Προβοκάτσια, ανοησία ή κάτι άλλο, κυρία Κονιόρδου;

Πριν μερικές μέρες, την ώρα που ο πρωθυπουργός συναντούσε στο Μέγαρο Μαξίμου τους επικεφαλής μεγάλου επενδυτικού fund από τα Ηνωμένα Εμιράτα που μετέχει στο κονσόρτσιουμ της επένδυσης στο Ελληνικό κάποιοι από το υπουργείο Πολιτισμού ήγειραν θέμα σχετικά με αρχαιολογικού ενδιαφέροντος κτίρια εντός του παλαιού αεροδρομίου.

Στο Μαξίμου έπαθαν…εμφράγματα, καθώς ακόμα και η πιθανότητα μιας εμπλοκής στην γραφειοκρατία του ΚΑΣ θα προκαλούσε νέα καθυστέρηση στην υλοποίηση της επένδυσης. Το θέμα “αποκάλυψε” η Καθημερινή και η υπουργός Πολιτισμού Λυδία Κονιόρδου αναγκάστηκε να αποσύρει άρον άρον τη σχετική “οδηγία” των υπηρεσιών του υπουργείου της.

Σήμερα, πάλι η Καθημερινή, δημοσιεύει πως με επιστολή της προς τον υπουργό Ναυτιλίας, η ΓΓ του ΥΠΠΟ Μαρία Ανδρεαδάκη Βαλζάκη, ζητεί να ανακληθεί η παραχώρηση των παλαιών σιταποθηκών του λιμανιού (Silo) στον ΟΛΠ και να αποδοθούν στο υπουργείο Πολιτισμού προκειμένου εκεί να στεγαστεί μουσείο ενάλιων αρχαιοτήτων.

Το υπουργείο Πολιτισμού είχε επιχειρήσει και το 2015 να εξαιρέσει το Silo από την παραχώρηση στην Cosco, αλλά τότε η κυβέρνηση είχε αποφασίσει να εξαιρεθεί μόνο η παράκτια περιοχή της Δραπετσώνας.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα η επιστολή εστάλη την ίδια ημέρα που η υπουργός Λυδία Κονιόρδου άνοιγε εκ νέου θέμα διατηρητέων κτιρίων στο Ελληνικό. Για το θέμα του Ελληνικού, η υπουργός παραδεχόμενη ότι δεν είχε στοιχεία για την απόφασή της ζήτησε τελικά την ανάκληση απόφασης.

Η σχετική κίνηση του υπουργείου Πολιτισμού γίνεται λίγο πριν ο πρωθυπουργός μεταβεί στην Κίνα με φιλόδοξα σχέδια προσέλκυσης νέων επενδύσεων, μεταξύ των οποίων και η επέκταση της συνεργασίας με την Cosco.

Είναι προφανές πως κάτι δεν λειτουργεί σωστά στο υπουργείο Πολιτισμού. Δεν διατείνεται κανείς πως πρέπει τα πάντα να ισοπεδωθούν για να διευκολυνθεί η επέλαση Κινέζων, Αράβων ή άλλων επενδυτών, ωστόσο είναι σαφές πως η γραφειοκρατία του Δημοσίου οφείλει να ακολουθεί τις στρατηγικές αποφάσεις και να λειτουργεί παράλληλα και όχι σε μεταγενέστερο χρόνο να έρχεται και να προκαλεί εμπόδια ή και να ακυρώνει βασικές κυβερνητικές επιλογές.

Και τα δύο περιστατικά αφορούν το υπουργείο Πολιτισμού. Πρόκειται για προβοκάτσια (εκ των έσω), για ανοησία υπηρεσιακών παραγόντων, για έλλειψη στοιχειώδους συντονισμού και ελέγχου από το επιτελείο της κυρίας Κονιόρδου; Ό,τι κι αν είναι η πολιτική ευθύνη της υπουργού είναι σημαντική. Και όταν επαναλαμβάνεται γίνεται ακόμα σημαντικότερη.

Ως εκ τούτου, ας κρατά μικρό καλάθι ο πρωθυπουργός όταν λέει πως δεν χρειάζεται ανασχηματισμός. Εάν κάποιοι δεν μπορούν να ακολουθήσουν τους ρυθμούς που επιτάσσει η ανάγκη της χώρας να βγει στην ανάπτυξη, ας πάνε σπίτι τους. Ή στο…Θέατρο Επιδαύρου. Όπου, τέλος πάντως, μπορούν να ασκήσουν καλύτερα τις δεξιότητές τους. Γιατί, όλοι για την πολιτική δεν κάνουν…

Σεραφείμ Π. Κοτρώτσος

About Author