εκταμίευση της δόσης.

Το αίμα που χύθηκε στο Μάντσεστερ στις 22 Μαΐου από τον 23χρονο βομβιστή Σαλμάν Αμπέντι είναι ο τελευταίος κρίκος της ήδη μακριάς αλυσίδας των επιθέσεων της ισλαμικής τρομοκρατίας στη Δύση. Μία αλυσίδα που –σύμφωνα με όλες τις προβλέψεις– θα συνεχίσει να μακραίνει, εγκαθιστώντας για τα καλά τον φόβο στις δυτικές κοινωνίες.

 

Του Σταύρου Λυγερού, από το stavroslygeros.gr

Τα γεγονότα είναι γνωστά. Αυτή τη φορά στόχος ήταν οι κατά κανόνα έφηβοι που είχαν συγκεντρωθεί στον χώρο Μάντσεστερ Αρένα για να παρακολουθήσουν τη συναυλία της δημοφιλούς σ’ αυτές τις ηλικίες Αμερικανίδας Αριάνας Γκράντε. Ο απολογισμός σε αίμα είναι βαρύς. Πέρα από τους 22 νεκρούς, υπάρχουν και 60 περίπου τραυματίες.

Οι αρχές ασφαλείας ταυτοποίησαν τον βομβιστή από τα υπολείμματα μίας πιστωτικής κάρτας που βρέθηκε στο τεμαχισμένο πτώμα του. Ο Σαλμάν Αμπέντι έχει Λίβυους γονείς, αλλά γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Βρετανία. Είχε τον τελευταίο καιρό ταξιδέψει επανειλημμένως στη Λιβύη, ενώ πιθανολογείται πως είχε ταξιδέψει και στη Συρία.

Πατέρας με διασυνδέσεις

Σε αντίθεση με άλλους δράστες, που στρατολογήθηκαν από το περιβάλλον τους ή επηρεάστηκαν από την προπαγάνδα των τζιχαντιστών στο Διαδίκτυο, η περίπτωση του Σαλμάν Αμπέντι είναι ιδιαίτερη. Σύμφωνα με πληροφορίες, που δεν κατέστη δυνατόν να διασταυρωθούν, ο πατέρας του, Ραμαντάν Αμπέντι, δεν είναι τυχαίος. Είναι πρώην αξιωματικός των λιβυκών μυστικών υπηρεσιών, ο οποίος από ένα χρονικό σημείο και πέρα είχε μία κάποιου είδους συνεργασία με τις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες.

Έτσι βρέθηκε αυτός και η οικογένειά του στη Βρετανία, αρχικά στο Λονδίνο και στη συνέχεια, το 1999, σε μία περιοχή του Μάντσεστερ, όπου υπάρχει λιβυκή κοινότητα. Πάντα κατά τις ίδιες πληροφορίες, την εποχή που στη Λιβύη υπήρχε το καθεστώς Καντάφι, ο Ραμαντάν Αμπέντι είχε συμπράξει στην ίδρυση της ισλαμικής οργάνωσης LIFG (Libyan Islamic Fighting Group), η οποία αργότερα προσχώρησε στο δίκτυο της Αλ Κάιντα.

Τότε ακόμα, όμως, η Δύση είχε στόχο το καθεστώς Καντάφι και χρησιμοποιούσε τους τζιχαντιστές, υποτιμώντας ανεπίτρεπτα την απειλή που αντιπροσωπεύουν. Στην ίδρυση αυτής της οργάνωσης πρωταγωνιστικό ρόλο είχε παίξει και ο Αμπντελχαλίμ Μπελχάτς. Ο Μπελχάτς είναι βίος και πολιτεία.

Όταν μπερδεύονται εχθροί και φίλοι

Οι ισπανικές υπηρεσίες τον έχουν κατηγορήσει ότι είχε παίξει κεντρικό ρόλο στις τρομοκρατικές επιθέσεις που είχαν αιματοκυλήσει τη Μαδρίτη το 2004. Αργότερα είχε κυκλοφορήσει η πληροφορία πως είχε συλληφθεί στη Μαλαισία από δυτικές υπηρεσίες. Όταν ξέσπασε ο εμφύλιος πόλεμος στη Λιβύη, ο Μπελχάτς βρισκόταν στα εμιράτα του Κόλπου, προστατευόμενος τοπικών αξιωματούχων.

Επέστρεψε στη Λιβύη και ανέλαβε ηγετικό ρόλο στους κόλπους των –υποστηριζόμενων από τη Δύση– αντικαθεστωτικών ανταρτών. Ως αποτέλεσμα της δράσης και των διασυνδέσεών του, το φθινόπωρο του 2011 διορίσθηκε με τις ευλογίες των Δυτικών στρατιωτικός διοικητής της Τρίπολης. Με αυτή την ιδιότητα, τον Μάιο του 2014 είχε επαφές στο Παρίσι με Γάλλους αξιωματούχους.

Το Αφγανιστάν δεν έγινε μάθημα στις δυτικές κυβερνήσεις και υπηρεσίες. Έτσι η Δύση υποστήριξε τους τζιχαντιστές που στράφηκαν εναντίον του καθεστώτος Καντάφι και Άσαντ. Όπως συνέβη και με τους τζιχαντιστές του Αφγανιστάν, όμως, όταν ήρθε η στιγμή αυτοί δεν δίστασαν να στραφούν εναντίον των Δυτικών προστατών τους.

Ο Μπελχάτς είναι από τα στελέχη που συγκρότησαν το Ισλαμικό Κράτος στη Λιβύη. Τουλάχιστον αυτό υποστηρίζουν επισήμως οι αιγυπτιακές δικαστικές αρχές, αλλά και ευρωπαϊκές υπηρεσίες. Είναι από τους ηγέτες που προσέλκυσαν τζιχαντιστές της Αλ Κάιντα και ίδρυσαν στρατόπεδα εκπαίδευσης, προκειμένου να επεκτείνουν τον έλεγχό τους στην περιοχή της Σύρτης και της Ντέρνα.

Ο φίλος και γείτονας

Στην Ντέρνα, μάλιστα, το στρατόπεδο στήθηκε σε ιδιοκτησία του Αμπνταλ Μπασέτ Αζούζ. Ο Αζούζ είναι παλιό στέλεχος του προαναφερθέντος LIFG, φίλος και γείτονας του Ραμαντάν Αμπέντι στο Μάντσεστερ. Αν και λέγεται πως είχε ενταχθεί ως υψηλόβαθμο στέλεχος στην Αλ Κάιντα, όταν ξέσπασε ο πόλεμος στη Λιβύη συνεργάστηκε με τους Δυτικούς ως στέλεχος των αντικαθεστωτικών ανταρτών.

Κατηγορήθηκε για συμμετοχή στη δολοφονία του Αμερικανού πρεσβευτή στη Λιβύη Κρίστοφερ Στήβενς που έγινε στη Βεγγάζη στις 11 Σεπτεμβρίου του 2014, 13 ακριβώς χρόνια μετά την επίθεση στους Δίδυμους Πύργους. Μετά από αυτό διέφυγε από τη Λιβύη, αλλά τον συνέλαβαν στην Τουρκία, από όπου και μεταφέρθηκε σε αμερικανική φυλακή.

Όπως προκύπτει από τις παραπάνω πληροφορίες –επαναλαμβάνουμε ότι δεν κατέστη δυνατόν να διασταυρωθούν στο ακέραιό τους– ο Ραμαντάν Αμπέντι (πατέρας του βομβιστή αυτοκτονίας) είχε σχέσεις με τον τζιχαντισμό και μάλιστα σε υψηλό επίπεδο. Δεν είναι ξεκάθαρος ο δικός του ρόλος τόσο στον πόλεμο όσο και στη μετά-Καντάφι Λιβύη, στην οποία ουσιαστικά έχει επιστρέψει. Το μόνο σίγουρο είναι πως ποτέ δεν ήταν ένας απλός Λίβυος μετανάστης στη Βρετανία.

Ο δράστης Σελμάν Αμπέντι δεν είναι, λοιπόν, ένας απλός νέος μουσουλμάνος που με κάποια αφορμή προσχώρησε στο ακραίο Ισλάμ και στην ισλαμική τρομοκρατία. Μεγάλωσε μέσα σ’ ένα συγκεκριμένο οικογενειακό περιβάλλον με πολλών επιπέδων διασυνδέσεις. Ο μικρότερος αδελφό του Χασέμ ομολόγησε πως είναι κι αυτός μέλος του Ισλαμικού Κράτους, ενώ σκληρή στάση τήρησε και η αδελφή του δράστη.

Υπογραφές για τον ιμάμη Σαΐντ

Οι βρετανικές αρχές ασφαλείας έχουν ομολογήσει πως γνώριζαν τον Σελμάν Αμπέντι, αλλά δεν τον θεωρούσαν επικίνδυνο. Και συνέχισαν να μην τον θεωρούν επικίνδυνο παρότι είχαν λάβει κάποιες προειδοποιήσεις. Αυτό πιθανόν να οφείλεται στο γεγονός ότι δεν μπορούν να παρακολουθούνται καθημερινά όποιοι θεωρούνται πως ερωτοτροπούν με τον ακραίο ισλαμισμό. Μπορεί, όμως, και να οφείλεται στις ειδικές σχέσεις με τον πατέρα του βομβιστή.

Όταν πραγματοποιήθηκε η βομβιστική επίθεση, έχοντας προφανώς υπόψη τους τη δράση και τις διασυνδέσεις του πατέρα, οι βρετανικές αρχές ασφαλείας εξαρχής προσανατολίσθηκαν στο σενάριο ότι δεν πρόκειται για “μοναχικό λύκο”, αλλά για οργανωμένο πυρήνα. Στο πλαίσιο αυτό έχουν συλλάβει τουλάχιστον έξι άτομα ως ύποπτα για ανάμιξη.

Ενδεικτικό του κλίματος που επικρατεί στις μουσουλμανικές κοινότητες της Βρετανίας και όχι μόνο είναι το εξής περιστατικό που έλαβε χώρα στο τζαμί του Ντίνσμπερι, όπου προσεύχονται οι Λίβυοι του Μάντσεστερ. Ο ιμάμης Σαΐντ είχε το 2015 κάνει ένα κήρυγμα με σκληρές εκφράσεις εναντίον της ισλαμικής τρομοκρατίας.

Ο ίδιος λέει τώρα πως ο 21χρονος τότε Σαλμάν Αμπέντι τον είχε αντιμετωπίσει με μίσος. Αυτό, όμως, που έχει πολιτική σημασία είναι ότι υπήρξαν μουσουλμάνοι, οι οποίοι είχαν τότε διαμαρτυρηθεί εγγράφως για εκείνο το κήρυγμα!

Σαλμάν Αμπέντι

Ραμαντάν Αμπέντι

Χασέμ Αμπέντι, αδελφός του βομβιστή του Μάντσεστερ

Ισλάμ και δυτικός τρόπος ζωής

Στην πραγματικότητα, επανέρχεται το κρίσιμο ερώτημα: είναι το Ισλάμ συμβατό με τον δυτικό τρόπο ζωής; Και κατ’ επέκτασιν, είναι δυνατή η μαζική ενσωμάτωση των μουσουλμάνων στις δυτικές κοινωνίες;

Σύμφωνα με την κυρίαρχη αριστερή και φιλελεύθερη προσέγγιση η ριζοσπαστικοποίηση και στράτευση νεαρών μουσουλμάνων που έχουν μεγαλώσει στη Δύση οφείλεται στον κοινωνικό αποκλεισμό που συνήθως υφίστανται. Αναμφίβολα, αυτός ο παράγοντας παίζει ρόλο, αλλά δεν είναι ο αποκλειστικός λόγος που ωθεί μουσουλμάνους στην ισλαμική τρομοκρατία, ούτε καν ο κύριος.

Ο Σαλμάν Αμπέντι δεν ανήκει στην κατηγορία των κοινωνικά αποκλεισμένων και μ’ αυτή την έννοια διαψεύδει την παραπάνω θεωρία. Δεν είναι, άλλωστε, ο μόνος. Υπάρχουν σουνίτες με υψηλές σπουδές και καριέρες στη Δύση, οι οποίοι για ιδεολογικούς λόγους προσχώρησαν στον ισλαμικό φονταμενταλισμό και κάποιοι στην ισλαμική τρομοκρατία.

Όπως, επίσης, υπάρχουν πολλές περιπτώσεις νεαρών μουσουλμάνων, που προέρχονται από υποβαθμισμένες συνοικίες και έχουν ποινικό μητρώο, οι οποίοι βρήκαν νόημα ζωής στον ισλαμικό φονταμενταλισμό και στη συνέχεια στρατεύθηκαν στην ισλαμική τρομοκρατία.

Και στις δύο περιπτώσεις τον καθοριστικό ρόλο παίζει ο ιδεολογικός παράγοντας, πιο συγκεκριμένα η ισλαμική ταυτότητα, την ισχύ της οποίας συνήθως υποτιμούν ανεπίτρεπτα αριστεροί και φιλελεύθεροι. Τα γεγονότα, άλλωστε, αποδεικνύουν ότι η ενσωμάτωση των μουσουλμανικών κοινοτήτων στις ευρωπαϊκές κοινωνίες είναι δύσκολη και ενίοτε αδύνατη. Δεν είναι τυχαίο ότι σε πρώην αποικιοκρατικές χώρες, όπως η Βρετανία και η Γαλλία, όπου υπάρχουν μουσουλμανικές κοινότητες τρίτης γενιάς, ο ισλαμικός φονταμενταλισμός αναπτύσσεται.

Σαν τα ψάρια στο νερό

Οι ισλαμικοί τρομοκρατικοί πυρήνες στην Ευρώπη συγκροτήθηκαν κατά κανόνα από ριζοσπαστικοποιημένους νέους σουνίτες, οι οποίοι πήγαν στο Ιράκ και στη Συρία για να πολεμήσουν στις γραμμές των τζιχαντιστών. Όσοι επιστρέφουν στρατολογούν κυρίως με βάση τους αρχέγονους δεσμούς εμπιστοσύνης: Στρατολογούν αδέλφια, ξαδέλφια, συγγενείς και στενούς φίλους.

Στον κατάλογο των τρομοκρατικών επιθέσεων στη Δύση τα τελευταία χρόνια πρωταγωνιστούν αδέλφια και φίλοι. Ειδική μελέτη, μάλιστα, καταδεικνύει πως το στενό οικογενειακό και φιλικό περιβάλλον γνωρίζει την προσχώρηση στον ισλαμικό φονταμενταλισμό. Συχνά γνωρίζει και την πρόθεση συμμετοχής σε τρομοκρατική ενέργεια. Η περίπτωση του Σαλμάν Αμπέντι το επιβεβαιώνει.

Τα τζαμιά είναι χώρος προσευχής, αλλά και χώρος γνωριμίας και επαφής. Το γεγονός ότι παρακολουθούνται από τις ευρωπαϊκές υπηρεσίες ασφαλείας δεν αποτρέπει προσηλυτισμό στον ισλαμικό φονταμενταλισμό και ενδεχομένως στη συνέχεια στρατολόγηση στην ισλαμική τρομοκρατία.

Έχει κρίσιμη σημασία ότι τόσο στις μουσουλμανικές κοινωνίες όσο και στις μουσουλμανικές κοινότητες της Δύσης, οι φονταμενταλιστές δεν είναι απομονωμένοι από τους υπόλοιπους σουνίτες. Συχνά ισχύει το αντίθετο. Είναι πρόσωπα σεβαστά και με επιρροή.

Αυτό έχει ως συνέπεια οι τζιχαντιστές να κινούνται στους κύκλους των φονταμενταλιστών σαν τα ψάρια στο νερό. Με άλλα λόγια, έχουν εξασφαλίσει ένα ζωτικό χώρο αφενός κάλυψης και ενίοτε προστασίας, αφετέρου αναπαραγωγής τους και στο ιδεολογικό επίπεδο και στο επίπεδο της στρατολόγησης. Είναι, άλλωστε, εξαιρετικά δυσχερής η διάκριση ανάμεσα σ’ ένα φανατικό φονταμενταλιστή και σ’ έναν επίδοξο τρομοκράτη.

Πηγή: stavroslygeros.gr

Με βάση την ρητορική της Ν.Δ ο Ιβάν Σαββίδης ήταν η “νέα διαπλοκή”. Αυτή που προωθούσε -κατά τον Κυριάκο Μητσοτάκη- ο ΣΥΡΙΖΑ για να εγκαθιδρύσει καθεστώς επιρροής στον χώρο των μέσων ενημέρωσης.

Προφανώς, το γεγονός ότι η “νέα διαπλοκή” δεν κατόρθωσε να αγοράσει τον ΔΟΛ συνιστά νίκη της Δημοκρατίας και νίκη των υγιών επιχειρηματικών και πολιτικών δυνάμεων.

Αίρεται, προφανώς, και ο κίνδυνος – στην περίπτωση που το ιστορικό συγκρότημα περνούσε στα χέρια του ομογενούς επιχειρηματία– που επισήμαινε η αξιωματική αντιπολίτευση περί πιθανής διαγραφής μέρους των δανείων του Δημοσιογραφικού Οργανισμού. Η νέα ιδιοκτησία δεν θα διεκδικήσει “κούρεμα” δανείων και οι πιστώτριες τράπεζες δεν θα του το προσφέρουν…

Εν κατακλείδι, αφού η “νέα διαπλοκή” κατατροπώθηκε στο πρόσωπο του Ιβάν Σαββίδη και η “παλαιά διαπλοκή” βρίσκεται στη σφαίρα του “αστικού μύθου” (ουδέποτε, άλλωστε, την κατονόμασαν Ν.Δ, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι), μάλλον τελειώσαμε οριστικά ως χώρα με την έννοια της διαπλοκής.

Τιμώντας τη μνήμη, δε, του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη μπορούμε να αφαιρέσουμε τις λέξεις “διαπλοκή” και “διαπλεκόμενα” από το νεοελληνικό πολιτικό λεξικό. Και ήρεμοι να κοιμηθούμε από το άλλο πλευρό. Ίσως δούμε και κανένα όνειρο με το ΕΣΡ να προκηρύσσει διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες και τους καναλάρχες (που, όμως, δεν αποτελούν ούτε “παλαιά”, ούτε “νέα” διαπλοκή) να πληρώνουν για τις δημόσιες συχνότητες…

Μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα αλλά και με πολλά συγκρουσιακά στοιχεία συγκατοίκηση στο Mega Channel δημιουργεί η εξαγορά του ΔΟΛ από τον εφοπλιστή Βαγγέλη Μαρινάκη. Ο τελευταίος κατέχει, πλέον, το 22% του καναλιού και καλείται να ισορροπήσει με την οικογένεια Βαρδινογιάννη, τον Ιβάν Σαββίδη και τον Φώτη Μπόμπολα.

Ο Ιβάν Σαββίδης με δηλώσεις του στην ιστοσελίδα voria.gr δείχνει πως δεν είναι διατεθειμένος να εγκαταλείψει τα όπλα και όλα δείχνουν πως αυτή η συγκατοίκηση δεν θα είναι εύκολη για κανέναν. Χθες, εξάλλου, ανακοινώθηκε πως οι πιστώτριες τράπεζες αποφάσισαν να καταστήσουν απαιτητά τα δάνεια της Πήγασος του κ. Μπόμπολα εντός 30 ημερών. Κάτι τέτοιο πρακτικά σημαίνει πως και αυτό το εκδοτικό συγκρότημα θα εισέλθει σε διαδικασία εκκαθάρισης παρόμοια με εκείνη του ΔΟΛ, οπότε το ποσοστό που κατέχει στο Mega (ενεχυριασμένο στις τράπεζες) θα τεθεί προς πώληση. Εάν ο Ιβάν Σαββίδης που είχε δείξει ενδιαφέρον για το συγκρότημα επανέλθει και το εξαγοράσει θα βρεθεί αυτομάτως με ένα ποσοστό της τάξης του 33% στο κανάλι (19,7% που έχει ήδη αγοράσει +13% ενεχυριασμένες μετοχές) που τον καθιστά καταστατική μειοψηφία ικανή να επηρεάσει τις επιλογές άλλων μετόχων.

Πολλοί, πάντως, διαπιστώνουν πως η εξαγορά του ΔΟΛ από τον Βαγγέλη Μαρινάκη δημιουργεί συνθήκες υπερσυγκέντρωσης στα μίντια αφού ο εφοπλιστής βρίσκεται να κατέχει: Τα Νέα, το Βήμα, την Ελευθερία του Τύπου (ημερήσια και κυριακάτικη), το Βήμα fm, ενώ φέρεται να ελέγχει έμμεσα κι άλλες εφημερίδες και ραδιοφωνικούς σταθμούς.

Ενδιαφέρον είχε, πάντως, ο θετικότατος τρόπος με τον οποίο πρόβαλλε ο τηλεοπτικός σταθμός Σκάϊ του Γιάννη Αλαφούζου την εξαγορά του ΔΟΛ από τον Βαγγέλη Μαρινάκη. Ο εφοπλιστής ήταν μέχρι πρόσφατα σχεδόν καθημερινός στόχος του τηλεοπτικού σταθμού, ενώ η εκπομπή Δίκη της Δευτέρας είχε εξαπολύσει σφοδρή επίθεση κατά του προέδρου του ΟΛυμπιακού. Η αλλαγή στάσης προδίδει πιθανότατα την “ανακωχή” Αλαφούζου- Μαρινάκη που αρκετοί υποστηρίζουν πως έχει και πολιτικά χαρακτηριστικά αφού ο μεν Σκάϊ στηρίζει τη Ν.Δ, τα δε μίντια του κ. Μαρινάκη έχουν και αυτά νεοδημοκρατική ταυτότητα.

Ενδιαφέρον θα έχει πάντως η αντίδραση ή η μη αντίδραση της Ν.Δ που κατηγορούσε τον Ιβάν Σαββίδη ως “νέα διαπλοκή” (στην προσπάθειά του να εξαγοράσει τον ΔΟΛ).

Το νέο μετοχικό καθεστώς στο Mega

Εφόσον επικυρωθεί η διαδικασία της δημοπρασίας των περιουσιακών στοιχείων του ΔΟΛ από το δικαστήριο, η μετοχική σύνθεση του MEGA, με βάση τα σημερινά δεδομένα έχει ως εξής:
Όμιλος Βαρδινογιάννη: 37%

ΔΟΛ (Μαρινάκης): 22,11%

Dimera (Σαββίδης): 19,6%

Πήγασος: 13% (ενεχυριασμένες)

Δημήτρης Κοπελούζος 4,5%

Βίκτωρ Ρέστης 3,13%

Το ζήτημα από δω και πέρα είναι το τι θα συμβεί με τις υπόλοιπες (ενεχυριασμένες) μετοχές του Πήγασου στο Mega, ήτοι το 13%.

Πως υποδέχθηκε ο Τύπος το νέο “ντιλ”

Αλλεπάλληλα είναι πλέον τα γερμανικά δημοσιεύματα για το ζήτημα του ελληνικού χρέους με ιδιαίτερα αιχμηρή κριτική εναντίον του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και τη στάση του. 

Τη σκυτάλη πήρε σήμερα η εφημερίδα Sueddeutsche Zeitung, η οποία επισημαίνει τις ευθύνες του Γρμανού υπουργού Οικονομικών στο ελληνικό ζήτημα τονίζοντας ότι ο διαφαινόμενος συμβιβασμός δεν αρέσει στον Γερμανό υπουργό Οικονομικών, που σε κάθε ευκαιρία επιτίθεται στο ΔΝΤ.

“Παρακαλώ, όχι κλιμάκωση στο θέμα της Ελλάδας”! Αυτό ή κάτι παρόμοιο θα πρέπει να είπε ο Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στον υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, την Τετάρτη, στο Βερολίνο, για να μιλήσει στη συνείδησή του.

Αυτές της μέρες έχουν ανάψει και πάλι τα καλώδια των τηλεφώνων μεταξύ των δανειστών της Ελλάδας. Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε δεν είναι καθόλου άμοιρος ευθυνών για αυτό. Ο τρόπος με τον οποίο διαβάζει τις συμφωνίες μεταξύ του eurogroup και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους, παρεμποδίζει μέχρι στιγμής τη συμφωνία για την αποδέσμευση της επόμενης δόσης.

Εν τω μεταξύ διαφαίνεται ένας συμβιβασμός, ο οποίος όμως δεν φαίνεται αν αρέσει στον κ. Σόιμπλε. Πράγμα που σημαίνει ότι δεν αφήνει καμιά ευκαιρία ανεκμετάλλευτη για να αμφισβητήσει τους υπολογισμούς του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Ο κ. Γιούνκερ θα θυμήθηκε το 2015, όταν ο Σόιμπλε σε παρόμοια κατάσταση πρότεινε την προσωρινή έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη και δεν θέλει να φτάσουν τα πράγματα ξανά σε τέτοιο σημείο», γράφει στο σύντομο σχόλιό της η εφημερίδα Sueddeutsche Zeitung.

Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας αλλά και τα στελέχη των επιχειρήσεων Total-ExxonMobil- Ελληνικά Πετρέλαια δεν αποκαλύπτουν τα ακριβή όρια των δύο περιοχών, τα οποία θα βγουν σε διεθνή διαγωνισμό για έρευνες και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων.

Όπως αναφέρει όμως σε ρεπορτάζ το euro2day.gr, εκτιμήσεις, και με βάση τις επίμονες επίσημες αναφορές περί ερευνών σε ανεξερεύνητα και βαθιά βάθη, συγκλίνουν στο συμπέρασμα ότι οι δύο θαλάσσιες περιοχές που ζητά η κοινοπραξία των εταιριών είναι τα εννέα blocks νότια της Κρήτης αλλά και η έκταση από τα Κύθηρα μέχρι τα βορειοδυτικά των Χανίων.

Για αυτές άλλωστε και πρόσφατα η Ελληνική Διαχειριστική Εταιρία Υδρογονανθράκων είχε αναγγείλλει τη διενέργεια νέων σεισμικών ερευνών καθώς τα δεδομένα δεν είναι επαρκή, κάνοντας λόγο για γεωολογικές δομές οι οποίες έχουν αρκετές ομοιότητες με εκείνες του κοιτάσματος Ζορ που ανακαλύφθηκε πρόσφατα στην Αίγυπτο.

Να σημειωθεί ότι τα εννέα «οικόπεδα» νότια της Κρήτης είχαν βγει στον δεύτερο γύρο παραχωρήσεων την περίοδο 2014 – 2015, αλλά κανένα από αυτά δεν είχε χτυπηθεί… στη διαγωνιστική διαδικασία.

Η κοινοπραξία, στην οποία operator είναι η Total αξιοποίησε τη διαγωνιστική διαδικασία της «παραχώρησης μετά από αίτηση». Με βάση λοιπόν τη νομοθεσία η ΕΔΕΥ κατόπιν και σχετικής έγκρισης από τον υπουργό ΠΕΝ θα πρέπει να εκδώσει πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος, με τις εκτιμήσεις να θέλουν αυτή να βγαίνει στον “αέρα” και να δημοσιοποιείται στην επίσημη εφημερίδα της Ε.Ε. σε τριάντα μέρες από την υποβολή της αίτησης. Κατόπιν τούτου σε διάστημα τουλάχιστον 90 ημερών από τη δημοσίευση της πρόσκλησης οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να υποβάλλουν προσφορές. Μπορεί δηλαδή η κοινοπραξία των τριών πετρελαϊκών εταιριών να ζήτησαν τις δύο περιοχές, αλλά μπορεί να εμφανιστούν κι άλλοι υποψήφιοι.

Κάτι αντίστοιχο είχε συμβεί και στο πρόσφατο παρελθόν, όταν η ιταλική ENEL είχε ζητήσει τις τρεις χερσαίες περιοχές, της «Άρτας – Πρέβεζας», της «Αιτωλοακαρνανίας» και της «ΒΔ. Πελοποννήσου» για έρευνες υδρογονανθράκων. Η ENEL τελικά δεν κατέβηκε στο διαγωνισμό και εκδήλωσαν ενδιαφέρον τα «Ελληνικά Πετρέλαια» και η «Energean Oil & Gas». Οι συμβάσεις μίσθωσης παραχώρησης των τριών περιοχών υπεγράφηκαν την περασμένη εβδομάδα.

Τα στελέχη των επιχειρήσεων εκτιμούν ότι το υπουργείο και η ΕΔΕΥ θα τηρήσουν τα προαναφερόμενα χρονικά διαστήματα και στοχεύουν ώστε στο τέλος του 2017 μέχρι τις αρχές του 2018 να έχουν φέρει στα ελληνικά χωρικά ύδατα και σεισμογραφικό πλοίο. Από κει και πέρα όταν ολοκληρωθούν οι σεισμικές απαιτείται περίπου άλλος ένας χρόνος για την αξιολόγηση και ερμηνεία των δεδομένων ώστε να προσδιοριστούν ακριβώς οι στόχοι των ερευνών. Ακολουθούν διαδικασίες αδειοδότησης και οι υπογραφές των συμβάσεων μίσθωσης των παραχωρήσεων.

ΠΗΓΗ: euro2day.gr

 

Η ιδέα, όπως την περιέγραψε ο Σάκης Τανιμανίδης έχει ως εξής: Στο επόμενο συμβούλιο, θα μπουν όλοι οι παίκτες στην κρίση του τηλεοπτικού κοινού. Η διαδικασία της ψηφοφορίας θα διαρκέσει 24 ώρες και οι συμμετέχοντες θα ψηφίζουν αυτόν που συμπαθούν.

Κατόπιν θα διαμορφωθεί ένας κατάλογος, με τα ποσοστά που έλαβαν οι παίκτες. Θα υπάρχει δηλαδή μία κατάταξη, ως βάση για τα περαιτέρω.

Οι αγώνες ασυλίας θα συνεχιστούν κανονικά. Οι παίκτες θα ψηφίζουν ποιον θέλουν να διώξουν και ένας που θα έχει ατομική ασυλία θα προτείνει έναν ακόμη υποψήφιο για αποχώρηση. Όπως γίνεται μέχρι τώρα.

Αλλά πλέον δεν θα γίνεται επιτόπου ψηφοφορία μισής ώρας. Μόλις προκύψουν οι δύο προς αποχώρηση, οι υπεύθυνοι θα κοιτάζουν τη λίστα που θα έχει διαμορφωθεί στο μεταξύ. Όποιος είναι πιο πάνω θα παραμένει, όποιος είναι πιο χαμηλά στη λίστα θα αποχωρεί.

Η ψηφοφορία, που μάλλον θα μείνει κρυφή για το κοινό και θα είναι μόνο στη διάθεση της παραγωγής, θα δώσει την ευκαιρία να ξαναμετρηθούν, αλλά σε εντελώς διαφορετικές συνθήκες πλέον, όσοι είχαν τεθεί μέχρι τώρα στην κρίση του κοινού. Δηλ. θα μετέχουν όλοι οι παίκτες και ο καθένας θα έχει απέναντί του 8 αντιπάλους!

Θα μετρηθούν όμως για πρώτη φορά και όσοι δεν γνώρισαν ποτέ την υποψηφιότητα της αποχώρησης. Στη δεύτερη κατηγορία είναι για παράδειγμα ο Μάριος. Έτσι θα μπουν για πρώτη φορά στο παιχνίδι της επιλογής οι Κύπριοι τηλεθεατές.

Η αποχώρηση Κοκκινάκη

«Αυτές τις μέρες κρίνεται το μέλλον της οικονομίας για πολλές δεκαετίες. Για αυτό πρέπει να είμαστε όλοι προσεκτικοί, στοχοπροσηλωμένοι, αποφασισμένοι αλλά και ενωμένοι, απέναντι σε έναν εθνικής σημασίας στόχο», τόνισε μεταξύ άλλων ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, απευθύνοντας χαιρετισμό στην ετήσια γενική συνέλευση του ΣΕΒ, η οποία συμπίπτει με την επέτειο των 110 χρόνων από την ίδρυσή του.

Η αναφορά του πρωθυπουργού στην αναγκαιότητα εθνικής συνεννόησης δεν ήταν τυχαία. Ήδη από τις προηγούμενες μέρες στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, όπως ο αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και επικεφαλής των ευρωβουλευτών του κόμματος Δημήτρης Παπαδημούλης “κάλεσε” τον Κυριάκο Μητσοτάκη “να τηλεφωνήσει στην Μέρκελ ή στον Σόϊμπλε” και να ενώσει τη φωνή του στο εθνικό αίτημα για ρύθμιση του χρέους. Η δήλωση αυτή προκάλεσε σενάρια περί Συμβουλίου πολιτικών αρχηγών για το χρέος, αν και η Ν.Δ το απέρριψε κατηγορηματικά.

Η κυβέρνηση δια του Δημήτρη Τζανακόπουλου επισημαίνει πως “σε αυτή τη φάση δεν προτίθεται να πράξει κάτι τέτοιο”, όμως η βούληση υπάρχει στο Μέγαρο Μαξίμου. Αξίζει να σημειωθεί πως η Φώφη Γεννηματά απέστειλε επιστολή στους Ευρωπαίους Σοσιαλιστές κινούμενη στην εθνική γραμμή υπέρ της ανάγκης να εξευρεθεί άμεσα βιώσιμη λύση για το χρέος.

Οι επόμενες 15 μέρες, πάντως, θα είναι εξαιρετικά κρίσιμες και πυκνές δεδομένου ότι διαμορφώνονται τόσο οι συμμαχίες και τα μέτωπα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, όσο και οι πολιτικοί συσχετισμοί στο εσωτερικό της χώρας.

Κι αυτό ενώ στο Μέγαρο Μαξίμου αξιολογούν πως η “ποιοτική” στροφή του Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε με αναφορές στην ανάγκη…μεταρρυθμίσεων ίσως εμπεριέχει την πρόθεσή του να μην υποχωρήσει έναντι των απαιτήσεων του ΔΝΤ, κάτι που θα δυσχεράνει έτι περαιτέρω την υπόθεση.

Μακρόν, Γιουνκέρ και…Συμβούλιο αρχηγών;

Ο κ. Τσίπρας θα ήθελε να συγκαλέσει Συμβούλιο πολιτικών αρχηγών ώστε να ο Ευκλείδης Τσακαλώτος να βρεθεί εξοπλισμένος πολιτικά με μία εθνική απόφαση για το χρέος στο Eurogroup της 15ης Ιουίνίου ή, στην περίπτωση ενός ακόμα ναυαγίου, ο ίδιος ο πρωθυπουργός να επιδιώξει πολιτική λύση στη Σύνοδο Κορυφής της 22ας Ιουνίου.

Αυτή την ώρα η Αθήνα διαθέτει αρκετά ισχυρές συμμαχίες. Ο Εμανουέλ Μακρόν είναι κατηγορηματικά υπέρ λύσης για το χρέος και μάλιστα έχει επεξεργαστεί δική του πρόταση που συνδέει την αποπληρωμή του χρέους με την ανάπτυξη. Είναι μία πρόταση που, σύμφωνα με πληροφορίες, έχει επεξεργαστεί η επενδυτική τράπεζα Rothchild που αποτελεί σύμβουλο της ελληνικής κυβέρνησης στο θέμα αυτό.

Πολλοί θυμούνται, άλλωστε, την επίσκεψη Τσίπρα στο Παρίσι κατά την επιστροφή του από τη Λισαβόνα, όπου πραγματοποίησε συναντήσεις με εκπροσώπους της συγκεκριμένης τράπεζας. Η επίσκεψη κρατήθηκε αρχικά μυστική αλλά την αποκάλυψε, τότε, ο αντιπρόεδρος της Ν.Δ Άδωνις Γεωργιάδης και η κυβέρνηση επικρίθηκε.

Η Rothchild είναι γνωστό πως διατηρεί στενές σχέσεις με το νέο Γάλλο πρόεδρο αφού ο τελευταίος υπήρξε για σειρά ετών σημαίνον στέλεχός της.

Πέραν του Εμανουέλ Μακρόν και ο Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ έχει αναλάβει πρωτοβουλία διαμεσολάβησης και στο πλαίσιο αυτό συνάντησε, χθες, τον Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε. Και η Κομισιόν διαθέτει σχέδιο ώστε να αποφευχθεί ένα ναυάγιο στο Eurogroup.

Τα διλήμματα στη Ν.Δ

Στη Ν.Δ, πάντως, επισήμως λένε πως δεν πρόκειται να προσφέρουν “σανίδα σωτηρίας” στον Αλέξη Τσίπρα μέσω ενός Συμβουλίου αρχηγών, όμως ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει χαρακτηρίσει “εθνική προτεραιότητα” τη ρύθμιση του χρέους και την ένταξη στο QE, κάτι που προκαλεί μία δύσκολα εξηγήσιμη “αντίφαση”. Γιατί να μην δεχθεί τη συγκρότηση ενός εθνικού μετώπου;

Ιδιαίτερα όταν σύσσωμη η Ν.Δ επικαλείται τις τελευταίες μέρες την παρακαταθήκη του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη υπέρ της εθνικής συνεννόησης. Ορισμένοι στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης που διαφωνούν με την ακραία συγκρουσιακή τακτική του προέδρου του κόμματος επισημαίνουν: “Όταν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης συνεργάστηκε ακόμα και με την Αριστερά γιατί δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε στο συγκεκριμένο θέμα του χρέους το οποίο λέμε ότι αποτελεί εθνική προτεραιότητα;”

Τι είπε ο Αλέξης Τσίπρας στη γενική συνέλευση του ΣΕΒ

«Επτά χρόνια βαθιάς κρίσης, κατέδειξαν ότι το προηγούμενο παραγωγικό μοντέλο, παρά τη πρόσκαιρη εκτίναξη λίγο πριν τη κρίση, είναι ένα μοντέλο που απέτυχε» υπογράμμισε ο Αλέξης Τσίπρας και τόνισε:

«Αν επιθυμούμε με ασφάλεια να οδηγήσουμε τη χώρα και την οικονομία έξω από τη κρίση, πρέπει να το επανασχεδιάσουμε, να το αναδιαμορφώσουμε, γιατί η επιστροφή στο 2009, πέρα από ουτοπία, αποτελεί και στρατηγικό λάθος».

«Σήμερα πιστεύω», είπε ο κ. Τσίπρας, «ότι για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια δίνεται η δυνατότητα να κουβεντιάσουμε ανοιχτά για αυτό. Να παραδεχτούμε λάθη και στρεβλώσεις και να σχεδιάσουμε την επόμενη μέρα, με περισσότερη νηφαλιότητα και λιγότερη ένταση».

«Η Ελλάδα», συνέχισε ο πρωθυπουργός, «έχει εκπληρώσει το σύνολο των δεσμεύσεών της προς τους εταίρους και τους δανειστές της και για πρώτη φορά προσέρχεται στο πεδίο της διαπραγμάτευσης διεκδικώντας από την άλλη πλευρά να ανταποκριθεί στις δεσμεύσεις της. Αναζητούμε μια συνολική συμφωνία, μια καθαρή λύση για το ζήτημα του ελληνικού χρέους, όχι για λόγους επικοινωνίας ή μικροπολιτικής διαχείρισης αλλά για να κλείσει οριστικά το φαύλο κύκλο της κρίσης και να διαβεί το κατώφλι των αγορών με αξιώσεις. Με υγιή δημοσιονομικά μεγέθη αλλά και με βιώσιμο, καθαρό διάδρομο σε ότι αφορά τις χρηματοδοτικές της ανάγκες.

Καθαρή λύση για την ελληνική πλευρά, είναι εκείνη που δεν θα δημιουργεί ανασφάλεια στους επενδυτές, εκείνη που δεν θα μεταθέτει το πρόβλημα που συνοδεύει τα ελληνικά προγράμματα από την πρώτη μέρα, για άλλη μια φορά στο μέλλον.

Αυτή τη στιγμή για πρώτη φορά μετά από επτά χρόνια κρίσης, τόσο η Ελλάδα όσο και η Ευρώπη έχουν την δυνατότητα αλλά και την υποχρέωση, να δώσουν αυτή τη καθαρή λύση, η οποία θα εμπεδώνει την σταθερότητα, θα εγγυάται μια δυναμική ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας και θα ανοίγει το δρόμο για την έξοδο στις αγορές χρήματος».

Όπως ανέφερε ο πρωθυπουργός, η έξοδος αυτή θα γίνει «αρχικά και άμεσα με δοκιμαστικές εξόδους, οι οποίες όμως θα προετοιμάσουν το έδαφος ώστε από το Σεπτέμβρη του 2018 και ύστερα να έχουμε τη δυνατότητα να αναχρηματοδοτούμε το χρέος μας μόνιμα και σταθερά από τις αγορές, χωρίς τη στήριξη του επίσημου τομέα.

Εδώ δεν κρίνονται οι επόμενες μέρες ή οι επόμενοι μήνες, ούτε μια εκλογική νίκη ή ήττα. Αυτές τις μέρες κρίνεται το μέλλον της ελληνικής οικονομίας για τις επόμενες δεκαετίες.

Για αυτό πρέπει να είμαστε όλοι προσεκτικοί, στοχοπροσηλωμένοι, αποφασισμένοι αλλά και ενωμένοι, απέναντι σε έναν εθνικής σημασίας στόχο» τόνισε με έμφαση.

Συνεχίζοντας ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε στα αποτελέσματα του Eurogroup της 22ας Μαΐου, και υπογράμμισε ότι η πρόταση που υποβλήθηκε δεν έγινε αποδεχτή από την χώρα μας γιατί δεν εξασφάλιζε αυτά τα κριτήρια, «γεγονός που», όπως τόνισε, «αναγνώρισαν και πάρα πολλοί από τους εταίρους μας. Μια σειρά από χώρες όπως και η πλειοψηφία του διεθνούς τύπου αναγνώρισαν ότι η Ελλάδα έχει κάνει το καθήκον της απέναντι στους δανειστές της», ανέφερε χαρακτηριστικά και υπογράμμισε ότι «τώρα είναι καθήκον ηθικό αλλά και νομικό, των δανειστών, να αναλάβουν τις δικές τους ευθύνες» είπε ο κ. Τσίπρας και πρόσθεσε.

«Είναι λοιπόν αναγκαίο, και για αυτό εργαζόμαστε σκληρά, στο προσεχές διάστημα να γεφυρωθούν οι διαφορές και όλοι οι δανειστές μας και κυρίως η Ε.Ε και η ΕΚΤ, να καταλήξουν σε θετικές εκτιμήσεις για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους»