Μήνας: Ιούνιος 2017

Η δημοσιογράφος Κατερίνα Ακριβοπούλου ανέβασε στο προφίλ της στο facebook μία φωτοσοπιά που δείχνει τον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας να ζητιανεύει για εκλογές. Στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης εξοργίστηκαν. Και εξέδωσαν ανακοίνωση με την οποία ζητούν την απομάκρυνση της δημοσιογράφου από την ΕΡΤ, όπου και παρουσιάζει καθημερινά την ειδησεογραφική εκπομπή «Αίθουσα Σύνταξης».

Στη Νέα Δημοκρατία δεν έχουν ούτε χιούμορ, ούτε δίκαιο. Ας μη συζητήσουμε για την αισθητική της ανάρτησης. Στην Πειραιώς μπορεί να τη βρήκαν προσβλητική, όμως δεν πρέπει να λησμονούν ότι αυτό που σήμερα κάνει το.. photoshop, το έκανε παλαιότερα η γελοιογραφία. Θα μπορούσαν να απαντήσουν με ένα σαρκαστικό αστείο. Και με τακτ που, όπως έλεγε ο Τσόρτσιλ, στέλνεις κάποιον στο διάολο και εκείνος σε ευχαριστεί για το ταξίδι.
Η Νέα Δημοκρατία ζητεί την απομάκρυνση της δημοσιογράφου όχι για την ποιότητα της δουλειάς που κάνει στη δημόσια τηλεόραση, αλλά για μία ανάρτηση στο facebook, κοινώς για την προσωπική της άποψη. Αυτή η αντίληψη, όσο και αν συνάδει με τα εγχώρια πολιτικά και δημοσιογραφικά ήθη, είναι βαθιά αναχρονιστική. Οι απόψεις που η Ακριβοπούλου καταθέτει ιδιωτικώς, ουδόλως αφορούν το λόγο που αρθρώνει δημοσίως. Αν η Νέα Δημοκρατία εκτιμούσε ότι η Ακριβοπούλου προσβάλλει τον πρόεδρο της από το πλατό της δημόσιας τηλεόρασης, τότε μπορούσε να εγείρει θέμα. Αλλά και πάλι θα χρειαζόταν ιδιαίτερη προσοχή καθώς η συζήτηση θα έπρεπε να διαχωρίσει το δικαίωμα στην κριτική από τη συνειδητή προσβολή.

Βέβαια και η Ακριβοπούλου οφείλει να γνωρίζει ότι σήμερα είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις το δημόσιο από το ιδιωτικό, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για πρόσωπα, όπως η ίδια, που απολαμβάνουν προβολή από δημόσιο μέσο και αμοιβή από τον κρατικό προϋπολογισμό. Εδειξε να το αντιλαμβάνεται, αφαιρώντας την επίμαχη φωτογραφία από το προφίλ της.
Πριν ο ΣΥΡΙΖΑ γίνει κυβέρνηση στοχοποιούσε με χυδαίο, με εμετικό τρόπο μέσα ενημέρωσης και δημοσιογράφους. Το κάνει και σήμερα και μάλιστα ως φορέας εξουσίας. Καλό είναι η Νέα Δημοκρατία να επιδείξει εγκράτεια, ειδικά όταν δηλώνει πως εμπνέεται από τις αρχές του φιλελευθερισμού. Οι δημοσιογράφοι κρίνονται από το κοινό τους. Από την αναγνωσιμότητα ή τα ποσοστά της τηλεθέασης τους. Το ίδιο και η Ακριβοπούλου.

Πηγή:  protagon.gr

Kοντεύουν τρεις μήνες από την απαγωγή του επιχειρηματία Μιχάλη Λεμπιδάκη, ενώ επέστρεφε σπίτι του στο Ηράκλειο. Δυστυχώς και παρά τις προσπάθειες της οικογένειας του να διαπραγματευτεί με τους απαγωγείς η τύχη του εδώ και 53 μέρες παραμένει άγνωστη.

Είναι αυτό ακριβώς το στοιχείο που αναγκάζει τους οικείους του να σταματήσουν τις διαπραγματεύσεις με τους απαγωγείς. Η επιστολή που δημοσιεύτηκε το βράδυ της Παρασκευής είναι πραγματικά συγκλονιστική.

Στην επιστολή, η οικογένεια ευχαριστεί τόσο την κοινωνία για την συμπαράσταση, όσο και την Ελληνική Αστυνομία για τις προσπάθειες απελευθέρωσης του Μιχάλη Λεμπιδάκη και παρακαλεί για διακριτική στάση στην συνέχεια, για τις «δύσκολες αυτές στιγμές».

Η επιστολή

«Ύστερα από 80 εφιαλτικές μέρες και παρ’ όλες τις ανθρωπίνως δυνατές προσπάθειες, ο Μιχάλης μας δεν επέστρεψε κοντά μας. Σήμερα, συμπληρώνονται 53 μέρες χωρίς νέα για την κατάσταση του και η οικογένεια μας βυθίζεται σε απόγνωση.

Αισθανόμαστε την ανάγκη να ευχαριστήσουμε θερμά την κοινωνία του Ηρακλείου, για τη συμπαράσταση και τη διακριτικότητα που έχει επιδείξει όλο αυτό το διάστημα.

Με το πέρας των διαπραγματεύσεων, ευχαριστούμε επίσης την Ελληνική Αστυνομία, η οποία κατέβαλε μεγάλες προσπάθειες, προκειμένου να επιστρέψει πίσω στην οικογένεια μας ο Μιχάλης.

Στις δύσκολες αυτές στιγμές, παρακαλούμε όλους να διατηρήσουν την ίδια διακριτική στάση, για να μην επιβαρύνεται περαιτέρω η ψυχολογική μας κατάσταση».

Οικογένεια Μιχάλη Λεμπιδάκη

Η απαγωγή Λεμπιδάκη έγινε νωρίς το απόγευμα της Πέμπτης 30 Μαρτίου, και ενώ ο 54χρονος επιχειρηματίας βρισκόταν καθ’ οδόν από το Ηράκλειο προς τα Καλέσσα – ένα οικισμό έξω από την πόλη. Ο συναγερμός σήμανε μετά τον εντοπισμό του πολυτελούς αυτοκινήτου του επιχειρηματία, που βρέθηκε εγκαταλελειμμένο, με ανοιχτές τις πόρτες στον επαρχιακό δρόμο και τρακαρισμένο. Η αστυνομία διαπίστωσε ότι επρόκειτο για το αυτοκίνητο του συγκεκριμένου προσώπου και επικοινώνησε με την οικογένειά του, που δήλωσε άγνοια για το τι είχε συμβεί. Αμέσως σήμανε συναγερμός, ενώ η οικογένεια κάλεσε μια φορά στο κινητό του 54χρονου. Το τηλέφωνο ήταν ακόμη ανοιχτό εκείνη την ώρα, αλλά «σίγησε» από εκείνη τη στιγμή και μετά.

Λίγα λεπτά αργότερα, όμως, η Πυροσβεστική ειδοποιήθηκε να επέμβει καθώς δύο αυτοκίνητα καίγονταν στο δρόμο προς τον οικισμό Καλέσσα, κοντά στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο. Επρόκειτο για μία BMW και ένα αγροτικό, που κάηκαν, ωστόσο, ολοσχερώς. Όπως εκτιμάται, το ένα αυτοκίνητο το είχαν χρησιμοποιήσει για να «κλείσουν» το όχημα του επιχειρηματία, ενώ στο δεύτερο, κατά πάσα πιθανότητα τον επιβίβασαν αρχικά, μέχρι να φτάσουν στο σημείο όπου έκαψαν και τα δύο αυτοκίνητα και εξαφανίσθηκαν με άλλο.

Ο επιχειρηματίας είχε πέσει σε καλοστημένη ενέδρα. Αφού τον ακινητοποίησαν, τον έβγαλαν δια της βίας από το όχημά του, τον επιβίβασαν σε άλλο και εξαφανίστηκαν.

Οι δράστες έβαλαν φωτιά και στα δύο αυτοκίνητα για να εξαφανίσουν τα ίχνη τους. Οι κάτοικοι της περιοχής, που είδαν τον πυκνό καπνό, ειδοποίησαν την Πυροσβεστική και αμέσως έφτασαν δύο οχήματα με οκτώ πυροσβέστες που έσβησαν τις φλόγες. Όμως, τα οχήματα είχαν ήδη καταστραφεί και πλέον εξετάζονται από ειδικούς της Εγκληματολογικής Υπηρεσίας, σε μια προσπάθεια να βρεθούν τυχόν αποτυπώματα και ίχνη γενετικού υλικού, τόσο στα αυτοκίνητα, όσο και στον περιβάλλοντα χώρο. Ωστόσο, το γεγονός ότι στην περιοχή έβρεχε, περιορίζει σημαντικά τις ελπίδες για κάτι τέτοιο.

Όλο αυτό το διάστημα, οι απαγωγείς Λεμπιδάκη κινούνταν με μεγάλη προσοχή και έχοντας λάβει μαθήματα από τα λάθη που έκαναν άλλοι «συνάδελφοί τους» στο παρελθόν, είχαν θέσει συγκεκριμένους όρους ακόμη και για τα χαρτονομίσματα που επρόκειτο να δοθούν ως λύτρα. Ζητούσαν συνολικά 100 εκατ. ευρώ, από τα οποία τα πενήντα εκατομμύρια να δοθούν σε μικρής αξίας χαρτονομίσματα, χρησιμοποιημένα και όχι της ίδιας σειράς. Προσπαθούσαν με τον τρόπο αυτό να ελαχιστοποιήσουν την πιθανότητα να καταγραφούν τα χρήματα και να προδοθούν στη συνέχεια από τα ίχνη των χαρτονομισμάτων, όπως έγινε στο παρελθόν: Για παράδειγμα, το ξήλωμα της συμμορίας Παλαιοκώστα που είχε απαγάγει τον βιομήχανο Γιώργο Μυλωνά, ξεκίνησε από την Κρήτη, όταν εντοπίστηκαν χαρτονομίσματα των 100 ευρώ, τα οποία ξόδευε αφειδώς ένας από τους συνεργούς, σερβιτόρος στο επάγγελμα, ο οποίος ξαφνικά, από το πουθενά, αγόρασε τοις μετρητοίς ένα πολυτελές τζιπ.

Η οικογένεια Λεμπιδάκη, μια κρητική οικογένεια με ισχυρούς δεσμούς ανάμεσα στα μέλη της και με χαμηλό κοινωνικό προφίλ, όλο αυτό το διάστημα ήταν ουσιαστικά «απομονωμένη». Άνθρωποι από το ευρύτερο κοινωνικό της περιβάλλον έλεγαν ότι όλα τα μέλη της βρίσκονταν στα όρια της ανθρώπινης ψυχικής αντοχής, καθώς προσπαθούν να αντέξουν σε ένα θρίλερ που εξελισσόταν σε δύο επίπεδα: Το πρώτο, σ΄εκείνο της κράτησης του ανθρώπου τους, υπό άγνωστες συνθήκες και με την απειλή για τη ζωή του να είναι υπαρκτή κάθε λεπτό που περνά. Το δεύτερο, στην προσπάθεια να ξεπερασθούν τα εμπόδια και να καταφέρουν να συγκεντρώσουν τα χρήματα: Οι κανόνες των capital controls δεν έχουν προβλέψει εξαιρέσεις για περιπτώσεις που από τα χαρτονομίσματα εξαρτάται κυριολεκτικά, άμεσα και καταλυτικά μια ζωή. Για το λόγο αυτό ζητήθηκε η παρέμβαση αρχικά της Τράπεζας της Ελλάδας και ακολούθως και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για να γίνει «by pass» στους περιορισμούς της κίνησης κεφαλαίων. Μια σειρά από γραφειοκρατικά εμπόδια είχαν οδηγήσει σε μια απίστευτη αλληλογραφία και ατελείωτες συνεννοήσεις μεταξύ των εμπλεκομένων.

Οι απαγωγείς, απαίτησαν αρχικά το ιλιγγιώδες ποσό των 100 εκατομμυρίων ευρώ για να «συμβιβαστούν» τελικά στα 50 εκατομμύρια, ποσό που η οικογένεια εκτίμησε ότι θα κατάφερνε να συγκεντρώσει με κάθε τρόπο. Ωστόσο, δεν μπορεί να γίνει ανάληψη τέτοιων ποσών από λογαριασμούς.

Από την πρώτη στιγμή που έγινε γνωστή η απαγωγή του 54χρονου διευθύνοντος συμβούλου της εισηγμένης στο χρηματιστήριο εταιρείας Πλαστικά Κρήτης, σήμανε γενικός συναγερμός. Το στίγμα της κινητοποίησης είχε δώσει ουσιαστικά από την επομένη ημέρα της απαγωγής ο γενικός γραμματέας Δημόσιας Τάξης Δημήτρης Αναγνωστάκης, ο οποίος επισκεπτόμενος τότε το Ηράκλειο, είχε δηλώσει ότι καταβάλλεται κάθε δυνατή προσπάθεια για να έχει αίσια έκβαση η υπόθεση.

Οι δράστες απέφυγαν την επικοινωνία με την οικογένεια με τρόπους που σε άλλες υποθέσεις στο παρελθόν είχε αφήσει ίχνη των «συναδέλφων τους», ή ακόμη περισσότερο, είχε οδηγήσει στους ίδιους: Για παράδειγμα, στην περίπτωση του επιχειρηματία Γιάννη Ζώνα που είχε μείνει όμηρος στα χέρια των απαγωγέων του επί δύο μήνες (είναι έως τώρα η απαγωγή που έχει τραβήξει χρονικά περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη) οι δράστες είχαν επικοινωνήσει πολλές φορές με τον πατέρα του θύματος, από τον οποίο απαιτούσαν αρχικά 1 δισ. δραχμές και πήραν τελικά το ένα τρίτο του ποσού σε δολάρια, από τα ίδια καρτοκινητά τηλέφωνα. Τότε δεν δηλώνονταν ακόμη στο όνομα των χρηστών τους, ήταν ανώνυμα, αλλά το στίγμα τους οδήγησε τελικά στους δράστες της απαγωγής. Ο Παλαιοκώστας, πάλι, στην απαγωγή Μυλωνά είχε επιλέξει να αφήσει σημείωμα με τις απαιτήσεις του μέσα στο αυτοκίνητο του βιομηχάνου το οποίο είχαν εγκαταλείψει ο ίδιος και οι συνεργοί του, αμέσως μετά την αρπαγή του επιχειρηματία στο Πανόραμα Θεσσαλονίκης.

Στην περίπτωση Λεμπιδάκη οι απαγωγείς επέλεξαν την ασφαλέστερη για εκείνους επικοινωνία μέσω μηνυμάτων. Οι δράστες μάλιστα, τόσο με τις απαιτήσεις τους που κατανοούν και οι ίδιοι ότι δεν είναι εύκολο να ικανοποιηθούν από τη μια στιγμή στην άλλη, όσο και με τις αραιές επικοινωνίες, έδειξαν ότι ήταν προετοιμασμένοι για μια μακράς διάρκειας κράτηση του 54χρονου χημικού- μηχανικού και επιχειρηματία.

Τον πρώτο λόγο στην υπόθεση, όπως συμβαίνει σε κάθε υπόθεση απαγωγής, είχε η οικογένεια του θύματος. Ο ρόλος της αστυνομίας καθ’ όλο το διάστημα που το θύμα βρίσκεται στα χέρια των απαγωγέων είναι να παρακολουθεί διακριτικά, να συγκεντρώνει στοιχεία και να «χαρτογραφεί», αλλά ουσιαστικά αυτός ο χρόνος είναι «παγωμένος».

Από τις πρώτες κιόλας ώρες που έγινε γνωστή η απαγωγή του Μιχάλη Λεμπιδάκη κλιμάκιο έμπειρων αξιωματικών βρέθηκε στην Κρήτη, ενώ η υπόθεση παρακολουθείται στο υψηλότερο επίπεδο στην αστυνομία. Για την αστυνομία θεωρείται σχεδόν δεδομένο ότι το θύμα κρατείτο κάπου στην Κρήτη και όχι απαραίτητα σε απομονωμένη και ορεινή περιοχή. Την ίδια ώρα, ξεσκονίζονται όλοι οι φάκελοι παλαιών υποθέσεων για τον εντοπισμό κοινών στοιχείων στο modus operandi σε συνδυασμό με πρόσωπα που έχουν «απασχολήσει» στο παρελθόν και πλέον βρίσκονται εκτός φυλακής (αν και για τη συμμετοχή και το σχεδιασμό μιας τέτοιας επιχείρησης οι ιθύνοντες νόες δεν είναι απαραίτητο να είναι έγκλειστοι).

Πονοκέφαλο στη γερμανική βουλή και ειδικότερα στον Γερμανό υπουργό Οικονομικών δημιουργεί, τελικά, η συμμετοχή του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα, έστω και με τη διαδικασία του “stand by”, ήτοι χρηματοδοτικά μετά τη λήξη του προγράμματος ή πριν εάν, όμως, έχουν εξειδικευτεί περαιτερω τα μέτρα απομείωσης του ελληνικού χρέους.

Οι σχολιαστές των γερμανικών ΜΜΕ καταλογίζουν στον Σόιμπλε ότι αποσιώπησε το κόστος της συμφωνίας λόγω προεκλογικού αγώνα, σύμφωνα με τη Deutsche Welle.

Από τώρα είναι βέβαιο ότι για τη συμφωνία του Eurogroup, τη «σαθρή συμφωνία», όπως συνεχίζεται να αποκαλείται σε πολλά δημοσιεύματα, θα χυθεί ακόμη πολλή μελάνη. Εκείνο που απασχολεί ιδιαίτερα τους αρθρογράφους είναι ο ρόλος του ΔΝΤ.

Συμμετέχει τελικά κανονικά στο πρόγραμμα, όπως δεσμεύτηκε ο γερμανός υπουργός Οικονομικών ενώπιον της ολομέλειας, ή με χρονοκαθυστέρηση; Η επόμενη δόση των 8,5 δισ. ευρώ είναι συμβατή με τους όρους που τέθηκαν το καλοκαίρι του 2015 για να δώσουν το πράσινο φως οι βουλευτές στο τρίτο πρόγραμμα;

H DW γράφει: Η εφημερίδα Süddeutsche Zeitung του Μονάχου καταλογίζει στον Σόιμπλε ότι χρησιμοποίησε τρικ για να επιτύχει τη συμφωνία του Λουξεμβούργου. «Τώρα οι πολίτες θα πρέπει να στρέψουν την προσοχή τους στο τι γίνεται με τα χρήματά τους» σημειώνει ο σχολιαστής. «Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε συμφώνησε σε ένα συμβιβασμό για τη χορήγηση κι άλλων χρημάτων στην Ελλάδα, και το έκανε κυρίως για να βγάλει την ελληνική κρίση από τον προεκλογικό αγώνα της Χριστιανικής Ένωση. Στην πραγματικότητα δεν θα ήταν πρόβλημα, εάν δεν απέφευγε να ξεκαθαρίσει μια σημαντική λεπτομέρεια, δηλαδή, τι κοστίζει στο γερμανό πολίτη αυτό το ντιλ που συνδέεται με ελάφρυνση του χρέους. Και τώρα, τα μέλη της επιτροπής του Προϋπολογισμού της Βουλής πρέπει να αποφασίσουν εάν θα επιμείνουν στην τήρηση των συμφωνημένων κανόνων ή εάν θα σταματήσουν τη συμφωνία».

«Η ελπίδα είναι να μην δώσουν τη συγκατάθεσή τους, δεδομένου ότι η συμφωνία, την οποία αποδέχτηκε ο Σόιμπλε, δεν πληροί το σημείο της απόφασης στο κοινοβούλιο που ορίζει ότι χρήματα θα δοθούν στην Αθήνα μόνο όταν συμμετάσχει και το ΔΝΤ» θυμίζει ο γερμανός αρθρογράφος. «Αυτό όμως δεν συμβαίνει. Το Ταμείο θα εμβάσει χρήματα μόνο όταν μειωθεί το ελληνικό χρέος. Ο Σόιμπλε το αποσιώπησε. Αυτό που απομένει είναι ένα σαθρό ντιλ. Γιατί οι βουλευτές της Χριστιανικής Ένωσης θα προστατεύσουν τον υπουργό του, που χαίρει μεγάλου γοήτρου. Επιπλέον, κανείς δεν θα τολμήσει 3 μήνες πριν ανοίξουν οι κάλπες να διακινδυνεύσει ένα σκάνδαλο που θα μπορούσε να στρέψει τους ψηφοφόρους σε άλλα κόμματα» διαπιστώνει η εφημερίδα του Μονάχου.

«Μείωση φόρων»

Σε άλλο σημείο της ίδιας εφημερίδα ο αρθρογράφος επισημαίνει ότι η «γραβάτα έμεινε στη ντουλάπα». Γράφει: «Ο έλληνας πρωθυπουργός δεν έφτασε στο στόχο του και την Παρασκευή δεν φόρεσε ακόμη γραβάτα…όποιος θέλει να μάθει, τι επέτυχε η Αθήνα στις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές, δεν έχει παρά να δει τι φορά ο Τσίπρας μαζί με το πουκάμισό του. Η Παρασκευή δεν ήταν ημέρα της γραβάτας».

«Συμβιβασμός που προκαλεί πονόκοιλο» επιγράφει η Tagesspiegel στη διαδικτυακή της σελίδα σχετικό άρθρο. Επικαλείται μάλιστα μαρτυρία του Μαρσέλ Φράτσερ, προέδρου του Γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών, που υποστηρίζει ότι η μετά τη λήξη του προγράμματος οικονομική συμμετοχή του ΔΝΤ προκαλεί ανησυχία. «Έρχεται σε αντίθεση με το πνεύμα των όσων συμφωνήθηκαν στη Βουλή». Και ο αρθρογράφος διερωτάται: «Για πόσο καιρό ακόμη θα αποφεύγει η γερμανική βουλή μια εκ βάθρων λύση, που είτε μπορεί να λέγεται προσωρινό Grexit, είτε μια πραγματική ελάφρυνση του χρέους υπό μορφή κουρέματος; Εδώ και 7 χρόνια αποφεύγεται η χρεοκοπία χωρίς να γίνεται αλλαγή προς το καλύτερο, δεν πάει άλλο».

Θετική εμφανίζεται η κυβέρνηση στο αίτημα της Νέας Δημοκρατίας για προ ημερησίας διάταξης συζήτηση στη Βουλή σχετικά με τη συμφωνία στο eurogroup της Πέμπτης, σύμφωνα με τα όσα δήλωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλος.

Με συνέντευξή του στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ, ο κ. Τζανακόπουλος ανέφερε πως η κυβέρνηση δεν προτίθεται να κάνει «όσα έκαναν οι προηγούμενες κυβέρνησεις», οι οποίες απέρριπταν τα αιτήματα της αντιπολίτευσης.

Σε ό,τι αφορά στην απόφαση του Eurogroup, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ανέφερε πως τους επόμενους μήνες θα έχουν γίνει τόσα πολλά που θα γίνει σαφές σε όλους ότι τον Αύγουστο του 2018 «θα έχουμε βγει από τα μνημόνια».

Διέψευσε επίσης τα σενάρια περί ανασχηματισμού, αναφέροντας πως θεωρεί ότι δεν υπάρχει λόγος και κανένα τέτοιο ζήτημα.

Σχετικά με τις δηλώσεις του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε για τις σχέσεις του πρωθυπουργού με τον Ευκλείδη Τσακαλώτο, ο κ. Τζανακόπουλος ανέφερε πως ο γερμανός ΥΠΟΙΚ επιχειρεί να εξάγει την πολιτική κρίση που σοβεί στο κόμμα του.

Ο Χέλμουτ Κολ (γερμανικά: Helmut Kohl‎) ήταν Γερμανός πολιτικός και διετέλεσε Καγκελάριος της Γερμανίας. Γεννήθηκε στο Λουντβιχσχάφεν στις 3 Απριλίου 1930 – 16 Ιουνίου 2017. Το 1947 εισήλθε στη Χριστιανοδημοκρατική Ένωση της Γερμανίας (CDU). Το 1950 τελείωσε τις γυμνασιακές του σπουδές. Από το 1950 ως το 1958 σπούδασε νομικά, κοινωνικές και πολιτικές επιστήμες και ιστορία στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης και της Χαϊδελβέργης. Από το 1953 ως το 1973 ήταν μέλος της Κεντρικής Οικονομικής Διεύθυνσης της Τοπικής Ένωσης της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης του Παλατινάτου.

Παράλληλα από το 1954 ως το 1961 υπήρξε Αναπληρωτής Πρόεδρος της Τοπικής Ένωσης Νέων στο Παλατινάτο της Ρηνανίας. Από το 1955 ως το 1966 υπήρξε μέλος της Τοπικής Διοίκησης του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος στο Παλατινάτο της Ρηνανίας.
Το 1958 έγινε διδάκτορας της Φιλοσοφίας. Από το 1959 ως το 1969 υπήρξε εισηγητής της ένωσης χημικών βιομηχανιών στο Λουντβιχσχάφεν. Την περίοδο 1959-1976 υπήρξε μέλος της Βουλής του Παλατινάτου της Ρηνανίας. Από το 1960 ως το 1967 διατέλεσε Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής ομάδας του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος στο Συμβούλιο της Λουντβιχσχάφεν.

Από το 1961 ως το 1963 διετέλεσε Αναπληρωτής Πρόεδρος και από το 1963 ως το 1969 Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής ομάδας του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος στη Βουλή του Παλατινάτου της Ρηνανίας.
Από το 1964 ήταν μέλος της Ομοσπονδιακής Προεδρίας του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος. Από το 1966 ως το 1973 χρημάτισε Πρόεδρος της Τοπικής Ένωσης του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος (CDU) στο Παλατινάτο της Ρηνανίας. Από το 1969 ως το 1973 διατέλεσε Αναπληρωτής Πρόεδρος της Ομοσπονδίας του χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος (CDU). Από το 1969 ως το 1976 διατέλεσε Πρωθυπουργός του κρατιδίου Ρηνανία-Παλατινάτο.

Από το 1973 ήταν Ομοσπονδιακός Πρόεδρος της Χριστιανοδημοκρατικής παράταξης (CDU) και από το 1976 μέλος της Ομοσπονδιακής Βουλής της Γερμανίας. Από το 1976 ως το 1982 διατέλεσε Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής ομάδας του Χριστιανοδημοκρατικού (CDU) και Χριστιανοκοινωνικού (CSU) κόμματος στην ομοσπονδία της Γερμανίας. Από το 1982 ήταν καγκελάριος της Δυτικής Γερμανίας και μετά την ενοποίησή της με την Ανατολική, Καγκελάριος της ενιαίας Γερμανίας μέχρι το 1998. Ήταν ο μακροβιότερος Καγκελάριος της Γερμανίας. Μετά την αποχώρησή του από την πολιτική η υστεροφημία του αμαυρώθηκε με την εμπλοκή του σε σκάνδαλο παράνομης χρηματοδότησης του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος.

Ο πολιτικός που ένωσε τις Γερμανίες

Η μεταπολεμική ιστορία της Γερμανίας συνδέεται άρρηκτα με το όνομα του Χέλμουτ Κολ. Ο χριστιανοδημοκράτης πολιτικός που κυβέρνησε τη χώρα επί 16 συναπτά έτη θεωρείται ο αρχιτέκτονας της γερμανικής Επανένωσης.
Altbundeskanzler Helmut Kohl (Reuters/T. Schwarz)
Το αργότερο με την Πτώση του Τείχους και την ενδελεχή προετοιμασία της γερμανικής Επανένωσης ο Χέλμουτ Κολ περνούσε στην ιστορία ως μια από τις σημαντικότερες πολιτικές φυσιογνωμίες της μεταπολεμικής Γερμανίας. Και αυτό μολονότι κατά την ιστορική χρονιά του 1989 ο ίδιος ήταν πολιτικά σχεδόν στο τέλος του. Οι εσωκομματικοί του αντίπαλοι είχαν αρχίσει ήδη να βγάζουν τα μαχαίρια επιδιώκοντας την καθαίρεσή του. Μόλις μετά βίας κατάφερε τελικά να διατηρήσει τον έλεγχο και να κρατηθεί στην εξουσία.

Ο Χ. Κολ θεωρείται ο μέντορας της Α. Μέρκελ

Ανέκαθεν τον διέκριναν εξαιρετικές ικανότητες πολιτικής επιβίωσης. Και ήταν ο άνθρωπος των πράξεων. Είχε την ικανότητα να συνδυάζει ένα αξιοζήλευτο πολιτικό ένστικτο με μια στρατηγική θεώρηση και προσέγγιση των πραγμάτων. Και δεν άφηνε ανεκμετάλλευτες τις ευκαιρίες που του δίνονταν. Έτσι και στα τέλη του 1989, όταν έβλεπε την κατάρρευση της πρώην Ανατολικής Γερμανίας και την Πτώση του Τείχους. Ο Χέλμουτ Κολ αντιλήφθηκε αμέσως την ευκαιρία που διαγραφόταν. Και ανταποκρίθηκε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Μόλις τρεις εβδομάδες μετά την έφοδο των Ανατολικογερμανών στα τελωνειακά περάσματα παρουσίασε τον οδικό χάρτη για την Επανένωση – ένα σχέδιο δέκα σημείων – στη γερμανική Βουλή. Ένας πραγματικός άθλος. Τις ημέρες εκείνες η διαφαινόμενη Επανένωση προκαλούσε ακόμη ανάμεικτα συναισθήματα στο εξωτερικό. Εντούτοις ο ίδιος κατάφερε να αμβλύνει τις αντιδράσεις και να μεταπείσει όσους είχαν αμφιβολίες, δίνοντας και κερδίζοντας μια πρωτοφανή μάχη αξιοπιστίας.

Έργο ζωής η ενσωμάτωση της Γερμανίας στην Ευρώπη

Στα επιτεύγματα της 16χρονης θητείας του συγκαταλέγονται πέρα από την Επανένωση και η εξωτερική του πολιτική: οι σχέσεις φιλίας με τη Γαλλία του Μιτεράν τις οποίες θα συμβολίζει πάντα η φωτογραφία των δυο ηγετών πιασμένοι χέρι-χέρι, η ευρωπαϊκή ενοποίηση, η συμφιλίωση με την Πολωνία αλλά και η ευαισθησία που επέδειξε απέναντι στην αποδυναμωμένη Σοβιετική Ένωση.
Την πολιτική του βιογραφία επηρέασε και συνδιαμόρφωσε σε μεγάλο βαθμό η εμπειρία του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Ο θάνατος του μεγάλου του αδερφού Βάλτερ τον απασχολούσε μέχρι και το θάνατό του. Η δε διαίρεση της Ευρώπης σε Ανατολική και Δυτική στιγμάτισε τον νεαρό Κολ, ο οποίος κατά το τέλος του πολέμου ήταν μόλις 15 ετών. Καθότι έζησε τα παιδικά του χρόνια στα συντρίμμια του ολέθριου πολέμου εξελίχθηκε σε έναν κλασσικό εκφραστή της γενιάς του «ποτέ ξανά». Η ενσωμάτωση της μεταπολεμικής Γερμανίας στην Ευρώπη ήταν γι΄ αυτόν έργο ζωής. Ο Κολ αντιμετώπιζε την ευρωπαϊκή ενοποίηση ως γερμανική αποστολή. Έδωσε μάχες για το ευρώ, με στόχο να καταστήσει την ευρωπαϊκή ενοποίηση μη αναστρέψιμη. Και προέκρινε τη διεύρυνση της ΕΕ προς Ανατολάς, γνωρίζοντας ότι ενδεχομένως αυτό να ξεπερνούσε τις αντοχές της γηραιάς ηπείρου.

Για την ελληνική κρίση

Μέσα από τα βιβλία του και όσο το επέτρεπε η κακή κατάσταση της υγείας του αναφέρθηκε τα τελευταία χρόνια και στην ελληνική κρίση. Το 2014 επέρριπτε βαριές ευθύνες για την ευρωπαϊκή κρίση χρέους εν γένει στο διάδοχό του Γκέρχαρντ Σρέντερ, κατηγορώντας τον για δυο μεγάλα λάθη, όπως έγραψε: την πρόωρη ένταξη της Ελλάδας στην ευρωζώνη και τη χαλάρωση του Συμφώνου Σταθερότητας. Όσο ήταν ο ίδιος καγκελάριος δεν υπήρξε κάποια συμφωνία για να ενταχθεί εξαρχής η Ελλάδα στην Ευρωζώνη.

Γνωρίζαμε την κατάσταση, έγραψε στο βιβλίο του, προσθέτοντας όμως ότι παρά ταύτα η ΕΕ θα πρέπει να δείξει τώρα την αλληλεγγύη της στην Ελλάδα.
Ο Χέλμουτ Κολ περνά στην Ιστορία ως μια από τις σημαντικότερες πολιτικές προσωπικότητες της μεταπολεμικής Γερμανίας και ως ένας μεγάλος Ευρωπαίος.

Πηγή: DW, ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μέχρι αργά τη νύχτα Ν.Δ και Μέγαρο Μαξίμου εξαπέλυαν επιθέσεις εκατέρωθεν σχετικά με τη συμφωνία στο Eurogroup. Η Πειραιώς διατείνεται ότι η κυβέρνηση υπερβάλλει σχετικά με τα αποτελέσματα και η κυβέρνηση αντιδρά θυμίζοντας τι πραγματικά αποφασίστηκε για το χρέος το 2012.

Το non paper της Ν.Δ

«Η Κυβέρνηση, με non-paper, μετά τη συνεδρίαση του Eurogroup, στις 15 Ιουνίου, πανηγυρίζει ότι «πήρε αυτά που ήθελε». Τι ήθελε όμως;

Τον Οκτώβριο 2016, στο 2ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ, ο πρωθυπουργός δεσμευόταν ότι η δεύτερη αξιολόγηση, η διευθέτηση του χρέους και η ένταξη της Ελλάδας στο Πρόγραμμα Ποσοτικής Χαλάρωσης (QE) της Ε.Κ.Τ. θα ολοκληρωνόταν «όλα μαζί. Ταυτόχρονα»!

Και τι πήρε; Τίποτα για το χρέος, τίποτα για την ποσοτική χαλάρωση. Το μόνο που έγινε ήταν το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης, μετά από πολλούς μήνες καθυστέρηση και αφού φόρτωσε τους Έλληνες με άλλα 5,1 δις ευρώ μέτρα, περικοπής συντάξεων, μείωσης αφορολογήτου ορίου, κατάργησης κοινωνικών επιδομάτων για τα φτωχότερα νοικοκυριά, εξοντωτικών εισφορών για τους ελεύθερους επαγγελματίες, ανεβάζοντας το συνολικό λογαριασμό μέτρων στα 14,5 δις ευρώ. Αυτός που έλεγε τον Ιανουάριο ότι η αξιολόγηση θα κλείσει χωρίς ούτε ένα ευρώ μέτρα, όχι μόνο πήρε επιπλέον μέτρα, αλλά ψήφισε και το τέταρτο Μνημόνιο και δεσμεύτηκε σε θηριώδη πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του Α.Ε.Π. για πολλά χρόνια.

Πανηγυρίζει επίσης η Κυβέρνηση γιατί, όπως λέει, «υπήρξαν ριζικές αλλαγές σε σχέση με την απόφαση του Eurogroup της 22ας Μαΐου». Τόσο ριζικές που δεν φαίνονται.

Στα ειδικότερα σημεία του non – paper του Μαξίμου, η αλήθεια είναι η εξής:

1. Λέει η Κυβέρνηση ότι «το κυριότερο σημείο της σημερινής απόφασης είναι η – για πρώτη φορά – σαφής δέσμευση του Eurogroup ότι θα υποστηριχθεί η έξοδος της Ελλάδας στις αγορές». Η Κυβέρνηση ζει σε άλλο, παράλληλο σύμπαν! Δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα και δεν διστάζει να εμφανίζει ως μεγάλη επιτυχία ένα κολοσσιαίο ψέμα! Και αυτό γιατί η διατύπωση αυτή είναι επανάληψη αντίστοιχης που υπήρχε στη Δήλωση του Eurogroup του Νοεμβρίου 2012! [As was stated by the Eurogroup on 21 February 2012, we are committed to providing adequate support to Greece during the life of the programme and beyond until it has regained market access]. Ενώ είναι σαφές ότι η επανάληψη της ίδιας περίπου πρότασης, στο σημερινό πλαίσιο, απομακρύνει την έξοδο της Ελλάδας στις αγορές μέχρι, τουλάχιστον, λίγο πριν τη λήξη του τρίτου Μνημονίου.

2. Λέει η Κυβέρνηση «έγινε δεκτή η γαλλική πρόταση για ρήτρα ανάπτυξης, που αποτελούσε πάγια διαπραγματευτική θέση της Κυβέρνησης από το 2015». Παρακάτω όμως «καρφώνεται» η ίδια, καθώς παραδέχεται ότι «η γαλλική πρόταση … μετατρέπει τους ευρωπαίους εταίρους, σε συμμάχους στο στόχο της ανάπτυξης, αφού όσο περισσότερο μεγεθύνεται η ελληνική οικονομία, τόσο λιγότερο θα χρειαστεί να απομειώσουν το χρέος». Δηλαδή, όσο περισσότερο αυξάνεται το εθνικό εισόδημα των Ελλήνων, το μέρισμα της ανάπτυξης να μην πηγαίνει στους πολίτες, αλλά στους δανειστές.

3. Λέει η Κυβέρνηση «αποφασίστηκε περίοδος χάριτος και επέκταση της ωρίμανσης μέχρι 15 χρόνια σίγουρα». «Ξεχνάει» το Μαξίμου να πει ότι η ακριβής φράση είναι από «0 έως 15 χρόνια». Από μηδέν! Αυτό είναι τραγικό. Είναι δυνατόν Ελληνική Κυβέρνηση να αποδέχθηκε το ενδεχόμενο να μην εφαρμοστούν καθόλου δύο από τα τρία διαθέσιμα εργαλεία για την ελάφρυνση του χρέους, δηλαδή η επιμήκυνση της περιόδου χάριτος και αποπληρωμής;

4. Λέει η Κυβέρνηση «καθορίστηκαν τα πρωτογενή πλεονάσματα στο 2% από το 2023 και κατά μέσο όρο περίπου στο 2% ως το 2060». Αυτό, λέει η Κυβέρνηση, είναι επιτυχία γιατί διαφορετικά η Ελλάδα με βάση τις υποχρεώσεις μας από το δημοσιονομικό πλαίσιο της Ευρωζώνης «θα υποχρεούνταν να έχει πρωτογενή πλεονάσματα ύψους 2,6% στο μακροπρόθεσμο διάστημα και όχι 2%, όπως τελικά συμφωνήθηκε». Καταρχήν, πρόκειται για την επιβεβαίωση της αέναης λιτότητας, εξοντωτικής για την περίοδο 2018 – 2022 και πολύ σκληρής μέχρι το 2060. Επιπλέον, αποδεικνύεται ότι η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για πρωτογενή πλεονάσματα 2% του Α.Ε.Π. – και όχι 3,5% του Α.Ε.Π. που υπέγραψε ο κ. Τσίπρας για πολλά χρόνια – ήταν απολύτως ρεαλιστική. Γιατί δεν έγινε νωρίτερα πράξη; Γιατί ο κ. Τσίπρας, 2,5 χρόνια τώρα, δεν διεκδίκησε την ελάφρυνση του χρέους στη βάση της απόφασης του Eurogroup το Νοέμβριο 2012, ώστε αφού μειωθεί το χρέος να εξυπηρετείται η βιωσιμότητά του με πρωτογενή πλεονάσματα 2% του Α.Ε.Π. Όσο για την τήρηση των υποχρεώσεων από το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, έχει αναγνωριστεί, από το Νοέμβριο του 2012, ότι πρέπει να γίνει ελάφρυνση του χρέους. Χωρίς αυτή, η Ελλάδα δεν μπορεί να επιστρέψει στην «κανονικότητα». Μην προσπαθεί, λοιπόν, η Κυβέρνηση «να πουλήσει» ως επιτυχία το αυτονόητο.

5. Λέει η Κυβέρνηση «υπήρξε δέσμευση για ένα φιλόδοξο πακέτο αναπτυξιακών δράσεων από ευρωπαϊκά κονδύλια». Πράγματι, μεγάλη επιτυχία, δύο χρόνια μετά να εξακολουθεί να είναι ζητούμενο η δέσμευση του τρίτου Μνημονίου από τον Αύγουστο 2015 για την κινητοποίηση πόρων του ΕΣΠΑ, του Σχεδίου Γιούνκερ και των λοιπών χρηματοδοτικών οργανισμών (π.χ. ΕΤΕπ). Και αυτό επιβεβαιώνει ότι η Κυβέρνηση δεν έχει κανένα «Αναπτυξιακό Σχέδιο», καθώς ούτε ξέρει, ούτε μπορεί να βάλει μπρος την παραγωγική μηχανή της οικονομίας.

6. Λέει η Κυβέρνηση «έγινε αποδοχή του πάγιου αιτήματος της Κυβέρνησης για ίδρυση Αναπτυξιακής Τράπεζας». Αναπτυξιακό σχέδιο για τον τόπο μπορεί να μην έχει η Κυβέρνηση, αλλά σίγουρα έχει για την χρηματοδότηση των ημετέρων …

7. Λέει η Κυβέρνηση «υπήρξε θετική εκτίμηση του Δ.Ν.Τ. σε σχέση με τη βιωσιμότητα του χρέους». Καμία τέτοια αναφορά δεν υπάρχει στο σχέδιο συμπερασμάτων του Eurogroup. Επιπλέον, η Γενική Διευθύντρια του Δ.Ν.Τ. στη συνέντευξη Τύπου που ακολούθησε τη συνεδρίαση του Eurogroup, τόνισε ότι πρώτα θα πρέπει να αποσαφηνιστούν οι θολές και πολλές προϋποθέσεις για την υλοποίηση των μέτρων ελάφρυνσης του χρέους και μετά να υπάρξει θετική Έκθεση Βιωσιμότητας του Χρέους, ώστε να συμμετάσχει χρηματοδοτικά το Δ.Ν.Τ. στο Ελληνικό Πρόγραμμα. Προς το παρόν, θα πρέπει η Ελλάδα να υποστεί έναν ακόμη εξευτελισμό. Να υποβάλει αίτημα για μια «κατ’ αρχήν έγκριση» (Standby Arrangement), ώστε να συμμετάσχει το Δ.Ν.Τ. χωρίς χρηματοδότηση στο Ελληνικό Πρόγραμμα, δηλαδή μια διαδικασία που έχει περιπέσει σε αχρησία εδώ και δεκαετίας και έχει χρησιμοποιηθεί αποκλειστικά σε μη – αναπτυγμένες χώρες, όπως το Σουδάν και η Σομαλία …

8. Λέει η Κυβέρνηση «αποφασίστηκε η δόση να είναι μεγαλύτερη από τις χρηματοδοτικές ανάγκες του Ελληνικού Δημοσίου, αφού δίνει την δυνατότητα για πληρωμές ληξιπρόθεσμων οφειλών ύψους περίπου 1,6 δις». Μισή αλήθεια = μεγάλο ψέμα. Όπως εξήγησε ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, κ. Ρέγκλινγκ, κατά τη χθεσινή συνέντευξη Τύπου, για τις χρηματοδοτικές μας ανάγκες θα διατεθούν 6,9 δις ευρώ από τα συνολικά 8,5 δις ευρώ της δόσης. Τα υπόλοιπα 1,6 δις ευρώ, θα δοθούν τμηματικά, με τα μισά (0,8 δις ευρώ) να διατίθενται για αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου και τα άλλα μισά (0,8 δις ευρώ) για αποκατάσταση ταμειακών διαθεσίμων, δηλαδή για την επιστροφή σε Ασφαλιστικά Ταμεία και άλλους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης κάποιων από τα διαθέσιμα που «σκούπισε» η Κυβέρνηση. Επιπλέον, θα πρέπει να απολογηθεί η Κυβέρνηση γιατί στερεί από την Ελλάδα πόρους περίπου 15 δις ευρώ, καθώς με βάση τον χρηματοδοτικό προγραμματισμό του τρίτου και του Συμπληρωματικού Μνημονίου, η Ελλάδα, μέχρι το τέλος του δεύτερου τριμήνου 2017, θα έπρεπε να λάβει από τους δανειστές δόσεις ύψους 22,9 δις ευρώ.

Αλλά, πέραν όσων λέει η Κυβέρνηση, υπάρχουν και αυτά που δεν λέει.

Τι κρύβει λοιπόν η Κυβέρνηση;

Ότι ψήφισε το τέταρτο Μνημόνιο (Ν. 4472/2017).

Ότι πήρε υπερβολικά, αχρείαστα, μέτρα λιτότητας 14,5 δις ευρώ.

Ότι οι χαμηλοσυνταξιούχοι χάνουν δύο έως και τρεις συντάξεις με την κατάργηση της προσωπικής διαφοράς και τη μείωση του αφορολόγητου.

Ότι οι χαμηλόμισθοι χάνουν ένα μηνιάτικο με τη μεγάλη μείωση του αφορολογήτου ορίου.

Ότι τα φτωχότερα νοικοκυριά χάνουν οποιαδήποτε στήριξη για να βοηθήσουν τα άνεργα παιδιά τους και για να ζεστάνουν τα σπίτια τους.

Ότι οι ελεύθεροι επαγγελματίες καλούνται να πληρώσουν από 37% – 61% παραπάνω ασφαλιστικές εισφορές για να πάρουν κουτσουρεμένες συντάξεις.

Ότι δέσμευσε τη χώρα σε αέναη λιτότητα με θηριώδη πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του Α.Ε.Π. τουλάχιστον για την επόμενη πενταετία.

Ότι δεν υπάρχει άμεση ένταξη στην ποσοτική χαλάρωση (QE), με αποτέλεσμα τη διατήρηση υψηλών επιτοκίων και την έλλειψη ρευστότητας στην αγορά.

Ότι η έξοδος στις αγορές, που θα μπορούσε να είχε γίνει μήνες πριν, αν είχε κλείσει στην ώρα της η δεύτερη αξιολόγηση, αποκλείεται για το 2017 και απομακρύνεται για την περίοδο κοντά στη λήξη του τρίτου Μνημονίου, το 2018

Ότι αποδείχτηκαν τα ψέματά της, όχι μόνο σχετικά με τα μέτρα λιτότητας του τέταρτου Μνημονίου, αλλά ακόμη και για αυτά που μέχρι χθες πανηγύριζε, καθώς υπέγραψε ότι για τις μεν συλλογικές διαπραγματεύσεις θα διατηρηθεί το υφιστάμενο καθεστώς, για δε το πλαίσιο των ομαδικών απολύσεων ότι θα ευθυγραμμιστεί με τις βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές, δηλαδή θα ελαστικοποιηθεί περαιτέρω».

Η απάντηση του Μαξίμου

Η Νέα Δημοκρατία χρειάστηκε 1371 λέξεις μήπως και πείσει κανέναν για τη χθεσινή συμφωνία του Eurogroup.
Επειδή η κυβέρνηση έχει και πιο σημαντικά πράγματα να ασχοληθεί από το στρατηγικό αδιέξοδο της ΝΔ και του κ. Μητσοτάκη, τους επισημαίνουμε μία ειδοποιό διαφορά που τους «διέφυγε» για να βγάλουν το συμπέρασμα που θέλουν:
Η απόφαση του Νοεμβρίου του 2012, για την οποία επιχαίρει η ΝΔ ανέφερε «we are committed to providing adequate support to Greece during the life of the programme and beyond until it has regained market access». Το Eurogroup δεσμευόταν δηλαδή ότι θα διασφαλίζει νέα δάνεια στο διηνεκές μέχρι κάποια στιγμή η χώρα να αποκτήσει πρόσβαση στις αγορές και χωρίς κανένα χρονικό προσδιορισμό.
Η χθεσινή απόφαση αντιθέτως αναφέρει πως «in view of the ending of the current programme in August 2018, the Eurogroup commits to provide support for Greece’s return to the market». Δηλαδή το Eurogroup δεσμεύεται να διασφαλίσει την ολοκλήρωση του προγράμματος τον Αύγουστο του 2018 και παράλληλα να στηρίξει την επιστροφή της Ελλάδας στις αγορές. Για αυτό το λόγο εξάλλου προβλέπεται στην ίδια απόφαση ένα σημαντικό αποθεματικό ρευστότητας για να στηριχθεί η έξοδος στις αγορές.
Με λίγα λόγια η μία απόφαση δεσμευόταν για στήριξη μέχρι την επιστροφή στις αγορές και η χθεσινή για στήριξη για την επιστροφή στις αγορές.
Οι κύριοι της ΝΔ εκτίθενται από μόνοι τους…

Οι καταιγίδες, οι χαλαζοπτώσεις και οι ισχυροί άνεμοι είναι τα κύρια χαρακτηριστικά της κακοκαιρίας που έπληξαν το μεγαλύτερο μέρος της χώρας.

Σφοδρή χαλαζόπτωση σημειώθηκε κατά διάρκεια της καταιγίδας το απόγευμα της Παρασκευής στην ευρύτερη περιοχή του Άργους, αλλά και σε αρκετές περιοχές της Αργολίδας. Για τεράστιες ζημιές από την χαλαζόπτωση κάνουν λόγο οι κάτοικοι των χωριών του Αργολικού κάμπου.

Από την ισχυρή βροχόπτωση έσπασαν κλαριά δέντρων που έπεσαν και έκλεισαν δρόμους, ενώ χρειάστηκε η επέμβαση της πυροσβεστικής για να απελευθερωθεί το οδόστρωμα σε κεντρικούς και επαρχιακούς δρόμους.
Επίσης, προβλήματα δημιουργήθηκαν και σε κολώνες της ΔΕΗ στο επαρχιακό δίκτυο.

Στη Λαμία οι δρόμοι μετατράπηκαν σε χειμάρρους από την ξαφνική και σφοδρή νεροποντή.
Ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τη νότια πλευρά της πόλης, πολλές είναι οι κλήσεις στην Πυροσβεστική Υπηρεσία για παροχή βοήθειας στην άντληση υδάτων από αποθήκες και υπόγεια διαμερίσματα.
Στην ευρύτερη περιοχή η καταιγίδα έχει ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά, αφού το κύμα κακοκαιρίας επεκτείνεται σχεδόν σε όλον τον νομό Φθιώτιδας.

Σε ποτάμια μετατράπηκαν και πολλοί δρόμοι στο κέντρο της Αθήνας.

ΠΗΓΗ:real.gr, ΑΠΕ-ΜΠΕ, argolikeseidhseis, lamiareport.gr

«Ο κ. Τσίπρας είχε βάλει τον πήχη πολύ ψηλά και πέρασε από κάτω». Με αυτήν την χαρακτηριστική φράση ο Κυριάκος Μητσοτάκης περιέγραψε τη συμφωνία στο Eurogroup ασκώντας κριτική στην κυβέρνηση και προσωπικά τον πρωθυπουργό.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης σε συνέντευξή του στον ΑLPHA υποστήριξε πως ο κ. Τσίπρας απέτυχε στους στόχους που είχε ο ίδιος βάλλει και εξήγησε: «Ο κ. Τσίπρας είχε συνδέσει την ολοκλήρωση της αξιολόγησης με οριστική λύση για το χρέος και με ένταξη στην ποσοτική χαλάρωση. Με το κλείσιμο της αξιολόγησης, αποφεύχθηκε η καταστροφή, αλλά η λύση για το χρέος μετατέθηκε, επιπλέον η κυβέρνηση ανέλαβε υποχρέωση για πρόσθετα μέρα 5 δισ. για μετά το τέλος του προγράμματος και για πρωτογενή πλεονάσματα της τάξης του 3,5% μέχρι το 2022». Απευθυνόμενος προς τον κ. Τσίπρα είπε ότι «θα του συνιστούσα να είναι πιο προσεκτικός. Έχει υποχρέωση να έλθει στην Βουλή για να κάνουμε έναν συνολικό απολογισμό της οικονομίας για τα τελευταία χρόνια».

Για το επιχείρημα της κυβέρνησης ότι ανοίγει ο δρόμος για έξοδο στις αγορές είπε: «Μακάρι η χώρα να βγει στις αγορές αλλά αντίστοιχη δέσμευση είχαμε και το Νοέμβριο 2012. Για να βγούμε στις αγορές που σημαίνει να μειωθούν τα επιτόκια, θα έπρεπε να είχαμε μπει στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης. Για να βγει στις αγορές χρειάζεται μεταρρυθμιστική αξιοπιστία».

Συνεχίζοντας την κριτική στην κυβέρνηση υπενθύμισε ότι η αξιολόγηση έπρεπε να έχει κλείσει τον Φεβρουάριο του 2016, αν αυτό είχε γίνει θα είχε αποκτήσει διαφορετική δυναμική η χώρα. «Ο κ. Τσίπρας πρέπει να εξηγήσει τι κέρδισε η χώρα με την καθυστέρηση της διαπραγμάτευσης, γιατί τότε κανείς δεν ζητούσε τέτοια μέτρα από τη χώρα».

Για τη μείωση της υποχρέωσης για πλεόνασμα στο 2%, που προβάλλει η κυβέρνηση ο κ. Μητσοτάκης είπε ότι κατ’ αρχήν δεν το πέτυχε για την επόμενη πενταετία, που η υποχρέωση είναι για 3,5%. Τώρα, συνέχισε, υπάρχει δέσμευση για πρωτογενή πλεονάσματα μέχρι το 2060. «Δεν ξέρω καμία χώρα που μπορεί να πετύχει τέτοια πλεονάσματα για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σε σχέση με το δικό του πρόγραμμα ανέφερε ότι δεν έχει ταμπού και θα κάνει τη μεγάλη φιλελεύθερη προσπάθεια αλλαγής που έχει ανάγκη η χώρα. Αν και όπως είπε δεν θα κάνει απολύσεις, θα μικρύνει το δημόσιο τομέα εκχωρώντας υπηρεσίες στον ιδιωτικό τομέα, ακόμη και στο ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό. «Δεν πρόκειται να γίνουν απολύσεις στο δημόσιο, αλλά δεσμεύομαι για περιορισμό τους και μόνο εκεί που είναι ανάγκη» ανέφερε χαρακτηριστικά και πρόσθεσε «το κράτος σήμερα πρέπει να μικρύνει ως προς την παρέμβασή του, θα υπάρξει περιορισμός προσλήψεων στο 1 προς 5 και όχι μονιμοποιήσεις συμβασιούχων στο δημόσιο. Το κράτος θα πρέπει να μειωθεί σε συνεργασία και με τον ιδιωτικό τομέα.

Ο κ. Μητσοτάκης άσκησε κριτική και για την Παιδεία, για το νομοσχέδιο για τα Πανεπιστήμια που όπως είπε γυρίζει την χώρα δεκαετίες πίσω. Αλλά και για τα θέματα αστυνόμευσης και ασφάλειας του πολίτη είπε ότι και επί των ημερών της ΝΔ υπήρχαν προβλήματα, ωστόσο τώρα η κατάσταση έχει επιδεινωθεί σημαντικά.

Σε ερώτηση για το ενδεχόμενο συνεργασίας με τον κ. Τσίπρα, ο κ. Μητσοτάκης είπε «Μας χωρίζει πολιτική άβυσσος, εκφράζουμε δύο διαφορετικούς κόσμους, δεν υπάρχει καμία δυνατότητα για συνεργασία» , και υποστήριξε ότι στην κοινωνία υπάρχει το αίτημα για πολιτική αλλαγή.

Αναφέρθηκε στην κηδεία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη με τιμές εν ενεργεία πρωθυπουργού λέγοντας ότι ήταν η τιμή που αρμόζει σε έναν πολιτικό του διαμετρήματος του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και πρόσθεσε ότι όλοι του αναγνωρίζουν συνέπεια γενναιότητα και διορατικότητα.

Για την υπόθεση του κ. Μηταράκη (σχετικά με δημοσιεύματα για απόφαση δικαστηρίου στην αγωγή πρώην εργαζόμενης στο πολιτικό του γραφείο για παραβάσεις της εργατικής νομοθεσίας) είπε ότι θα συναντηθεί με τον κ. Μηταράκη και θα αποφασίσει.

Τηλεοπτικό μήνυμα προς τον ελληνικό λαό για τη χθεσινή απόφαση του Eurogroup απηύθυνε ο πρωθυπουργός επισημαίνοντας πως χθες ήταν μετά από πολύ καιρό μια πολύ καλή μέρα για την Ελλάδα.

Ο κ. Τσίπρας επεσήμανε πως «τώρα ανοίγει ο δρόμος για την έξοδο στις αγορές, για το οριστικό τέλος, σε ένα χρόνο από σήμερα, των προγραμμάτων στήριξης και των μνημονίων που τα συνοδεύουν, ανοίγει ο δρόμος για την οριστική έξοδο από την κρίση».

Υπογράμμισε πως η κυβέρνηση κινητοποίησε τις συμμαχίες της και την κοινή λογική στην Ευρώπη «και τελικά πήραμε αυτό που ζητούσαμε: Μια συμφωνία διεξόδου».

«Πήραμε αυτό που διεκδικούσαμε, αλλά και αυτό που δικαιούμασταν», υπογράμμισε ο πρωθυπουργός. Ο κ. Τσίπρας είπε ότι σήμερα, «ίσως για πρώτη φορά μετά τον δύσκολο συμβιβασμό του Ιούλη του 2015 αισθανόμαστε δικαιωμένοι». Δήλωσε δικαιωμένος για την διαπραγματευτική γραμμή και διότι, όπως σημείωσε, η κυβέρνηση έπραξε σωστά που δεν πήρε ό, τι της έδιναν τρεις εβδομάδες πριν.

Ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε στα βασικά στοιχεία της συμφωνίας που διεκδίκησε και πέτυχε η ελληνική κυβέρνηση, τονίζοντας πως η σημαντικότερη εκ των δεσμεύσεων που περιλαμβάνει η συμφωνία αφορά σε εκείνη «για οριστικό τέλος των μνημονίων τον Αύγουστο του 2018». «Μετά τη χθεσινή εξέλιξη, λοιπόν, ανοίγεται μπροστά μας ένας καθαρός δρόμος διεξόδου», υπογράμμισε χαρακτηριστικά.

Ο Αλέξης Τσίπρας επισήμανε πως έχει πλήρη επίγνωση των δυσκολιών και των θυσιών του ελληνικού λαού όλα αυτά τα χρόνια, τονίζοντας πως όμως είναι άλλο να υπομένεις χωρίς αχτίδα φωτός και άλλο να βλέπεις μπροστά σου το δρόμου της εξόδου.

Περιγράφοντας και θέτοντας του στόχους της επόμενης μέρας για τη χώρα, υπό τα δεδομένα της «συμφωνίας διεξόδου» που επιτεύχθηκε, ο Αλέξης Τσίπρας έδωσε έμφαση στην δίκαιη ανάπτυξη για τους πολλούς, την εργασία, την ισονομία. «Τώρα δεν είναι η ώρα του εφησυχασμού, της επανάπαυσης, αλλά της αποφασιστικότητας», τόνισε, για να σημειώσει: «Τώρα είναι η ώρα για να προωθήσουμε τις μεγάλες αλλαγές που έχει ανάγκη η ελληνική οικονομία και κοινωνία», «να αφήσουμε πίσω μας την Ελλάδα της αναξιοπιστίας, της διαφθοράς, των πελατειακών σχέσεων, της φοροδιαφυγής, των μικρών και μεγάλων σκανδάλων».

Είπε πως το σήμα προς τους επενδυτές και τις αγορές για να εμπιστευθούν ξανά την Ελλάδα έχει ήδη δοθεί και είναι πολύ ισχυρό και πως το σήμα προς τα μέσα πρέπει να είναι ακόμη ισχυρότερο: «Ναι μπορούμε. Μπορούμε να ξανασταθούμε στα πόδια μας με τις δικές μας δυνάμεις».

Ολόκληρο το τηλεοπτικό μήνυμα του Αλέξη Τσίπρα:

«Χθες ήταν μετά από καιρό μια καλή μέρα για την Ελλάδα. Γιατί πήραμε αυτό που διεκδικούσαμε, αλλά και αυτό που δικαιούμασταν.

Και τώρα ανοίγει ο δρόμος για την έξοδο στις αγορές, για το οριστικό τέλος, σε ένα χρόνο από σήμερα, των προγραμμάτων στήριξης και των μνημονίων που τα συνοδεύουν, ανοίγει ο δρόμος για την οριστική έξοδο από την κρίση.

Σήμερα, λοιπόν, ίσως για πρώτη φορά μετά τον δύσκολο συμβιβασμό του Ιούλη του 2015, αισθανόμαστε δικαιωμένοι. Γιατί μετά από πολλή υπομονή και επιμονή, σε μια διαπραγματευτική γραμμή που γνωρίζαμε ότι θέλει χρόνο για να αποδώσει καρπούς, φτάσαμε επιτέλους σε αποτέλεσμα.

Αισθανόμαστε επίσης δικαιωμένοι, γιατί πράξαμε ορθά που δεν πήραμε ό, τι μας έδιναν τρεις εβδομάδες πριν. Που απορρίψαμε θολές υποσχέσεις που πολύ σύντομα θα αποδεικνύονταν κενές περιεχομένου και επιμείναμε στη διεκδίκηση συγκεκριμένων δεσμεύσεων και μάλιστα τώρα. Γιατί τώρα; Γιατί τώρα έχουμε το μομέντουμ της ανάκαμψης.

Αναλάβαμε το ρίσκο, κινητοποιήσαμε τις συμμαχίες μας, αλλά και την κοινή λογική στην Ευρώπη και πήραμε τελικά αυτό που ζητούσαμε: Μια συμφωνία διεξόδου.

Πήραμε σαφείς δεσμεύσεις για τα αναγκαία μέτρα ελάφρυνσης του χρέους που θα το καταστήσουν βιώσιμο. Πλεονάσματα στο 2% μακροπρόθεσμα, πολύ πιο κάτω δηλαδή από αυτά που θα οφείλαμε να έχουμε με βάση το Σύμφωνο Σταθερότητας.

Πήραμε 15ετή επιμήκυνση των ωριμάνσεων των ελληνικών ομολόγων και ισόποσο πάγωμα των επιτοκίων. Και ρήτρα ανάπτυξης, με την υιοθέτηση της Γαλλικής πρότασης, που θα καθιστά τους εταίρους μας συνεταίρους στις προσπάθειες μας από εδώ και στο εξής να βάλουμε την οικονομία σταθερά και μόνιμα σε αναπτυξιακή τροχιά.

Η πιο σημαντική δέσμευση, όμως, βρίσκεται στην τελευταία παράγραφο της απόφασης. Και αφορά τη δέσμευση για το οριστικό τέλος των μνημονίων τον Αύγουστο του 2018.

Μετά τη χθεσινή εξέλιξη, λοιπόν, ανοίγεται μπροστά μας ένας καθαρός δρόμος διεξόδου.

Έχω πλήρη επίγνωση των δυσκολιών αλλά και των θυσιών του ελληνικού λαού όλα αυτά τα χρόνια. Είναι όμως άλλο να υπομένεις χωρίς αχτίδα φωτός. Και άλλο να βλέπεις μπροστά σου δρόμο της εξόδου.

Δεν είναι βέβαια τώρα η ώρα του εφησυχασμού, της επανάπαυσης, αλλά της αποφασιστικότητας. Τώρα είναι η ώρα για να προωθήσουμε τις μεγάλες τομές που έχει ανάγκη η ελληνική οικονομία και κοινωνία. Να χτίσουμε πάνω σε ισχυρά θεμέλια ένα μοντέλο παραγωγής και διανομής. Το μοντέλο της Δίκαιης ανάπτυξης. Ένα μοντέλο όχι για τους λίγους αλλά για τους πολλούς.

Με κέντρο την εργασία, τη δίκαιη διανομή του πλούτου, την καινοτομία, την ισονομία, την απαρέγκλιτη τήρηση κανόνων για όλους.

Να αφήσουμε πίσω μας την Ελλάδα της αναξιοπιστίας, της διαφθοράς, των πελατειακών σχέσεων, της φοροδιαφυγής, των μικρών και των μεγάλων σκανδάλων.

Το σήμα προς τα έξω, προς τους επενδυτές και τις αγορές για να εμπιστευθούν ξανά την Ελλάδα, έχει ήδη δοθεί και είναι πολύ ισχυρό. Το σήμα όμως και προς τα μέσα, πρέπει να είναι ακόμη ισχυρότερο. Ναι μπορούμε. Μπορούμε να ξανασταθούμε στα πόδια μας με τις δικές μας δυνάμεις. Μπορούμε να ξανακερδίσουμε την εργασία, το κοινωνικό κράτος. Να ξανακερδίσουμε την κυριαρχία και το μέλλον μας. Μπορούμε και θα τα καταφέρουμε».

 

Η συμφωνία που επετεύχθη την Πέμπτη ανάμεσα στην Ελλάδα και τους πιστωτές της σε αυτό το στάδιο, προκειμένου να αποφευχθεί μια νέα κρίση, είναι καλή, δήλωσε ο Γάλλος πρόεδρος, Εμανουέλ Μακρόν.

Ο Γάλλος πρόεδρος, σε κοινή συνέντευξη Τύπου με τον Ισπανό πρωθυπουργό, Μαριάνο Ραχόι, στο Ελιζέ, υπογράμμισε πως η συμφωνία αυτή δεν είναι οριστική, και πρόσθεσε πως «ήταν σημαντικό να έχουμε αυτή τη συμφωνία, σε αυτό το στάδιο, για να έχουμε τις απαραίτητες χρηματοδοτήσεις και να συνοδεύσουμε την Ελλάδα στις μεταρρυθμίσεις που μόλις εκπλήρωσε και που ήταν δύσκολες μεταρρυθμίσεις».

Ο Μακρόν υπογράμμισε πως «αυτή η συμφωνία», που συνήφθη«σε επίπεδο υπουργών Οικονομικών» δεν είναι οριστική.

«Πολλές τεχνικές προτάσεις έχουν γίνει στη διάρκεια αυτών των εβδομάδων των συζητήσεων. Η Γαλλία έχει κάνει προτάσεις», αλλά «πρέπει με όλους τους τρόπους μέσα στους επόμενους μήνες, να επανέλθουμε στο θέμα της Ελλάδας. Και αναπόφευκτα οι λύσεις που η Γαλλία μπόρεσε να προτείνει για να προχωρήσουμε θα επανέλθουν», είπε ο Γάλλος πρόεδρος.

Ουσιαστικά ο Γάλλος πρόεδρος επιβεβαιώνει το παρασκήνιο που υπάρχει σύμφωνα με το οποίο ο Μπρούνο Λεμέρ και η Κριστίν Λαγκάρντ επεξεργάζονται ήδη βελτιωτικές προτάσεις για το ελληνικό χρέος (με τη συνδρομή του ESM). Γι αυτό και το Ταμείο θα εκδώσει, όπως προανήγγειλε η Γενική Διευθύντρια, δύο εκθέσεις βιωσιμότητας, μία άμεσα και η οποία θα τονίζει ότι χρειάζονται πρόσθετα μέτρα ελάφρυνσης και μία στο τέλος του προγράμματος, όταν θα οριστικοποιηθεί η συμμετοχή στο ελληνικό πρόγραμμα.

Τίμημα 1 δισ. ευρώ για το 100% της Εθνικής Ασφαλιστικής, την αποκλειστική διάθεση ασφαλιστικών προγραμμάτων μέσω του δικτύου της Εθνικής Τράπεζας ΕΤΕ -1,17% για 10 χρόνια συν 5 έτη επέκτασης και την εξόφληση των ομολογιών μειωμένης εξασφάλισης (subordinated bond) 50 εκατ. ευρώ που έχει εκδώσει η ασφαλιστική (σ.σ. με την κάλυψη της ΕΤΕ) φέρεται να κατέθεσε στην τελική πρότασή της, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες του Euro2day.gr, η κοινοπραξία Calamos-Exin Partners, η οποία έχει επιλεγεί ως προτιμητέος αγοραστής.

Η αποτίμηση της εταιρείας έγινε για το 100% των μετοχών της, ωστόσο ο αγοραστής θα αποκτήσει το 75%, ποσοστό που αποτελεί και την απαραίτητη δέσμευση της Εθνικής Tράπεζας, όπως αυτή αποτυπώνεται στο πλάνο αναδιάρθρωσης που έχει υποβάλει στη Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού της Κομισιόν. Το τίμημα για την εξαγορά της μεγαλύτερης ασφαλιστικής εταιρείας της χώρας κινείται πολύ υψηλότερα από τα 650 εκατ. ευρώ, που την έχει αποτιμήσει λογιστικά η Εθνική Τράπεζα στα βιβλία της.